Chapter 3•••အစေ့လေးနဲ့နို့သီးတွေ လောင်ကျွမ်းခံရပြီး ဖင်ပေါက်လေး အဖောက်ခံရတယ်(လက်ချောင်းဖြင့်)

 

ရှန်းရိချန်က ဒီပုံစံအနေအထားအတိုင်း ဆက်သွားကာ သူ့ရဲ့ပျံသန်းခြင်းကလည်း အရမ်းကိုမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။ ခဏလောက် အရှိန်မြန်သွားလိုက် ၊ ခဏလောက် အရှိန်နှေးသွားလိုက်နဲ့။ သူ့လက်ချောင်းတွေကလည်း အရှိန်လျော့သွားလိုက် တိုးသွားလိုက်နဲ့ ကူစီစောက်ပက်လေးထဲ ထိုးဖောက်နေသည်။

 

သနားစရာကောင်းတဲ့ပန်းပွင့်ပေါက်လေးကတော့ မနက်တုန်း က ရှန်းရိချန်ကြောင့် ဖူးရောင်နေပြီး အထိမခံဖြစ်နေကာ အခုလည်း ရှန်းရိချန်လက်နဲ့ပဲ နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ခံရနေသည်။

 

ဒီတစ်ခါတော့ ရှန်းရိချန်က ကူစီရဲ့စောက်ပက်ကို အပေါ်ကနေ ဖုံးအုပ်ဖို့ သူ့လက်ချောင်းတွေကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုရင် ကူစီက သူ့လက်ချောင်းတွေကို အရမ်းညှစ်ထားလို့ဖြစ်သည်။စောက်ပက်အက်ကွဲကြောင်းလေးထဲက စောက်စိလေးကလည်း သူ့လက်ချောင်းကို ဖြစ်ညှစ်ထားသည်။

 

 

ရှန်းရိချန် သူ့လက်အောက်ခြေက ချော်ကျိ ချော်ကျိဖြစ်နေသည်ကိုခံစားမိတော့ ကူစီအင်္ဂါကြားညှပ်နေတဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ထိုအရာကိုပြန်ထိကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် ရှန်းရိချန်သည် သူ့လက်ချောင်းတွေကြား ညှပ်နေသည့် အစိလေးကို အတွင်းအားသုံးကာ ဆွဲလိုက်သည်။ ထိုအစိလေး ငါးစင်တီမီတာလောက် ရှည်ထွက်လာတဲ့အထိကို မညှာမတာဆွဲလိုက်သည်။

 

 

ရှန်းရိချန်သည် စောက်စိလေးဆွဲခံရပြီးနောက် တုန်ယင်နေသည့် ကူစီအင်္ဂါလေးကိုကြည့်လိုက်သည်။အစိလေးကို ကိုင်ထားသည့်လက်ချောင်းတွေက တဖြည်းဖြည်းပူလာသည်။ ကူစီသည် အစေ့လေးကနေလာတဲ့ အပူရှိန်ကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အသိဝင်လာသည်။သူ့အစေ့လေးရဲ့ညဥ်းပန်းနှိပ်စက်မှုဒဏ်ကနေ ရှောင်ဖယ်ဖို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

 

 

သို့ပေမယ့် ထိုဟာက အရာမရောက်ပေ။ကူစီရဲ့ပြင်းထန်တဲ့ရွေ့လျားမှုတွေက သူ့ကို ပိုပြီးညစ်ညမ်းသည့်အရည်တွေ ထွက်လာစေသည်။နောက်ပြီး သူစောက်စိလေးကလည်း အပွတ်ခံရလွန်းလို့ နီရဲကာ ရောင်လာသည်။

 

ထိုအချိန် ရှန်းရိချန်က အရှိန်ကိုထပ်မြှင့်လိုက်တာကြောင့် စောက်စိလေးမှာ စုတ်ပြတ်သွားသည်အထိ ထပ်လုပ်ခံလိုက်ရသည်။ရှန်းရိချန်သည် ကူစီအစေ့လေး ဆွဲညှစ်ခံရပြီး အနီရောင်ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို သိဖို့ကြည့်ရန်တောင် မလိုပေ။သူ အစေ့လေးကို ထပ်ညှစ်လိုက်သည်။

 

 

ရှန်းရိချန် ကူစီရဲ့နီရဲနေသည့်နှာခေါင်လေးနဲ့ မျက်ရည်တွေပြည့်နေသည့်သနားစရာကောင်းတဲ့အကြည့်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

 

 

ရှန်းရိချန်က ထိုဟာသည် သူကျင်းတန်အဆင့်ကို ရောက်ပြီး အတွင်းအားကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် မသုံးတတ်သေးတာကြောင့်ဆိုပြီး ကပျာကယာအလျင်စဆို ပြောလာသည်။အနာဂတ်မှာ သူ့ကို ပရောပရည်လုပ်ရဲဦးမလားဆိုတာ သိဖို့ သူ ကူစီအစေ့လေးကို ထပ်ဆွဲညှစ်ချင်နေသည်။

 

(note / ကြည့်ရတာ Chapter 2 တုန်းက ခေါင်းပေါ်ကထွက်လာတဲ့အသံ(ညည်းသံ)တွေကို သူ့ကိုမြူစွယ်နေတယ်လို့ထင်သွားတဲ့ပုံပဲ)

 

ကူစီအိပ်ဆောင်ရှိတဲ့တောင်ထွတ်ကိုသွားတဲ့ လမ်းတစ်ဝက်ပဲရှိသေးတာကြောင့် ရှန်းရိချန် လက်​မလျှော့သေးပေ။

 

ရှန်းရိချန် ကူစီအစေ့လေးကို နောက်ဆုံးမှာတော့ လွတ်လိုက်ပေမယ့် သူ့လက်ကို ကူစီရဲ့စအိုပေါက်နားကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ကူစီရဲ့ဖင်ပေါက်လေးက ကျုံ့ကာ တုန်ယင်နေသည်ကိုခံစားမိတော့ သူ နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်သည်။သနားစရာကောင်းတဲ့ဖင်ပေါက်လေးရဲ့ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး သူ့ရဲ့ရှည်လျားတဲ့လက်ခလယ်ကို ဖင်ပေါက်လေးထဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

 

ဖင်ပေါက်လေးအတွက် ဒီအကြိမ်က ပထမဆုံးစားသုံးတဲ့အကြိမ်ဖြစ်ပြီး လက်ခလယ်လေးကို ‘ဟယ်လို’ လို့နှုတ်ဆက်ဖို့အတွက် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသေးပေ။လက်ခလယ်လေးက ဖော်ရွေမှုမရှိတဲ့မုဆိုးလေးတစ်ယောက်လိုဖြစ်နေပြီး ဖင်ပေါက်လေးရဲ့ စူးစမ်းလိုတဲ့နှုတ်ဆက်မှုအပေါ် တုန့်ပြန်ချက်မရှိပေ။ဖင်ပေါက်လေး ပြေလျှော့သွားတဲ့အချိန် လက်ခလယ်လေးက ဖင်ပေါက်လေးရဲ့လျှို့ဝှက်နေရာလေးကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ ဆန့်သွားသည်။မြှင့်တက်ပြီး ခလုတ်လေးနဲ့တူသည့်အနီရောင်အဖုလေးကို တွေ့တော့ ကလူ၏မြူ၏လုပ်တတ်တဲ့ယုန်လေးလို(ကူစီ) သူ့လက်ချောင်းတွေပေါ် ရုန်းကန်နေသည်။

 

 

သို့ပေမယ့် ထိုဟာက အသုံးမဝင်ပေ။ အပျက်လေးရဲ့ဖင်ပေါက်လေးက လက်ခလယ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းစားသုံးပြီးကာ သူဘယ်လောက်ကြိုးစားကြိုးစား မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

 

ထိုအစား လက်ခလယ်လေးရဲ့ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းတာကိုပဲ အကြိမ်ရေအနည်းငယ် ခံလိုက်ရသည်။

 

(note / ရှန်းရိချန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းအားသုံးပြီး ပူအောင်လုပ်လို့ရပါတယ်။ အဲဒါကြောင့် သူ့လက်ချောင်းတွေက ပူနေတာပါ)

 

ပူလောင်နေတဲ့ကူစီဟာ ထပ်ကာထပ်ကာ အော်ပေမယ့် စွန့်ပစ်ခြင်းခံထားရတဲ့စောက်ဖုတ်လေးကတော့ အရည်တွေ စီးကျလာသည်။

 

 

” ထပ်မလုပ်နဲ့တော့ ရှန်းရိချန်.. ငါမလိုချင်ဘူး…ငါ့ကိုလွှတ်ပေး! ”

 

ကူစီရဲ့ငြီးငြူသံတွေ မရပ်တန့်ခင်မှာပဲ ရှန်းရိချန်က သူ့ရဲ့နို့သီးထိပ်တွေကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

 

 

“ရင်သားတွေ! ငါရင်သားတွေ မလုပ်ပါနဲ့…အရမ်းနာတယ် ”

 

ကူစီ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုထောက်ထားဖို့ သူ့ရင်သားတွေကိုပဲ အားကိုးနိုင်သည်။သူ့နို့သီးတွေကလည်း အဆွဲခံထားရလို့ အရမ်းရှည်လျားနေကာ ကူစီပါးစပ်ကနေလည်း သရည်များစီးကျနေသည်။

 

 

ကူစီ သူ့ရဲ့အားမရှိတဲ့လက်ချောင်းတွေဖြင့် ရှန်းရိချန်ရဲ့လက်မောင်းကိုကိုင်ကာ ရှန်းရိချန်ရဲ့ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းခံချင်နေသည်။

 

စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ထိုအရာက အလုပ်မဖြစ်ပေ။သူ့ရဲ့နို့သီးလေးတွေဟာ လက်ချောင်းပူပူကြီးတွေဆီကနေ ဆွဲညှစ်ခံထားရသည်။

 

ကူစီသည် သူ့နို့သီးလေးတွေ လောင်ကျွမ်းခံရတော့မည်ကိုသာ ခံစားမိပြီး သူ့ကိုယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှည့်လိုက်သည်။သို့သော် သူရဲ့ထိုသို့လှုပ်ရှားလိုက်တာကပင် သူ့နို့သီးတွေကို ပိုဆိုးသွားစေသည်။ပန်းရောင်နို့သီးလေးတွေဟာ အနီရောင် ၊ အနီရောင်ကနေ တစ်ဆင့် ခရမ်းရောင်ဖြစ်လာကာ ဖူးရောင်လာတော့သည်။

 

 

ရှန်းရိချန် သူ့လက်ကို ရုတ်ခြည်းလွတ်လိုက်သည်။

 

“Ahhhhhhh….ငါ့နို့သီးတွေ….ငါ့နို့သီးခေါင်းတွေတော့ ပျက်စီးကုန်ပြီ! ! ”

 

ကူစီ တုန်ယင်နေကာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အော်လိုက်သည်။ခန္ဓာကိုယ်ကို ပံ့ပိုးပေးထားသည့် တစ်ခုတည်းသော နို့သီးခေါင်းလေးက အရှည် ရှစ်စင်တီမီတာအထိ ဆန့်ထွက်နေသည်။ ခရမ်းရောင်ဖြစ်နေသည့် နို့သီးခေါင်းတွေက အရမ်း ပူပြင်းလွန်းတာကြောင့် ကူစီမှာ ခက်ခက်ခဲခဲ သူတို့ကို ပြန်သယ်လာရသည်။

 

 

ရှန်းရိချန် ကုတင်ပေါ်က သူ့ရင်ဘတ်သူ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖက်ထားပြီး အခုထိ အသိစိတ်ပြန်မဝင်သေးတဲ့ ကူစီကိုကြည့်ပြီး တံခါးကနေ ညင်ညင်သာသာထွက်သွားသည်။ သူ့မှာ အချိန်အများကြီးရှိတာကြောင့် သူအလျင်မလိုပေ။

 

Chapter 3 ended