[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 12 (arc2)
Chapter 12
(ဘယ်မျိုးစေ့က အောင်သွားတာလဲ။)
” ဘေဘီ ဘယ်လိုနေလဲ မသက်သာတာတွေခံစားရလား။ ”
ချီယူက မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ထန်ထန့်ကျောအား ပွတ်ပေးပြီး လက်တစ်ဖက်က ရေနွေးခွက်အားကိုင်ထားလေသည်။
ထန်ထန်က ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေကာ သန့်စင်ခန်းကြွေခွက်အား ဖက်ထားလေသည်။ နှာတရှုံ့ရှုံ့ဖြင့် မျက်နှာတွင်လဲ မျက်ရည်များနှင့်ဖြစ်သည်။ သူ့ခေါင်းအားလှည့်လာကာ ပလုတ်ကျင်းရန် ရေနွေးအား ငုံလိုက်သည်။ ချစ်စဖွယ်မျက်နှာလေးက ရှုံ့တွနေကာ မသက်မသာစွာညည်းတွားနေသည်။
နှင်းနှင့် လေပြင်းများကြားထဲကနေ ကျီကျန်းချင် ကုတ်အင်္ကျီတစ်ထည်ဝတ်ကာရောက်လာလေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှအအေးဓာတ်များအား ကောင်လေးဆီမသက်ရောက်စေရန် အဝေးမှနေကာ ချီယူအားသူ့ဝယ်လာသည့် လိမ္မော်သီးထုတ်အားကမ်းပေးလိုက်သည်။
” ငါဝယ်လာတာ ထန်ထန့်ကိုမစားခိုင်းခင် အရင်နွေးအောင်လုပ်လိုက်ဦး ”
ကျီကျန်းချင်ဆီမှထိုစကားအားကြားသည်နှင့် ထန်ထန့်ဦးနှောက်က လန်းဆန်းသွားကာ လိမ္မော်သီးအိတ်အား တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်နေလေသည်။
ချီယူက တွေဝေမနေတော့ဘဲ အေးနေသောထိုအိတ်အားယူလိုက်ကာ လိမ္မော်သီးနှစ်လုံးအား သူ့အင်္ကျီထဲထည့်၍ ဗိုက်ကြွက်သားများဖြင့်ပွတ်ပြီးနွေးအောင်လုပ်ပေးလေသည်။
ကျီကျန်းချင်က နှင်းများစိုနေသော သူ့ကုတ်အင်္ကျီအား ချွတ်လိုက်ကာ သူ့မျက်မှန်ပေါ်မှ နှင်းမှုန်များအားဖယ်ရှားလိုက်သည်။
” သူက ဘာလို့အန်နေရတာလဲ။ သူ့အစာအိမ်ကတစ်ခုခုဖြစ်နေလို့လား ”
” ဟုတ်လောက်တယ် ”
ဖွာလန်ကြဲနေသော ထန်ထန့်ဆံပင်များအား ချီယူကသပ်ပေးလိုက်ကာ ထန်ထန့်အား ချော့ပြောလေသည်။
” အခုတော့ အရမ်းစားချင်လှပါပြီဆိုတဲ့ လိမ္မော်သီးကိုနှစ်လုံးလောက်ပဲစားထားဦး။ ဆရာဝန်ဆီသွားပြီးမှ ကျန်တာကို ကိုယ်တို့ထပ်ကျွေးမယ် ဟုတ်ပြီလား။ ”
ထန်ထန်က သူ့အားစိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ခေါင်းသေးသေးလေးအား ငြိမ့်လိုက်လေသည်။
အေးစက်နေသော လိမ္မော်သီးများက အခုဆိုနွေးလာပြီဖြစ်သည်။ ချီယူက သူတို့ကို အင်္ကျီအောက်မှထုတ်လိုက်ပြီး အခွံခွာကာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် အမျှင်လေးများကိုပါ ဖယ်ပေးလေသည်။ အမွှာလေးများခွဲယူကာ ထန်ထန့်လက်ထဲသို့ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်သည့်အမွှာတစ်ချို့ကို သူစားလိုက်လေသည်။
” Fuck! ”
လိမ္မော်သီးများ၏အရသာက သူ့ကိုအသေသတ်နေသလိုပင်။ မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ဆဲဆိုလိုက်ပြီး ကျန်သည့်လိမ္မော်သီးများကို ကျီကျန်းချင်လက်ထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်သည်။
” မင်း အဲ့လိမ္မော်သီးတွေကိုဘယ်ကဝယ်လာလာတုန်း။ ချဥ်စုတ်နေတာပဲ။ ”
ကျီကျန်းချင်ဆီသို့လိမ္မော်သီးလက်တစ်ဆုပ်စာရောက်လာလေသည်။ လှပသော သူ့မျက်လုံးများကိုမှေးလိုက်ကာ ထိုလိမ္မော်သီးများကို ပျော်ပျော်ကြီးစားနေသော ထန်ထန့်အားကြည့်လိုက်လေသည်။ ချီယူက သူ့ကိုတမင်သက်သက်ပြဿနာရှာနေသည်ဟုထင်မှတ်လိုက်ပြီး ကျန်သည့်လိမ္မော်သီးအမွှာများကို ပါးစပ်ထဲပြစ်ထည့်လိုက်သည်။ သူမရယ်နိုင်ခင်ပင် အချဥ်ဓာတ်က သူ့သွားများကိုကျိန်းသွားစေသည်။
ထန်ထန်က သူ့လိမ္မော်သီးများက ကုန်အောင်စားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းတွေပေနေသည်များကိုပါသပ်လိုက်ကာ ကျန်သည့်အလုံးများကိုပါ မျက်စောင်းထိုးနေသည်ကို ချီယူသတိထားမိလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကာ အတွေးတစ်ခုပေါ်လာလေသည်။
အခန်းတစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ထန်ထန်ကအကြာကြီးစောင့်နေပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံးက သူ့အား လိမ္မော်သီးထပ်မပေးသေးချေ။ သူမကျေနပ်ဖြစ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းလေးကလဲဆူလာလေသည်။
ကျီကျန်းချင်က မျက်လုံးများမှိတ်လိုက်ကာ သူ့နှာရိုးအားဖိကိုင်လိုက်လေသည်။
” အာ..ငါရူးတော့မှာဘဲ။ အမ် ငါ..ငါ အပြင်မှာတစ်ခုခုသွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်။ ”
ချီယူက သူ့နှုတ်ခမ်းအားစေ့ကာ ထန်ထန့်အားကြည့်လိုက်လေပြီး ချီလုပ်ငန်းစုဒေဝါလီမခံရမည် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲအားရောက်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းကိုလေးနက်စွာ တစ်ဆတ်ဆတ်ငြိမ့်နေလေသည်။
ကျီကျန်းချင်က သူ့ကုတ်အင်္ကျီအားပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး လည်စည်းတောင်မပါဘဲ ဒလျောသောပါး ပြေးထွက်သွားကာ ဆယ့်ငါးမိနစ်တောင်မကြာသေးခင်ပြန်ရောက်လာလေသည်။
အခုတင် အအေးဒဏ်အားကြုံတွေ့လာရသော ကျီကျန်းချင်က ခနအသက်ရှူကာ ဆေးအိတ်အားချီယူ့ကိုပြစ်ပေးလိုက်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိသောအကြည့်မျိုးနှင့်ကြည့်လေသည်။
ချီယူက အိတ်ထဲတွင်ရှိသောအရာကို ဗုန်းတစ်ခုလိုကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အိပ်ယာနားသို့သွားပြီး ထန်ထန့်လက်ထဲထည့်ပေးလိုက်ကာ ထိုကောင်လေးအားချော့၍ ရေချိုးခန်းထဲသွားရန်ပြောလေသည်။
ထန်ထန်က ကြောင်သွားကာ အိပ်ယာပေါ်မှာထိုင်ပြီး ကိုယ်ဝန်စစ်တံများကိုထိုင်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက်သူသဘောပေါက်သွားကာ ခေါင်းထောင်လာသည်။
” ဒါ..ဒါက..နေဦး.. မ..မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ကျွန်တော်..ကျွန်တော်က ယောကျ်ားလေးဟာကို.. ”
ကျီကျန်းချင်က သူ့ဆံပင်လေးအားနမ်းကာ ချော့ပြောလေသည်။
” ကိုယ်တို့ရဲ့ထန်ထန်လေးက ယောကျ်ားလေးမှန်းသိပါတယ်ကွာ။ အဲ့တာလေးကိုပဲစမ်းကြည့်လိုက် ဒါမှကိုယ်နဲ့ ချီယူစိတ်အေးနိုင်မှာ။ ”
ချီယူကဘာမှမပြောပေ။ သူ့ခေါင်းကိုငုံ့၍ ထန်ထန့်ပါးလေးအား နမ်းလိုက်သည်။
ထိုလူနှစ်ယောက်၏အလိုလိုက်ခြင်းကို လပေါင်းများစွာခံယူပြီးနောက် ထန်ထန်ကလဲ ပို၍ပင် ဂုဏ်ယူနေသည်။ အဲ့သည်အတွက်ကြောင့် သူအခု ထိုလူနှစ်ယောက်အားပုန်ကန်ရဲလေသည်။ သို့သော်လဲ သူက လက်သီးလက်မောင်းတန်းကာ ပြုမူနေသည်က ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့်တူကာ ချစ်ဖို့ကောင်းနေသည်။
ထန်ထန့်ခြေထောက်များက ခွဲစိတ်မှုပြီးသည်နှင့်ပြန်ကောင်းလာကာ သူ့ဘာသူ တော်တော်ဝေးဝေးလျှောက်နိုင်နေလေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ အိပ်ယာပေါ်ကထလိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ပြေးသွားလေသည်။
တစ်စက္ကန့်..နှစ်စက္ကန့်…သုံးစက္ကန့်…
” အားးးးး ”
ရုတ်တရက်ပင် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထိတ်လန့်စွာအော်လိုက်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။ ကျီကျန်းချင်နှင့် ချီယူက ချက်ချင်းနိုးနိုးကြားကြားဖြစ်သွားကာ တံခါးကိုဆွဲဖွင့်၍ မြန်မြန်ပင်ဝင်သွားလေသည်။
ထန်ထန်က အိမ်သာဘိုထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေကာ သူ့မျက်လုံးများကလဲ အလန့်တစ်ကြားဖြစ်နေကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စစ်တံလေးငါးခုအားကိုင်ထားသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများကတုန်ယင်နေကာ မပီမသပြောလေသည်။
” ဒါ..ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ နှစ်..နှစ်ကြောင်းတောင် ဒါ..ဒါပေမယ့်ကျွန်တော်..ကျွန်တော်က မိန်းကလေးမဟုတ်ဘူးလေ။ ”
ချီယူနှင့် ကျီကျန်းချင်အကြည့်များက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ စစ်တံငါးခုစီရောက်သွားသည်နှင့် အပျော်လွန်သွားသော်လဲ ချက်ချင်းပင်စိုးရိမ်စိတ်များပြည့်နှက်လာသည်။ သို့သော်လဲ စိတ်အေးအေးထားလိုက်ကာ အလန့်တကြားဖြစ်နေသောကောင်လေးအား နှစ်သိမ့်ပေးလေသည်။
” ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ဘေဘီရဲ့။ မကြောက်ရဘူးလေကွာ။ ဒါက ကိုယ်တို့အတွက်လက်ဆောင်တစ်ခုလိုပဲကို။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ”
ချီယူက နူးညံ့ငြင်သာစွာပြောလိုက်ပြီး ထိုကောင်လေးအားဖက်ထားကာ နှဖူးလေးကိုနမ်းလိုက်သည်။
ကျီကျန်းချင်ကလဲ သူ့ဆံနွယ်လေးအားနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
” ဘေဘီ ကိုယ်တို့က အဲ့သက်ရှိလေးကိုကြိုဆိုဖို့အသင့်မဖြစ်သေးလည်း ဘေဘီအတွက် ယောက်ျားကောင်းနဲ့ ကလေးအတွက် အဖေကောင်းတွေဖြစ်ဖို့ ကိုယ်တို့ကြိုးစားသင်ယူမှာပါကွာ။ ”
ထိုကောင်လေးဆံပင်အားပွတ်သတ်လိုက်ကာ သူသက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
” အခုကတော့ မင်းလေးဆုံးဖြတ်ရမယ့်အလှည့်ပဲ။ ဒီကလေးကိုမွေးချင်လား။ ”
ထန်ထန်က ပြောစရာစကားများပျောက်နေကာ ချီယူ့အားကြည့်လိုက်သည်။
ချီယူ့နှုတ်ခမ်းနွေးများက သူ့နှဖူးအားလာနမ်းလေသည်။ ဒေါက်တာမေးလိုက်သောမေးခွန်းက သူမေးချင်သည်နှင့်ထပ်ထူကြသည်။ ထို့ကြောင့်သူကလဲ ထိုကောင်လေး၏အဖြေအားစောင့်စားနေလေသည်။
ထန်ထန်က သူ့အကြည့်ကိုလွှဲလိုက်ကာ သူ့ဗိုက်လေးအားကိုင်ကြည့်လေသည်။ ဒီထဲမှာသူ့သွေးသားလေးကတစ်ကယ်ပဲရှိနေလေပြီလား။
သူ..တစ်ယောက်ထဲဖြစ်နေတော့မှာမဟုတ်ဘူးဘဲ။
ထန်ထန်က ချပ်ကပ်နေသေးသော သူ့ဗိုက်လေးအားကိုင်လိုက်ကာ သူ့မျက်လုံးများကတိကျနေပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်လေသည်။
” အင်း..ကျွန်တော်သူ့ကိုမွေးချင်တယ်။ ”
ချီယူနှင့် ကျီကျန်းချင်၏အကြည့်များက နူးညံ့သွားပြီးထန်ထန့်ခေါင်းလုံးလုံးလေးအား နမ်းလိုက်လေပြီး သူ့အားချော့သိပ်လေသည်။
ထန်ထန်အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် ထိုလူနှစ်ယောက်က ရှေ့ရေးကိစ္စများကိုဆွေးနွေးကြသည်။
ချီယူက ထန်ထန့်အားသွေးစစ်ရန် ယုံရသည့်ဆရာဝန်တစ်ယောက်အားရှာထားလေသည်။ သူ့လူများကိုလဲ ချီအိမ်တော်မှအထပ်တစ်ထပ်အားရှင်းခိုင်းထားကာ ပုဂ္ဂလိကဆေးရုံတွင်ရှိသော ဆေးပစ္စည်းများထက်မနဲအောင်ဖြည့်ခိုင်းထားသည်။ သူ့လူယုံများအား အိမ်ဖော်များနှင့် ဆရာဝန်များကို သေချာသဘောတူညီမှုယူထားရန်ပြောထားလေသည်။
ကျီကျန်းချင်ကလဲ သူ့ဆရာအားဆက်သွယ်ထားကာ သားဖွားမီးယပ်ဌာန၏ အကျော်ကြားဆုံး ဒါရိုက်တာနှင့် ခွဲစိတ်မှုများအကြောင်း အတူလေ့လာနိုင်ရန်အကူအညီတောင်းလေသည်။ အသက်ငါးဆယ်အရွယ်ထဲရောက်နေသောသူ့ဆရာကလဲ သူ့တပည့်က သားဖွားမီးယပ်ဌာနတွင်အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုမည်ဟုထင်ကာထိတ်လန့်သွားလေသည်။
အရာအားလုံးကိုစီစဥ်ပြီးသည်နှင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် မျက်လုံးများမှေးကျဥ်းကာ အချင်းချင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အဓိကယောက်ျားနေရာအတွက် ယှဥ်ပြိုင်လိုစိတ်များပြင်းထန်နေကြသည်။ ဒေါက်တာနှင့်စီအီးအိုက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ကွဲပြားနေကြပြီး လက်ထက်မှတ်ပုံတင်တွင် ထန်ထန့်ယောက်ျားနေရာဘယ်သူရမလဲဆိုတာကို လုနေကြသည်။
…
ထိုနေ့လည်တွင်ပဲ ချီယူနှင့် ကျီကျန်းချင်က ထန်ထန့်ကိုတစ်နေရာသို့ခေါ်လာခဲ့သည်။ သွေးစစ်ချက်ရလဒ်က ဒီနေ့မနက်တွင်ရခဲ့ပြီး ထန်ထန်က သာမာန်ကိစ္စများကိုကျော်လွန်ကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နေရလေသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်က ထန်ထန့်အား ထန်နီအန့်ကိုလုံးဝမတွေ့ခိုင်းပေ။ သို့သော်လဲ အခုက ထန်ထန်သည် ကိုယ်ဝန်ရှိနေကာ သူ့အားအတွေးမလွန်စေချင်သောကြောင့် ချီယူက ထန်ထန့်အတိတ်ဆိုးကို ရှင်းလင်းပေးရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
ကြီးမားသောတည်းခိုအိမ်ရှေ့တွင် အမဲရောင်ဇိမ်ခံကားကရပ်သွားလေသည်။ ထန်ထန်က ရီဝေဝေဖြစ်နေကာ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူဘာလုပ်လုပ်သက်တောင့်သက်သာမရှိပေ။ ကားရပ်သွားသည်နှင့် ယုန်လေးတစ်ကောင်လိုခုန်ထွက်လိုက်ကာ ပန်ကာသေးသေးလေးလို လေများအားရှူသွင်းလိုက်လေသည်။
ချီယူနှင့် ကျီကျန်းချင်က ခပ်သွက်သွက်ပင်နောက်ကလိုက်ပြီး တစ်ယောက်က သူ့အားလည်စည်းပုဝါချည်ပေးကာ နောက်တစ်ယောက်က ဂျာကင်ဝတ်ရန်ကူညီလေသည်။ ထန်ထန်က နာခံစွာပင် သူ့လက်ကိုဆန့်တန်းပေးပြီး ခေါင်းကိုမော့ထားပေးကာ ထိုလူနှစ်ဦးက သူ့အားသွယ်လျသောဝါးပင်လေးကို လုံးတစ်နေသောဝါးပင်လေးအသွင်ပြောင်းပေးသည်ကို ခွင့်ပြုပေးနေသည်။
အပန်းဖြေအိမ်၏မန်နေဂျာက အဝင်ဝတွင်စောင့်နေသည်။ ကားရောက်သညနှင့် သူတို့အားနှုတ်ဆက်ရန်အပြေးလာသော်လဲ နာမည်ကြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းပိုင်ရှင်နှင့် နာမည်ကျော်ကြားသော ဆရာဝန်အားတွေ့လိုက်သည်နှင့် ကြက်သေသေသွားလေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုပါစေ မန်နေဂျာကလဲ ကောက်ကျစ်သောမြေခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ့သရုပ်မှန်အားနှစ်များစွာကြာအောင်ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာဖြစ်သည်။ သူကခနတာသာကြောင်သွားပြီး ချက်ချင်းပင်အသိပြန်စုကာ ထိုလူသုံးယောက်အားလေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လေသည်။
” သခင်လေးချီ အကုန်လုံးကအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ ”
ချီယူအကြည့်က အောက်ငုံ့သွားကာ ကောင်ကလေး၏လည်စည်းက ကျပ်နေသည်ကိုပြန်ပြင်ပေးလိုက်ကာ လေသံအေးအေးနှင့်အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
” ရှေ့ကလမ်းပြပေးပါ ”
” ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ ”
မန်နေဂျာက ရှေ့ကထွက်သွားပြီး ထိုလူသုံးယောက်အားလမ်းပြလေသည်။
ထန်ထန်က တင်းကျပ်စွာဖက်ထားခြင်းခံနေရပြီး ဒီကိုဘာလို့ခေါ်လာခံရမှန်းမသိပေ။ သူက ရီဝေဝေပင်သူတို့နောက်လိုက်လာလေသည်။
ကလပ်က တစ်ခြားကမ္ဘာလိုပင်ဖြစ်နေပြီး ရွေများ၊ ဝိုင်များနှင့် စားစရာအသားများပြည့်နှက်နေသည်။ ထန်ထန်က အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့နေပြီး ချီယူ့အင်္ကျီစအားဆွဲထားလေသည်။ သူ့အနက်ရောင်မျက်လုံးကြည်ကြည်လေးများက ပတ်ဝန်းကျင်အားစူးစမ်းနေကာ လည်စည်းပဝါနောက်မှ ချစ်စဖွယ်အသံလေးထွက်လာသည်။
” ဝါး.. ”
လူသွားစင်္ကြန်အားဖြတ်လျှောက်ပြီးသည်နှင့် သူတို့မြင်ကွင်းက ကျယ်သွားလေသည်။ ကျယ်လောင်သောညည်းသံများနှင့် မာန်သွင်းသံများကို အထိန်းအကွပ်မရှိကြားနေရသည်။ ရုပ်ရှင်ပစ္စည်းတစ်ချို့က သူတို့ရှေ့တွင်ရှိနေကာ လှုပ်ရှားနေသည်။
စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ချီယူ့နောက်တွင်ကွယ်နေသော ထန်ထန့်ခေါင်းလေးက ပြူတစ်ပြူတစ်လုပ်လာသည်။ မဖွယ်မရာများလုပ်နေသော လူလေးငါးခြောက်ယောက်ဆန့်သောအိပ်ယာကြီးအားတွေ့သည်နှင့် သူ့လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူ့အိမ်မက်ဆိုးဖြစ်ခဲ့သော သူ့အစ်ကိုက တစ်ကိုယ်လုံးတွင်အညိုမဲများစွဲနေပြီး နီရဲရောင်ရမ်းနေသောဖင်ပေါက်က လီးရှည်ရှည်နှစ်ချောင်းစို့ခံထားရသည်။ သူ့အစ်ကိုက သူ့ဖင်အားအပျက်ကောင်လိုလှုပ်ရမ်းနေကာ အလိုးခံရဖို့မျှော်လင့်နေသည်။
သူ့အစ်ကိုခြေထောက်များက လည်နေသည်ကိုတွေ့သည်နှင့် ကျိုးနေသည်ကို ထန်ထန်သတိထားမိသွားက ဒိန်းကနဲနှလုံးခုန်သွားလေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်လဲ ချီယူ့အား ချီးမွမ်းလိုက်လေသည်။ (တော်လိုက်တာ)
ထန်နီအန်၊ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူ၏ဇာတ်ကွက်မှာ ပြိုလဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။ မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ထန်နီအန်က သူ့ညီအား မသန်စွမ်းဖြစ်အောင်လုပ်သည့်တရားခံဖြစ်ပြီး မူလဇာတ်ကောင်အား သူ့ရဲ့လှပသောအသွင်အပြင်ကြောင့် ဖျက်ဆီးလေသည်။ မူလဇာတ်ကောင်က ဆေးရုံတွင်းတစ်ယောက်ထဲဆိုးရွားစွာသေဆုံးသွားရလေသည်။ ထန်ထန်ကရွေ့ပြောင်းနေသည်ကိုတောင် သူက ထန်ထန်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသတ်သေစေရန်ဖိအားလိုက်ပေးသည်။ အခုတော့သူ့ဆိုးဝါးသောကံကြမ္မာက လက်စားချေခံရသည်ဟုပဲ သတ်မှတ်နိုင်လေတော့သည်။
ချီယူက ထိုကောင်လေး၏ အပြုအမူအားသတိထားမိပြီး ဆံနွယ်လေးအားငုံ့နမ်းလိုက်သည်။
” မင်းအစ်ကိုနဲ့ ကိုယ်နဲ့က ဘယ်တုန်းကမှ အတွဲတွေမဟုတ်ခဲ့ကြဘူး ပြီးတော့ကိုယ်တို့အတူတူလဲမအိပ်ခဲ့ဘူး အရင်ကပြောခဲ့တာတွေကလဲ မင်းကိုစချင်လို့သက်သက်ပြောတာရယ် ကိုယ်တို့ရဲ့ဆက်ဆံရေးလေးကိုပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာအောင်လုပ်တာပဲ ”
သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ လေးထောင့်ပုံအနီရောင်ပတ္တမြားလက်စွပ်အားထုတ်လိုက်ကာ ထိုကောင်လေး၏လက်ချောင်းဖြူဖြူပေါ်တွင် စွပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုလက်ကလေးအားနမ်းလိုက်လေသည်။
” အစကနေအဆုံးထိ ကိုယ်ချစ်တာက မင်းတစ်ယောက်ထဲပဲ ”
တစ်ချိန်လုံးတိတ်ဆိတ်နေသော ကျီကျန်းချင်က သူတို့ဆီတဖြေးဖြေးလျှောက်လာကာ ကောင်လေး၏နောက်လက်တစ်ဖက်အားနမ်းလိုက်သည်။ သူ့လက်ရှည်ရှည်များဖြင့် ထိုကောင်လေး၏လက်ချောင်းပေါ်တွင် ဘဲဥအပြာရောင်စိန်လက်စွပ်အားဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးဖျော့ဖျော့များက ထန်ထန်၏နီရဲနေသောမျက်လုံးများကိုစိုက်ကြည့်နေသည်။
” ကိုယ်မင်းကို မြင်မြင်ချင်းချစ်မိသွားတာပါ ”
ထန်ထန်က သူ့လက်အားပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ထိုလက်စွပ်များကို သူ့လက်ချောင်းများဖြင့်ထိကိုင်လေသည်။ လှပသောသူ့မျက်လုံးလေးများက ငိုတော့မလိုဖြစ်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းအားခပ်တင်းတင်းစေ့လိုက်ကာ ငိုမိမည်စိုးသောကြောင့် ဘာမှပြန်မပြောပေ။
ထိုစဥ်ထန်နီအန်က သာယာမှုများမှ ပြန်အသိစိတ်ဝင်လာကာ သူ့ရှေ့မှမြင်ကွင်းအားတွေ့သွားလေသည်။ ခြေထောက်များမသန်စွမ်းသောကောင်လေးကသူ့ရှေ့တွင် သူတောင့်တသောအရာများကိုရနေသောကြောင့် သူ့စကားတောင်မဟနိုင်ပါ။ ထန်နီအန်ကထိုကောင်လေးအား အငြိုးများဖြင့်ကြိမ်ဆဲလေသည်။
” ထန်ထန်! မင်းမကောင်းတဲ့ကောင် ဘာလို့ဂျောင်ထဲမှပဲမနေနေရတာလဲ မင်းကဘာလို့အဲ့နေရာကနေ တိုးထွက်လာရတာ!! ”
ချိုမြိန်မှုများပျောက်သွားကာ ထန်ထန်လန့်သွားပြီး တုန်ရီလာကာ ချီယူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ယုန်လေးလိုပြေးဝင်သွားပြီး နဲနဲမှမလှုပ်ရဲပေ။
ချီယူက ထန်ထန့်အားဖက်ထားလိုက်ပြီး ထိုကောင်လေးစိတ်သက်သာရာရစေရန်ကျောအားပွတ်ပေးနေသည်။ သူ့ခေါင်းအားမော့လိုက်ကာ အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့် ထန်နီအန့်အားစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
” ငါက မင်းရဲ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုဝယ်လိုက်တာ။ အဲ့တာကို ဒီနှစ်တွေအတွင်း ထန်ထန့်အပေါ်မင်းတင်ခဲ့တဲ့အကြွေးတွေပြန်ပေးနေတာလို့သတ်မှတ်လိုက်ကွာ။ ထန်မိသားစုကတင်နေတဲ့အကြွေးတွေကတော့ ထန်ထန့်တစ်ဝက်ကိုငါပေးပြီးပြီ ကျန်တာကတော့ မင်းထောင်ထဲရောက်မှ သေချာပြန်ရှာပြီးဆပ်ပေါ့ ”
ထို့နောက်ကျီကျန်းချင်က အချိန်အားကြည့်လိုက်မိသည်။
” အော အခုပြန်သင့်နေပြီ။ နေ့လယ်ကျ ဆရာဝန်က ကလေးကိုစစ်ပေးဖို့လာတော့မှာ ”
စကားအကုန်ပြောပြီးသည်နှင့် အဲ့နေရာတွင်ကြာကြာနေစရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။ ချီယူကခေါင်းငြိမ့်ကာ ထန်နီအန်၏သေမလိုဖြစ်နေပုံအားလျစ်လျူရှုထားလိုက်ကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲမှ လုံးတစ်နေသော ဝါးပင်လေး၏လက်အားကိုင်လိုက်ကာ သူတို့သုံးယောက်တူတူပြန်ထွက်သွားကြလေသည်။
ဘယ်သူက အဓိကယောကျ်ားဖြစ်မလဲဆိုတာကတော့ ကလေးမွေးလာတဲ့အထိစောင့်ကာ ဘယ်သူ့မျိုးဆက်လဲဆိုတာကြည့်ရလိမ့်မည်။
ထိုအရာကို ကံကြမ္မာကပဲဆုံးဖြတ်လေလိမ့်မည်ဖြစ်ပေသည်။
(Arc2) Chapter 12 end
