Description
ကျောင်းလူဆိုးအဖြစ် ကျော်ကြားသည့် ကျင်းလော့သည် ရက်စက်ကာ စကားနည်း၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်းဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး မြင်သမျှလူတိုင်းအား ရိုက်နှက်တတ်သည်ကြောင့် ကျောင်းသားများကြားတွင် မကောင်းသည့်အမြင်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။
ကောလဟာလများတွင် ကျင်းလော့ နှင့် ရှောင်ဝမ်လင်တို့သည် အသေအကြေရန်သူများပင်။ ထိုကဲ့သို့ အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြသည့်တိုင်…ကျောင်းအဝတ်လဲခန်း၏ တစ်နေရာတွင်မူ
ဝံပုလွေခေါင်းဆောင် ရှောင်ဝမ်လင်၏ မျက်ဝန်းများမှာတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ရိုင်းပြနေလျက်ရှိကာ၊
မိမိဥစ္စာအား မည်သူမျှ ထိပါး၍မရအောင် စောင့်ကြပ်နေသည့်ဟန်နှင့် ကျင်းလော့အား စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။
သူသည် အေးစက်ကာ ဘာမထီမျက်နှာဘေးနှင့်သူ၏ ပေါင်ကြားအတွင်း ခြေထောက်များဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ကာ… ကျဉ်းမြောင်းသည့်နံရံနှင့် ထိုသူ့အား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်လိုက်လျက် ပြုံးရယ်ကာ ဆိုလိုက်၏။
“အချစ်ကလေး… မင်းရဲ့ မျိုးပွားအင်္ဂါလေးကို ကိုယ်ကြည့်ချင်တယ်…”
လှပသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေးမှာ သူ့အဝတ်သူ သွားနှင့်ကိုက်လျက် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသည့် မျက်လုံးလေးများနှင့် ကြည့်နေ၏။ ယခင်က အေးစက်ကာ မာကြောပုံရသည့် မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုတွင်မူ မျက်ရည်များဝေ့ဝိုက်နေလျက်ပင်။
“မင်း,မင်း အကျင့်ပျက်ကောင်…”
ရှောင်ဝမ်လင်က ပြုံးလိုက်ကာ သူ၏ပူလောင်နေသည့်လိင်တံဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေး၏ ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်အား ထပ်ခါထပ်ခါဖိပွတ်နေ၏။
“ဟုတ်လား? စိတ်မရှိပါနဲ့ကွာ”
သူသည် နားထောင်ရသူတိုင်း တုန်ရီသွားစေလောက်မည့် လေသံနှင့် အက်ကွဲကွဲပြောလာ၏။
“ဖင်ကိုပင့်ပေးထား..ကိုယ်လိုးချင်တယ်”
*****
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ချို့တဲ့နေတဲ့ ကြောင်ရိုင်းလေး vs ဒေါသကြီးပြီး ‘ဒယ်ဒီဆန်တဲ့’ အမဲလိုက်သမား
သန့်ရှင်းဖြူစင်တဲ့ အချစ် ၊ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ဦးတည်းအတွက် ဖြစ်တည်လာသလို တစ်ဦးအပြန်အလှန် ချစ်ကြတယ်။
ရိုးရှင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပါ။
