[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 7 (arc1)
Chapter ( 7 )
[ ဘက်စ်ကဘောပွဲစဉ်အတွင်း အထက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ သုတ်ရည်များအား ထိန်းသိမ်းထားရခြင်း ]
မနက် ၇:၂၉မိနစ် ဒေါင်ဆိုသည်နှင့် လုကျစ်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများက ပွင့်လာသည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာမှ တိုးဖွစွာ ထွက်လိုက်ရင်း မြည်တော့မည့် နာရီအလန်းအား ပိတ်လိုက်သည်။
ထန်ထန်သည် စောင်အောက်တွင် အသံမြည်စွာ အိပ်ပျော်လို့နေကာ တစ်ခုမှပင် မသိခဲ့ပေ။
ဆေးကြောသန့်စင်ပြီး အ၀တ်လဲပြီးသော် လုကျစ်ရွှမ်သည် အိပ်ယာပေါ်သို့ ပြန်သွားလိုက်ရင်း အိပ်ပျော်နေသည့် နီတာရဲ မျက်နှာလေးအား အနမ်းချွေလိုက်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
” ထန်ထန်ရေ၊ အိပ်ယာထချိန်ရောက်ပြီ။ မင်းလေးက အအိပ်သန်တဲ့ ၀က်ပုတ်လေးပဲ။ ဒီနေ့ ရှန်းယန်တို့ ဘက်စ်ဘောပွဲရှိတယ်လေ။ မင်းလေးပဲ သူ့ကို သွားအားပေးချင်လို့ အိပ်ယာစောစော ထမယ်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? ”
” ဟင်း…..”
ထန်ထန်၏ ပျော့ပြောင်းသော အနက်ရောင်ဆံနွယ်လေးများမှာ ရှုပ်ပွလို့နေပြီး မျက်၀န်းတို့အား စေ့ပိတ်လို့ထညးချိန်မှာတောင် သူ့နောက်ရှိသူ၏ နွေးထွေးလှသော ပွေ့ဖက်မှုထဲတွင် ခို၀င်လိုက်ရင်း ညည်းညူလျက် ပွေ့ဖက်ပေးပါရန် တောင်းဆိုနေတော့သည်။
” မင်းက သိပ်ဆိုးတာပဲ ”
လုကျစ်ရွှမ်သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာသာ ပြုံးလိုက်ရင်း လက်မောင်းထဲရှိ အရှုပ်လေး၏ လည်တိုင်ဖွေးဖွေးအား ကိုက်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်မိသည်။ သူသည် ထန်ထန်အား ရေချိုးခန်းထဲသို့ ကလေးလေးသဖွယ် ချီမသွားရင်း စတော်ဘယ်ရီအရသာ သွားတိုက်ဆေးအား ညှစ်ပေးလိုက်သည်။
သူက တီးတိုးဆိုလိုက်ပြန်၏။
” ထန်ထန်ရေ၊ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်နော် ”
အေးစက်စက် သွားတိုက်ဆေးက နွေးထွေးလှပါသော နှုတ်ခမ်းလေးအား ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ ထန်ထန်သည် ပိုးသားည၀တ်အင်္ကျီ ခပ်ပွပွလေးကို ၀တ်ဆင်ထားသဖြင့် မနေ့ညက ကြမ်းတမ်းခဲ့သော တိုက်ပွဲ၏ ပြင်းထန်မှုအား ဖော်ပြနေသယောင်နှင့် အနီရောင် အမှတ်သားများက ညှပ်ရိုးပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေကာ အားနည်းဟန် ပေါက်စေတော့သည်။
ထန်ထန်သည် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ပါးစပ်အား ဖွင့်လိုက်ရင်း
” အာ….”
ယခင်က မည်သူ့ကိုမှ ယခုကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်ပေးဖူးပါသည့် လုကျစ်ရွှမ်သည် ပထမအကြိမ်၌ပင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ လုကျစ်ရွှမ်သည် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော်ငြား နာခံစွာဖြင့် သူ့စကားကို လိုက်နာပါသည့် ထန်ထန်အား သပ်ရပ်စွာ သန့်ရှင်းပေးခဲ့သည်။
အားလုံးပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူသည် ထန်ထန်ထံမှ စတော်ဘယ်ရီအရသာ အနမ်းတစ်ပွင့်အား တောင်းဆိုလိုက်ပါသေး၏။ သို့သော်ငြား နိုးလာသော နှလုံးသားမဲ့ အလှလေးသည် သူ့အား အေးစက်စွာ မျက်စောင်းထိုးလာခဲ့သည်။
အကြောင်းပြချက်မှာမူ? ရှည်လျားသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်သာပင်…..
ထိုလူဆိုးသုံးယောက်နှင့် ကျောင်းအိမ်သာထဲတွင် အတူတူနေရန် သဘောတူလိုက်ချိန်မှစကာ ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးမှာ အနားပင်မရခဲ့ပေ။
ထိုလူဆိုးများသည် အချိန်ဇယားပင် ဆွဲခဲ့သေး၏။ ကျန်းချဲ့သည် တနင်္လာနေ့၊ လုကျစ်ရွှမ်သည် အင်္ဂါဖြစ်ကာ နီရှန်းယန်သည်တော့ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့နှင့် ကျန်သော ကြာသပတေးနှင့် သောကြာတွင် အတူတူ။ စနေ၊ တနင်္ဂနွေတွင်တော့ ထိုသုံးယောက်သည် မဲနှိုက်ကြလေသည်။
လုကျစ်ရွှမ်၏ အလှည့်မှာ မနေ့ကဖြစ်သည်။ ထန်ထန်သည် ထိုလူအား မနက်ဖြန်တွင် နီရှန်ယန်တို့အဖွဲ့အား သွားရောက်အားပေးလိုပါသည်ဟု လိမ္မာဆို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုမြေခွေးကြီးသည် အပေါ်ယံတွင်တော့ ပြုံးကာ လက်ခံခဲ့သော်ငြား လက်တွေ့တွင်မူ ထန်ထန်အား တစ်ညလုံး ကစားခဲ့ရာ ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးမှာ အခုထိပင် ထိုသူ၏ သုတ်ရည်များဖြင့် ရောင်ကိုင်းနေဆဲပင်။
လုကျစ်ရွှမ်သည် ထန်ထန်၏ လည်ကတိုင်လေးအား ဖြန့်ပေးကာ ကော်လံကိုလည်း ပြင်ပေးချိန်တွင် သူ့အား ကြိုက်သလောက် ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်သည်။ အကုန်လုံးပြီးမှသာလျှင် ခေါင်းကိုပင့်ကာ လက်ချောင်းသွယ်တို့ဖြင့် ထန်ထန်၏ မေးလေးအား ပင့်မရင်း နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှိုက်တော့၏။ သူ၏ အခြားလက်သည် ထန်ထန်၏ ခါးလေးအား မရေရာစွာ ပွတ်သပ်ပြီးမှ နောက်ဆုံး၌ တင်ပါးပေါ်တွင် အခြေကျသွားလေသည်။
သူသည် လက်ချောင်းသွယ်တို့အား ထန်ထန်၏ ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရင်း မြေခွေးရယ် ရယ်လိုက်ကာ
” ဘေဘီရေ၊ အဲ့ဒါတွေကို အထဲမှာ သိမ်းထားရဲ့လား? ”
ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးသွင်းခံရမှုကြောင့် ထန်ထန်သည် တုန်ယင်သွားကာ ပြိုလဲသွားမတတ်ပင်။ မနေ့ညက လွန်ကဲစွာ အလိုးခံထားရသဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အထိမခံဖြစ်နေဆဲပင်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အမျိုးသားတို့၏ အနံ့အား ရရုံနှင့်ပင် သူ့အပေါက်လေးသည် စိုစွတ်လာတတ်ချေပြီ။
ထန်ထန်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် လုကျစ်ရွှမ်၏ လက်နောက်အား ကိုက်လိုက်ပါရင်း
” လျှောက်ရှုပ်နေတာ ရပ်လိုက်တော့ ”
အကိုက်ခံရခြင်းသည် မနာပါပေ။ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးက လာကိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ယားယံလာခဲ့သည်။ လုကျစ်ရွှမ်၏ လည်စလုတ်စွာ ရွေ့သွားပြီး ကောင်ငယ်လေး၏ လက်လေးအား ဆွဲကိုင်ပြီး သူ့လိင်တံရှိရာသို့ ဆွဲယူပွတ်တိုက်နေပြီး သူ့အသံတုန်းမှာလည်း ပြောင်းလဲသွား၏။
” ထန်ထန်…..”
သူ၏ မာထောင်နေသော လိင်တံသည် ဘောင်းဘီထဲမှ ထိုးထွက်နေသဖြင့် ထန်ထန်သည် ရှက်ရွံ့သွားရသော်ငြား မည်သည်ကိုမှ မဆိုခဲ့ဘဲ လက်ကိုသာ မသိစိတ်အရ လှုပ်ရှားပေးလိုက်သည်။
…………..
လုကျစ်ရွှမ်သည် ရေချိုးခန်းထဲမှ လန်းဆန်းကျေနပ်စွာ ထွက်လာချိန်တွင် ထန်ထန်၏ မျက်နှာသည် သုတ်ရည်များနှင့် ဖုံးနေပြီး ခြေထောက်များမှာလည်း တုန်ယင်နေခဲ့ချေသည်။
ကျန်းချဲ့သည် ဖုန်းဆော့ကာ ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး သူတို့ ဆင်းလာလျှင် စားရန် ပူနွေးသော မနက်စာများကို တင်ထားလေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ရင်း ထန်ထန့်အား မနက်ခင်းအနမ်းတစ်ပွင့် ပေးလိုက်သည်။
” ရှန်းယန်က ဘယ်မှာလဲ? ”
လုကျစ်ရွှမ်သည် ပေါင်မုန့်အား စားနေရင်း မေးလိုက်သည်။
ထန်ထန်သည် သန်းဝေရင်း စားပွဲ၌ ၀င်ထိုင်လိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့သည် သူ့အား နမ်းရန် ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ခေါင်းကိုသာ ပွတ်သပ်ပေးလာရင်း ထွက်သွားချိန်တွင် ထန်ထန်ကို မမြင်ရသဖြင့် ဆူပုတ်နေသော နီရှန်းယန်အား ပြန်သတိရသွားခဲ့၏။ ကျန်းချဲ့သည် ရုတ်ခြည်း ရယ်မောလိုက်ရင်း
” သူက အဖွဲ့နဲ့ လုပ်စရာရှိတယ်ဆိုပြီး အစောကြီး ထွက်သွားတာပဲ ”
လုကျစ်ရွှမ်၏ မက်မွန်မျက်၀န်းတို့မှာ ကွေးညွှတ်သွားပါရင်း နီရှန်းယန်၏ ဖြစ်သွားမည့် မျက်နှာကြီးအား ပုံဖော်နေခဲ့ပါ၏။
မနက်စာစားပြီးနောက် လုကျစ်ရွှမ်သည် ထန်ထန်အား ကျောင်းသို့ လိုက်ပို့ပေးပြီးမှ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူနှင့် ကျန်းချဲ့တို့တွင် လုပ်စရာ အလုပ်များရှိနေသဖြင့် ပွဲအား ထန်ထန်တစ်ယောက်သာ ကြည့်ရပေလိမ့်မည်။
ထန်ထန်သည် ကွင်းထဲသို့ ရောက်လျှင်ရောက်ချင်း ချက်ချင်း နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်မိသည်။
သိပ်မဝေးကွာလှသော ကွင်းနှစ်ခုတွင် အထက်တန်းကျောင်းများ၏ ကြက်တောင်ရိုက်ပွဲနှင့် ဘက်စ်ဘောပွဲတို့ ရှိနေခဲ့သည်။ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ချူလဲ့အန်သည် အားကစား၀တ်စုံအား ၀တ်ဆင်ထားရင်း ရှန်းယန်အား ရှက်ရွံ့စွာ စကားပြောနေခဲ့ပါ၏။
စကားပြောရင်း ဘောလုံးအား ပစ်နေသော ရှန်းယန်၏ မျက်နှာထားမှာ မည်းမှောင်နေခဲ့ပါသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထိုသူသည် နောက်ဘက်တွင် အနီအစင်းကြောင်းများ ပါရှိပါသည့် အနက်ရောင်ဂျာစီကို ၀တ်တင်ထားသည်။
သူ့တွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ အမြဲဒေါသထွက်တတ်သည့် စိတ်ထားမျိုးရှိနေခဲ့၏။ မိနစ်အနည်းငယ် သွေးပူအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူ့၏ ကြွက်သားညိုညိုများပေါ်သို့ ချွေးများစီးကျလာကာ ပျားရည်ရောင် တောက်နေတော့သည်။ သူလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ဖုဖောင်းကြွတက်လာသည့် ကြွက်သားစိုင်တို့တို့ကြောင့် အင်အားကြီးလှသော ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်သဖွယ်ပင်။
သူ့ဘေးရှိ ကိုယ်ခန္ဓာ လှပနူးညံ့လှသော ချူလဲ့အန်၏ မျက်လုံးများမှာ နီရှန်းယန်ပေါ်သို့သာ ကျောက်ချနေခဲ့သည်။
လူနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်သည် ချောမောလှကာ တစ်ယောက်မှာတော့ အထက်စီးဆန်ရာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါက အတွဲတစ်တွဲဟန်ပင်။
ထန်ထန်သည် သူတို့အား ခဏကြာအောင်ကြည့်နေခဲ့ပြီးမှ နီရှန်းယန်အတွက် အထူး၀ယ်လာခဲ့သော အားဖြည့်အချိုရည်ဘူးကို ခပ်တည်တည်ဖြင့် ဖွင့်ဖောက်ကာ သောက်လိုက်တော့၏။
နီရှန်းယန်သည် သူ့ဘေးရှိ ကြက်ပေါက်အား စိတ်မရှည်စွာ စကားပြောနေခဲ့ပြီး ဘောလုံးအား လှည့်ကာ ယူလိုက်ချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ တုံးအစွာ ရပ်လို့နေသော ကောင်လေးအား တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့၏ အစက မှောင်မည်းနေပါသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်း၀င်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဘောလုံးအားကိုင်ကာ မြူစွယ်ကာ ခေါ်လို့နေပါသည့် ချူလဲ့အန်အား လျစ်လျူရှုလိုက်ရင်း သူ့၏ အချစ်လေး ထန်ထန်ရှိရာသို့သာ အပြေးသွားတော့သည်။
အရှည်ရှည်ကောင်လေးသည် သူ့ချစ်သူ ရှိရာသို့ မီးတောက်လေးသဖွယ် အပြေးသွားပြီးမှ ဂရုမစိုက်ဟန် ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။
” ရောက်ပြီဆိုလည်း ထိုင်ခုံရှာပြီး ထိုင်နေလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ပွဲက မစသေးတော့ ကြည့်စရာ ဘာမှတော့မရှိသေးဘူး ”
ထန်ထန်သည် သူ့နောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မနာလိုသော မျက်၀န်းများနှင့် ချူလဲ့အန်အား တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ခဏမျှ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး သူ့အား မုန်းတီးလွန်းသဖြင့် ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေသည့် ချူလဲ့အန်အား ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။
နီရှန်းယန်သည် သူ့အကြည့်တိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မနာလို၀န်တိုစိတ်များကို မမြင်ခဲ့ပါဘဲ သူ့ရှေ့၌ပင် ကလူနေပါသည့် သူတို့နှစ်ယောက်ကိုသာ မြင်ခဲ့လေသည်။
မျက်ခုံးက ပင့်သွားခဲ့ရင်း ထန်ထန်၏ ပါးလေးအား ဆိတ်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ဆွဲယူလိုက်၏။
” ??? ”
ဆွဲဆိတ်ခံရသဖြင့် ထန်ထန်သည် ဆူပုတ်သွားကာ နီရှန်းယန်အား စိတ်ရှုပ်ထွေးကာ ကြည့်လိုက်မိသည်။
နီရှန်းယန်သည် ပြုံးကာဖြင့် ထန်ထန်၏ မျက်နှာလေးအား သူ့လက်ကြီးဖြင့် ရှေ့နောက်လှုပ်ကာ
” ဘေဘီ၊ အဲ့ကြက်ပေါက်ကို ဘာလို့ သွားပြုံးပြနေတာလဲ? ဟမ်? အဲ့ကောင်မှာ ကိုယ့်လိုမျိုး အတံကြီးရှိလို့လား? ဒီလောက် သေးတဲ့ကိုယ်နဲ့ အကြိမ်နည်းနည်းလောက်တင် အားကုန်သွားမယ့် ကောင်က မင်းလေးကို ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်စေနိုင်မှာလဲ? ”
နီရှန်းယန်၏ ညစ်ညမ်းသော စကားလုံးများကြောင့် ထန်ထန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းနီရဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုသူကို အားတိုင်း လိုးဖို့ပဲ တွေးတတ်တယ်ဟု တီးတိုးအပြစ်တင်လိုက်မိ၏။
နီရှန်းယန်သည် ဆိုးသွမ်းသော အရာတစ်ခုမှ မလုပ်ရသေးဟု ထင်မှတ်မိသဖြင့် ကောင်ငယ်လေး၏ အပြစ်တင်မှုအား သည်းမခံနိုင်ပါချေ။ ထို့ကြောင့် ကောင်လေးကို လော့ကာခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်ကာ စိတ်ကျေနပ်သည်အထိ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး ဂိမ်းစကာနီးမှသာ မလွှတ်ချင်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်ကာ ထထွက်လာခဲ့သည်။
……………..
အပြင်ဘက်ရှိကွင်းရှိ ကစားပွဲများမှာ စတင်နေနှင့်ရာ အားပေးသံများဖြင့် ကျယ်လောင်နေခဲ့သည်။ လော့ကာခန်းထဲတွင်မူ ထန်ထန်သည် ထိုလူထံမှ အကိုက်ခံထားရသဖြင့် စိုစွတ်ရောင်ရမ်း နေသော သူ၏ နို့သီးခေါင်းများကို ထိတွေ့ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းနေမိသည်။နောက်ဆုံး စိတ်တည်ငြိမ်သွားမှသာ ပွဲအား ကြည့်ရန် သူ၏သီးသန့်ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ သည်။
ယနေ့တွင် နီရှန်းယန်သည် သူ၏ ပုံမှန်ကစားနေကျ ပုံစံအား ပြောင်းလဲထားပြီး မာန်ပါစွာဖြင့် စတိုင်ကျကျ ကစားနေခဲ့သည်။ သုံးမှတ်တန် ဘောလုံးပစ်ချက်များနှင့် dunkတို့ လူအုပ်ကြီးအား အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့၏။
ဘောလုံးကိုပုတ်ကာ သယ်သွားရင်း ပရိတ် သတ်ရှိရာသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တဖဖက်ဖျက်တောက်ပနေသော မျက်၀န်းများဖြင့် သူ့အား ကြည့်လို့နေပါသည့် ကောင်လေးအား မြင်လိုက်ရသည်။
ထန်ထန်သည် မျက်နှာလေးအား လက်ဖြင့် ထောက်ရင်း ကစားပွဲအား ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့ပုခုံးအား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ချသွားခဲ့သည်။
ထိုသို့ အတိုက်ခံရသဖြင့် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး
စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဓိကဇာတ်လိုက် ချူလဲ့အန်သည် သူ့ဘေးတွင် ခါးသက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။
ဘယ်လိုတောင်လား။ အားနည်းသော ကြက်ပေါက်ကတောင် ငါ့ကို တိုက်ချနိုင်တော့မလို့။
ထန်ထန်သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲပြောဆိုနေချိန် ထိုဆန်ကုန်မြေလေး ကောင်သည် သူ့အား မထိမဲ့ မြင် ငုံ့ကြည့်လာရင်း မေးလာခဲ့သည်။
” မင်းနဲ့ နီရှန်းယန်တို့က ဘယ်လို ပတ်သက်နေတာလဲ? ”
မသိရင် သူ့ကပဲ ရှန်းယန်ရဲ့ တရား၀င်ရည်းစားလိုလိုမျိုးနဲ့ သူ့ အသံကို ကြည့်ကြပါဦး။
ထန်ထန်သည် မျက်လုံး၀ိုင်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်၊ ပုတ်ခတ်လုပ်မိနေရင်း ပြောစရာ စကားကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား သူသည် အ၀တ်စအား ဆုတ်ကိုင်ထားရင်း တုန့်တိုင်းနေဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်၏။
ထို့ကြောင့် ချူလဲ့အန်သည် သူ့ခန့်မှန်းချက်မှန်သည်ဟု ထင်သွားတော့၏။ နီရှန်းယန်၏ ချစ်သူ ဖြစ်လာဖို့ ထန်ထန်က လုံလုံလောက်လောက်ကို အရှက်ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။
သူ့ဘက်မှ ခြေလှမ်းစဖို့ အခွင့်အရေးတောင်မရသေးခင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပိတ်ပင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါချေ။ သိသာထင်ရှားလှသော မနှစ်မြို့ကာ မနာလို၀န်တိုနေသော မျက်လုံးများနှင့် ချူလဲ့အန်သည် ဒေါသများအား ဖိနှိမ်ပြီး ထန်ထန်သည် နီရှန်းယန်၏ အပျော်ကောင်လေးဆိုသည့် သတင်းသာ မတော်တဆ ပေါက်ကြားသွားခဲ့ပါက လူတိုင်းက သူ့အား ရွံရှာစွာ လာရှာကြမည့်အပြင် သူ့မိဘများသည်လည်း သားအရင်းအား အကျိုးအမြတ်အတွက် ရည်ရွယ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ရောင်းစားခွင့်ပြုထားသည်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း အရိပ်အမြွတ် ပြောပြ၍ ကိုယ်အဆင့် ကိုယ်မချမိစေရန် စိုးရိမ်တကြီး အကြံပေးလိုက်လေသည်။
ထန်ထန့်မှာ အလွန်ကို ကြောင်အသွားရ၏။ ချူ လဲ့အန်သည် ရေဓာတ်ခမ်းခြောက်သည်အထိ ကိစ္စအား ကြီးကျယ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ထန်ထန့်ကို မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရင်း ထန်ထန့်ပါးစပ်မှ နီရှန်းယန်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်ပစ်ချင်ကြောင်း စပြောလာမည်ကို စောင့်နေ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အော်ဟစ်အားပေးသံများမှာ ကျယ်လောင်လွန်းလှပေသည်။ အချိန်အ တော်ကြာ စောင့်လိုက်ရသည့် ချူလဲ့အန်မှာ စိတ်မရှည်လက်မရှည်ဖြစ်လာတော့၏။ ထိုအချိန်မှသာ သူ အမုန်းကြီးမုန်းနေသော ထန်ထန်၏ စကားသံတိုးတိုးအား ကြားလိုက်ရသည်။
” ဒါပေမယ့်……”
ထန်ထန်သည် ရှက်သွေးဖြာရင်း
“ဒါပေမယ့်…….ငါက သူ့ရဲ့ အပျော်ကောင်လေးမှမဟုတ်တာ။ ယန်ယန်က ငါ့ရဲ့ ချစ်သူ ကောင်လေးလေ ”
“……”
ချူလဲ့အန်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။
သူ၏ရင်ဘတ်သည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလို့နေပြီး စိတ်ဆိုးရလွန်းသဖြင့် အသက်ပင်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ ထို့နောက် အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး ထန်ထန့်အား အဆိပ်ပြင်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။
အဆုံးတွင်မူ ဘာစကားမှမှမပြောခဲ့ဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်၀သော အကြည့်ဖြင့်သာ ကစားကွင်းထဲမှ ထွက်သွားလေသည်။
ထန်ထန်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော အဓိကဇာတ်လိုက်ရှို့၏ ကျောပြင်အား ကြည့်ကာ ရေခဲချောင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ဖွင့်ဖောက်ပြီး လျက်လိုက်လေ၏။
မင်းကများ ငါနဲ့ ရန်ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတယ်နယ်။ အမှိုက်ကောင်။
ကွင်းထဲရှိ ကစားပွဲမှာ တင်းမာနေပြီဖြစ်၏။ နီရှန်းယန်သည် ကွင်းထဲတွင် ချီတာကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးနေကာ ဘောလုံးအားပုတ်ယူနေခဲ့သည်။ သူသည် ပရိတ်သတ်များအား ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ချိန် စူးရှလှသည့် မျက်လုံးများက နို့ရေခဲချောင်းကို လျှာနီနီလေးဖြင့် လျက်နေသည့် ထန်ထန်အား ရိပ်ခနဲမြင်လိုက်ရ၏။
ယနေ့သည် ပူပြင်းလွန်းလှကာ အပြင်ဘက်ရှိ အပူချိန်မှာ မြင့်မားနေ၏။ ထို့ကြောင့် ရေခဲမုန့်က မြန်ဆန်စွာ အရည်ပျော်လာပြီး နို့ရည်များက စီးကျလာသော်ငြား ထန်ထန်၏ လျှာနီနီလေးက ထိုအရည်တို့အား ရမ္မက်ဆန်စွာ လျက်ပစ်လိုက်သည်။
ဘတ်စကတ်ဘော အသင်းခေါင်းဆောင်၏ ဘောလုံးပုတ်နေခြင်းမှာ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွားကာ ကွင်းထဲတွင် အရူးဖြစ်လုနီးပါးပင်။ သူသည် အဝေးသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး သူ့၏ စိတ်ပျက်မှုတို့အား ချိုနှိမ်ထားရ၏။
ကစားပွဲအပြီးတွင် နီရှန်းယန်သည် ဆုပေးပွဲအခမ်းအနားသို့ပင် မတက်တော့ပေ။ သူသည် ထန်ထန့်အား လော့ကာခန်းထဲသို့ အလျင်စလို ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဘောင်းဘီအား ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။
လော့ကာခန်းသည် အသံမလုံပေ။ လေ့ကျင့်ခန်းအပြီး ထိုသူ၏ ပြင်းထန်လှသော ယောကျာ်းဟော်မုန်းများကို ရှူမိသွားရသည့် ထန်ထန်သည် ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကုန်၏။ အင်္ကျီကိုသာ တင်းကိုက်ထားပြီး ခုံတန်းပေါ်၌ နာခံစွာ ဒူးထောက်၍ ဖင်ပေါက်လေးကိုသာ လှစ်ဟပြထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
နီရှန်းယန်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းကို ပင့်ကာ ထန်ထန့်အား မှေးကြည့်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းသွယ်များဖြင့် ဖင်ပေါက်၏ အဆို့လေးအား ပုတ်ကာ
” ဒါလေးက ဘာလေးလဲ? ဟမ်?”
ထန်ထန်သည် နူးညံ့စွာ ညည်းညူလိုက်ရင်း သူ့အကြည့်အား ရှောင်နေလိုက်သည်။ ထန်ထန်မှာ သူ့တွင်းပေါက်လေးထဲ၌ ဖင်ဆို့လေး ရှိတာကို လုံးဝမေ့သွားခဲ့၏။
ရုတ်ခြည်းပင် လုကျစ်ရွှမ် သူ့အပေါက်လေးထဲတွင် ပိတ်ထားခဲ့သည့် သုတ်ရည်များကို သတိရသွားခဲ့၏။ ထန်ထန်၏ ခြေချောင်းလေးများမှာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ကွေးသွားကြသည်။
နိရှန်းယန်သည် မည်သည်တို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့မှန်း သိသွားခဲ့၏။ သူသည် အံကြိတ်လိုက်ရင်း ဖင် ဆို့အား ဆွဲထုတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုပင် မလုပ်ပါပဲ ထန်ထန့်၏ ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ သူ့အချောင်းကြီးအား ထိုးသွင်းလိုက်၏။
” အား……”
တစွပ်စွပ်မြည်သံတစ်ခုနှင့်အတူ လိင်တံကြီးသည် ထန်ထန့် နောက်ပေါက်လေး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ ဦးတည်ကာ ထိုးသွင်းနေ တော့သည်။ အထဲရှိ သုတ်ရည်များပန်းထွက်လာသော်ငြား ပြန်လည် ပိတ်ဆို့ခံထားလိုက်ရသည်။ ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးမှာ စိုစွတ်ကာ ပေပွလို့နေ၏။ သူသည် မျက်၀န်းများ ပြူးကျယ်လာကာ အကျယ်ကြီး အော်ညည်းလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
နီရှန်းယန်၏ ထိုးသွင်းချက်မှာ နက်လွန်းလှသည်။ လိင်တံကြီးတစ်ခုလုံး သူ့နောက်ပေါက်လေး၏ အနက်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အလင်းတန်းအဖြူအား မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ထန်ထန် ပြီးသွားခဲ့သည်။
သုတ်ရည်များနှင့် ပြည့်နေသော ဖင်ပေါက်လေးသည် စိုစွတ်ကာချောနေသဖြင့် နိရှန်းယန်ရဲ့ လိင်တံကြီးအား ကောင်းစွာ စုပ်ယူထားနိုင်သည်။ နီရှန်းယန်သည် အတွင်းသို့ဝင်ပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထန်ထန့်အား ပြင်းထန်စွာ လိုးတော့သည်။
သူသည် ထန့်ထန့်၏ ရောင်ရမ်းနေသော နို့သီးလေးများကို ဖိညစ်ပြီး ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ဒေါပွနေသော လိင်တံကြီးဖြင့် သားရဲသဖွယ် တရစပ် ထိုးသွင်းလို့နေ၏။ ထို့ပြင် ထန်ထန့်၏ တုန်ယင်နေသော ဖြူဖွေးဖွေး ဖင်လုံးလေးများကိုလည်း သူ့၏ အလုံးနှစ်လုံးဖြင့် ရိုက်မိကာ နီရဲလာစေ၏။
” အာ့….ဖြည်းဖြည်း။ အာ့….ကောကော၊ ကျွန်တော် ကျိုးတော့မယ်၊ ထန်ထန် ကျိုးတော့မယ်လို့ ”
ထန်ထန်သည် အဝတ်များကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ထားကာ ဒူးထောက်ထားရင်း ညည်းညူတော့သည်။ နီရှန်းယန်သည် သေးသေးသွယ်သွယ် ကိုယ်လုံးလေးအား အလွန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်နေတာမို့ ထန်ထန့်ခမျာ ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာထဲမှာ လှေငယ်လေးသဖွယ် ခံစားလိုက်ရသည်။
လွန်ခဲ့သောည၌ လုကျစ်ရွှမ် သူ့အပေါက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သည့် သုတ်ရည်များက နီရှန်းယန်၏ လီးကြီးဖြင့် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။ ထန်ထန့်၏ အတွင်းသားများသည် လူသတ်လက်နက်သဖွယ် လိင်တံကြီးအား ခပ်တင်းတင်းညှစ်ထားခဲ့သည်။ ထန်ထန်သည် ထိုသူ့အောက်၌ အ၀တ်စအား မြဲမြံစွာ ကိုက်ထားရင်း သာယာနေခဲ့သည်။
နီရှန်းယန်သည် အရိုင်းဆန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက် ဖင်ပေါက်လေးအား ရှုံ့ချည်ပွချည်ဖြစ်သည်အထိ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ဆောင့်လိုက်နှင့် အသေလိုးနေတော့သည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ရင်း
” သေစမ်း၊ အရမ်းကျပ်လွန်းတယ်။ မြင်းမလေးကို အရည် ပန်းထွက်တဲ့အထိ လိုးနေတာတောင် အရမ်းကျပ်နေတုန်းပဲ။”
” အာ့….မဟုတ်ဘူး။ ထန်ထန်က…..အာဟာ့……..မဟုတ်…… မြင်းမ လေး…..မဟုတ်…”
အချဲ့ခံနေရသော ဖင်ပေါက်လေးထံမှ သာယာမှုနှင့် ထိုသူ၏ နားရှက်ဖွယ် စကားလုံးများသည် ထန်ထန်အား ခါးလေးကို လိမ်ပြီး တင်ပါးကို မြင့်မြင့်မြှောက်ကာ ညည်းညူ ငိုရှိုက်လာအောင် လှုံ့ဆော်နေတော့သည်။
” လီးပဲ၊ ဘယ်လို အပျက်မလေးလဲ…..”
နီရှန်းယန်သည် ထန်ထန်၏ ဖင်လေးကို ဆွဲယူကာ မြင်းမတစ်ကောင်နှင့် အမှန်တကယ် မိတ်လိုက်နေသကဲ့သို့ အကြမ်းပတမ်း လိုး ရင်း ထန်ထန့်ဖင်ပေါက်လေးကို သူ၏ ထူထဲကာ ကြီးမားလှသော လိင်တံကြီးဖြင့် ဆောင့်ချနေ၏။
” အား….ကျွန်တော်…ကျွန်တော် မရတော့ဘူး။ ဝူး….ခံစားလို့ကောင်း…. အား…… အရမ်း ကောင်းတယ်…”
သာယာမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသော ထန်ထန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ချိုမြကာ ရမ္မက်ဆန်သောအသံလေးနှင့် ကျယ်လောင်စွာ ညည်းညူမိတော့သည်။ သူ့အပေါက်လေးမှာ နီရဲနေပြီး ထိုသူ၏ လိင်တံကြီးအား တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားလေသည်။ နီရှန်းယန်၏ ထူထဲကာ ရှည်လျားလှသော လိင်တံကြီးသည် ထိုရောင်ရမ်းကာ ချောနေသည့် အပေါက်လေးထဲသို့ ၀င်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်လိုက်လေတိုင်း ထန်ထန်၏ အရည်များဖြင့် စုပ်ယူခံရပေသည်။
လော့ကာ အပြင်ဘက်တွင် ကြက်တောင်ရိုက်ပြိုင်ပွဲမှ အော်သံများနှင့် စကားသံများ ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော်ငြား အတွင်းဘက်တွင်မူ အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ရမ္မက်ကြွဖွယ် လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်လို့နေ၏။ ထန်ထန်၏ ဖင်ပေါက်လေး အဆောင့်ခံနေရသည့် အသံနှင့် သုတ်ရည်များ စီးကျနေမှုသည် လိင်မှုကိစ္စရပ်တစ်ခုအား ဖော်ကြူးလို့နေပါ၏။
ထန်ထန်၏ နူးအိအိ တင်ပါးဖွေးဖွေးလေးမှာ ဖျစ်ညှစ်မှုများကြောင့် အနီရောင်သန်းလာသော်ငြား ထန်ထန်သည် မသိစိတ်အရ နီရှန်းယန်၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ အလိုက်သင့် ပူးပေါင်းနေဆဲပင်။ သူ၏ ပြေပြစ်လှသည့် ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းမှာမူ မြင်းထီးကြီး၏ မိတ်လိုက်ခံရဖို့ တင်ပါးကို မြှောက်ထားကာ သန္ဓေအောင်ကာ သားဖောက်ဖို့ စောင့်နေပါသည့် မြင်းမလေးကဲ့သို့ မှောက်ချထား လေသည်။
သူ့အပေါက်လေးမှာ စိုစွတ်နူးညံ့၍ ပူပြင်း တင်းကြပ်နေပြီး အတွင်းသားများမှာမူ ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ နီရှန်းယန်၏ အသံရှူသံများမှာ ပို၍သာ မြန်ဆန်လာပြီး သူ့လိင်တံကြီးသည်လည်း နက်သထက် နက်အောင် ဆောင့်နေကာ ထန်ထန်၏ g-spotသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းနေ၏။
” အင်း….အရမ်းကောင်းတယ်…….အားးး၊ ကော ကော….ကျွန်တော်ပြီးတော့မယ်….. ထန်ထန်ပြီးတော့ မယ်…….အား ”
ထန်ထန်မှာ အော်ဟစ် ညည်းညူပြီးနောက် အားပျက်သွား၏။ သူ၏ ထိရှလွယ်နေသည့် g-spotလေးမှာ ဆက်တိုက်ပင် အဆောင့်ခံနေရသည်။ နီရဲနေသည့် အတွင်းသားများမှာလည်း အဆောင့်ခံရသဖြင့် ကြေမွှတော့မည်ပင်။ ထန်ထန်သည် ပြန်လမ်းမရှိ သည့် နေရာသို့ရောက်နေခဲ့ပြီး အဆုံးတွင်မူ အသိစိတ် လွတ်သွားရကာ အကြိမ်အနည်းငယ် အော်ဟစ်ပစ်လိုက်ရင်း အပေါက်လေးအား ကျုံ့လိုက်မိတော့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အရှေ့ရော၊ အနောက်ရော တုန်ယင်စွာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။
ကိုယ်ပိုင် လီးကြီးအား အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသည့် အတွင်းသားများ၏ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ညှစ်ခြင်းခံရချိန် နီရှန်းယန်၏ နဖူးကြောများမှာ ဖောင်းကြွလာခဲ့သည်။ အရည်ပူပူများက သူ့လီးထိပ်ဖူး နှင့် ရိုးတံအား ဧရာမလှိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ စိုရွှဲသွားစေသည်။
သူ့လက်မောင်း ကြွက်သားများက ဖုဖောင်းလာကာ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပါသော ထန်ထန့်၏ အပေါက်လေးအား လျစ်လိူရှုကာ အမြန် ထိုးသွင်းတော့သည်။ အသားချင်းရိုက်ခတ်သံများသည် နီရှန်းယန်၏ ခပ် နိမ့်နိမ့် ညည်းသံများနှင့် ရောနှောသွားခဲ့သည်။
” ကိုယ့်သုတ်ရည်တွေကို မြင်းမလေးရဲ့ အပေါက်ထဲကို လွှတ်ထုတ်ပေးမယ်နော်။ အဲ့တာမှ မင်းလေးက ကိုယ့်အတွက် မြင်းပေါက်စလေး မွေးပေးနိုင်မှာပေါ့ ”
အထွတ်အထိပ်ရောက်ကာ တင်းကျပ်နေသည့် အတွင်းနံရံထဲသို့ အချက်ပေါင်းများစွာ ကမူးကရှူး ထိုးသွင်းပြီးနောက်တွင်မူ သူ့ထိပ်ပိုင်းအား ထန်ထန့်၏ တွင်းနက်နက်ထဲသို့ ဖိထားရင်း သုတ်ရည်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
ထန်ထန်သည် တခဏမျှ ဓာတ်လိုက်ခံရသဖွယ် တုန်ရီသွားခဲ့သည်။ သူ့တွင်းပေါက်သည် သုတ်ရည်များဖြင့် ထပ်မံအဖြည့်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။
အသက်ရှုသံပြင်းပြင်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ နီရှန်းယန်သည် လီးကြီးအား ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန် ညစ်ညမ်းသည့်အရည်များစွာနှင့် ရောနေသည့် နို့နှစ်ဖြူ ရောင်သုတ်ရည်များက ပန်းထွက်လာပြီး အဆက်ဆံခံထားရ၍ ရောင်ရမ်းနေပါသည့် အပေါက်ငယ်လေးအား စိုစွတ်သွားစေသည်။
ခဏတာ တိတ်သွားပြီးနောက် ဖုန်းအား ရုတ်ခြည်း ဆွဲထုတ်ကာ သုတ်ရည်များ အဖြည့်ခံထားရသည့် ထန်ထန့်၏ ဖင်ပေါက်လေးအား အနီးကပ် ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်သည်။
ထန်ထန်မှာ ခုံတန်းကျဉ်းကျဉ်းလေးပေါ်တွင် ပျော့ခွေနေ သော ခြေလက်များနှင့်အတူ အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီး နောက် ခါးနှင့် တင်ပါးတို့တွင် နာကျင်ကိုက်ခဲနေမှုများအား ခံစားနေရရင်း လှဲလျောင်းနေတော့သည်။
မျက်လုံးထာင့်လေးတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေရင်း ထန်ထန်သည် ဘေးတစောင်းလှဲနေခဲ့သည်။ သူ၏ ချောမွေ့လှသည့် ခန္ဓာကိုယ်လေးတွင် နီရဲရဲအမှတ်အသားများ အပေးခံထားရကာ ခါးလေးမှာလည်း နာကျင်ကိုက်ခဲနေလို့နေသည်။
နီရှန်းယန်၏ နှလုံးသားလေးမှာ အရည်ပျော်သွားရပြီး ထန်ထန့်အား အမြန်ပွေ့ချီလိုက်ကာ ဖက်ထားရင်း ခါးသွယ်သွယ်လေးကို နှိပ်နယ်ပေးသည့်အပြင် ဖင်ပေါက်လေးကိုလည်း သန့်ရှင်းပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် နူးညံ့ညင်သာလှသည့် အသံဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးကာ စိတ်ဆိုးနေသည့် ချစ်ရသူလေးအား အိမ်သို့ ပြန်ပွေ့ခေါ်သွားတော့သည်။
(Arc1) Chapter 7 End
