Chapter 70+71+72+73
[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 11 (arc6)
Arc 6 Chapter 11
လူထုထဲမှ တစ်ချို့ပုံရိပ်များကို ကင်မရာက မှတ်တမ်းယူနေသည်။ ထိုနောက်တွင်တော့ ဖန်းဒါရိုက်တာက အော်လံအားကိုင်ထားကာ မန်နေဂျာ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အကြည့်များအောက်တွင် နေရခက်ကာ ချောင်းဆိုးနေလေ၏။
” အာ.. လတ်တလောစျေးကွက်မှာအတက်အကျတွေနဲ့ ကုန်စျေးတက်တာတွေကြောင့်ရော ဒီပရိုဂရမ်ရဲ့ ဘတ်ဂျက်ကသတ်မှတ်ထားပေးတယ်။ ”
ဒါရိုက်တာက အဓိကအကြောင်းကိုမပြောခင် စကားပုလ္လင်ခံလိုက်၏။
” ဒီဗီလာက လှေကားရဲ့ဟိုးအဆုံးမှာပဲ အဲ့တော့မင်းတို့ရဲ့ပထမဆုံးအလုပ်က.. ”
” ဖန်းဒါရိုက်တာ.. ”
မုန့်သခင်လေးကသူ့စကားအားဖြတ်မေးလိုက်၏။
” ဘက်ဂျက်နဲ့ကုန်စျေးတက်တာနဲ့ကဘာဆိုင်လို့လဲ ”
ချီယန်၊ ချင်ယူနှင့် ထန်ထန်တို့က အေးတိအေးစက်ဖြစ်နေ၏။
” ဆက်ပြောလေ မရပ်နဲ့ ငါတို့မင်းရဲ့အကြောင်းပြချက်ကိုကြားချင်တယ် ”
ဝန်ထမ်းများက ရယ်ကာ သူတို့ပခုံးများပင်လှုပ်လာကြသည်။
ဖန်းဒါရိုက်တာက ပြောစရာစကားပျောက်သွားပြီး သူတို့အားစိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သူကအကြောင်းပြချက်ရှာမရှိဖြစ်နေလေသည်။
” ငါက ဒါရိုက်တာလေ အဲ့တော့ ဘက်ဂျက်က ကန့်သတ်ထားတယ်ဆို ကန့်သတ်ထားတယ်ပဲ ”
မုန့်သခင်လေးက ဘာမှမပြောတော့ဘဲ လက်မထောင်ပြကာသူ့အားဆက်ပြောရန်အချက်ပြလေသည်။
အာဏာပြနေသည့်ဒါရိုက်တာက အော်လံအားမြှောက်လိုက်သည်။
” ပထမဆုံးအလုပ်က မင်းတို့အထုတ်တွေကိုသယ်ပြီး နောက်ဆုံးနေရာကိုသွားဖို့ပဲ ”
လှေကားပေါ်မှဒရုန်းတစ်ခုပျံသွားကာ ရွာသေးသေးလေးအားအပေါ်မှကြည့်နေလေ၏။ ရေများကကြည်လင်နေပြီး တောရိုင်းပန်းများကလဲနေရာတိုင်းတွင်ရှိနေသည်။ ဗီလာသေးသေးလေးနှစ်လုံးက လှေကားဟိုးထိပ်တွင်ရှိနေကာ သူတို့အုပ်စုရောက်လာသည်ကိုစောင့်နေသည်။
လှေကားက မြင့်ကာမတ်စောက်ပြီး ကြီးမားသည့်အထုတ်များက သူတို့ကိုသရော်နေသလိုပင်။ အဖွဲ့မှလူများက သူတို့ကိုမိုးကြိုးပြစ်ချခံလိုက်ရသလိုပင်ဖြစ်သွားသည်။
ကျန်းရှီးက သည်းခံနိုင်မှလျော့နည်းလာ၏။
” ဒါရိုက်တာ ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်ဘာကိုယ်သယ်ရမှာလား ”
သူ့မျက်လုံးများက မျက်ရည်များကြောင့်အရောင်လက်နေသည်။
” ပရိုဂရမ်အသင်းက အရမ်းမရက်စက်လွန်းဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့နေ့လည်စာတောင်မစားရသေးဘူးလေ ”
သူကအဖွဲ့ထဲတွင် အကြီးဆုံးအိတ်ရှိနေပြီး ဒီလိုပူနေသည့်နွေရာသီနေ့တစ်နေ့တွင် ထိုအရာကိုသယ်ရမှာက လုံးဝခက်ခဲနေမည်ပင်။
ဖန်းဒါရိုက်တာက သူ့အားအေးစက်စက်ကြည့်လိုက်၏။
” ဟုတ်တယ် အသင်းကအဲ့လောက်ကိုရက်စက်တာ။ အကုန်လုံး မြန်မြန်လုပ်ပြီးစထွက်ကြတော့။ အဲ့မှာ နေ့လယ်စာစားကြမယ်။ ”
” ဟုတ်ပါပြီ ဟုတ်ပါပြီ ”
သခင်လေးများက သူတို့၏အထုတ်ကြီးများကိုကောက်ယူကာ သူတို့ကောကော၏အထုတ်ကိုပင်သယ်ရန်ကြိုးစားလေသည်။
သူက အထက်လူဟုသတ်မှတ်ထားသောမန်နေဂျာက လှေကားအမြင့်ကိုတွက်ချက်ကာ အကူအညီကိုလက်မခံပေ။ သူ့အိတ်အားလှဲလိုက်ကာ အလျားလိုက်သယ်လေသည်။
လုပ်စမ်းပါ..ဟိုသတ္တဝါလေးသုံးကောင်လုံးသူ့အပေါ်မှာ ပျော်ပါးနေကြတာကိုတောင်ကိုင်တွယ်နိုင်သေးတာပဲ ဒီအိတ်လေးကတော့ လွယ်လွယ်လေးပင်။
ချီယန်က သူ့နောက်မှကပ်လျှောက်လာကာ သူ၏မြေခွေးကဲ့သို့မျက်လုံးများက ဘောင်းဘီအောက်တွင်လုံးတစ်နေသော ဖင်လုံးလေးအားကြည့်လိုက်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်၏။
” ကောကောကသက်လုံအားတော်တော်ကောင်းတဲ့ပုံပဲ ”
သူ့ပစ္စည်းသူသယ်နေသော မန်နေဂျာက ကျောရိုးတစ်လျောက်လေအေးများဖြတ်သွားသလိုခံစားလိုက်ရပြီး သူ့လုပ်ငန်းအားမြန်မြန်လုပ်လေသည်။
မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ကောကောက နဲနဲလေးတောင်အမောခံနိုင်တာမဟုတ်ဘူး။
KFW ကအတည်ကြီးလုပ်နေပြီဖြစ်ကာ ကျန်းရှီးက သဘောမကျသော်ငြားလဲ သူဘာမှမလုပ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏အိတ်အားဆွဲလာကာ ချွေးများစိုရွဲနေပြီဖြစ်သော ပေါင်ချန်ဖျင်နားမှကပ်လျှောက်လာ၏။
နေကပူပြင်းလာကာ လူတိုင်းကို စိတ်တိုအောင်လုပ်နေသည်။ လှေကားအားတက်နေသည်နှင့် သခင်လေးများ၏လက်မောင်းကြွက်သားများက ထင်းနေ၏။ ထန်ထန်က ဘေးကနေကာ မျက်နှာနီနေသော်လဲ အဆင်ပြေနေသည်။ ကျန်းရှီးနှင့် ဝန်ထမ်းများကသာမောပန်းနေကြကာ လယ်ထွန်နေရသလိုဖြစ်နေ၏။
KFW အဖွဲ့က သူတို့ပန်းတိုင်သို့ရောက်သည်နှင့် သူဌေးဖန်းကျဲမောင်ကလဲ တောင့်မခံနိုင်တော့ကာ သူ့သူငယ်ချင်းအား အနှောက်အယှက်ပြုကာခေါ်လိုက်သည်။
” ထန်ထန် ထန်ထန်ရေ ထန်ထန် ”
ဖန်းကျဲမောင်က ငိုယိုကာပြောလေ၏။
” ငါ့ကိုကူပေးဦးလေ ”
ဝီရိယကောင်းသောကင်မရာက အနားသို့ကပ်လာကာ မန်နေဂျာထန်က Wet tissue အား သခင်လေးများထံသို့ကမ်းပေးလေသည်။ ထို့နောက် သူကပြုံးကာတစ်ဖက်လှည့်လာ၏။
” ဖန်းဒါရိုက်တာ ခင်ဗျား ရှောင်ယီကိုဆူနေတုန်းကတော့ အဲ့လောက်အားမနည်းနေပါဘူးလားလို့လေ.. ”
ထိုအချိန်တွင်ခနတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဖန်းကျဲမောင်၏ငိုယိုသံကြီးကပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
” အရှင်မင်းကြီးရေ! နယ်ချဲ့ကြင်ယာတော်လေးအတွက် အာဏာလာပြပြီး ဒုက္ခပေးနေတာပါလားလို့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ”
ထိုနယ်ချဲ့ကြင်ယာတော်လေးမုန့်က တစ်ရှူးဖြင့်သူလည်ပင်မှချွေးများကိုသုတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာအားကြားသောအခါ အမြဲလိုလိုပြောင်တိပြောင်ချော်ဖြစ်နေတတ်သည့်သူ့မျက်လုံးများဖြင့်မျက်စောင်းထိုးလေကာနှာမှုတ်လိုက်ပြီး အပီပြင်သရုပ်ဆောင်လေ၏။
ဝန်ထမ်းများကရယ်မောနေကြသော်လဲ ချွေးများဖြင့်မောပန်းနေသောကျန်းရှီးက ရယ်ဖို့အားပင်မရှိတော့ချေ။ သူ့မျက်နှာကလဲမအီမသာဖြစ်နေသေး၏။
သခင်လေးများက သူတို့အိတ်များကိုအပေါ်သို့သယ်ပြီးသည်နှင့် တခြားအရာများသယ်ရန်ကူလေသည်။ အကုန်လုံးသယ်ပြီးချိန်တွင်တော့ နေ့လည်ပင်စောင်းနေကာ လူတိုင်းကလဲ ဆာလောင်၍မောပန်းနေကြ၏။
နှစ်ထပ်ဗီလာက လေဝင်လေထွက်ကောင်းကာ သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သောလေများကလဲ တဖြူးဖြူးဖြစ်နေသည်။ သခင်လေးများကသူတို့အထုတ်များကိုချလိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်သို့ပစ်လှဲလိုက်၏။
ဝန်ထမ်းများကလဲပင်ပန်းနေပြီး ထန်ထန်ကအနားသို့လျှောက်လာကာ မေးလိုက်သည်။
“နေ့လည်စာကရောကိုယ့်ဘာကိုယ်ပြင်ရမှာလား ”
” ဟုတ်တယ် ငါတို့ပါဝင်ပစ္စည်းတွေအကုန်ပြင်ထားပေးတယ် ”
ဖန်းကျဲမောင် သနားစရာအကြည့်ဖြင့်သူ့သူငယ်ချင်းအားသတိပေးသည်။
” အများကြီးစားထားနော် ”
မန်နေဂျာကလက်သီးဆုပ်လိုက်ကာ သူ့အားရိုက်ရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီပင်။
သူတို့ဘာသူတို့ချက်ရမည်ကိုကြားသည်နှင့် သခင်လေးသုံးယောက်ကချက်ချင်းထလာကာ မန်နေဂျာနောက်သို့လိုက်၍ တတွတ်တွတ်ပြောလေ၏။
” ကောကော ကောကောရေ ကောကော ကျွန်တော်တို့ကူပေးမယ်လေနော် ”
မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ထန်ထန်ကအသီးအရွက်များကိုကိုင်ထားကာ သူ့နောက်မှ အမြှီးလေးများလိုက်နေသည်။ ဓားယူဖို့သွားရာတွင်လဲ နောက်ကနေလိုက်နေကာ သွားနေရာလိုက်နေပြီးအပိုးကျိုးနေ၏။
ထို့နောက် သူတို့အားရပ်ခိုင်းပြီး အလုပ်များခွဲပေးလိုက်သည်။
” ချင်ယူက သစ်တုံးခွဲလိုက် ချီယန်က မီးမွှေးပြီး မုန့်ချန်ယီ မင်းက အရွက်တွေဆေးပေး ”
” မင်းတို့လုပ်နိုင်မယ်မလား ‘
လုပ်နိုင်တာပေါ့ သေချာပေါက်ပဲ။
ရည်မှန်းချက်ကြီးသည့်ဝံပုလွေပေါက်လေးများက အလုပ်လုပ်ရန်သူတို့နေရာသူတို့သွားကြလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းက ကြောင်တောင်တောင်ရပ်နေသော ပေါင်ချန်ဖျင်အားသတိထားမိ၏။ ဖန်းကျဲမောင်ကမျက်မှောင်ကြုံ့ကာမေးလေသည်။
” ကျန်းရှီးရော ”
ပေါင်ချန်ဖျင်က ကင်မရာအားကြည့်၍ပြုံးလိုက်ကာ ကျန်းရှီးကနေလို့သိပ်မကောင်းလို့ဟုဆင်ခြေပေးရန်တွေးလိုက်သော်လဲ ချင်ယူကချက်ချင်းဖော်ထုတ်လိုက်သည်။
ပုဆိန်အားလေ့လာနေသော ချင်သခင်လေးက ဖန်းကျဲမောင်၏မေးခွန်းအားကြားသည်နှင့်ချက်ချင်းပင်ပြန်ဖြေလေသည်။
” မစ္စတာကျန်းလား ကျွန်တော်အောက်ထပ်ကိုပစ္စည်းသယ်ဖို့သွားတော့သူ့ကိုရေချိုးခန်းထဲပြေးဝင်သွားတာကိုတွေ့တယ် ”
အထုတ်အပိုးများကို သခင်လေးများကကူသယ်ပေးသော်လဲ ကျန်းရှီးက ချွေးများစိုရွဲနေကာ နေအပူကြောင့်ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေ၏။ ဂီတလောကတွင် အရည်အချင်းရှိသော ပညာရှင်များပြားသောကြောင့် သူမရှိယုံနှင့် ဂီတလောကမရှင်သန်နိုင်မှာမစိုးရိမ်ရပေ။
ကျန်းရှီးကထူးခြားလေသည်။ အသံကောင်းကောင်းရှိသည့်အပြင် ရုပ်ရည်ကလဲချောမောသောကြောင့်ဖန်များကြားရေပန်းစား၏။ သူတို့က ရုပ်ချောကာ အရည်အချင်းရှိသောအိုင်ဒေါများအားသဘောကျသည်ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်သူမှသတိမထားမိခင် မိတ်ကပ်အိတ်နှင့်အဝတ်များယူကာ သူ့ကိုယ်သူပြင်ဆင်ရန် ရေချိုးခန်းထဲသို့ပြေးလေသည်။
ဝန်ထမ်းများကဘာမှမပြောသောလဲထိုအခြေအနေအားရယ်ဖို့ကောင်းသည်ဟုမြင်ကြသည်။ ကျန်းရှီး၏အိတ်ကပုံမှန်ထက်ပိုလေးနေကာ သူတို့ကူဖို့လုပ်တုန်းက ကျောများနာမလိုပင်ဖြစ်ခဲ့၏။ အဆုံးသတ်တွင်တော့ KFW ကသာကူပေးလိုက်သည်။ ကျန်းရှီးကလျင်မြန်စွာပင် နေ့လည်စာအတွက်ကူပေးမည့်အစား သူ့ကိုယ်သူပြင်ဆင်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အိုင်ဒေါတစ်ယောက်ဖြစ်ရခြင်း၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကတစ်ကယ်ကိုလေးလံလေ၏။
ခနကြာသည်အထိဘယ်သူကမှစကားမပြောဘဲ မီးဖိုချောင်မှ ထန်ထန်လှီးခုတ်နေသည့်အသံများသာထွက်နေသည်။
ပေါင်ချန်းဖျင်က မသက်မသာဖြစ်သွားသော်လဲ ဘာကိုမှသေချာမရှင်းပြနိုင်ပေ။ ပြီးတော့လဲ ကျန်းရှီး၏အခုမိတ်ကပ်အခြေအနေဖြင့်သူတို့ရိုက်ကူးရေးဆက်လုပ်နိုင်မည်လဲမဟုတ်ပေ။ ခုနကသူပြောခဲ့သည်အရာကလဲ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းကိုဖြတ်ထုတ်ပေးဖို့ပြောလိုက်လို့လဲရ၏။
ရာသီဥတုကပူပြင်းလောင်မြိုက်နေကာ ချင်ယူကသူ့အပေါ်ဝတ်အားချွတ်လိုက်ကာ အင်္ကျီလက်တိုနှင့်ပင် သစ်တုံးခုတ်နေသည်။
အစပိုင်းတွင်တော့ သူကမတတ်ကျွမ်းသေးပဲ သစ်သားများကနေရာစုံလွှင့်ထွက်နေသည်။ ချင်ယူက နှုတ်ခမ်းအားစေ့ထားကာ သူ၏ကြွက်သားများကိုကျစ်လျစ်ထားကာ ပုဆိန်ဖြင့်ခုတ်ချလိုက်သည်။
ခွက်ခနဲပင် သစ်တုံးကမြေပြင်ပေါ်သို့ကျသွားလေ၏။။
အိမ်ထဲတွင်တော့ မုန့်ချန်ယီကခွေးခြေခုံသေးသေးလေးပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ သူ့ခြေထောက်ရှည်များက အမြင်မတော်ဖြစ်နေပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်များအားကိုင်တွယ်နေကာ မီးမွှေးနေသောချီယန်ထံသို့ညည်းတွားမြည်တွန်နေသည်။ နူးညံ့သောဂေါ်ဖီထုပ်အား သူကအချိန်ခနလေးနှင့်ပင် အူတိုင်ထိရောက်အောင် ချွတ်ခွာလိုက်လေ၏။
ချီယန်က မီးခိုးများမွှန်နေပြီး သူ့လက်ဖျံနှင့် မျက်နှာအားသုတ်သည်။ မီးခိုးရောင် ကျပ်ခိုးများကလဲ သူ၏ဖြူစွတ်သောအသားအရည်တွင်ပေကျံနေလျက်။
ထန်ထန်က ရယ်လိုက်ကာ ချီယန်၏မျက်နှာအား တစ်ရှူးဖြင့်သုတ်ပေးလေသည်။ ထို့နောက်မုန့်ချန်ယီအား အကြမ်းပတမ်းလုပ်ဖို့မလိုရန်ပြောသည်။ နောက်တွင် ချင်ယူအားရေတိုက်ကာ နေရောင်မကျသောနေရာတွင်အနားယူရန်ပြောသည်။
မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှ မီးခိုးငွေ့တစ်ချို့ထွက်လာကာ မန်နေဂျာက အသီးအရွက်များကိုဒယ်ပြားပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာကြော်လှော်လေ၏။
ပြောင်ချော်ချော်လုပ်တတ်ကြသော သခင်လေးများက ချက်ချင်းရင့်ကျက်သွားကာ သူတို့၏အကြည့်များက သူတို့ကောကောပေါ်သို့ရောက်နေသည်။ ရုံးအပြင်တွင်ပထမဆုံးအကြိမ်ရသော ရိုးရိုးတန်းတန်းအကြည့်ဖြစ်လေသောကြောင့် မန်နေဂျာကတစ်မျိုးဖြစ်သွား၏။
နောက်ပိုင်းတွင်တော့ သူတို့ကအစီအစဥ်အမျိုးမျိုးဖြင့် သူ့ကမ္ဘာလေးထဲသို့ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သို့သော်လဲ သူတို့တွင်ရွေးချယ်စရာမရှိ။ ဝံပုလွေပေါက်လေးသုံးကောင်ကတူတူကြီးပြင်းလာကြကာ သူတို့အာရုံများကလဲလူတစ်ယောက်ထဲပေါ်တွင်တူတူရောက်သွားကြပြီး တစ်ယောက်မှလွှတ်ပေးကြမည်မဟုတ်ပေ။
မျှဝေရတာကိုသူတို့နောင်တမရသလို သူတို့ကောကောအား သူတို့အပိုင်ဟုသတ်မှတ်ထားသော်လဲ စိတ်မလုံသေးကာ ကောကော၏နှလုံးသားတွင်ထပ်ခါထပ်ခါနေရာယူချင်သေး၏။
….
ဆယ်မိနစ်ကျော်လွန်သွားသောအခါ ကျန်းရှီးကရေချိုးခန်းထဲမှထွက်လာကာ ဒေစီပန်းလေးတစ်ပွင့်လိုလန်းဆန်းနေသည်။
သူက ချိုသာစွာပြုံးနေပြီး ဝန်ထမ်းများက ထူးခြားသည့်လေထုအားမရိပ်မိသေးပေ။ သူကမီးဖိုချောင်ထဲသို့ဝင်သွားကာ ဟင်းမချက်တတ်တာတောင်လှည့်လည်ကြည့်လေသည်။ မီးဖိုချောင်ထဲတွင်ခနအချိန်ဖြုန်းကာ အကူအညီပေးသလိုလိုလုပ်ပေမယ့် ဘာမှဖြစ်ဖြစ်မြောက်မြောက်မလုပ်လိုက်ပေ။
ရိုက်ကူးရေးသမားကလဲ ကျန်းရှီး၏အယောင်ဆောင်မှုကြောင့် ဘာမှမပြောနိုင်တော့သလိုဖြစ်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ထန်ထန်ကချက်ပြုတ်ပြီးကာ တော်တော်ပင်နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။ မီးဖိုချောင်ကလူအများကြီးမဆန့်သော်ကြောင့် အပြင်တွင်သာစားပွဲချလေသည်။
ပေါင်ချန်ဖျင်ကပြုံးကာ ပန်းကန်များကူချပေးလေ၏။ မစ္စတာထန်က ဘယ်လောက်ကြိုးစားခဲ့ကြောင်းပြောနေကာ ကျန်းရှီးက ကျန်သည်ပန်းကန်များအားယူပေးပြီး စားပွဲပေါ်တွင်ချပေးသည်။
ထန်ထန်က သူတို့နှင့်မငြင်းခုန်ချင်တော့ပေ။ အစားအသောက်ကအဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး နောက်မကျခင်သူရေချိုးဖို့လိုလေသည်။
လူတိုင်း၏အစားစားချိန်မနောက်ကျစေရန် သူက အဝတ်အချို့ကိုယူကာ ရေချိုးခန်းထဲတွင်သန့်စင်လိုက်ပြီးထွက်လာသည်။
မန်နေဂျာကသူ့ဝတ်စုံအားလဲလိုက်ပြီဖြစ်ကာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သောဘောင်းဘီတိုနှင့် အင်္ကျီလက်တိုအားဝတ်ထား၏။ သူ၏ဖြူဖွေးနူးညံ့သောခြေထောက်များကလဲ မျက်စိကျစရာဖြစ်နေသည်။
ထန်ထန်၏ဝတ်စုံအသစ်က သူ့အား သခင်လေးများထက်ပင် ပိုငယ်သွားစေသည်။
ဝံပုလွေပေါက်လေးများ၏အကြည့်က သူတို့ထက်များစွာငယ်ပုံပေါက်သည့်မန်နေဂျာ့ဆီသို့ရောက်နေသည်။ မျက်လုံးများကမဲနက်နေကာ အတွေးရိုင်းများလဲပေါ်ပေါက်လာလေ၏။
သူတို့၏နှာခေါင်းရိုးများကိုဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ရေအားသောက်ချလိုက်ပြီး မန်နေဂျာကသူတို့အား သနားဖွယ်ကြည့်ကာ ကောကောဟုခေါ်နေသည့်ပုံရိပ်များကိုရှင်းထုတ်လေသည်။
” ကောကော စားကြရအောင်လေ ”
မုန့်ချန်ယီကခေါ်လိုက်ကာ သူ့စိတ်ထဲမှ အတွေးရိုင်းများကိုဖွက်ထား၏။
” လာမယ် ”
ထန်ထန်ကလျှောက်လာကာ သူထိုင်လိုက်သည်နှင့် ချီယန်နှင့် ချင်ယူက ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချပ်ဆီကပ်လာသည်။ မုန့်ချန်ယီက ဘေးမှာထိုင်လိုက်ရသောကြောင့် သူ့အကြည့်များကမကျေမနပ်ဖြစ်နေ၏။
အော်လံအားကိုင်ကာ ဖန်းကျဲမောင်က ကြေငြာသည်။
” ငါတို့ရဲ့ပထမဆုံးအပိုင်းဖြစ်တဲ့ ‘ကြယ်ပွင့်များနဲ့မန်နေဂျာများ’ ကတရားဝင်စတင်ပါပြီ။ ထန်မန်နေဂျာကိုလဲကြိုးစားပေးခဲ့တဲ့အတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ”
KFW ကစုဝေးကာ သူတို့၏ကျေးဇူးတင်မှုကိုဖော်ပြနေချိန် ကျန်းရှီးကအပြုံးတုအားဆင်မြန်းကာ ပေါင်ချန်ဖျင်ကလဲ သံပြိုင်လုပ်နေသည်ကိုဝင်ပါလေသည်။
ထန်ထန်က ပြုံးရွှင်နေကာ သူ့အသံကလဲ နွေဦးလေအေးလေးလိုဖြစ်နေ၏။
” စားကြရအောင်လေ ဟင်းတွေအေးတော့မယ် ”
ဟင်းခြောက်မျိုးက စားပွဲပေါ်တွင်ရှိနေကာ လူတိုင်းအားသရေကျစေသည်။ တူများကလှုပ်ရှားသွားကာ ဖန်းကျဲမောင်ကအရှက်မရှိစွာပင် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးနှင့်ခွေးခြေခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ပရိုဂျူဆာဂုဏ်အားမထိန်းထားတော့ပေ။
” ကောကော ဒီဂေါ်ဖီထုတ်ကိုကျွန်တော်နွှာထားတာ မြည်းကြည့် ”
မုန့်ချန်ယီက မျက်တောင်များခတ်ကာ တရုတ်ဂေါ်ဖီထုပ်အား ထန်ထန့်ပါးကန်ထဲသို့ထည့်ပေးလိုက်သည်။
မြေခွေးမျက်လုံးများဖြင့် ချီယန်ကလဲ ဂေါ်ဖီထုပ်ကိုအနီးကပ်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းများစေ့ထားသည်။ သူထလိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးထဲသို့ဟင်းရည်ခတ်ထည့်ကာ သူ့ကောကောအားပေးလိုက်၏။
” ကျွန်တော်မီးမွှေးခဲ့တာ ”
တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်က မန်နေဂျာအားဖားနေကြကာ ချင်သခင်လေးကလဲဝင်ပါလာသည်။
” ကျွန်တော်ထင်းခုတ်ခဲ့တာ ”
ကြက်ဥကြော်အားတူဖြင့်ယူကာ မန်နေဂျာ၏ပန်းကန်ထဲထည့်ပေးလိုက်၏။
” ကောကော ကျွန်တော်ခုတ်ထားတဲ့ထင်းနဲ့ချက်ထားတဲ့ဟာကိုမြည်းကြည့်နော်။ ”
ထန်ထန်က တောင်လိုပုံနေသော စားစရာအားကြည့်လိုက်ကာ ရယ်လိုက်သည်။
” ဒီဟာတွေကို ငါချက်ခဲ့တာလို့ရောပြောပေးဖို့လိုသေးလား ”
” ဖွီးးးး ”
ဝန်ထမ်းများကရယ်လိုက်ကြကာ KFW ကထိုကဲ့သို့ရူးသွပ်သည်ကိုမြင်ဖူးတာပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်တော့ပေ။
” တော်လိုက်တာ ထန်ထန် ”
ဖန်းကျဲမောင်က ရွှင်မြူးစွာပြောရင်း စားသောက်နေ၏။
” မင်းရဲ့ဟင်းချက်စကေးတွေက နဲနဲလေးတောင်မပြောင်းသွားဘူး ”
ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ကျန်းရှီးက စကားဝိုင်းအားလိုက်မှီရန်အစဖော်မရပေ။
” ဟုတ်တယ်နော် ထန်ကောလုပ်တဲ့ ဒီဝက်နံရိုးချိုချဥ်ကအရင်ကအတိုင်းပဲ ”
ဝက်နံရိုးအားယူရန်ပြင်နေသည့်ချီယန်၏တူများကရပ်တန့်သွားသည်။
စက္ကန့်အနဲငယ်တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ့မျက်လုံးများကလဲကျဥ်းမြောင်းသွား၏။
” မစ္စတာကျန်း မင်းက ကောကောရဲ့ဟင်းတွေကိုအရင်ကစားဖူးတာလား ”
ကျန်းရှီးက ထန်ထန့်အားကြည့်လိုက်ကာ ချိုသာစွာပြုံးလေသည်။
” ဟုတ်တယ် ထန်ကောက ကျွန်တော့်စောင့်ရှောက်ပေးတာ။ သူကျွန်တော့်ကိုအကြိမ်အနဲငယ်ချက်ကျွေးဖူးတယ် ”
” ကျွန်တော့်အကြိုက်ဆုံးက ဒီဝက်နံရိုးချိုချဥ်ပဲ။ အမြဲတမ်းကအဲ့တာကိုစားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့်.. ”
” ထန်ကောကမှတ်မိမယ်လို့မတွေးထားပါဘူး ”
သူကထိုအရာကိုတမင်လုပ်နေခြင်းပင်။
ထန်ထန်ကတည်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှမပြောဘဲ စားစရာရှိတာစားနေသည်။
ကျန်းရှီးက သူတို့ဆက်ဆံရေးကိုမရေမရာလုပ်နေသည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်က သခင်လေးများကသူ့ကိုဂေးဟုမြင်စေချင်ကာ သူမန်နေဂျာလုပ်ပေးခဲ့သည့်သူအပေါ်ခံစားချက်များရှိခဲ့သည်ဟုထင်စေချင်နေသည်။ ထိုအရာက သူအားစိုက်ခဲ့သည်များက တာဝန်အရလား ဒါမှမဟုတ် တခြားမြှုပ်ကွက်များရှိသည်လားကို သံသယဝင်စေမည်ဖြစ်၏။
သို့သော်ကျန်းရှီးကလွဲမှားနေလေသည်။ သူက ထိုဝံပုလွေပေါက်များသည် မန်နေဂျာအားစားသုံးပြီးပြီဆိုတာကိုမသိသေးပင်။
ထိုအရာအားကြားသည်နှင့် ချင်ယူ၏ပုံက တင်းမာသွား၏။ သူ့ပန်းကန်ပေါ်မှ ဝက်နံရိုးအားကြည့်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းများကတန်းသွားသည်။ အနက်ရောင်မျက်လုံးများကလဲ ကျန်းရှီး၏လှပသောမျက်နှာကိုကြည့်နေသည်။
ချက်ချင်းပင် မန်နေဂျာက သူ့ကိုယ်သူ အထက်လူဟုပြောခဲ့ခြင်းကိုသတိရသွားသည်။
သူတို့အသက်ရှူများရပ်သွားကြကာ ချီယန်၏လည်ချောင်းကတင်းကျပ်လာသည်။ ကျန်းရှီးက စိတ်ကူးယဥ်နေတာဟုသူ့ကိုယ်သူပြောနေ၏။ ကောကောက သူတို့ကိုပဲချစ်တာ!!
သူ့နှလုံးသားအေးစက်လာသည်ကိုခံစားမိသော်လဲ အပြုံးတစ်ခုအားဆင်မြန်းကာ သူ့ကောကောကိုကြည့်လိုက်၏။ သို့သော်လဲထန်ထန့်မျက်လုံးများက ကျန်းရှီးဆီသို့ရောက်နေကာ သူ့မျက်လုံးများကတုန်လှုပ်လာပြီး နာကျင်မှုများကိုဖုံးအုပ်ထားသည်။
” ခလွမ် ”
ချင်ယူက မတော်တဆခွက်ကိုတိုက်ချမိလိုက်၏။ သူ့မေးရိုးကတင်းသွားကာ ရင်ဘတ်ကလဲလေးလံလာသည်။
” ကျွန်တော်ငတောင်းပန်ပါတယ် မတော်တဆဖြစ်သွားတာ ”
ထန်ထန့်မျက်လုံးများက သူခေါင်းထောင်လာသည်နှင့် တောက်ပသွားသော်လဲ စိုးရိမ်မှုများပြည့်နှက်နေ၏။ သူကကြင်နာစွာပင် ချင်ယူ့အားအဝတ်များစိုသွားသလားမေးလိုက်သည်။
အပေါ်ယံတွင် သူ့ပုံက စိတ်ပူနေသလိုဖြစ်နေသော်လဲ နှလုံးသားထဲတွင်တော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေးတွေနာကျင်သွားရတယ်ပေါ့။ ကောင်းတယ် သူတို့နဲ့ထိုက်တန်တာပဲကို။
ထန်ထန်ကရှိုးအားသဘောကျနေသည်။ သူက ထိုကောင်စုတ်လေးသုံးကောင်အားပညာပေးရန်အခွင့်အရေးယူလိုက်သည်။ သူတို့က အတင်းအကျပ်လုပ်နေကြသောကြောင့် သူတို့မှာအရှက်မရှိဘူးဟုတွေးလေ၏။ ထပ်ပြောရရင်တော့ မူလလူက ဒီလောက်ကြံ့ကြံ့ခံထားသည့်အတွက် အခုကတော့ ဇာတ်လိုက်အတွက် လုပ်သင့်တာလုပ်ရမည့်အချိန်ပင်။
ခဲတစ်လုံးနဲ့ငှက်နှစ်ကောင် ပြည့်စုံနေတာပဲ။
မုန့်ချန်ယီကမျက်လွှာချထားကာ သူ့ပန်းကန်အားစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဝက်နံရိုးချိုချက်က သူ့အမြင်တွင် မုန်းစရာကောင်းနေ၏။
ဖန်ခွက်ထဲတွင်ရေအများကြီးမရှိပဲ ကွဲနေသောဖန်ကွဲစများကသာလူများကိုထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ချီယန်၏မြေခွေးမျက်လုံးများကကွေးညွှတ်သွားကာ နှုတ်ခမ်းများကလဲ ပြုံးလာသ၏။
” ကျွန်တော်ရှင်းလိုက်ပါ့မယ် ”
သူထလိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ထဲသို့သွားလေသည်။
ချီယန်၏ပုံက ကင်မရာများမရှိသည့်နေရာတွင်ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုနောက်တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်ကာ အကြည့်များက သူ့ပစ်မှတ်တွင်ရောက်နေသည်။
မန်နေဂျာ၏အကြည့်များက မဝေးသောနေရာတွင်ရှိသည့်လိုအင်မရသောကြောင့်နာကျင်နေသည့်လူတစ်ယောက်ဆီသို့ရောက်သွား၏။
သူကရယ်လိုက်သည်နှင့် အမှောင်ထုက သူ့အားဖုံးအုပ်သွားသည်။ နှုတ်ခမ်းများကလဲကွေးလာကာ ရယ်သံကလဲ စိတ်ကြွစေလာ၏။
” ကောကော ကျွန်တော့်ရဲ့အဖိုးတန်လေး..
သူ့အသံကနူးညံ့နေကာ ချစ်စိတ်များမွှန်နေသည်။
” ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကိုဒေါသထွက်အောင်လုပ်လိုက်တာပဲ ”
” ကျန်းရှီး… ”
သူကထိုစကားလုံးနှစ်လုံးအား ရွတ်နေသည်။ ချီယန့်ပုံစံကသွေးများစွန်းနေသလိုဖြစ်နေကာ နှာမှုတ်လိုက်၏။
(Arc6)Chapter 11 end
Chapter 12 (arc6)
Arc 6 Chapter 12
ထမင်းစားပွဲဆီသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချီယန်သည် ပုံမှန်ဖြစ်နေဟန်တူကာ ပန်းကန်သံတူထိသံတို့ဖြင့်ညံနေ၏။ ဝံပုလွေသုံးကောင်မှာ ပုံမှန်ထက်ပို၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူတို့၏အကြိုက်ဆုံးဟင်းဖြစ်သော ဝက်နံရိုးချိုချဉ်ကိုပင် မထိခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းမလဲရှိနေသော်လည်း ထိုအခန်းတွင်းပုံမှန်မဟုတ်သည့် ငြိမ်သက်မှုသည် မုန်တိုင်းမလာမီလေပြေလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ညစာစားပြီးကြချိန်တွင် ကျန်းရှီးသည် ပန်းကန်ဆေးရန်တာဝန်ယူခဲ့ပြီနောက် အခြားသူများသည်လည်းမငြင်းဆိုခဲ့ပေ။ ထန်ထန်သည် အပြင်ဖက်တွင် စားပွဲအားသန့်ရှင်းရေးလုပ်နေပြီး အားလုံးအတွက် အသီးအားပြင်ဆင်နေသည်။ ပေါင်ချန်ဖျင်သည် ထန်ထန်နှင့် သူငယ်ချင်းကောင်းများကဲ့သို့ စကားပြောနေလေ၏။
ဝံပုလွေသုံးကောင်မှာ တစ်နေ့လုံးအလေးအလံတို့အား မ၍ကူခဲ့ပြီး ညစာစားပြီးနောက် နားရန်အတွက် ထန်ထန်လွှတ်လိုက်၏။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့အကောင်ပေါက်လေးတွေကို သူဂရုစိုက်ရမှာပေါ့။
လထွက်လာသည်နှင့် တစ်နေ့လုံးပင်ပန်းထားကြသောကြောင့် အားလုံးအိပ်ချင်လာကြသည်။ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းမှာ အခန်းနှစ်ခန်းပြင်ပေးထား၏။ အကြီးဆုံးအခန်းမှာ KFW အဖွဲ့၏အခန်းဖြစ်ကာ အခြားအခန်းတွင်ကား ကျန်းရှီးနှင့်ပေါင်ချန်ဖျင်အတွက် ကုတင်နှစ်လုံးပါရှိသည်။
ကျန်းရှီးသည် အပြုံးဖြင့်သဘောတူလိုက်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဒီလိုစီစဉ်တာက သူညမှာ သခင်လေးတွေကို မြူဆွယ်မည့် ပလန်အားလုံးဝဖျက်ဆီးလိုက်၏။
………..
ကင်မရာများအား အဝတ်စနှင့်ကာထားပြီး ထန်ထန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်အား အိပ်ရာခင်းအားဖျန့်နေ၏။ သူရှေ့သို့ကုန်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏တင်ပါးလေးသည် ဘောင်းဘီတိုမှလုံးထွက်လာကာ ရိုက်လိုက်ပါက အသားပေါ်တွင်တုန်ခါကာ လှိုင်းထမထကိုတွေးစေသည်။
ချီယန်သည် သူ့အနောက်မှအခန်းတံခါးအား ပိတ်လိုက်ပြီး သူ၏မည်းနက်နေသောမျက်လုံးများသည် အခန်းအတွင်း၌ ပုန်းလျှိုးကွက်လျှိုး ကင်မရာများ ရှိမရှိကို စစ်ဆေးလိုက်၏။
“ကောကော ခင်ဗျား ကျန်းရှီးကိုကြိုက်နေတာလား?”
သူ့အသံမှာညင်သာပြီး မကြားနိုင်လုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း ထန်ထန်၏ကျောရိုးအား တောင့်တင်းသွားစေသည်။ ခဏအကြာ၌ သူရေရွတ်လိုက်၏ “မကြိုက်ပါဘူး”
ထိုအရာသည် ချင်ယူအားပြုံးစေသည်။ သူငုံ့ကာဖြင့် မန်နေဂျာ၏ခြေချင်းဝတ်အား ဆုတ်ကိုင်ကာ ညင်သင်စွာနှိပ်ပေးလိုက်၏။ “အဲ့ဆို ကောကောဘာလို့သူ့ကိုကြည့်တာလဲ?”
ခြေချင်းဝတ်တစ်ဝိုက်မှ အသားများသည်ပူလာပြီး ထန်ထန်သူ့ခေါင်းအား လှန်ကာ ဤအကြောင်းအားပြောရန်စိတ်မပါသည့်ပုံပေါ်နေသည်။
ခွေးပေါက်ကဲ့သို့မျက်လုံးများနှင့် မုန့်ချန်ယီသည် ကုတင်ပေါ်သို့တက်လာကာ မန်နေဂျာ၏နှုတ်ခမ်းများအားနမ်းလိုက်ပြီး နှာတံချင်းလည်းထိစပ်နေ၏။ သူချိုသာစွာမေးလိုက်သည် “ကောကော ကျွန်တော်တို့ကိုရောကြိုက်လား?”
ထန်ထန်ပြန်မဖြေခင်တွင် ခါးပတ်ဖြုတ်နေသော ချီယန်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည် “ကောကျွန်တော်တို့ကို မကြိုက်လည်း ဘာမှတော့မဖြစ်ပါဘူး” သူ့အသံမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ငရဲမှထွက်လာသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောကောကတစ်သက်လုံးကျွန်တော်တို့အပိုင်ပဲဟာ”
“ကော မလွတ်မြောက်နိုင်ပါဘူး”
မုန့်ချန်ယီသည် သူ့အပြုံးအားချုပ်တည်းလိုက်ကာ မန်နေဂျာ၏မေးအားပွတ်သပ်ကာ နမ်းလိုက်သည်။ သူတို့၏နှုတ်ခမ်းနှင်လျှာများရစ်နွယ်နေကာ နမ်းနေရင်းဖြင့် ဆေးတောင့်တစ်တောင့်သည် ထန်ထန်၏လျှာအောက်ကနေ ဗိုက်ထဲသို့ရောက်သွားလေ၏။
ရုတ်တရက်အနမ်းသည်ထန်ထန်အား ငိုညည်းစေခဲ့သည်။ သူသည်သားရေများအား မြိုချလိုက်သော်လည်း မတော်တဆေးတောင့်ကိုပါမြိုချမိသွားခြင်းဖြစ်ပေ၏။
“ရှီ..”
ချင်ယူ သည်အကျီလက်တစ်ဝက်အား ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ မန်နေဂျာရုံးကန်ရန်စသည်နှင့် ဆွဲဆောင်သောအသံမှပြောလိုက်၏။
“ကောကော မလှုပ်နဲ့”
“ဓားကအရမ်းထက်တယ် ပြီးတော့ အရေးကြီးတာတစ်ခုခုကိုဖြတ်မိသွားရင် မကောင်းဘူးမလား”
ထန်ထန်၏နောက်ကျောမှာတောင့်တင်းသွားရပြီး မုန့်ချန်ယီသည် သူ၏မေးအားပွတ်သပ်ကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့်နမ်းတော့သည်။ အားမှာပြင်းလွန်း၍ သူ့လျှာကိုပင်သူမျိုချလုနီးပါးဖြစ်ကာ သားရေများလည်းတဖြည်းဖြည်းချင်းစီကျလာနေ၏။ ချင်ယူသည် သူ့နို့သီးခေါင်းများအားကိုက်ကာ တရွရွဖြစ်စေသည်။ သူ၏အသက်ရှူသံမှာမြန်ဆန်လာပြီး ထက်လှသောဓားသည် တင်ပါးကြားတွင်ရှိနေကာ ဘောင်းဘီအားဖြဲလိုက်၍ အသံထွက်လာလေသည်။
နေပါဉီး…သူတို့ဘာလုပ်နေကြတာလဲ!!
အသိစိတ်သည် ထန်ထန်အား မုန့်ချန်ယီမှာငိုသည်အထိနမ်းလာသည်နှင့် တဖန်ပြန်၍ပျောက်ကွယ်သွားရပြန်သည်။ သူကမန်းကတန်းဖြင့် system အားစိတ်ထဲမှခေါ်လိုက်ရ၏။
(ထန်ထန် : ဆေးရဲ့ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို စစ်ဆေးပေး)
(System : စစ်ဆေးပြီးနောက် ဆေးတွင် စိတ်ကြွစေကာ အထိမခံနိုင်စေသော အရာပါဝင်သည်။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိပါ။ လိင်ဆက်ဆံခြင်းဖြင့် ဤဆေးအား ကိုင်တွယ်ရန်အကြံပြုပါသည်။)
ချင်ယူသည် မညှာမတာသူ့နို့သီးအား ကိုက်လာပြန်ကာ ထန်ထန်အားတုန်ယင်စေလေသည်။
(ထန်ထန် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် : အာနိသင်ဖြေပေး အာနိသင်ဖြေပေး အာနိသင်ဖြေပေးလို့ !!!)
(System စက်သံ : ချစ်ရစွာသော အသုံးပြုသူ ဤဆေးအား လိင်ဆက်ဆံခြင်းဖြင့် ဖြေဖျောက်လိုက်ဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ် ( privacy အားကာကွယ်ပေးရန်အတွက် system မှာ လိုင်း out ပါပြီ))
ချီးကို လိင်ဆက်ဆံ ချီးကို sex မင်းငါပြောတာကိုကြားလား ငါတကယ်သေမှာလို့ အားးးးးးးးးး!!!
ထန်ထန်မျက်နှာတွင်မျက်ရည်များကျလာကာ သူဘာမှားသွားသလဲ တွေးမရဖြစ်နေသည်။
“ဝူး..”
သူ၏ ပြည့်ဖောင်းနေသောတင်ပါးမှာ ကြမ်းကြမ်းကိုက်ခံထားရပြီး အာရုံကြောတွင် သာယာမှုနှင့်နာကျင်မှု ရောနှောလာ၏။
ဟုတ်တယ် ဒီဆေးက ရူးချင်စရာပဲ။
အကိုက်ခံရပြီးနာနေတာတောင် ထူးထူးဆန်းဆန်းကောင်းနေ၏။
ချင်ယူမှာ နဂိုထက်နှစ်ဆပိုရောင်နေပြီဖြစ်သော နို့သီးလေးများအား လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့သည် ပိန်ပါးသော ရင်ဘတ်ကြွက်သားတစ်ဝိုက်အားကိုက်ကာ အောက်ကိုဆင်းသွားပြီး သူ့လွယ်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများအား ကုတင်ပေါ်တွင်သွန်ချလိုက်၏။
ပစ္စည်းကျသံများ အခန်းတွင်းငြိမ်သွားရပြီး မုန့်ချန်ယီသည် သူ့လျှာအားထုတ်ကာ ဆက်သွယ်ထားသော ခဲရောင်လမ်းကြောင်းအားပြတ်တောက်စေ၏။ သူသည် မန်နေဂျာ၏မျက်နှာအားကိုင်ကာ သူ၏နီရဲရဲလျှာနှင့် ရောင်နေသော မန်နေဂျာ၏နှုတ်ခမ်းအားလျက်လိုက်သည်။
အပူလှိုင်းတစ်ခုခု ထန်ထန်၏ကိုယ်ကိုပျံ့နှံ့သွားရပြီး ငိုကြွေးစေသည်။ သူသည်အသက်ကိုမနည်းလုရှူနေရပြီး မျက်မှန်နောက်ကွယ်မှမျက်ဆဲများသည် ရာဂအရောင်ပြောင်းသွားခဲ့ပေ၏။
“ကောကော ဂိမ်းတစ်ခုကစားရအောင်” မုန့်ချန်ယီချိုသာစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
…..
မည်းနက်နေသော သစ်သားကုလားထိုင် နှင့် အဝတ်မဝတ်ထားသော ကောင်လေးတစ်ယောက်အား အနီရောင်ကြိုးထူထူဖြင့် လည်ပင်းနှင့် ရင်ဘတ်အားချုပ်စီးထားပြီး သူ့ခြေထောက်များမှာ ကျယ်ကျယ်ဟထားရကာ လက်ထောက်တွင် ထောက်ထားလေသည်။ သူ့ကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာပွင့်အနေ၏။ သူ၏လိင်တံပင် အတွင်းခံဖြင့်သာကာထားကာ တစ်စက်စက်ကျနေသော စအိုပေါက်အား ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နေရ၏။
ဆေးအစွမ်းပြနေပြီဖြစ်ကာ ထန်ထန်သည် အလွန့်အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ သူ၏ထောင်နေသောလီးမှာ အဖြူရောင်အတွင်းခံထဲမှာ ထိုးထောင်နေကာ ထိပ်တွင်ကွက်စိုနေ၏။
ဓားဖြင့် အတွင်းခံအားဖြဲလိုက်သည်နှင့် သူ့အားဘာမှမကာထားတော့ပေ။ မထိရသေးပဲ တုန်ယင်ကာဆာလောင်နေသော စအိုပေါက်အားလည်းရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရပြီး အပေါက်လေးမှာအရေများ တဖြည်းဖြည်းကျနေကာ ထိုင်ခုံအားစိုစေ၏။
“ဝူး…မခံနိုင်တော့ဘူး…အရမ်းမသက်မသာဖြစ်တယ်”
ထန်ထန်မောဟိုက်စွာဖြင့်ပြောလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာလည်းရာဂနှင့် မြူဆိုင်းနေကာ ချည်ခံထားရသောလက်များနှင့် ခြေဖဝါးမှာလည်း အနည်းငယ်လိမ်ကာ မသက်မသာငိုနေရ၏။
ချီယန်သည်ဒူးထောက်ကာ အကြည်ရောင်ပုတီးကြိုးအားကိုင်ထားပြီး အသေးဆုံးအလုံးအား စအိုပေါက်ထဲသို့ထည့်လိုက်ကာ နည်းနည်းစီထိုးနေသည်။
“အား….”ထန်ထန်စအိုအားပြန်ဆွဲဖို့ကြိုးစားကာ တုန်တုန်ရီရီနှင့် ငိုလေပြီ။
စပျစ်သီးအရွယ်ရှိသော ပုတီးလုံးများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးအပေါက်ထဲဝင်လာကာ ဆာလောင်နေသော စအိုနံရံအား ချဲ့ပေးနေ၏။ နောက်ဆုံးတွင်အားနှင့်တစ်ချက်ဆောင့်ထည့်လိုက်ပြီး အရည်များပက်ဖျန်းသွားကာ ပုတီးလုံးထိပ်သည် အထိမခံနိုင်သောနေရာအားရိုက်ပေးနေကာ အထွတ်အထိပ်ကြောင့်စအိုပေါက်အားတုန်ခါစေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတစ်ယောက်သည်တံခါးခေါက်လာခဲ့ပေသည်။
“အာ ဝူး…” ထန်ထန်
ချင်ယူလျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည် “ဘယ်သူလဲ?”
တံခါးအပြင်ဖက်တွင် စက္ကန့်အနည်းလောက်တိတ်နေပြီးနောက် ကျန်းရှီး၏ညင်သာသော အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်
“တစ်ယောက်ယောက်အော်နေသံကြားလို့ တစ်ခုခုဖြစ်တာလား?”
ချီယန်၏မျက်လုံးများမည်းနက်သွားပြီး စအိုနံရံအား ပုတီးလုံးများနှင့် ကစားပေးနေကာ နူးနူးညံ့ညံ့ပြောလိုက်၏ “ကောကော အဲ့တာ ကျန်းမျိုးရိုးပဲ”
“ဝူး…အား…”
ပုတီးလုံးများအား စအိုကြွက်သားများကြား တစ်လုံးချင်းဆွဲနေ၏။ ထန်ထန်သည် သာယာမှူကြောင့်တုန်ရီနေသော်လည်း သူ့ပုံစံကိုထိန်းရမည်ဖြစ်သည့်အတွက် ကျယ်ကျယ်မညည်းနိုင်ပေ။
“အားလုံးအဆင်ပြေတယ် ကျွန်တော်တို့ဒီအတိုင်း သရဲကားကြည့်နေကြတာ” ချင်ယူပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဆောရီး ကျွန်တော်တို့ အသံလျှော့လိုက်မယ်”
ကျန်းရှီး၏ နားဝင်ချိုသောအသံဖြင့် “အဲ့လိုလား…ဒါနဲ့ ထန်ကောရောအဲ့မှာရှိလား?”
မုန့်ချန်ယီသည် ထန်ထန်၏ရင်ဘတ်အား ဆက်မနမ်းတော့ပဲ ရင်ဘတ်ကြွက်သားအား တစ်ချက်ကိုက်လိုက်၏။ ချီယန်လည်းပြုံးကာ ပုတီးလုံးများအားပို၍ နက်နက်တွန်းလိုက်သည်။
ညစ်ညမ်းသောအရည်များ ထိုင်ခုံတွင်ကျလာကာ အထိန်းမရကျလာ၏။ ထန်ထန်သည် သာယာမှုနှင့် နာကျင်မှုကို ရော၍ခံစားနေရကာ ရုန်းကန်နေရပေသည်။ သူ၏လောဘတကြီးဖြစ်နေသည့်စအိုပေါက်မှာ လီးကြီးများကိုနေသားကျနေ၍ ယခုတွင်ကားသည်းမခံနိုင်အောင်ပင် ဆာလောင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည်အသည်းအသန် ငိုကြွေးကာဖြင့် ပူပြင်းထူထဲသောတစ်ခုခုအား သူ့အတွင်းထဲသို့ မညှာမတာထိုးဆောင့်ရန် လိုချင်နေ၏။
ချင်ယူသည် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာရသည်။ “ကောကော အပြင်ထွက်သွားတယ်။ ဘာလိုလို့လဲ စီနီယာ?” နောက်ဆုံးစာလုံးတွင်အံကြိတ်ထားကာ လေးလံ၍ ခက်ထန်နေ၏။
……
ချီယန်သည် စအိုပေါက်လေးအားဆွပေးရန်အတွက် ပုတီးလုံးများအား ဆက်မဆွဲတော့ပေ။ အထိမခံနိုင်သောနေရာအား ထိမိတိုင်း ထန်ထန့်မျက်လုံးများအား မျက်ရည်ဆို့စေကာ သူ့မျက်မှန်အားဝေဝါးစေသည်။ သူသည် ပုတီးလုံးများအား အထိမခံသောနေရာအားပွတ်တိုက်စေချင်၍ စအိုပေါက်လေးအားတင်းတင်းကျုံ့ထားလေသည်။
ချီယန်သည် သူ့လက်သူဖြုတ်လိုက်ကာ ပုတီးလုံးများအတွင်းတွင် စုပ်ခံထားရသည်ကိုကြည့်နေ၏။ သူ့ဟာသူကစား၍ သာယာမှုအားရှာဖွေရန်အတွက် စအိုကြွက်သားများအား ကျုံ့နိုင်သမျှကျုံ့ထားကာ သူ့နည်းလမ်းနှင့်သူ သာယာမှုအားရယူနေသည်။
“ဘယ်လောက်တောင် အပျက်ဆန်လိုက်လဲ…” ပုတီးလုံးများအားဆွဲထုတ်ကာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ စအိုကြွင်သားများမှာ အတင်းဆွဲထားကာ သာယာစေသောအရာအားလွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆိုနေ၏။
ပုတီးလုံး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးအား ဆွဲထုတ်ကာ အူလမ်းကြောင်းအတွင်းသားများအား စွန့်ခွာသွားကာ အဆုံးတွင် ပုတီးလုံးတောက်တောက်များသည် အားနှင့်ဆွဲထုတ်ခံလိုက်သည်။
ထိုယောကျာ်းများ၏ ခြေထောက်ကြားမှ တင်းမာမှုသည် အခန်းအပူရှိန်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ရာဂတိုးလာခဲ့ကြသည်။
မုန့်ချန်ယီ၏လျှာသည် မန်နေဂျာ၏လည်တိုင်မှသွေးကြောအား ကျီစယ်နေကာ တိုးတိုးပြောလိုက်၏။ “ကောကော…လိုချင်နေပြီလား?”
အပူချိန်သည်သူ့အား တုန်ယင်စေကာ မန်နေဂျာသည်ငိုရှိုက်သံဖြင့်ပြန်ပြောလိုက်သည် “အင်း…လိုချင်တယ်..”
ချင်ယူသည် အခုထိမထွက်သွားချင်သေးသော ကျန်းရှီးနှင့် တိုင်ပတ်နေသေး၏။
မုန့်ချန်ယီသည် သူ့နားအနားတွင်ရှိကာ သူ၏အသက်ရှူသံမှာ ပူပြင်းကာသွေးဆောင်နေ၏။ “လိုချင်တယ်မလား?” စနောက်ဟန်အသံဖြင့် “ကောကောလို့ခေါ် လေ အဲ့ဆို ဒီကကောကောက မင်းလေးကို လီးကြီးကြီးကျွေးမယ် ဘယ်လိုလဲ ဘေဘီ?”
ထန်ထန်သည် ရူးချင်နေပြီပင်။ သူ၏သွေးတွင် ပါးရွက်ဆိတ်များသူ့အတွင်းထဲတွင် တွားသွားနေသကဲ့သို့ခံစားနေရ၏။ သူငိုယိုကာ တုန်တုန်ယင်ယင်ပြောလိုက်သည် “ကော..ကောကော..ကျွန်တော့ကိုဖာ့ခ်ပေးပါ…လိုချင်တယ်..အား!”
သူ့နှုတ်ခမ်းမှ နောက်ဆုံးစကားလုံးထွင်သွားသည်နှင့် ချီယန်၏မျက်လုံးများ အနီရောင်ပြောင်းသွားကာ ဆဲရေးလိုက်၏ “အပျက်မလေး” သူ၏ထူထဲရှည်လျားလှသော လိင်တံသည် စအိုဝတွင်းသို့ အားနှင့်ဝင်လာကာ စအိုကြွက်သားများအား တစ်လွှာချင်းစီတိုက်စားနေ၏။ ဝင်သွားသည်နှင့် အရည်များပက်ဖျန်းကုန်၏။
တင်းကြပ်နေသော စအိုလမ်းကြောင်းမှာ လီးကြီးကြောင့်ချဲ့သွားရကာ ထန်ထန်မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ တုန်ရီကာအော်ညည်းလိုက်၏။
တံခါးအပြင်ဖက်တွင် ကျန်းရှီးခဏမျှတွေဝေကာ မေးလိုက်သည် “ခုဏကအသံကဘာကြီးလဲ?”
တစ်ဖက်တွင်ကား အခြားနှစ်ယောက်မှာစားသောက်နေကြပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့မှာကား “အချစ်ပြိုင်ဖက်” နှင့်နှစ်ပါးသွားနေရသည်။ ချင်ယူအန်ထွက်မတတ်ဖြစ်သွားရသော်လည်း ဒေါသအားထိန်းနိုင်ခဲ့၏ “ကျွန်တော်ပြောပြီးပြီပဲ သရဲကားကြည့်နေတာပါလို့ လူကြီးမင်းကျန်း အရေးကြီးကိစ္စပြောစရာရှိလို့လား?” မရှိရင်ထွက်သွား!
ထန်ထန်မရှိသည်ကိုသိသည်နှင့် ကျန်းရှီး၏အသံသည် ပျော့ပျောင်းသွားကာ သူတို့အားမြူဆွယ်ရန်အတွက်အခန်းတွင်းသို့ဝင်ရန်ကြိုးစားတော့သည်။
“အဲ့တာလေ…ငါရောမင်းတို့နဲ့အတူတူကြည့်လို့ရမလား?” ရှက်ရွံနေဟန်ပေါ်ကာ ထပ်ပြောလိုက်၏ “တကယ်တော့ငါလည်းသရဲကားကြိုက်ပေမယ့်…တစ်ယောက်တည်းကြည့်ရမှာကျနည်းနည်းကြောက်လို့”
မုန့်ချန်ယီထိုင်ခုံအားမြှင့်လိုက်ကာ ထိုင်ခုံခြေထောက်တစ်ချောင်းကိုသာ ကြမ်းပြင်နှင့်ထိစေပြီး ထိုင်ခုံတွင်ရှိနေသော မန်နေဂျာမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် စအိုအားညှစ်မိလိုက်သည်။
ချီယန် ခပ်တိုးတိုးညည်းကာ စအိုပေါက်မှလီးအားခပ်တင်းတင်းရစ်ပတ်ထားသည်ကို ခံစားကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းအတွင်းသို့ နက်နက်ဆောင့်နေ၏။
“ဝူး…အရမ်းကောင်းတယ်..အာ အား..”
ထန်ထန်၏ အထိမခံနိုင်သော အူတိုင်မှာပွင့်သွားရကာ တင်ပါးနှစ်လွှာမှာလည်း သာယာမှုနှင့်တူန်ခါနေသည်။ လက်ရန်းအားကြောက်လန့်တကြီးဆွဲလိုက်ပြီး ဆောင့်လိုက်တိုင်းထိုင်ခုံမှာနိမ့်ချေမြင့်ချေဖြစ်သွားရပြီး သူ၏လီးအားကျစ်ကျစ်ပါအောင် ညှစ်ထားလေသည်။
ဆေး၏အာနိသင်မှအဆုံးထိရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ထန်ထန်၏စအိုနံရံမှာ လည်းကတုန်ကယင်ဖြစ်နေကာ သူ၏ကာမလိုအင်ဆန္ဒများသည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ဒလဟော စီးဆင်းကာ ချီယန်၏လီးအား ပိုလို့ပင် ဖောင်းကားစေလာသည်။ သူအက်ရှရှဖြင့်ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည် “ဘေဘီ ကိုယ့်ကို ကောကောလို့ခေါ် ကောကောကမင်းအရသာခံဖို့ အချိုပွဲပေးမယ်” သူသည် လီးထိပ်ပိုင်းအားတည့်ထားကာ ဆက်မဝင်ဘဲ ဝင်ပေါက်လေးအား ကျီစယ်နေ၏၊
သာယာမှုများကြားတွင် ထန်ထန်သည် သိမ်မွေ့သောပညာရှင်မှ နာခံတတ်သောအပျက်လေးအဖြစ်ပြောင်းသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော အသားတွင် အနီရောင်အမှတ်များပြည့်နေကာ မရောင့်ရဲနိုင်သော ဆန္ဒကြောင့် တအီအီပြုလိုက်၏။ “ကောကော….အင်းဟုတ်တယ်…ကောကော … ပိုပြီးနက်နက်လေ’…အား”
ချီယန်၏ရှည်လျားကြီးမားသောလီးမှာ စအိုနံရံတွင် အဆက်မပြတ်ဆောင့်နေကာ သူတို့၏ပြင်းထန်သောလိင်ဆက်ဆံခြင်း၏အသံများမှာ ပို၍ပင်ကျယ်လောင်လာ၏။ မန်နေဂျာသည် အသံတိတ်ငိုကာ သူ၏ဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ ဆောင့်ချက်တိုင်းနိမ့်ချေမြင့်ချေဖြစ်နေ၏။ သူ၏ထောင်နေသောလီးမှာလည်း အတွင်းခံအောက်တွင်တုန်နေကာ စိုစွတ်မှုမှာ အတွင်းခံတစ်ခုလုံးအား ခပ်မြန်မြန်ဖြန့်ကျက်သွား၏။
ထန်ထန်၏ ညစ်ညမ်းသော အတွင်းနံရံများမှာ ချီယန်၏လီးထိပ်နှင့်အထိုးခံနေရကာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုတ်ထားပြီး ရေပူစမ်းကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသည့် အရည်များကျလာ၏၊ ချီယန်တစ်ချက်ညည်းလိုက်ကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း ပို၍ မြန်လာရသည်။ သို့သော်ဤသည်မှာသူ့အား စိတ်မကျေနပ်စေသေးဟန်ဖြင့် အနီရောင်ကြိုးအားဖြဲလိုက်ပြီး မန်နေဂျာအားချည်နှောင်လိုက်၏။
မုန့်ချန်ယီသည်လည်း အာသာဖြေသည်ကိုရပ်လိုက်ကာ သူ၏လီးအားကိုင်ကာ မန်နေဂျာ၏မျက်နှာအား လီးနှင့်ရိုက်လေတော့သည်။
ငွေရောင်အနားသတ်နှင့် မျက်မှန်သညိ နှာဖျားသို့ ချောကျနေပြီး အရည်ကြည်များထွက်နေပြီး အနံ့များသူ့နှာေခါင်းသို့ရောက်လာခဲ့သည်။ ထန်ထန်သည် ခေါင်းအားလှည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာအမူအရာမှာ မွှန်ထူသွားရ၏။ သူသည် လီးထိပ်ဖျားမှ ကျနေသည်တို့ကိုလျက်ကာ နှုတ်ခမ်းအားပင်ပိတ်ကာ အရသာခံနေ၏။
အရသာအား မဆိုးဘူးဟုထင်ကာ မန်နေဂျာသည် ငုံ့ကာ သူ၏ဖြူဖျော့နေသော နှုတ်ခမ်းများအား လီးပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်သီကာ သုတ်ရည် အားအရသာခံနေ၏။
“အာ့…”
ထိုအပြူအမူသည် မုန့်ချန်ယီအား အသိစိတ်လွတ်စေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာနီရဲနေကာ အံကိုကြိတ်၍ “Damn အပျက်လေး…” သူ၏လီးမှာ တဖြည်းဖြည်းပါးစပ်ထဲသို့ တစ်လက်မချင်းစီတွန်းဝင်လာခဲ့သည်။
ထိုအခြအနေအား စိတ်ကုန်ကာ ချင်ယူသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျန်းရှီးအား သူ့အခန်းသူပြန်ရန်ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ပြန်မပြေးသွားခင် ရေသောက်ချိန်တောင်မရလိုက်ပေ။
“ချီယန် ငါ့အတွက်နေရာချန်ထား” ချင်ယူစိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကောကောနှင့်တစ်ခါမှလိင်မဆက်ဆံဖူးသည့်လူကဲ့သို့ပြုမူကာ ချီယန်၏အပေါ်တွင်ထိုင်ကာ စီးနေသောမန်နေဂျာအား ဖိချလိုက်သည်။ သူ၏မာထောင်နေသာ လိင်တံအား ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကြားပွတ်သပ်လိုက်၏။
ထန်ထန်ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားကာ သူ့ပါးစပ်ထဲမှလီးလည်းချောကျသွားပြီး သူ့အောက်မှချီယန်သည်လည်းတစ်ချက်အော်ညည်းလိုက်၏။
“ရှီး..”မုန့်ချန်ယီ၏လီးသည် ထန်ထန်၏သွားနှင့်တိုက်မိကာ မသက်မသာဖြစ်သွားရသည်။ ချင်ယူအားပိုဂရုစိုက်ရန် ညည်းတွားလိုက်ပြီး ဒူးထောက်ပြီး သူ့လီးအား ကောကောစုပ်ရန်ပေးလိုက်သည်။
“သိပြီ သိပြီ” ချင်ယူစိတ်မပါတပါပြန်ဖြေလိုက်ကာ ထန်ထန်၏အပြစ်အနာဆာကင်းပြီးအတွန့်တစ်တွန့်တောင်မရှိသော စအိုပေါက်လေးအား ချဲ့သည့်နေရာတွင်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။
စီးချက်ညီညီရေရိုက်သံများကဲ့သို့ ချင်ယူလက်ချောင်းများအားနှုတ်ကာ အံ့သြစရာလီးကြီးအား စအိုပေါက်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များဆက်နွယ်ကာ အသံထွက်လာ၏။
“ဝူး…ဝူး”
ထန်ထန်သည် လီးအားဝန်ဆောင်မှူပေးနေကာ တုန်ယင်နေပြီး နာကျင်မှုလား သာယာမှုလားပင်မသိတော့ချေ။ သူဆက်မငြင်းနိုင်တော့ပဲ သူ၏ စအိုလမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးအား ဝံပုလွေတို့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းတိုက်ခိုက်နေသည်ကို နာခံစွာလွှတ်ထားရသည်။
ချင်ယူသည် လမ်းတစ်ဝက်တောင်မရောက်ဘဲ သူရော ချီယန်ရောပါပြီးကုန်ကြ၏။ အတွင်းခံမှာလည်း စိုချွဲနေကာ ညစ်ညမ်းသောအရည်များ အဆက်မပြတ်ကျဆင်းလာသည်။ ထန်ထန်၏စအိုနံရံသည် ကျူးကျော်သူနှစ်ဉီးအား တိုက်ချင်သကဲ့သို့ တင်းကြပ်နေ၏။
“ကောကော အရမ်းကြပ်တာပဲ…”
ချင်ယူနှင့် ချီယန်နှစ်ယောက်လုံးသည် သာယာမှုရောနာကျင်မှုရောခံစားနေရကာ အသက်ရှူသံများလေးလံနေကြ၏။ မန်နေဂျာအထွတ်အထိပ်ရောက်သွားပြီးနောက် စအိုပေါက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် တင်းကြပ်နေ၏။ ချင်ယူသည်အံကြိတ်ကာဖြင့် သူ၏အားအကုန်သုံးကာ ခပ်နက်နက်တစ်လက်မချင်းစီတွန်း၍ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏လိင်တံမှာ အခြားလိင်တံနှင့် စအိုနံရံအားပွတ်တိုက်နေပေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ၏လီးတစ်ခုလုံးဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အာ့…” သုံးယောက်လုံးသည် သာယာမှုတွင်နစ်မျောနေကာ မုန့်ချန်ယီသည်လည်း တုန်ခါနေသော အာခေါင်ကြောင့်အသက်ရှူမှားသွားရသည်။
ဖုန်းမှသီချင်းသံသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သူတို့လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှထွက်ပေါ်လာသောအသားရိုက်သံနှင့် ညစ်ညမ်းသောအရည်များ မှတဖျတ်ဖျတ်အသံများအား ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အပူပေးထားသော ကုတင်သည် ပြိုကျမတတ်လှုပ်နေသော်လည်း ထိုလူလေးယောက်၏ပူပြင်းသောလိင်ဆက်ဆံမှုအား အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပေ။
“ကောကော…ကောကောက ကျွန်တော်တို့အပိုင်…” ချီယန်သည် ရူးလောက်စရာအသံဖြင့် ခပ်တိုးတိုးပြောကာ ထန်ထန်၏စွဲမက်ဖွယ်စအိုနံရံအား သူ၏လိင်တံပုံစံကိုတစ်သက်လုံးအမှတ်ရစေချင်သကဲ့သို့ အောက်မှနေ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမညှာမတာ ဆောင့်နေ၏။
ချင်ယူသည် မန်နေဂျာ၏ လှပသောနောက်ကြောကို တတိတိကိုက်နေကာ သူ၏သဝန်တိုနေသော မျက်လုံးများမှာ အနီရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ “ကောင်းလား ကောကော ဟမ်? ကျန်းရှီးက ကောကို ဒီလိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးလား?” သူသည် ထန်ထန်ဆီမှ စကားတစ်လုံးတည်းနှင့်ပင် အသိစိတ်လွတ်သွားတော့မည့်လူကဲ့သို့ အားအနည်းငယ်ထည့်ကိုက်လိုက်၏။
ကောင်လေး၏ ဝန်တိုမှူမှာ မန်နေဂျာ၏ စအိုပေါက်အား တင်းကြပ်စေ၏။ စအိုကြွက်သားများသည် တုန်နေသော လိင်တံများအား ဝန်းရံထားကာ အရွယ်အစားတူညီသည့် လီးနှစ်ခုသည် စအိုပေါက်အား ခပ်ကြမ်းကြမ်း ထိုးနေ၏။ စအိုလမ်းကြောင်းဝင်ပေါက်ကိုပင် တစ်ချိန်တည်းဝင်ရန်ကြိုးစားနေကြသည်။
သူ၏ပါးစပ်မှာလည်း အခြားသောဝံပုလွေငယ်တစ်ကောင်၏ လိင်တံနှင့်ပိတ်ဆို့ခံထားရကာ သခင်လေးများ၏မေးခွန်းများအားပြန်မဖြေနိုင်ပဲ တအီအီသာငိုနေနိုင်သည်။
ထန်ထန်၏ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ ထုံကာတရွရွဖြစ်နေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း မျက်ရည်များနှင့်ပြည့်နေသည်။ သူသည်သားရေများအားမြိုချလိုက်ကာ သူ့အာခေါင်မှ တိုက်ခိုက်မှုကိုသက်သာရန်ကြိုးစားနေ၏။
ကြီးမားသောအရာနှစ်ခုသည် စအိုလမ်းကြောင်းဝင်ပေါက်အား တစ်ချိန်တည်းဝင်ရန်ကြိုးစားနေကာ သူ့အားတရွရွဖြစ်စေသည်။ သာယာမှုသည် မန်နေဂျာအား အသိစိတ်လွတ်ကာထွက်ပြေးချင်စေသည်။
ထန်ထန် လိင်တံအားထွေးထုတ်လိုက်ကာ ရှေ့သို့ တွဦးသွားကာ ထိုသားရဲနှစ်ကောင်ဆီမှလွတ်မြောက်နိုင်ရန်ကြိုးစားနေ၏။ သို့သော် သူသည်ဖမ်းမိသွားကာ မရပ်မနား ဆောင့်တော့သည်။ အရွယ်အစားအပြည့်နှင့် လီးနှစ်ခုသည် ရုတ်တရက်သူ၏စအိုလမ်းကြောင်းအား ရုတ်တရက်ဆောင့်လိုက်ကာ သေးငယ်သောအပေါက်လေးအား ကျဲအောင်ချဲ့လိုက်၏။ မန်နေဂျာ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုန်းကန်ငာ အဆက်မပြတ်တုန်ခါပြီး ပျက်စီးနေသော စာလုံးများကဲ့သို့ သူ၏အာခေါင်မှ “အာ့ အာ့ အား အား”
“အား…ကောကော ကအရမ်းကိုပန်းထုတ်နေတာပဲ…”
“ဟာ့ အပျက်ဆန်တဲ့အပေါက်လေးက စောက်ရမ်းကိုစိုရွှဲနေတာပဲ”
ပူပြင်းသော ညစ်ညမ်းအရည်များသည် သူတို့၏လိင်တံများပေါ်တွင် ပက်ဖျန်းလိုက်သည်။ တစ်ယောက်မှာစီးနေပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာခါးကိုကိုင်ထားကာ သူတို့၏တင်ပါးများအား အထင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြန်မြန်လှုပ်ရှားနေ၏။ သူတို့၏လိင်တံများသည် တင်းကြပ်နေသော စအိုလမ်းကြောင်းအား ထိုးထည့်ကာ လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ အသံသည်ပို၍ ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် အရင်ဝင်ခဲ့သော ချီယန်သည် တစ်ချက်အော်ညည်းလိုက်ကာ မန်နေဂျာ၏ဗိုက်ထဲသို့ ခပ်နက်နက်ထိုးဆောင့်ကာ ပြီးမြောက်သွားရသည်။
အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်သွားပြီးနောက် ချီယန်သည်မောဟိုက်ကာ သေချာမခံစားခင်ပင် မုန်ချန်ယီသည်သူ့အားဘေးသို့တွန်းလိုက်သည်။
အခြားသော အားပြည့်နေသည့် ဝံပုလွေလေးမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်သွားပြီသော်လည်း စိတ်မကျေနပ်သေးဟန် စအိုပေါက်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ်ဆောင့်နေသည်။ နယ်မြို့အခန်း၏အပြင်ဖက်ရှိ လတ်ဆတ်သောလေသည် ကျယ်လောင်သောပုဇင်းအသံများနှင့်လိုက်ဖက်နေသည်။ အခန်းအတွင်းတွင်မူ အသားချင်းရိုက်သံများ တစ်ညလုံးနားမသွားခဲ့ပေ။
သူတို့အား ဝမ်းနည်းအောင်လုပ်ခဲ့သည့် ကောကောလူဆိုးအား အပြ်စပေးရန်အတွက်အတွက် မူးယစ်နေသည့် ကောကောနှင့် ဂိမ်းတစ်ခုကစားခဲ့ပါသည်။ သူတို့သည်အပျက်ဆန်တေသာမန်နေဂျာအား သူ၏စအိုပေါက်ထဲတွင် မည်သူ့လီးရှိသည်ကိုခန့်မှန်းခိုင်းခဲ့၏။ ခန့်မှန်းသည်မှာမှန်ခဲ့ပါက ဖြေဆေးပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ အပျက်ဆန်ကာဆာလောင်နေသော ကောကောသည် မည်သို့မှန်အောင်ဖြေနိုင်မည်နည်း?
သူသည်မည်သူ့လီးမှန်း မှန်အောင်မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။ လီးကြီးတစ်ခုဝင်လာသည်နှင့် အသည်းအသန်ညည်းညူနေရ၏။ သာယာမှုကြောင့် အကျင့်စရိုက်များလည်းဗရမ်းဗရာဖြစ်ကုန်ကာ မန်နေဂျာသည် ယောကျာ်းတို့၏လီးများအား စိတ်အားထက်သန်စွာဝန်ဆောင်မှုပေးနေသည့် ဖာဆန်သောသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာကာ သူတို့၏နို့သီးခေါင်းများမှာပင် နို့ထုတ်ရန်လိမ်နေ၏။
သူတို့သည် တစ်ညလုံးသောင်းကျန်းခဲ့ကာ သီချင်းသံမှာလည်းတစ်ညလုံးညံနေ၏။ ဘေးခန်းတွင်မှု မည်သူ့ကိုမှ မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် ကျန်းရှီးသည် တစ်ညလုံးအိပ်မပျော်ခဲ့ချေ။ အပျက်ဆန်သော မန်နေဂျာလေးမှာလည်း တစ်ညလုံးမအိပ်ခဲ့ရသည်မှာ အသေအချာဖြစ်သည်။
ထိုအခန်းမှာ ရေချိုးခန်းမရှိ၍ ကောင်းကင်မှိန်လာသည်နှင့် မုန့်ချန်ယီသည်သူ၏ကောကောအား သန့်ရှင်းပေးရန် ရေပူအားအပြင်ထွက်ကာယူပေး၏။
ချီယန်နှင့် ချင်ယူနှစ်ယောက်သည် အပြင်တွင်ရပ်ကာ ဆေးလိပ်သောက်နေကြပြီး စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းသော “ကျန်းမျိုးရိုး” အားမည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို တွေးတောနေကြသည်။
“ပင်လယ်ထဲပစ်ချလိုက်ကြစို့” ချင်ယူသည် မျက်တောင်မွှေးအောက်မှ နက်နဲသောမျက်လုံးများနှင့်အတူ ဆေးလိပ်အား ကိုက်ကာပြောလိုက်သည်။ သူသည် အတည်ပြောနေမှန်း၊ စနောက်နေမှန်းမရှင်းလင်းလှပေ။
ချီယန် ပျင်းပျင်းရိရိဖြင့် သူ့ကိုကြည့်လိုက်ကာ လက်နှစ်ချောင်းကြားတွင်ဆေးလိပ်အားညှပ်ထား၏ “စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်နဲ့။ အသက်ရှင်တဲ့လူက သေတဲ့လူကိုဘယ်တော့မှမနိုင်နိုင်ဘူး”
ချင်ယူ ဆေးလိပ်တစ်ချက်ဖွာလိုက်ကာ “နောက်နေတာ ငါတို့ကဉပဒေအတွင်းနေထိုင်တဲ့ ပြည်သူတွေပဲ ပင်လယ်ထဲ အမှိုက်သရိုက်ကိုဘယ်တော့မှမပစ်ချပါဘူး”
“သူ့ကိုသေချာစုံစမ်း” ချီယန်အကြံပြုလိုက်ကာ သူ၏မြေခွေးကဲ့သို့သော မျက်လုံးများရာ ရယ်လိုက်သည်နှင့် အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။ “သူအမှားဘယ်တော့မှမလုပ်ဘူးလို့တော့ ငါမယုံဘူး”
သူသည် စီးကရပ်အား အပြတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
ခေါင်းငုံ့ကာဖြင့် သူသည်တဖြည်းဖြည်းစာလုံးနှစ်လုံးအား ပြောလိုက်လေသည် ” ကျန်း..ရှီး..” သူ၏အသံမှာ မနက်စောစော အလင်းမှိန်မှိန်အောက်တွင် အေးစက်နေကာ “သူအမှားလုပ်ခဲ့ရင်တော့…ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူးပေါ့”
(Arc6)Chapter 12 End
Chapter 13 (arc6)
Arc 6 Chapter 13
“Damn ဒီသားရဲကောင်လေးသုံးကောင်…”
ထန်ထန်အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာဆဲရေးလိုက်ပြီး အားအနည်းငယ်ထုတ်ကာလှည့်လိုက်ရသည်။
သူ၏ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာအား ခေါင်းအုံးတွင်ပွတ်လိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း နေရောင်တောက်ပနေသော ပြတင်းပေါက်အားကြည့်လိုက်သည်။ အခုမှခြောက်နာရီပဲရှိသေးကာ မန်ဘာများသည် အသံသွင်းရန်နာရီဝက်လိုသေး၏။ သီအိုရီအရပြောရလျှင် သူတို့အခုမှထမှရမည်။
ဒါပေမယ့်…သူမလှုပ်ချင်ပေ။
အခန်းတွင်းအပြင်လူမရှိ၍ ဆုရမင်းသားလေးထန်ထန် ပုံရိပ်ထိန်းနေစရာမလိုတော့ချေ။ သူသည် ခေါင်းဉီးကိုကိုက်ကာ system အားစိတ်ထဲမှခေါ်လိုက်၏။
(System ဇာတ်ဆောင် gong တွေအခုထိဘာမှမလုပ်သေးဘူးလား?)
( System : ဇာတ်လိုက် gong တွေ ကျန်းရှီးအကြောင်းကိုစစုံစမ်းနေပါပြီ ၅၀% လောက်တော့ရောက်ပြီ)
တစ်ညတည်းနဲ့ တော်တော်မြန်တာပဲ။
ထန်ထန်ငိုချင်ယောင်ဆောင်သည်ကိုရပ်လိုက်ကာ သူ့မျက်လုံးများမှာ မြေခွေးကဲ့သို့အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားသည် “ငါရှာထားတဲ့အချက်အလက်တွေကို စုပြီး သူတို့ဆီပို့လိုက်ပြီး ပြဿနာနည်းနည်းဆွပေးလိုက်”
(System : နားလည်ပါပြီ)
ထန်ထန်စိတ်ကျေနပ်သွားရ၏။ အိပ်ရာပေါ်တွင်လိမ့်နေရင်း ခါးအောက်ပိုင်းမှနာကျင်မှုကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတစ်ချက်ပင့်သက်ရှိုက်သွားရကာ စိတ်ထဲ၌ အတန်ကြာဆဲရေးလိုက်ပြီးနောက် စောင်အောက်မှတဖြည်းဖြည်းတွားဆင်းကာ အဝတ်အစားများအားရှာလိုက်၏။
မန်နေဂျာသည် ကာထားသည့်စောင်အားထားခဲ့ကာ လေထဲတွင်ကိုယ်လုံးတီးအား ဖော်ပြနေ၏။ သူ၏အသားအရည်မှာ အလွန်ဖြူပြီး လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှရသည့်အမှတ်များမှာထင်ရှားနေ၏။ စူနေသောနို့သီးခေါင်းလေးများမှာ စပျစ်သီးနှစ်လုံးကဲ့သို့ရောင်နေကာ ကိုက်ရာများတစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပြန့်နေသည်။
ထိုတပ်မက်ဖွယ်ကိုယ် နှင့် မန်နေဂျာ၏ကျိုးကျေတော့မတတ်ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာပေါင်းလိုက်ပါက လူများသည် သူ့အားကြည့်ရုံနဲ့တင် စိတ်ပါလာနိုင်၏။
သူ့အနောက်တွင်ကား လူညစ်လေးသုံးယောက်သည် သူတို့ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားသည့် ဆန်ပြုတ်နှင့်အတူ အနည်းငယ်ထောင်နေပြီဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းနှင့်ရပ်နေကြ၏။
ထန်ထန်၏မျက်လုံးများအနည်းငယ်ရွေ့သွားသော်လည်း သူသည်ဘယ်အရာကိုမှသတိမထားမိသေးသကဲ့သို့ ဆောင်ကြောင့်ထိုင်ကာ လက်ဆွဲအိတ်ထဲမှ အကျီအား လှန်လှောရှာနေသည်။
မန်နေဂျာ၏ ဖြူဖျော့ကာ နူးညံ့သောနောက်ကြောသည် ချောမွတ်ပြီးလှပနေကာ လုံးဝန်းသော တင်ပါးများမှာလည်း ကိုက်ရာများဖြင့် တံဆိတ်ခပ်နှိပ်ခံထားရ၏။ သူတို့မနေ့က လိင်ဆက်ဆံချိန်တွင် အရမ်းခက်နက်နက်သွားလိုက်ပုံပင်။ သူကြာကြာမထိုင်ရသေးသော်လည်း သူ၏အူမှတစ်ဆင့် သူတ်ရည်များ တစ်ဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် ကြမ်းပြင်သို့ကျနေ၏။
“ခွေးကောင်တွေ” ထန်ထန်အံကြိတ်ကာ အသံတိတ်ဆဲလိုက်သည်။
“ကောကော ကျွန်တော်တို့ကိုပြောတာလား?” မုန့်မျိုးရိုးအရှုပ်ထုတ်လေးမှာ ပြုံးကာလာပြီး မန်နေဂျာ၏လည်ပင်းတွင်ခေါင်းအာမြှုပ်နံလိုက်ပြီး နာခံစွာဖြင့် ရှူရှိုက်လိုက်၏။ “Good morning ကောကော”
ထန်ထန်သည် သူ၏ယားယံနေသော လည်ပင်းအားကုတ်လိုက်ကာ စိတ်တိုတိုဖြင့် ထိုကောင်စုတ်လေး၏ခေါင်းအား တွန်းလိုက်သည်။ သူသည် လက်ဆွဲအိတ်တွင်လှန်လှောရှာကာ အကျီနှင့် ဘောင်းဘီတစ်ဆက်ကိုထုတ်လိုက်၏။
ရာသီဉတုမှာပူပြင်းလှသော်လည်း ဒီကောင်လေးများသူ့ကိုတမင်လုပ်တာများလားဟုတွေးလိုက်မိ၏။ သူ့လက်မောင်းနှင့် ပေါင်တွင်အမှတ်များစွာရှိနေသည်။ တစ်လက်မတောင်ဖော်၍မရပေ။
ချီယန်ပန်းကန်အားချလိုက်ပြီး ငုံ့ကာ မန်နေဂျာ၏ပါးအားအနမ်းတစ်ချက်ပေးကာ ခပ်ဖွဖွမေးလိုက်၏ “ကောင်းကောင်းအိပ်ခဲ့ရရဲ့လား ကောကော?”
ထန်ထန်ပြန်မဖြေနိုင်ခင်တွင် သူ့မျက်နှာအား ချင်ယူအားနှင့်ဆွဲလိုက်ကာ နဖူးအား “မွ”ခနဲအနမ်းပေးသည်။
သူ၏နှုတ်ခမ်းကွေးညွတ်သွားသည်နှင့် ကောင်လေးများ၏မျက်လုံးတို့တောက်ပသွားသည် “Good morning ကောကော”
မန်နေဂျာမှာထုံနေပြီး နဖူးပေါ်တွင် အသည်းနှလုံးပုံအမှတ်ပေါ်နေသည်။ သူသည် အခန်းမှပူလောင်နေသော စိတ်ဖြင့်ထွက်ကာ ရှက်ရွံစွာ ရေချိုးခန်းသို့ဉီးတည်လိုက်၏။
ရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် များပြားသော သုတ်ရည်များအား ဖြေရှင်းပြီးနောင် ထန်ထန်နားမှာရဲနေပြီး အခန်းအပြင်သို့ထွက်လိုက်၏။ သူပြန်ရောက်သည်နှင့် ထိုသုံးယောက်မှာ လူစား၍ရနိုင်သော အစားအစာအားပေးလေသည်။
ထိုသည်မှာ ဆန်ပြုတ်ဖြူတစ်ပန်းကန်ဖြစ်ပြီး ကော်နံ့အနည်းငယ်ထွက်နေသော်လည်း ဤသည်မှာသူတို့အတတ်နိုင်ဆုံးလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဝံပုလွေလေးများသည် အမြှီးလှုပ်ရမ်းကာ သူတို့ဆန်ပြုတ်အား ကောကောအထင်မသေးပဲ စားနေသည်ကိုကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဂုဏ်ယူသွားကြ၏။
မန်နေဂျာသည် အရသာမရှိသော ဆန်ပြုတ်ပူပူအားမြိုချရန် ရုန်းကန်နေရကာ ဖုန်းထဲ၌ မှတ်စုတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ်ရေးလိုက်သည်။
#KFWCollectiveKtichenKiller#
အခုလိုပုံမှန်မဟုတ်သောမနက်စာအတူစားခြင်းပြီးဆုံးပြီးနောက် ဆုရမင်းသားထန်ထန်သည် Systemဆီမှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲပြီး buffတစ်ခုကို တောင်းဆိုကာ သူသေချာသတိမဝင်လာခင်အသုံးပြုထားသည်။သူသည်ရှိုးတွင်ဆက်လက်ပါဝင်နေပြီး ဒီ့ထက်ခက်ခဲသောနေ့များပို၍ရှိနေသေး၏။
အဖွဲ့ဝင်များသည် အသံသွင်းသည့်နေရာ၌ရောက်နှင့်နေပြီး ကျန်းရှီးသည်ပထမဆုံးထွက်ခွာလာရသူဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင်နေရောင်သည်ဖြာကျနေသည်မှာ လူသားနှင့်ပင်မတူပဲ လက်ရာမြောက်သောအနုပညာလိုပင်ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းရှီးသည် ကင်မရာဘက်သို့စွေကြည့်ပြီး “အားလုံးပဲ မင်္ဂါလာပါ”
သူ အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးတယ် “ထန်ကော မနိုးသေးဘူးလား”
ထန်ထန်သည် ကျန်းရှီးသည် သူ့ကို အခန်းထဲမှထွက်သည်နှင့် ဝေဖန်သည်ဟု ကြားထားသဖြင့် “ကျန်းလူကြီးမင်း မင်းငါ့အခန်းထဲ ညသန်းခေါင်ကြီးသွားခဲ့တယ်လို့ငါကြားခဲ့တယ်။မင်းလိုချင်တာများတစ်ခုခုရှိလို့လား”
ကမ်မရာသည် တချိန်လုံးဖွင့်ထားကာ ကျန်းရှီးသည်ပထမဦးစွာဝေဖန်ရန်စီစဉ်ခဲ့ခြင်းမှာ ရင်တွင်း၌ ရုတ်ချည်း အပြစ်ရှိသလိုခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့်ကျန်းရှီးသည် ပြုံးပြပြီး “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးထန်ကောနဲ့တွေ့ချင်ရုံပဲ” ဟုပြန်ပြောခဲ့သည်။
ကျန်းရှီး၏အကြံအစည်ကိုမဖြစ်မြောက်စေရန် ထန်ထန်သည် ပေါ့ပါးစွာ “oh” ဟုသာပြန်ပြောပြီး သူ့၏မနက်စာအားပြန်စားလိုက်၏။ ယနေ့၏မနက်စာသည်သူပြင်ပေးထားသည့်ဟာမဟုတ်ပဲ ဝံပုလွေပေါက်လေးများက သူတို့၏ကောကောအား ဟင်းမချက်စေရန်အတွက် မြို့ထဲသို့သွားပြီး အားလုံးအတွက်ပေါက်စီများဝယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့၏ငယ်ရွယ်မှုနှင့် ကိုယ်ခံအားကောင်းပုံတို့သည် သူတို့သည်လုံးဝမအိပ်ရသေးသည့်ည၏ နောက်နေ့တွင်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း လုံးဝမရှိသည့်အခါတွင် ပို၍ထင်ရှားလာ၏။ သူတို့အမြန်လှုပ်ရှားကြပြီး ဝယ်လာသည့်ပေါက်စီများသည် ပြန်လာသည့်အခါမှာတွင်ပူနွေးဆဲပင်။
သူတို့မနက်နက်စာစားပြီးသည့်အခါ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှာ ရိုက်ကူးရေးကိုစတင်ခဲ့ကြ၏။
ဖန်ကျဲမောင်သည် အသံချဲ့စက်ကိုကိုင်ထားပြီး အပြုံးခပ်ကြီးကြီးပြုံးကာ “ချင်ရှူရွာက တောင်တွေနဲ့ရေတွေကြားမှာရှိတာ ဒီနေ့မင်းတို့တာဝန်ကငါးဖမ်းရမှာ”
“ဒီနေ့မင်းတို့ဖမ်းထားတဲ့ငါးတွေကိုဈေးထဲမှာရောင်းရမယ် အဲ့ကရတဲ့ပိုက်ဆံက ဒီအပိုင်းရဲ့အသုံးစရိတ်ဖြစ်လာမယ်။မင်းတို့ညစာစားရမစားရကတော့ ” ဖန်ကျဲမောင်ပြုံးလျက် “မင်းတို့ဘယ်လောက်ရောင်းနိုင်လဲအပေါ်မူတည်နေတယ်။”
“ငါးဖမ်းရမယ်..?” သခင်လေးများသည်မျက်စိများပြူးကျယ်ကာ “ဘာ…ဘာနဲ့လဲ?”
ဖန်ကျဲမောင်သည် ပုံကြီးချဲ့သည့် ပုံစံလုပ်ပြကာကင်မရာသည် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သပ်ရပ်စွာစီရီထားသည့်ငါးမျှားတံများအားလုံးမြင်ရအောင်ဖော်ပြနေ၏။
“ဒါရိုက်တာဖန် ဒါကငါးမျှားတာပဲ!” မုန့်ချန်ယီအပြင်းအထန်ထုတ်ပြောသည်။
“နီးစပ်တယ်” ဖန်ကျဲမောင်ရယ်ကာ ခပ်နောက်နောက်ပုံစံမျိုးပြုံးနေသည်။
“ဒါကလုံးဝနီးစပ်မနေဘူး”
သူတို့မှာရွေးချယ်စရာမရှိပဲ ငါးမျှားတံနှင့် ရေပုံးသေးသေးလေးများကိုကိုင်ကာ မြစ်ဖက်သို့ဦးတည်လာခဲ့ကြသည်။
ရွာမှာရှိသည့်မြစ်သည် မနက်ပေ။ သူတို့မြစ်ထဲဆင်းသွားရာတွင် သူတို့၏ရင်ဘက်လောက်သာရှိ၏။ ထုတ်လုပ်ရေးအသင်းသည် အရေးပေါ်အတွက် ကယ်ဆယ်ရေးလူနှစ်ယောက်အား ကြိုတင်ငှားထားပြီး ကမ်းစပ်တွင်ရှိနေစေသည်။
KFW၏နောက်တောက်တောက် လေထုနှင်စာလျှင် ကျန်းရှီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည်မှေးမိန်သွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာ မနက်ပိုင်းတွင်မြင့်မြတ်သောသူများကဲ့သို့ဝတ်စားဆင်ယင်ခဲ့ရသော်လည်း အခုတွင်ငါးဖမ်းသမားလုပ်နေရပြီပင်။ ဟိုသုံးယောက်အားမြူစွယ်ရန်အစီအစဥ်မဟုတ်ခဲ့လျှင်သူထွက်သွားတာကြာပြီဖြစ်၏။
အချိန်မှာကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူတို့တွင်တစ်ယောက်မျှငါးမျှားခြင်းအတွေ့အကြုံမရှိခဲ့သောကြောင့် တစ်မနက်လုံး လုံးပန်းပြီးသော်လည်းသူတို့သည် ငါးများများစားစားကိုမဖမ်းမိခဲ့ပေ။သူတို့၏ငါးမျှားချိန်ပြည့်သွားပုံဟုမြင်ရပြီး ဗုံးများအားယူကာမြို့ဈေးသို့သွားကြသည်။
မြို့သည် စက်ပစ္စည်း၏အသံများနှင့်စည်ကားနေပြီး ရွာအပြင်ဘက်မှာလာသည်ဟုထင်ရသည့် ဒီလူငယ်တစ်စုအားစပ်စုချင်စိတ်ပြည့်နေသည့် သတ်လတ်ပိုင်းလူများသည် သူတို့၏ကုန်စုံဆိုင်အားစိုက်ကြည့်ကာလာဝယ်သည်။
“လူငယ်လေး ဘာတွေရောင်းနေတာလဲ” အသက်ကြီးကြီးအမျိုးသမီးကြီးက ဒေသလေသံဖြင့်မေးလိုက်ပြီး သူမသည်မတော်တဆ ကျန်းရှီး၏လက်မောင်းသို့ ထိမိသွား၏။
ကျန်းရှီးသည် အညစ်အကြေးတစ်ခုကိုထိလိုက်ရသကဲ့တုံပြန်ပြီး အလိုလို ရှောင်မိသွားသည်။ သူသည်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် “ငါတို့ငါးတွေရောင်းနေတာပါ”
ရိုးရိုးသားသားစိတ်ထားရှိသည့်မိန်းမကြီးမှာ ကျန်းရှီး၏လုပ်ရပ်အားသတိမထားမိပဲ သူတို့၏စီးပွားရေးအား ထောက်ပံ့ရန်စိတ်အားထက်သန်နေ၏။ သူသည်ပျော်သွားပြီး “ကောင်းပြီ..လူငယ်လေး ငါ့အတွက်ငါးတစ်ကောင်ခုတ်ပေးပါ”
သူမစိတ်လွတ်သွားတာလား?သူငါ့ကို ငါးကိုခုတ်ပေးစေချင်နေတာလား?
ကျန်းရှီးသည်သူ့နှုတ်ခမ်းအား မဲ့လိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ အဲ့တာဟာကင်မရာမလာခင်အထိဖြစ်နေခဲ့ပြီး နောက်တွင် လက်ရှိသို့အသိစိတ်ပြန်ဝင်ကာ ညင်သာစွာ ပြောသည် “တောင်းပန်ပါတယ် ငါးကိုဘယ်လိုခုတ်ရမလဲမသိဘူး”
အများအားဖြင့် ငါးရောင်သူတို့သည် ခုတ်ထစ်ရန် တာဝန်ရှိနေပြီးသူတို့ထဲ ထန်ထန်သည်သာဟင်းချက်တတ်သူဖြစ်၍ အခုကိစ္စသည်လည်းသူ့ဆီသို့ကျရောက်လာပြန်ပြီပင်။
သို့ပေမယ့်လည်း ဝံပုလွေပေါက်များသည် သူတို့၏ကောကော မနားတမ်း အလုပ်လုပ်နေရသည်ကိုမကြည့်ရက်နိုင်သဖြင့် သူတို့ငါးကိုဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာသိပြီးနောက် သူတို့၏မန်နေဂျာအားဆက်၍ မလုပ်ခိုင်းတော့ပေ။
သူတို့သည်ကို့ရိုးကားယားနိုင်စွာ ငါးများကိုလှီးဖြတ်နေပြီး အသားများပေါ်နေသည့်ငါးများကပင် ချင်ယူအားခနခနရိုက်မိနေ၏။လူတိုင်းသည် အားရပါးရရယ်နေကြပြီးပျော်စရာကောင်းသည့်မြင်ကွင်းဖြစ်ခဲ့သည်။
ငါးညှီနံ့ပိုအားကောင်းလာလေ ကျန်းရှီးသည်ပို၍ မချမ်းမမြေ့ဖြစ်လာပြီး သူသည်တစ်ခုမှမကူညီသည့်အပြင် နောက်ဆုံးတွင် ကင်မရာ၏ပေါ်တွင်ပါ အားလျှော့သွားခဲ့သည်။
ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ တောင်ပေါ်ရွာက လာပေမယ့် သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့စွန့်စားခန်းများရှိခဲ့ပြီး သူ့မိဘတွေက သူ့ကို အိမ်မှာသူ့ညီထက်မျက်နှာသာပေး၏။ ဖျော်ဖြေရေးနယ်ပယ်တွင် ရုန်းကန်ပြီးနောက်၊ နှစ်အတော်ကြာအောင် ထန်ထန်၏ ပံ့ပိုးမှုတွေဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဒီလို ငါးကဲ့သို့ အကျိအချွဲများကို သူလုံးဝထိမည်မဟုတ်ပေ။
ကျန်းရှီးသည် ဒီအစီအစဉ်တွင် သူ၏အဆင်မပြေသောအပိုင်းများဖြတ်ထုတ်လို့ရသည်ကို သည်၍သာ ဤသို့လုပ်ရဲခြင်းဖြစ်သည်။
…….
အစီအစဉ်နှစ်ရက်ပြီးနောက် ပထမအပိုင်းသည် တည်းဖြတ်ရန်အသင့်ဖြစ်နေကာ ၕည်သည်များလည်းအိမ်သို့ ယာယီပြန်သွားကြကာ နောက်လာမည့်ရိုက်ကူးရေးကိုစောင့်နေကြသည်။
Shenqing Entertainment
ကျန်းရှီးသည် မျက်နှာကပ် မတ်စ်တစ်ခုကိုကပ်ထားတာပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည် “ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့က ဘာတဲ့လဲ”
အခုမှဖုန်းပြော၍ပြီးသော ပေါင်ချန်ဖျင်သည် ပြန်ပြေးလာကာပြောလိုက်သည် “လီရုံ ကလက်ထောက်ဒါရိုက်တာဖြစ်လာတာကြာပြီ။ သူကအမြဲတမ်း ဖန်ကျဲမောင်ရဲ့ နောက်မှာပဲရောက်နေရတာ သူငြင်းစရာအကြောင်းမရှိဘူး ဒါပေမယ့်…” ပေါင်ချန်ဖျင် ခဏတွေတွေဝေဝေဖြင့်ရပ်သွားကာ နံပါတ်တစ်ခုအားပြလိုက်၏။
“သူက ငွေပမာဏကိုမေးနေတယ်”
ကျန်းရှီးသည် မျက်နှာကပ် မတ်စ်အားရုတ်ချည်းဖယ်လိုက်ကာ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် “ဘယ်လောက်လဲ? သူရူးနေတာလား?”
“သူဒီအခွင့်အရေးကိုယူလိုက်ရင် သူကဒီနယ်ပယ်ထဲမှာ ဆက်လုပ်လို့ရတော့မှာမဟုတ်ဘူး” ပေါင်ချန်ဖျင်ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဒါကများတဲ့ ပမာဏပဲ သေချာစဉ်းစား”
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင်…
ကျန်းရှီးသွားကြိတ်လိုက်ကာ “ပေးလိုက် အဲ့တာကိုထန်ထန်ကို KFW မန်နေဂျာဖြစ်တာကနေတားနိုင်ရင် အကုန်သဘောတူပေးလို့ရတယ္”
“ကောင်းပြီ သူ့ကိုပြောလိုက်မယ်”
ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေများသည် သူတို့ကောကော၏ဘရိတ်အားဖောက်တာအပြင် ကျန်းရှီးနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များအားလုံးကို စုဆောင်းထားပြီးပြီပင်။
စာဖတ်ခန်းမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း တိတ်ဆိတ်နေကာ သခင်လေးများမှာ ထိုစာရွက်အချက်အလက်များအားကြည့်နေကြသည်။ ထိုအချိန်က ကျန်းရှီး၏ပလန်အောင်မြင်ပါက ဘာဖြစ်သွားနိုင်သည်ကိုတွေးတောင်မတွေးရဲပေ။ သူတို့၏ကောကောကို မည်သို့သောကံကြမ္မာမျိုးမှစောင့်နေသနည်း?
သူတို့ချစ်သောတစ်စုံတစ်ယောက်အား ဆုံးရှုံးလုမတတ်ဖြစ်ခဲ့သည့် အသက်ရှူကြပ်မတတ်ခံစားချက်သည် သူတို့အားခြောက်လန့်နေ၏။ အဲ့ချောက်ကဘယ်လောက်တောင်မြင့်တာလဲ? သူတို့ရဲ့အဖိုးတန်လေးက သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရတာ !
ချင်ယူသည်ခုံတစ်လုံးအား ကန်လိုက်ကာ သူ၏ရင်ဘတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာအသက်ရှူနေ၏။ သူသည် အံကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် “ကျန်းရှီး !”
ချီယန်မျက်လုံးအားခဏပိတ်ထားကာ ခပ်အက်အက်ပြောလိုက်၏ ” အခုငါ မင်းပြောတာကိုလက်ခံတယ်။ သူ့ကိုပင်လယ်ထဲပစ်လိုက်”
“မဖြစ်ဘူး!” မုန့်ချန်ယီသည် မျက်လုံးများရဲလာကာ ရေရွတ်လိုက်သည် “သူ့ကိုဒီလိုလွယ်လွယ်သေခိုင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ….”
….
အောက်ထပ်တွင်
ထန်ထန်သည် ညစာပြင်နေကာ အသီးအရွက်များအားစီးချက်ညီညီလှီးနေ၏။ ထိုအချိန်တွင် system မှရုတ်တရက်စာပို့လာခဲ့သည်။
(System : အသိပေးချက် သင်၏ “နောက်ခံ ဇာတ်ဝင်ခန်း မသမာမှုအားငြင်းဆိုရန်” အားအသုံးပြုခဲ့)
လှီးသံများခဏရပ်သွားကာ ထို့နောက် အားနှင့်မာန်နှင့်ဆက်၍ လှီးလေသည်။
ဒီနေ့ ထမင်းပိုစားရမယ် !!
…..
ဖန်ကျဲမောင်၏ အစီအစဉ်မှာ စစ်မှန်သည်ဟုနာမည်ကြီးသည်။ သူသည် တည်းဖြတ်ရန်အချိန်တစ်ရက် နှစ်ရက်သာယူတတ်ပြီး ၕည့်သည်များအား ဖုံးဖိမပေးတတ်ပေ။ အပြင်လူများသည်လည်း သူ့အစီအစဉ်အားကြိုက်နှစ်သက်ကြ၏။
ပထမပိုင်းစလွှင့်ချိန်တွင် လူများရုတ်ရုတ်သဲသဲပြောနေကြ၏၊ သူတို့ကောကော၏သူမတူသောအလှအား ချီးကျူးနေကြသည်များပြည့်နေသည်။ ပထမတွင် လေထုမှာ သာယာနေကာ နောက်တွင်တော့…
(“ကျန်းရှီးကဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ… KFW ကိုလည်းသူ့ပစ္စည်းတွေကိုသယ်ခိုင်းပြီး သူကျတော့ မိတ်ကပ်လိမ်းနေတယ်?”)
(..ကျန်းရှီးမီးဖိုချောင်မှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူဌေးတစ်ယောက်လိုစစ်ဆေးနေတာလား?)
(ဒီအစီစဉ်က evil edit ထားတာ ငါတို့ကောကောကဒီလိုဖြစ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး)
(ကျန်းရှီးကမသန်မစွမ်းလား ? KFW ကလေးတွေက ငါးလှီးတာကူပေးနေတာကို နင်တို့အဖိုးတန်လေးက လူတွေကို ဘယ်လိုလေးစားရမလဲမသိဘူး။ ထွက်သွား)
(ကျန်းရှီးနဲ့ သူ့မန့်နေဂျာကသုံးစားမရှိဘူးလား? ဘာအလုပ်မှကို မလုပ်ဘူး)
(KFW ဖန်တွေစဉ်းစားပြီးပြောလို့ရမလား? ဒါက evil edit ထားတာအသိသာကြီး @ထုတ်လုပ်ရေးအသင်း ဘာကိစ္စ evil edit ထားတာလဲ? ချီးပဲ ငါတို့ကောကောကို ပြန်တောင်းပန်)
(အပြင်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရရင် ကျန်းရှီးက နည်းနည်း အတုအယောင်ဆန်တယ်လို့ထင်တယ်)
hater အချို့မှာလည်း မီးလောင်ရာလေပင့်ပြီး “အဲ့တာက evil edit ထားတာအသိသာကြီး” “ကျန်းရှီးက ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ဆီမှာ လှည့်စားခံရတာ” မန်နေဂျာစနက်ဟု အယုံသွင်းနေကြ၏။
(ဖန်ကျဲမောင် ကထန်ထန်ရဲ့သူငယ်ချင်းလေ အဲ့တော့ နင်တို့ဘာနင်တို့ပဲ တွေးလိုက်တော့)
အပြင်လူများမှာ ဟိုဘက်ဒီဘက်ဘောင်ဘင်ခတ်နေ၏။ သူတို့သည် ကွန်းမန့်တစ်ခုပေါ်လာပါက အတွေးတစ်ခုပြောင်းသွားတတ်သူများသာဖြစ်သည်။
(ချီး ငါတစ်ခုရှာတွေ့ထားတယ! ဒီဗီဒီယိုက တကယ့်ဟာ ထွက်လိုက်ရင် edited ver ကိုမြင်ရတယ်)
စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် တည်းဖြတ်ထားသော ver အားကြည့်လိုက်ကြကာ ကျန်းရှီး၏အပြုအမူများအား ရွံရှာကုန်ကြ၏။
(ငါ တည်းဖြတ်ထားတဲ့ ver ကိုကြည့်လိုက်တယ် အမ်… ကျန်းရှီး ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကိုလာဘ်ထိုးထားတာလား? တည်းဖြတ်ထားတာက လက်မခံနိုင်စရာပဲ)
(ရွံစရာကောင်းတယ် တကယ့်ကိုရွံစရာကောင်းတယ် တည်းဖြတ်ပြီးသားဟာမှာဆိုရင် မန်နေဂျာထန်ရဲ့ ဟင်းချက်စကေးကိုပါ ကျန်းရှီးလုပ်သလိုလုပ်ထားတာ ပြီးတော့ မဆီမဆိုင်တဲ့မျက်နှာအမူအရာတွေကိုလည်း ဖြတ်ညှပ်ကပ်ထားသေးတယ်။ ဒါတွေအကုန်လုံးက ရောထားတာပဲ)
(@ကျန်းရှီး တစ်ခုခုပြောစမ်း နင် ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို လာဘ်မထိုးဘူးဆိုတာ ငါတို့မယုံဘူး)
(ချီးပဲ ဖန်ကျဲမောင်က ထန်ထန်နဲ့ သူငယ်ချင်းမဟုတ်ဘူးလား? သူတို့တမင်တကာ ပေါင်းလုပ်ကတည်းက ငါသံသယဖြစ်နေတာ ကောကောနာမည်ပျက်အောင် ပေါင်းကြံကြတာပဲ)
(ဟားဟား နင့်ကောကောက ထိန်းစရာပုံရိပ်ကောရှိလို့လား? လာနောက်မနေနဲ့။ “Star And Manager” မတည်းဖြတ်ထားတဲံဟာက ပေါက်ကြားလာပြီ။ မျက်လုံးကိုဖွင့် ပြီး ကျန်းရှီးဒေသခံတွေကိုဘယ်လိုမုန်းပြီး မျက်နှာနှစ်ဖက်ရှိတာကိုကြည့်)
(မရတော့ဘူး..ငါကဒီအတိုင်းဒရမ်မာကို စိတ်ဝင်စားနေတာကို ငါ့ကောကောက cancel ခံနေရတာလား)
(Arc6)Chapter 13 End
Chapter 14 (arc6)
Arc 6 Chapter 14
” ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ ”
ကျန်းရှီးက ထိတ်လန့်စွာ စကားဝိုင်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အသံကလဲ စူးနေ၏။
” လီရုံကဘယ်မှာလဲ ဒါကိုသူဒီလိုလုပ်နေတာလား ”
ပေါင်ချန်ဖျင်ကလဲ ချွေးများထွက်နေကာ စကားပြောလဲမြန်နေသည်။
” ငါတို့ လီရုံ့ကိုဆက်သွယ်လို့မရသေးဘူး။ အရေးကြီးဆုံးက လိုင်းပေါ်ကလူထုကိုအမြန်စည်းရုံးဖို့ပဲ ”
အလိုမကျစွာဖြင့် ကျန်းရှီးက အံကြိတ်လိုက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားလိုက်သည်။
“အခုမှတော့ငါတို့အဲ့တာကိုစိတ်ပူနေလို့မရတော့ဘူး။ အဲ့တာက ထန်ထန်နဲ့ဖန်းကျဲမောင်ရဲ့ရှိုးလို့လူတွေကထင်နေကြတော့လဲ သတင်းအမှားတွေကိုအတည်ပြုပေးလိုက်ကြယုံပဲပေါ့။
” မင်းမှန်တယ် ”
ပေါင်ချန်ဖျင်ကချွေးများကိုသတ်လိုက်သည်။ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။
” ပရိသတ်တွေရဲ့အမြင်ကအဆင်ပြေသွားရင် မင်းထွက်လာပြီး သီချင်းတွေဆို အယ်လ်ဘမ်တွေပြန်ထုတ်လို့ရပြီ။ ပြီးရင် ငါတို့ ထန်ထန်နဲ့အတူ အမှတ်ကိစ္စစီစဥ်လို့ရတယ်။ ”
ကျန်းရှီးနှင့် ပေါင်ချန်ဖျင်က မနာလိုမုန်းတီးမှုများပြည့်နေ၏။ ထန်ထန်က သူတို့၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုအား ဖော်ထုတ်ကာ ထောင်ချောက်လုပ်လိုက်သည်ဟု ယုံကြည်နေကြလေသည်။
ပေါင်ချန်ဖျင်က အင်တာနက်မှ သတင်းမှားရေးသားသူအား ဆက်သွယ်ကာ ထန်ထန့်အားစွပ်စွဲပြောဆိုလေပြီး ဖန်းကျဲမောင်တင်ထားသည့် ပိုစ့်မှ Screenshot များကိုပြလေသည်။ သူတို့က ဖြတ်ညှပ်ကပ်လုပ်ထားကြကာ ထန်ထန်က အရင်ကုမ္မဏီအားမကျေနပ်သည်ဟုယုံအောင်ကြိုးစားထားကြလေ၏။
ပိုက်ဆံကအံ့သြစရာများကိုဖန်တီးနိုင်သည်။ ပိုက်ဆံအများကြီးပုံပေးလိုက်သည်နှင့်သူတို့လိုချင်တာကိုရလေသည်။ အခုတွင်တော့ လူအများကြီးက ကျန်းရှီးသည် ခံရသူဖြစ်ကြောင်းကိုယုံလာကြ၏။
နောက်ဆုံးမှသာ ကျန်းရှီးကသက်ပြင်းချနိုင်ကာ အောင်နိုင်မှုကိုခံစားနေရပြီး လူအများကြားတွင်ရုန်းကန်နေရသော ထန်ထန့်အားကြည့်ရှုနေသည်။
ထန်ထန့်အတွက်ကတော့ သူပြန်လာသည်နှင့်သေချာပေါက်ပင်အမှတ်များကိုစီစဥ်မည်ဖြစ်၏။ ကျန်းရှီးက စားပွဲခုံပေါ်မှကော်ဖီအားတစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်နေသည်။
သူပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီဟုတွေးနေသော်လဲ အပြင်မှဆူညံသံများကပိုကျယ်လာသည်။ ကျန်းရှီးမျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ကာ စိတ်ရှုပ်စွာညည်းတွား၏။
” အမူအကျင့်ကောင်းကိုမရှိကြတာ ”
ထိုသို့ပြောနေစဥ်ပဲ ရုံးခန်းတံခါးက ပွင့်လာလေသည်။ ကျန်းရှီးဘာမှမပြောနိုင်ခင်ပင် ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက ယူနီဖောင်းအပြည့်အစုံဖြင့်ဝင်လာ၏။
ကျန်းရှီး၏လက်များကတုန်ယင်နေကာ ဘောင်းဘီပေါ်သို့ကော်ဖီများမှောက်ကျသွားပြီး စိတ်အေးအေးထား၍မေးလိုက်သည်။
” အရာရှိတွေပဲ ကျွန်တော်ဘာများကူပေးရမလဲ ”
သူ့အသံက နူးညံ့နေကာ အပြစ်ကင်းစင်နေ၏။
အနုပညာရှင်များနှင့်ဝန်ထမ်းများက အပြင်တွင်စုဝေးကာကြည့်နေပြီး ကျန်းရှီးဘာပြစ်မှုကိုကျူးလွန်ခဲ့သည်လဲနှင့် ဘာလို့ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေလဲဆိုတာကိုတီးတိုးပြောနေကြသည်။
အရာရှိများက အတွေ့အကြုံရင့်နေပြီဖြစ်ကာ ကျန်းရှီး၏နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတွင် မနှစ်မြောသွားပဲ ဖမ်းဝရမ်းအားထုတ်လာ၏။
” မစ္စတာကျန်းရှီး ခင်ဗျားကိုလူသတ်မှုကိုကြံစည်တယ်လို့သံသယရှိနေပါတယ်။ အဲ့တာကြောင့်စုံစမ်းရေးအတွက် ပူးပေါင်းပေးပါ။ ”
ကြည့်နေသူများက ကြောင်သွားလေသည်။ ပေါင်ချန်ဖျင်ကလဲ ထိတ်လန့်သွား၏။
” အရာရှိ..ဒါက..ဟင့်အင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကျန်းရှီးကပုရွက်ဆိတ်လေးတောင်သတ်ဖူးတာမဟုတ်ဘူး။ သူကဘယ်လိုလုပ်လူသတ်မှုမှာပါနိုင်မှာလဲ။ ”
သူကအားပြုပြုံးလိုက်ကာ တွေဝေစွာဖြင့်ကျန်းရှီး၏လက်မောင်းအားဆွဲကိုင်သည်။
” ကျန်းရှီး တစ်ခုခုပြောဦးလေလို့!! ”
” လူသတ်ရန်ကြံစည်မှု ” ဆိုသည်အားကြားသည်နှင့် ကျန်းရှီးက အထိတ်တလန့်ဖြစ်လာသည်။ ပေါင်ချန်ဖျင်ကိုင်ထားသည်မှရုန်းထွက်ကာ သူ့မျက်နှာကလဲဖြူဖပ်ဖြူလျော်ဖြစ်သွား၏။ ရှင်းပြချင်နေသော်လဲ တံခါးပေါက်နားမှ အနုပညာရှင်များက သူဘာမှမပြောနိုင်ခင် အလန့်တကြားဖြစ်နေကြသည်။
” မြန်မြန်လေး အွန်လိုင်းပေါ်ကိုကြည့်လိုက် ”
လူတိုင်းကအကြည့်လွှဲလိုက်ကြပြီး ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်သည်။ သတင်းခေါင်းစဥ်ကိုတွေ့သည်နှင့် တုံ့ပြန်မှုများက ကြီးကြီးမားမားဖြစ်ကုန်သည်။
” ဘုရားရေ ကျန်းရှီးရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေအကုန်ပေါ်ကုန်ပြီပဲ ”
အနုပညာရှင်များ၏အသံက ငိုသံစွက်နေကာ တုန်လှုပ်နေသောကျန်းရှီးအားအထင်သေးသလိုကြည့်နေသည်။
” သူက ဒုတိယမျိုးဆက်က လူချမ်းသာတွေနဲ့မတူပါဘူးလို့ပြောသားပဲ။ အဲ့ဒီ စျေးကြီးတဲ့ပစ္စည်းတွေအကုန်..မန်နေဂျာထန်ထန့်ဆီကယူထားတာပဲ ”
” အဲ့တာရွံဖို့မကောင်းဘူးလား သူများရဲ့နောက်ကကပ်နေပြီးတော့ အဲ့လူကိုပဲသတ်ဖို့ကြိုးစားတာလေ ဟေး..အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ ”
” ဟုတ်ပါ့ ငါတို့သူ့ကိုမစော်ကားမိလို့တော်သေးတယ် ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ မဟုတ်ရင် တစ်နေ့ကျ ငါတို့အသက်တွေလဲဆုံးရှုံးသွားနိုင်တာပဲ ”
” ဟေး ကြည့်လိုက်ကြဦး ဒါရိုက်တာဖန်းပြောထားတာလဲရှိသေးတယ်။ ဒုဒါရိုက်တာလီက အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး ထန်ထန့်ကိုချောက်ချဖို့အတွက် ကျန်းရှီးခိုင်းတာကိုလုပ်ခဲ့ရတာလို့ဝန်ခံထားတယ်။ အမလေး ဒါကအရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ် ”
မဟုတ်ဘူး..ဒီလိုဖြစ်ရမှာမဟုတ်ဘူး..သူသေချာခြေရာလက်ရာဖျောက်ခဲ့တယ်လေ ဘယ်လိုလုပ်သိသွားကြရတာလဲ။
ကျန်းရှီး၏မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူလျော်ဖြစ်လာသည်။ ထွက်ပြေးရန်နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သော်လဲ ဝိုင်းခံထားရ၏။
” ငြိမ်ငြိမ်နေပေးပါ ”
အရာရှိက သူ့အားထွက်ပေါက်ဆီသို့ခေါ်လာလေသည်။ ကျန်းရှီး၏မျက်လုံးများက နီရဲနေကာ ရှုးသွပ်သွားသလို ပေါင်ချန်ဖျင်အားအော်ဟစ်နေ၏။
” ပေါင်ချန်ဖျင် ငါ့ကိုရှေ့နေရှာပေးထား အကောင်းဆုံးရှေ့နေကိုငါ့အတွက်ရှာပေးစမ်း ”
အနုပညာရှင်များကမထွက်သွားသေးပဲ ပေါင်ချန်ဖျင်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့လဲကျသွားကာ သူ့မျက်နှာကလဲအားလျော့သွားသည်။
ပြီးသွားပြီ အကုန်လုံးပြီးသွားပြီ။
…..
” သူကရှေ့နေလိုချင်တာလား ”
ချီယန်က ရယ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
” သူကစိတ်ကူးယဥ်နေတာပဲ ”
ချင်ယူ၏မျက်လုံးများကမဲနက်သွားလေသည်။
” ရှေ့နေကို ကျွန်တော်တို့ထဲကတစ်ယောက်နဲ့အစားထိုးပေးလိုက်။ ကြည့်ကျပ်လုပ်ပြီး ကျန်းရှီးရဲ့ကျန်တဲ့သက်တမ်းကို အဲ့သံတိုင်တွေနောက်မှပဲကုန်အောင်လုပ်ပေးလိုက် ”
” ဟုတ်တယ် ”
မုန့်ချန်ယီက သူ၏ဝိုင်းစက်နေသောမျက်လုံးများဖြင့်ပြန်ပြောနေသော်လဲ သူ့စကားများက အငြှိုးတရားများရှိနေ၏။ စန္ဒရားအား ထိလိုက်သည်နှင့် ချိုသာသည့်သံစဥ်များကလေထဲတွင်ပြည့်နှက်သွားသည်။
” ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပေးလိုက်ပါ ”
ကောင်းမွန်စွာဝတ်ဆင်ထားသောလူက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ သူကထွက်သွားတော့မည်အချိန်တွင် ချီယန်ကတားလိုက်၏။
” အိုး..စကားမစပ်..”
ချီယန်က သူ့လက်ချောင်းများကို ပူးကပ်ထားကာ မေးတင်လိုက်သည်။
” မာကတ်တင်းအကောင့်တွေနဲ့ သတင်းအမှားရေးတဲ့လူကို သင်ခန်းစာလေးပေးလိုက်ပါဦး ”
” ဆရာ ကျွန်တော်သူတို့ကို ငြိမ်းချမ်းရေးစာပို့လိုက်ရမလား ”
ချီယန်ကရယ်ကာ
” သူတို့ကို တရားရုံးက ဆင့်ခေါ်စာပဲပို့လိုက်ပါ။ ငြိမ်းချမ်းရေးစာလား အဲ့တာက သူတို့အတွက်တန်ဖိုးကြီးလွန်းနေတယ်။ ”
” မှတ်ထားပါ တစ်ယောက်တစ်လေမှလွတ်သွားလို့မရဘူး ”
နွေရာသီအပန်းဖြေခရီးရောက်လာသည်နှင့် အင်တာနက်ပေါ်တွင်လဲ ကျန်းရှီးပါသောသတင်းများကပျံ့နှံ့နေသည်။ Morning Start Entertainment ကလဲ မားကတ်တင်းအကောင့်များနှင့် သတင်းမှားထုတ်လွှင့်သည့်စတူဒီယိုများအား အသရေဖျက်မှုဖြင့်တရားဆွဲထားလေသည်။
ကျန်းရှီးပြဿနာဖြစ်ပြီးသည်နှင့် များစွာသော သတင်းမှားထုတ်လွှတ်သည့်စတူဒီယိုများကလဲ စိုးရိမ်နေရသည်။ Entertainment ကလဲ အတက်အကျများကိုရင်ဆိုင်ရသည်က အထူးအဆန်းမဟုတ်တော့ပေ။ သူတို့အလုပ်များဆက်လုပ်ကာ မုန်တိုင်းကိုကျော်ဖြတ်နိုင်သည်ဟုတွေးထားကြသည်။ သို့သော်လဲ တရားရုံးမှဆင့်ခေါ်စာများရရှိသည်နှင့် ကြေကွဲနေရ၏။
များပြားလှသည့်ဝန်ထမ်းစာရင်းက လူအများကိုအံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ အိန့်စာထွက်သည့်နေ့တွင်တော့ စတူဒီယိုတစ်ချို့က ကတောက်ကဆများလုပ်နေကြတုန်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လဲ KFW က အမည်မသိသည့် ထိပ်တန်းရှေ့နေများအားငှားထား၏။ သူတို့က အမှုနိုင်သွားကာ ဘယ်သူမှလဲမကျန်ခဲ့ပေ။
ထိုဖြစ်ရပ်က မုန်းတီးနေသည့်သူများကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ တံခါးမှထွက်လိုက်သည်နှင့် တရားရုံးမှဆင့်ခေါ်စာရမည်ကိုကြောက်နေကြလေသည်။
စီရင်ချက်ထွက်သည့်နေ့တွင် Weibo မှာ တောင်းပန်စာများနှင့်ပြည့်နေ၏။ ဖန်များကလဲအားပေးကြကာ KFW ၏အကြောင်းကိုပိုသိရှိလာကြသည်။
( ဘုရားရေ..KFW မိသားစုကတစ်ကယ်ချမ်းသာတာပဲ )
( အစားအသောက် အဝတ်အစား နေစရာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး နဲ့ ဖျော်ဖြေရေးလောက..သူတို့ကအကုန်လုံးတတ်နိုင်နေတာပဲ )
( အားး သခင်လေးတွေနဲ့ မန်နေဂျာရဲ့ဆက်ဆံရေးကအရမ်းကောင်းတာပဲ ငါ့ရဲ့သင်္ဘောကြီးကတော့ စတင်ထွက်ခွာနေပြီ )
( မင်းကသူတို့အကုန်လုံးကိုပေးစားနေတာလား [အံ့သြသည့်မျက်နှာ] )
( ကျစ်..ကျစ်..ကျစ် မင်းတို့တွေကအရမ်းလွန်နေပြီ [ရှက်နေသည်] )
( ဟမ့် ငါ့မှာအရင်းအမြစ်တွေရှိပါတယ်နော်။ [မင်းသိလား ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့မန်နေဂျာကို] )
( အဟမ်း အဟမ်း တစ်ဆိတ်လောက် )
( ကောင်းပြီလေ အမ်..ငါ့မှာအဲ့အချက်အလက်တွေလိုချင်နေတဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိတယ် )
( စကားကလမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီ..အာ ထားလိုက်တော့ ငါလုံးဝဒူးထောက်နေရပြီ )
(အဲ့တာကတစ်ကယ်ကောင်းတဲ့ဒူးထောက်တဲ့ပုံပဲ [လက်မထောင်ပြသည်] )
…..
အခန်း၏လိုက်ကာများက အလင်းရောင်များအားကာထားကာ အိပ်ယာပေါ်တွင်လှဲနေသည့်လူက အိပ်နေသည့်ပုံမပေါက်ပေ။
ဆုရရှိထားသည့်သရုပ်ဆောင်ထန်ထန်က သုံးဆယ့်ကိုးကောင်မြောက် သိုးကိုမျက်လုံးမှိတ်ထားရင်းရေလိုက်ကာ တံခါးကလဲပွင့်သွားပြီးအထဲသို့ငွေရောင်အလင်းတန်းများဝင်လာ၏။ ထန်ထန့်ပုံစံကပြောင်းသွားကာ သူ၏မျက်နှာဖုံးအားတပ်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုလူကအခန်းထဲကိုခြေသံဖော့ဖော့ဖြင့်ဝင်လာပြီး အိပ်ယာပေါ်သို့တက်ကာ စောင်အောက်သို့တိုးဝင်လိုက်၏။ ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများကတည်ငြိမ်နေကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသည်။
သူ၏ညဝတ်ဘောင်းဘီက ပေါ်ထိလျှောကျသွားကာ အတွင်းခံဘောင်းဘီအဖြူလေးအားနမ်းရန် ထိုကောင်လေး၏ခေါင်းကငုံ့သွားသည်။ နူးညံ့သည့်လီးလေးက ပိတ်စအောက်တွင် အေးချမ်းစွာအိပ်နေ၏။
သူ၏အသက်ရှူသည့်လေများကနွေးနေကာ လျှာကလဲ ပိတ်စအားလျက်ကာစိုစွတ်စေပြီး ထိပ်ဖူးလေးအားအာရုံစိုက်စေသည်။
ထန်ထန်က ညည်းသံကိုထိန်းမထားနိုင်တော့ပဲ လေးလံသည့်အသက်ရှူသံများထွက်လာ၏။ သူ့ဘေးမှကောင်လေးက အတင့်ရဲလာကာ စောင်အောက်တွင် အသံများထွက်နေသည်။ ထန်ထန့်လီးလေးက ထောင်လာကာ ဘောင်းဘီအောက်တွင်ဖုလာပြီး စိုနေသောထိပ်ဖူးလေးက ပိတ်စအားဖိကပ်နေ၏။
ဘောင်းဘီကာထားလျက်ပင် သူ့လီးလေးအားစုပ်နေပြီး ကောင်လေးကလဲရမက်များထန်လာကာ ဘောင်းဘီကထန်ထန့်အားစိတ်ကျဥ်းကျပ်စေသည်။
” အင့်… ”
ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများကမြန်ဆန်လာကာ သာယာမှုများကလဲ ကျောရိုးတစ်လျှောက်စီးဆင်းနေပြီး လျှာအစွမ်းကလဲကျွမ်းကျင်နေလျက်။
” ဗျစ်.. ”
အရည်များပန်းထွက်သံကလေထုတွင်ပြည့်သွားကာ ကောင်လေး၏လီးလေးက ပိတ်စအားထိုးဖောက်နေသလိုပင် မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ သူ၏လည်ချောင်းနှင့် အဝတ်အားကိုင်ထားချင်းကာ သာယာမှုနှင့်နာကျင်မှုအားပေး၏။
” အာ့ ”
ထန်ထန်က သူ့ဖင်လေးကိုရှေ့တိုးကာ ပေါင်ရင်းနားမှလီးလေးက ကောင်လေး၏နှုတ်ခမ်းသားထဲတွင်ထိုးဖောက်နေ၏။ အချိန်များကခနခဲသွားသလို သူ့တင်ပါးအားရွှေ့နေပြီး သုတ်ရည်ပြစ်ပြစ်များက အောက်ခံဘောင်းဘီအားစိုစေသည်။ သူပြီးသွားသည်နှင့် အိပ်ယာပေါ်သို့ပြန်ကျသွားသည်။
သုတ်ရည်အနံ့များက စောင်အောက်မှထွက်လာလေကာ ထန်ထန်ကလဲအသိများပြန်ရလေသည်။ အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်ပြီးနောက်စောင်အားဘေးသို့ပစ်လိုက်၏။
ပါးသည့်အနက်ရောင်စောင်က အဆွဲချခံလိုက်ရပြီး ချီယန်က ထန်ထန့်ပေါင်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်လှဲနေသည်။ သူ၏မြေခွေးလိုမျက်လုံးများက လျှို့ဝှက်နေကာ အနည်းငယ်မြင့်နေပြီး ထောင့်များက နှင်းဆီဖူးလေးလိုဖြစ်နေ၏။ ဆွဲဆောင်မှုရှိမြွေလိုပင် သူ့လျှာကစနောက်နေသလိုလုပ်က ဘောင်းဘီအောက်မှ သုတ်ရည်များကိုလျက်လိုက်သည်။
” ကောကော သုတ်ရည်တွေအများကြီးထွက်သွားတာပဲ ”
သူ့အသံကကြီးမားနေကာ လျှာကလဲထိပ်ဖူးလေကိုစူးစမ်းနေ၏။
” ချီယန်.. ”
မန်နေဂျာ၏အသံကအက်ကွဲနေကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
” မင်းအခုဘာလုပ်နေပြန်တာလဲ ”
ထိုကောင်စုတ်လေး၏ဆံပင်အားကိုင်ရန်လက်လှမ်းလိုက်၏။
ချီယန်ကဖြေရန်အတွက်အနားကပ်လာသည်။ ရှုပ်ပွနေသောဆံပင်ကသူ့အားပိုချစ်ဖို့ကောင်းစေကာသတ်ကာသွေးများစွန်းအောင်လုပ်တတ်တော့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့်လူနှင့်လဲတူနေသည်။
” ကျွန်တော်ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟုတ်လား ”
သူကနှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ကာ စိတ်ညစ်ကြောင်းပြ၏။
” ကောကောရဲ့နှလုံးသားထဲမှတခြားသူရှိနေတာလေ အဲ့တော့ကျွန်တော်မပျော်ဘူး ”
ထန်ထန်ကထိုကောင်စုတ်လးအား ထပ်မတိုးတော့အောင်တားလိုက်သည်။
” ပြဿနာရှာနေတာရပ်လိုက်တော့ ”
” ကျွန်တော်ကပြဿနာရှာနေတာမဟုတ်ပါဘူးနော် ”
ချီယန်က မန်နေဂျာ၏လက်အားကိုင်ကာ သူ့ပါးနှင့်ပွတ်သပ်လေ၏။
” ကောကော ကျွန်တော့်ကိုချစ်ပေးလို့မရဘူးလားဟင်.. ”
ထန်ထန့်လက်ထိပ်များကတုန်ယင်လာသော်လဲ တည်ငြိမ်စွာပြန်ဖြေသည်။
” ဘယ်လို ”
ထိုကောင်စုတ်လေးကခေါင်းငုံ့ကာ ထန်ထန့်နှုတ်ခမ်းအားနူးညံ့စွာနမ်းလိုက်သည်။
” ကောကော ကျွန်တော့်ကိုကြိုးစားပြီးသဘောကျပေးပါလား စမ်းကြည့်လေနော် ”
သူ့မျက်တောင်များကလှုပ်ခတ်နေကာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။
” တစ်ခါလောက်ပဲစမ်းကြည့်ပါနော် တစ်ခါပဲ ပြီးရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် ကောကောဆီပုံအပ်မယ်လေ ”
” မင်းကဘာလို့ဒီနေ့မှတစ်အားချွဲနေရတာလဲ ”
ချီယန်၏မျက်လုံးများတွင်စိတ်ပျက်မှုများဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စိတ်အနှောက်ယှက်ဖြစ်စွာ သူက မန်နေဂျာ၏ကိုယ်နားကိုကပ်သွား၏။
” ကောကောလို့ အရမ်းလွန်တာပဲ ဘာလို့အကြောင်းအရာကိုပြောင်းပြစ်နေတာလဲ ”
ခပ်ပွပွဆံပင်များက သူ့လည်ပင်နားကိုကပ်လာကာ ယားကျိကျိဖြစ်စေသည်။ ထိုအရာအားမတွန်းလှန်နိုင်သောကြောင့် ထန်ထန်က သူ့နှာရိုးအားဖိလိုက်ကာ သက်ပြင်းချ၏။
” ဟုတ်ပြီလေ ငါစဥ်းစားကြည့်မယ် ”
ခပ်ပွပွခေါင်းလေးကရပ်သွားကာ သူတို့ကိုယ်များကပို၍ပင်နီးကပ်လာသည်။ ညည်းသံများနောက်တွင် ချီယန့်အသံကလေထုထဲပျံ့နေသည်။
” ကောကော အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကစိုနေပြီ ”
သူ့အသံကနောက်တောက်တောက်ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လဲအပြုံးကြီးတစ်ခုရှိနေ၏။
” ကျွန်တော်လျက်ပေးချင်တယ် ”
မန်နေဂျာကအရှက်သည်းသွားကာ ရုန်းကန်လေသည်။
” မရဘူး ပြန်သွားပြီး မြန်မြန်အိပ်တော့ ”
” အာ..မလုပ်ဘူး ”
ချီယန်ကဂျီကျ၏။
” ကောကောလို့ ချန်ယီကခနနေပြန်လာတော့မှာ…ကောကော ကျွန်တော့်ကိုသနားပါနော် ”
” ဟင့်အင်း ”
” အာ..ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်က ကောကောရဲ့ဖင်ပေါက်လေးကိုလျက်ပေးချင်တာကို ”
” မရဘူးလို့ ”
ချီယန်က မန်နေဂျာ၏အတွင်းခံအားကိုင်ကာ ပွတ်သပ်နေသည်။
“လုပ်ပါ..ခနလေးပဲလျက်မှာပါကောကောကလဲ ကောကောရဲ့ဖင်ပေါက်လေးက ကျွန်တော့်လျှာကိုချုပ်ထားတဲ့အထိအရမ်းကျပ်နေမယ်ထင်တယ် ”
” ချီယန်..ဟင့်အင်း ”
မန်နေဂျာ၏မျက်လုံးများကရမက်များပြည့်လာကာ စကားကိုပင်ဖြောင့်တန်းအောင်မပြောနိုင်တော့ပေ။ သူ၏အတွင်းခံလေးအားဆုပ်ကိုင်ထားသော်လဲ ထိုကောင်စုတ်လေး၏အားကိုမယှဥ်နိုင်ချေ။ လှုပ်ရှားမှုအနဲငယ်နှင့်ပင် သူကအဝတ်ဗလာဖြစ်သွား၏။
သူ၏လုံးဝန်းနေသော ဖင်လေးကတုန်နေကာ အလည်တွင် ပန်းရောင်အပေါက်လေးကလဲ ကျပ်တည်းနေကာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ထားခြင်းမရှိပေ။
” ချ..ချီ..ချီယန် ဟင့်အင်း..အဲ့တာကညစ်ပတ်တယ်လေ ”
ထန်ထန့်အသံလေးကတုန်ရီနေသည်။ စကားပြောလို့မပြီးခင်ပင် သူ့ဖင်ပေါက်လေးကအလျက်ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် သာယာမှုလှိုင်းလေးများစီးဆင်းသွား၏။ သူအသံကလဲ အဖျားခတ်သွားလေသည်။
ချီယန်က သူ့ကောကော၏ဖင်လေးကိုမြှောက်ထားကာ လျှာကလဲ ပန်းရောင်အပေါက်လေးအား စူးစမ်းလေ့လာနေသည်။ ဖင်ပေါက်လေးက ဟလာကာ ချိုမြိန်ကာစီးကပ်သည့်အရည်လေးများက ထိုကောင်လေးမေးစေ့အားစိုစွတ်စေသည်။
” အာ..ဟင့်အင်း..ညစ်ပတ်တယ်လို့.. ”
ထန်ထန်ကညည်းနေကာအိပ်ယာပေါ်တွင်လှဲရင်း သူ့ကိုယ်လေးကလဲတုန်ယင်နေကာ ဖင်လေးကလဲမြောက်လာသည်။
တပြွတ်ပြွတ်အသံများထွက်နေကာ ချီယန်၏လျှာကလဲ အထဲသို့တိုးဝင်နေပြီး အသွင်းအထုတ်လုပ်နေ၏။ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူက အတွင်းသားများကိုလေ့လာပြီး ဆာလောင်နေသည်။
” အာ့ ဟင့်အင်း..မလျက်နဲ့ ”
ထန်ထန်ညည်းသံများတွင်ရှိုက်သံများပါရောနှောနေလျက်။ ထိုကောင်လေးက ဒူးထောက်ကာသူ့ဖင်လေးကိုလျက်နေသောကြောင့် ပြင်းထန်သည့်သာယာမှုအားမခံစားနိုင်တော့ပေ။
” အာ့ ငါ..ငါပြီးတော့မယ် အင့် အာ့..ငါ..ငါ သုတ်ထွက်တော့မယ်လို့..အ့ လျက်နေတာကိုတော်လိုက်တော့ ”
ထန်ထန်ကတိုးလျိုးတောင်းပန်ကာ သူ၏လီးလေးမှသုတ်ရည်များပန်းထွက်လာသည်။ သူ့ဖင်လေးကလဲ လျှာကိုတင်းကျပ်စွာစုပ်ထားပြီး အရည်များထွက်နေ၏။
ဖင်တုံးလေးက တုန်ယင်နေကာ လျှာကိုစုပ်ယူထားသည့်အတွင်းသားများကလဲထိုနည်းတူပင်။ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ပြီးသည်နှင့် ချိုမြိန်ကာ စေးကပ်သည့်အရည်များက ကောင်လေး၏မေးမှစီးကျနေကာ အိပ်ယာခင်းအားစိုသွားစေသည်။
ချီယန်၏အသံကစနောက်သလိုဖြစ်နေ၏။
“အင်မ်း..ကောကောရဲ့ဖင်လေးကကျွန်တော့်လျှာကိုတောင်အလွတ်မပေးတော့ဘူး။ အရမ်းမိုက်တာပဲ။ ”
” ဝူးး ဝူးးးး ကောင်စုတ်လေး ”
” အင်မ်း..ကျွန်တော်က ကောကောရဲ့ကောင်စုတ်လေး ”
” မင်းကအရှက်မရှိတဲ့ကောင် အင့်ဟ့ ”
” ကောကောပြောတာအမှန်ပဲဗျာ ”
…..
ညအမှောင်ထဲသို့ သူတို့ကတစ်နာရီကြာ အချစ်များဖန်တီးကာ ဝံပုလွေပေါက်လေးကနောက်ဆုံးတွင်တော့အိပ်ပျော်သွားလေသည်။ ဖြေးဖြေးချင်းပင် ထန်ထန်က အိပ်ယာပေါ်ကထလိုက်ကာ သူ့ကိုယ်တွင် အမှတ်အသားများပြည့်နှက်နေပြီး စာအချို့ရေးရန် ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူ့ပတ်စ်ပို့စ့်နှင့် အိုင်ဒီအားယူကာ ထွက်သွားလေသည်။
အိပ်ယာကြီးပေါ်တွင်တော့ ချီယန်က ခေါင်းအုံးပေါ်တွင်အိပ်နေကာ ခေါင်းအုံးအား နမ်းကာယောင်နေသည်။
နာရီဝက်ကြာသွားသောအခါ အခန်းတံခါးကဖြေးဖြေးလေးပွင့်လာပြီး ကောင်လေးနှစ်ယောက်ကဝင်လာ၏။ သူတို့ကအဝတ်များကိုချွတ်လိုက်ကာ အိပ်ယာပေါ်မှလူနားကပ်လိုက်သည်။
သူတို့စောင်ကိုဖယ်လိုက်သည်နှင့် ချီယန်ကနိုးကြားသွားကာ သူ့မျက်လုံးများကလဲအလန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။
” Fuck ”
မုန့်ချန်ယီက ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။
” အားယန် လန့်ပြီးသေတော့မှာပဲ ကောကောကဘယ်မှာလဲ ”
” … ”
ချင်ယူက ဖြေးဖြေးချင်းတက်လာကာ စိတ်တိုနေသည်။
” သေစမ်း ငါမေ့လဲတော့မလို့ ”
ချီယန်က ပြောစရာစကားပျောက်နေသည်။ ကောကောကသူ့ဘေးမှာအိပ်နေတာဟုပြောမယ်ကြံနေတုန်းပင် သူ့ကောကောကပျောက်သွားသည်ကိုသတိထားမိလိုက်သည်။
” သူအပြင်ထွက်သွားတာလး ”
” ဟမ် ထူးဆန်းတယ် ငါသူ့ကိုဖုန်းခေါ်ဖို့ကြိုးစားပေမယ့် ပြန်မဖြေဘူး ”
မုန့်ချန်ယီကတစ်ခုခုမှားနေမှန်းသိလိုက်သည်။
” ….. ”
ဝံပုလွေပေါက်လေးများက ခနတိတ်ဆိတ်သွားကြကာ အဝတ်များဝတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကောကောချန်ထားခဲ့သော စာကိုတွေ့သွားသည်။
နက်မှောင်သည့်စကားလုံးများကိုဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူတို့ပတ်စ့်ပိုစ့်များကိုယူလိုက်ကာ ကောကောနောက်လိုက်ရန်ပြင်လေ၏။
[ မရှိတာကိုသတိပေးခြင်း: အလုပ်မှာပင်ပန်းလို့ငါတစ်လခရီးထွက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီအတောအတွင်း ငါ့ကိုအတင်းမလုပ်တဲ့လူကိုရှာပြီး ချိုမြိန်တဲ့ခရီးတွေသွားဖို့စီစဥ်ထားတယ်။ လွမ်းမနေနဲ့။ ( အဆင်ပြေရင်တော့ ဖိတ်စာပေးဖို့ငါပြန်လာခဲ့မယ်။) ]
“ခင်ဗျားကအဲ့လိုတွေးဖို့တော်တော်အတင့်ရဲနေတာပဲ ကောကော!! ”
ဝံပုလွေပေါက်လေးများကဒေါသထွက်နေကာ သူတို့ကမျက်လုံးများကနီရဲနေပြီး ရင်ဘတ်များကလေးလံနေကြ၏။ သူတို့ကောကောနောက်ကို တောင်းပန်ရန်သာလိုက်နိုင်ကြလေသည်။
ထို့နောက်တွင်..
မန်နေဂျာက နိုင်ငံရပ်ခြားမှ အပန်းဖြေခရီးတွင် အအေးကိုသောက်နေရာ KFW ၏ဗီဒီယိုအား Weibo တွင်မြင်လိုက်သည်နှင့်ထွေးထုတ်မိလေသည်။
# လတ်တလောသတင်းများ: ခေတ်စားနေသည့် ယောက်ျားလေးအဖွဲ့ KFW အား လေဆိပ်တွင် ဒူးရင်းခွံ အဝတ်လျှော်ခုံ ထိန်းချုပ်သည့်ရီမုတ်များနှင့် အမည်မသိသည့်အရာများနှင့် ဖမ်းမိခြင်း။
” ဘုရားရေ အိုး မဖြစ်သေးဘူး။ မင်းတို့က ပြဿနာရှာပြန်ပြီပဲ။ ”
မန်နေဂျာကစိတ်တိုသွားကာ PR အဖွဲ့အားဖုန်းခေါ်လေသည်။
အရာအားလုံးကိုကိုင်တွယ်ပြီးချိန်တွင် မန်နေဂျာက သက်ပြင်းချလိုက်ကာ နောက်သို့မှီလိုက်ပြီး အအေးအားစုပ်သောက်နေကာ စိတ်ပျက်နေပုံရနေ၏။
နေစမ်းပါဦး..ငါက အပန်းဖြေခရီးထွက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။
(arc6)Chapter 14 End
