Chapter 51+52
[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 5 (arc5)
Arc 5 Chapter 5
ကြမ်းတမ်းသောအရာက သားအိမ်ထိပါရောက်နေကာသုတ်များထုတ်လွှတ်ပြီး သာယာမှုနှင့် အယ်လ်ဖာဂလင်း ကလဲ ဖယ်ရိုမုန်းများဖြင့်ပြည့်နေ၏။ ထန်ထန့်မျက်လုံးများကအာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချိန်းကြိုးများမှလွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားသော်လဲ ထိုအယ်လ်ဖာ၏ ပြစ်နှစ်နေသောသုတ်ရည်များကိုသာလက်ခံရန်မှအပဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။
သားအိမ်ထဲသို့နောက်ဆုံးသောသုတ်ရည်များအပြည့်ဖြည့်ပြီးသည်နှင့် အန်ဂျလိုက ထန်ထန့်လည်ပင်းအားကိုက်ထားသည်ကိုလွှတ်လိုက်ကာ သွေးထွက်နေသည်ကိုလဲ လျက်ပေးလိုက်သည်။
” အင်မ်း..ခင်ဗျားရဲ့အပေါက်လေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ ဗိုလ်ချုပ် ”
နှင်းများထူထပ်နေသောရှုခင်းတွင် စပျစ်နွယ်များရှင်သန်လာပြီး စပျစ်သီးဝိုင်အနံ့များက အေးစက်သောနှင်းအနံ့များနှင့်ထိတွေ့ကာ အခန်းထဲသို့စိမ့်လာ၏။
” ဒီပစ္စည်းက သေချာအလုပ်လုပ်တာပဲ ”
ကျွင်းယန်ရှောင်က ရေရွတ်လိုက်ကာ အမဲနှင့်အနီရောင်စပ်ထားသော နားကပ်အားကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက်အိပ်ယာဘေးသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။
” ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တတိယမြောက်မင်းသားက တော်တော်လေးအကျင့်ပျက်နေပြီပဲ ”
အန်ဂျလိုကနှာမှုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်၏ဖင်ပေါက်ထဲမှသူ့လီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဆေးရည်ကိုယူလိုက်ကာ ထန်ထန်၏နီရဲနေသော ဂလင်းပေါ်သို့ဖြန်းပေးလိုက်၏။
” အကုန်လုံးကစီစဥ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲလား ”
” အကုန်လုံးက သေချာနေပြီ။ ဖုချန်ဇီကလဲ ပိုက်ဆံပေးပြီးပြီ ငါလဲသေချာလုပ်ပြီးပြီ ပြီးတော့ မင်းရဲ့လူတွေကလဲ သူတို့ကိုအာရုံလွဲပေးဖို့ကူညီတာနဲ့အဖွဲ့ချုပ်ထဲကဘယ်သူကမှသံသယဝင်မှာမဟုတ်ဘူး ”
ကျွင်းယန်ရှောင်ကရှင်းပြကာ ကြမ်းတမ်းသည့်သူ့လက်များက နီနေသောဂလင်းအားငြင်သာစွာပွတ်ပေးနေ၏။
ထန်ထန်က အသိပြန်ဝင်လာကာ ထိုစကားကိုကြားလိုက်သည်။ ရမက်များပြည့်နေသော သူ့မျက်လုံးများက အေးစက်သွား၏။
” မင်းတို့တွေဘာလုပ်ဖို့ကြံနေကြတာလဲ ”
သူ့ကိုလိုးဖို့အတွက်နဲ့တင် ဒီလူသုံးယောက်က အဲ့လောက်အင်တိုက်အားတိုက်စီစဥ်ထားစရာအကြောင်းမရှိပေ။
အခုတွင်တော့ ဖုချန်ဇီအား Karen ကြယ်ဆီသို့ခေါ်ဆောင်သွားတာ တစ်လခွဲရှိနေပြီဖြစ်သည်။ စစ်တပ်က ထန်ထန့်အား လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဥ်တစ်ခုအတွက် ဖိတ်ခေါ်သော်လဲ သူထိုကျွန်းသို့ရောက်သည်နှင့် ရာထူးတူသည့် စစ်တပ်မှအရာရှိများဆွဲခေါ်ခြင်းခံရလေ၏။ ဗိုလ်ချုပ်က သူ့ထက်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကြီးသော အယ်လ်ဖာများကိုဆေးရုံသို့ရောက်စေခဲ့သော်လဲ ဆေးခတ်ခံရပြီးမေ့လဲသွားခြင်းကိုမရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျွင်းယန်ရှောင်ကထိုစကားကိုကြားသည်နှင့်ရယ်လိုက်သည်။ သူ့ခေါင်းကိုငုံ့ကာ အသက်ရှူထုတ်သည့်လေများက ဗိုလ်ချုပ်၏ဂလင်းအားရိုက်ခတ်နေ၏။
” ကိုယ်က ဗိုလ်ချုပ်ကို သားလေးမွေးခိုင်းချင်တာ ”
အယ်လ်ဖာက ဒေါသထွက်လာသည်ကိုခံစားလိုက်ရပြီး ဖယ်ရိုမုန်းများကလဲ နှင်းမုန်တိုင်းလို့လွင့်စင်သွားသည်။ ဝီစကီနှင့် ဆေးလိပ်အနံ့က အကြောက်တရားကင်းမဲ့ကော အယ်လ်ဖာ၏ ပြင်းထန်သောစိုးမိုးမှု၊ ထိန်းချုပ်လိုမှုတို့ကိုရင်ဆိုင်နေရ၏။
” မင်းတို့က ပြဿနာတက်ချင်နေတာပဲ ”
ထန်ထန့်ပယင်းရောင်မျက်လုံးများက သူစကားပြောနေသည့်အလျောက်စူးရှနေကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းဆီတိုင်းကလဲ ရေခဲများလိုအေးစက်နေသည်။
ကျွင်းယန်ရှောင်က ရယ်လိုက်ကာ ဂလင်းအားကိုက်လိုက်၏။
” အင်မ်းး မြန်မြန်လေးလုပ်ပြီး မင်းရဲ့အပေါက်လေးကို သုံးပြီးကိုယ့်ကိုသေအောင်ညှစ်ပေးပါဦး ”
ဒီလူယုတ်မာကောင်က အရှက်တရားဆိုတာဘာမှန်းမသိပေ။
သွားစွယ်များက အသားထဲနှစ်ဝင်သွားကာ အယ်လ်ဖာ ဖယ်ရိုမုန်းများကလဲ ထန်ထန့်ကိုယ်ထဲဝင်လာလေ၏။ ထန်ထန်ကညည်းတွားနေကာ တစ်နေ့ထဲတွင် အမှတ်အသားသုံးခုရလိုက်သောကြောင့် ကိုက်ခဲနေသည်။ အယ်လ်ဖာတစ်ကောင်အနေဖြင့် ရှက်ရွံ့နေကာ နာကျင်မှုကြောင့်မူးဝေလာ၏။
ရင်းနှီးပုံမရသည့် အယ်လ်ဖာ ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် အန်ဂျလိုမျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ သူက ဝီစကီနှင့် ဆေးလိပ်နံ့အားကာရန် နားကပ်ကိုတပ်လိုက်ပြီး သူ့အပိုင်ဟုပြသသည့် ထန်ထန့်အမှတ်ကို တခြားအယ်လ်ဖာက အုပ်ကာသွားသောကြောင့် မကျေမနပ်ဖြစ်သွား၏။
အယ်လ်ဖာများကြားမှ ဖယ်ရိုမုန်းက အချင်းချင်းတွန်းလှန်နေကြကာ ပြည့်စုံနေသောအမှတ်အသားကိုတားဆီးရန်ကြိုးစားကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မရင်းနှီးသော ဖယ်ရိုမုန်းများကိုတဖြည်းဖြည်းလည်ပတ်စေရန် ထန်ထန်က ထိုအယ်လ်ဖာများဆီမှ အမှတ်အသားများကိုလိုအပ်ကာ ထိုမှသာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖယ်ရိုမုန်းများနှင့်နေသားကျမည်ဖြစ်သည်။
နာကျင်မှုများကြားမှ သာယာမှုသေးသေးလေးကလဲရှိနေ၏။ ထန်ထန့်မျက်တောင်မွှေးများက လှုပ်ခတ်နေကာ သူအိပ်ယာပေါ်သို့လှဲလိုက်ကာ အားနည်းနေပုံရသည်။
ကျွင်းယန်ရှောင်၏လည်စိက လှုပ်သွားကာ ထန်ထန့်လည်ပင်းအားလွှတ်ပေးလိုက်၏။ အဝတ်အကုန်လုံးပင်မချွတ်တော့ပဲ သူ့ဘောင်းဘီကိုသာချွတ်ချလိုက်သည်နှင့် သူ့လီးကြီးကလဲ ပေါ်လာကာ စိုပြီးနူးညံ့နေသောဖင်ပေါက်ထဲသို့ချက်ချင်းဆောင့်သွင်းလိုက်လေသည်။
” အ့အား.. ”
ထန်ထန်က သူ့ဖင်ပေါ်လေးအားကျပ်သိပ်စွာထိုးသွင်းထားပြီး ပူလောင်နေသည့်ခံစားချက်ကိုရလိုက်သည်။ ဆူဒို အိုမီဂါ၏ဆေးဖြင့် ဖယ်ရိုမုန်းများကိုရောနှောစရာပင်မလိုပဲ ဗိုလ်ချုပ်က အခုပင် အရာအားလုံးကိုသေချာရင်ဆိုင်လိုက်ရကာ သူနဲ့မျိုးနွယ်တူသည့် တခြားအယ်လ်ဖာက သူ့ကိုအခွင့်ကောင်းယူခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။
” Fuck ”
ကျွင်းယန်ရှောင်ကသာယာမှုကြောင့်ညည်းတွားလိုက်ကာ သူ့အောက်မှအရာကိုလဲ ဖင်ပေါက်လေးကညှစ်ထားသောကြောင့်နာကျင်မှုလေးကိုလဲခံစားရသည်။ သူက ချိန်းကြိုးများကိုပြန်ညှိလိုက်ကာ ဗိုလ်ချုပ်အား တစ်ဝက်ခေါက်မိတော့မလိုပင်ဖြစ်သွား၏။
” ဗိုလ်ချုပ်ထန် ခင်ဗျားက သိပ်ရက်စက်တာပါပဲလား ဟမ်။ ကိုယ့်ကိုသေအောင်ညှစ်ထားတယ်ပေါ့။ ”
ထို့နောက်သူကအားဖြင့်ဆောင့်လေသည်။
” အင့် အ့ ”
ရှည်လျားပြီးကြီးမားသည့်လီးကြီးက ပူနွေးနေသော သားအိမ်ထိပါရောက်လာကာ ထန်ထန့်ကိုယ်လုံးလေးကတုန်ယင်လာသည်။ သူ့ဝမ်းဗိုက်မှကြွက်သားများက ဖောင်းလာကာ ကြီးမားသည့် ဂလင်းပုံပေါ်လာသည်။
ထိုမျိုးပွားနိုင်သည့်လမ်းကြောင်းက ဖင်ပေါက်ထက်ပင် ပို၍ပူနွေးနေကာ ကျပ်ထုတ်နေပြီး သုတ်ရည်များက လီးကြီးကို နွေဦးရာသီသို့ရောက်နေသလိုဖြစ်စေသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်က မာန်သွင်းလိုက်ကာ အသားကုန် ဖင်ပေါက်ထဲသို့ဆောင့်သွင်းပြီး အထိမခံနိုင်သောနေရာကိုပါ လှုံ့ဆော်ပေး၏။
” အားးး.. ”
ထန်ထန့်ဗိုက်ကြွက်သားများက ပြေလျော့သွားသည်။ အေးစက်သည့် အလှလေးက ညည်းသံများထွက်ကာ ထိုအရာက နာကျင်မှုကြောင့်လား သာယာမှုကြောင့်လား မသိပေ။ ချိန်းကြိုးများက သူ့ခြေလက်များကိုတုပ်နှောင်ထားပြီး သူကလဲရှေ့နောက်အဆွဲခံနေရ၏။
” အပျက်ကောင်လေး..ဟူး.. အရမ်းကောင်းတာပဲကွာ ”
ကျွင်းယန်ရှောင်၏အသက်ရှူသံက လေထဲပျံ့သွားကာ ဗိုလ်ချုပ်၏ပေါင်များကို ဖိချလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကလဲ အပေါက်ထဲသို့ပိုနစ်ဝင်သွား၏။
နာကျင်မှုက သာယာမှုဖြင့်ရောနှောသွားကာ ထန်ထန့်ကိုယ်လေးထဲကိုဖြတ်သွားသည်။ သူကညည်းတွားကာ သူ၏အယ်လ်ဖာဖင်ပေါက်လေးကလဲ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းအလိုးခံထားရသောကြောင့် နီရဲနေ၏။ စိုစွတ်ပြီးအရည်များတစ်စက်စက်ကျနေသောလီးကြီးကိုဆွဲထုတ်ကာ ပြန်ထိုးသွင်းလေသည်။ ထို့နောက် ထန်ထန့်အမြင်တွင် အဖြူရောင်မီးများပေါက်ကွဲသွားသလိုဖြစ်သွား၏။ ဗိုလ်ချုပ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကလဲတုန်ယင်လာကာ ခြေလက်များပေါ်မှ ချိန်းကြိုးကလဲချည်နှောင်ထားဆဲဖြစ်ကာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပျောက်သွား၍ အော်ဟစ်မိလေသည်။
” အားးးး..ထုတ်လိုက်..အင့် ဟ့ ထုတ်လိုက်တော့ ”
” ဒါက စောက်ရမ်းကောင်းတယ် ဟူး..ခင်ဗျားလိုအပျက်ကောင်လေးက ဒီလိုလီးကြီးနဲ့အလိုးခံရဖို့မွေးလာတာပဲ ”
ကျွင်းယန်ရှောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့်ဆောင့်သွင်းလေသည်။ သူ့လီးထိပ်ဖူးက သားအိမ်ကိုပါထိနေကာ ထိုအယ်လ်ဖာ၏ဖင်ကိုပါထိုးဖောက်တော့မလိုပင်။
” အားးးးးး..ဟင့်..ဟင့်အင်း ”
ထန်ထန်က စူးရှစွာအော်ဟစ်သည်။ သူ့ဖင်လေးက ဆောင့်ချက်များအောက်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေ၏။ ရောင်ယမ်းနေသောဖင်ပေါက်လေးက သူ့ဖင်ထဲတွင် မွှေနှောက်နေသောလီးကြီးကိုတင်းကျပ်စွာစုပ်ယူထားပြီး အသံများတစ်ဖက်ဖက်ထွက်နေသည်။
” ခင်ဗျားရဲ့ဖင်လေးကစိုပြီးနူးညံ့နေတာပဲ ဗိုလ်ချုပ်ထန်။ ခင်ဗျားက အိုမီဂါမဟုတ်ဘူးဆိုတာသေချာရဲ့လား ”
ကျွင်းယန်ရှောင်ကစနောက်နေကာ သူ့တင်ပါးကိုလှုပ်၍ဆောင့်သွင်းနေဆဲပင်။
ထန်ထန်က ညည်းသံများစွာထွက်နေကာ အိပ်ယာခင်းကို စုပ်ကိုင်ထား၏။ သူ့ကိုယ်လေးကလဲတုန်နေကာ ရမက်ထန်နေသောမျက်နှာပေါ်တွင် သုတ်ရည်များပေကျံနေသည်။ သူ့ဖင်ကလဲကျပ်ထုတ်နေကာ ဆောင့်ချက်တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင် အရည်များထွက်ကျနေ၏။
” သေစမ်း ခင်ဗျားဖင်လေးကကျပ်သထက်ကိုကျပ်နေတာပဲ။ ဗိုလ်ချုပ်ထန်က ကိုယ့်လီးရည်တွေကိုဆာနေတာပေါ့ ဟုတ်လား ”
ကျွင်းယန်ရှောင်က ဆဲဆိုကာ သူ့ခါးကိုလှုပ်၍ သူ့လီးကြီးကို အရည်များတစ်စက်စက်ဖြစ်နေသောအပေါက်ထဲကိုဆောင့်ထိုးလိုက်သည်။
” အင့်…အားးးးးးး ”
ဗိုလ်ချုပ်ကအော်ငိုလေ၏။ ဖုဖောင်းနေသောလီးကြီးက စိုပြီးနူးညံ့နေသောအတွင်းနံရံများကိုပွတ်တိုက်ကာ ပို၍ပင် ချောကျိကျိဖြစ်လာသည်။ သူ့ဖင်လေးက တဆက်ဆက်တုန်နေကာ လီးကြီးကိုစုပ်ယူထားသော အတွင်းသားများကလဲ ပွစိပွစိဖြစ်နေလျက်။
ကျွင်းယန်ရှောင်က မာန်သွင်းကာအရှိန်တင်လိုက်၏။ သူကထန်ထန့်ကိုတစ်ဝက်ဖိထားမိတော့မလိုပင်ဖြစ်ကာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စိုစွတ်ပြီးနူးညံ့နေသောအတွင်းသားများထဲသို့ဆောင့်သွင်းလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆောင့်ချက်တစ်ခုနှင့်အတူ Knot တစ်ခုဖန်တီးလိုက်ပြီး သားအိမ်ထဲတွင်ကျပ်သိပ်စွာပိတ်လှောင်ထားကာ သုတ်ရည်ပူများထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
” အင့်.. ”
ထန်ထန်က အသက်ရှူကျပ်မလိုပင်ဖြစ်လာကာ အယ်လ်ဖာ၏လီးကြီးက ကြီးလာပြီး သူ့ဖင်ပေါက်ထဲတွင်ပြည့်ကျပ်သွားသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကတုန်ယင်နေကာ သာယာမှုကြောင့် ခပ်မြောမြောဖြစ်နေ၏။ သူ့ဗိုက်လေးကလဲ သုတ်ရည်များဖြင့်ပြည့်နေကာ တစ်ချိန်က ဂုဏ်သိက္ခာအပြည့်ဖြင့် အဖွဲ့ချုပ်မှ ဗိုလ်ချုပ်က အခုတွင်တော့ သူ့ဖင်က အပျက်ကောင်လေးတစ်ကောင်လို လီးကြီးကိုစုပ်ယူထားပြီး အသံများလဲထွက်နေသည်။
အခန်းက ပူလောင်နေသော အယ်လ်ဖာ၏ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များသင်းပျံ့သွားသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်ကလဲ သာယာမှုကြောင့်သက်ပြင်းချကာ သားအိမ်ထဲမှ Knot ကလဲအခုထိပင်သုတ်ရည်များထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်ကာ ဗိုလ်ချုပ်၏ဗိုက်ထဲသို့မျိုးဆက်ရည်များထည့်သွင်းနေ၏။
သားရဲနှစ်ကောင်က ထန်ထန့်ကိုတစ်ဖက်လှည့်လိုက်ကာလူပြောင်းလိုက်သည်။ ဖုချန်ဇီကလဲ အချိန်ကိုက်ပင်ရောက်လာလေ၏။
” အ့ ဟ့..အင့် အာ့ ”
ဗိုလ်ချုပ်၏ပယင်းရောင်မျက်လုံးများက အာရုံစိုက်နိုင်စွမ်းပျောက်သွားကာ သူ့နှုတ်ခမ်းလေးမှလဲ ညည်းသံများထွက်လာပြီး ကြွက်သားများလဲပျော့ပြောင်းသွားကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အိုမီဂါတစ်ယောက်လို ဗိုက်လေးကစူနေ၏။
ဖုချန်ဇီက သူ့ကုတ်ကိုချွတ်ကာ အန်ဂျလိုက ဗိုလ်ချုပ်၏ပခုံးအားကိုက်နေသည်ကို မကျေမနပ်ကြည့်လိုက်သည်။
” မင်းက အရမ်းကြမ်းနေပြီ ”
” ဟူး..မဟုတ်တာကွာ ”
အန်ဂျလိုက ပခုံးလေးကိုကိုက်ရင်းပြန်ပြောသည်။
” ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးက စောက်ရမ်းကောင်းတာ။ နူးညံ့ပြီး အချိန်အကြာကြီးခံနိုင်တယ်။
သူက ခါးကိုလှုပ်လိုက်ကာ ဆောင့်သွင်းရင်း ထန်ထန့်ကိုအရည်များပန်းစေ၏။
နှင်းလိုဖြူဖွေးနေသော အသားအရည်တွင် အမှတ်အသားများထင်ပေါ်နေကာ ချွေးများကြောင့်ပြောင်လက်နေသည်။ နို့သီးခေါင်းနှစ်ခုလုံးက အကိုင်ခံထားရသောကြောင့်ယောင်ရမ်းနေ၏။ ခြေလက်များမှချိန်းကြိုးများကလဲလှုပ်နေကာ သူ့လည်ပင်းမှ ဂလင်းကအနည်းငယ်ယောင်နေသည်။ သူ့ရှေ့ဆံပင်များကစိုနေကာ အသံကလဲ အက်ကွဲလာသည်။
ဖုချန်ဇီကမျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ထိုငနဲအားဆွဲတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်၏ပယင်းရောင်မျက်လုံးများက ဝေရီနေကာ အေးစက်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။
အိုး..
ဖုချန်ဇီ၏နှလုံးသားကလေးလံသွား၏။ ချိန်းကြိုးများကိုထိန်းချုပ်သည့်အရာက သူတို့သုံးယောက်လုံးဝတ်ထားသည့်လက်စွပ်များဖြစ်သည်။ ယခုတွင်တော့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့်ထိုအရာများက ထန်ထန့်လက်ထဲတွင်ရောက်နေ၏။ ချောက်ကနဲအသံမြည်ကာ ဗိုလ်ချုပ်က သူ့ခြေထောက်များဖြင့် အန်ဂျလို့ပခုံးကိုဆောင့်ကန်လိုက်ကာ သူ့အထဲကိုသုတ်ရည်များပန်းထည့်နေသည့်လူက လွင့်ထွက်သွားသည်။
ဘန်းခနဲပင် အန်ဂျလိုက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားလေသည်။
” အာ့ ”
သူကညည်းညူကာ သာယာမှုကြောင့်ရီဝေဝေပင်ဖြစ်နေသေးသည်။သို့သော်လဲ သူ့ကျောကနာကျင်မှုကို သူ့လီးတုန်ရီမှုနှင့်အတူခံစားလိုက်ရသည်။ အန်ဂျလိုသူ့ခါးကိုကိုင်ကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး သူနဲ့ ကျွင်းယန်ရှောင်၏သက်လုံကိုသံသယဝင်နေလေ၏။ ထန်ထန့်ကိုအကြိမ်ပေါင်းများစွာလိုးပြီးတာတောင် ဘယ်လိုလုပ်လူတစ်ယောက်ကိုအဲ့လိုကန်နိုင်တဲ့အားကျန်နေသေးတာလဲ။
မယုံနိုင်စရာပဲ။
” သေစမ်း ”
ကျွင်းယန်ရှောင်ကကြောင်သွားကာ စီးကရက်ကသူ့ပါးစပ်ထဲမှပြုတ်ကျတော့မလိုပင်။ သူကမတ်တပ်ရပ်နေသောထန်ထန့်အားကြည့်လိုက်သည်။
” လာနောက်နေတာလား။ ဒီလောက်လိုးပြီးတာတောင် ခင်ဗျားမှာအဲ့လိုကန်ဖို့အားကျန်သေးတယ်ပေါ့။ ”
ဖုချန်ဇီက သူ့နှာရိုးကိုဖိလိုက်သည်။
” ငါ့ကိုလွှတ်ပေးစမ်း”
ဗိုလ်ချုပ်၏နှဖူးကအနည်းငယ်စိုစွတ်နေကာ သူ့အသံကလဲအက်နေ၏။
တစ်ကယ်တော့ အယ်လ်ဖာက ကြည့်ရသလောက်အခြေအနေသိပ်မကောင်းပေ။ သေချာစစ်ဆေးပြီးသည့်နောက် သူ့ခြေထောက်များကတုန်ယင်လာ၏။ သူကအသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်သော်လဲ သူ့ဖင်ပေါက်က နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်။ ဖယ်ရိုမုန်းများနှင့်ရောနှောနေသောသုတ်ရည်များကလဲ ကျဆင်းနေကာ သူ့ခြေထောက်အောက်မှ ကော်ဇော်ကိုစိုသွားလေ၏။
” ဘေဘီရေ အဲ့လိုကန်တာက ကိုယ်တစ်ကယ်နာသွားတာနော် ”
အန်ဂျလိုက ကလေးကြီးတစ်ယောက်လိုညူစူလေသည်။
ထန်ထန်က သူဂရုမစိုက်သလိုနေကာ ဒီလူ၏စရိုက်ကိုသာသိမနေပါက ထိုသိုးရေခြုံနေသောဝံပုလွေကိုယုံနေမိမှာပင်။
သူ့သရုပ်ဆောင်မှုကအလုပ်မဖြစ်သည်ကိုမြင်သည်နှင့် အန်ဂလိုက ရယ်လိုက်ကာ သူ့အသံကလဲငြင်သာလာ၏။
” အင်မ်း..ဘေဘီ ကိုယ်ဝမ်းနည်းသွားပြီကွာ ”
ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့်ထန်ထန်က မသက်သာသေးကာ ဂလင်းများက အယ်လ်ဖာများ အမှတ်အသားပေးထားသည်ကိုခံထားရသောကြောင့်ယောင်ရမ်းကာ ပူနေသည်။ ဝိုင်အနံ့က မွေးပျံ့နေကာ သူ့လည်ပင်းကိုဖိနှိပ်ထားကာကျောရိုးတလျှောက်ပျံ့နေ၏။ သူ့ဖင်ပေါက်ထဲမှသုတ်ရည်များက ဖယ်ရိုမုန်းများပါဝင်ကာ အခုတွင်တော့ အနီရောင်မြူခိုးများဖြစ်လာကာ ဆာလောင်မှုကြောင့်ငိုကြွေးနေကြသလိုပင်ဖြစ်နေသည်။
ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများကမြန်လာကာ ချက်ချင်းပင်ပျော့ခွေသွားပြီး ကြမ်းပြင်သို့လဲကျတော့မလိုပင်ဖြစ်သွား၏။ သို့သော်လဲ ဖုချန်ဇီက သူ့အားထွေးပွေ့လိုက်သည်။
ဖုချန်ဇီကလှုပ်ရှားမှုများက နူးညံ့နေသော်လဲ သူကကြောင်ပေါက်လေးကိုဖက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သားရဲတစ်ကောင်ကိုဖက်ထားခြင်းဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လဲ ထိုလူက ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ သူ့လက်ချောင်းများက အယ်လ်ဖာ၏မေးကိုပင့်တင်ကာ မွတ်သိပ်စွာနမ်းပြီး ဗိုလ်ချုပ်၏လျှာကရုန်းကန်နေတာတောင် အာခေါင်ထိရောက်အောင်နမ်းသည်။ သူလျှာ၏လှုပ်ရှားမှုများက လိင်ဆက်ဆံနေသလိုဖြစ်နေ၏။ သူတို့နှုတ်ခမ်းများနှင့် လျှာများကရစ်ပတ်နေကြကာ ထန်ထန်အသက်ရှူမပြတ်တောင်းခင်အထိနမ်းကြလေသည်။ ထို့မှသာ ဖုချန်ဇီက သူ့လျှာကိုထုတ်လိုက်၏။
ဆောင်းရာသီတွင် အီဘိုနီအပင်၏ရနံ့နှင့် တောင်နှင်းများ၏အနံ့များပေါင်းစပ်ကာ လန်းဆန်းပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းနေလေသည်။
ထန်ထန်က သူ့အသိစိတ်ပြန်ရသည်နှင့် ဖုချန်ဇီက ခါးပတ်ဖြုတ်နေပြီပင်။ ကြီးမားသည့်ထိပ်ဖူးများက သူ့ဖင်ထဲတွင်ပွတ်တိုက်နေပြီး ဗိုက်ထဲမှ သုတ်ရည်များကလဲ အသံထွက်ကာ စီးကျနေသည်။ ကြီးမားရှည်လျားသောလီးကြီးက သူ့ဖင်ထဲသို့မြုပ်နေကာ ထိပ်ဖူးကလဲ အထဲသို့တိုးဝင်နေပြီး အပြင်သို့ဖြေးဖြေးဆွဲထုတ်ကာ အယ်လ်ဖာကို အတွေ့အကြုံကောင်းကောင်းပေးဖို့ငြင်းဆန်နေ၏။
ဗိုလ်ချုပ်က သူ ကစားခံနေရသောကြောင့် ညည်းသံများထွက်နေကာ ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များက သူ့ကိုအသိစိတ်ပျောက်စေသည်။ မငြင်းဆန်နိုင်တော့ပဲ သူ့ခါးကိုလှုပ်ရမ်းကာ ထူထဲသည့်အရာကလဲ သူ့ထဲသို့တစ်ဝက်ဝင်ရောက်လာကာ အယ်လ်ဖာ၏ပယင်းရောင်မျက်လုံးများက ပျားရည်ရောင်သန်းကာ မှိုင်းထိုင်းလာသည်။
ဖုချန်ဇီက ပြုံးလိုက်ပြီး အကြိမ်ရေအနည်းငယ်ထိုးသွင်းပြီး အထဲတွင်စိမ်ထား၏။ ထန်ထန့်ဖင်ပေါက်လေးကစိုနေကာ ဖုချန်ဇီ၏လီးကို အယ်လ်ဖာ၏သားအိမ်ဆီသို့ဝင်ရောက်ဖို့ပိုလွယ်အောင်လုပ်ပေးသည်။
ထန်ထန့်အတွင်းနံရံများက ယောင်လာကာ ကြီးမားသောလီးနှစ်ခုကြောင့်စုတ်ပြဲနေသည်။ သူ့အသိများပြန်ရကာ ငိုယိုနေပြီး ထိုလူအားတွန်းဖို့ကြိုးစားလေ၏။ သူ့လက်များကအားနည်းနေကာ ဖုချန်ဇီကသူ့ခြေထောက်များကကိုင်ထားဖို့ခွင့်ပြုရုံသာတတ်နိုင်ပြီး အိပ်ယာထောင့်ကနေ၍ သူ့ဖင်ထဲသို့ဆောင့်သွင်းလေသည်။
” ရပ်ပါတော့..ငါ..ငါ့ကို အင့်..ငါ့ကိုလွှတ်ပေး ဟင့်ဟ့.. ”
ထန်ထန်ကရှေ့နောက်ရွေ့နေသည်။ သူ့လီးလေးကလဲဘယ်ညာယိမ်းနေသည်။ လှပသည့်ကျောဘက်ကလဲ ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ဖြင့်ဖိကပ်ခံထားရပြီး သူ့ခြေထောက်များကို ကားထားရကာ ထိုမြင်ကွင်းလေးက တခြားလူနှစ်ယောက်၏မျက်လုံးကိုဖမ်းစားသွားသည်။
ဖုဖောင်းနေသောလီးကြီးက အယ်လ်ဖာ၏ဖင်ပေါက်ထဲတွင်ရောက်နေကာ ဆောင့်သွင်းချက်များနှင့်အတူအရည်များလဲပန်းထွက်လာ၏။ ထိုအပေါက်လေးကစေးကပ်နေကာ ပေပွနေပြီး တောက်ပြောင်နေသေးသည်။
သားအိမ်က အယ်လ်ဖာများ၏သုတ်ရည်များဖြင့်ပြည့်နေသည်။ စိုစွတ်သောအပေါက်လေးက ထိခိုက်လွယ်ကာ သေချာစုပ်ယူထားလေသည်။ ဖုချန်ဇီက ဖြူဖွေးနေသောကျောပြင်လေးကိုနမ်းလိုက်ပြီး သူ့လီးအားမွှေလိုက်၏။
” အားးးးးး.. ”
ထန်ထန်ကခပ်အက်အက်အော်လိုက်ကာ သူ့ကိုယ်လုံးလေးကလဲတုန်ယင်လာသည်။ သူ့လီးက ထိုလူရှေ့တွင် သုတ်ရည်များထွက်လာကာ အန်ဂျလို၏ပါးတွင် နို့နှစ်ရောင်သုတ်ရည်များပေသွားလေ၏။
တားဆေးက တခြားအနံ့များကိုပိတ်ထားသော်လဲ ထိုလူများက ထန်ထန့်၏ပြင်းထန်သောဖယ်ရိုမုန်းအားခံစားရလေသည်။ အယ်လ်ဖာ၏သဘာဝအလျောက်ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များကလဲ သူတို့မျက်လုံးထဲတွင်ပေါ်လာ၏။
အန်ဂလိုက သူ့အကြည့်များကိုအောက်သို့ပို့လိုက်ကာ သူ့အာရုံကြောများက သုတ်ရည်ထဲမှ အေးစက်သောဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့်လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။ သူက မာန်သွင်းကာ သူ့မျက်လုံးများကလဲ ရမက်များပြည့်သွားလေသည်။ သူ့လျှာကိုထုတ်လိုက်ကာ မျက်နှာမှကျနေသော သုတ်ရည်များကိုလျက်လိုက်ပြီးသည်နှင့် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်အပြုံးရေးရေးပေါ်သွား၏။
သေချာပေါက်ပင် သူ ဗိုလ်ချုပ်ထန်ထန့်အားသဘောကျသည်။
(Arc5) Chapter 5 end
Chapter 6 (arc5)
Arc 5 Chapter 6
ပေါင်မုန့်ဖုတ်စက်က ” တင် ” ခနဲမြည်သွားသည်နှင့် ရွှေညိုရောင်သန်းနေသော ပေါင်မုန့်နှစ်ချပ်ထွက်လာကာ မီးဖိုချောင်တစ်ခုလုံး စွဲမက်ဖွယ်အနံ့လေးပျံ့သွား၏။
တစ်ခြားဘက်တွင်တော့ နာမည်ကျော်စားဖိုမှူးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံမှုကိုတစ်ချိန်ထဲခံစားနေရကာ အရပ်ရှည်ပြီးသန်မာသည့်လူအား ကြက်ဥကြော်ရန်ညွှန်ကြားနေသည်။
” ရှဲ…. ”
ကြက်ဥအနှစ်ကနောက်တစ်ခါထပ်ပေါက်သွား၏။ သူကဇွန်းပြားကိုပြန်ယူကာ စားဖိုမှူးအား အေးဆေးသည့်အကြည့်ကိုပေးလိုက်သည်။
သူ၏မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းဖောင်းဖောင်းက တွန့်ရှုံ့သွားကာ စားဖိုမှူးဖေးက ငိုတော့မလိုပင်ဖြစ်နေ၏။
” အိုး မင်းသားလေး.. မင်းသားလေးရဲ့လက်တွေက စစ်ပွဲနဲ့ တပ်ရေးရာတွေအတွက်ပဲသင့်တော်တာပါ။ ဘာလို့ဒီစားဖိုမှူးဖေးကို ခက်ခဲအောင်လုပ်ဦးမှာလဲ။ ”
အန်ဂျလို၏မျက်မှောင်များကျုံ့သွားကာ စားဖိုမှူးဖေး၏စကားများကို မကျေမနပ်နားထောင်လေသည်။
” ကျွန်တော်က ပေါင်မုန့်နှစ်ချပ်ကိုကင်တာတောင် အဆင်ပြေနေတာပဲ။ ဘာလို့ကြက်ဥကြော်တာက ခက်ရမှာလဲ ”
အကြောင်းပြချက်မရှိစွာခေါင်းမာပြီး တတိယမင်းသားကပြောလေသည်။
” စားဖိုမှုးဖေး ခင်ဗျားရဲ့သင်နည်းကသာမှားနေတာ ”
အင်ပါယာ၏အကျော်ကြားဆုံးစားသောက်ဆိုင်မှ အဓိကစားဖိုမှူးဖေးက ရူးလောက်မလိုပင်ဖြစ်သွား၏။ သခင်လေး၏ပခုံးကိုကိုင်ကာ မျက်လုံးများကိုပြူးခိုင်းပြီးခြင်းအပြည့်ဖြစ်နေသော ပေါင်မုန့်အတူးများကို ကြည့်ခိုင်းချင်နေစိတ်ကို ဘုရားသာသိလိမ့်မည်။ တခြားသူများနှင့်သာဆိုလျှင်တော့ စားဖိုမှူးဖေးက အော်ကြီးဟစ်ကျယ်ဆူပူမိလိမ့်ပေမယ့် အခုကတော့ အန်ဂျလိုဖြစ်နေသည်။
ဘုရားသခင်ကသူ့ကိုကောင်းချီးပေးကာ သူဘာမှမလုပ်ရဲရင်ကောင်းလိမ့်မည်။
စားဖိုမှူးဖေးကဒေါသများထွက်နေသော်လဲ အန်ဂျလိုကတော့ ဂရုပင်မစိုက်ချေ။ သူက ဇွန်းပြားကို ဓားကိုင်သလို ကိုင်လိုက်ပြီး ဒယ်ပြားထဲမှ ကြက်ဥကိုတိုက်ခိုက်၏။
ဆီများတစ်ဖျစ်ဖျစ်မြည်နေကာ ကြက်ဥကအော်ငိုေလသည်။
” အား ငါ့ကိုမထိနဲ့ ငါ့ရဲ့ဖြူစင်မှုလေးကတော့သွားပြီ။ ”
မီးဖိုချောင်ထဲတွင်တပ်ဆင်ထားသော ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာက လေထုထဲတွင် ရုပ်လုံးပေါ်လာသည်။ လက်ထောက်အရာရှိများက မီးဖိုချောင်ထဲမှမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချကြ၏။ အခုတစ်လောတွင် အင်ပါယာမှ ရာထူးကြီးလူများက တတိယမင်းသားလေးက စိတ်ကြည်နေမှန်းသိကြသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ပျိုးထောင်နေကာ ချက်ပြုတ်နည်းများကိုလဲလေ့လာနေသည်။
ပထမဆုံးသတင်းများပြန့်တော့ သူတို့၏ကြောက်စရာကောင်းမှုက စကြာဝဠာထဲမှကြောက်စရာအကောင်းဆုံးဇာတ်ကားများထက်ပင်ပြိုင်နိုင်လေသည်။ အဲ့တာက စကားလုံးများနောက်ကွယ်တွင်ပိုကြောက်ဖို့ကောင်း၏။ ရာထူးကြီးလူများက စိတ်ပူပြီး တတိယမင်းသားကဆိုးဝါးသည့်အစီအစဥ်များထလုပ်မည်ကိုစိုးရိမ်နေကာ အိပ်မရကြပေ။
အခြေအနေများငြိမ်သွားသည့်နောက်တွင် သူရဲကောင်းမိသားစုများနှင့် ရာထူးကြီးလူများကလဲ ထပ်မပျော်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့က ပိုက်ဆံများစွာကိုလှူဒါန်းကာ တတိယမင်းသား၏ဝါသနာကိုထောက်ပံ့ပေးသလိုလုပ်ကြသည်။ သူမိတ်ဆွေနှင့်ရန်သူများကိုမရောထွေးနေသရွေ့ ဟင်းချက်သည်ဖြစ်စေ ဘာလုပ်လုပ်အဆင်ပြေနေလေသည်။
” မင်းသားလေး ”
လက်ထောက်အရာရှိကအရိုသေပေးလိုက်ကာ တခြားသူများ၏ဆန္ဒက တတိယမင်းသားဝါသနာအသစ်တွင်ပါဝင်သွားပါက အချည်းအနှီးပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။
” မင်းသားကြောင့် ကျွန်တော်တို့လူများက အမိန့်များကိုလိုက်နာပြီးပါပြီ။ မင်းသားပျောက်သွားတုန်းက ဒုတိယမင်းသားနှင့် အပေါင်းအပါများက တစ်ချို့နေရာများကိုပြစ်မှတ်ထားခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ကျရှုံးသွားတော့မှ အဲ့ဆူးက တခြားမင်းသားများရဲ့စိတ်ထဲကျန်ခဲ့တာပါ။ ”
အန်ဂျလိုကပြုံးလိုက်ကာ..
” အဲ့တာ အစကောင်းမဟုတ်ဘူး ”
ဌာနချုပ်၏ကြယ်ပွင့် ထန်ထန်နဲ့ အင်ပါယာ၏ဓားသွား အန်ဂျလို။
တတိယမင်းသားအန်ဂျလိုက ကြမ်းတမ်း၍ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြ၏။ များစွာသော ကျူးကျော်မှုများတွင် သူပါဝင်သောကြောင့် ဂြိုလ်များနှင့်လူများကိုဆုံးရှုံးရမည့်အရေးအားကာကွယ်လိုက်နိုင်သည်။ ဤသို့ဖြင့်မောင်နှမများက အန်ဂျလိုကိုမဖယ်ချပါက သူတို့အတွက်အခွင့်ရေးမရှိမှန်းသိလိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အချင်းချင်းပူးပေါင်းကာ ရည်ရွယ်ချက်များကိုဖုံးကွယ်ထား၏။
သို့သော်လဲ ရည်မှန်းချက်တူသည့်လူများက တစ်ခါတစ်လေအတူတူလုပ်ကြရင်းသူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်မှန်များပေါ်လာကြသည်။ ယခုတစ်ခေါက်မှ ဒုတိယမင်းသားလိုဖြစ်၏။
အန်ဂျလိုက ကျွမ်းကျင်စွာပင် ကြက်ဥကြော်ကိုပန်းကန်ပေါ်သို့တင်လိုက်သည်။ ဗန်းထဲတွင်တော့ နို့တစ်ခွက်၊ ကြွပ်နေသည့်ပေါင်မုန့်ကင်နှင့် အန်ဂျလိုကမလုပ်တတ်သောကြောင့် စားဖိုမှူးဖေးလုပ်ထားသည့် ပင်လယ်စာဆန်ပြုတ်တို့ရှိနေ၏။
အန်ဂျလိုကထိုအရာအားကြည့်လေလေ ပို၍စိတ်ကျေနပ်သည်ပင်ဖြစ်၏။ ထိုဗန်းကို မ လိုက်ကာ သီချင်းလေးတစ်ညည်းညည်းဖြင့် အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားလေသည်။ ခြေလှမ်းအနဲငယ်ရောက်တော့ တခုခုပြောစရာကျန်သလိုနောက်လှည့်ကြည့်လေသည်။
” အိုး ဒါနဲ့ကျန်တာတွေကိုအကျဥ်းထောင်ကိုပို့လိုက်ဖို့မမေ့နဲ့နော် ”
ထိုသို့ပြောပြီးကာ အန်ဂျလိုက ကျေနပ်သွားပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဆီသို့ပြန်သွားလေ၏။
လက်ထောက်အရာရှိက သူ့နောက်မှ မဲမဲအရားများနှင့် ခြင်းအားလှမ်းကြည့်မိလိုက်သည်။
” မင်း..မင်းသားလေး အခုလေးတင် ထောင်သားတွေကိုအဆိပ်ခပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား ”
စားဖိုမှူးဖေးက သူ့ခေါင်းစွပ်ကိုဖယ်လိုက်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်၏။
” သူတို့ကိုဘုရားသခင်ကောင်းချီးပေးပါစေ။ ”
…..
ဖိနပ်များက ကော်ဇော်ကိုပွတ်တိုက်နေသော်လဲအသံမထွက်ပေ။ အန်ဂျလိုက အခုနောက်ပိုင်းတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ သက်တောင့်သက်သာရှိနေကာ သူ့အခြေအနေကလဲ တိုးတက်လာသည်။ ဗန်းကိုကိုင်ကာ တံခါးကိုဖွင့်ဝင်လိုက်ပြီး..
လေပြင်းတခုကသူ့နားမှဖြတ်သွားလေကာ ထိုလေနောက်မှ သန်မာသည့်ကန်ချက်တစ်ခုကပါလာ၏။ အန်ဂျလိုက ဗန်းကိုကိုင်ထားကာ သူ့ဆီလာနေသောခြေထောက်ကို အထာကျကျရှောင်လိုက်သည်။
ပထမအချက်ကလွဲသွားပြီးနောက် လက်သီးထိုးချက်ကပါ အန်ဂျလို့မျက်နှာဘေးမှတံခါးကိုသွားထိကာ ပဲ့တင်သံထပ်သွားလေ၏။ သစ်သားတံခါးဘောင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ကျသွားကာ အက်ကွဲသွားသည်။
အန်ဂျလိုကထိတ်လန့်သွားကာ သူ့တုံ့ပြန်မှုတွင်နာကျင်မှုကထင်ရှားလေ၏။
” ဒါလင် အဲ့တာနာသွားလား ”
ထန်ထန်က ထိုစကားများကိုအရေးတယူမလုပ်ပေ။ သူ့မျက်နှာကအေးစက်နေကာ ထပ်တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူကတစ်ကိုယ်လုံးအဝတ်မဲ့နေကာ သူ့အသားအရည်ကလဲ အမှတ်အသားများရှိနေပြီး နို့သီးခေါင်းများကလဲ နီရဲယောင်ရမ်းနေ၏။ ထိုအရာများကလဲ သေချာပေါက်ပင် လွန်စွာလိင်ဆက်ဆံထားသောကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။
အန်ဂျလိုက ဗန်းကိုသေချာကိုင်ကာ အရိုးများကိုကွဲကြေသွားစေမည့် ကန်ချက်အား နောက်သို့ခြေနှစ်လှမ်းဆုတ်ကာရှောင်လိုက်၏။ နို့ခွက်လေးကလှုပ်ရမ်းသွားကာ လှိုင်းလေးများပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် လျှစ်စီးလိုအမြန်နှုန်းဖြင့် ထိုခြေချင်းဝတ်အားလှမ်းဖမ်းလိုက်၏။
ဗိုလ်ချုပ်ဥ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်ရပ်နေကာ သူ့ခြေထောက်အား လူတစ်ယောက်က ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းကိုခံနေရလေသည်။ တခြားအရာများကိုအရေးမပေးသေးပဲ သူ့အကြည့်ကထိုခြေထောက်ပေါ်သို့ရောက်နေသည်။ သူ၏နူးညံ့ကာ ပန်းရောင်သန်းနေသောလီးလေးကပျော့ခွေနေကာ ဖင်ပေါက်နီနီလေးအားလဲလှမ်းမြင်နေရ၏။
ထန်ထန်၏အေးစက်သောအကြည့်များအောက်တွင် အန်ဂျလိုကသူ့ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းနွေးများက ထိုခြေချင်းဝတ်လေးအားနမ်းလိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
” ပြဿနာမရှာနဲ့တော့။ ကိုယ်နဲ့ဖြေရှင်းတာတွေမလုပ်ချင်ရင် အစားကိုသာကုန်အောင်စား ”
သူ့အသံက ကလေးတစ်ယောက်ကိုချော့ပြောနေသည်နှင့်တူလေသည်။
ထို ကလေးက မျက်မှောင်များကျုံ့လိုက်၏။
” လွှတ်စမ်းပါ ”
အန်ဂျလိုက အရှက်မရှိစွာပင် ဆွဲထားလေသည်။
” ကိုယ်မှမလုပ်ချင်တာ.. ”
သူ့အသံကဆွဲငင်နေပြီး ပူနွေးနေသည့်လက်ကလဲ ခြေချင်းဝတ်နားကိုပွတ်သပ်နေသည်။ အရောင်တလက်လက်ဖြင့်သူ့မျက်လုံးများက ဗိုလ်ချုပ်၏လီးကိုပိတ်ထားသော အနီရောင်ကွင်းလေးဆီသို့ရောက်သွားကာ သူ့အသက်ရှူသံများကပြင်းလာသည်။
ထန်ထန်၏ခြေချင်းဝတ်က ထိုလူ့လက်ထဲတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုနေရာလေးကနွေးနေကာ သူ့ခြေထောက်အားပြန်ဆွဲလို့လဲမရပေ။ အဲ့ဒီအစား ယောင်ရမ်းကာ အထိမခံနိုင်သော ဖင်ပေါက်လေးက ဗိုလ်ချုပ်၏တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ နာကျင်မှုနှင့်တခြားအရာတစ်ခုကြောင့်ညည်းသံလေးထွက်လာသည်။
ထိုအသံက အန်ဂျလို၏အာရုံကိုရသွားကာ သူ့လက်ကလဲဖြေလျော့သွားသည်။ ကိုင်ထားသောဗန်းကိုစားပွဲပေါ်သို့ချလိုက်ပြီး သူ့နားသို့သွားလေသည်။
” နာနေသေးတုန်းပဲလား.. အာ..ဒါလင်ရာ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ ”
သူ့မျက်လုံးများကရိုးသားဖြူစင်စွာပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေပြီး ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကနေ နောင်တရနေသည့်ခွေးပေါက်လေးကဲ့သို့ဖြစ်သွားသည်။
ထန်ထန်၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အန်ဂျလိုအားခံစားသွားရစေသည်။ သူ့အထိအတွေ့ကငြင်သာပြီး အသံလေးကလဲ သေးနေကာ ချိန်းကြိုးဖြင့်ချည်ခံထားရသောဝံပုလွေလိုဖြစ်နေ၏။ သူ့အစွယ်များကိုပြန်ရုတ်သိမ်းဖို့အသင့်ဖြစ်နေကာ သခင့်ပေါင်ပေါ်တွင်သူ့ခေါင်းလေးကိုတင်ထားလေသည်။ သေချာတာပေါ့ ဒီဝံပုလွေက သခင့်အလိုကိုဆန့်ကျင်ပြီး နောက်ဘက်ကိုကိုက်ဖို့ပဲချောင်းနေမှာ။
ထန်ထန်ကနူးညံ့သောအိပ်ယာပေါ်တွင်နေကာ အန်ဂျလို၏သနားစရာပုံပန်းကိုလေ့လာနေသည်။ သူက စောင်ကိုသူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ဆွဲလိုက်ကာရစ်ပတ်နေသည်။ ခနတာကသိကအောက်ဖြစ်မှုကြီးက သူ့ပယင်းရောင်မျက်လုံးများတွင်ထင်ပေါ်နေသည်။
သို့သော်လဲ ဗိုလ်ချုပ်က အလေးအနက်စကားပြောသင့်သလား အခြေအနေကိုပေါ့ပါးသွားအောင်လုပ်သင့်သလား ဆင်ခြင်နေသည်။
ထို့နောက်ခွေးပေါက်လေးကစကားစ၏။
” ကိုယ်မနေ့က မင်းကိုအသေလိုးမိသွားတာလား။ ဒါပေမယ့်လဲအဲ့တာက ကိုယ့်ဒါလင်ရဲ့ဖင်ပေါက်လေးက အရမ်းကောင်းနေလို့လေ။ ခင်ဗျားရဲ့ သားအိမ်ကအရမ်းကျပ်ပြီးပူနွေးနေတာ.. ”
သူကကျေနပ်စွာဖြင့်မျက်လုံးများကိုမှေးကျဥ်းလိုက်သည်။
” ကိုယ်ကတော့ အဲ့လိုတစ်သက်လုံးထည့်ထားနိုင်ရအောင်ဆုတောင်းနေတာ ”
ခွေးပေါက်ပုံစံလေးကသိပ်မကြာပဲ တခြားအတွေးရိုင်းရိုင်းများကရောက်လာပြန်သည်။
” အား..ကိုယ့်ဟာလိုလီးအကြီးကြီးနဲ့ ခင်ဗျားကိုလမ်းလျှောက်ရင်းလိုးချင်တယ် ခင်ဗျားအစားစားနေတုန်းလဲလိုးချင်တယ် အဲ့ဒီဖင်ပေါက်လေးကိုအချိန်မရွေးနေရာမရွေးလိုးချင်တာ ”
“…”
ထန်ထန့်မျက်နှာကမှောင်ကျသွားကာ လက်သီးဖြင့်ထိုးချလိုက်၏။ အတွေးထဲတွင်နစ်မြောနေသော အန်ဂျလိုမရှောင်နိုင်လိုက်ပေ။ ထိုထိုးချက်ကသူ့မျက်နှာပေါ်သို့ဆင်းသက်ကာ ခေါင်းပါလည်သွားပြီး မျက်နှာချောချောတွင် အနီရောင်ထိုးချက်ကြီးပေါ်နေလေ၏။ သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် သွေးစလေးလဲစို့လာသည်။
ဝိုင်နီအနံ့များက သူ့သွေးမှဆင်းလာသည်။ ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများက ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့အထဲတွင်ကျန်နေသေးသည့်ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် ရီဝေဝေဖြစ်လာ၏။
အန်ဂျလိုကမျက်လွှာချလိုက်ကာ သူ့လက်ချောင်းများက သွေးထွက်နေသည်ကိုပွတ်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်များက အနီရဲရဲဖြစ်နေကာ နာကျင်မှုကြောင့်အနည်းငယ်ရှိုက်နေလျက်။
” ဒါလင်..အဲ့တာတစ်ကယ်နာတယ်သိလား ”
လွန်ခဲ့သည့်သုံးရက်လုံးအမှတ်အသားပေးခံခဲ့ရသည့်အတွက် ထန်ထန့်မျက်နှာလေးက ပန်းနုရောင်သန်းနေသည်။ သာယာသည့်သူ့အသံလေးကလဲ စကားပြောသည်နှင့် ရမက်များပြည့်နေ၏။
” တတိယမင်းသားလေး ငါအပြင်ထွက်ချင်တယ် ”
အချိန်ကိုတွက်ချက်ကြည့်မှပင် သူအကျဥ်းချခံထားရသည်က တစ်ပတ်ပင်ရှိနေကာ ဒီနေ့က နိုအာ အဖွဲ့အစည်းမှ Karen ကြယ်ပွင့်ဆီက စွမ်းအားရရှိခြင်းအတွက် အခမ်းအနားကျင်းပမည့်နေ့ဖြစ်သည်။
ထန်ထန်၏မထင်မှတ်စွာ စေ့စပ်ပွဲအားဖျက်သိမ်းပြီးနောက် ဟာဗေးမိသားစု၏ခေါင်းပိုင်း ရိုမန်၏အဖေကသူ့အား အရိပ်အယောင်ပြသည့်ကွန်ပျူတာမှအကြံပေးနေလေသည်။ အခုထိပင် သူက ထန်ထန်၏ဆုံးဖြတ်ချက်အားမပြောင်းလဲနိုင်သေးပေ။ သူက စာပဲလှမ်းပို့နိုင်ကာ အခုတွင် တခြားစကြာဝဠာမှပြန်မလာနိုင်သေးကြောင်းရှင်းပြလေ၏။ သူတို့က နိုအာ့အခမ်းအနားတွင်တွေ့ကြရန်စီစဥ်ထားခဲ့လေသည်။
စေ့စပ်ပွဲအတွင်း တိုကင်ပြောင်းရသည်က တန်ဖိုးကြီးလေသည်။ ထန်ထန့်အမေဆီမှလက်ဆင့်ကမ်းလာသော ကျောက်မျက်လည်ဆွဲပင်။ သတင်းအား မကြေညာခင် နှစ်ဘက်လုံးက တိုကင်များကိုအလဲအလှယ်လုပ်ကြ၏။ ထန်ထန်က ဟာဗေးမိသားစုမှတိုပင်ကိုပေးပြီးသားဖြစ်ပြီး ဟာဗေး၏ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းသည်။ သူတို့အခြေအနေကိုဖြစ်နိုင်သည့်အထိ ရှည်အောင်ဆွဲထားချင်ကြသည်။ ထိုရတနာက သူတို့အပိုင်အဖြစ်ဖြစ်နေသရွေ့ ဟာဗေးမိသားစုက ထန်မိသားစုနှင့်ချိတ်ဆက်နေမည်ဖြစ်၏။
ထန်ထန်က သူ့နှုတ်ခမ်းများကိုစေ့ထားကာ အသက်ရှူလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်တွင်းမှဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ထားကာ လည်ဆွဲအားပြန်လည်ရယူရန်စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ရိုမန့်တွင် သူ့အမေ၏ပိုင်ဆိုင်မှုရှိနေသည်ကအကျိုးရှိမည်မဟုတ်ပေ။
မနှိမ့်ချတတ်သော အန်ဂျလိုကတော့ တော်တော်လေးမပျော်မရွှင်ဖြစ်သွား၏။ သူ့အာခေါင်ကိုလျှာဖြင့်ထိုးလိုက်ကာ စနောက်စွာပြောလေသည်။
” ရတာပေါ့ ”
သူက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လိုပြုံးလိုက်သည်။
” ဒါပေမယ့်..ဒါလင်.. အပြင်သွားဖို့ဆိုခင်ဗျားတခုခုလိုမယ်နော်။ ”
…..
ဌာနချုပ်တွင်
ဗိုလ်ချုပ်ထန်က ကားထဲမှထွက်လာကာ သူနှင့်လုံးဝလိုက်ဖက်နေသော နက်ပြာရောင်စစ်တပ်ယူနီဖောင်းအားဝတ်ထားလေသည်။ ပိတ်စက သူ၏မော်ဒယ်နှင့်တူသည့်ကိုယ်လုံးကို ကပ်ချပ်နေကာ ချောမောသည့်ပုံကိုဆောင်စေ၏။
အိမ်ကြီးသို့ဝင်ပေါက်တွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်ရှုပ်ရှပ်ခတ်နေပြီး သာယာလှသည့်စန္ဒရားသံကိုလဲကြားနေရသည်။ ဂါလာကစတော့မည်ဖြစ်ကာ ဇိမ်ခံကားများက ပါကင်ထိုးထားကြကာ သူတို့ကလွန်ကဲလာ၏။ တန်ဖိုးကြီးသည့်အနီရောင်ကော်ဇော်က အပြင်မှအထဲထိရှည်လျားနေကာ ကျက်သရေရှိအမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးများက ဝတ်စုံပြည့်ဖြင့် စကားစမြည်ပြောနေကြသည်။
သူရှေ့သို့လျှောက်သည်နှင့် ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများက မတည်ငြိမ်တော့ပဲ သာယာမှုလှိုင်းလေးများကိုခံစားရလေ၏။ သူ့အတွင်းနက်နက်ထဲထိဝင်ရောက်နေသည့်အရာကတုန်ခါနေကာ သူ့ကိုယ်အားကြက်သိမ်းထစေသည်။ ချက်ချင်းပင် အန်ဂျလို၏သန်မာသည့်လက်များက နောက်ကနေသူ့ကိုထွေးပွေ့လိုက်၏။
” ကိုယ့်ကိုမြှူဆွယ်နေတာလား ”
အန်ဂျလို၏အသံက လောင်မြိုက်နေကာ ထန်ထန့်နားရွက်သို့ရိုက်ခတ်လေသည်။
” ဒါလင်..ကိုယ်ဒီနေရာလေးကို အမှတ်အသားပေးချင်လာပြီ ”
ရှက်ကြောပြတ်နေတဲ့ကောင်!
သူ့သွားများကိုကြိတ်ကာထန်ထန်က ဘယ်သူမှမကြည့်ခင် အန်ဂျလို့အားတွန်းထုတ်လိုက်၏။ သူက စိတ်ရှုပ်စွာပင် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်လုံးလေးကို သာယာမှုများက ဖိနှိပ်သွားကာ ပွဲဟောခန်းထဲသို့လျှောက်သွားလေသည်။
ဗိုလ်ချုပ်၏တုန်ယင်နေသော နောက်ကျောကိုကြည့်ကာ အန်ဂျလိုရယ်မိလေ၏။ သူ့ကော်လံအားညှိလိုက်ကာ သူ့ဘေဘီလေးကိုချော့ရန် အမှီလိုက်သည်။
အန်ဂျလို့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးလေးပေါ်လာ၏။ သူက သူ၏ဝတ်စုံဖြင့်အရမ်းမိမိုက်နေကာ အပေါ်ဆုံးမှ ကြယ်သီးကိုဖြုတ်ထားသောကြောင့် ပို၍ပင်ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ လွတ်လပ်သည့်အရှိန်အဝါကိုပေးနေသည်။
သူခြေအနဲငယ်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုလွတ်လပ်သည့်ချောမောခြင်းက တစ်ယောက်ယောက်နှင့်တိုးလေသည်။
” အာ.. ”
ထိုလူကအသံဖော့ဖော့ဖြင့်ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူကလန့်သွားကာ သူ့ကော်လံကိုကိုင်ပြီး နောက်သို့ဆုတ်လိုက်၏။ နှင်းဆီများ၏အလှ မာန၏ချည်နှောင်မှုများက သူ့အပေါ်ပြန့်ကျဲလာသည်။
” ခင်ဗျား..ကျွန်တော့်ကိုဘာလို့ဝင်တိုက်တာလဲ ”
(Arc5)Chapter 6 end
