Chapter 73

Extra 4.5

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ထိုနေရာတွင် မတ်တပ်မနေတော့ဘဲ၊ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်၊ နှစ်ဦးကြားအကွာအဝေးသည် မူလက သိပ်မဝေးလှ၊ ကျင်းလော့သည် လှပသော ခြေထောက်များကို ဆွဲယူကာ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်း တိုးလာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ဘာမှမပြောဘဲ၊ အသက်ရှူသံသည် အနည်းငယ် ပြင်းထန်နေသည်၊ ထိုအချိန်တွင်မှ ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ လည်ပင်းမှ နားရွက်ဖျားအထိ မက်မွန်သီးမှည့်ကဲ့သို့ ပန်းရောင်သန်းနေသည်ကို အသေးစိတ် သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ဖြူဖွေးသော အသားအရေပေါ်မှ ပန်းရောင်သည် လည်ပင်းအောက်သို့ ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှူသံသည် တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသည်၊ ကျင်းလော့သည် ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့သွားပြီး၊ အလွန်သဘာဝကျစွာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ခြေထောက်ခွထိုင်လိုက်သည်။

ကျင်းလော့သည် ယခု တကယ်ပင် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်၊ ခွထိုင်လိုက်သည်နှင့် လုံးဝန်းသော တင်ပါးသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားသည်။ နူးညံ့ကာ တင်းရင်းမှုရှိသော တင်ပါးကြွက်သားများသည် ကျစ်လျစ်သော ပေါင်ပေါ်တွင် ဖိကပ်ထားသည်၊ ကျင်းလော့၏ လက်သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဘောင်းဘီခါးပတ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး၊ အလောတကြီး ဖြုတ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့ ဤမျှ အလောတကြီးဖြစ်သည်ကို မမြင်ဖူးပေ၊ မူလက သူ၏ Omega ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မထိခိုက်စေရန် သတိပေးစကားနှစ်ခွန်းလောက် ပြောချင်သေးသော်လည်း သူ၏ လီးထိပ်သည် ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်သွားသည်။

ခါးပတ်ကို အချိန်အတော်ကြာ ဖြုတ်မရသဖြင့်၊ ရှောင်းဝမ်လင်သည် ရုတ်တရက် ရယ်လိုက်သည်၊ သူသည် ကျင်းလော့၏ လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး၊ စိတ်ရှည်စွာ လမ်းပြရန် ကြိုးစားနေစဉ်၊ ကျင်းလော့၏ နှုတ်ခမ်းသည် ရုတ်တရက် ဖိကပ်လာ၏။

ဤသည်မှာ ကျင်းလော့၏ ပထမဆုံးအကြိမ် သူ့ကို နမ်းခြင်းပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်သွားသည်။

ကျင်းလော့၏ နှုတ်ခမ်းသည် အလွန်စင်ကြယ်သည်၊ အလွန်ရိုးစင်းသည်၊ သူသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ အဆိပ်ပြင်းသော နှုတ်ခမ်းများကို မေ့သွားပြီး၊ ယခင်က ရှောင်းဝမ်လင် သူ့ကို နမ်းခဲ့သော နည်းစနစ်များကို လုံးဝ မသင်ယူခဲ့ပေ၊ ရိုးရိုးစင်းစင်းပင် ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှုတ်ခမ်းကို မရမက ဖိကပ်ထားရင်း ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်ကို ပွတ်တိုက်နေမိ၏။

ကျင်းလော့၏ လက်သည် မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေသည်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ချွေးများသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဘောင်းဘီကို စိုစွတ်စေသည်၊ ပေါင်များသည်လည်း တုန်ယင်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သော တပ်မက်မှုက သူ့ကို အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာမရှိ ဖြစ်စေသည်။

ခါးပတ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြုတ်နိုင်သွားသည်၊ သူသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ လျှာကို တစ်ချက် ကိုက်လိုက်ပြီးနောက်မှ သူ ဘာလုပ်မိသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကျင်းလော့၏လျှာသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ လျှာကို မဝံ့မရဲ စမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်၊ ပြန်ထွက်လာလိုက်နှင့်၊ ထို့နောက် အငမ်းမရဖြင့် တပ်မက်မှုက သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ရှာဖွေစူးစမ်းစေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ ဤပုံစံကို သေမတတ် ချစ်မြတ်နိုး၏။

သူသည် ဘာခံစားချက်မှ မပြဘဲ၊ ကျင်းလော့ကို လွှတ်ပေးထားလိုက်သည်။

သူသည် ကျင်းလော့၏အင်္ကျီကို အလွယ်တကူ ဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ နီရဲနေသော နို့သီးခေါင်းကို ဖော်လိုက်သည်။ ထောင်မတ်နေသော နို့သီးခေါင်းသည် အလွန်နီရဲနေပြီး၊ အလွန်ရမ္မက်ဆန်လှသည်။

ကျင်းလော့သည် သူ၏လက်ကို ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဘောင်းဘီထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ကြီးမားသော လီးကို တစ်ချက် ပွတ်သပ်လိုက်သည်၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပို၍ပင် ပျော့ခွေသွားသည်၊ သူ၏ လျှာသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှုတ်ခမ်းကို မရပ်မနား လိုက်လျက်နေသည်၊ မူလက တပ်မက်မှုဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော်လည်း၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုထဲတွင် ပြောမပြတတ်သော ဖြူစင်မှု ပါဝင်နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ လည်ချောင်းသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်၊ သူသည် သူ၏ Omega က သူ့ရှေ့တွင် မည်သို့ ရူးသွပ်သွားသည်ကို မြင်ချင်သည်၊ သူ၏ နှလုံးသည် ခုန်ပေါက်နေသည်၊ သူ၏ လီးသည် ကျင်းလော့က ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် ပို၍ပင် မာကျောလာသည်၊ ကျင်းလော့သည် တစ်ပိုင်းတစ်စ ကိုယ်ကို ကြွလိုက်ပြီး ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကာ၊ မျက်လုံးတွင် မျက်ရည်များ ဝေ့နေရင်း၊ ထိုလီးပေါ်သို့ ထိုင်ချရန် ကြိုးစား၏။

သို့သော် သူ မထိုင်ရသေးခင်မှာပင်၊ ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏ လိင်တံကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်ပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး၊ အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရာ၊ မူလက မာကျောနေသော လိင်တံသည် အလွန်အမင်း သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပျော့ကျသွားသည်၊ သို့သော် မာကျောမှု မရှိသည့်တိုင် တင်းမာမှု အနည်းငယ် ရှိနေသေး၏။

ကျင်းလော့၏ နီရဲနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်- “?”

မူလက မာကျောနေသော လီးသည် ပျော့ကျသွားပြီး အဖုလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မပြုံးချင်ဘဲ ပြုံးနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဤသည်မှာ ရှောင်းမိသားစု၏အယ်လ်ဖာများ ကလေးဘဝကတည်းက ပြုလုပ်လာခဲ့ရသော အမှတ်အသားမပေးသင့်သည့် အိုမီဂါများကို အမှတ်အသားပေးခြင်းမှ ရှောင်ကြဥ်ရန်အတွက် စိတ်ဆန္ဒထိန်းချုပ်ခြင်းလေ့ကျင့်ရေးပင်။ စိတ်နှိုးဆွခံထားရတာတောင်မှ ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏ လိင်တံကို ပျော့သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်၊ သို့သော် စိတ်ထဲတွင်တော့ ခံရခက်မည်ဖြစ်သည်။

ကျင်းလော့၏ အသက်ရှူသံသည် အလွန်လေးလံနေသည်၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး၊ တပ်မက်ဖွယ် တင်ပါးသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တပ်မက်မှုဖြင့် မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေသည်၊ ဖြူဖွေးသော တင်ပါးထိပ်တွင် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေ၏။

ကျင်းလော့၏ အသံသည် ငိုသံပါနေသည်- “ဘာလို့…… ပျော့သွားတာလဲ……”

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်ရယ်စရာကောင်းလှသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် တစ်ချက် ရယ်လိုက်၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ထိုင်ခုံကို နောက်မှီလိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ဖြဲကားထားကာ၊ ကျင်းလော့ကို သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေသည်၊ သူ၏ လက်မောင်းပေါ်မှ သွေးကြောများသည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ၊ ထိုသို့ မမာတောင်အောင် ထိန်းချုပ်ထားရန် သူ၏ကြွက်သားအားလုံးကို အသုံးပြုထားရ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ဘာမှမပြောဘဲ နေနေလိုက်သည်၊ မိတ်လိုက်ကာလဖြင့် အချိန်အကြာကြီး နှိပ်စက်ခံထားရသော ကျင်းလော့သည် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ငိုညည်းလိုက်သည်၊ သူ၏လက်သည် သူ၏ နို့သီးခေါင်းများကို ပွတ်သပ်ရင်း ​ပြောလာသည်။

“ငါလိုချင်တယ်…… ငါအရမ်းလိုချင်တယ်လို့…..”

“မင်း ငါ့ကို လိုးပေး……”

“အ……”

ကျင်းလော့၏ လက်နှစ်ဖက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီး၊ သူ၏ နို့သီးခေါင်းထိပ်များကို ဖိနှိပ်ထားသည်၊ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် မရပ်မနား ဆော့ကစားနေသည်၊ လက်သည်းများဖြင့် ဖိနှိပ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှ အရည်ကြည်များကို အဆက်မပြတ် စီးကျလာစေရန် လှုံ့ဆော်နေ၏။

သူ၏ လှပသော လက်နှစ်ချောင်းသည် သူ၏ နို့သီးခေါင်းထိပ်များကို မရပ်မနား ပွတ်တိုက်နေသည်၊ ထိုထိပ်ဖျားမှ အဖုလေးကို မရပ်မနား ကစားနေပြီး၊ နို့သီးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ပွတ်တိုက်ကာ ဖူးယောင်လာစေသည်၊ သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူသည် အားမရတော့ဘဲ၊ လက်ချောင်းများဖြင့် သူ၏ နို့သီးခေါင်းများကို ဆွဲဆန့်နေတော့၏။

ကျင်းလော့သည် နို့သီးခေါင်းနှစ်ဖက်စလုံး၌ ဆောင့်ဆွဲလိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်မရနိုင်စွာ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

“အားးးးးးးး!”

သူ၏အသံမှာ မယုံနိုင်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ချိုမြိန်လာခဲ့၏။

ပူနွေးနေသောအရည်များသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ပေါင်များပေါ်သို့ ပက်ဖြန်းလာခဲ့သည်။ ချည်သားစခံနေလျှင်တောင် ရှောင်းဝမ်လင်သည် အထန်အိုမီဂါ၏လိုအပ်နေမှုကို ခံစားနိုင်ကာ ထန်စေသောလိင်ဆက်ဆံမှု၏အနံ့သည် သူ၏နှာခေါင်းအတွင်း ပြည့်လျှံလုနီးနီးပင်။

ကျင်းလော့သည် သူ၏တင်ပါးများကို ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်မလှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မည်သည့်ထိုးဖောက်မှုမှမရှိဘဲတောင့်ခံထားခဲ့ရသော သူ၏ဖင်ပေါက်ကလေးသည် ယခုအခါတွင် ဟနေပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ ပွင့်နေခဲ့သည်။

သူ၏အပျက်ဆန်ဆန်ပြသမှုတွင် ရှောင်းဝမ်လင်၏လည်ချောင်းသည် တင်းကြပ်လာခဲ့ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ခင် သူ၏လည်စေ့သည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။

“ကိုယ့်ရဲ့ ပေါင်ပေ့လေးက အရမ်းထန်နေတာပဲ”

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်နေစဥ် သွေးကြောများသည် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ထောင်ထလာခဲ့၏။အဆက်မပြတ်လေ့ကျင့်မှုနှင့်အတူ ဤထိန်းချုပ်မရနိုင်သော လိင်မှုဆိုင်ရာစွမ်းအင်သည် စိတ်စွမ်းအားကိုဖြတ်၍သာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

သို့သော်ကျင်းလော့သည် အမှန်တကယ်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ရှောင်းဝမ်လင်ကိုဖက်လိုက်ပြီး မကျေနပ်နိုင်သော စိတ်ဆန္ဒနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ရှောင်းဝမ်လင်၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ဖိလျက် ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ပွင့်ဟနေသော အင်္ကျီအောက်ဘက်ရှိကြယ်သီးများသည် မဖြုတ်ရသေးဆဲဖြစ်နေပြီး သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဖော်ပြထားသော နို့သီးခေါင်းများမှာ ရှောင်းဝမ်လင်၏အဝတ်အစားများကို ဖိလျက် ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုအပေါ်အောက် တွန့်လိမ်နေပြီး လက်မောင်းများအား ရှောင်းဝမ်လင်၏လည်တိုင်တွင် ထားလိုက်ကာ အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ငိုတော့သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီးငါ့ကိုလိုးပေး…”

“ငါ…ငါလိုချင်…”

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး, “မင်းကဘာလိုချင်တာလဲ?”

ကျင်းလော့၏ပွင့်ဟနေသောရင်ဘတ်သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပွတ်တိုက်ရာမှ ဖြစ်လာသော ညစ်ညမ်းသောအနီရောင်နှင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ကျင်းလော့ တအီအီငိုညည်းလိုက်သည်။

“ငါလို…ငါလီးကြီးကိုလိုချင်တာ…ငါကလီးအကြီးကြီးကိုအထဲမှာလိုချင်တာ…”

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ရှိုက်သံများကြောင့် လုံးဝဥဿုံမာကြောနေခဲ့ပြီဖြစ်ကာ သူ့ကိုယ်သူမထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ထိုင်ခုံတွင်မှီချလိုက်ပြီး ကျင်းလော့၏တင်ပါးကိုပွတ်သပ်နေသော သူ၏လက်များကို ပြန်ဆုတ်လိုက်ပြီး အပြုံးနှင့်အတူ မေးလိုက်၏။

“ဘယ်သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုလဲ?”

ကျင်းလော့သည် တပ်မက်မှုဖြင့် ပြိုလဲတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်၊ သူသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရှေ့တွင် ခြေထောက်ကားရပ်လိုက်သည်။ပေါင်ကို ကားထားသဖြင့်၊ သူ၏ အပေါက်ဝသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်နှာရှေ့တွင် တရွရွဖြစ်နေပြီး၊ အပေါက်ဝမှ ညစ်ညမ်းသော အရည်ကြည်များကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေ၏။

“ငါလိုချင်…ငါ ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့လီးကြီးကိုလိုချင်…အား…ငါ့ဖင်ပေါက်လေးက ထပ်ပြီးသည်းမခံနိုင်တော့…”

“ငါကောရဲ့ဟာ…ကော, ကျေးဇူးပြုပြီးငါ့ကိုလိုးပေးပါ…”

“ငါ့ရဲ့ဖင်ပေါက်လေးကိုကြည့်…ငါမင်းကိုပြမယ်…ငါ့ကိုလိုးပေး…”

ကျင်းလော့၏ လက်ချောင်းများသည် သူ၏ အပေါက်ဝကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။သူကိုယ်တိုင်ပင် ဘာတွေလျှောက်ပြောနေမှန်း မသိတော့ပေ။သူ၏ စိတ်သည် ပြိုလဲနေပြီး၊ သဘာဝအတိုင်း သူ၏ တပ်မက်မှုနှင့် အတွေးများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေ၏။

Chapter 73 ended