Chaprer 11

World 1 – Chapter 11

ပန်းပွင့်အပေါက်လေးကို လက်ချောင်းဖြင့် အလိုးခံရခြင်း၊  အပျိုရည်ပျက်သွားခြင်း၊ ခံစားလွယ်သော နေရာများမှ ဆက်တိုက် ပြီးမြောက်သွားခြင်း၊ ပြည်တွင်းပြည်ပ အခက်အခဲများဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဖက်ဒရယ်

*****

အမျိုးသား၏ အသံဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဆိုဖာကြီးက ကုတင်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရေသူလေးမှာ တုန်ရီနေသော ဖြူဖွေးသည့် ပေါင်တံနှစ်ဖက်ဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထားရပြီး ဝိုင်းစက်နေသော တင်ပါးလေးများကို အပေါ်သို့ ပင့်မြှောက်ကာ သေးသွယ်သော ခါးလေးမှာ အောက်သို့ အတော်လေး ခွက်ဝင်နေ၏။ ဖြူပြာပြာ သုတ်ရည်များ စိုရွှဲနေသော သူ၏ ပန်းပွင့်အပေါက်လေးမှာ ပွင့်ဟလိုက် ပိတ်သွားလိုက် ဖြစ်နေကာ အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများကို ဆွပေးနေလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ ပြည့်ဖြိုးသော တင်ပါးများကို ဖြဲလိုက်ပြီး ပန်းရောင်သန်းနေသော အဖြူရောင် အသားစိုင်များကို သူ၏ လက်ဝါးများထဲတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြစ်အောင် ပွတ်ချေနေ၏။ အနည်းငယ် ဖိချလိုက်သည်နှင့် သူ၏ တင်ပါးကြားရှိ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်နေသော အပေါက်လေးက ပေါ်လာလေသည်။

အသားစိုင် အရေးအကြောင်းများက ဖျော့တော့သော ပန်းရောင်လေး သန်းနေသည်။ အမျိုးသား၏ လက်ချောင်းထိပ်များက မထိမတို့ရသေးသော အပေါက်ဝလေးကို ဖိချလိုက်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ဝတစ်လျှောက် ပွတ်ဆွဲရန် ရည်ရွယ်ကာ ရုတ်တရက် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ထိုးသွင်းလိုက်၏။

အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် စအိုပေါက်လေးမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တင်းကျပ်လို့နေသည်။ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို တိမ်တိမ်လေး ထိုးသွင်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် အသားစိုင်များက တင်းကျပ်စွာနှင့် သေချာစွာ စုပ်ယူနေ၏။ အူနံရံမှ နူးညံ့သော အသားစိုင်များက ကျူးကျော်သူကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း လက်ချောင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“အင်း… ဝူဝမ်… ဒါကြီးက အရမ်း ထူးဆန်းတယ်…”

စနစ်က ပေးထားသော လိင်ပညာပေး စာအုပ်များကို ယွီရှူးနင် ဖတ်လို့ မပြီးသေးပေ။ သူက တစ်ဝက်လောက်သာ ဖတ်ရသေးပြီးနောက် အချက်အလက်များကို ရှာဖွေရန်နှင့် အမျိုးသားများနှင့် စာရင်းရှင်းရန် ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာကလည်း လိင်ဆက်ဆံဖို့ သုံးလို့ရတယ်ဆိုတာ သူသိပေမဲ့ ဝူဝမ်ရဲ့ လီးကြီးက အရမ်းကြီးတာကို၊ ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ဆံ့မှာလဲ…

“လိမ္မာတယ်… မကြာခင် အရသာတွေ့သွားမှာပါ…”

သူ၏ ပန်းပွင့်အပေါက်လေးမှ လျှံကျနေသော ကာမအရည်များကို အသုံးပြု၍ ယင်ဝူဝမ်က အပေါက်ဝကို ပွတ်သပ်ကာ နူးညံ့သွားစေသည်။ လက်ချောင်းများဖြင့် ကွက်လပ်ငယ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် သူက ဒုတိယ လက်ချောင်းကို အလျင်အမြန် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ အသားစိုင် အပေါက်လေး၏ စုပ်ယူလျက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ သူက အထိုးအသွင်း အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူက အပေါက်ထဲသို့ လက်ချောင်းဆစ် နှစ်ဆစ်ခန့် ပိုနက်အောင် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ယင်ဝူဝမ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ခံစားလွယ်ကာ ငေါက်ထွက်နေသော နူးညံ့သည့် အသားစိုင်တစ်ခုကို ထိမိသွားသည်။ သူက ထိုနေရာကို ချိန်ရွယ်ကာ ဆောင့်သွင်းလေတော့၏။

“အားး…”

ယွီရှူးနင် ခေါင်းကို နောက်သို့ လန်ချလိုက်ပြီး အသစ်အဆန်းဖြစ်ကာ ထပ်တူညီစွာ လှုံ့ဆော်မှုပေးနိုင်သော သာယာမှု လှိုင်းတံပိုးများက သူ့အပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။ သူ မနေနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တွားသွားလိုက်မိသော်လည်း အမျိုးသား၏ နောက်သို့ ပြန်ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အမျိုးသားက သူ၏ စေးကပ်ကာ စိုရွှဲနေသော စအိုပေါက်ကို မညှာမတာ ဆက်လက်စနောက်နေလေသည်။

ထို့နောက် သုံးချောင်း… လေးချောင်းမြောက် လက်ချောင်းများ ဝင်လာသည်။ တင်းကျပ်နေသော လမ်းကြောင်းလေးမှာ ထိုသို့ဖြင့် ပွင့်ဟနေသော နူးညံ့သည့် ပန်းရောင် အပေါက်လေးအဖြစ် ကျယ်လာကာ လက်ချောင်းများနှင့် ရင်းနှီးစွာ ရစ်ပတ်စုပ်ယူနေ၏။ လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့် ယွီရှူးနင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းတံလေးမှာ တုန်ယင်ကာ မတ်ထောင်နေပြီး သုတ်ရည်များ တစိမ့်စိမ့် ထွက်ကျနေလေသည်။

ထိုအချိန် လက်ချောင်းများကို ပြန်ထုတ်သွားသည်။ ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေးကို နေရာယူစေပြီး တင်ပါးများကို ဖြဲကာ သူ၏ကြီးမားသော ဒစ်ကြီးကို အပေါက်ဝတွင် ဖိကပ်လိုက်ပြီး အဆုံးထိ မညှာမတာ ဆောင့်သွင်းလိုက်၏။ နူးညံ့သော အသားစိုင်လွှာများကို ဖယ်ရှားကာ ခံစားလွယ်ပြီး တင်းကျပ်နေသော ခေါက်ချိုးတိုင်းကို ချောမွေ့သွားစေပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်သည်အထိ မညှာမတာ ပွတ်တိုက်သွားလေသည်။

“အ့… အရမ်း နက်တယ်…”

သူ၏စအိုပေါက်လေးမှာ ရုတ်တရက် လီးကြီးဖြင့် ပြည့်သွားပြီး ကွက်လပ်လေးပင် မကျန်တော့ချေ။ အပေါက်လေးမှာ အဖြူရောင် သန်းသွားသည်အထိ ဆန့်ထွက်သွားပြီး ရုန်းကန်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအံ့မခန်း ကြီးမားလှသော အချောင်းကြီးကို မျိုချထားသည်မှာ ငြင်းမရနိုင်ပေ။

ပူနွေးပြီး မာကျောသော လီးကြီးဖြင့် သံမှိုရိုက်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရသော ယွီရှူးနင်မှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်ပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာ၏။ သူက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ညည်းတွားလိုက်ပြီး လုံးဝန်းသော မျက်ရည်ပေါက်ကြီးများက သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းလာကာ ဆွဲငင်အားကြောင့် ကုတင်ပေါ်ရှိ ချိုင့်ဝင်နေသော နေရာများတွင် စုပုံသွားလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေး၏ ကွေးညွတ်နေသော ခါးကို ဖိချလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးကို အားပါပါ ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ သူက လီးကြီး၏ သုံးပုံလေးပုံခန့်ကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အတင်းအကျပ် ပြန်ဆောင့်သွင်းလိုက်၏။ ဒစ်ကြီးက သူ၏ ဆီးကျိတ်မှ နူးညံ့သော အသားစိုင်ကို ဖိချေသွားသဖြင့် ယွီရှူးနင်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားလေသည်။ သူ၏ကြွက်သားများက လီးကြီးကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်သွားပြီး တဆတ်ဆတ် ခုန်နေကာ သွေးကြောများ ထောင်နေသော အချောင်းကြီးကို စုပ်ယူလျက်နေ၏။

သူ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော တင်ပါးများကြားတွင် တုတ်ခိုင်ပြီး ခရမ်းရောင်သန်းနေသော လီးကြီးက အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကာ အရိပ်များပင် ကျန်ရစ်နေသည်။ လီးကြီးက သူ၏ စအိုကို နီရဲကာ နူးညံ့သွားသည်အထိ ဆောင့်သွင်းနေပြီး အသိစိတ်လွတ်စွာဖြင့် အရည်များ ထွက်ကျလာ၏။ စိုစွတ်မှုကြောင့် အထိုးအသွင်းများက ပိုမို ချောမွေ့သွားပြီး နူးညံ့သော အပေါက်လေးအတွင်း ပွတ်တိုက်ဆောင့်သွင်းမှုများက ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာလေသည်။

အသားစိုင်များ ရိုက်ခတ်သံက စေးကပ်ကာ မသဲကွဲသော ရေအသံများနှင့် ရောယှက်နေသည်။ ယွီရှူးနင်က ရှေ့သို့ ငေးမောကြည့်နေပြီး အမျိုးသား၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့်သာ မတ်တတ်ရပ်နေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ အထိုးအသွင်းများကြောင့် သူသည် စကားပင် မပြောနိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီး ဆောင့်ချက် ပြင်းထန်သွားသည့်အချိန် သို့မဟုတ် သူ၏ အစိလေး ပွတ်တိုက်ခံရကာ ကျဉ်တက်သွားသည့် အချိန်မျိုးတွင်သာ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်မိလေသည်။

သူ၏ ပြည့်ဖြိုးကာ ဖြူဖွေးသော တင်ပါးများမှာ ပန်းရောင်သန်းသည်အထိ အဆောင့်ခံရပြီး ၎င်းတို့မှာ အနည်းငယ် ထိလိုက်ရုံဖြင့် ချိုမြိန်သော အရည်များ ပန်းထွက်လာတော့မည့် မှည့်လုဆဲဆဲ မက်မွန်သီး နှစ်လုံးနှင့် တူနေ၏။ သူ၏ စအိုပေါက်လေးမှာ လေးလံသော ကပ္ပာယ်အိတ်ကြောင့် ရောင်ရမ်းကာ နီရဲနေပြီး ကျဉ်တက်ကာ သာယာသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“အ့… ဟာ့…”

ယွီရှူးနင်မှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်နေ၏။ ပထမဦးစွာ သူ၏ ပန်းပွင့်အပေါက်လေးက တဆတ်ဆတ် ခုန်သွားပြီး ကြည်လင်သော ကာမအရည်များ ပန်းထွက်လာသည်။ ထို့နောက် အစိလေးအထိ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသောကြောင့် သူ၏ စအိုပေါက်လေးက လီးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်ရာ အမျိုးသားက သူ၏တင်ပါးကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

‘ဖြန်း’ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူ၏ တင်ပါးများက ဂျယ်လီတစ်ခုလို တုန်ခါသွားပြီး မတ်ထောင်နေသော ကျောက်စိမ်းတံလေးကလည်း တုန်ယင်ကာ သုတ်ရည်များ တစိမ့်စိမ့် ထွက်ကျလာ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ထပ်မံ သုတ်မလွှတ်နိုင်တော့သည့်အခါ ဆီးအနည်းငယ် ထွက်ကျလာပြီးနောက် အားနည်းစွာ ခွေကျသွားလေသည်။

ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသော လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသည့် ပြီးမြောက်မှုများကြောင့် ယွီရှူးနင်၏ မျက်လုံးများ လန်တက်သွား၏။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကာ တစ်ဖက်သို့ အားနည်းစွာ လဲကျသွားလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ့ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ရေသူလေးကို သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပင့်တင်ကာ ဒူးခေါင်းများကို ကိုင်ထားပြီး အောက်ဘက် နောက်ကျောမှနေ၍ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သူက ခါးကို အားပါပါ ဆောင့်သွင်းလိုက်ပြီး ရေသူလေးကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။ ဆွဲငင်အားကြောင့် ရေသူလေး၏ အတွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ယင်ဝူဝမ်သည် သူ၏ ကပ္ပာယ်အိတ်ကိုပင် အတွင်းသို့ ညှစ်သွင်းမတတ် အလျင်အမြန် ဆောင့်သွင်းနေ၏။ ရေသူလေး၏ အပေါက်ဝမှ နူးညံ့ပြီး ပန်းရောင်သန်းနေသော အသားစိုင်များက အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံရပြီး ဆောင့်ချက်တိုင်းနှင့်အတူ အတွင်းသို့ ပြန်လည် တွန်းသွင်းခံနေရသည်။

“နင်နင်… တစ်ပြိုင်နက်တည်း နေရာအကုန်ကနေ ပြီးရတာ အရမ်းမကောင်းဘူးလား…”

အမျိုးသား၏ လည်ချောင်းထဲမှ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အက်ရှရှဖြစ်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေသူလေး၏ ဖြူဖွေးချောမွေ့သော လည်ပင်းကို အဆက်မပြတ် နမ်းရှိုက်နေ၏။

ယွီရှူးနင်က သူ၏ မေးခွန်းကို မဖြေနိုင်ပေ။ ယင်ဝူဝမ်ကလည်း အဖြေကို မျှော်လင့်မနေဘဲ ညစ်ညမ်းသော စကားများကြောင့် မျက်နှာနီရဲသွားသည့် ရေသူလေး၏ ချစ်စရာကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုကိုသာ မြင်တွေ့ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

နီရဲနေသော အပေါက်လေးက ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အမျိုးသား၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ကျဉ်တက်သွားသည်အထိ စုပ်ယူလိုက်၏။ သူက အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ဆောင့်သွင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရေသူလေး၏ အတွင်းနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းသို့ သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ ရေသူလေးအတွက် ပူလောင်နေသော သုတ်ရည်ပူပူများက နူးညံ့ပြီး ခံစားလွယ်သော အူနံရံများပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားရာ သူ့ကို တအင့်အင့် ရှိုက်ငိုသွားစေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ့ဟာကြီးကို စိုစွတ်ပြီး နူးညံ့သော လမ်းကြောင်းလေးထဲတွင် ခဏမျှ ထိန်းထားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ စိုစွတ်မှုများနှင့် သုတ်ရည်အစက်အပြောက်များ ကပ်ငြိနေသော သူ၏ အနည်းငယ် ပျော့ခွေနေသည့် လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် စေးကပ်ကပ် ‘ပလွတ်’ခနဲ အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသား၏ ဒီလိုလုပ်ခြင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ခံလိုက်ရသဖြင့် ယွီရှူးနင်မှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ ကော့ညွတ်နေသော ရှည်လျားသည့် မျက်တောင်လေးများမှာ စိုစွတ်နေပြီး ရေစက်ကလေးများနှင့်အတူ အခိုင်လိုက်လေးများ ကပ်နေ၏။

ရေသူလေး၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အချစ်အမှတ်အသားများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ၏ လည်ပင်းမှနေ၍ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသော ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများလို အနမ်းရာများက နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ အနီရောင် ဆီးနှင်းပန်းများနှင့် ဆင်တူသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

သူက မျက်ခွံများကို အားနည်းစွာ ပင့်တင်လိုက်ပြီး အမျိုးသားကို အားနည်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားလေသည်။

ကျေနပ်သွားသော အမျိုးသားက သူ့ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပွေ့ချီသွား၏။ သုတ်ရည်များကို အတွင်းနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းသို့ ပန်းထည့်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ညှစ်ထုတ်နိုင်ရန် သူ၏ လက်ချောင်းများကို အတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားပေးရသည်။ အချို့မှာ ရေသူလေး၏ မျိုးပွားအင်္ဂါအိမ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသဖြင့် အမျိုးသားက သူကိုယ်တိုင် စုပ်ယူပေးလိုက်ရ၏။ ဒီလောက်တောင် လုပ်ပေးနေတာတောင် ရေသူလေးက မနိုးလာတာကြောင့် အလွန်ပင်ပန်းနေကြောင်း သိသာလှသည်။

နိုးလာပြီးနောက် ယွီရှူးနင်က ယင်ဝူဝမ်ကို ရက်အတော်ကြာ စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ အထိအတွေ့ငတ်မွတ်မှုရောဂါကြောင့် သူက အမျိုးသားကို ဖက်တွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို စကားမပြောသလို လိင်ဆက်ဆံခွင့်လည်း မပေးပေ။ ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ အကောင်းဆုံး လက်နက်ဖြစ်သော သကြားလုံးကို ထုတ်ပြသည့်တိုင် ရေသူလေးက တမ်းတမ်းတတသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ကို နမ်းရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူ၏ အပျိုရည် ပျက်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူ့အပေါ် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့သဖြင့် သူ လွန်သွားကြောင်း ယင်ဝူဝမ် သိထား၏။ သူက ရေသူလေး ကျေနပ်စေရန် ပို၍ ကြိုးစားရုံသာ တတ်နိုင်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အပြုအမူကို ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

သားကောင်ကို ဖမ်းယူချင်သော ဆန္ဒက အမျိုးသားတစ်ယောက်၏ ဗီဇတွင် ကိန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ရေသူလေးကို မနာကျင်စေရန်သာ သေချာအောင် လုပ်နိုင်သော်လည်း သူ့ကိုယ်သူတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယွီရှူးနင်က သူ၏ ငါးအမြီးနှင့် လူသားခြေထောက်များကြား ပြောင်းလဲခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ကျွမ်းကျင်လာပြီး သူ၏ လမ်းလျှောက်ခြင်းကလည်း ပို၍ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။ ဤသာမန်ဘဝလေးကို သူ အသားကျလာပြီး ဒီအတိုင်းလေးပဲ ထာဝရ ဆက်သွားနေမလားဟုပင် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေ၏။

ယွီရှူးနင်က ယင်ဝူဝမ်နှင့် ပြန်လည် သင့်မြတ်ရန် စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အာကာသယာဉ် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြားလိုက်ရသည်။ ဤနေရာက အမြဲတမ်း လူသူကင်းမဲ့နေသဖြင့် ယင်ဝူဝမ်က ချက်ချင်း သတိဝင်သွားပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွား၏။

“နင်နင်… ဒီမှာပဲ နေခဲ့… သတိထားနော်…”

အမျိုးသား ခုန်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယွီရှူးနင်က ထိန်းချုပ်ခန်းသို့ အလျင်အမြန် သွားကာ အာကာသယာဉ်၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ၃၆၀ ဒီဂရီ မော်နီတာမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက် အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ မျက်နှာလေး ဖြူလျော်သွားစေရန် လုံလောက်နေ၏။

အရမ်းများတာပဲ… Zergတွေ အရမ်းများတာပဲ။

၎င်းတို့အားလုံးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်များ ရှိကြပြီး ပြွတ်သိပ်နေသော မျက်လုံးများက မည်သူ့ကိုမဆို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေသည်။ ဤZergများသည် ရန်သူများကို ရွံရှာသွားစေရန်နှင့် ရန်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လျှော့ချရန် သူတို့၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ကို အားကိုးနေခြင်းများလားဟု ယွီရှူးနင် မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်၏။

ယင်ဝူဝမ်က ဤZergများအပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် Zergများက အလိုအလျောက် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ထို့နောက်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဖယ်ရိုမုန်းများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူတို့ရှေ့ရှိ အမျိုးသားကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ထိုခေတ္တရပ်နားသွားသော စက္ကန့်အနည်းငယ်က ယင်ဝူဝမ်အတွက် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ သူက Zergအုပ်ကြီးကို သူ၏ အဝတ်အစားများကိုပင် မညစ်ပေသွားစေဘဲ အလျင်အမြန် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် အာကာသယာဉ်ဆီသို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့၏။

၎င်းတို့က အဆင့်နိမ့် Zergများသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပို၍ အဆင့်မြင့်သော Zergများ ရှိနေဦးမလားဟု သူ တွေးနေမိ၏…

“တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ… ကိုယ်တို့ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်…”

ယင်ဝူဝမ်က လေယာဉ်မှူး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ အာကာသယာဉ်ကို စက်နှိုးလိုက်သည်။

“ဘိယွဲ့ဂြိုဟ်က ဖက်ဒရယ်နယ်စပ်နဲ့ နည်းနည်းဝေးတယ်… ဒါပေမဲ့ Zergတွေက ဒီကို ရောက်နေတယ်…”

ယွီရှူးနင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့များ ကျဆုံးသွားပြီလား။

သူက စတားနက်ရှိ သတင်းများကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ terminal ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း Zergများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့် သတင်း တစ်ပုဒ်မျှ မရှိပေ။ သတင်းခေါင်းစဉ်အများစုမှာ သူပုန်များ အာဏာကို လျင်မြန်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းများသာ ဖြစ်၏။

သူပုန်များက ဖက်ဒရယ်ဂြိုဟ်များ၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မြို့တော်နှင့် အနီးဆုံးဂြိုဟ်ဖြစ်သော ပါမီလာပင် သူတို့လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သာမန်ပြည်သူများနှင့် မှူးမတ်များအားလုံးမှာ စစ်မီးလျှံများကြားတွင် အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြရသည်။

“သူပုန်တွေက တခြားမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီပဲ…”

အာကာသယာဉ်က ဘိယွဲ့ဂြိုဟ်၏ နယ်မြေထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လေယာဉ်လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် အလိုအလျောက်မောင်းနှင်သည့် စနစ်သို့ ဝင်ရောက်သွားမည် ဖြစ်၏။ ယင်ဝူဝမ်က လတ်တလော သတင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသော တာ၊ ပါ့စ်နှင့် ကန့်လူမျိုးများကို ယွီရှူးနင် သတိရလိုက်မိ၏… သူ၏ မျက်တောင်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ လူသား သူပုန်များနှင့် မည်သည့်မျိုးနွယ်က ပူးပေါင်းခဲ့သလဲဟု သူ တွေးနေမိ၏။ သူတို့၏ ဒေါသကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာပေါက် ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ သေဆုံးသူ အရေအတွက်ကို ကြည့်ရင်း ယွီရှူးနင်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။ဆ

“လူတွေအများကြီးက အပြစ်ကင်းကြပါတယ်…”

ယင်ဝူဝမ်၏ နှလုံးသားက သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ခဲတဆန် မာကျောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြည်တည်နာတစ်ခုကို ဖယ်ရှားသည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမဆို နာကျင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သွေးထွက်သံယိုမှုများ လိုအပ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အကျင့်ပျက်ခြစားနေသော ဖက်ဒရယ် အထက်တန်းလွှာများက ဘယ်တော့မှ ကောင်းစားမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးမှုများကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ သူ ကြည့်နိုင်၏။ သူက ယခင်က ဗိုလ်ချုပ်ယင်ဝူဝမ် မဟုတ်တော့ပေ။

သို့သော် သူ၏ ရေသူလေးကတော့ ကွာခြားသည်။ နင်နင်က နူးညံ့သော နှလုံးသား၊ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထား ရှိသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ကယ်တင်ခံရသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

သူ၏ရေသူလေးကို သူ ကာကွယ်ပေးနိုင်သရွေ့ သူ ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲဖို့ မလိုပါဘူး။

အလိုအလျောက် မောင်းနှင်သည့် စနစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လာရန် လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။ ယွီရှူးနင်က ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး အမျိုးသား၏ ခါးကို ဖက်ကာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ခေါင်းအပ်ထားလိုက်၏။

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ သကြားလုံးတစ်လုံး ခွံ့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏမျှ စုပ်ယူလျက်လိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့သော လျှာဖျားလေးဖြင့် ဖွဖွလေး ထိတွေ့ကစားနေ၏။ သကြားလုံးက သူတို့၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး ယွီရှူးနင်၏ အတွေးများလည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ပြည်တွင်းပြည်ပ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လူသားများက ရှင်သန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ မျိုးသုဉ်းမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူသားများ ဤအကျပ်အတည်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား ဆိုသည်က သူတို့၏ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်…

Chapter 11 ended