World 5 ENDING

ဇာတ်သိမ်းပိုင်း: အဖုတ်ကျယ်သွားခြင်း၊ စုပ်ပြီး သောက်ခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ရှိပြီး ကလေးမွေးခြင်း

 

ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်တို့၏နေ့နေ့ညညကြိုးစားမှုအောက်တွင် ကူစီသည် သူတို့ဆုတောင်းသလိုကိုယ်ဝန်ရှိလာခဲ့သည်။

 

ထို့နောက်မှသာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကူစီ့အား ကစားခြင်းမှရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။ ဘာမှမသိသောကူစီသည် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး နောက်ဆုံးပျင်းသွားသည်ဟုသာထင်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြောင့်အခြေကျနေသော သူ့နှလုံးသားသည် နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ခုန်လာခဲ့သည်။

 

ကျိုးကျစ်ချန်နှင့် ကျောက်စစ်လင်တို့နှစ်ယောက် သူ့အားငါးရက်လောက်မလိုးသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် ကူစီသည် သတ္တိပိုရှိလာခဲ့သည်။ ကျိုးကျစ်ချန်နဲ့ကျောက်စစ်လင် ညဘက်ပြန်လာသည့်အခါ ကူစီသည်အိပ်ယာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ သူတို့ကိုကြည့်ခဲ့သည်။ “ မင်းတို့နှစ်ယောက်ငါ့ကိုဘယ်တော့လွှတ်ပေးမှာလဲ။ ငါမင်းတို့ကိုတရားမစွဲမှာမို့ ကြောက်စရာမလိုဘူး”

 

ကူစီထင်ထားခဲ့သလို ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်သည် စိတ်သက်သာရာရကာသက်ပြင်းမချခဲ့ပေ။  သို့သော် သူ့စကားကြောင့်ဒေါသထွက်နေပုံပေါ်သည်။ သူတို့သည်တံခါးကိုစောင့်ပိတ်ခဲ့ပြီး သူ့အားနက်မှောင်သည့်မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်နေကြသည်။ “ ရက်အနည်းငယ်လောက်ယားပြီးနောက်မှာ အဖုတ်ကစပြီးလွင့်နေပြီပဲ”

 

ကျောက်စစ်လင်စကားပြောပြီးနောက် သူသည်ကူစီ့ခြေထောက်ကိုဆွဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ့ခေါင်းအားကူစီ့ခြေထောက်ကြားတွင်ညှပ်ထားခဲ့သည်။ လိင်မဆက်ဆံရတာကြာပြီဖြစ်သောကျောက်စစ်လင်သည် ရူးသွပ်နေပုံပေါ်သည်။ သူသည် ကူစီ၏အဖုတ်အားအသံမြည်လာသည်အထိလျက်ခဲ့သည်။ ရှေ့သို့တိုးလာသောကျိုးစစ်ချန်သည်လည်း ကူစီ့အားနောက်ကနေဖက်ခဲ့ပြီး ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းကိုလက်ချောင်းများဖြင့်ကစားနေခဲ့သည်။

 

အလွန်အကျွံအသုံးပြုပြီးသောကူစီ၏အဖုတ်သည် အချိန်ခဏလေးမှာပင် စိုစွတ်ပြီးရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည်။ ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ၏အဖုတ်အရည်များနှင့်ပေနေသောခေါင်းကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ကူစီ၏ပါးစပ်နားသို့သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏တင်းနေအောင်ပိတ်ထားသောပါးစပ်ကို လျက်ကာကိုက်ခဲ့သည်။ “ သနားစရာအဖုတ်လေးက အရည်တွေစီးနေတာပဲ။ ဒါတောင် မင်းကအပြင်ကိုထွက်ပြေးချင်တုန်းလား။ အဲ့အချိန်မှာ အဖုတ်ကိုတစ်ခြားခွေးတွေလိုးတာခံရလိမ့်မယ်” ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းထည့်နေရင်းကြောက်စရာကောင်းစွာပြောခဲ့သည်။ ကူစီ၏အဖုတ်ကိုလက်နှစ်ချောင်းဖြင့်ညှပ်နေပြီး ဖောင်းကာယောင်နေသောအစိသည် ပြင်းထန်စွာဆွဲခြင်းခံခဲ့ရသည်။

 

“ အားးးးး မဖြစ်ဘူး” ကူစီသည်ငိုကာ သူ့လက်ကိုအဖုတ်ဆီသို့ရောက်အောင်ဆန့်ခဲ့သည်။ သူ့အစိသည် ကျောက်စစ်လင်ကြောင့် ပြဲတော့မတတ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

 

ထိုကိစ္စပြီးသည့်နောက် ကျောက်စစ်လင်နှင့်ကျိုးကျစ်ချန်သည် ကူစီ့အားမလိုးရဲကြဘဲ အလွန်အကြူးသာကစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ပြီးနောက် ကူစီသည်သူတို့နှစ်ယောက်ရှေ့ကိုဘယ်တော့မှမသွားရဲတော့ဘဲ ထွက်သွားရန်လဲမပြောတော့ပေ။ လုံခြုံရေးအတွက် ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်သည် သူတို့၏မူလမြို့သို့ပြန်သွားပြီး ကူစီ့အားနောက်တစ်ခါထပ်မကစားရဲကြတော့ပေ။

 

ကူစီသည် ခဏတာလောက်အနားယူလို့ရခဲ့သည်။

ကလေးမွေးမည့်အမျိုးသမီးသည် ကောင်းမွန်သည့်သစ်လုံးကိုသုံးကာသူ၏အဖုတ်ကိုကောင်းကောင်းကားနိုင်မှသာ ကလေးကိုလုံခြုံစွာမွေးနိုင်မည်ဟူသောသတင်းကို ကျောက်စစ်လင်ဘယ်နေရာကကြားလာခဲ့မှန်းမသိခဲ့ချေ။

 

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူသည်တောင်ပေါ်သို့တက်ကာ သူနှင့်သင့်တော်မည့်သစ်လုံးကိုလတစ်ဝက်လောက်ရှာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီိ  အိပ်နေစဉ် ညတစ်ညတွင် ကူစီ့အဖုတ်အားခန့်မှန်းရန်တိတ်တိတ်ကလေးသွားခဲ့သည်။ ပြီးနောက် ခြံထဲသို့ပြေးသွားကာ တစ်ညလုံးသစ်လုံးကိုတိုက်နေခဲ့သည်။

 

ရက်များစွာကြာပြီးနောက် ကျောက်စစ်လင်၏လက်ထဲရှိသစ်လုံးသည် လက်သီးအရွယ်အစားလောက်ရှိသည့်တုတ်တစ်ချောင်းအဖြစ်ပေါ်လစ်တိုက်ပြီးခဲ့သည်။ အန်ရှန်မှာရှိသည့်ကူစီ၏ဘဝသည် ဒီနည်းဖြင့်ကျောက်စစ်လင်ထံမှဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ကူစီသည် ကျောက်စစ်လင်၏လက်ထဲရှိ ကြီးမားသည့်သစ်သားချောင်းကိုကြည့်ကာ ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီး ကုတင်အနောက်သို့ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ “ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဒီနေရာကထွက်သွားစမ်း!”

 

သို့သော် ကူစီ၏သေးငယ်သည့်ရုန်းကန်မှုသည် ကျောက်စစ်လင်၏သတိထားမှုကိုနည်းနည်းမျှမခံရပေ။ ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ့အားအလွယ်တကူသူ့ဘက်သို့ဆွဲလိုက်ပြီး ကူစီ၏အဖုတ်ကိုသူ့လက်ဖဝါးဖြင့်လျင်မြန်စွာကုတ်ခြစ်ခဲ့သည်။ ရုန်းကန်နေသောကူစီသည် ချက်ချင်းပင် ကျောက်စစ်လင်၏အထိတွေ့ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်နူးညံ့လာခဲ့သည်။ ရင့်မှည့်နေသောအဖုတ်သည် ကျောက်စစ်လင်၏လက်ဖဝါးကိုလောဘတကြီးဖက်တွယ်ထားသည်။ အဖုတ်ထဲမှအရည်ပူများသည်လည်း စီးကျခြင်းမှာမရပ်တော့ပေ။

 

ကျောက်စစ်လင်သည် သူ၏လက်ငါးချောင်းစလုံးကို ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ထည့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏အဖုတ်စတင်ကာသက်တောင့်သက်သာဖြစ်လာသည်အထိ လက်ငါးချောင်းကိုနေရာသေးသေးလေးပြောင်းခဲ့သည်။ ကူစီ့အဖုတ်၏ထိပ်ပိုင်းကိုသူ့လက်သီး

ဖြင့်ထုပြီးနောက် ကျဉ်းနေသည့်အဖုတ်ကို ကျယ်လာသည်အထိတွန်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျောက်စစ်လင်သည်သူ့လက်သီးအားဆွဲထုတ်ခဲ့သည်။ သူပြန်မကောင်းသေးခင် ကူီမေ့မျောနေစဉ်အတွင်း ကူစီ၏အဖုတ်အထဲသို့ထိုးထည့်ခဲ့သည်။

 

ထိုအချိန်ကစပြီး ကူစီသည်လုံးဝအနားမရတော့ချေ။ သူသည် နေ့တိုင်းကြီးမားသည့်သစ်လုံးဖြင့်တင်းကျပ်စွာအစို့ခံခဲ့ရသည်။

 

ငါးလလောက်ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးနောက် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းများသည်လည်း ရုတ်တရက်နို့များထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစပြီး မနက်တိုင်းနီးပါး ကျောက်စစ်လင်နှင့်ကျိုးကျစ်ချန်နိုးလာသည့်အခါတွင် ပထမဆုံးလုပ်သည်မှာ သူ၏နို့သီးခေါင်းထိပ်တွင်ခက်ခက်ခဲခဲစုနေသောနို့များအားစုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကူစီ၏ကြီးမားပြီးနီရဲသည့်နို့သီးခေါင်းသည် သူ၏ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှုကြောင့် ကျောက်စစ်လင်နှင့်ကျိုးကျစ်ချန်တို့၏မကြာခဏအလည်လာသူဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးသည် ကြီးမားသည့်ကလေးများနှင့်တူပြီး အချိန်ရတိုင်း ကူစီ၏နို့ကိုစို့နေကြသည်။

 

ဒီနေ့သည် ကူစီကလေးမွေးရမည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်သည် ကူစီ့အား တမင်သက်သက်မြို့ပြင်သို့ တစ်လစောကာခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့ထဲသို့ဆေးဝါးကူသမှုများရှာရန်ပြန်လာခဲ့သည်။ ဆရာဝန်၏အကြံအောက်တွင် ကူစီသည်ကလေးနှစ်ယောက်ကိုချောမွေ့စွာမွေးနိုင်ခဲ့သည်။

 

ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်သည် ဘယ်လိုပိုင်ဆိုင်မှုကိုတည်ဆောက်ထားသည်ကိုမသိကြသေးပေ။ သူတို့၏စုဆောင်းမှုများသည်လည်း တစ်နေ့တစ်ခြားတိုးတိုးလာသည်။ ကျိုးကျစ်ချန်သည် ကလေးမွေးတာနှစ်လကြာပြီးသောကူစီ့ကို သူကလေးမွေးသည်ဟူသည့်သတင်းမထွက်လာအောင် ကာကွယ်ဖို့တစ်ခြားမြို့ကိုခေါ်သွားခဲ့သည်။

 

…….

 

ကူစီသည် သူကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး ကလေးနှစ်ယောက်မွေးရမည်ကိုသိပြီးကတည်းက သူ၏စိတ်ပျက်မှုသည် နည်းနည်းလေးတောင်ရွေ့မသွားပေ။ ကလေးနှစ်ယောက်မွေးပြီးနောက် ကူစီသည်သူတို့နှစ်ယောက်ကိုထပ်မမြင်ချင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် ကလေးတွေကိုနို့တိုက်ဖို့လဲလုံးဝငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူတို့ကြားရှိဆက်ဆံရေးသည်လည်း တင်းမာနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကူစီ့ကို ကလေးနို့တိုက်ရန်ဖိအားမပေးခဲ့ချေ။ အဲ့အစား သူတို့လုပ်စရာမရှိတိုင်း နို့တွေများနေပြီဟုပြောကာ ကူစီ၏နို့ကိုမကြာခဏညှစ်ထုတ်ကြသည်။

 

ကလေးနှစ်ယောက်ငါးနှစ်ပြည့်သည့်အခါ ကူစီသည်သူ့ကံကြမ္မာကိုလက်လျှော့လိုက်ပြီး သူ့အခန်းထဲကိုဝင်ခွင့်မပြုထားသည့်ကလေးနှစ်ယောက်အား တစ်ချက်လောက်ကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။ ကြည့်နေရင်း သူနဲ့ချွတ်စွပ်တူသည့်ကလေးကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်တစ်ယောက်သည် ကျောက်စစ်လင်နှင့်လုံးဝတူနေသည်။

 

ကျောက်စစ်လင်အားလုံးဝမကြိုက်သည့်ကူစီသည် သူနှင့်တူသည့်ကလေးအား တံခါးကိုကျော်၍လက်ပြနေခဲ့သည်။ ကူကျင်းရွှမ်းသည် သူ့အားလက်ပြနေသောကူစီ့ကိုကြည့်ခဲ့သည်။ ခဏလောက်ကြောင်အနေပြီးနောက် သူသည်အခန်းထဲကိုပျော်နေသည့်မျက်နှာဖြင့်သွားခဲ့သည်။ ဘေးရှိကူဖေးယွမ်သည်လည်း အခန်းထဲသို့ပျော်နေသည့်မျက်နှာဖြင့်သွားခဲ့သည်။

 

“ မင်းကိုဘယ်သူကဝင်ခိုင်းလို့လဲ။ ထွက်သွား!” ကူစီသည် ကျောက်စစ်လင်နှင့်တူသည့်မျက်နှာအားကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကျိုးကျစ်ချန်နှင့်ကျောက်စစ်လင်အား မကျေနပ်မှုများကို ကူဖေးယွမ်ထံပုံချခဲ့သည်။

 

ရပ်ဖို့အပြောခံလိုက်ရသည့် ကူဖေးယွမ်သည် ကူကျင်းရွှမ်အား နူးညံ့စွာပြောနေသောကူစီ့ကိုကြည့်ပြီး သူ၏အမူအရာသည် သူ့အဖေကဲ့သို့ မှောင်မိုက်လာကာ မပြတ်မသားဖြစ်လာသည်။

 

ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက်…..

 

ကူဖေးယွမ်သည်ကူစီ့အခန်းထဲကထွက်လာသော ကူကျင်းရွှမ်ကိုကြည့်ကာ “ သူတို့အခုမှထွက်သွားတာ။ မင်းမစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား”

 

ကူဖေးယွမ်၏စကားကိုကြားသောအခါ ကူကျင်းရွှမ်သည်သူ့အား ညင်သာစွာကြည့်ခဲ့သည်။ “ အဖေကမင်းကိုအခန်းထဲမဝင်ခိုင်းတာလေ။ ငါ့ကိုမဟုတ်ဘူး”

 

ကူဖေးယွမ်သည်အေးစက်စွာနှာမှုတ်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ကူစီ၏အခန်းထဲသို့ဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထင်ထားသည်အတိုင်း ကူစီသည်သတိလစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အထဲသို့လျှောက်သွားသောကူဖေးယွမ်သည် ဘာမှမပြောပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည်

အချင်းချင်းသဘောပေါက်သလိုကြည့်ကာ ကူစီ့အား စတင်ခြယ်လှယ်တော့သည်။

 

ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ကူစီသည်ကမ္ဘာကနေ  ထွက်သွားခဲ့သည်။

 

[ ကူစီမှတ်ဥာဏ်ကွယ်ပျောက်၍ ကမ္ဘာအသစ်ကိုဆက်သွယ်ခြင်း]

 

[ ကူစီမှတ်ဥာဏ်ကွယ်ပျောက်၍ ကမ္ဘာအသစ်ကိုဆက်သွယ်ခြင်း]

 

ကူစီကမ္ဘာအသစ်ကိုအပို့ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဦးနှောက်မှအသံတစ်ခုသည် ထွက်လာခဲ့သည်။ ( ကူစီကဘယ်တော့ငါတို့ကမ္ဘာကိုလာမှာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ဇာတ်လိုက်တွေ အုံကြွနေပြီ။ သူ မလာရင် ငါတို့ကမ္ဘာကပျက်ဆီးတော့မယ်)

 

( အမြန်လုပ် ကူစီ့ကို ငါတို့ကမ္ဘာကဇာတ်ဆောင်တွေကိုနှစ်သိမ့်ဖို့အရင်လုပ်ခိုင်း)

 

°°°°°°°°°°°°°

World 5 ပြီးသွားပါပြီ။