[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 15 (end of arc6)

Arc 6 Chapter 15

ဖုန်းကနှစ်ခါတောင်မြည်နေသည်။ သူတို့ရောက်ပြီဆိုသော မက်ဆေ့ဂျ်က ချင်ယူ့ဆီမှရောက်လာ၏။

ထန်ထန်က ထိုမက်ဆေ့ဂျ်အားကြည့်ပြီး ဖုန်းကိုဘေးသို့ချလိုက်သည်။ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများက အိပ်ယာပေါ်တွင်သေချာခေါက်ထားသော အေပရွန်ဆီသို့ကြည့်မိသွား၏။ သူ့နားရွက်များမှာလဲ ပန်းရောင်သန်းသွားရသည်။

အခု KFW ဆိုသည့်နာမည်ကြီးအဖွဲ့ကနိုင်ငံထဲသို့ရောက်လာလေပြီပင်။ ခရီးစဥ်ပြီးနောက် သခင်လေးများကလုံးဝပင်ပန်းသွားကြသည်။ သူတို့၏မန်နေဂျာလဲဖြစ် ချစ်သူလဲဖြစ်သည့် ထန်ထန်က သူတို့အတွက်စိတ်ဆင်းရဲနေ၏။ ထို့ကြောင့် ခရီးစဥ်ပြီးသည်နှင့် မန်နေဂျာထန်က ဝံပုလွေပေါက်သုံးကောင်အား သနားပေးရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

….

အဝင်ဝမှတံခါးပွင့်သံပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေးများက လများစွာအလုပ်ရှုပ်ပြီးနောက် ပင်ပန်းစွာဝင်လာကြ၏။

မုန့်ချန်ယီက သူ့အကြမ်းစီးဖိနပ်အားဝတ်ကာလျှောက်လာသည်။

” ကျွန်တော်တို့ပြန်ရောက်ပြီ ”

ချင်ယူက သန်းလိုက်ကာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သူဘယ်လောက်ပင်ပန်းနေကြောင်းသိနိုင်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချီယန်ကဝင်လာပြီး ဖိနပ်အားလဲဝတ်၏။ သူက လျှောက်လမ်းမှ ရှုပ်ပွနေသည့် ကုတ်အင်္ကျီ အပုံကြီးကိုကြည့်လိုက်ပြီးတွေဝေသွားကာ သူ့ဂျက်ကတ်အားချိတ်ရမည့်အစား ထိုထဲသို့ပြစ်ပုံလိုက်သည်။

သူကလှုပ်တောင်မလှုပ်ချင်တော့အောင်ကိုပင်ပန်းနေပြီပင်။

မီးဖိုချောင်ထဲမှလာသောအနံ့က ဝံပုလွေပေါက်သုံးကောင်အား ဆွဲဆောင်နေသည်။ သူတို့ကကြောင်သွားကာ မီးဖိုချောင်ထဲမှမြင်ကွင်းအား တွေ့သွားကြ၏။

လင်းထိန်ကာရိုးရှင်းနေသောမီးဖိုချောင်ရှိ ဂတ်စ်မီးဖိုပေါ်တွင်တပွက်ပွက်ဆူနေသောအိုးနှင့် သူတို့၏မန်နေဂျာကဘေးတွင်ရှိနေကာ အေပရွန်အားဝတ်ထားလေသည်။

ရိုးရှင်းသည့် အေပရွန်တစ်ခုနှင့် ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေကာ နှင်းလိုဖြူသောအသားအရည် ပခုံးပေါ်မှကြိုးနှစ်ချောင်းက လျော့ကျနေသည်။ နောက်တွင် ဖဲပြားပုံချည်ထားကာ သူ့ဖင်လေးကိုပို၍ပုံပေါ်လွင်စေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေ၏။

” မင်းတို့..မင်းတို့ပြန်ရောက်လာပြီပဲ ”

ထန်ထန်က အရှက်သည်းနေသည်။ မျက်မှန်နောက်မှမျက်လုံးထောင့်များက ပန်းရောင်သန်းနေသလိုပင်ဖြစ်နေ၏။

ပခုံးပေါ်မှကြိုးကချော်ကျနေကာ ချစ်စဖွယ်ပန်းရောင်နို့သီးလေးကလဲ အေပရွန်အစွန်းမှမြင်နေရသည်။

” ဟင်း… ”

သူတို့အတူတူအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြကာ နိုးကြားနေကြသည်။ ပင်ပန်းနေတာကိုမေ့လိုက်။ သူတို့တစ်ညလုံး မန်နေဂျာနှင့် အချိန်ဖြုန်းနိုင်သည့်အပြင် အချိန်တစ်ညကလောက်မည်တောင်မဟုတ်ပေ။

” ကောကော.. ”

မုန့်ချန်ယီကအနားသို့လျှောက်လာကာ အသံကလဲသြနေလျက်။

” ကျွန်တော်တို့ကို ဆွဲဆောင်နေတာလား ”

ထန်ထန်ကနောက်သို့ဆုတ်လိုက်ကာ သူ့ခါးက မီးဖိုချောင်ကောင်တာနှင့်တိုက်မိသွား၏။

” မ..မဟုတ်ပါဘူး ”

သခင်လေးမုန့်က မန်နေဂျာ၏အမူအရာနှင့်ကွဲပြားနေသောဖြေရှင်းချက်အားနားမထောင်ပေ။ ငုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူကလှပပြီးနူးညံ့သည်နှုတ်ခမ်းလေးအားနမ်းလိုက်သည်။

ကောင်လေး၏အနမ်းကမနူးညံ့နေပေ။ သူကဘဝအဆက်ဆက်ဆာလောင်နေသလိုပင်ဖြစ်နေကာ သူ့လျှာကလဲ ပါးစပ်ထဲတွင်မွှေနှောက်နေပြီး စနောက်ကျီစယ်နေသည်။ အဲ့တာကမန်နေဂျာအားညည်းသံလေးများထွက်စေကာ သူ့တံတွေးများကိုမျိုချနေရ၏။

ချင်ယူက သူ့လည်စည်းအားဖြေကာ အကြည့်များကလဲ မန်နေဂျာ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ရောက်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ချီယန်ကလဲ သူ့ဘောင်းဘီအားချွတ်ချလိုက်သည်။

မုန့်ချန်ယီက အနမ်းအားဆက်နေပြီး ပျော့ခွေသွားသောမန်နေဂျာအားလွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ့ကောကော၏ဖင်လေးကိုပုတ်လိုက်သည်နှင့် တုန်ခါသွား၏။

” ကောကော ဟိုဘက်လှည့်ပြီး ကုန်းထား ”

ထိုကောင်စုတ်လေးကချိုသာစွာပြောလေသည်။ ထန်ထန်ကအရှက်သည်းနေသော်လဲ နာခံလိုက်သည်။ မီးဖိုချောင်ကောင်တာပေါ်သို့ကုန်းလိုက်သည်နှင့် သူ့ဖင်လေးကလဲ လုံးထွက်လာ၏။

အေပရွန်ကလဲလျှောကျသွားကာ အနောက်မှဖဲပြားချည်ထားသည်ကပြေသွားပြီး ဖင်လုံးလုံးလေးကပေါ်လွင်လာသည်။

မုန့်ချန်ယီကမထိန်းထားနိုင်တော့ပြ ထိုဖင်လေးကိုရိုက်လိုက်၏။

” အာ့ ”

ထန်ထန်ကအော်လိုက်မိကာ သူ့ဖင်လေးကလက်ရာထင်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

အံ့သြဖို့ကောင်းသည်က ထိတောင်မထိရသေးသည့်ဖင်ပေါက်လေးသည် ပွစိပွစိဖြစ်လာခြင်းပင်။ မုန့်ချန်ယီမျက်လုံးများကရမက်များပြည့်လာကာ ဖင်လုံးလေးများကိုဖြဲလိုက်ပြီး အရည်များစိုစပြုနေသည့်ဖင်ပေါက်လေးအား ရိုက်လိုက်၏။

” အ့..မရိုက်နဲ့..အင့် ”

ထန်ထန်ကနာကျင်မှုနှင့်သာယာမှုကိုတူတူခံစားရပြီး သူ့အသံကလဲပြောင်းသွားကာဖင်လေးကလဲတုန်လာပြီး ထွက်ပြေးသည်လား လက်ခံနေသည်လားမသိနိုင်သည့်အပြုအမူမျိုးကိုလုပ်နေသည်။

အသားများကလှုပ်ခတ်နေကာ ဖင်ပေါက်လေးကနီလာပြီး အရည်များထွက်လာ၍ မုန့်ချန်ယီရိုက်သည်နှင့် တစ်ဖတ်ဖတ်မြည်လာ၏။

မုန့်ချန်ယီကသူ့ကိုယ်သူမထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူ့လီးကြီးအားဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်အဝလေးနားတွင်စနောက်နေသည်။ ကြီးမားသည့်ထိပ်ဖူးကြီးက အဝင်ဝနားတွင်ရစ်သီရစ်သီလုပ်နေကာ ထန်ထန်ကနှုတ်ခမ်းအားကိုက်ထားလေ၏။

” ကောကော လိုချင်နေပြီလား ”

” လိုချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်နဲ့ဂိမ်းလေးကစားပေးလေနော် ”

မုန့်ချန်ယီအသံက တိုးနေသော်လဲဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

” ဘာ..ဘာဂိမ်းလဲ ”

” ကလေးထိန်းလေးက သခင့်ကိုမြူဆွယ်တဲ့ဂိမ်းလေး ”

မုန့်ချန်ယီက ဖင်ပေါက်ထဲသို့သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေကာ ချော့မြူပြောလေသည်။

” နော်..ကောကော ”

” ကောင်စုတ်လေး.. ”

ထန်ထန်က သူ့မျက်မှန်အားညှိလိုက်ကာ ကောင်တာပေါ်သို့မှီလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကလဲပန်းရောင်သန်းနေ၏။

” ဟုတ်..ဟုတ်ပြီလေ ”

သူ့ဖင်လေးအားနောက်သို့ရွှေ့ကာ ကြီးမားသည့်အရာကြီးနှင့်ပို၍အချိတ်အဆက်ရရန်ကြိုးစားလေသည်။

အရှက်သည်းစွာပင်နှုတ်ခမ်းလေးအားကိုက်ထားလျက်။

” သခင်.. ”

မုန့်ချန်ယီ၏အသက်ရှူသံများရပ်တန့်သွားကာ ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့သူ့ထိပ်ဖူးအားဆောင့်သွင်းလိုက်ပြီး လီးတစ်ချောင်းလုံးပါဝင်သွားသည်။ အတွင်းသားများကဆွဲညှစ်ထားပြီး အရည်များလဲထွက်နေ၏။ မန်နေဂျာက သာယာမှုအားမတုံ့ပြန်နိုင်ခင် မုန့်ချန်ယီက ဆက်တိုက်ဆောင့်သွင်းသည်။

” အာ့ အင့် သခင်..အ..အရမ်း နက်နေပြီ အာ့ ”

ကြမ်းတမ်းသောဆောင့်ချက်များကြောင့် ထန်ထန်ကကျယ်လောင်စွာအော်ညည်းကာ သာယာမှုကိုအပြည့်အဝခံစားနေရသည်။ သူက ကောင်တာအားကိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်လေးကလဲ ဆောင့်ချက်တစ်ချက်ချင်းဆီတိုင်းတွင်လှုပ်ရမ်းနေလျက်။

” ကလေးထိန်းလေးရဲ့ဖင်လေးက အရမ်းကောင်းတာပဲကွာ ”

မုန့်ချန်ယီက မာန်သွင်းကာ ဖင်လေးကိုဆုပ်ကိုင်ထာပြီး ညှစ်နေ၏။ သူ့ကိုယ်အောက်ပိုင်းအားအကြမ်းပတမ်းလှုပ်ရှားနေကာ လီးကြီးကလဲ ဖင်ပေါက်လေးကိုတိုးဝင်နေသည်။

အသားချင်းရိုက်ခတ်သံများထွက်လာကာ နီရဲနေလျက်။ ထန်ထန်ကလဲ သာယာမှုတွင်နှစ်မြောနေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်နေ၏။ ဖင်ပေါက်လေးထဲအားလီးကြီးတိုးဝင်ကာ အဝင်အထွက်လုပ်နေသည်က ကြီးမားပြီးရှည်လျားသည့်အမှီးနှင့်ပင်တူနေသည်။

” အိုး..အ..အရမ်းကောင်းတာပဲ အာ့ ဟ့ ”

ထန်ထန့်အ‌ဖော်သေးသေးလေးကလဲလှုပ်ခါနေကာ အရှေ့မှပိတ်စအားပွတ်တိုက်မိနေပြီး ကြက်သီးများထကာ ပို၍ပင်ကုန်း၍ ဆောင့်ချက်များကိုလက်ခံနေလိုက်သည်။

မြင်ကွင်းအားသာယာနေသော ချင်ယူက မထိန်းနိုင်တော့ကာ ပါးစောင်အားလျှာဖြင့်ထိုးလိုက်ပြီး ပူးပေါင်းရန်လာလေ၏။

” ချန်ယီ ဒီအပျက်ကောင်လေးကို မ ထား ငါလဲမထိန်းနိုင်တော့ဘူး ”

မုန့်ချန်ယီကရပ်သွားကာ အသက်ရှူသံများလေးလံလာကာ ကလေးထိန်းလေးအားချီလိုက်သည်။ သိူ့သော်လဲ ကြီးမားသည့်လီးကြီးကမပြုတ်ထွက်သွားပဲ အဝင်ဝတွင်စနောက်ကျီစယ်နေ၏။

” အာ့ ဟင့်အင်း..မစပါနဲ့..ငါ့ကိုမစနဲ့လို့ ”

ထန်ထန်က တစ်ရွရွဖြစ်လာလျက်။ သူ့ခြေထောက်များကလဲအားနည်းလာကာ ကြီးမားသောလီးကြီးက သူ့အားထောက်ပံ့ထား၏။ ထိုကောက်ကျစ်သည့်အရာက အပြင်သို့မထွက်သွားသော်လဲအတွင်းသားများကိုပွတ်တိုက်နေသည်။ ထိုအရာကပင် သူ့‌အပေါက်လေးအးယားယံစေလာကာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်မလိုပင်ဖြစ်နေ၏။

သူကပြီးတော့မလိုပင်ဖြစ်နေသော်လဲ မပြီးနိုင်‌သေးပေ။ ထန်ထန်က ကြာကြာမတောင့်ခံနိုင်တော့ပဲ ညည်းညူကာ ဖင်လေးအားလှုပ်ရမ်း၍သူ့ဘာသူအလိုးခံနေပြီး ခြေထောက်များကလဲ ရမက်များကြောင့်တုန်ယင်လာလျက်။

” ငါ..ငါပြီးလို့မရဘူး ဟင့်..သခင်..နက်နက်လေးသွင်းပေးပါ..ငါ..ငါပိုလိုချင်တယ် အာ့ ”

ထန်ထန်က ရေရွတ်ကာ သူ့မျက်မှန်ကလဲ နှာခေါင်းထိလျောကျလာသည်။ ချင်ယူက စိတ်အားထက်သန်စွာကြည့်နေကာ သူ့အကြည့်များက ပြင်းပြနေ၏။ သူငုံ့လိုက်ကာ သွားများက အေပရွန်အောက်မှပေါ်နေသောနို့သီးခေါင်းလေးများကိုကိုက်လေသည်။

” အာ့ ”

” အရမ်းကောင်းတာပဲ အင့် ဟ့..ထပ်ကိုက်ပေးပါ..အာ့ ”

ချင်ယူက နို့သီးခေါင်းလေးများကိုပြတ်ထွက်တော့မလိုကိုက်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ခံစားချက်များပေးနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ့နောက်မှလီးကြီးက အားဖြင့်တိုးဝင်လာပြီး ထန်ထန့်ဖင်ပေါ်လေးအားဖြဲသွား၏။ သူမထိန်းနိုင်တော့ပဲ မုန့်ချန်ယီ၏ရင်ခွင်ထဲသို့လဲသွားကာ အထွတ်အထိပ်သို့‌ရောက်သွားလေသည်။

” အားးးး..ငါပြီးတော့မယ် အာ့အင့် ”

အေပရွန်အားဖောင်းနေကာ သူ့လီး‌လေးကခုန်နေပြီး သုတ်ရည်များက ပိတ်စအားစိုသွားစေ၏။ မန်နေဂျာ၏မျက်လုံများကလဲ ရမက်များဖြင့်ရီဝေနေကာ ညည်းသံများထွက်ပြီး မျက်ရည်များဝဲ၍ တုန်ယင်နေသည်။

” အင်မ်း..အပျက်ကောင်လေးကို ကိုယ့်သုတ်ရည်တွေအများကြီးနဲ့ဖြည့်ပေးမယ် ”

မုန့်ချန်ယီကဆွဲဆောင်မှုရှိစွာပြောလိုက်ပြီး ကလေးထိန်းလေး၏နားအားလျက်လိုက်သည်။ သူ့လီးကြီးက ရပ်မည့်ပုံမပေါ်ကာ အကြမ်းပတမ်းလှုပ်ရှားနေသေးသည်။

ထန်ထန်က ဆောင့်ချက်တစ်ချက်ချင်းဆီတိုင်းအော်ညည်းနေသည်။ ချီယန်၏အသက်ရှူသံများကလဲလေးလံလာ၏။

” ဧည့်ခန်းထဲသွားရအောင် ”

…..

ဝိုင်နီရောင်ဆိုဖာပေါ်တွင် ထန်ထန့်မျက်လုံးများကရီဝေနေသည်။ သူက မှီထားကာ ချီယန်၏လီးကြီးကိုသူ့ပါးစပ်ထဲသို့သွင်းထားပြီး မုန့်ချန်ယီ၏ရင်ဘတ်အားကျောပေးထား၏။ သူ့ခြေထောက်များက ကားထားရကာ မုန့်ချန်ယီ၏ရင်ခွင်ထဲရောက်နေသည်။ အေပရွန်မှအစကလဲ အောက်သို့ကျမလိုပင်ဖြစ်နေကာ သူ့လီးလေးကစိုစွတ်နေ၏။

ချင်ယူက အဝတ်စအားဘေးသို့တွန်းလိုက်ကာ ချိတ်ဆက်ထားသည့်နေရာအားပွတ်သပ်ပြီးနောက်သူ့လီးအား တဖြေးဖြေးထိုးသွင်းလိုက်သည်။

” ဝူးးးး ”

ထန်ထန်က ကြက်သီးများထသွားကာ အတွင်းသားများကဆွဲဖြဲခံနေရသလိုဖြစ်နေပြီး ပေါက်ထွက်သွားတော့မလိုပင်ခံစားရ၏။

ရုတ်တရက်ဆောင့်သွင်းချက်နှင့်အတူ ချင်ယူက ထန်ထန့်ဖင်လေးအားဖိထားသည်။ ခံစားမှုကပြင်းထန်ကာ ထန်ထန်ကလဲတုန်ယင်လာ၏။ သူကငိုယိုနေကာ လည်ချောင်းထဲသို့ရောက်နေသောလီးကြောင့်အသံသိပ်မထွက်ပေ။ သခင်လေးနှစ်ယောက်ကလဲ သူ့အားအညှာအတာမရှိလိုးခွဲနေကြလေသည်။

” ခံစားလို့ကောင်းရဲ့လား ဟင်.. မင်းရဲ့သခင်တွေက မင်းကိုခံစားလို့ကောင်းအောင်လိုးပေးတယ်မလား အပျက်ကောင်လေး ”

ချင်ယူကဆဲဆိုကာ ထန်ထန့်ခြေထောက်များကိုကိုင်ထားရင်းဆောင့်သွင်းနေ၏။

” အပျက်ဆန်တဲ့ကလေးထိန်းလေးရဲ့အသားအရည်ကချောနေတာပဲ ပြီးတော့မင်းရဲ့အပေါက်လေးကနွေးပြီးကျပ်နေတာပဲကွာ ”

မုန့်ချန်ယီကစနောက်ကာ တွေဝေမနေပဲ သူ့လီးရှည်ကြီးဖြင့် ထန်ထန်ဖင်ပေါက်မှအရည်များထွက်လာအောင်လုပ်လေသည်။ ထိုလူနှစ်ယောက်၏လီးများကအချင်းချင်းပွတ်တိုက်နေကြကာ ကလေးထိန်းလေး၏ဗိုက်လေးမှာအရာပင်ထင်လာ၏။

ချီယန်က အောက်သို့ကြည့်ကာ ထန်ထန့်ပါးအားဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့လီးအားသေချာစုပ်ခိုင်းသည်။

” မင်းရဲ့ပါးစပ်လေးကအရမ်းကောင်းတာပဲ အိမ်သခင်မမရှိတုန်း အိပ်ယာထဲကိုခိုးဝင်လာရဲတာက အံ့သြစရာမရှိတော့ပါဘူး မင်းရဲ့လျှာလေးကနူးညံ့နေတာပဲ ”

ချီယန်ကထိုသို့ပြောလိုက်ပြီ ထိုလူသုံးယောက်လုံးက မန်နေဂျာ၏လေးလံနေသောအသက်ရှူသံများအားသတိထားမိလိုက်ကာ ထန်ထန့်ဖင်ပေါက်လေးကလဲ ပိုကျပ်လာ၏။

” အင့် ”

အတွင်းသားများကအချဲ့ခံထားရကာ ဖင်ပေါက်လေးက လီးနှစ်ချောင်း၏ထိပ်များကိုဆွဲညှစ်ထားလျက်။ ချင်ယူနှင့်မုန့်ချန်ယီက သာယာမှုများခံစားရကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြသည်။

” သေစမ်း မင်းရဲ့အပေါက်လေးက ပိုတောင်ကျပ်လာတာပဲ အရမ်းထန်နေပြီ ”

လီးကြီးနှစ်ချောင်းက ပိုနက်သည့်အထိထိုးသွင်းကြကာ မွှေနှောက်နေကြပြီး ထန်ထန့်ဖင်ပေါက်လေးကလဲ ပိုပြဲလာသည်။ သူကနာကျင်မှုနှင့်သာယာမှုကိုတပြိုင်နက်ခံစားနေရကာ ကုတ်ခြစ်နေ၏။ ပြင်းပြသောခံစားချက်ကြောင့်ရူးသွပ်မလိုပင်ဖြစ်နေသည်။

“မင်းရဲ့အပျက်ဆန်နေတဲ့အပေါက်လေးကအရမ်းကျပ်နေတာပဲ အာ့ ”

မုန့်ချန်ယီကညည်းတွားကာ သူ့လှုပ်ရှားမှုများကလဲပိုမြန်လာ၏။ အကြမ်းပတမ်းပင်ထိုးသွင်းကာ အထိမခံနိုင်သည့်အတွင်းသားလေးအားထိုးဖောက်တော့မလိုပင်။

သာယာမှုအလုံးအရင်းများက လှိုင်းလိုဖြစ်လာကာ ထန်ထန့်ငိုသံများကလဲအဆုံးမရှိတော့သလိုပင်။ သူက ချီယန်၏လက်မောင်းအားကိုင်ကာ သူ့လီးလေးက သုတ်ရည်များပန်းထွက်နေလျက်။ ဖင်ပေါက်လေးကလဲ လီးများကိုညှစ်ထားပြီး ဆွဲစုပ်ထားသည်။ အတွင်းသားများကတုန်ယင်နေကာ ပူနွေးသည့်အရည်များကလဲဆက်တိုက်ထွက်နေ၏။

” အပျက်ဆန်တဲ့ကလေးထိန်းလေး မင်းရဲ့သခင်ကပြီးတော့မယ် ”

မုန့်ချန်ယီ၏အသက်ရှူသံများကပိုကြမ်းလာကာ ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ဆောင့်သွင်းလေသည်။

” အပျက်ဆန်နေတဲ့ဖင်ပေါက်လေးထဲကို ကိုယ်အပြည့်ဖြည့်ပေးမယ် အဲ့တာကိုမင်းကြိုက်တယ်မလား ဟမ် ”

” ဝူးးးး ဝူးးးးးး.. ”

ထန်ထန်က အော်ညည်းနေကာ ငိုသံစွက်နေသည်။ သူ့ဖင်ပေါက်လေးက အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးတာတောင်ဆက်၍အရည်များထွက်နေ၏။ သူကရှိုက်ကာ သခင်များကိုအရှိန်လျော့ဖို့နှင့် အတင်းမထိုးသွင်းရန်တောင်းပန်လေသည်။ သို့သော်လဲ သားရဲလိုသခင်က သူ့သွားများကို ပခုံးထဲသို့နှစ်ကာ ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ လီးကြီးကိုထိုးသွင်းဆဲပင်။

ဖိသွင်းနေသည်နှင့်အတူ သာယာမှုများကလဲ အလုံးနှင့်အရင်းနှင့်ပင်ဖြစ်ပြီး ထန်ထန့်ဖင်ပေါက်လေးက တုန်ယင်နေ၏။ ထိုအရာက ချင်ယူ၏အသက်ရှူသံများကိုမြန်ဆန်စေကာ သူကတုန်လှုပ်နေသည့်ခြေထောက်များကို ကိုင်၍ ပို၍ပင်အသွင်းအထုတ်လုပ်တော့၏။

လီးကြီးနှစ်ခုက ထန်ထန့်အပေါက်လေးကိုဖြဲနေကာ နီရဲစေသည်။ နူးညံ့သည့်ပါးစပ်ပေါက်လေးကပင် သုတ်ရည်များစီးကျနေလျက်။ လည်ချောင်းကလဲ အတင်းထိုးသွင်းခံထားရသောကြောင့်နာကျင်နေ၏။

မုန့်ချန်ယီက ကလေးထိန်းလေး၏ပခုံးအားကိုက်ကာ အကြိမ်များစွာဆောင့်သွင်းနေသည်။ နောက်ဆုံးမာန်သွင်းသံနှင့်အတူ အားပြင်းစွာဆောင့်ချလိုက်၏။

” မင်းရဲ့အထဲမှာပန်းထည့်နေပြီ ကိုယ့်ကိုကလေးတွေမွေးပေးစမ်း ”

ပူနွေးနေသည့်သုတ်ရည်များက အတွင်းနံရံများကိုပန်းထွက်ကာ ဖင်ပေါက်လေးကလဲ တုန်ယင်ကာ အရည်များညှစ်ထုတ်နေ၏။

” ဝူးးး ”

ထန်ထန်က နာကျင်စွာငိုညည်းပြီး သူ့လီးလေးကလဲ တုန်လာပြီး ထိပ်မှအရည်ကြည်များတစ်စက်စက်ကျနေသည်။

ချင်ယူကအသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ကာ သူတို့အကုန်လုံးသာယာဖို့လီးအားဖြည်းဖြည်းချင်းလှုပ်နေ၏။

ညည်းသံများထွက်လာပြီး ချီယန်က သူ့လီးအားဆွဲထုတ်လိုက်ကာ မုန့်ချန်ယီ၏ပခုံးအာပုတ်လိုက်ပြီး လမ်းဖယ်ပေးရန်အချက်ပြသည်။

” အဟွတ် အဟွတ် ”

ထန်ထန့်မျက်လုံးများကရီဝေနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကလဲ တံတွေးများကြောင့်ပြောင်လက်နေကာ ကိုယ်လုံးလေးမှလဲဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်အရှိန်အဝါများထုတ်လွှတ်ရင်း  ခက်ခဲသည့်အချိန်ကိုကျော်လွှားနိုင်သွား၏။

မုန့်ချန်ယီကအကြိမ်များစွာထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ထန်ထန်၏ပန်းရောင်သန်းနေသောပါးလေးကိုနမ်းကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ချီယန်ကသူ့ခေါင်းကိုငုံ့ကာ နို့သီးခေါင်းလေးကိုကိုက်လိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့သူ့လီးကိုထိုးသွင်းပြန်၏။ ထန်ထန်က ခပ်အက်အက်ငိုသံထွက်လာပြီး ကြီးမားထူထဲသည့်လီးနှစ်ချောင်းက သူ့ဖင်ပေါက်လေးကို အပိုင်သိမ်းသွားသည်။

အခန်းထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်ငိုသံများ ညည်းသံများနှင့် ချီယန့်ဆီမှညစ်ညမ်းသည့်စကားများထွက်လာ၏။

” အာ့ အရမ်းမလောပါနဲ့ မင်းလေးကို ကိုယ်တို့ရဲ့လီးအဝကျွေးဖို့တစ်ညလုံးအချိန်ရှိပါသေးတယ် ”

(Arc6)Chapter 15 End

Arc6 ပြီးသွားပါပြီ။