Chapter 23
မိန်းမတွေရဲ့ အလိုအလျောက် အသိစိတ်
=====
ရှန်းရှစ်ရွှီက 011 ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မာကျန့်နန်အား အလွန် သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။
“အမတ်မင်းမာ… ဒီလိုပြောရတာ အနည်းငယ် ရိုင်းသွားမယ် ဆိုတာတော့ သိပါတယ်… ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေကို သေချာ စုံစမ်းကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
တကယ်တော့ ရှန်းရှစ်ရွှီက ဤသို့သော သူတစ်ပါး၏ ကိစ္စများ၊ အထူးသဖြင့် အချစ်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စများကို ဝင်မပါချင်ပေ။ သို့သော် မာကျန့်နန်က အလွန် သနားစရာ ကောင်းလွန်းနေသည်။ ထို့အပြင် ဘာမှ မထူးခြားဘူးဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးက နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရဦးမည် ဖြစ်၏။
မာကျန့်နန်က သူ့ရှေ့တွင် ခေါင်းပေါ်၌ ဦးထုပ်စိမ်းကြီး ဆောင်းကာ သွားလာနေသည်ကို သူက ဘာမှမလုပ်ဘဲ လက်ပိုက်ကြည့်နေရမည်ဆိုလျှင် လိပ်ပြာမလုံ ဖြစ်ရပေမည်။
【 အစ်ကို… အစ်ကိုက ဒီလို ကိစ္စတွေ၊ အထူးသဖြင့် အချစ်ရေး ကိစ္စတွေကို ဝင်မပါချင်ဘူးဆို… ဘာလို့ သူ့ကို ရုတ်တရက်ကြီး သတိသွားပေးရတာလဲ… တကယ်လို့ ဒီအမတ်မင်းက အထင်လွဲပြီး အစ်ကို့ကို ဆဲဆိုသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? 】
011 ၏ မေးခွန်းအပေါ် ရှန်းရှစ်ရွှီက အံ့ဩခြင်း မရှိချေ။ 011 နှင့် သူက စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်ထားသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် တွေးနေသော အရာအားလုံးကို 011 က သိရှိနေ၏။
【 ငါက တခြားလူတွေရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်မပါချင်ပါဘူး… အထူးသဖြင့် ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဝင်ပါလို့ အဆင်ပြေသွားရင်လည်း ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရဘူးလေ၊ အဆင်မပြေရင်တော့ ကိုယ့်အပေါ် အပြစ်တွေ ပုံချခံရမှာပဲ။ 】
【 ဒါပေမဲ့ အမတ်မင်းမာက ဒီလောက် သဘောကောင်းတဲ့လူ… အထူးသဖြင့် ငါတို့နှစ်ယောက်က ရှေ့လျှောက် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာကို… သူ လိမ်ညာခံနေရတာကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့နေရက်နဲ့ လျစ်လျူရှုထားရမယ်ဆိုရင် ငါ ကိုယ့်လိပ်ပြာ ကိုယ်မလုံဖြစ်နေမှာ… 】
【 ငါ တစ်ခါပဲ သတိပေးမယ်… သူ နားထောင်ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့၊ နားမထောင်ရင်လည်း သူ့ကံကြမ္မာက ဒီလိုပဲလို့ မှတ်ရမှာပဲ။ 】
011 နှင့် ရှန်းရှစ်ရွှီတို့၏ စကားဝိုင်းကို မာကျန့်နန်က စိတ်ထဲတွင် ကြားနေရ၏။ ရှန်းရှစ်ရွှီက မိမိအား အသံထွက်၍ သတိပေးခဲ့ခြင်းအတွက် သူ ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။
သူက သူတစ်ပါး၏ကျေးဇူးကို မသိတတ်သူ မဟုတ်ချေ။ သူနှင့် ရှန်းရှစ်ရွှီက ဆွေမျိုးမတော်သလို၊ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုလည်း မရှိပေ။ အလွန်ဆုံးပြောရလျှင် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသေးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်မျှသာ ဖြစ်သည်။
သူက မိမိအတွက် အချိန်ပေးကာ သတိပေးခဲ့ခြင်းမှာ ဤစကားက ရင်ကို နာကျင်စေသည် မှန်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်ကို စေတနာသက်သက်ဖြင့် မိမိ လိမ်ညာခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဝန်ကြီးကလည်း ရှန်းရှစ်ရွှီ၏ စကားကို ကြားလိုက်သည်။ မာကျန့်နန်က အကောင်းအဆိုး နားမလည်ဘဲ ပြဿနာရှာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူကလည်း ဝင်၍ ဖြောင်းဖျလိုက်၏။
“ဟုတ်တယ်… လက်ထောက်အမတ်ရှန်း ပြောတာ မမှားဘူး။ ကျန့်နန်… မင်းရဲ့ အဲ့ဒီဒုတိယဇနီးကို သေချာ စုံစမ်းကြည့်သင့်တယ်… တချို့ကိစ္စတွေက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်ကွ။”
“မင်း စုံစမ်းဖို့ အခက်အခဲ ဖြစ်နေရင် ငါ စုံစမ်းပေးမယ်… တကယ်လို့ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ အားလုံးအတွက် ဝမ်းသာစရာပေါ့… ငါက စုံစမ်းတာဆိုတော့ မင်းတို့လင်မယားကြားက သံယောဇဉ်လည်း ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ တကယ်လို့ လူကောင်း မဟုတ်ဘူးဆိုရင်လည်း မင်း စိတ်ထဲမှာ သိသွားတာပေါ့…”
တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဝန်ကြီးနှင့် မာကျန့်နန်တို့က အတူတကွ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆွေမျိုးမကင်းသည့် ပတ်သက်မှုလည်း ရှိသေး၏။ ဝန်ကြီး၏ ဇနီးမယားကြီးနှင့် မာကျန့်နန်၏ ကွယ်လွန်သွားသော ဇနီးဟောင်းတို့မှာ ညီအစ်မဝမ်းကွဲများ ဖြစ်ကြသည်။
ဝန်ကြီး၏ယောက္ခမက မာကျန့်နန်၏ဇနီးဟောင်း၏ အဒေါ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝန်ကြီးနှင့် မာကျန့်နန်မှာ အထက်လူကြီးနှင့် လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သလို၊ မယားညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေလည်း ဖြစ်ပေသည်။
တချို့စကားများနှင့် တချို့ကိစ္စများကို တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဝန်ကြီးမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ဝင်ပါ၍ မရချေ။ မာကျန့်နန်က သူ၏ အထက်လူကြီးလည်းဖြစ်၊ ယောက်ဖလည်းဖြစ်သောသူက သူ့ကို စိုးရိမ်နေကြောင်း သိသည်။ သူက ရှန်းရှစ်ရွှီအား လက်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။
“သတိပေးတဲ့အတွက် လက်ထောက်အမတ်ရှန်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်ပြီး စုံစမ်းကြည့်ပါ့မယ်… ခုနက အကူအညီတောင်းခဲ့တဲ့ ကိစ္စကိုလည်း ခဏ ရပ်ထားလိုက်ပါမယ်၊ ကျွန်တော် အရင် ပြန်နှင့်ပါရစေ။”
မာကျန့်နန်က ကိစ္စ၏သရုပ်မှန်ကို အမြန်ဆုံး စုံစမ်းသိရှိလိုသဖြင့် တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဝန်ကြီးကို ဆွဲကာ အလျင်စလို ထွက်သွားခဲ့သည်။
ရှန်းရှစ်ရွှီက သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်၊ မနက်က ဖတ်၍ မပြီးသေးသော မှုခင်းမှတ်တမ်းများကို ထုတ်ကာ ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေလိုက်၏။
ဟိုဘက်တွင်တော့ မာကျန့်နန်နှင့် တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဝန်ကြီးတို့က ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ရသော လူများကို ခေါ်ယူကာ မာကျန့်နန်၏ ဒုတိယဇနီးကို အင်တိုက်အားတိုက် စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ လူများကလည်း ဝန်ကြီးနှစ်ပါးလုံး အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်ကို သိသဖြင့်၊ မြင်းနှစ်ကောင် အသေခံပြီး အပြေးအလွှား စုံစမ်းခဲ့ရာ နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားခဲ့၏။
မာကျန့်နန်၏ ဒုတိယဇနီးမှာ တကယ်ကို ထိုတည်းခိုခန်း ပိုင်ရှင်၏ ဇနီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ တရားလွှတ်တော်ချုပ် ဝန်ကြီး၏ လူများက တည်းခိုခန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်ရာ တည်းခိုခန်း ပိုင်ရှင်၏ဇနီး၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် မှဲ့တစ်ခု ရှိကြောင်း သိရသည်။ ထိုမှဲ့က နေရာကောင်းတွင် ရှိနေသဖြင့် ကံကောင်းသော မိန်းမဟုပင် နောက်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့ကြသေးကြောင်း သိရ၏။
စုံစမ်းရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သူ တစ်ဦးက မာကျန့်နန်၏ ဒုတိယဇနီးကို မြင်ဖူးသည်။ ဒုတိယဇနီး၏ နဖူးတွင် တကယ်ပင် မှဲ့တစ်ခု ရှိနေ၏။သူ၏ ပန်းချီဆွဲစွမ်းရည်က အတော်လေး ကောင်းမွန်သဖြင့် မာကျန့်နန်၏ ဒုတိယဇနီး ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မှတ်ဉာဏ်ဖြင့် ပြန်လည် ပုံဖော်ဆွဲသားလိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ ဇနီးကို မြင်ဖူးသူများအား ပြသကြည့်ရာ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
သူတို့က တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင်၊ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ယုံချန်မြို့မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မထင်မှတ်ဘဲ သိလိုက်ရ၏။
မာကျန့်နန်က တရားလွှတ်တော်ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်တဲ့ တုံ့တာ့ချန် ဝယ်ယူထားသော ခြံဝင်းတစ်ခုထဲတွင် အတူတကွ လက်ဖက်ရည်သောက်ကာ သတင်းစောင့်နေချိန်၌ ဝန်ကြီး၏ဇနီး ရွှီရှူးမင်က လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။
တုံ့တာချန်က မိမိ၏ ဇနီးဖြစ်သူ လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကုလားထိုင်ပေါ်မှ အမြန် ထပြီး၊ မျက်နှာတွင် ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် ဇနီးဖြစ်သူကို ကြိုဆိုကာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်၏။
” မိန်းမ… ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ? ကိုယ် မင်းကို ပြောရဦးမယ်… ကိုယ် ဒီနေရာမှာ ဘာအပြစ်မှ မလုပ်ထားဘူးနော်၊ ယောက်ဖဆီမှာ ပြဿနာ နည်းနည်းရှိလို့ ကိုယ်နဲ့ လာတိုင်ပင်တာ… ကိုယ်တို့ ဒီမှာ သတင်းစောင့်နေကြတာ! “
တုံ့တာချန်က စကားပြောနေရင်း မာကျန့်နန်အား မျက်ရိပ်ပြကာ ကူညီရှင်းပြပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ဇနီးမှာ ဒေါသထွက်လွယ်သူဖြစ်သဖြင့် အထင်လွဲသွားပါက နောက်ရက်များတွင် သူ၏ဘဝက လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ချေ။
မာကျန့်နန်က အချက်ပြသည်ကို ရသည်နှင့် အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
” ဟုတ်တယ် အစ်မ… ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပြဿနာ နည်းနည်းရှိလို့ အစ်ကို့ကို အကူအညီ လာတောင်းတာပါ… ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း သတင်းစောင့်နေရုံ သက်သက်ပါ… တခြား ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။ “
ရွှီရူမင်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ကျေနပ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ မာကျန့်နန်တို့ဘက် လှည့်ကာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။
” သူ ငါ့အပေါ် သစ္စာဖောက်တဲ့ အလုပ်မျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်… နင်တို့ စောင့်နေတဲ့ သတင်းလည်း ဆက်စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး… ငါ နင်တို့အတွက် အဲ့ဒီလူကို ဖမ်းခေါ်လာခဲ့ပြီးပြီ။ “
” ချွေ့လျို… သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့ “
ရွှီရှူးမင်၏ အနီးရှိ အစေခံခေါင်းဆောင် ချွေ့လျိုက ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲနှင့် ညစ်ပတ်ပေရေနေသော လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ မာကျန့်နန်က ဝင်လာသောသူကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ အရင်က တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသည်ကို အံ့ဩစွာ တွေ့လိုက်ရ၏။
” အစ်မ… ဒီကောင်ကို ဘယ်အချိန်က ဖမ်းလာတာလဲ? “
ရွှီရှူးမင်က တုံ့တာချန် ငှဲ့ပေးသော လက်ဖက်ရည်ကို ကိုင်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးမှ ဖြေလိုက်သည်။
” နင့်ရဲ့ အဲ့ဒီဒုတိယဇနီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ကတည်းက သူက မိန်းမကောင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်… မျက်နှာမှာကိုက ရမ္မက်ကြီးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေတာပဲ။ “
” ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းက ငါ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး… ဆင်းရဲရာကနေ ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာတော့ သူ့ရဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေကို ချက်ချင်း မဖျောက်နိုင်သေးတာ နေမှာပါလို့ တွေးခဲ့တာ။ “
” သူ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဆိုတဲ့သတင်းလည်း ကြားရော တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ ငါ သိလိုက်တယ်။ “
ရွှီရှူးမင်က မာကျန့်နန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်၏။
” ကျန့်နန်… နင် မသိသေးတာ တစ်ခုရှိတယ်… အရင်တုန်းက နင်နဲ့ ယွမ်အာတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ ကလေး မရတော့ ယွမ်အာက သမားတော် သွားပြခဲ့သေးတယ်လေ။ “
” သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး… ပြဿနာက နင့်ဆီမှာ… ယွမ်အာက နင် သိမ်ငယ်သွားမှာ စိုးလို့ သူ့မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ လိမ်ပြောခဲ့တာ။ “
” နင်က တစ်သက်လုံး ကလေးမရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့… ကလေးရဖို့တော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲတယ်… ယွမ်အာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေတုန်းက နေ့တိုင်း နင့်အတွက် အားဆေးဟင်းချိုတွေ ချက်ပေးခဲ့တာ မှတ်မိလား? အဲ့ဒါက နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ပေးဖို့ပဲ… ဒါပေမဲ့ ယွမ်အာ နေမကောင်းဖြစ်ပြီး ဆုံးသွားတဲ့အထိ နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားပြည့်မလာခဲ့ဘူး။ “
” အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး နင့်ကို အားဆေးဟင်းချို ချက်ပေးမယ့်သူလည်း မရှိတော့ဘူး… နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေအရ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ကိုယ်ဝန်ရအောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ “
” အဲ့ဒါကြောင့် နင်က အဲ့ဒီမိန်းမ အကွက်ဆင်တာကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ငါ သံသယဝင်ခဲ့တာ… သက်သေရှာဖို့အတွက် ငါ လူလွှတ်ပြီး သူ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ထူးခြားမှုတစ်ခု တွေ့သွားတယ်။ “
” လတိုင်း ဆယ့်ခြောက်ရက်နေ့ရောက်ရင် အဲ့ဒီမိန်းမက လူလွှတ်ပြီး ငွေတွေ အပြင်ကို ပို့ပို့နေတာ… ငါ လူလွှတ်ပြီး နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခိုင်းလိုက်တော့ ဒီယောက်ျားကို သွားတွေ့တာပဲ။ “
” ငါက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ဖမ်းခေါ်လာပြီး ကောင်းကောင်း ရိုက်နှက်လိုက်တာ… ပြီးတော့ ရက်အနည်းငယ်လောက် အစာမကျွေးဘဲ ထားလိုက်တော့… ဒီမနက်တင် အကုန်လုံးကို ဝန်ခံသွားတယ် “
Chapter 23 ended