Chapter 25
World 2 ( Chapter – 12 )
မျက်နှာမလိုက်ရဘူးနော်၊ ရင်သားလေးတွေကို စုပ်ယူခံရခြင်း၊ ဗီလိန်ကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပူစီလေးကို လျက်ခံရသဖြင့် ပြိုလဲသွားခြင်းနှင့် နူးညံ့သော အသားနုလေးများ စုပ်ခံရလွန်းသဖြင့် ရောင်ရမ်းသွားခြင်း
******
ယွီရှုးနင်က အခန်း ၃၀၂ ၏ အရှေ့တွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရပ်နေပြီး တံခါးဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
“အဒေါ့ဖ်… ခင်ဗျား ရှိလား…”
သူက တံခါးကို ထပ်မံ ပုတ်လိုက်၏။
အိမ်ထဲမှ လှုပ်ရှားသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ကြည့်ရတာ ရှိနေလောက်တယ် ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။
‘ဂျက်’ ခနဲ တံခါးပွင့်သွားပြီး အမျိုးသား၏ ပျင်းရိပြီး အသံသြသြလေး ထွက်ပေါ်လာ၏။
“နင်နင်… မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ…”
ယွီရှုးနင်က သူ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်မှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေမှန်း သိသော်လည်း အဒေါ့ဖ် ဘယ်လိုနေလဲ ဆိုတာကို သူ တကယ်ကို သိချင်နေခဲ့သည်။
“ဝင်လာလေ… ကိုယ့်ကို လာရှာတာ မဟုတ်ဘူးလား…”
အဒေါ့ဖ်က သူ၏ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အလှလေး၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော မျက်မမြင်တုတ် အသစ်လေးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မကျေနပ်သော အကြည့်များဖြင့် လုယူကာ ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး လူကို ကောက်ချီကာ ဧည့်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားလိုက်၏။
ရုတ်တရက် အမျိုးသား၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ယွီရှုးနင်က ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏ လည်ပင်းကို အလိုအလျောက် ဖက်ထားလိုက်မိတော့သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက အလွန် ကျွမ်းကျင်နေ၏။ သူ ရေသူလေး ဘဝတုန်းက ဒီလိုပဲ အမြဲတမ်း အချီခံရလေ့ ရှိသည်လေ။
“ကျွန်တော် မနေ့ညက ပြောခဲ့တယ်လေ… ခင်ဗျားဆီကို လာခဲ့မယ်လို့…”
ယွီရှုးနင်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
အဒေါ့ဖ်က ရင်ခွင်ထဲရှိ သေးသွယ်သော အလှလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်၏။
“ကိုယ် နည်းနည်း ကြိုတင်ခံစားမိတယ်… အိပ်မက်ထဲက မင်းက တကယ့်အစစ်အမှန် ဆိုတာကိုလေ…”
ယွီရှုးနင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ သူက အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှင်းပြရဦးမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
“ကိုယ့်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက အတားအဆီး တစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသလိုပဲ… အကြောင်းအရာ တချို့ကို သိလိုက်ရတယ်…”
အဒေါ့ဖ်က စကားပြောရန် ပြင်နေသော အလှလေး၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်၏။
“ဖွင့်ပြောလို့ မရဘူး… မသိစိတ်က ကိုယ့်ကို ပြောပြတာ…”
ယွီရှုးနင်က ငြိမ်ကျသွားပြီး မျက်နှာလေးကို တည်ထားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
System 520 က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။
[မင်းတို့ အိပ်မက်ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ကြလို့လဲ…]
ယွီရှုးနင် — [မင်းကို မပြောပြဘူး… ဟီးဟီး…]
“မင်း သူနဲ့ အတူတူ နေတာ ဒီလောက်ကြာတာတောင်… ကိုယ့်ရဲ့ သေတ္တာကိုပါ ယူသွားခဲ့သေးတယ်…”
အဒေါ့ဖ်၏ စကားက ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွား၏။
“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကစားခံနေရတာ တော်တော်လေး သနားစရာ ကောင်းနေမှာပဲ…”
“အဲဒီသေတ္တာက ခင်ဗျားဟာလား!”
ယွီရှုးနင်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားကာ ဒေါသထွက်သွားရ၏။
“ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး… အဲဒီလို သောက်ရူးဆန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အများကြီး ဝယ်ထားရတာလဲ!”
ယွီရှုးနင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ အားပါသွားသဖြင့် အဒေါ့ဖ်က ‘အား’ ဟု အသံပြုလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တစ်ချက် နမ်းလိုက်၏။
“စိတ်ဆိုးသွားတာလား… ပစ္စည်းတွေက ကိုယ့်ဟာတွေ ဖြစ်ပြီးတော့ ကိုယ် တစ်ခုမှ သုံးခွင့်မရလိုက်တာတောင် ကိုယ်က စိတ်မဆိုးပါဘူး…”
“ဘာတွေလာပြီး နာချင်ယောင် ဆောင်နေတာလဲ… အရေထူပြီး အသားမာနေတဲ့ ဟာကို
ဟမ့်!!”
ယွီရှုးနင်က လက်ကို ပြန်ရုပ်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ထုလိုက်ပြီးနောက် အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေပြီး သူ့ကို ဖက်ထားသော လက်မောင်းများပင် တုန်ယင်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။
“အဒေါ့ဖ်… ခင်ဗျား… ခင်ဗျား တကယ်ကြီး ဒဏ်ရာ ရလာတာလား…”
ပြောရင်းဖြင့် ယွီရှုးနင်က သူ၏ အင်္ကျီကော်လာထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အောက်သို့ စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပတ်တီးများကို တကယ်ပဲ စမ်းမိသွား၏။ ပတ်တီးများမှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေပြီး သွေးများပင် စိမ့်ထွက်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
“ခင်ဗျားက တကယ်ပါပဲ…. ကျွန်တော့်ကို အောက်ချပေး!”
ယွီရှုးနင်က ထပ်ပြီး မလှုပ်ရှားရဲတော့ချေ။
“ဒဏ်ရာရနေတာတောင် ဘာလို့ ချီနေရတာလဲ! ကျွန်တော့်ဘာသာ ကျွန်တော် လမ်းမလျှောက်နိုင်တာ ကျနေတာပဲ!”
အဒေါ့ဖ်က ဒေါသထွက်နေသော အလှလေးကို ကုတင်ပေါ်တွင် ချပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုပါ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချခံလိုက်ရကာ ဒဏ်ရာကို ကောင်းကောင်း ကုသရန်နှင့် မထရန် အတင်းအကျပ် အမိန့်ပေးခံလိုက်ရ၏။
ယွီရှုးနင်က အမျိုးသား၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ခွထိုင်ကာ သတိထား၍ စမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လို ဖြစ်လာတာလဲ…”
အဒေါ့ဖ်က ဂရုမစိုက်သလို ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“အရင်က အော်ဒါတစ်ခု လက်ခံထားတာလေ… အဲဒီ ကောက်ကျစ်တဲ့ ဆရာဝန်က ထောင်ချောက်ဆင်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး… မတော်တဆ ထိခိုက်သွားတာပါ… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်လေ ကိုယ်တော့ မသေသွားပါဘူး…”
ရှုး၏ လည်ပင်းတွင်လည်း ဤကဲ့သို့ ပတ်တီးများ ရှိနေသည်ကို စမ်းမိခဲ့သည်ကို သတိရသွားပြီး ယွီရှုးနင်မှာ ပြောစရာစကား ဆွံ့အသွားရပြီး ရင်နာသွားရတော့၏။
“ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ… တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေလျက်သားနဲ့တောင်… အချင်းချင်း အပြန်အလှန် နာကျင်အောင် လုပ်နေကြသေးတယ်!”
“ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းမှာ ရှိနေတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာ ကွဲပြားမှုတွေတောင် အချင်းချင်း ပြန်ပြီး မျိုချတတ်သေးတာပဲ… ကိုယ်တို့ကိုတော့ မပြောနဲ့တော့…”
အဒေါ့ဖ်က ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အလှလေး၏ အဝတ်အစားများကို တစ်စစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း အတင်းအကျပ် ဆွဲချွတ်လိုက်၏။
“လည်ပင်း တစ်ခုလုံး အနမ်းရာတွေချည်းပဲ… နင်နင်က တော်တော်လေး ဇိမ်ကျနေတာပဲ…”
“သူ့ကို ပုန်းပြီး ကိုယ့်ဆီ လာခဲ့တာလား… ခိုးစားနေတာနဲ့ မတူဘူးလား…”
အဒေါ့ဖ်၏ ပူပြင်းသော အသက်ရှူငွေ့များက ယွီရှုးနင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပန်းရောင်သန်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။
“နင်နင်… ကိုယ့်ကို လျော်ကြေးပေးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား… မျက်နှာမလိုက်ရဘူးလေ…”
အမျိုးသားက လက်ရာများနှင့် သွားရာများ မပျောက်သေးသော ရင်သားလေးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး လေသံက တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွား၏။ သူက ပါးစပ်ဟကာ ချယ်ရီသီးလေးများကို ငုံထွေး၍ အားပါပါဖြင့် စုပ်ယူလျက်ပေးနေသည်။ နူးညံ့သော ပန်းရောင် ချယ်ရီသီးလေး နှစ်လုံးကို တစ်လှည့်စီ ရောင်ရမ်းလာသည်အထိ စုပ်ယူပြီးနောက် သေးငယ်သော ရင်သားလေး တစ်ခုလုံးကို ပါးစပ်ကြီးဖြင့် ငုံထွေးကာ အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ စားသုံးလိုက်ပြီးမှသာ တံတွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ရင်သားလေးကို ပြန်ထုတ်ပေးလိုက်၏။
“ဝူး… အား… ဖြည်း… ဖြည်းဖြည်း…”
အဒေါ့ဖ်က အမြဲတမ်း တိုက်ရိုက် လုပ်လေ့ရှိပြီး အစပျိုးမှုများ သိပ်မရှိချေ။ ယွီရှုးနင်၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ကာမစိတ် နိုးကြွနေသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို ဖက်ထားပြီး လည်ချောင်းထဲမှ ချိုမြိန်နူးညံ့သော ညည်းတွားသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။
“ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်ကတော့ သိတယ်… ဒါပေမယ့်… သူက အမှန်တရားကို မသိသေးဘူးလေ… မင်းစဉ်းစားကြည့်စမ်း… သူက နင်နင်ကို ပူစီလေး အရမ်းယားနေတဲ့ ကောင်လေးလို့ ထင်သွားမလား… သူ ထွက်သွားတာနဲ့ တခြားယောကျ်ားဆီ အလိုးခံဖို့ အတင်း လိုက်ရှာနေတာ… အလိုးမခံရရင် တစ်ကိုယ်လုံး နေလို့မကောင်း ဖြစ်နေတာလို့များ ထင်သွားမလား…”
အဒေါ့ဖ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ အလှလေးကို ယုတ်မာစွာ နောက်ပြောင်နေ၏။
ယွီရှုးနင်က မျက်နှာနီနီလေးဖြင့် အောင့်အည်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး…”
“တကယ်လား…”
အမျိုးသား၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းများက စိုရွှဲနေသော ပူစီလေးကို ပွတ်တိုက်သွား၏။
“စိုရွှဲနေပြီပဲ… နို့လေး တစ်ချက် နမ်းလိုက်တာနဲ့ ဒီလောက်တောင် စိုသွားတာ… စောက်ရမ်းယားနေတဲ့ ကောင်လေး မဟုတ်လို့ ဘာလဲ…”
ရှုး သိသွားပါက ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို တွေးမိပြီး ယွီရှုးနင်မှာ ကြောက်လည်းကြောက်၊ စိုးရိမ်လည်း စိုးရိမ်သွားရသည်။ သူက အဒေါ့ဖ်ကို လာကြည့်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်ရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။ ရှုးက အမှန်တရားကို မသိသေးသော တစ်ဦးတည်းသော သူ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ သူက အဒေါ့ဖ်နှင့် အတူတူ ရှိနေတာကို တွေ့သွားရင် သူ ပိုပြီး ရူးသွပ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ!
ယွီရှုးနင်က ရှုး၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရန်အတွက် ရှုး၏ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကမ္ဘာကြီး အဆင့်တက်သွားခြင်း၊ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်၏ စွမ်းအားများ ပိုမို အားကောင်းလာခြင်းနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာကြီး ကျယ်ပြန့်လာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအင် အပြောင်းအလဲများနှင့် အိပ်မက်ကမ္ဘာ၏ ထူးခြားမှုတို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခန့်မှန်းတာ မှန်မမှန် မသိသော်လည်း ဤကိစ္စက သူ့အတွက်ရော ဗီလိန်ကြီးများအတွက်ပါ ကောင်းကျိုးရှိသည်ဆိုတာကို သိရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်၏။
“မရဘူး… ဒီနေ့ လုပ်လို့ မရဘူး… နောက်မှ…”
ယွီရှုးနင်က သနားစရာကောင်းအောင် အမျိုးသားကို တောင်းပန်လိုက်သည်။ အဒေါ့ဖ်က ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် အဲဒီလောက် ကြာခဲ့တာ… အခုလည်း ခဏလေးနဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး… ရှုးက ဆေးခန်းမှာ ကိစ္စလေးတွေ သွားရှင်းတာမို့လို့ မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာ။
အနည်းဆုံးတော့… မနက်ဖြန်အထိတော့ စောင့်ရမယ်… ဒီည သူ ရှုးရဲ့ အိပ်မက်ထဲကို သွားပြီး…
“မင်းက နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို မသိချင်ဘူးလား…”
အဒေါ့ဖ်က ဖောင်းမို့နေသော အစေ့လေးကို ဆွဲကာ နှေးကွေးစွာ ပွတ်ချေ ကစားနေသဖြင့် အရည်များ ထွက်ကျလာစေ၏။
ယွီရှုးနင်မှာ အမျိုးသား၏ လက်ချောင်းများကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသည်။
“မ… မသိချင်ပါဘူး…”
ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို ကိစ္စမျိုးကို သိချင်ရမှာလဲ… အဲဒါက သေတွင်းတူးနေတာပဲ! ဗီလိန်ကြီးတွေ ဘာတွေ တွေးနေမှန်းကို နားမလည်တော့ဘူး… နောက်ထပ် ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို သဝန်တိုပြီး ဒေါသထွက်စေချင်နေတာလား… ရှုးကလည်း အတူတူပဲ… အဒေါ့ဖ်ကလည်း အတူတူပဲ။
“အဲဒါလည်း ရပါတယ်…”
အဒေါ့ဖ်က လက်ချောင်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။
“ကိုယ့်ကို မင်းရဲ့ ပူစီလေးကို လျက်ခွင့်ပေးလေ…”
ယွီရှုးနင်က အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဒဏ်ရာရထားတယ်လေ…”
အဒေါ့ဖ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကွေးညွတ်သွားပြီး လှဲချလိုက်၏။
“ကိစ္စမရှိပါဘူး… နင်နင်… မင်း အပေါ်ကနေ ထိုင်လိုက်လို့ ရတယ်လေ…”
ထိုင်… ထိုင်ရမယ်?! ယွီရှုးနင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားပြီး ပူစီလေးက မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်ချက် ကျုံ့သွားကာ ပျားရည်ကဲ့သို့သော အရည်ကြည် တစ်ပန်းကို ပန်းထုတ်လိုက်တော့၏။ ဒါက အရမ်းကို ရှက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်!
အမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်သို့ ရှိမည်ကို သူ မမြင်ရသော်လည်း သူ့ကို သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ကြည့်နေလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ယွီရှုးနင်မှာ အချိန်ဆွဲနေလိုက်၏။
“ဒီတစ်ခါပဲ အခွင့်အရေး ရမယ်နော်…”
အဒေါ့ဖ်က သူ၏ ခြေထောက်ကို ညှစ်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်သည့် အနေဖြင့် အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ဆောင့်လိုက်ရာ ပေါင်ကြားရှိ ဧရာမ လီးကြီးမှာ အစောကြီးကတည်းက မာတောင်နေပြီ ဖြစ်၏။
“အခု မလာရင် ကိုယ် ထိုးသွင်းလိုက်တော့မှာနော်…”
“သိပါပြီ!”
ယွီရှုးနင်က သွားကို ကိုက်လိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှတစ်ဆင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တွားသွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နေရာကို စမ်းသပ်ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်တောင်လေးများ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်ကာ ခါးကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်၏။
ပူပြင်းလှသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး တစ်စုံက အလှလေး၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးကို ကိုင်ကာ မှန်ကန်သော နေရာသို့ အနည်းငယ် ဆွဲယူကာ ထိုင်စေလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် မျက်နှာနီမြန်းကာ ရင်ခုန်မြန်စေသော အသက်ရှူသံများနှင့် ရေစိုသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။ အလှလေး၏ ကြာရိုးလေးကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာ အလွန်အမင်း ကားနေပြီး ခန့်ညားသော အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ လတ်ဆတ်ပြီး အရည်ရွှမ်းသော ပူစီလေးက အမျိုးသား၏ ပါးစပ်နှင့် တည့်နေပြီး ခံစားလွယ်သော အသားနုလေးများမှာ အလျက်ခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲကာ ပျော့အိနေ၏။
မျက်နှာပေါ်တွင် ကာမစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အလှလေးမှာ မိမိ၏ လက်ချောင်းကို ကိုက်ထားပြီး ပေါင်ခြံများပင် တုန်ယင်နေကာ မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် စီးကျနေတော့သည်။
“အင်းဟင်း… အား… အား… အား… မရတော့ဘူး…”
ယွီရှုးနင်က ငိုကြွေးရင်း မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း အမျိုးသား၏ လက်က ပေါင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် အားမရှိတော့ဘဲ ပြန်လည် ထိုင်ချလိုက်ရကာ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာသော သာယာမှုများထဲတွင် လုံးဝ နစ်မွန်းသွားရတော့၏။
နီရဲရောင်ရမ်းနေသော အစေ့လေးမှာ စိုစွတ်နူးညံ့သော ပါးစပ်အတွင်းပိုင်း၏ ငုံထွေးစုပ်ယူမှုကို ခံနေရသည်။ ကြမ်းတမ်းသော လျှာပြင်က အစေ့လေးကို ပြားကပ်သွားသည်အထိ ဖိထားပြီး ရူးသွပ်စွာ ပွတ်တိုက် ကစားနေ၏။ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးစစ်ဆင်လာသဖြင့် သေးငယ်သော အပေါက်လေးမှာ အလျက်ခံရလွန်းသဖြင့် တဆတ်ဆတ် ကျုံ့ဆန့်နေပြီး ချိုမြိန်သော ကာမအရည်ကြည်များ တစ်ပန်းပြီး တစ်ပန်း ပန်းထုတ်နေတော့သည်။
အဒေါ့ဖ်က နူးညံ့သော ပူစီလေးကို အားကုန် လျက်ပေးနေသည်။ ပူစီလေး၏ အရေးအကြောင်းတိုင်းကို လျှာဖြင့် သေချာစွာ လျက်ပေးပြီး သေးငယ်သော အသားနုလေးများမှာ အလျက်ခံရလွန်းသဖြင့် ရောင်ရမ်းလာကာ ခံစားလွယ်သော အစေ့လေးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေ၏။
လျှာဖျားက တင်းကျပ်နေသော အပေါက်ငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် အသားနုလေးများ၏ ရစ်ပတ်ညှစ်ယူမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အမျိုးသားက လိင်ဆက်ဆံသည့် လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း ပူစီဝလေးကို ထိုးဆွပေးနေပြီး လျှာက ပူစီလေးထဲတွင် အသွင်းအထုတ် လုပ်ကာ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာသော ကာမအရည်ကြည်များကို မျိုချနေတော့၏။
အရည်များကို အနည်းငယ် လျက်ပြီးတိုင်း ထပ်မံ၍ တသွင်သွင် စီးကျလာပြန်သည်။ အမျိုးသား၏ လျှာက ပွင့်ဟနေသော အပေါက်ငယ်လေးထဲမှ ပြန်ထွက်လာပြီး ပါးစပ်ကို ဟကာ ရစရာမရှိအောင် နီရဲနေသော ပူစီလေး တစ်ခုလုံးကို ငုံထွေးကာ အဆက်မပြတ် လျက်ပေးနေတော့၏။ ထို့ကြောင့် အလှလေးမှာ ကာမအရည်ကြည်များ ရွှဲနစ်သွားပြီး အကြိမ်များစွာ ပြီးမြောက်သွားရကာ သေးငယ်သော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို ဟထားပြီး ပန်းရောင်သန်းနေသော လျှာဖျားလေးကို အနည်းငယ် ထုတ်ထားရတော့သည်။
“ဟား… အား… အား… တော်ပါတော့… မလျက်ပါနဲ့တော့ ဝူး… ဝူး… ကျွန်တော် မခံနိုင်တော့ဘူး… ဝူး… ဝူး… အဒေါ့ဖ်…”
ယွီရှုးနင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ညည်းတွားနေသည်။ ပူစီကို လျက်ခံရသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သာယာမှုများကြောင့် သူ ရူးသွပ်သွားတော့မည်။
အဒေါ့ဖ်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျွမ်းကျင်သော ဧရာမ လျှာကြီးဖြင့် နီရဲနေသော ပူစီလေးကို အမြန်နှုန်းဖြင့် လျက်ကာ ပွတ်တိုက်ပေးနေသည်။ ဖောင်းမို့နေသော အသားနုလေးများကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်ကာ အစေ့လေးကို ပွတ်တိုက်ပေးပြီး စိုရွှဲနေသော လှပသည့် အသားနုလေးများကို သေချာစွာ နမ်းရှိုက်နေတော့၏။
အလှလေး၏ မျက်တောင်လေးများမှာ စိုရွှဲကာ အစုလိုက်ဖြစ်နေပြီး အပေါ်တွင် ရေပေါက်လေးများပင် ရှိနေသေးသည်။ အမျိုးသား၏ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တစ်ချက်တစ်ချက် တုန်ယင်သွားတတ်ပြီး ထိန်းမရသော တံတွေးများက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာကာ သနားစရာကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည့် ပုံစံလေး ဖြစ်နေတော့သည်။
ပူစီလေးမှာ အလျက်ခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲကာ အပြင်သို့ လန်ထွက်နေသည်။ မူလက နှစ်ရက်ခန့် အနားယူထားသဖြင့် ပန်းရောင်သန်းနေသော ပူစီလေးမှာ အကစားခံရလွန်းသဖြင့် လုံးဝ ပိတ်၍ မရတော့ချေ။ အစေ့လေးမှာလည်း နီရဲရောင်ရမ်းနေသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ဘဲ အပြင်သို့ ထွက်ကာ မတ်ထောင်နေ၏။ အသားနုလေးများက ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ပွင့်ဟနေပြီး အပေါက်ဝလေးမှ အရည်များ အဆက်မပြတ် စီးကျနေကာ လှပပြီး ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေသော ပူစီလေးမှာ လျှာဖြင့် အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် လုံးဝ ပျော့ခွေသွားတော့သည်။
လီးလေးမှာလည်း အပွတ်အသပ် မခံရဘဲနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ပြီးမြောက်သွားသဖြင့် ကုတင်ခေါင်းရင်းပေါ်သို့ ပန်းထုတ်လိုက်မိပြီး အချို့က အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်သို့ပင် ကျရောက်သွားသေး၏။
အဒေါ့ဖ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ယွီရှုးနင်က ညည်းတွားနေပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။ နူးညံ့သော အသားနုလေးများမှာ လုံးဝ ပွင့်ဟနေပြီး အနည်းငယ် ထိလိုက်သည်နှင့် ပြီးမြောက်သွားတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သနားစရာကောင်းအောင် အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဆက်လက် ဖိထားရင်း ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော သာယာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားရန် စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။
“ဝူး… ခင်ဗျား မလှုပ်နဲ့နော်… တကယ်ကို မရတော့ဘူး…”
ယွီရှုးနင်မှာ အမျိုးသားက ပူစီကို ထပ်လျက်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ထကာ ဒူးထောက်ထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် အဒေါ့ဖ်က လူကို ပွေ့ချီကာ ဘေးတွင် ချထားပေးလိုက်ပြီး နီရဲနူးညံ့နေသော ပါးစပ်လေးကို ငုံထွေးကာ အနမ်းပေါင်းများစွာ ပေးလိုက်တော့သည်။
အနမ်းပေးနေစဉ်အတွင်း အဒေါ့ဖ်က အလှလေးမှာ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော သာယာမှုများထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေပြီး ရင်သားလေးများကလည်း အသက်ရှူတိုင်း လှုပ်ရှားနေ၏။ သူက ခြေထောက်များကို အနည်းငယ် ကွေးထားပြီး ပူးရန် မရဲသေးချေ။ ပူစီလေးမှာ စိုရွှဲနေပြီး အရည်များ စီးကျနေကာ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမျိုးသား၏ ရင်ထဲတွင် ပူထူလာပြီး လီးကြီးက မာတောင်ကာ နာကျင်လာတော့သည်။ သူ့ကို ပိုပြီး အနိုင်ကျင့်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။
အမျိုးသား၏ နှလုံးသားက မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သို့သော် ကတိမတည်လျှင် နင်နင်က သေချာပေါက် စိတ်ဆိုးမည် ဖြစ်သဖြင့် အဒေါ့ဖ်က စိတ်ထဲမှ နှမြောတသစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နင်နင်ရဲ့ ပူစီလေးကလည်း သူ စားထားလို့ ရောင်နေပြီပဲ… ဟိုလူက သတိထားမိမလား မသိဘူး… သတိထားမိသွားရင်ရော စိတ်ဆိုးမလား… တကယ်ကို မျှော်လင့်စရာပဲ။
Chapter 25 ended
World 2 Chapter 12 ended
