Chapter 44•••အကျဉ်းချထားခြင်း၊ လက်သီးနှင့်ကြီးမားသည့်သစ်သားချောင်းသည် အဖုတ်ပွင့်လာအောင်ထိုးခြင်း၊ အထဲသို့ငါးဝင်သွားခြင်း။
ကျောက်စစ်လင် တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လာသည့်အခါ သူမြင်လိုက်ရသည်က တစ်ကိုယ်လုံးမာကင်ရာများနှင့် ပြည့်နေပြီးကျိုးကျစ်ချန်ဖက်ထားခြင်းကို ခံနေရသည့်ကူစီဖြစ်သည်။ ကျောက်စစ်လင်သည် ရုတ်တရက် မိန်းမအခိုးခံလိုက်ရသည့်ပုံနှင့်တူပြီး ကျိုးကျစ်ချန်ဆီကို ဒေါသထွက်စွာဖြင့် အမြန်သွားခဲ့သည်။” မင်းက မင်းသေတွင်းမင်းတူးနေတာပဲ”
ကျောက်စစ်လင်သည် ရှေ့သို့တိုးလိုက်ပြီး သတိမရှိဘဲကျိုးကျစ်ချန်၏လက်မောင်းထဲတွင် ရှိနေသော ကူစီအား သူ့လက်ထဲသို့ဆွဲလုချင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ကျိုးကျစ်ချန်က ပေးရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီ့အားလက်မောင်းထဲတွင်ထည့်လိုက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နောက်သို့တစ်လှမ်းဆုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စစ်လင်အားမတုန်လှုပ်ဘဲ ကြည့်ကာ
“ မင်းသူ့ကိုအဝေးခေါ်သွားရင် သူက တစ်နှစ်အတွင်းပညာတတ်လူငယ်အဖွဲ့နဲ့အတူမြို့ကိုပြန်တော့မှာ။ ဒီတစ်နေရာမှာတစ်သက်လုံးထားလိုက်။ အဲ့အချိန်ဆိုရင် မင်းသူ့ကိုပြန်တွေ့ဖို့အကြောင်းကို မင်းဘဝတစ်သက်လုံးတွေးစရာမလိုတော့ဘူး။”
ကျောက်စစ်လင်၏ဒေါသထွက်နေသည့်အမူအရာသည် တုန့်ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ ကျိုးကျစ်ချန်အား ကြည့်နေသောမျက်လုံးများသည်လည်း ကူစီဆီသို့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အိပ်ပျော်နေသောမျက်လုံးတစ်စုံသည် လူနှစ်ယောက်ကြားရှိတိတ်ဆိတ်စွာသဘောတူညီမှုကို သတိမပြုမိခဲ့ချေ။
“ ဒီအဖုတ်လေးက ကလေးမွေးပေးလို့ရနိုင်တယ်” ကူစီသည်သူ့နားဆီသို့လာနေသည့်အသံများကိုဝိုးတဝါးကြားနေရသည်။ ထို့နောက် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သူ့မျက်လုံးကိုဖွင့်လိုက်တော့ သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိအမွှေးများနှင့်ခေါင်းတစ်လုံးကိုတွေ့လ်ုက်ရသည်။
“ မင်း အရူးကောင် ဒီနေရာကထွက်သွားစမ်း!” ကူစီ၏ခြေထောက်သည် ကျောက်စစ်လင်၏အသက်ရှုသံကြောင့် အနီရောင်ပြောင်းနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီသည် ထိုခေါင်းအား သူ့ခြေထောက်နားကဖယ်ရန်အတွက် သူ့ဒူးခေါင်းကိုလှုပ်သည်။
ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ၏ရုန်းကန်မှုကိုခံစားမိတာကြောင့် ကူစီ့အားဖိအားမပေးတော့ဘဲ ရူးကြောင်ကြောင်အပြုံးတစ်ခုဖြင့်မော့ကြည့်လာသည်။ “ ကုကျစ်ချင်း မင်းအဖုတ်လေးကမကြီးသေးဘူးပဲ အဲ့တာဆိုကလေးကထွက်လာလို့ရမှာမဟုတ်လောက်ဘူး”
“ ဘာကလေးလဲ။ ဒီနေရာကထွက်သွားစမ်းပါ။ ငါမင်းကိုအခုတရားစွဲမယ်”
“ အချိန်ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းကိုယ့်ကိုတရားစွဲရမှာပါ” ကျောက်စစ်လင်၏ပရမ်းပတာစကားများကြောင့် ကူစီ၏မျက်လုံးသည် နီရဲလာခဲ့သည်။ ထို့နောက်သူသည် သူ့ကိုယ်သူယုံကြည်မှုဖြင့် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်တံခါးသို့ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် သနားစရာလူလိမ်တစ်ယောက်၏လက်သည်းထုတ်ပြခြင်းသာဖြစ်သည်။
“ ကုကျစ်ချင်း အခုထိမသိသေးဘူးလား။ မင်းက အခုကစပြီးကိုယ့်မိန်းမဖြစ်လာပြီး ကိုယ့်ကလေးကိုမွေးပေးရတော့မှာ ဟုတ်ပြီလား” ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ၏ဒေါသနှင့်ခုခံမှုကိုလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏တင်းကျပ်စွာပိတ်ထားသောနေရာကိုဆွဲကား၏။ စကားပြောနေစဉ် သူ့ခြေထောက်နှင့်ပါးစပ်သည် တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲရှေ့သို့တိုးလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူအချိန်အကြာကြီးတွေးခဲ့ရသည့် နူးညံ့ပြီးပြည့်ဖောင်းနေသောအဖုတ်ကိုလျက်ကာကိုက်သည်။
ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ၏ပြင်းထန်စွာရုန်းကန်မှုကိုကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ပါးစပ်ထောင့်သည်ရေစုပ်သည့်အသံကိုတမင်ရည်ရွယ်ကာလုပ်ခဲ့သည်။ ကူစီသည် အဖုတ်မှလာသည့်သာယာမှုနှင့် ကျောက်စစ်လင်ဆီမှလာသည့်အရိုင်းဆန်သောရေစုပ်သံများကြောင့်နီရဲလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ရုန်းကန်မှုများသည် အားနည်းလာခဲ့သည်။
“ မင်းမြို့ပေါ်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့လီးကိုစားဖူးလား” ကျောက်စစ်လင်သည် သူလျက်တာခံနေရသောကူစီ့ကိုကြည့်သည်။ ရေများသည်လည်း အဆက်မပြတ်ဆင်းနေခြင်းမှမရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည်ကိုက်နေရာမှခဏတာတုန့်ဆိုင်းသွားပြီး သူ့ခေါင်းကိုမြှောက်ကာ ကူစီ့ကိုနက်နဲသည့်အမူအရာဖြင့်ကြည့်လာသည်။
“ မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်းမြို့ပြင်ကခွေးကောင်။ မင်းတရားမဝင်ဘဲ အကျဉ်းချနေတာပဲ” ကူစီသည် ကျောက်စစ်လင်အားစကားပြောရန်အလွန်ပျင်းနေခဲ့သည်။ ကျောက်စစ်လင်၏မှောင်မိုက်နေသည့်မျက်နှာအားလျစ်လျူရှုကာ ကျောက်စစ်လင်ကိုရွံရှာစွာဖြင့်ဆဲဆိုခဲ့သည်။
ကူစီ သူ့အားပြန်မဖြေသည်ကိုကြည့်ရင်း ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ့တွင်အပြင်၌ခွေးကောင်တစ်ကောင်ရှိနေသည်ဟုထင်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထူသည့်သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကိုယူကာ ကူစီ၏အဖုတ်ကိုဖြဲကာ အဖုတ်ထဲသို့ထည့်လိုက်၏။
“ အားးးး” ကံကောင်းစွာဖြင့် ကူစီ၏အဖုတ်သည် ရေထဲတွင်ကျိုးကျစ်ချန်၏ဖွင့်ခြင်းကိုခံထားခဲ့ရသည်။ ဒီတစ်ချိန်တွင် အဖုတ်ထဲထည့်ခံထားရသည့်သစ်သားချောင်းကိုဆွဲစုပ်ရန်မှာအနည်းငယ်ခက်ခဲသည်။
ကျောက်စစ်လင်သည် ကြီးမားသည့်သစ်သားချောင်းကိုလက်ထဲတွင်ကိုင်ထားခဲ့ပြီး သူ့လက်ထဲရှိတုတ်ကိုဂျုံနယ်သလိုဝှေ့နေပြီး ကူစီ၏နူးညံ့သည့်အဖုတ်ကိုတစ်
ချိန်ပြီးတစ်ချိန်စနေခဲ့သည်။
ကူစီ၏အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုသည် သစ်သားချောင်းကိုတင်းကျပ်နေအောင်ဆွဲထားခဲ့သည်။ သစ်သားချောင်းထွက်လိုက်ဝင်လိုက်လုပ်တိုင်း သစ်သားချောင်းအစွန်းသည် စက်ဝိုင်းပုံစံစိုစွတ်နေခဲ့သည်။ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုဖြင့်ဝန်းရံထားသော နူးညံ့ပြီးနီရဲသည့်အရေပြားသည် ကျောက်စစ်လင်လက်ထဲကသစ်သားတုတ်ချောင်းကြော့ ပြားကာဖူးယောင်လာသည်။ ကူစီ၏အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားသည် သစ်သားတုတ်ကြောင့်ကျယ်လာပြီးယောင်လာမှသာ ကျောက်စစ်လင်သည် သူကိုင်ထားသည်ကိုရပ်တန့်ခဲ့သည်။
“ နောက်ဆို မြို့ကယောကျာ်းတွေအကြောင်းကိုယ့်ကိုထပ်မစဉ်းစားစေနဲ့။ အခုစပြီး မင်းဒီမှာနေပြီး ကိုယ်တို့ကလေးကိုပျိုးထောင်ရမယ်” ကျောက်စစ်လင်သည် ရှည်လျားပြီးထူသည့်သစ်သားတုတ်ကိုဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ သူ့လီးသည်လည်း ကူစီ့ကိုထောက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့နောက် နူးညံ့ပြီးယောင်နေသောအဖုတ်ထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်၏။
“ အားးးးးးးးးး” ကူစီ၏ဖြူဖွေးနူးညံ့သောခြေထောက်များသည် ပျော့ခွေကာလှုပ်ရမ်းသွားခဲ့သည်။ ကျောက်စစ်လင်သည် သူ၏နို့သီးများအားဆိတ်ပြီး စတင်ကာလိုးခဲ့သည်။ အခန်းထဲသို့ဝင်လာသောကျိုးကျစ်ချန်သည် လုပ်ငန်းစနေသောကျောက်စစ်လင်အားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သန့်နေသောအိတ်ကိုထုတ်ကာ သန့်စင်ထားသောငါးအားထုတ်ပိုးခဲ့သည်။
သူလည်းကူစီ့ဘေးသို့သွားခဲ့ပြီး သူ၏အမဲရောင်လီးအထူကြီးကိုကူစီ၏နှုတ်ခမ်းနားသို့ထိုးသည်။ “ ဖာသည်လေးက မြန်မြန်ပဲလီးကိုထပ်ရှာနေပါလား။ ခုနကလေးတင်ငါလုံလောက်အောင်မကျွေးထားဘူးလား”
ကူစီသည် သူ၏ပါးစပ်ကိုပိတ်ပြီး သူ့အားမတုန့်ပြန်သည်ကိုမြင်သောအခါ ကျိုးကျစ်ချန်သည် ရယ်လိုက်ကာ ကူစီ၏တင်းနေအောင်ပိတ်ထားသောနှုတ်ခမ်းအပေါ်သူ့လီးကိုတင်ကာအပေါ်အောက်ပွတ်နေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် ကူစီ၏ပါးစပ်သည်
အနည်းငယ်ပွင့်သွားပြီး သူ့လီးအားကူစီ၏ပါးစပ်ထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်သည်။
“ အာ့” ကူစီ၏ပါးစပ်သည် ကျိုးကျစ်ချန်၏လီးဖြင့်ပြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏အသက်ရှူသံသည်လည်းကျိုးကျစ်ချန်၏ညှီစော်နံသောလီးအနံ့ဖြင့်ပြည့်နေခဲ့သည်။ ကူစီသည် ကျိုးကျစ်ချန်၏လီးအားကိုင်ကာ အဝေးသို့တွန်းထုတ်ရန်အတွက် သူ၏လက်ကိုမသက်မသာဖြင့်ဆန့်ထု်သည်။
သို့သော် သူ၏လှုပ်ရှားမှုသည် ကျိုးကျစ်ချန်အားပို၍စိတ်ဝင်စားလာစေသည်။ သူ၏မဲနက်ကာထူနေသောလီးနှင့်မတူသည့် ကူစီ၏နှင်းဆီရောင်နှုတ်ခမ်းပါးနှင့်ဖြူဖွေးနေသောလက်ချောင်းများကိုကြည့်ရင်း ကျိုးကျစ်ချန်သည် ချက်ချင်းနွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့နီရဲလာခဲ့သည်။ သူသည်မျက်လုံးစောင်းကာကြည့်ခဲ့ပြီးနောက် ကူစီ၏ပါးစပ်ကိုလျက်လာသည်။
ကျိုးကျစ်ချန်သည် ကူစီ၏နီရဲနေသောပါးကိုကြည့်ကာ အထဲရှိလီးအားဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် နံဟောင်နေသောသုတ်ရည်များအား ပန်းနုရောင်မျက်နှာပေါ်သို့ဖြန်းခဲ့သည်။ ကူစီ၏ပါးပြင်သည်သုတ်ရည်များဖြင့်ဖုံးသွားပြီး ထူထဲသည့်သုတ်ရည်များသည် တစ်စက်ပြီးတစ်စက်ကျနေခဲ့သည်။
ကျိုးကျစ်ချန်သည်လည်း လိင်ဆက်ဆံခြင်းကိုစွဲလမ်းနေခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ဒီခရီး၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုဖော်ထုတ်လာခဲ့သည်။ “ ငါငါ့မိန်းမအတွက် မျိုးပွါးနိုင်တဲ့ငါးရထားတယ်။ အခုစလိုက်ရအောင်”
ကျိုးကျစ်ချန်သည် စကားပြောပြီးနောက် ထုတ်ထားသည့်ငါးကိုထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အိမ်မှအပ်နှင့်ချည်ကိုယူကာ ငါးရဲ့အမြှီးကိုဖြတ်သွားခဲ့သည်။ စူးနေသောငါးသည် ပြင်းထန်စွာလှုပ်ရှားလာသည်။
ကျိုးကျစ်ချန်သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ ငါးကိုသုတ်ရည်တွေနှင့်ပြည့်နေသောကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ မှောင်မဲကာမရင်းနှီးသည့်နေရာသို့ဝင်သွားသောငါးသည် စတင်ကာမသက်သာစွာတွန့်လိမ်နေသည်။
“ အားးးးးးး ဒါဘာလဲ။ ဒါကိုငါ့ထဲကအခုချက်ချင်းထုတ်စမ်း!” ကူစီသည်အဖုတ်ထဲရှိထူးဆန်းသည့်အထိတွေ့ကြောင့်ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ခြေထောက်အား ကားထားပြီး မပိတ်ရဲပဲဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ ဟေး ရှီယုကသူရဲ့အဖုတ်ကိုဖောက်ပြီးပြီ။ နောက်ဆို သူငါတို့အတွက်ကလေးမွေးပေးလို့ရပြီ” ကျိုးကျစ်ချန်သည် သေချာအောင်ကူစီ၏အဖုတ်အားပွတ်သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏ခြေထောက်ဆီသို့ပြောင်းသွားပြီး အဖုတ်ကိုစွဲလမ်းစွာစူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ တစ်ခုခုပြောချင်သလိုပွင့်နေသောအုတ်အားကြည့်ခဲ့သည်။
ကူစီ၏အဖုတ်ထဲတွင်လှုပ်နေသောငါးသည် ကူစီ၏အထိမခံသည့်အဖုတ်ကိုပြင်းထန်စွာရိုက်ချသည်။ ကူစီသည် အထုခံရခြင်းကြောင့်တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး ဖာဆန်စွာနောက်တစ်ခါထပ်အော်ခဲ့သည်။
ကြောက်ရွံ့နေသောငါးသည် ကူစီ၏အဖုန်ကိုစက်တစ်ခုလိုထပ်တိုက်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သောသာယာမှုများသည်ကူစီ၏ဦးနှောက်တွင်ပြည့်နေခဲ့ပြီး ကူစီသည်ထိုသာယာမှုများဖြင့်လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသောကြောင့် အသက်မရှူနိုင်အောင်ပင်ဖြစ်သည်။
“ အားးးး” ကူစီ၏အဖုတ်ကိုဆန့်ကျင်ကာ ခုန်ပေါက်နေသောငါးသည် ကူစီ၏အဖုတ်ကိုအနည်းငယ်ကိုက်သည်။ သူ၏သေးငယ်သောသွားသည် ကူစီ၏အဖုတ်တွင်သေးငယ်သောအပ်လိုကပ်နေခဲ့သည်။
ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်သည် အချိန်တစ်ဝက်လောက်ကုန်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ကူစီ၏နွေးနေသည့်အဖုတ်ထဲကနေ ငါးကိုဆွဲထုတ်လိုက်၏။
Ended
