Little Creampie:
Chapter 27

ပူနွေးသောရေများ ကျဆင်းလာကာ ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် မြူဆိုင်းသွား၏။

ကျင်းလော့သည် အားအင်ကုန်ခမ်းလျက် ရေချိုးခန်းနံရံကို မှီနေမိသည်။ လတ်တလော လိင်ဆက်ဆံမှုကြောင့် သူ့နှုတ်ခမ်းများ နီရဲလာပြီး လှပသည့် မျက်လုံးတွေမှာ စိုစွတ်မှု၊ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် ပြည့်နေ၏။ လုံးဝအားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို အလုံးစုံ ပိုင်ဆိုင်ခံထားရပြီးနောက် အနားယူနေသူတစ်ဦး၏ အမူအရာပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများသည် ကျင်းလော့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တဒိန်းဒိန်းတုန်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်သလို၊ သူ့အား အေးဆေးစွာ၊ ခြိုးခြံစစ်ဆေးနေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် မျက်ခုံးများကို တင်းကြပ်စွာ ကျုံ့ပြီး စိတ်ငြိမ်အောင် ဆေးလိပ်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ကျင်းလော့ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲပင်၊ မေးရိုးကြွက်သားများ တင်းကျပ်နေလျက်၊ ဆေးလိပ်ကို ကြာကြာရှူနေတာတောင် စိတ်တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့ကို ငေးကြည့်နေ၏။ သူ့ရဲ့ မည်းနက်သည့် မျက်လုံးတွေထဲမှာ မှောင်မိုက်တဲ့ အလင်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း စီးဆင်းနေသလိုပင်။

ကျင်းလော့၏ နုနယ်သောမျက်နှာအမူအရာများသည် ဤမြူဆိုင်းပြီး ကျိုးပဲ့နေသောအခြေအနေတွင် အလွန်…လှပလာခဲ့၏။ ငိုကြွေးမှုကြောင့် နှာဖျားများနီမြန်းနေပြီး ပန်းရောင်နုနုနှုတ်ခမ်းလေးများကို မပိတ်နိုင်ဘဲ၊ အတွင်းမှ နီရဲနေသော နူးညံ့သည့်လျှာဖျားကို မထင်မရှားမြင်နေရသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သတိထားမိသည်မှာ ကျင်းလော့သည် အိုမီဂါများကြားတွင်ပင် အလွန်လှပသော မျက်နှာရှိသည်ဆိုတာပင်။ သို့သော် ယင်းအလှတရားအားလုံးကို ကျင်းလော့၏ ကြမ်းတမ်းပြီး အေးစက်သော စိတ်ထားက ထောက်ပံ့ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ရေပူများသည် ကျင်းလော့၏အပေါ်မှတစ်ဆင့်၊ သူ၏အနက်ရောင်ဆံပင်များနှင့် လှပသောမျက်နှာအစိတ်ပိုင်းများပေါ်သို့ စီးကျနေသည်။

သူ၏ကျဉ်းမြောင်းသောမျက်လုံးဘေးထောင့်များမှ ရေစက်များကျလာ၏။ ကျင်းလော့သည် ယခင်က ရှောင်းဝမ်လင်ရှေ့တွင် မောက်မာပြီး အေးစက်စွာပြသခဲ့သည့်အမူအရာမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။ ယခုတွင် သူသည် နာခံလွယ်ပြီး အလွန်လှပနေ၏။ ဤဆန့်ကျင်ဘက်အခြေအနေများသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းပြီး သူသည် အမှန်တကယ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို လိုအပ်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ အားနည်းနေလျက်ရှိသည်။

ကြာမြင့်စွာအချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏ဆေးလိပ်မှာ ရေချိုးခန်းအတွင်းရှိ ရေငွေ့များကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ငြိမ်းသွားသည်ကိုတောင် သတိမထားလိုက်မိပဲ၊ ကျင်းလော့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။

နေအုန်း။

ရှောင်းဝမ်လင်စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ စီးကရက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပေမယ့် ကျင်းလော့ဆီမှ မျက်စေ့မခွာနိုင်ဖြစ်နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင် စိတ်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ်နေသလို ခံစားရ၏။ ရေနွေးငွေ့များက သူတို့နှစ်ဦးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အလွန်ပူပြင်းသည့် ရေအပူချိန်က သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ အရေပြားကို စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ကျင်းလော့၏ ဘေးမှာ ထောက်ထားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ကို အရမ်းနီးကပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ငါဒီလောက် မုန်းတဲ့သူကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ချစ်မိသွားတာလဲ.

ရှောင်ဝမ်လင်၏ လက်က ကျင်းလော့ရဲ့ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ကိုင်ထားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ နမ်းလိုက်သည်။ သူ့အနမ်းများထဲတွင် စီးကရက်နံ့နှင့် သစ်သားရနံ့တွေ ရောစပ်နေသည်။ ကျင်းလော့သည် နံရံအား မှီကာ မူးဝေနေလျက် နှုတ်ခမ်းတွေကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရ၏။ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါ ရှောင်းဝမ်လင်၏ နမ်းရှုံ့ပုံက အရင်ထက် ပိုပြီး နူးညံ့နေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့်…

ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုတွေအပြီးမှာ၊ ဒီလိုနူးညံ့ပြီး သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေတဲ့ နမ်းရှုံ့မှုက ကျင်းလော့အား အထွတ်အထိပ်ကို နှိုးဆွပေးတဲ့ လိင်ဆက်ဆံမှုများထက် ပိုပြီး မသက်မသာဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကျင်းလော့၏ အသက်ရှူသံများ အနည်းငယ်ပြင်းထန်လာ၏။ သူ ရှောင်လိုက်ဖို့ကြိုးစားပေမယ့် ရှောင်းဝမ်လင်၏လျှာက သူ့ပါးစပ်ထဲကို အဆက်မပြတ်တိုးဝင်နေသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်းက ပြင်ပမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူလိုမြင်ရပေမယ့်၊ အတွင်းမှာတော့ လွှမ်းမိုးလိုစိတ်ပြင်းထန်၏။ ကျင်းလော့က နမ်းရှုံ့ခံရရင်း နှုတ်ခမ်းကြားထဲက ညင်သာတဲ့ အသံလေးတွေထွက်လာ၏။ ထိုအသံက ရှောင်ဝမ်လင်ကို ပိုပြီးစွဲလန်းစေခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့အသက်ရှူသံတွေက ပိုပူကာ၊ ပိုလေးလာ၏။

ကျင်းလော့ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှောင်နေရသည်။ သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက အခုအချိန်မှာ အားနည်းပြီး နူးညံ့နေ၏။ သူရှောင်နေတာတောင် ကလေးလေး ဂျီကျနေသလိုပင်— “မလုပ်နဲ့… အင်…”

ရေပူတွေက နှစ်ဦးသားပေါ်ကို ဆက်တိုက်လောင်းချနေသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ အင်္ကျီက လေးလံစိုစွတ်လာသည်။ သူ မခံနိုင်တော့‌ပေ— အင်္ကျီအားဆုတ်ဖြဲပစ်ပြီး ဘေးရှိ အဝတ်စင်အတွင်း တိကျစွာ ပစ်ထည့်လိုက်၏။

ရေပူတွေက သူ့ပတ်လည်တွင် သွန်းကျနေသည်။

ကျင်းလော့သည် ခုနက သူ့ကိုရူးသွပ်အောင် မွှေနှောက်ခဲ့သည့် ရူးသွပ်စေခဲ့သော အချစ်မှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သူအားအင်ကုန်ခန်းပြီး ရေချိုးခန်း၏အေးစက်နေတဲ့နံရံကို မှီလိုက်၏။ နွေးထွေးကာသက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ရေတွေက သူ့ရဲ့မှောင်နေတဲ့ မျက်လုံးလေးတွေကို နည်းနည်းပိုရှင်းလင်းစေပေမယ့်၊ ရင်ဘတ်ကတော့ ထိန်းမရသိမ်းမရ တက်ကြွနေဆဲပင်။

သူ့နှုတ်ခမ်းလေးဟာ အနည်းငယ်ဟနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာနဲ့ အသက်ရှူနေသည်။

သူ့ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ဖိထားသည့် အရာက တဖြည်းဖြည်းမာကျောလာတာကို ကျင်းလော့ သတိထားမိလိုက်၏။ သူ့သတိပျောက်နေသည့်စိတ်ဟာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ရှင်းလင်းလာသည်။

ရေတွေနဲ့စိုနေသည့် ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးလေးတွေက ပိုပြီးကြည်လာခဲ့သည်။ ငိုပြီးနီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူဟာ အသက်ရှူမဝသလို ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်၏ – “မလုပ်နဲ့တော့… ဟင့်…”

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ ရေစိုနေတဲ့ မျက်ဝန်းလေးတွေကိုကြည့်ရင်း ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အပူတစ်ခုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူဟာ ဒီလူသားလေးကို ရေချိုးခန်းထဲမှာပဲ ထပ်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အမှတ်အသားတစ်ခု ပေးချင်လာသည်အထိ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့လက်ကို ကျင်းလော့၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် အုပ်ထားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကျင်းလော့အား နံရံနှင့်ကပ်စေကာ ချော်မကျစေရန် ထိန်းထားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် စိတ်ငြိမ်သက်စေရန် စီးကရက်ဘူးကို လှမ်းယူသော်လည်း ဘာမှရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများသည် ကျင်းလော့ မျက်နှာပေါ်သို့ မလွဲမသွေ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“မင်း အရမ်းမောဟိုက်နေတာ ရပ်လို့ရမလား။”

ရှောင်းဝမ်လင်က မေးလိုက်သည်။

ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုဖြင့် မှိန်းကျနေပြီး ဤစကားကိုကြားလျှင် နှုတ်ခမ်းအား တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းကိုဘေးသို့လှည့်လိုက်၏။ သို့သော် အသက်ရှူရခက်နေသည့်အတွက် ရင်ဘတ်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန် မြင့်တက်လိုက်၊ ကျဆင်းလိုက်ဖြစ်နေပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပန်းရောင်အဖုကလေးနှစ်ခုမှာ တလှုပ်လှုပ်တုန်နေသည်။

သူသည် မတရားခံရသူတစ်ဦးကဲ့သို့၊ နာခံလွယ်သော်လည်း သနားစရာကောင်းနေပုံပေါက်နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲမိသော်လည်း ဘာဆက်ကျိန်ဆဲရမှန်း မသိတော့ပေ။ ကျင်းလော့၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးလေးများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ နွေးထွေးပြီး နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

အခုမှသာ၊ အလွန်အမင်း သာယာဖွယ်ကောင်းသည့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကိုနှစ်သက်နေသည့်ကြားမှ ရှောင်းဝမ်လင်ဟာ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖို့ အချိန်ရလာတာဖြစ်သည်။

ကျင်းလော့… အိုမီဂါ… သူ့အပိုင်…

ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်ထွက်တုန်းက လင်လုရဲ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှူမိခဲ့တဲ့ caramel အိုမီဂါဖယ်ရိုမုန်းတွေ… ပြီးတော့ ကျင်းလော့ တစ်ချိန်လုံးဝတ်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းတွေက တစ်ခုတည်းကိုပဲ ရည်ညွှန်းနေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး သူ့ကိုလှည့်စားနေကြတာပဲ။

ကျင်းလော့သည် ပိုက်ဆံအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လိင်ကိစ္စအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုလှည့်စားဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး လင်လုနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

ဒီလှည့်စားမှုအတွက် ကျင်းလော့နဲ့တော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းမယ်။

ဒါပေမယ့် လင်လုနဲ့တော့ အခုချက်ချင်း ဖြေရှင်းဖို့လိုနေပြီ။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ လူသတ်ချင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ရေနွေးငွေ့များနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပင်။

ကျင်းလော့၏ ခေါင်းလေး ငိုက်ကျနေခဲ့သည်။
သူ့နောက်ကျောက ရေချိုးခန်းနံရံကို မှီနေပြီး၊ လှပတဲ့ ဖြူစင်တဲ့ ပခုံးတွေ၊ ပခုံးရိုးတန်းလေးများကမူ ကွေးညွှတ်နေ၏။

ရေနွေးငွေ့တွေကြားမှာ ကျင်းလော့ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်လည်လာသည်။
ရေပူထဲမှာ ငုံ့ငိုက်မှီလျက်နေရင်း ရှောင်းဝမ်လင်အား ကြည့်လိုက်မိ၏၊ ထို့နောက်တွင် ရှက်သလိုလို မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။ သူ့ဖြူစင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးက ပျားရည်ရောင်ကြွက်သားတွေနဲ့ နံရံမှာ ဖိချုပ်ခံနေရပြီး၊ ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ အားနဲ့သာ ချော်မကျအောင် ထိန်းထားနိုင်ခြင်းပင်။

ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ကျင်းလော့ အသံကျယ်ကျယ်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ အကြာကြီးငိုခဲ့ရတဲ့အတွက် အသံက ဩရှနေခဲ့၏
“ဘာလို့…”

ကျင်းလော့ ခက်ခက်ခဲခဲပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို အမှတ်သားလုပ်လိုက်တာလဲ…”

မှတ်သားခံရသည့်ခံစားမှုက နာကျင်စွာနှင့် စူးဝင်နေဆဲပင်၊ သို့သည့်တိုင် ထိုအမှတ်သားက ရှောင်းဝမ်လင်၏အမှတ်အသားပဲဆိုတာ ရှင်းနေ၏။

ကျင်းလော့သည် သူ့ကိုယ်တိုင်ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများကို ခံစားမိနေသည်။
သူသည် ဘာမှမသိပဲ ကြောက်ရွံ့နေမိပြီး အိုမီဂါတစ်ယောက်အဖြစ် မည်သို့နေထိုင်ရမည်၊ သူ့အခွံမာလေး မခွာခံရအောင် မည်သို့ကာကွယ်ရမည်ကိုပင် မသိချေ။

ရေနွေးငွေ့များကြားတွင် ကျင်းလော့၏ စိတ်သည် အနာဂတ်အတွက် မတည်မငြိမ်ဖြစ်ကာ ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ နက်ရှိုင်းစွာ အမှတ်အသားပြုခံရသည့် ခံစားချက်က သူ့ကို ရှေ့တွင်ရှိသော အယ်လ်ဖာအပေါ် သဘာဝအတိုင်း မှီခိုစေခဲ့၏။

သို့သော် ခုနက ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး အရိုးအေးစေသော လိင်မှုကိစ္စနှင့် ထိန်သိမ်းမရသည့်ခံစားချက်တို့က သဘာဝအရ ရှက်တတ်ပြီး ရှေးရိုးဆန်သည့် ကျင်းလော့အား မထိန်းနိုင်သော မတည်ငြိမ်မှုကို ခံစားစေခဲ့သည်။ မှော်ဆန်သည့် သူ့လုံခြုံရာနယ်မြေလေး ချေမှုန်းခံလိုက်ရသလိုပင် ခံစားမိသည်။

ကျင်းလော့သည် မကျေနပ်ချက်များ၊ ရှုပ်ထွေးမှုများ နှင့် အိုမီဂါအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အမှတ်အသားခံရခြင်းတို့ကြောင့် ပိုင်ဆိုင်ခံရမည့် အကြောက်တရားနှင့် အနာဂတ်အတွက် အကူအညီမဲ့နေမှုတို့သည် အမှတ်အသားခံရပြီးချိန်တွင် အားလုံးအထင်အရှားပေါ်လွင်လာခဲ့၏။

သို့သော် ကျင်းလော့သည် သည်းခံခြင်းနှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်သူပင်။ ဤကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုအားလုံးကို သူ၏ အေးဆေးနေဟန်ရှိသော အသံအောက်တွင် ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

Chapter 27 end