Chapter 9 : နှာဖျားဖြင့် အထိုးခံရပြီး ဖင်ပေါက်လေးလည်းအလိုးခံရကာ တတိယမြောက်လူလည်း ဖမ်းစားခံလိုက်ရပြီ

 

 

 

“ချူးဖန်ယန်!!!ရှန်းရိချန်!!! မင်းတို့နှစ်ကောင်က သေလမ်းကိုရှာနေ​တာပဲ! ငါ အပြင်ဘက်ကိုရောက်ရင် မင်းတို့နှစ်ကောင်လုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ ငါ့အဖေကို သွားပြောမှာ!!” ကူစီနိုးလာတော့ သူ့အတွင်းထဲက နာကျင်မှုတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ရှန်းရိချန်ရင်ဘတ်ပေါ် တက်ထိုင်ကာ ရှန်းရိချန်လည်ပင်းကို သူ့လက်တွေဖြင့် အသေညှစ်ထားပြီး နီရဲနေသည့်မျက်လုံးတွေဖြင့် ရှန်းရိချန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

 

 

“ဘယ်သူလဲ?ကျွန်တော်လား? ကျွန်တော်က ပျော်ပျော်လေးပဲနေချင်တာပါ။ သေလမ်းကိုမရှာပါဘူး ” ရှန်းရိချန်သည် ကူစီ၏လုပ်ရပ်တွေကို ဒေါသမထွက်ဘဲ ကူစီကို အပြုံးတစ်ခုနဲ့သာ ကြည့်နေသည်။.

 

“ဖြန်းးး” ကူစီသည် ရှန်းရိချန်က သူ့ကိုမကြောက်ဘဲ အထင်သေးရဲတာကိုမြင်တော့ လက်မြောက်ကာ ရှန်းရိချန်မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

 

 

” မင်း ကျွန်တော့်ကိုရိုက်တဲ့အကြိမ်အရေအတွက်နဲ့အတူတူ ဒီနေ့ည မင်း ကျွန်တော့်လီးကြီးကို စားရမှာပဲ “ရှန်းရိချန်၏မျက်နှာသည် နူးညံ့သည်အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေဆဲပင်။

 

 

“မင်းက သေချင်နေတာပဲ!!ငါ့အဖေက မင်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တောင် သတ်ပစ်လိုက်လို့ရတယ်!” ကူစီသည် ရှန်းရိချန်၏စကားတွေကြောင့် ဒေါသထွက်သွားကာ ရှန်းရိချန်ကို နောက်ထပ်အကြိမ်ရေအနည်းငယ် ထပ်ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။

 

 

“အာ..ကျွန်တော်သိပြီ…သခင်လေးက ဆာနေတာပဲ..ကျွန်တော်ဘအပြစ်ပါ..ကျွန်တော့်သခင်လေးကို အခုကျွေးမယ်နော်..” ရှန်းရိချန်သည် ကူစီ၏ပါးစပ်ထောင့်ကိုလျက်လိုက်ပြီး ကူစီကို သူ့မျက်နှာပေါ် မ,တင်လိုက်သည်။

 

 

သူ့အပေါ်က ပွစိပွစိဖြစ်နေသည့်စောက်ပက်လေးကို ကြည့်ရင်း ရှန်းရိချန်သည် သူ့နှာခေါင်းကို ပင့်ကာ စောက်ခေါင်းထဲက ဆွဲဆောင်နေသည့်အနံ့လေးကို အကြမ်းကြီးရှူရှိုက်ပစ်လိုက်သည်။ထို့နောက် နှာဖျားဖြင့် စောက်ပက်ပွင့်ဖက်တွေကို ထပ်ကာထပ်ကာ ထိနေလိုက်သည်။တစ်ခါတရံ နယ်ပယ်ကျော်သွားတတ်သည်။

 

 

ကူစီ၏ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရုန်းကန်နေမှုတွေက ဖြေးဖြေးချင်း ရပ်တန့်သွားကာ ရှန်းရိချန်မျက်နှာပေါ် မျက်လုံးများပြာဝေလျက် ထိုင်နေသည်။အဖုတ်ထဲကနေ စောက်ရည်တွေထွက်လာတာကိုမြင်တော့ ရှန်းရိချန်သည် အဖုတ်အပြင်ဘက်ရှိအဖက်လေးကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ကူစီ၏အော်ကြွေးသံကိုကြားတော့ ရှန်းရိချန်သည် သူ့ပါးစပ်ထဲက ပန်းပွင့်ဖက်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကူစီခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။မြောက်လိုက်သည်နှင့် စောက်ပက်ပွင့်ချပ်ဖောင်းဖောင်းကြီးတွေက ဖိအားအောက်မှာ အကျယ်ကြီးပွင့်ဟသွားပြီး စောက်စိကြီးကလည်း ပြူးထွက်လာသည်။

 

“အား~~”

 

စောက်ဖုတ်အုံကြီးကို သူ့သွားတွေဖြင့် စိတ်ကြိုက်ကိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ကိုပြေလျော့လိုက်ကာ စောက်စိကြီးနဲ့စောက်ပက်ပွင့်ချပ်နှစ်ချပ်ကို သူ့နှုတ်ခမ်းနဲ့ပါးတွေနဲ့ ထိရိုက်သွားစေသည်။

 

“အားး,လွှတ်​ပေး. ဖင်ပေါက်လေး…ငါ့ဖင်ပေါက်လေး!”

 

 

ကူစီ၏အဖုတ်လေးက ရှန်းရိချန်လျှာဖြင့် ယဥ်ပါးသွားအောင်လုပ်ထားပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် ချူးဖန်ယန်က ကူစီဖင်ပေါက်ထဲ လက်သုံးချောင်းကို ထိုးသွင်းချလိုက်သည်။ကူစီသည် အလိုးခံရခြင်း၏ပျော်ရွှင်မှုကို မသိသေးပေ။လက်ချောင်းတွေနဲ့ထိုးဖောက်ခံရတော့ ချက်ချင်းပင် ညှစ်ချလာသည်။

 

“ဖာဆန်တဲ့ဖင်လေး…စောက်ဖုတ်က ရှန်းရိချန်လျှာကိုကျ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စားသုံးနေပြီးတော့ ငါ့လက်ချောင်းတွေကျမှ ဘာလို့မစားနိုင်တာလဲ..ဟမ်” ကူစီသည် သူ့ဖင်ပေါက်လေးထဲ ချူးဖန်ယန်၏လက်သုံးချောင်းကို စုပ်ယူထားဆဲဖြစ်ပြီး တနည်းနည်းဖြင့် ဒေါသထွက်နေသည့်ချူးဖန်ယန်ဆီကနေ သုံးကြိမ်လောက် အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ရိုက်ချက်တစ်ခုက စွံ့ကားနေတဲ့ဖင်ကြီးပေါ်ကို ရိုက်လိုက်တာဖြစ်ပြီး ဖင်တုံးကြီးတွေကလည်း ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် အနီရောင်ကိုပြောင်းသွားသည်။နီရဲနေသည့်ရိုက်ချက်ကြီးက ပုလဲလိုဖြူဖွေးနူးအိနေတဲ့ဖင်လုံးတွေပေါ် ပုံနှိပ်ရိုက်သလို ထင်သွားတော့သည်။ဖင်ပေါက်လေးကလည်း ရုတ်တရက်ရိုက်လိုက်သည့်ရိုက်​ချက်ကြောင့် ကျုံ့သွားကာ ဖင်ပေါက်ထဲကလက်သုံးချောင်းကို မြဲမြဲမြံမြံစားသုံးထားသည်။

 

 

သူ့ပါးစပ်ထဲကစောက်ပက်လေးကို လျက်နေသည့်ရှန်းရိချန်မှာ ချူးဖန်ယန်ကြောင့်ဖြစ်သွားသည့်အခြေအနေကိုမြင်တော့ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ထို့နောက် သူ့လျှာဖျားကိုတိတ်တဆိတ်ထုတ်ပြီး ကူစီကိုစိတ်ကြွလာအောင်လို့ သူ့လျှာဖျားတည့်တည့်ရှိနေသည့် စောက်စိလေးကို လန်ထွက်သွားအောင် လျှာဖြင့် တမင်တကာဆွလိုက်ပေသည်။စောက်ပက်လေးမှာ ပွင့်ဟနေပြီး ရေတွေလည်းစိုရွှဲနေသည်။

 

 

ရှန်းရိချန်၏လျှာဖြင့်လျက်ပေးမှုကြောင့် ကူစီ၏ညစ်ညမ်းသံတွေမှာပို၍​ကျယ်လောင်လာတာကိုမြင်တော့ ချူးဖန်ယန်သည် ပို၍ပင်ဒေါသထွက်လာသည်။ဖင်ထဲထိုးထည့်ထားသည့်လက်သုံးချောင်းက ဖင်ပေါက်လေးရဲ့ခုခံသည့်ပြန်တွန်းထုတ်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပို၍ပင် မြန်မြန်ဆန်ဆန်အသွင်းအထုတ်လုပ်လာသည်။ကူစီ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေတာကိုတွေ့တော့မှ ချူးဖန်ယန်၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ်သက်သာသွားသည်။လက်ချောင်းတွေကလည်း သူရှာတွေ့လိုက်သည့်အဖုလေးကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ကာဖိချေလိုက်သည်။

 

 

ကူစီ၏ဖင်ပေါက်လေး အနည်းငယ်ပျော့ပျောင်းလာသည့်အခါ ချူးဖန်ယန်သည် သူ့လီးကို မ,ပြီး အထဲကိုထိုးချလိုက်သည်။ချူးဖန်ယန်သည် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေက ကူစီ၏ခါးကနေ ရင်ဘတ်တွေဆီကို တက်သွားသည်။လက်နှစ်ချောင်းက နို့သီးလေးကို ပြုတ်တူလိုညှပ်ထားပြီး အသီးလေးကို ညှစ်ကာ ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။ထိုအပြုအမူက အခြားနို့သီးလေးကို မာစေသည်။

 

 

ချူးဖန်ယန်သည် ကူစီကိုတည့်တည့်အောက်ကိုတွန်းချလိုက်ကာ ထိုတွန်းအားက ရှန်းရိချန်ကိုလည်း သူ့လျှာကို ကူစီအဖုတ်ထဲညပ်သွားစေသည်။ကူစီစောက်ရည်တွေအကုန်လုံး သူ့ပါးစပ်ထဲ ဝင်ကုန်သည်။

 

 

ကူစီသည် ထိုလူနှစ်ယောက်၏စော်ကားခံရခြင်းကို ပျော်ရွှင်နေသည်။သူ ဘယ်လောက်ပဲ ချူးဖန်ယန်နဲ့ရှန်းရိချန်ကို ရိုက်ပုတ်ကာဆူပူကြိမ်းမောင်းနေပါစေ… အဆုံးမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ဆီကနေ သူ့ခြေထောက်တွေကားလျက် စောင်ပက်လေးပြဲလန်နေအောင် အလိုးခံရခြင်းနဲ့သာ အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။နောက်ပိုင်းရောက်တော့ ကူစီသည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး မရိုက်နှက်ရဲတော့ဘဲ အော်ဟစ်ကာ ကျိန်ဆဲရုံသာတက်နိုင်တော့သည်။ထိုသို့ဆိုရင်တောင် သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကိုပြင်းပြင်းထန်ထန်လိုးဖို့ အကြောင်းပြချက်အများကြီးကို သုံးလာကြလိမ့်မည်။ကူစီသည် ခုခံဖို့ကို အားအင်ကုန်ဆုံးနေပြီး တားမြစ်ဧရိယာပိတ်ခံရမည့်အချိန်ကိုသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။ထိုမှသာ သူ့အဖေဆီသွားပြီး သူ့ကိုအနိုင်ကျင့်ခဲ့တဲ့ ခွေးသူခိုးနှစ်ကောင်ကို သတ်ပစ်ဖို့ သွားပြောနိုင်မှာဖြစ်သည်။

 

 

နောက်ဆုံးတော့ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တော့ တားမြစ်ဧရိယာကို ပိတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ထိုအချိန်မှသာ ကူစီမှာ သူ့မူလနေရာကိုပြန်သွားပြီး ချူးဖန်ယန်နဲ့ရှန်းရိချန်ကို ရိုက်နှက်ကာ ကြိမ်းမောင်းပြီး သူ့ကိုယ်သူကျေနပ်အားရနေတော့သည်။

 

 

ရှန်းရိချန် ကူစီ၏မောက်မာကာအထက်စီးဆန်သည့်အမူအရာကိုကြည့်ရုံဖြင့် ကူစီခေါင်းလေးထဲ ဘာတွေတွေးနေတယ်ဆိုတာ သူသိသည်။သိပေမယ့်လည်း ကူစီ၏အတွေးလေးတွေကို ဖျက်စီးဖို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ကူစီစောက်ပက်လေးသည် သူထိုးဖော​က်တာကို ခံရတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အပြင်ထွက်ပြီးရင် ကူစီကိုဘယ်လိုမျိုးအပြစ်ပေးရမလဲဆိုတာကိုတွေးနေဆဲပင်။အတွေးနဲ့တင် ထိုအရာကရယ်စရာကောင်းသည်။ကူစီက သူ့အဖေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြန်တွေ့နိုင်မှာလဲ…

 

 

တားမြစ်တံခါးက ပိတ်သွားသည်။ကူစီနိုးလာတော့ ထိုဟာက သူရင်းနှီးနေသည့်မြင်ကွင်းမဟုတ်တာကိုသိလိုက်တော့ သူထိတ်လန့်သွားသည်။

 

“ရှန်းရိချန် မင်းငါ့ကို ဘယ်ကိုခေါ်လာတာလဲ…မင်းငါ့ကို မြန်မြန်ပြန်လွှတ်ပေး! ငါ ငါ့အဖေ့ကို ပြန်မတိုင်တော့ဘူးလေ…မဟုတ်ရင် ငါ့အဖေသာ မင်းကိုရှာတွေ့သွားရင် မင်း သေချာပေါက် သေတဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခံရမှာ !” ကူစီသည် ရှန်းရိချန်ကို ကြည့်ပြီး လိမ်ညာလိုက်သည်။သို့ပေမယ့် သူ့မျက်လုံးများရှိ စိုးရိမ်မှုတွေက သူ့ကိုသိသာစေသည်။

 

 

“သခင်လေး…ကျွန်တော်တို့ကို ဒီမှာစောင့်နေနော်…ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ကျွန်တော်တို့ပြန်လာခဲ့မယ်” ရှန်းရိချန်သည် ကူစီ၏စကားတွေကိုလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ထိုအစား ကူစီအနားကို လျှောက်သွားပြီး ကူစီခေါင်းကို နှစ်သိမ့်သည့်ဟန်ဖြင့် ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ထို့နောက် သူသည် ကူစီကိုအိပ်ရာပေါ် ချည်နှောင်ဖို့ မန္တန်တစ်ခုရေရွတ်လိုက်ပြီး ကူစီကို Bigu Dan ကျွေးလိုက်သည်။ရှန်းရိချန်သည် ကူစီ၏ဖာအပေါက်လေးတွေက မသက်မသာဖြစ်ပြီး ယားနေမည်ကို စိုးရိမ်တာကြောင့် သူအထူးပြုလုပ်ထားသည့်လိင်တံကြီးတွေကို အပေါက်လေးတွေထဲ ထိုးသွင်းခဲ့ပြီး စိတ်ချမ်းသာစွာဖြင့် တံခါးကိုချိတ်ပိတ်ခဲ့ကာ ချူးဖန်ယန်နဲ့အတူ ဂိုဏ်းဆီသွားခဲ့သည်။

 

 

သို့သော် ရှန်းရိချန်ထွက်သွားပြီး တစ်ရက်တောင်မရှိသေးသည့်အချိန်ကာလမှာ သူစီစဥ်ခဲ့သည့်ချိတ်ပိတ်မန္တန်က အပြင်ကနေ ဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

 

 

ရှောင်းရိချင်သည် ရွာသေးသေးလေးမှာ ဒီလိုမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည့်စိတ်ဝိဉာဥ်စွမ်းအင်ရှိနေတာကို သံသယဖြစ်နေသည်။တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုအန္တရာယ်ပေးမှာကို ကြောက်တာကြောင့် စိတ်ဝိဉာဥ်စွမ်းအားအတက်အကျကိုစစ်ဆေးကြည့်ဖို့ သွားခဲ့သည်။စိတ်ဝိဉာဥ်စွမ်းအင်မန္တန်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့်သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အထဲမှာ အဝတ်မပါသည့်အမျိုးသားတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

 

 

ထိုအမျိုးသားက ချွေးတွေဖြင့်စိုရွှဲနေပြီး သူ့၏အနီရောင်နှုတ်ခမ်းပါးများသည် အနည်းငယ်ဟနေကာ သူ့မျက်ခုံးတွေမှာလည်း အနည်းငယ်တွန့်နေပြီး ထိုလူဟာ ဟောဟဲလိုက်နေသည်။နောက်ပြီး ထိုအမျိုးသားကို ထိုသို့ဖြစ်စေသည့်အရာမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိအရာဖြစ်သည်။

 

 

ထိုယောင်္ကျား၏သွယ်လျသည့်ခြေထောက်တွေက အံ့အားသင့်စရာကောင်းအောင်ကို ဖြူဖွေးတောက်ပနေပြီး ကျောက်စိမ်းရောင်လိင်တံလေးကတော့ ဘေးဘက်မှာ ပျော့ပျောင်းစွာအနားယူနေလေသည်။မျက်စိအဖမ်းစားနိုင်ဆုံးအရာကတော့ ထိုယောင်္ကျားမှာ မိန်းမအင်္ဂါ​အပေါက်လေးပါနေတာပင်။အမျိုးသမီးအင်္ဂါအပေါက်လေးက အမျိုးအမည်မသိသည့်လိင်တံတစ်ခုနဲ့ ထိုးဖောက်ခံထားရပြီး သနားစရာပူစီလေးမှာ ဆိုးဆိုးရွားရွားကိုနီရဲနေပြီး ထိုလူကျုံ့လိုက်တာနှင့် အရည်တွေက တစ်စက်စက်ယိုကျလာသည်။

 

 

ရှောင်ရိချင်သည် ထိုအရာဖြင့် ဖမ်းစားခံလိုက်ရပြီး ထိုယောင်္ကျား ရုတ်တရက် အကျယ်ကြီး ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းအော်ညည်းလာတော့မှသာ သူအသိပြန်ဝင်လာတော့သည်။ရှောင်ရိချင်သည် ချောင်းအသာဟမ့်ကာ သူ့ခေါင်းကိုတစ်ဖက်လှည့်လိုက်သည်။ထိုအခါမှ သူ ချက်ချင်းပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ပြီး ကူစီကိုယ်ထဲက လိင်တံနှစ်ခုကို ထုတ်ဖို့ မန္တန်တစ်ခု ရွတ်လိုက်သည်။

 

 

“Ughhhhhhh” အပေါက်လေးထဲကနေ ထွက်လာသည့်လိင်တံကြီးက နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသည့်လမ်းကြောင်းလေးကို ဖြတ်သန်းလာပြီး ညစ်ညမ်းသည့်အမျှင်လေးတွေကိုပါ ယူဆောင်လာသည်။ရှောင်ရိချင်သည် အနည်းငယ်ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။သူသည် အခြေအနေကိုစစ်ဆေးဖို့ ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးသွားလိုက်ချင်ပေမယ့် သူ့အရှေ့မှာရှိနေသည့် အသက်ရှုမှားလောက်အောင်ကိုဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ထိုအမျိုးသားလေး အရှက်ရသွားမှာစိုးရိမ်နေသည်။

 

 

“ငါက ရှောင်ရိချင်ပါ။ ဓားဝိဉာဥ်ဂိုဏ်းက တပည့်ခေါင်းဆောင်ပါ။ မင်း ငါ့အကူအညီလိုသေးလား?”ရှောင်ရိချင်သည် ထိုလူကို မကြည့်ရဲဖြစ်နေပြီး သူနှလုံးခုန်သံကလည်း မရည်ရွယ်ဘဲ မြန်လာသည်။သူ သူ့ဂိုဏ်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မပြောလိုက်သင့်ဘူး။ဒါပေမယ့် ထိုလူကို ဂရုတစိုက်ဖြင့် ရိုးရိုးသားသားပြောလိုက်သည်။

 

 

သာယာမှုများငြိမ်သက်သွားစေရန် ကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသည့်ကူစီမှာ ‘ရှောင်ရိချင်’ဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံးကိုကြားပြီးနောက်မှာတော့ ချက်ချင်းကိုအေးခဲသွားတော့သည်။

 

 

အဲဒါသူပဲ!သူက ဇာတ်လိုက်ရှို့ပဲ!ရှန်းရိချန်နဲ့အခြားလူတွေဆီက​နေ သေတဲ့အထိအလိုးခံရမယ့်သူက သူဖြစ်နေသင့်တာလေ!!

 

 

ကူစီသည် ရှောင်ရိချင်ကို ကြည့်ဖို့ သူ့မျက်လုံးတွေကို ပင့်လိုက်သည်။သူကြည့်လေလေ မုန်းတီးမှုကိုခံစားရလေလေဖြစ်နေသည်။ရှောင်ရိချင်ကို ရှန်းရိချန်နဲ့အခြားလူတွေဆီ ပေးအပ်သရွေ့ သူလည်း လွတ်မြောက်မည်ဖြစ်သည်။နောက်ပြီးတော့ ရှောင်ရိချင်ကို လျှော့တွက်လို့မရ​ဘူး။ကူစီသည် ရှောင်ရိချင်ကို နက်မှောင်နေသည့်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

 

Chapter 9 Ended~~

တတိယမြောက်Gong ပေါ်လာပါပြီ~~