Chapter 14 : ဦးလေးက သူ့အပေါက်လေးကို ဒေါသတကြီးလိုးပြီး နို့တွေလည်းစို့ပြီး စောက်ပက်လေးလည်း အဖြူရောင်အရည်တွေဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား

 

 

 

ကောင်းကင်ကြီး မည်းမှောင်လာတာနဲ့အမျှ ကူစီမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ သူ့မိန်းမကိုယ်ထဲက နာကျင်မှုကိုသည်းခံရင်း အိမ်ကို ဖြေးဖြေးလေး လမ်းလျှောက်ပြန်လာသည်။သူ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ အိမ်မှာမီးတွေလင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။တံခါးဝမှာ ချီတုံချတုံရပ်နေ​ခဲ့သည်။နောက်ဆုံးတော့ အံကြိတ်ပြီး တံခါးဝင်ကာ ဝင်သွားလိုက်သည်။

 

 

“စီအာ, မင်း ပြန်လာဖို့ဘာလို့ဒီလောက်ကြာနေရတာလဲ?”

တုန်းယွင်လုံသည် ဧည့်ခန်းထဲရှိဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။အသံကြားတော့ ခေါင်းမော့ကာ ကူစီကိုကြည့်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ထိုစကားကိုပြောလိုက်သည်။

 

 

 

ကူမိသားစုက သူ့ကိုရှေ့နှစ်တွေတုန်းက ထောက်ပံ့ခဲ့သည်။လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်, ကုမိသားစုရဲ့အကြီးအကဲက ဥပဒေနဲ့ဆက်စပ်ပြီး ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။ကုမိသားစုရဲ့မိခင်သည်လည်း ဘယ်သူမှ မမွေးစားချင်တဲ့ကူစီကို တစ်ယောက်တည်းထားခဲ့ကာ သေဆုံးသွားသည်။ကူမိသားစုက သူ့အပေါ်ကောင်းခဲ့တာကို တွေးမိတော့ ကူစီကို သူ့မိသားစုဆီ ခေါ်လာခဲ့သည်။ထိုသို့ဆိုရင်တောင် သူသည် အိမ်ကိုပြန်လာတာရှားသည်။ကူစီနဲ့တွေ့ဖို့ဆို ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးသေးသည်။သူ့အမြင်အရဆိုရင် သူ့အတွက် ဒီကလေးကို မွေးစားဖို့ဆိုတာ လုံလောက်နေပြီပင်။ ဒီကလေး ဘာလုပ်ပြီး သူ့ရင်ထဲ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူဂရုမစိုက်ပေ။ဒါပေမယ့် အကြောင်းပြချက်အချို့ကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ဝက်က ညတစ်ညမှာ တံခါးကနေ အထဲဝင်လာတဲ့ကူစီကိုကြည့်ပြီး သူ့ရင်ထဲ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ပင်။ထိုအချိန်ကစပြီး သူသည် အိမ်ကို မကြာခဏပြန်လာပြီး ကူစီ၏ဘဝကို အလိုအလျောက်ဝင်စွက်ဖက်တော့သည်။

 

 

“မဟုတ်ပါဘူး ဒီညနေတုန်းက ကျောင်းမှာ activity လေးတွေရှိနေလို့ပါ အဲဒါကြောင့် နည်းနည်းနောက်ကျသွားတာ ” ကူစီသည် တုန်းယွင်လုံကိုမြင်တော့ အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားပြီး ထို့လူကို စိတ်မသက်မသာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

 

 

တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီမှာ လမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်ယင်နေတာကိုမြင်တော့ ဆိုဖာကနေ ထရပ်ပြီး ကူစီစီ ဘာဖြစ်နေလဲမေးဖို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။မျှော်လင့်မထားစွာဖြင့် ကူစီလည်ပင်းနောက်မှာ တအားသိသာထင်ရှားတဲ့အနီရောင်အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသည်။

 

 

“ဒါက ဘာလဲ” တုန်းယွင်လုံသည် သူ့ဒေါသကိုမြိုသိပ်ပြီး ကူစီ၏ခုခံခြင်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ကူစီလည်ပင်းပေါ်ရှိ အနီမှတ်တွေကို သူ့လက်ချောင်းတွေဖြင့် ဖိကာပွတ်ပစ်လိုက်သည်။သူ့လည်ပင်းတစ်ခုလုံးကို ပွတ်တိုက်နေသည်မှာ လည်ပင်လေးအနီရောင် ပြောင်းသွားသည့်အထိပင်။

 

 

“မလုပ်နဲ့…မလုပ်နဲ့!” ကူစီသည် တုန်းယွင်လုံ၏အကြောင်းမဲ့အပြုအမူတွေကြောင့် နည်းနည်းဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ့လည်ပင်းနောက်ကို ပွတ်သပ်နေသည့်တုန်းယွင်လုံ၏လက်ကြီးကနေ အမြန်လွတ်မြောက်ချင်နေသည်။

 

 

 

“ကူစီ!” တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီ၏ရုန်းကန်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။သူဘယ်လောက်သုတ်သုတ် မပျက်သွားတဲ့အနီရောင်အမှတ်အသားတွေကိုကြည့်ပြီး ကူစီကို မည်းမှောင်းနေသည့်မျက်နှာဖြင့် ဆိုဖာပေါ် တရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်မိလုနီးပါးပင်။ကူစီမှာ သူ့ခွန်အားတွေကို သုံးဖို့အချိန်တောင်မရှိဘဲ တရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။နာကျင်တဲ့အထိ တရွတ်တိုက်ဆွဲ​နေသည့် တုန်းယွင်လုံ၏လက်ကြီးကို ဆွဲဆိတ်ပစ်လိုက်သည်။

 

 

“စီအာ…ဦးလေးကိုပြော,မင်းလည်ပင်းက ဘာဖြစ်ထားတာလဲ” တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီကို ဆိုဖာပေါ်ဖိပြီးနောက် သူ့နှလုံးသားထဲက ဒေါသမီးတောက်တွေဟာလည်း အနည်းငယ်လျော့ပါးသွားသည်။သူ့ရဲ့သေးငယ်သည့်စိတ်ရှည်မှုလေးကို အသုံးပြုကာ ရုန်းကန်နေသည့်ကူစီကို ကြည့်လိုက်သည်။

 

 

“မဟုတ်ဘူး…ဘာမှမဖြစ်ထားဘူး, ကျွန်တော့်လည်ပင်းပေါ် ဘာမှမရှိဘူး! ” ကူစီ စကားကို ပြီးအောင်မပြောနိုင်သေးခင်မှာပဲ တုန်းယွင်လုံက သူ့၏ဂနာမငြိမ် တွန့်လိမ်နေသည့်အပြုအမူတွေကြောင့် စိတ်တိုနေပြီဖြစ်သည်။သူ၏ရှင်းပြချက် နားထောင်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကူစီအသားကို သူ့လက်ဖြင့် ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။ကူစီ၏ဖင်လုံးတွေသည် နာ​ကျင်စွာဖြင့် တဆက်ဆက်တုန်နေသည်။

 

 

“ဒါဆို ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ? လူယုတ်မာတစ်ချို့က ဒီဖင်ပေါက်လေးကို လိုးလိုက်ကြလို့လား? မင်း လမ်းတောင်မလျှောက်နိုင်ဘူး,မင်း ဘာလို့ ဦးလေးကို အမှန်တိုင်းမပြောတာလဲ?” တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီ၏ဘောင်းဘီရှည်ကိုချွတ်ပစ်လိုက်သည်။တွန့်ကြေနေတဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီသည် တင်ပါး၏ညာဘက်ခြမ်းတွင် ချည့်နှဲ့စွာတွဲလောင်းကျနေတာကို မြင်တော့ သူ့မျက်လုံးများ အေးစက်ကာ နက်မှောင်လာသည်။

 

 

ကျယ်ပြန့်သောလက်ဖဝါးတွေက ဖူးယောင်နေသည့်တင်ပါးတွေကို ဖြဲလိုက်ပြီး အဝတ်တွေပေါ်ကနေ ထိုးခံခဲ့ရတဲ့ နီရဲကာ ယောင်နေသည့် ဖင်ပေါက်လေးကို ပေါ်ထွက်လာစေသည်။ဖင်ပေါက်နားကအသားနုနုတွေဟာ စက်ဝိုင်းပုံစံဖြစ်နေပြီး တုန်းယွင်လုံ၏ အေးစက်စက်အကြည့်ကို တွန်းလှန်နေသည်။

 

 

သံသယကို မှန်ကြောင်း စစ်ဆေးပြီးသွားတော့ တုန်းယွင်လုံ၏နှလုံးသားကို မနာလိုသဝန်တိုမှုက လုံးလုံးလွှမ်းမိုးသွားသည်။သူ့လီးလေးကို ကာဖို့သုံးလာခဲ့တဲ့ လက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး ဖင်ပေါက်လေးထဲ သူ့လက်ချောင်းတွေ ထည့်ပစ်လိုက်သည်။

 

 

ပြင်ပအရာဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည့် ဖင်ပေါက်လေးမှာ ချက်ချင်း ကျုံ့ကာ တင်းကြပ်သွားသည်။ခြောက်သွေ့သောဖင်ပေါက်လေးက လက်ချောင်းတွေ၏ဆက်လက်ထိုးဖောက်ခြင်းကို တားဆီးဖို့ကြိုးစားသည်။သို့ပေမယ့် လက်ချောင်းတွေက အခက်အခဲတွေကြားမှ နောက်မဆုတ်ဘဲ နူးညံ့သည့်ဖင်ပေါက်ထဲ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်လုပ်ရင်း သူတို့လမ်းသူတို့ သွားကြသည်။

 

 

ကူစီ ကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ပျော့ခွေနေသည့်လိင်တံလေးက ခေါင်းထောင်လာကာ တုန်းယွင်လုံကလည်း အားနေတဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ ထိုလိင်တံသေးသေးလေးကို ကိုင်လိုက်သည်။လက်တစ်ဖက်က အူသိမ်ထဲက နူးညံ့ကာချောမွေ့သောအတွင်းနံရံပေါ်ရှိဆီးကျိတ်ကို ဖိပစ်သည်။အ​ခြားလက်တစ်ဖက်ကတော့ အရေပြားပါးလေးကို ဖွင့်ပြီး အထိမခံသည် လိင်တံထိပ်ခေါင်းလေးကို ပေါ်လာစေကာ ထပ်ကအပေါက်သေးသေးလေးကို လက်ဆစ်ဖြင့် ထပ်ကာထပ်ကာပွတ်တိုက်သည်။အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လိင်တံသေးသေးလေးက တုန်ယင်ပြီး သုတ်ရည်တွေကို ပန်းထွက်တော့သည်။တုန်းယွင်လုံ ကူစီကို ကောက်မ,ပြီး သူ၏တုတ်ခိုင်ကာ ရှည်လျားသည့်လီးကြီးကို နူးညံ့ချောမွေ့တဲ့ဖင်ပေါက်ထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

 

“အာ,နာသွားလား” အကုန်လုံးဆုတ်ပြဲသွားသလိုဖြစ်တဲ့ အထိအတွေ့ခံစားချက်ကြီးက ရုတ်ခြည်း ဖင်ပေါက်လေးဆီကနေ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖင်ပေါက်လေးမှာ ကွဲထွက်သွားတော့မည့်ပုံပင်။ကူစီသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရုန်းကန်လိုက်ပေမယ့် တုန်းယွင်လုံကတော့ တစ်စက်မှ မရွေ့သွားပေ။သူ့ရဲ့တုတ်ခိုင်သည့်လီးကြီးက ဆီးကျိတ်ကို အကြမ်းကြီးဖိမိသွားသည်။

 

 

ကူစီသည် တင်းကြပ်စွာပိတ်ထားတဲ့စောက်ပက်လေးကို နာကျင်တာကြောင့် လွှတ်လိုက်သည်။(အစက အဲ့နားကို လက်နဲ့ဖုံးထားတာလေ အခု လက်ကိုနည်းနည်းဖယ်မိသွားသလိုဖြစ်သွားတာ)တုန်းယွင်လုံက ကူစီရဲ့နုနယ်သည့်လက်ချောင်းလေးတွေကို ပွတ်သပ်လာပြီး ရုတ်တရက် နူးညံ့​ကာချော်နေတဲ့အသားလေးကို ထိလာသည်။ကူစီကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော တုန်းယွင်လုံသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ထိုးသွင်းနေတာရပ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေထိလိုက်မိသည့်နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

 

 

ထိုအရာက အမျိုးသမီးအင်္ဂါလေးပင်။တုန်းယွင်လုံသည် ထိုနူးညံ့ကာ ဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်နေတဲ့စောက်ပက်လေးထဲ လက်ခလယ်တစ်ချောင်းကို မဝံ့မရဲထိုးကြည့်လိုက်သည်။သူဘယ်လောက်ပဲ သူ့လက်ချောင်းတွေကို ထိုးထိုး ကညှာမြှေးကို မထိနိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ဒါကြောင့် တုန်းယွင်လုံ သူ့လက်ချောင်းတွေကို အဖုတ်ထဲကနေဆွဲထုတ်ပြီး လက်မြှောက်ကာ စောက်ပက်လေးကို ရိုက်လိုက်သည်။

 

 

“မင်းက ဗိုက်ဆာနေတာကို ဦးလေးဆီ မလာဘဲ အစာကိုသွားခိုးတယ်ပေါ့…မဟုတ်လွဲ…ကူစီစောက်ပက်လေးက ဗိုက်ဝတဲ့ထိ အလိုးခံခဲ့ရပြီးပြီမိုလို့ လိုးမယ့်သူ့ကို အပြင်ကို ထွက်မရှာတော့တာများလား ” ပြောပြီးနောက် တုန်းယွင်လုံ ကူစီစောက်ဖုတ်ကို ဖြန်းခနဲ ရိုက်ပစ်သည်။

 

 

 

“အာ့..နာတယ်…လွှတ်ပေး” အတွင်းခံကြောင့် (ရထားပေါ်တုန်းက) ဖူးယောင်နေပြီဖြစ်တဲ့ကူစီစောက်ပက်လေးမှာ ထိုရုတ်တရက်ကျရောက်လာတဲ့ ရိုက်ချက်တွေကြောင့် ပိုပြီးတော့ပင် ဖောင်းလာသည်။တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီစောက်ပက်လေးရဲ့ နှုတ်ခမ်းသားဖောင်းဖောင်းလေးနှစ်ခုကို သူ့လက်ကိုသုံးပြီး ဘေးခွဲလိုက််သည်။စောက်ရည်တွေဖြင့် စိုရွှဲနေတဲ့ စောက်ပက်အလယ်က စောက်စိလေးကို ပေါ်လာစေသည်။ကူစီ၏ဖင်ပေါ်ထဲ ထိုးသွင်းထားတဲ့ အချောင်းကြီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး စောက်ပက်လေးကို ကလိနေသည်။ခဏလောက် လီးထိပ်ခေါင်းသည် စောက်စိလေးကို ထိုးလိုက် ခဏလောက် အောက်နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုထိလိုက် လုပ်နေလေသည်။

 

 

 

တစ်ခါတစ်ရံ လီးကြီးက ကူစီရဲ့ဆာလောင်​နေတဲ့စောက်ပက်လေးထဲ ထပ်သေးသေးလေးကို ထိုးသွင်းသည်။ကူစီတစ်ယောက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့လီးကို ဆွဲကိုင်ချင်နေတဲ့အချိန်ကျမှ သူ(ယွင်လုံ)သည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သူ့လီးတစ်ခုလုံးကို စောက်ပက်လေးထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။တုန်းယွင်လုံ ကူစီရဲ့ဖင်ကြီးတွေကို သူ့လက်ကြီးကြီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အရူးတစ်ယောက်လို ကူစီကို ဆောင့်လိုးတော့သည်။တုန်းယွင်လုံ၏လိုးခြင်းကို မတောင့်ခံနိုင်တဲ့ကူစီမှာ ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းအော်တော့သည်။

 

 

 

တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီ၏အပေါ်အင်္ကျီနဲ့ရင်ဘတ်ကိုစည်းထားတဲ့အရာကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ကူစီ မတုံ့ပြန်နိုင်သေးခင်မှာပဲ သူ ကူစီရဲ့နို့သီးကြီးတွေကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်သည်။လျှာထိပ်ဖျားဖြင့် နို့သီးကို ထပ်ကာထပ်ကာလျက်သည်။ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ မာလာတော့ ထိုနို့သီးတွေ ပျော့ကာ နာကျင်လာသည့်အထိ အကြမ်းကြီး ဆွဲညှစ်ပစ်လိုက်သည်။ထို့နောက် လျှာဖျားဖြင့် ထပ်ကာထပ်ကာ လျက်လိုက်ပြန်သည်။ထိုသို့ထပ်ကာထပ်ကာပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် နို့သီးတွေမှာ ပိုကြီးလာသည်။တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီ၏အခြားတစ်ဖက်က အထီးကျန်နေတဲ့နို့သီးလေးကိုလည်း အလွတ်မပေးပေ။သူ့လက်ကြီးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ပြီး ထိုနို့သီးခေါင်းလေးကို ပျော့လာသည့်အထိ ညှစ်တယ်၊ဆွဲတယ်၊ပြားအောင်လုပ်တယ်။

 

 

တုန်းယွင်လုံသည် သူ့လီးကိုထုတ်ပြီး ကူစီစောက်ပက်လေးပေါ် သုတ်ရည်တွေ ဖြန်းလိုက်သည်။စောက်ပက်လေးမှာ ထူထည်းတဲ့သုတ်ရည်တွေဖြင့် အပြင်ရောအထဲရော ဖုံးလွှမ်းခံထားရသည်။တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီကို ရီဝေနေတဲ့မျက်လုံးတွေဖြင့် ကြည့်ကာ နဖူးကိုနမ်းလိုက်သည်။ထို့နောက် ကူစီကို သူ့အိပ်ခန်းထဲ သယ်သွားသည်။တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီကို သူ့ရင်ခွင်ထဲထားပြီး လီးကိုတော့ ကူစီစောက်ပက်ထဲ ထိုးသွင်းထားသည်။ထိုအနေအထားဖြင့် သူ ကူစီနဲ့အတူတူ အိပ်ပျော်သွားသည်။

 

Ended