[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 4 (arc7)

Arc 7 Chapter 4

ထန်ထန်သည် အမှန်တကယ်ကြောက်လန့်နေပြီပင်။ သူသည် မြွေဘုရင်တွင် လိင်တံနှစ်ခုပါသည့်အကြောင်းကြားပြီးသည်မှစ၍ အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ဆယ့်သုံးနာရီတောင်? အဲ့တာက ယုန်ပေါက်လေးတစ်ကောင် အတွက်ဖြစ်နိုင်တဲ့အရာဟုတ်ပါ့မလား?

ထန်ထန်သည် system အားစာပြန်လုနိုးနိုး အော်ဟစ်နေသော်လည်း system သည်တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လိုင်းပိတ်ထားဟန် တူကာ ထန်ထန်အား တမင်တကာအကွက်ဆင်ခြင်းဟုပင် ထင်လာရ၏။

*(System စက်သံ : သင်၏ system မှာလိုင်းပိတ်ထားပါသည် AFK)*

မေ့လျော့တတ်သော ယုန်ပေါက်လေးသည် သူ၏စအိုအတွင်းမှလီးများ တဖြည်းဖြည်းပြန်၍ ကြီးလာသည်ကို ခံစားမိလေသည်။ သူသည် စိတ်ထိခိုက်ကာ သနားဖွယ်ကောင်းနေပြီး သူ၏မျက်နှာအား ပိုင်ရွှမ်၏ လက်မောင်းတွင်အပ်ထားသော မျက်ရည်စို့နေသောမျက်လုံးများဖြင့် ငိုရှိုက်နေ၏။

*”အရမ်းပြည့်နေပြီ..ကျေးဇူးပြုပြီး…ကြီးမလာပါနဲ့တော့…ဝူး”*

နှာပိတ်နေခြင်းမှာ သူ့အားပို၍ နူးညံ့ကာသနားဖွယ်အသံများအားထုတ်စေပြီး ယိုကိုင်းနှစ်ယောက်မှာ ချစ်စရာကောင်းလှသော ယုန်ပေါက်လေးအားကြည့်ကာ သည်းမခံနိုင်ကြတော့ပေ။ ပိုင်ရွှမ်၏ မျက်လုံးများလည်း ပျော့ပျောင်းသွားရကာ ထန်ထန်၏ယုန်နားရွက်လေးများအား အသာအယာထိလိုက်သည်။ လင်ချွမ်သည်လည်း ငုံ့ကာ ရဲနေသည့်သူ့၏လက်မောင်းအား အနမ်းပေးလိုက်၏။

သူတို့၏ ရစ်ပတ်မှုမှာအတွင်း၌ကျန်ခဲ့၏။ နူးညံ့သော အသားလေးမှာ ကြီးမားသောလီးကြီးများအား ရစ်ပတ်ကာ တုန်ခါစေသည်။ ထန်ထန်၏ အထိမခံနိုင်သည့်ချောဆီသုတ်ထားသော စအိုပေါက်လေးမှာ လီးများအားဆက်၍ညှစ်ထားကာ သူတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ်လုပ်ရန်အတွက် မက်လုံးပေးခဲ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယုန်ပေါက်ကလေးမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် လူပျိုရည်ပျက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ယနေ့ အကြိမ်ရေများစွာ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးမှုများအား ဆန့်ကျင်ရန်အားပင်မရှိတော့ပေ။

Gong များသည် ရပ်ရန်စိတ်ကူးမရှိပဲ သူတို့မပြီးမချင်း ကာမအားထိန်းချုပ်ထား၏။ သို့သော် သူတို့၏ကိုယ်များသည် မနားမနေဖြင့် တစ်ခါတစ်လေ ထန်ထန်၏နားရွက်များအား နမ်းကာ အချို့သော အချိန်များတွင်ကား သူ၏လုံးဝန်းသော အမြီးလေးအားပွတ်သပ်နေသည်။ ထိုအသားစာ သတ္တဝါနှစ်ကောင်သည် ယုန်ပေါက်လေးအား သည်းမခံနိုင်ဘဲထိလိုက်ကာ သူ့အားရှက်သွေးဖြာကာ ဆဲဆိုစေ၏။

ယုန်ကလေး၏နူးညံ့ချိုသာသော အသံတွင် သူသည် သကြားများဖြူးထားသော သကြားပုလင်းတွင် လှိမ့်နေသကဲ့သို့ ကျီစယ်မှုအနည်းငယ်ပါဝင်ကာ လင်ချွမ် သည်အံ့သြစရာကောင်းအောင်ပင် အဆူခံနေရသည်ကို ပျော်ရွှင်နေကာ သူ၏ပူပြင်းကာကြီးမားသောလက်သည် ထန်ထန်၏ချောမွေ့နေသော ကျောပြင်ဆီသို့တစ်လက်မချင်းစီရွေ့လာ၏။

“အား…” ထန်ထန်အံ့သြကာ အော်ညည်းလိုက်ပြီး ဆန္ဒပြဟန် ရေရွတ်လိုက်သည် “မင်းငါ့ကျောကိုထိနေပြန်ပြီ မကောင်းဘူး မကောင်းတဲ့ဝံပုလွေကြီး”

ကျီစယ်ဆူပူမှုများပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်အဆုံးသို့ရောက်လာ၏။ သူ၏ညစ်ညမ်းငော စအိုလမ်းကြောင်းမှာ ကြီးမားသောလီးနှစ်ခုအား ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ညှစ်ထားသည်။ သူတို့၏လိင်တံများပွတ်တိုက်မှုသည် ယုန်ငယ်လေးအား နောက်တစ်ကြိမ်အထွတ် အထိပ်သို့ရောက်စေပြန်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ လီးအားကာထားခြင်းမရှိတော့ပေ။ ကြည်လင်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောဤမြင်ကွင်းမှာ ရူးလောက်စရာဖြစ်ကာ အလွန်စူးရှသော အမြင်အာရုံဖြင့် ယိုခိုင်းနှစ်ယောက်မှာ ယုန်လေး၏ပန်းရောင်စအိုပေါက်လေး အသီးမှဲ့ကဲ့သို့ တုန်နေလေ၏။ အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်တွင် များပြားလှသော အရည်များအားထုတ်လိုက်၏။

ထန်ထန်၏တင်ပါးနှစ်ပါးနှစ်လွှာမှာ ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ပြောင်းသွားကာ သူ၏စအိုပေါက်မှာ သေချာကောင်းကောင်းမပိတ်နိုင်ပဲ အပွင့်အတိုင်းကျန်‌နေ၏။ သူတို့၏အနေအထားကြောင့် အဖြူရောင်အရည်များသည် သူ့ခြေထောက်မှတစ်ဆင့်ကျလာကာ အိပ်ရာခင်းပေါ်တွင် တစ်စက်ချင်းကျလာပြီး မပျောက်သွားခင်၌ စွန်းသွား၏။

အနောက်မှ အကြည့်မှာပြင်းထန်လှကာ ယုန်ပေါက်ကလေးအား အနည်းငယ်ရှက်သွေးဖြာစေသည်။ သူသည်စောင်အောက်တွင် ပုန်းနေရန် ကြိုးစားခဲ့၏။

“ဘေဘီ…” ပိုင်ရွှမ်၏မျက်လုံးများမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပြီး သူ၏ဆံပင်ရှည်မှာ ပခုံးအောက်သို့လျှောကျနေသည်။ သူ့တွင် ပြုစားခံရမတတ်ညှို့ဓာတ်တစ်ခုရှိကာ မေးလိုက်၏ “မုန်လာဉနီစားချင်နေတုန်းလား”

မြေခွေး ယိုကိုင်းသည် လီးကြီးအားသုံးကာ ထန်ထန်၏ နူးညံံသောမျက်နှာလေးအားအရှက်မရှိ စနေလေသည်။ မုန်လာနဉနီပုံစံဖြင့် လိင်တံမှာထောင်နေကာ ရှည်လျားပြီး ထူထဲကာ အရည်များအား ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နေရ၏။

လင်ချွမ်၏ မျက်လုံးများသည် ယုန်ပေါက်လေး၏နှုတ်ခမ်းတွင် ရှိနေကာ အားပြင်းတကြီးစမ်းကြည့်ချင်နေကြသည်။

သဘာဝရန်သူများအားဘေးတွင်ထားကာဖြင့် ထန်ထန်သည်အလွန့်အလွန်မလုံခြုံဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည်စောင်အောက် တွင်ကိုယ့်ကိုကိုယ်မြှုပ်နှံပြီးရုန်းကန်နေကာ မြေခွေး၏လီးမှာရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာအားပွတ်တိုက်သွား၏။

သုတ်ရည်အနံ့မှာ သူ့နှာဖျားတွင်ရောက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးအား ပူလောင်သွားစေသည်။ ထန်ထန်၏မျက်နှာသည် အနီရောင်ပြောင်းသွားရ၏။ သူသည်တွေးတောင် မတွေးကြည့်ရသေးသော်လည်း တစ်ခဏအတွင်းတွင်းတွင် ပြန်ပျောက်သွားရကာ လှပသောကောင်လေးအဖြစ်မှ ရှက်ရွံ့စွာ ကွေးနေသော နူးညံံသည့် အမွှေးပွဘောလုံးလေးအဖြစ်သို့ပြောင်းသွားရသည်။

“ချစ်ပ်…” တော်..တော်ပါပြီ

ယုန်ပေါက်လေးမှာ စိတ်ဒဏ်ရာရနေပြီပင်။ မုန်လာဉများအား ဘယ်တော့မှပြန်စားနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ့ကိုယ်သူတွေးလိုက်၏။

အရောင်ရင့်ရင့် အိပ်ရာခင်းပေါ်တွင် လက်သီးဆုတ်အရွယ်ရှိသော အမွှေးပွဘောလုံးလေးတစ်လုံးရှိနေကာ ထိုအရာ၏နှင်းကဲ့သို့သော အမွှေးအမျှင်များမှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေသည်။ ကျူးကျော်လာသူနှစ်ယောက်သည် သူ၏သွားများအားယား၍ကိုက်ချင်နေသကဲ့သို့ ကြိတ်ထားကာ မျက်လုံးများအားစိထား၏။

လင်ချွမ်သည် ထန်ထန်၏အနည်းငယ်ရောင်နေသာ ဗိုက်လေးအားထိကာ ခပ်ဖွဖွရယ်လိုက်သည် “ဘေဘီ ပြန်ပြောင်း ဗိုက်ထဲသုတ်ရေတွေအများကြီး ပြည့်နေတာ ဝံပုလွေကလေးလေးတွေရှိလာမှာ မကြောက်ဘူးလား?”

လင်ချွမ်ဆွပေးလိုက်သည်နှင့် အမွှေးပွလုံးလေးမှာ တုန်ရီသွားရသည်။ ပိုင်ရွှမ်၏ဖီးနစ်ငှက်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများမှာကျဉ်းမြောင်းသွားရကာ သူ၏လက်ချောင်းများအား အသုံးပြုကာ ထန်ထန်၏နူးညံ့သောဗိုက်အား ညင်သာစွာပွတ်သတ်ကာ စနေ၏ “ဝံပုလွေကလေးပဲဖြစ်ဖြစ်…”

သူတို့စ၍ပြောလိုက်သည်နှင့် ထန်ထန်သည် တစ်ခုခုမှာမဟုတ်တော့မှန်းခံစားမိလိုက်သည်…ယုန်တစ်ကောင်သည် ကိုယ်ဝန်အတုအတွင်း တကယ့်ကိုယ်ဝန်လက္ခဏာများအားပြစရာအကြောင်းမရှိသည့်အပြင် ဗိုက်လည်းဖောင်းလာစရာမလိုပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် အတွင်းထဲ၌ကလေးရှိသည်ဟူသော ပုံရိပ်ယောက်ကိုသာကြုံတွေ့တတ်ကြကာ သူတို့အား “ကိုယ်ဝန်အတု” ပြီးသည်အထိ ပုံမှန်ကိုယ်ဝန်သည်လက္ခဏာများအားဖြစ်စေသည်။ ထို့နောက် အားလုံးပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွား၏။

သို့သော်အခုတွင်ကား အမွှေးပွလုံးစဉ်းစားနိုင်သည် အကုန်မှာ “ငါသာ ငါ့ဘာဝရန်သန်ရဲ့ ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ?” ပူပန်စိုးရိမ်မှူများလည်း သူ၏မျက်နှာတွင်ပေါ်လာခဲ့၏။

#သဘာဝရန်သူရဲ့ကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရရင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ? အရေးတကြီးအဖြေလိုအပ်နေသည်#

လင်ချွမ်နှင့် ပိုင်ရွှမ်သည် ယုန်ကလေးဖြင့်အချိန်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ထန်ထန်အားစောင်အောက်သို့ ပြန်ထားပေးကာ သူတို့၏ အန်နာဂျီအားမဖြုန်းတီးပဲ စုပ်ယူစေသည်။

မြင့်မြတ်သော ယိုကိုင်းတစ်ယောက်၏အန်နာဂျီသည် အလွန်အဖိုးတန်ကာ ယိုကိုင်းအငယ်လေး၏ကြီးထွားမှုကိုတိုးမြင့်ပေး၏။ ထို့ပြင် လူများအပေါ်တွင်လည်း သိသိသာသာအကျိုးကျေးဇူးရှိသည်။ မဟုတ်ပါက ဇာတ်လိုက် shouသည် မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်အားမြိုချကာ မှန်ကန်ယောင်မဆောင်လောက်ပေ။ သူသည်သူ့ဘဝအား ရင်းကာ ယိုကိုင်းဘုရင်အား လိင်မှုဆိုင်ရာအကျိုးကျေးဇူးရှာရန် ဆွခဲ့၏။

အဲ့မှန်ကန်ပြီး အရည်အချင်းရှိလာပါတယ်ဆိုတဲ့ ယိုကိုင်းကိုအငြိုးထားတဲ့ တစ်ဉီးစီတိုင်းမှာ ကံနှင့်ကျော်ကြားမှုရှာနေသူများထက် မပိုပေ။

….

ထန်ထန်သည် ရှက်ရွံ့ကာ နားရွက်အားကာထားမိ၏။ ယုန်ပေါက်လေးမှာ ပန်းရောင်သန်းကာရှက်သွေးဖြာနေသည်။ သဘာဝရန်သူသည် သူ့အားစားရန်အစီအစဉ်မရှိမှန်းသိသည်နှင့် သူသည်ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရပ်တည်ကာ သူ၏အရှေ့လက်သည်းများအား တံခါးရှေ့သို့ ထုတ်ကာ သူတို့အား အခန်းတွင်းမှကန်ထုတ်တော့၏။

ခပ်ညစ်ညစ်ယိုကိုင်းနှစ်ယောက်မှာ ရယ်ကာဖြင့် ယုန်ပေါက်လေး၏ ကြမ်းတမ်းကာ ကြောက်စရာကောင်းသည့်ပုံဟန်ဆောင်သည်ကို ချစ်စရာလည်းကောင်းကာ ရယ်စရာလည်းကောင်းနေသည်။

အဆင့်မြင့်ယိုကိုင်နှစ်ဉီးမှာမထွက်သွားရုံသာမက ပို၍ပင်နီးကပ်လာ၏။ ရဲရင့်သော ယုန်ပေါက်လေးမှာ တုန်ရင်ပြီး သတ္တိများပင်ပျောက်သွားရသည်။ သူသည်ပြေးရန်လုပ်သော်လည်း ဝံပုလွေများထံတွင် ရပ်လိုက်ရ၏။

လင်ချွမ်၏မျက်လုံးများမှာ အစိမ်းရောင်အရင့်ဖြစ်ပြီး အမွှေးပွလုံးအားလှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ထင်ရှားသောနှာခေါင်းမှာ အမွှေးပွလုံး၏ ဗိုက်လေးအား တရှုံ့ရှုံ့နမ်းနေ၏၊ ထန်ထန်သည် အသတ်ခံရတော့မလို တကျီကျီမြည်နေလျက်။ သူ၏အဖြူရောင်ခြေထောက် လေးချောင်းမှာလည်း ယက်ကန်ယက်ကန်ဖြစ်နေ၏။

*ချစ်ပ် ချစ်ပ် ကလေးကိုမထိနဲ့!!*

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤခွေးများသည် ယုန်ကလေးပြောသည်ကိုနားမလည်ရန်ကံပါလာခဲ့သည်။ လင်ချွမ်သည် နှာဘူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူကာ ယုန်ကလေးအား အနံ့ခံနမ်းရှံ့လိုက်၏။ မူးယစ်ကာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ထန်ထန်သည် နှိပ်နယ်ပေးသော ပိုင်ရွှမ်ထံကမ်းခံလိုက်ရသည်။ ထန်ထန်၏ဗိုက်သည် ဒရမ်ကဲ့သို့ တုန်ခါလာမှကာ မြင့်မြတ်သောယိုကိုင်းနှစ်ယောက်မှာ သူ့အားလွှတ်ပေးလေသည်။

တံခါးအပြင်ဖက်တွင် သူတို့သည် သူ့အတွက်အလတ်ဆတ်ဆုံးအစားအစာအား ပြင်ဆင်ရန်ထွက်သွားကြ၏။၊

အခန်းမှာ ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားကာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လက်သီးဆုတ်မျှအလုံးလေးရှိပြီး အနံ့မှိန်မှိန်များနှင့် အသံများသည် တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းတွင် ထူးထူးဆန်းဆန်းကျယ်လောင်နေ၏။ ခဏအကြာတွင် နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော အထုတ်လေး စောင်အောက်မှထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏နားရွက်ရှည်များအား ဖြန့်တန်းလိုက်ကာ ယုန်ပေါက်လေးမှာ တုန်ယင်နေပြီး တစ်လှမ်းစီစတင်လှမ်းလိုက်လေသည်။ ခြေလေးချောင်းလုံးမှာ တုန်ယင်နေကာ ခက်ခဲလှသော်လည်း နည်းနည်းစီဖြင့် တံခါးသို့ရောက်လာကာ ထွက်ပြေးရန်ပြင်လိုက်၏။

သူတိတ်တဆိတ်တံခါးအားဖွင့်လိုက်သည်။ ယုန်ပေါက်လေးမှာ နားအားလှုပ်ကာ အခန်းတွင်မည်သူမျှမရှိသည်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ system skill အားအသုံးပြုကာ အရှိန်အဝါအားဖျောက်လိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ ထွက်သွား၏။

ထိုအချိန်တွင် စာဖတ်ခန်း၌ လင်ချွမ်နှင့် ပိုင်ရွှမ်တို့မှာ Mountain Yungui online store မှဈေးဝယ်ပြီးကာ နှလုံးစားသည့် ကိစ္စအကြောင်းပြောနေကြ၏။ သူတို့သည် မြေခွေးယိုကိုင်း ပိုင်ရွှမ်အားစွပ်စွဲခဲ့သည့် လူသားအားမည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ဆွေးနွေးနေကြကာ သူတို့သည် ယုန်ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မသိကြပေ။

….

ယုန်ပေါက်လေးမှာ ဗီလာမှထွက်ပြေးလာကာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ခုန်နေ၏။ သူသည် ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း သဘာဝရန်သူ၏ အရှိအဝါအား လွှမ်းမိုးခံရလုနီးပါးပင်။ ယခုမှသာ သူ့မျက်နှာအား လေတိုက်သွားသည်မှာ လွတ်လပ်မှုအစစ်ဖြစ်ကြောင်းခံစားလိုက်ရသည်။

လင်ချွမ်၏အိမ်သည် နာမည်ကြီး ယိုကိုင်းဗီလာနေရာတွင်ဆောက်ထားကာ အားကောင်းသော ယိုကိုင်းများဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ဖြစ်၏။ သို့သော် ကိုယ့်နေရာနှင့်ကိုယ်ရှိ၍ အချင်းချင်းမသက်မသာမလုပ်ကြပေ။ ထန်ထန်သည် ဝံပုလွေဘုရင်၏ပိုင်နက်မှ ထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်နှင့် သူပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ဂိတ်သို့ဉီးတည်လိုက်သည်။ သူသည် လူသားလောကတွင်နာမည်တစ်ခုတည်ဆောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီးဖြစ်ကာ ဇာတ်လိုက် shou ၏ပြဿနာကိုလည်း ဖြေရှင်းပြီး ဇာတ်လိုက် gong ကသူ့အား ၁၃နာရီတိုင်အောင်လုပ်ခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

*ငါလွတ်ပြီ!!*

သို့သော် သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများသည် ကြာရှည်မခံလိုက်ဘဲ အပျော်လွန်နေသော အမွှေးလုံးမှာ လက်လုပ် သားရေဖိနပ်တစ်ရံအားတိုက်မိသွားသည်။ သူလဲကျကာ ထိုင်ချလိုက်ကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးတွင်ကြယ်လများ မြင်လာရ၏။

သူ့အကြည့်များသည် ရှည်လျားကာ ခန့်ညားသော ခြေထောက်များမှ ခါးသွယ်သွယ်အထိ သွားနေကာ အပေါ်ကိုဆက်သွားလိုက်သည်။ ထန်ထန်မူးဝေကာ တစ်ချက်ပြောလိုက်သည် “ဒီယိုကိုင်းက တကယ့်ကို Fashion Sense ရှိတာပဲ”

ချုပ်ထားသော ပိုးသားဝတ်စုံနှင့် အီတလီထုတ်လက်လုပ်သားရေဖိနပ်နှင့်အတူ အလွန်ဖြူသော လက်ကောက်ဝတ်မှာ ကြယ်ပွင့်ပုံစံနာရီအားဝတ်ကာ အိတ်ကပ်ထဲတွင် နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်ပါပါက လုံးဝပြီးပြည့်စုံသွားမည်။

ယုန်ပေါက်လေးမှာခေါင်းမော့ရန် ခက်ခဲနေကာ သူ၏စိုရွှဲရွှဲမျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းအေးစက်နေသော မျက်လုံးများနှင့်ဆုံ၏။

(system: မြွေဘုရင် လျိုဝူရှင်း မှိုင်းညို့ကာ အငြိုးကြီးပြီး ယုန်များအားစားရသည်ကိုနှစ်သက်သည်…)

ဆယ့်သုံးနာရီ!!!

ယုန်ဖြူပေါက်လေးသည် မျက်တောင်ခတကာ ဖြူဖျော့ကာချောမောသောသူ့ရှေ့မှ ယိုကိုင်းအား ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်မှာတုန်ယင်ကာ ရုတ်တရက်ဆဲမတတ်ဖြစ်သွားရ၏။

ချီးပဲ….ယုန်ကမင်းဆီလာဖို့စောင့်နေတာပေါ့?? အိမ်အရောက် ဒလီ??

လျူဝူရှင်းအောက်ငုံံလိုက်ကာ သူ၏ရှည်လျားသော ရွှေနက်ရောင် မျက်ဆံမှာမပြောင်းလဲပေ။ သူနှင့်တိုက်မိသော ယုန်အားကြည့်လိုက်ကာ သူသည်ရူးကြောင်ကြောင်ယုန်ပေါက်ဆီသို့လှည့်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ နားရွက်ရှည်နှစ်ဖက်အားဆံ့ကာ အနားကပ်ကြည့်လိုက်သ၏။

“ငါ့ကိုလာလိမ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား?”

မြွေဘုရင်၏အေးဆေးတည်ငြိမ်သောအသံသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ယုန်ပေါက်လေးအား အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာစေခဲ့သည်။ လျူဝူရှင်းထံတွင် ကိုင်ခံထားရသော သူ၏နားရွက်များဖြင့် သူသည် ယိုကိုင်၏လက်ဖျံအေးစက်မှုကိုခံစားရသည်။

ဒါကယုန်တွေကိုစား..စား..စား.တဲ့မြွေဘဲ

ယုန်ဖြူလေးမှာ ကျောက်တုံးကဲ့သို့အေးခဲ့ကာ အသံသေးအားလုပ်၍ ခြေထောက်အားအနည်းငယ်ကန်နေ၏။

လက်တွင် ယုန်နားရွက်ဖြင့် လျူဝူရှင်းသည် အရူးလေး ယိုကိုင်းအားခဏမျှ အကဲခတ်လိုက်၏။

သူလွှတ်ပေးမလို့ပါပဲ။ သူယုန်တွေကိုစားရတာကြိုက်ပေမယ့် ညဏ်ကောင်းတဲ့ယိုကိုင်းလေးကိုတော့ အမဲမလိုက်ဖူးဘူး။

သို့သော်သူလွှတ်ခါနီးတွင် ယုန်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝံပုလွေနှင့် မြေခွေး၏အနံ့အားရလိုက်သည်။

အရမ်းပြင်းတယ်..

အငြိုးထားတတ်သော မြွေဘုရင်သည် စိတ်ဝင်စားသွားရ၏။ ယုန်ကိုကိုင်၍ အနားငို့ကပ်သွားကာ သူ၏ရွှေအိုရောင်မျက်ဆံများမှာလည်းကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ လျူဝူရှင်း၏မျက်နှာချောတဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာသည်ကို ထန်ထန်ကြည့်ပြီး ကြောက်ရွံ့ကာ အသံများထွက်၍ သူ၏ခြေလေးချောင်းအားလေပေါ်တွင် လွင့်နေလေသည်။

သူ့ကိုအရှင်လိုက်မြိုမလို့လား သွေးထွက်သံယိုဖြစ်လွန်းတယ်!!!

ထန်ထန်၏ငိုသံကိုကြားသည်နှင့် လျူဝူရှင်းရုတ်တရက်ပြုံးကာ “စိတ်မပူနဲ့ မင်းကိုမစားဘူး…”

“ဒါပေမယ့်..”

လျူဝူရှင်းထလိုက်ကာ ယုန်အား သူ့လက်မောင်းတွင်ပိုက်ထား၏။ သူ၏ရှည်လျားသောလက်ချောင်းများမှာ အမွှေးတွင်နစ်မြုပ်နေကာ ခပ်ဖွဖွပွတ်သပ်နေ၏။ သူ၏အသံမှာတည်ငြိမ်နေပြီး အလျင်မလိုဟန်ဖြင့် “ယုန်ပေါက်လေး…ကိုယ့်အိမ်ကိုၕည့်သည်အနေနဲ့လိုက်ခဲ့ရင်ရော ဟမ်?”

အမွှေးပွလုံးလေးမှာ တုန်ယင်နေသည်။ လုံးဝ…ယုန်ပေါက်လေးမှာ ဒါနှင့်လုံးဝမပြေပါ…

System !! အဖေရေ ကယ်ပါ !!!

(Arc7) Chapter 4 End