Chapter 17

World 2 Chapter 4

အဒေါ့ဖ်၏ အတိတ်၊ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် အနမ်းနှင့် သဝန်တိုနေသော ဗီလိန်ကြီးက ဆေးစစ်သည့် ကုတင်ပေါ်တွင် ဖိချုပ်ကာ လက်ချောင်းဖြင့်လုပ်ပေးခြင်း

*****

[စာရေးသူ၏ စကားလက်ဆောင်]

စနစ်က ဗီလိန်ကြီးရဲ့ အပြုအမူတွေကို ဖွင့်ပြောလို့မရဘူးဆိုတာက ဗီလိန်ကြီး တကယ်လုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပြောတာပါ။ အကယ်၍ အဒေါ့ဖ်က ကြည့်မနေဘူးဆိုရင် စနစ်က ကြည့်မနေဘူးလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် Host နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဗီလိန်ကြီးက လုပ်နေပြီဆိုရင်တော့ စနစ်က ဖွင့်ပြောခွင့် မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် 520 က ကွက်လပ်errorတွေကို အသေအလဲ လိုက်ရှာနေရတာပါ။

——–

လေထုက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယွီရှုးနင် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ရှုးက ရည်မွန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

“နောက်တာပါ… မင်းက အိပ်တောင်ပျော်တော့မယ့်ပုံ ပေါက်နေတာတောင် မပြန်ချင်သေးဘူးဆိုတော့ ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ်တို့ရဲ့အချစ်လေးကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုများ ရှိနေမလားလို့ သံသယတောင် ဝင်သွားလို့ပါ…”

သူ၏အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

“ဒါမှမဟုတ်… နင့်ရဲ့အိမ်မှာများ ကိုယ်တို့ရဲ့အချစ်လေးကို လန့်သွားစေလောက်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုများ ရှိနေလို့လား…”

ယွီရှုးနင်၏တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားတော့သည်။ အကယ်၍ စနစ်ကသာ လုံခြုံရေးကင်မရာတွေကို အဒေါ့ဖ် တပ်ဆင်သွားခဲ့တာပါဟု အတည်မပြုပေးထားပါက သူ သေချာပေါက် ရှုးကို သံသယဝင်မိမည် ဖြစ်၏။

“မဟုတ်ပါဘူး… ခင်ဗျားအိမ်က အမွှေးတိုင်အနံ့လေးက အရမ်းကောင်းလို့ အချိန်ကို သတိမထားမိလိုက်တာပါ… ကျွန်တော် အခုပဲ ပြန်တော့မယ်… ဧည့်ခံကျွေးမွေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ…”

ယွီရှုးနင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသောနေရာမှ ခွာလိုက်မှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

“ရှုး… ခင်ဗျားရဲ့လက်က…”

ရှုးက အလှလေး၏ သေးသွယ်သော လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုနေရာလေးတွင် ပန်းရောင်အရာလေးတစ်ခုပင် ထင်နေပြီဖြစ်၏။

“ဆောရီး… ခဏလောက်လွှတ်ပေးဖို့ မေ့သွားလို့…”

“…”

ယွီရှုးနင် ဘာဆက်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ သူက ခဏလောက်မေ့သွားလို့ဟု ပြောခဲ့သလို ရှုးကလည်း ထိုစကားကို ပြန်သုံးလာသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့သော စကားကို သူပြန်ဖျက်နိုင်မည်လား။

ရှုးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ယွီရှုးနင်အား အမျိုးသားက တံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။ သူ၏အိမ်တံခါးကို ပိတ်လိုက်မှသာ ကျောဘက်မှ စူးရှနေသော အကြည့်များက အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

“ဟူး—”

ယွီရှုးနင် ဧည့်ခန်းအဝင်ဝတွင် ခဏမျှ ရပ်နေလိုက်ပြီးနောက် အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

[စနစ်… အဒေါ့ဖ်က ကင်မရာနောက်ကနေ ငါ့ကို ကြည့်နေတာလား…]

System 520 က တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

[ငါ ပြောပြလို့ မရဘူး…]

ယွီရှုးနင် နားလည်သွား၏။

[ငါ သိပြီ… သူ အခု ကြည့်နေတယ်ပေါ့… ကြည့်ချင်လည်းကြည့်ပါစေ… ငါ အိပ်ရာပေါ်မှာ လှဲပြီး မျက်နှာကို ဖုံးထားလိုက်မယ်… စနစ်… မင်း အဒေါ့ဖ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စုစည်းပြီးပြီလား…]

System 520 — [စုစည်းပြီးပြီ… အခုပဲ မင့်ဆီကို ပို့ပေးလိုက်မယ်…]

ယွီရှုးနင် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အချက်အလက်များကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် မျက်ခုံးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။ ရှုးက အခြားလူများကို ညှို့ယူကာ လူသတ်ခိုင်းခြင်းဖြစ်ပြီး အဒေါ့ဖ်ကမူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လူသတ်ခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ယောက်က ညီအစ်ကိုတွေဆိုတာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

အဒေါ့ဖ်သည် ရှုး၏ညီဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှုးက သူ၏တည်ရှိမှုကို မသိရှိခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှုး၏မိခင်မှာ ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ခံရပြီးနောက်မှသာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးမွေးဖွားချိန်တွင် ဆေးဝါးကုသမှုခံယူရန် ယာယီခွင့်ပြုချက် ရရှိခဲ့ပြီး ကလေးမွေးဖွားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူမှုစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရ၏။ ထိုအချိန်က ရှုးမှာ လန်ဘတ်မိသားစု၏ မွေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း မိခင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံချိန်၌လည်း မိခင်သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိရှိခဲ့ပြီး ညီတစ်ယောက် ရှိနေသေးသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

မူလကမ္ဘာတွင် အဒေါ့ဖ်၏ တည်ရှိမှုက မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် သူသည် ပျက်စီးသွားသော ကမ္ဘာငယ်လေးတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးနောက် သူသည်လည်း ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် သူ၏ အလွန်ကောင်းမွန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် လူမှုစောင့်ရှောက်ရေး ဂေဟာများမှ အရည်အချင်းရှိသူများကို ရှာဖွေလေ့ရှိသော လူသတ်သမား အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ မွေးစားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရ၏။ ယခုအခါတွင်တော့ သူသည် နိုင်ငံတကာတွင် ဝံပုလွေဟူသော နာမည်ဝှက်ဖြင့် ကျော်ကြားသော လူသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့၏အဖွဲ့အစည်းက ငွေယူပြီး လူသတ်ပေးသည့် အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်၏ မှောင်ခိုကွန်ရက်ရှိ ဝက်ဘ်ဆိုက်တစ်ခုတွင် လူသတ်ရန် ဆုကြေးငွေထုတ်ထားသော အချက်အလက်များ ရှိ၏။ အဒေါ့ဖ်၏ မှတ်ဉာဏ်ကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက အရာအားလုံးကို မှတ်မိနေခဲ့သည်။ လူမှုစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာတွင် ရှိစဉ်က အဖြစ်အပျက်များကိုလည်း သူ မှတ်မိနေသေး၏။ ဂေဟာမှူးမှာ ဘာသာရေး အလွန်ကိုင်းရှိုင်းသူ ဖြစ်သောကြောင့် အဒေါ့ဖ်သည် လူသားများအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာတရား အနည်းငယ်တော့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ များသောအားဖြင့် သူ အလုပ်လက်ခံသည့်အခါ အချက်အလက်များကို ဖတ်ကြည့်ပြီး အပြစ်အကြီးဆုံးဟု ထင်ရသူကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိ၏။

[သူ ဘယ်လို စဉ်းစားလဲတော့ မသိဘူး… ဝက်ဘ်ဆိုက်ပေါ်က အချက်အလက်တွေကလည်း အမှန်ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာလေ… သူတို့အဖွဲ့အစည်းကလည်း အဲဒါတွေကို သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှာမှ မဟုတ်တာ… ဒါပေမယ့် သူကတော့ သူသတ်တဲ့လူတွေ အားလုံးက လူဆိုးတွေလို့ ထင်နေမှာပဲ… အဲဒါက သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်နေတာများလား…]

ယွီရှုးနင် ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်သည်။

System 520 — [မင်း ပြောတာ မှန်တယ်…]

ယွီရှုးနင် ဆက်ပြီး အပြစ်တင်လိုက်၏။ [ရှုးကလည်း အတူတူပဲ… သားကောင်တွေရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက သနားစရာကောင်းတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်… ဒါပေမယ့် အဲဒါက ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လူသတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မှ မဟုတ်တာ… အဲဒီလိုဆိုရင် ဥပဒေဆိုတာကရော ဘာအတွက် ရှိနေတော့မှာလဲ…]

System 520 — [အဲဒါကြောင့် သူတို့က ဗီလိန်တွေ ဖြစ်နေတာပေါ့… ယင်ဝူဝမ်ကလည်း အတူတူပဲလေ… သူက အရမ်း သနားစရာကောင်းခဲ့ပေမယ့် အဲဒါက လူသားမျိုးနွယ်ကို မျိုးတုံးသတ်ဖြတ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်မှ မဟုတ်တာလို့ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ မပြောခဲ့တာလဲ…]

ယွီရှုးနင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ [အဲဒါဆိုရင် ဘယ်လို ကယ်တင်ရမှာလဲ… သူတို့ငယ်ငယ်ကတည်းက ယုံကြည်လာခဲ့တဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ငါက ပြောင်းလဲပစ်ရမှာပေါ့…]

System 520 က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ယောကျ်ားကို မျက်နှာလိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောလိုက်ပါတော့။ Host က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲတာကိုပဲ သိသည်။

[အခု အချိန်မီပါသေးတယ်… အခြေအနေတွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မဖြစ်ခင်မှာ တာဝန်ကို ပြီးအောင်လုပ်ရင် ရပါပြီ…]

နောက်ဆုံးတွင်တော့ 520 က Host အား နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရတော့၏။

ဤကမ္ဘာငယ်လေး၏ စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာ ဗီလိန်ကြီး၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသူများပြားလာပြီးနောက် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အပြုအမူများက ပိုမိုအစွန်းရောက်လာပြီး ပြဿနာကြီးများ ဖန်တီးလာခဲ့ကြ၏။ နောက်ပိုင်းတွင်ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြဿနာများစွာမှာ ဗီလိန်ကြီး၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် မဟုတ်သော်လည်း သူသည်လည်း တားဆီးခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ကမ္ဘာငယ်လေးက ဇာတ်လမ်းထဲတွင်ပါရှိသော နေရာများကိုသာ မှီခိုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်ဝူဝမ်ရှိနေခဲ့သော အာကာသကမ္ဘာကြီးက ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားများ မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်မှသာ စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ရှုးနှင့် အဒေါ့ဖ်တို့ရှိနေသော ကမ္ဘာငယ်လေးက မှီခိုနေရသည့်နေရာမှာ သေးငယ်လှသည်။ ထို့ကြောင့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် စွမ်းအင်များ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီရှုးနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

[စနစ်… ငါ့ရဲ့ ရွှေလက်ချောင်းကို သုံးလို့ရပြီလား… ငါ ရှုးဆီမှာ သုံးချင်လို့…]

System 520 — [ရတယ်… ဗီလိန်ကြီး အိပ်ပျော်သွားတဲ့အခါ မင်းက သူ့ရဲ့အိပ်မက်ထဲကို အလိုအလျောက် ရောက်သွားလိမ့်မယ်…]

အဖြေကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယွီရှုးနင် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲကာ အိပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ [အိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း] ဆိုသည့် စွမ်းရည်က သူ့ကို အခြားလူများ၏ အိပ်မက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။ ထို့အပြင် အိပ်မက်ကိုပြောင်းလဲခြင်း၊ ဖန်တီးခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်၏။ သို့သော် အိပ်မက်ပိုင်ရှင်က သူမဟုတ်သောကြောင့် သူ၏အခွင့်အာဏာမှာ အိပ်မက်ပိုင်ရှင်ထက် သေးငယ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ အိပ်မက်ပိုင်ရှင်သာ သဘောမတူပါက သူ စဉ်းစားထားသော မြင်ကွင်းများက ပေါ်လာမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့်တော့ ထိုသို့ ဖြစ်လေ့မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိပ်မက်မက်နေသူ အများစုမှာ မိမိကိုယ်တိုင် အိပ်မက်မက်နေမှန်း မသိရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဗီလိန်ကြီးမှာ သာမန်လူမဟုတ်မှန်း သေချာလှသည်။ ယနေ့ည ဗီလိန်ကြီး၏ အိပ်မက်ထဲသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးနောက်တွင် ဤအချက်ကို ယွီရှုးနင် ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်နိုင်တော့၏။

အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်တော့ ရှုး၏အိပ်မက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယွီရှုးနင်က သူ၏မျက်စိကို ပြန်လည် မြင်နိုင်စွမ်းရှိစေရန် ပြုလုပ်လိုက်၏။ အိပ်မက်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ရှုးက ဤတောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော အိပ်မက်ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော အလင်းရောင်ကို ပြန်လည်မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူ၏မျက်ဝန်းများထဲ၌ မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ရှေ့မှမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူ၏ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေသော စိတ်ခံစားချက်များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့၏။ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများပေကျံနေသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဟင်းနွှာဓားဖြင့် အသားစဉ်းသကဲ့သို့ တဖြန်းဖြန်း ခုတ်ချနေသည်။ ဓားသွားက အသားနှင့် အရိုးများကို ဖြတ်တောက်သွားသည့် အသံက ကြားရသူကို ကျောချမ်းသွားစေ၏။ ယင်ဝူဝမ်က Zergများကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခုတ်ထစ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်နေသည်ကို အကြိမ်များစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယွီရှုးနင်မှာ မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရဆဲပင် ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်တော့သည်။

အကြည့်များကို လွှဲလိုက်ချိန်တွင် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ယွီရှုးနင် မြင်လိုက်ရ၏။ အဲဒါ… ငယ်ငယ်တုန်းက ရှုးလား။

ဒါက ရှုး၏ရုပ်သွင်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်ကောက်ကွေးနေသော အနက်ရောင်ဆံပင်များ၊ သိမ်မွေ့လှပသော မျက်နှာလေးနှင့် ရေတွင်းဟောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော မီးခိုးရောင်မျက်ဝန်းများ ရှိသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ကြီးလာလျှင် အလွန်ချောမောမည့် ယောကျ်ားတစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ကို သိသာနေ၏။

ကောင်လေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သွေးအိုင်ကိုကြည့်ကာ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး တက်ကြွသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများက အလွန်တည်ငြိမ်နေပြီး လူသတ်မှုမြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှပင် မရှိချေ။ အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍တည်ငြိမ်နေသေး၏။

သူ အောက်သို့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့ရှိမြေပြင်မှ ရုတ်တရက် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့် ပွင့်လာသည်။ ရှုးက သူ၏ဘေးနားရှိ နေရာလွတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ယွီရှုးနင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“နင်… ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြည့်နေဦးမလို့လဲ… မြန်မြန်လာခဲ့လေ…”

ယွီရှုးနင်၏ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် ခြေလှမ်းများကိုလှမ်းကာ ကလေးလေးရှုး၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်၏။

ရှုးက နှင်းဆီပန်းကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ နှင်းဆီဆူးများက သူ၏လက်ဖဝါးထဲ စူးဝင်သွားသဖြင့် သွေးပေါက်လေးများ ထွက်လာသည်။ သို့သော်ငြား သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ သွေးများကို သုတ်ပစ်လိုက်ပြီး နှင်းဆီပန်းကို ယွီရှုးနင်အား ကမ်းပေးလိုက်၏။

“နင်… မင်းကိုပေးတာ… လှပတဲ့ပန်းလေးတွေက လှပတဲ့ အချစ်လေးနဲ့ပဲ လိုက်ဖက်တယ်…”

ဤကဲ့သို့ ကလေးပေါက်စလေး၏ ရုပ်သွင်ဖြင့် ပရောပရည်စကားများ ပြောနေသဖြင့် ယွီရှုးနင်က တစ်ဖက်တွင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ဤကဲ့သို့သောရှုးမှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိ၏။

“ခင်ဗျား ဒဏ်ရာရသွားပြီ… ကျွန်တော် ဆေးထည့်ပေးမယ်…”

ယွီရှုးနင် ပန်းကိုယူကာ ပေါင်ပေါ်တွင်တင်လိုက်ပြီး ရှုး၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဆေးသေတ္တာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။ သူက ရှုး၏ လက်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ပိုးသတ်ပေးပြီး ပလာစတာ ကပ်ပေးလိုက်သည်။

“ရပြီ…”

ရှုးက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

“နင်… မင်းရဲ့ မျက်စိတွေ မြင်ရတဲ့အချိန်က တကယ်ကို လှတာပဲ… ကိုယ့်ရဲ့အိပ်မက်ထဲမှာ ကျန်းမာနေတဲ့မင်းကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး… တကယ်ကို အံ့သြဝမ်းသာစရာပဲ…”

ယွီရှုးနင် ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူကိုယ်တိုင် အိပ်မက်မက်နေမှန်းကို ရှုးသိနေတာလား။

သူ၏အတွေးများကို ရိပ်မိသွားသည့်အလား ရှုးက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။

“တစ်ခါတလေ ကိုယ် ဒီနေ့ကို အိပ်မက်မက်လေ့ရှိတယ်…”

သူ၏အကြည့်များက ဟိုဘက်ရှိ အမျိုးသမီးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူမသည် ဟင်းနွှာဓားကို ချထားလိုက်ပြီဖြစ်ပြီး သွေးများပေကျံနေသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင် သူမသည် ဖြူစင်သော ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များကိုလည်း သပ်ရပ်စွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ လူသတ်ထားသည့်ပုံစံ အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ်တော့ချေ။

ရှုး၏မျက်ဝန်းများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

“သူမက တကယ်လှတယ်… မဟုတ်လား…”

ယွီရှုးနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှုး၏မိခင်က သေချာပေါက် လှပပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှလောက် ချောမောသော ကလေးကို မည်သို့ မွေးဖွားနိုင်မည်နည်း။

အမျိုးသမီးက ပြုံးကာ လျှောက်လာပြီး ယွီရှုးနင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှုး၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

“သားလေး… မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ထွက်သွားပြီ… သားရဲ့အဖေက အိမ်ပြန်လာတော့မှာ…”

ရှုးက ပြုံးကာ သူမ၏လက်ကို ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“ဝမ်းသာလိုက်တာ အမေ… အမေသွားပြီး အဖေကြိုက်တဲ့ ဟင်းလေးတွေ ချက်ထားလိုက်လေ… သား သူငယ်ချင်းနဲ့ သွားကစားလိုက်ဦးမယ်…”

“ကောင်းပြီလေ… သားရဲ့အဖေက သိုးသားကင်ကို အကြိုက်ဆုံးပဲ… စောစောပြန်လာခဲ့နော်… အမေတို့မိသားစုလေး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ဆုံရတော့မယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အမျိုးသမီးက ရှုးကို ညင်သာစွာဖြင့် စကားအနည်းငယ် ထပ်မံမှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိတ်ကိုလွယ်ကာ ထွက်သွားတော့၏။ သူမ၏ လှပသော ကျောပြင်လေးက အဝေးရှိ မြူခိုးများကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ယွီရှုးနင်က သူမ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်လုံးများအား ရုတ်တရက် အုပ်ခံလိုက်ရသည်။ နွေးထွေးပြီး နူးညံ့သော အထိအတွေ့တစ်ခုက နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။ ပထမဆုံး နှုတ်ခမ်းသားလေးကို တစ်ချက် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီးနောက် စိုစွတ်ပြီး ချောမွေ့သော လျှာတစ်ခုက အထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ၏ နူးညံ့သော ပါးစပ်လေးအတွင်းသို့ စိတ်ကြိုက် ဝင်ရောက်မွှေနှောက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင်တော့ လျှာလေးကိုရစ်ပတ်ကာ အားပါပါဖြင့် တစ်ချက် စုပ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ချိတ်ဆွဲကာ လျက်ပေးနေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော အနမ်းပေးသည့် နည်းလမ်းကြောင့် ယွီရှုးနင်၏ ဦးနှောက်များ ဗလာကျင်းသွားတော့၏။ ပထမကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဆိုသည်ကိုပင် သူ မေ့သွားတော့သည်။ သူက အမျိုးသား၏လျှာကို ပြန်လည် ငုံထွေးစုပ်ယူကာ တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ သူတို့နှစ်ယောက်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာဖြင့် ချစ်တင်းနှီးနှောနေကြပြီး သိသာထင်ရှားသော ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများလည်း ပါဝင်နေသည်။

“ဝူဝမ်…”

နှုတ်ခမ်းကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသံကို တိကျစွာ ဖမ်းယူခံလိုက်ရပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကိုက်ခံလိုက်ရသည်။ မျက်လုံးပေါ်မှ အုပ်ထားသော လက်အား ဖယ်သွားပြီးနောက်မှသာ စောစောက သူ ပြင်းပြင်းပြပြ နမ်းရှိုက်နေခဲ့သူမှာ အရွယ်ရောက်ပြီးသား အမျိုးသားရုပ်သွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသော ရှုး ဖြစ်နေကြောင်း ယွီရှုးနင် သိလိုက်ရတော့၏။

“ကိုယ်နဲ့အဲဒီလူက ဘယ်လောက်တောင် တူနေလဲဆိုတာကိုတော့ မသိဘူး…”

ရှုးက အလှလေး၏ နူးညံ့သော ပါးပြင်ကို ညှစ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများက နက်မှောင်သွား၏။

“ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်ရဲ့အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မင်းက တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်နေရတာလဲ…”

ယွီရှုးနင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုး ဖြစ်နေရတာလဲ။ အဲဒါက သိသိသာသာကြီး… ဝူဝမ် သူ့ကို နမ်းတဲ့ပုံစံပဲလေ… ဒီလောကကြီးမှာ လူနှစ်ယောက်က တစ်ပုံစံတည်း အနမ်းပေးတဲ့ နည်းလမ်းမျိုး ရှိနိုင်လို့လား… အဲဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုသာ မကြည့်ဘူးဆိုရင် သူ လုံးဝ ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိမြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယွီရှုးနင် ဆေးစစ်သည့် ကုတင်တစ်လုံးပေါ်သို့ အားပါပါဖြင့် တွန်းချခံလိုက်ရ၏။ လက်နှစ်ဖက်က ကြိုးတုပ်ခံလိုက်ရပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုလည်း အမျိုးသားက ခွဲကားကာ ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ ခြေထောက်တင်သည့် စင်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်လိုက်သည်။ လုံးဝ ပွင့်ဟနေသော အနေအထားမျိုး ဖြစ်သွားတော့၏။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပေါင်ကြားရှိ လျှို့ဝှက်နေရာလေးမှာ ပြင်းထန်သော မီးရောင်အောက်တွင် လုံးဝ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ယွီရှုးနင်က ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

“ရှုး… ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ…”

ကယ်ပါဦး… [အိပ်မက်ထဲ ဝင်ရောက်ခြင်း] ၏ အားနည်းချက်မှာ အိပ်မက်ပိုင်ရှင် နိုးမလာပါက သူလည်း ထွက်သွား၍ မရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယွီရှုးနင်က ဦးနှောက်ထဲတွင် စနစ်ကို အသေအလဲ လှမ်းခေါ်နေမိ၏။ သို့သော် ရှုးက ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လက်အိတ်ကို စွပ်လိုက်ချိန်မှသာ ဤနေရာသည် ရှုး၏ အိပ်မက်ထဲတွင်ဖြစ်ပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သတိရသွားတော့သည်။ စနစ်က ဝင်လာ၍ မရသလို ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကိုလည်း သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူက အိပ်မက်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော အရာများကို ဖြေလျှော့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အိပ်မက်ကို ရှုးက လုံးဝ လွှမ်းမိုးထား၏။ ယွီရှုးနင် မည်သို့ပင် ကြိုးစားစေကာမူ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယွီရှုးနင် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ ရှုးက သူ့ကို နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်ကို ကြည့်လိုက်၏။

“မကြောက်ပါနဲ့… ကိုယ်က စိတ်ရောဂါကု ဆရာဝန်တစ်ယောက်ဆိုပေမယ့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သင်တန်းတွေလည်း တက်ဖူးပါတယ်… ဘယ်လို စစ်ဆေးရမလဲဆိုတာ ကိုယ် သိတယ်… မင်းကို မနာကျင်စေရပါဘူး…”

“ဒီလိုမလုပ်ပါနဲ့… ရှုး…”

ယွီရှုးနင်က အမျိုးသားကို သနားစရာကောင်းအောင် တောင်းပန်လိုက်သည်။ မီးရောင်အထိုးခံထားရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ခံစားချက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

“နင်… မင်းရဲ့တုံ့ပြန်မှုက တကယ်ကို အစစ်အမှန်နဲ့ တူလွန်းတယ်… တကယ့်လူတစ်ယောက်လိုပဲ…”

ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သော ရှူးစကားကြောင့် ယွီရှုးနင်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် တောင်းပန်ရမလို၊ လွှတ်ထားလိုက်ရမလို ဖြစ်သွား၏။ ထို့အပြင် စောစောက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည့် အနမ်းကြောင့်လည်း အတွေးများက များပြားလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ဦးနှောက်မှာ ရပ်တန့်လုနီးပါးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

“ဒါပေမယ့်… တကယ်လို့ တကယ့်လူသာဆိုရင် ကိုယ် မင်းအပေါ် ဒီလိုလုပ်ရက်မှာ မဟုတ်ဘူး… အချစ်လေး… မင်းက ကိုယ့်ကို အမြဲတမ်း စိတ်ပျော့သွားစေတယ်…”

ရှုးက လက်မနှင့် လက်ညှိုးကိုသုံးကာ ဖောင်းမို့နေသော အစေ့လေးကို ညှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ပွတ်ချေကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လှည့်ပေးနေ၏။ ထို့ကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ အင်္ဂါဝလေးမှ ကာမအရည်ကြည်များ အလိုအလျောက် စိမ့်ထွက်လာကာ အပေါက်ငယ်လေးကို စိုစွတ်သွားစေသည်။ အစေ့လေးမှာ ပွတ်တိုက်ခံရမှုကြောင့် နီရဲကာ မတ်ထောင်လာပြီးနောက် သူက နူးညံ့လှသော ပန်းရောင်အင်္ဂါလေး တစ်ခုလုံးကို အထက်အောက် ပွတ်တိုက်ပေးတော့၏။ ပန်းရောင်အင်္ဂါလေးမှာ သွေးလည်ပတ်မှု မြန်ဆန်လာကာ တုန်ရီနေပြီး အရည်များ တသွင်သွင် စီးကျလာသည်အထိ ကစားပေးပြီးမှသာ အင်္ဂါဝလေးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းနောက် လက်ချောင်းထိပ်လေးများက အင်္ဂါဝလေးထဲသို့ အနည်းငယ် ဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းသို့ ထိုးသွင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

“ဟာ့… အား… ရှုး… မလုပ်ပါနဲ့… ဘာဖြစ်လို့…”

ယွီရှုးနင် မထိန်းနိုင်ဘဲ ငိုချလိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော သာယာမှုကြောင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပန်းရောင်သန်းနေ၏။ အင်္ဂါဝလေးထဲမှ အရည်များ ဖတ်… ဖတ်… မည်အောင် ထွက်ကျနေသည်။ သူသည် တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်၏ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းကို မခံချင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကမူ အလိုအလျောက် ကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရမ္မက်ကြီးသော အပြုအမူအတွက် ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ရှုးက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ထိုးသွင်းကာ ခပ်တိမ်တိမ်လေး အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးနေသည်။ အလှလေး၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းလေးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး အလွန်လှပလွန်းလှသဖြင့် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောများကိုပင် ပွက်ပွက်ဆူလာစေ၏။

“အချစ်လေး… တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အရာတွေနဲ့ မင်း ညစ်နွမ်းသွားပြီလားဆိုတာကို ကိုယ်ကြည့်ရမယ်…”

အလှလေးကို စတင် တွေ့ရှိခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက နင် သည် သူပိုင်ဆိုင်သောအရာ ဖြစ်ပြီး သူ့အပိုင်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ၏ ရင်ထဲမှ အသံတစ်ခုက ပြောနေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထက် အရင် လက်ဦးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယွီရှုးနင်က မျက်ရည်များဝဲနေသော လှပသည့် မျက်ဝန်းလေးများကို ဖွင့်ထားလိုက်သည်။ သူသည် အောက်ပိုင်းမှ လှုံ့ဆော်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် သာယာမှုနှင့် ထွက်ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ညည်းညူသံများကို အောင့်အည်းထားကာ တထစ်ထစ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ရှုး… ကျွန်တော်… ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်လို့…”

ရှုးက ဒုတိယမြောက်လက်ချောင်းကို ထပ်မံ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂါဝလေးမှာ စိုရွှဲနေပြီး အဆက်မပြတ် ညှစ်ယူနေတော့သည်။ နူးညံ့သော အသားစလေးများက သူ၏လက်ချောင်းများကို စုပ်ယူထားပြီး လွှတ်မပေးချေ။ လက်အိတ်စွပ်ထားသည့်တိုင်အောင် အပေါက်ငယ်လေး၏ စုပ်ယူအားကို ခံစားနေရဆဲပင်။ အကယ်၍သာ ယောကျ်ားတစ်ယောက်၏လီးကို ထိုးသွင်းလိုက်ပါက မည်မျှလောက် ကောင်းမွန်မည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

“သာယာမှုတွေထဲမှာ မင်း တဖြည်းဖြည်း နစ်မွန်းသွားတဲ့ ပုံစံလေးက တကယ်ကို လှတာပဲ…”

ရှုး၏ မျက်ဝန်းများက နက်ရှိုင်းသွားပြီး လက်ချောင်းများက ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွား၏။ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည့်အလားပင်။

“မေးလေ… အချစ်လေး…”

ယွီရှုးနင် ညည်းတွားလိုက်သည်။

“အင်း… တကယ်လို့… အင်း… ကျွန်တော်က ရေသူတစ်ကောင်ဆိုရင်… ခင်ဗျားအထင်… ကျွန်တော်က ဘာအရောင်ဖြစ်မလဲဟင်…”

ရှုးက နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုနူးညံ့ပြီး ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းရှိသော အမြှေးပါးလေးကို ထိမိသွားတော့သည်။ ဆုချသည့်အနေဖြင့် သူက အလှလေး၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အစေ့လေးကို အမြန် ပွတ်ချေပေးလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့်လည်း အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် အင်္ဂါဝလေးက တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကို ငုံထွေးထားကာ ကာမအရည်ကြည် တစ်ပန်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

“ငွေရောင်…”

ရှုးက စိုရွှဲနေသော လက်ချောင်းများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ပြီးမြောက်သွားသောကြောင့် မျက်လုံးများဝေဝါးနေသော အလှလေးကို ကြည့်ကာ သူပြုံးလိုက်၏။

“မင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်တယ်… နင်…”

Chapter 17 ended

World 2 Chapter 4