Little Creampie:
Chapter 3

ရှောင်းဝမ်လင်၏မျက်လုံးများတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စိတ်ရိုင်းများ ဝင်လာခဲ့သည်။

သေးသွယ်နုနယ်လှသော အိုမီဂါက သူ့ကိုဖက်ထားသည့်အခါ၊ ချိုပြီးကြည်နူးဖွယ်ရနံ့များက သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ အရိုးထဲက သားရဲစိတ်ကို တရွှီရွှီနှိုးဆွလာသလိုပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ‌မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လင်လု၏ခါးကို သူ့လက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ နတ်ဆိုးသဖွယ် အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်၊

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… မင်းကိုဒုက္ခပေးမိပြီ။”

ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပူနွေးသည့်အသက်ရှုသံများမှာ ကျင်းလော့၏ နားရွက်ပေါ်သို့ ထိတွေ့လာကာ သူ၏နားများ တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာရသည်။

ကျင်းလော့သည် သူ့ခါးပေါ်ရှိ ပူလောင်နေသည့်လက်အား ခံစားလိုက်ရပြီး တုန်လှုပ်သွားလျက် အံကြိတ်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ဝံပုလွေလို ရမ္မက်ကြီးတဲ့ကောင်! မကောင်းတဲ့ကောင်! သိနေတယ်လေ ဒီကောင်!!

ကျင်းလော့က ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်မောင်းအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ရှောင်းဝမ်လင်ကလည်း ကိုယ်တစ်ခြမ်းအား သူ့ပုခုံးပေါ်သို့ မှီလာသည်။

ထိုအချိန်မှသာ ကျင်းလော့သတိထားမိလိုက်၏—

သူက တကယ်ကို လေးတယ်… ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ထက်လည်း ပိုကြီးတယ် တော်တော်ကြီးတာ။

အယ်လ်ဖာ၏ ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေခဲ့၏။… သူက S အဆင့် အယ်လ်ဖာလား?!

ရှောင်းဝမ်လင်ထံမှ ထွက်လာသည့် စူးရှပြင်းထန်ကာ သစ်သားရနံ့ကဲ့သို့ အေးမြသည့် အယ်လ်ဖာရနံ့များက ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး ချိုမြိန်ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေ၏။ ကျင်း​ေလာ့မှာမူ သူ၏ခြေထောက်များ ဘာကြောင့်ပျော့ခွေသွားရသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ပါးစပ်က ခြောက်နေပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း အရက်မူးသလိုပင် ရီဝေနေ၏။

ထိုဆွဲဆောင်မှုထဲတွင် အနည်းငယ် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိစီးမှုတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ လူကို မြုပ်လိုက်ပေါ်လိုက်ဖြစ်စေကာ ဖယ်ရိုမုန်းရနံ့၏ ဖမ်းစားမှုထဲ လုံးဝကျရောက်သွားစေပြီး ထိုအယ်လ်ဖာ၏ ရနံ့တွင် အညံ့ခံလိုက်လိုစိတ်အား နှိုးဆွနေသလိုပင်။

ကျင်းလော့သည် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အားတက်သရော ပြောနေမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကအခုမှ Alpha အဆင့်ကိုရောက်တာပဲလေ။ အဲ့တာကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့ဖယ်ရိုမုန်းတွေက ရှောင်ဝမ်လင်းထက် ဘယ်နည်းနဲ့မှ ညံ့မှာမဟုတ်ဘူး!

ကျင်းလော့သည် သူ့အား သယ်ထားရတာ အလွန်ပင်ပန်းနေပြီပင်။

ဒီမူးနေတဲ့ကောင်က တစ်ကိုယ်လုံးအလေးချိန်ကို သူ့အပေါ်မှာ အပြည့်မှီတင်ထားတာ။

သူရှူရှိုက်လိုက်တိုင်း Alpha  ရနံ့တွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။ ဘာကြောင့်လဲမသိ၊ သူအလွန်အဆင်မပြေသလို ခံစားနေရသည်။

Alpha ရဲ့ အဆင့်မြင့် ဖယ်ရိုမုန်းနံ့တွေက ပြင်းထန်လွန်းသည်ကြောင့် အရိုးထဲအထိစိမ့်နေအောင် ထူးဆန်းသည့် တုန်ရီမှုကို ဖြစ်စေ၏။

ကျင်းလော့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ တွေးမိလိုက်သည် –

ငါက ရှောင်ဝမ်လင်းထက် အများကြီး ညံ့တဲ့ Alpha များလား?

သူသိပ်ကို ပင်ပန်းနေပြီပင်။ သို့‌သည့်တိုင် လမ်းဘေးမှာ ထားခဲ့ဖို့ကလည်း မဖြစ်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ကျင်းလော့သည် ရှောင်းဝမ်လင်ဆီမှ အခန်းကဒ်ပြားအား ယူလိုက်ကာ ထိုမူးနေသည့်ကောင်အား ဒေါသထွက်နေရင်းနှင့်ပင် အခန်းတံခါးအား ဖွင့်ကာ အထဲဝင်လိုက်တော့သည်။

အခန်းထဲဝင်ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျင်းလော့သည် ခပ်ပြင်းပြင်းလေတစ်ချက်ရှူထုတ်ကာ ထိုလူကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ ခါချလိုက်သည်။

လေးလိုက်တဲ့ကောင်

ဦးနှောက်မရှိတဲ့ သောက်ရူးကောင်။

ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို နှိပ်စက်နေတာလဲ?

ကျင်းလော့သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားသော သူ၏ရန်သူဟောင်းအား ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးစိတ်ပျက်နေမိ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်နှင့် ရှစ်နှစ်ကြာ ဉာဏ်နှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ကိုမြင်ရတိုင်း ဤမျှစိတ်မသက်မသာ မဖြစ်ဖူးပေ။ ကျင်းလော့သည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထွက်ပြေးချင်စိတ်ပင်ဖြစ်နေမိ၏။

လေထဲတွင် အရက်နံ့များ ပျံ့နှံ့နေပြီး Alpha ၏ ဖယ်ရိုမုန်းရနံ့များက သူ့အနားတွင် အဆက်မပြတ်ဝေ့ဝဲနေသည်။

ကျင်းလော့၏ အမြင်အာရုံများမှာ တဖြည်းဖြည်းပင် ဝေဝါးလာရပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းအား တင်းတင်းစေ့ကာ သူ၏မာနသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ Alpha ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် နှိမ့်ချခံရတော့မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ကျင်းလော့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံး မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ပူလောင်နေ၏။ သူစိတ်မသက်သာစွာနှင့် တွေးမိသည် –

ငါက ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို အရင်အခေါက်တွေက ဖျက်ဆီးပြီးသားပဲ… ဒီတစ်ခါတော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပါမယ်လေ…

ကျင်းလော့သည် နံရံအား ကျောမှီလျက် လက်ဖြင့် နဖူးအား အုပ်ကိုင်ကာ ခြေထောက်များပင် အနည်းငယ် ယိုင်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ငါ… ခေါင်းက မူးလိုက်တာ… ဒီနေ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…

ဆက်သွယ်ရေးစက်မှ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ စာတစ်စောင် ရောက်လာသည်။ အချက်အလက်အစီရင်ခံစာကို မြန်မြန်ပို့ရန် တောင်းဆိုထား၏။

ကျင်းလော့က ရှောင်းဝမ်လင်၏ Alpha ဖယ်ရိုမုန်းများကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရနေရပြီး သူကိုယ်တိုင် Alpha အဆင့်ဘယ်လောက်ရှိကြောင်းပင် စိတ်ပူနေလာမိသည်။

သူသည် ဆက်သွယ်ရေးစက်အား ဖွင့်လိုက်ပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် မျက်လုံးများ ခဲသွားရကာ စက်သည်လည်း “ကလစ်”အသံနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားတော့၏။

ဘ…ဘာဖြစ်တာလဲ?

ငါ အမြင်မှားတာလား…?

ဒါ Omega တဲ့လား… ငါ ဘာတွေမြင်နေရတာလဲ?

ကျင်းလော့သည် အံကြိတ်ကာ ဆက်သွယ်ရေးစက်အား ကောက်ယူရန် ကုန်းလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ဆီးခုံရိုးမှစ၍ ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ချိုမြိန်သော ပင်လယ်ဆားခဲ ရနံ့နှင့် Omega ဖယ်ရိုမုန်းများသည် အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပြင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

မကောင်းသောအနှစ်သာရနှင့် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုပါရှိသည့် Omega ဖယ်ရိုမုန်းများသည် အလွန်ချိုမြိန်ကာ နူးညံ့သည့် မုန့်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိလိုက်သည်နှင့် မုန့်ချိုရည်များ ညှစ်ထွက်လာနိုင်သည့်အလားပင်။

ကျင်းလော့၏ ခြေထောက်များ ရုတ်တရက် အားပြတ်သွားပြီး နံရံအား မှီကာ တဖြည်းဖြည်း လျှောကျသွားသည်။ လက်များဖြင့် လည်ချောင်းကို ဖိထားမိ၏။ ယခင်က အေးစက်၍ဒေါသကြီးစွာ ကြည့်တတ်သည့် မျက်လုံးလှလှများမှာ ယခုတွင် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Omega…?

သူက Omega လား…?

သူ heat ဝင်နေပြီ… အရမ်းမသက်မသာဖြစ်နေပြီ…

မဖြစ်ဘူး… ဒီမှာ ဆက်နေလို့မဖြစ်ဘူး…

ကျင်းလော့သည် လက်ကျန်ခွန်အားဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တံခါးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

တံခါးကို အနည်းငယ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ရုတ်တရက် လက်တစ်ဖက်က သူ့ဘေးနားက ပေါ်လာပြီး တံခါးအား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိကာ ဖွင့်ထားသည့် တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ထိုကြီးမားသန်စွမ်းသည့် လက်ပေါ်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ရှိနေ၏။ ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသည့် မျက်လုံးတို့ဖြင့် တံခါးပေါ်ကို ဖိထားသည့် လက်ကိုကြည့်နေသည်။

ကျင်းလော့၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပူလောင်နေပြီး အမြဲလိုလိုအေးစက်ကာ ဒေါသထွက်နေတတ်သည့်မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုတွင်မူ မျက်ရည်တို့ဖြင့် စိုစွတ်နေ၏။

ပူပြင်းထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည့် အသက်ရှူသံများမှာ သူ့နောက်ကျောဘက်တွင် ဝိုင်းရံလာခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးအား ဖုံးလွှမ်းသွား‌စေသည့် အရိပ်တစ်ခုထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ Alpha ၏ ရန်မူနေသော ဖယ်ရိုမုန်းများမှာ ကျင်းလော့အား အလုံးစုံ ဖုံးအုပ်လာပြီး ကျင်းလော့ကို တုန်လှုပ်စေသည့် အဓိပ္ပါယ်တစ်ခုနှင့်အတူဆိုလာ၏။

“လင်လု… မင်းရဲ့အနံ့က အရမ်းကောင်းတာပဲ…”

……………….

အယ်လ်ဖာ၏ဖယ်ရိုမုန်းများသည် လွန်ကဲစွာဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏အသက်ရှူလမ်းကြောင်းအား ဖိညှစ်ဆွဲငင်ကာ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ခံစားချက်ပြင်းထန်မှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အပူရှိန်သည်သူ၏လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ ဖိကပ်လာခဲ့၏။ နူးညံ့သည့်နှုတ်ခမ်းများက သူ့လည်ပင်းဘေးတစ်ဖက်သို့ တဖြည်းဖြည်းချဉ်းကပ်လာပြီး သန်မာသည့်လက်နှစ်ဖက်က သူ၏ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်အား ပွေ့ဖက်လာသည်။ ထိုလက်များသည် သံချောင်းကြီးများကဲ့သို့ သူ၏ခါးအား မြဲမြံ ချုပ်နှောင်ထား၏။

ကိုက်ဖို့နေရာရှာနေသော ရိုင်းစိုင်းသည့်သတ္တဝါတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

အပူချိန်မြင့်တက်နေသည့် ထိုလက်အား ထင်ရှားစွာမြင်နေရပြီး၊ မီးကဲ့သို့ ပူပြင်းနေသည့်အပူချိန်သည် ပါးလွှာသောဆွပ်စ်ပန်ဒါစကတ်အား ဖြတ်ဝင်နေလျက်ရှိသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့အား နောက်မှပွေ့ဖက်ထားလျက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ယမကာအနံ့များဖြင့်ပြည့်နှက်နေကာ၊ ထိုအနံ့များသည် သူ၏အသက်ရှူမှုတိုင်းတွင် တိုးဝင်လာ၏။

“ပေါင်ပေ့… မင်းအနံ့လေးကအရမ်းမွှေးတာပဲကွာ…”

ယမကာနံ့များဖြင့်ပြည့်နေသောလေထုထဲတွင်၊ ရှောင်းဝမ်လင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ကျင်းလော့၏နူးညံ့သောအသားစိုင်တစ်ခုအား ကိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ပူပြင်းသောလက်ကြီးများသည် ကျင်းလော့၏ခါးတစ်ဝိုက်တွင် ဖြည်းညင်းစွာလှည့်ပတ်နေ၏။ လေထုထဲရှိအပူချိန်သည် တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်နေပြီး၊ အနိုင်ယူလိုစိတ်၊ သိမ်းပိုက်လိုမှု၊ တက်မက်ခြင်းများနှင့်အတူ သစ်သားနံ့ကဲ့သို့ အယ်လ်ဖာ၏ဖယ်ရိုမုန်းများသည် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ပျံနှံ့နေ၏။

ကျင်းလော့၏ ခါးသည် အလွန်ပိန်လှီနေပြီး ရှောင်းဝမ်လင်က သူအား လက်နှစ်ဖက်စလုံးသုံးကာ အလုံးအရင်းနှင့် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။ ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားလျော့သွားသလို မျက်ဝန်းများလည်း ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူ၏အကြည့်များမှာ ကြမ်းတမ်းမှုမရှိတော့ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျင်းလော့သည်လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေမိတော့သည်။ ‘ရှောင်းဝမ်လင်… လွှတ်စမ်း…’”

ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်းမှာပင် အယ်လ်ဖာ၏ အန္တရာယ်သိမြင်မှုသည်လည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းဝမ်လင် သောက်ထားသည့် အရက်နံ့များသည် သူ့နှာခေါင်းထဲထိ လာကျီစယ်နေခဲ့၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ပြောမပြနိုင်သည့် ရီဝေမှုတစ်ခုနှင့် ယစ်မူးလာရသည်။

ကျင်းလော့၏ နှုတ်ခမ်းသားများမှာ တုန်ယင်လာခဲ့ပြီး ပူလောင်သည့်လေအား ရှူထုတ်လိုက်မိသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဗီဇအတိုင်း တုန်လှုပ်သွား၏။

ဒါက အိုမီဂါတစ်ယောက်ရဲ့ မသိစိတ်က ချဉ်းကပ်လာတဲ့ အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်ပဲ။

“မဖြစ်ဘူး……”

ကျင်းလော့က သူ့လက်ကို တံခါးနံရံမှာ ဖိထားလိုက်ပြီးနောက်တဒဂ်မှာပင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေ၏။

ကျင်းလော့၏ အေးစက်မာကျောသည့် မျက်နှာပြင်မှာ နီရဲလာခဲ့ပြီး ခြေထောက်တွေလည်း အားပြေလျော့သွားတော့သည်။ သူ့ခါးကို ကိုင်ထားသည့် လက်များ၏ အကူအညီနှင့်သာ မတ်တပ်ရပ်နိုင်သေးတာဖြစ်သည်။ သူရှူထုတ်လိုက်သည့် လေထုတိုင်းမှာ ချိုမြိန်သည့် ရနံ့တို့ ပျံ့နေ၏။

အထက်တန်းကျောင်းက ဒေါသကြီးကာ အေးစက်သည့် လူဆိုးလေး၏ ဖယ်ရိုမုန်းများမှာ ဒီလောက်နူးညံ့ပြီး မွှေးကြိုင်နေမယ်ဆိုတာ မြင်ယောင်ကြည့်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ အမာရွတ်တွေပြည့်နေသည့်လက်မှာ ကျင်းလော့ ပခုံးပေါ်ကနေ ဖြတ်သန်းလာပြီး နူးညံ့နေသည်လည်း မဟုတ်ဘဲ သူ့လည်ပင်းအားဆုပ်ကိုင်လာသည်။ အတင်းအဓမ္မ သူ့ခေါင်းကို လှည့်ခိုင်းနေသလိုပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ဖယ်ရိုမုန်းများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားရပြီဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကောင်းစွာဝှက်ထားတတ်သည့် သူ့ရဲ့ တောရိုင်းကောင်လို ကြမ်းတမ်းသည့်စိတ်နှင့် အထက်စီးဆန်သည့် သဘောထားအားလုံး ထိုခဏမှာ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။

သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် တောရိုင်းသတ္တဝါ၏ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့်ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့နေသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုကဝင့်ထွားနေခဲ့သည်။

ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့အားပွေ့ဖက်ထားသည့်သူကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ပူလောင်နေသည့်အသက်ရှူသံများနှင့် ထိုသူ့၏မျက်နှာအား လှည့်စေကာ ပြင်းထန်စွာ နမ်းစုပ်တော့၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အနမ်းများသည် ပြင်းထန်ပြီးကြမ်းတမ်းနေကာ သူ၏လျှာသည် ကျင်းလော့၏အာခံတွင်းတစ်ခုလုံးကို အတင်းအကျပ်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ချေမှုန်းလာပြီး ရှင်သန်နိုင်သည့်လေထုအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်သလိုပင်။ ကြမ်းတမ်းပြီး သားရဲကောင်တစ်ကောင်မှ သားကောင်အား ဖမ်းစားနေသလိုပင်။

ပြင်းထန်သော အယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများနှင့် ကြီးမားသော ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်တို့သည် ကျင်းလော့အား အကြောက်တရားဖြင့် အလုံးစုံဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။

ကျင်းလော့သည် ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တကိုယ်လုံးတုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုကိုမျှ မကြောက်ရွံ့ဖူးခဲ့ချေ။ ရှောင်းဝမ်လင်နှင့် အနိုင်ရသည်ဖြစ်စေ၊ အရှုံးပေးရသည်ဖြစ်စေ သူသည် ပို၍ပင် ရဲရင့်ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်မှာမူ သူဘယ်တုန်းကမျှ မကြုံဖူးသေးသည့် ထိတ်လန့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နူးညံ့ကာ ပူလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများက ကျင်းလော့အား ဤအခြေအနေသည် အရေးပေါ်ဖြစ်ကြောင်းကို သတိပေးနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူလွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်း ရှာမတွေ့ပါက၊ သူ့အား သူ၏အချစ်ပြိုင်ဘက်မှ အမှတ်အသားပြုခြင်း ခံရတော့မည်!!

ကျင်းလော့အနေဖြင့် အိုမီဂါဖြစ်သွားခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရလိုက်၊ ရှောင်းဝမ်လင်ထံမှအယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သူ၏နှလုံးသား ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရသည်။

..အမှတ်အသား ပေးခံရမယ်တဲ့လား…?

ကျင်းလော့သည် အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ နမ်းခံနေရ၏။ သူသည် ရှောင်းဝမ်လင်အား ငေးကြည့်နေရုံသာတတ်နိုင်၏။ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက တပ်မက်မှုနှင့် ပူလောင်မှုတို့ကြောင့် ကျင်းလော့မှာ တကိုယ်လုံး မအီမသာဖြစ်နေရသည်။

ကျင်းလော့ အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်နေပြီပင်။ သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်းများလည်း တဟုန်ထိုးမြင့်တက်နေကာ၊ ခေါင်းမာပုံရသည့် မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ချွေးစက်လေးများက စီးကျလို့နေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင် ထိလိုက်သောနေရာများသည် အပူရှိန်ကြောင့် ထုံကျင်နေ၏။

မဖြစ်နိုင်ဘူး!! ဘယ်လိုမှ မဖြစ်ရဘူး!!

ကျင်းလော့ ကြောက်လန့်နေမိသည်။

သူ့ရန်သူဆီက အမှတ်အသားပေးခံရမှာကို လုံးဝမလိုချင်ဘူး!

ကျင်းလော့ ခုခံကန့်ကွက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ခုခံမှုများကို အယ်လ်ဖာ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာလွန်မှုက ဖိနှိပ်လိုက်တော့၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှူသံများမှာ လေးလံလာခဲ့ပြီး အရက်နံ့ပြင်းပြင်းကလဲစိုးမိုးလို့နေသည်။ သူက သူ့ပေါင်ကို လက်ဖြင့်သုတ်လိုက်ကာ ဆက်ပြော၏ “လင်းလု…”

လင်းလု၊ ‌မင်းဖင်ကို လင်းလု!!

ကျင်းလော့သည် ထိုအခြေအနေအား ကြောက်လန့်ပြီး မျက်ရည်တွေပင် ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူက တစ်ဖက်လူဆံပင်အားဆွဲလိုက်ကာ ရှောင်ဝမ်လင်း၏ မျက်နှာကို လက်ဝါးနဲ့ရိုက်လိုက်ပြီး “ငါ့ကိုကြည့်!! ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကြည့်စမ်း!!”

အနက်ရောင်ဆံပင်တွေက သူ့မျက်နှာပေါ်ကျလာပေမယ့်၊ ရှောင်းဝမ်လင်က မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကျင်းလော့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ တောရိုင်းကောင်ကဲ့သို့ ရိုင်းပျသည့်အကြည့်များနှင့် ပြည့်နှက်လို့နေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများမှာ တပ်မက်မှုကြောင့် နီမြန်းနေပြီး၊ အထက်စီးဆန်မှုတို့နှင် ပြည့်နေ၏။ သူက ကျင်းလော့ရဲ့စကားကိုကြားတော့ ပြုံးပြလိုက်ပြီး၊ ကျင်းလော့ရဲ့ရင်ဘတ်ကို လက်နှင့်တို့ထိကာ နို့သီးခေါင်းလေးအား ဖိခြေနေ၏ “အချစ်ကလေး… မင်းက တကယ်ဆိုးတာပဲ…”

“အင့်…” ကျင်းလော့ မတတ်သာဘဲ ထိန်လန့်သွားရပြီး ကိုယ်ကို ညွတ်လိုက်မိသည်။

ပြီးသွားပြီ!! ရှောင်းဝမ်လင် အရက်အရမ်းသောက်ပြီး ရူးသွားပြီ!!

chapter 3 end