Little Creampie:
Chapter 4

ရှောင်းဝမ်လင်မှာ နောက်ထပ်သည်းခံနိုင်စရာအကြောင်းမရှိတော့ပေ။ သူ့တစ်ဖက်လက်နှင့် ကျင်းလော့၏ခါးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး၊ သန်မာသည့်လက်မောင်းအားကိုသုံး၍ ကျင်းလော့အား တံခါးနှင့် သုံးမီတာလောက်ဝေးသည့် ခုတင်ပေါ်ကို အားပြင်းပြင်းနဲ့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်!

ခုတင်မှာ အပေါက်တစ်ပေါက်ဖြစ်သွားလုနီးပါးပင်။

ကျင်းလော့ကို ရှောင်ဝမ်လင်းက အလွယ်တကူ ပစ်လွှတ်လိုက်တာတောင် သူဟာ တုန့်ပြန်နိုင်နေသေး၏။ မူးယစ်ပြီး မအီမသာဖြစ်နေတဲ့ ကျင်းလော့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင် ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရပြီး အသိစိတ်လွတ်နေသည့် အကြည့်ကို မြင်ရတော့ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်က မျက်လွှာချလိုက်ပြီး အလင်းရောင်အောက်မှာ သူ့ရဲ့ထင်ရှားတဲ့မျက်နှာရေးရေးက ပို၍နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့်နှင့်အတူ မည်သည်မှမဆိုဘဲ လက်တစ်ဖက်က ခါးပတ်ကိုကိုင်ကာ ခုတင်ဆီ လှမ်းလျှောက်လာ၏။

ခါးပတ်ခေါင်းအား ကလစ်သံပါအောင်ဖြုတ်လိုက်သည့်အခါ အတွင်းခံဘောင်းဘီအစအနကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျင်းလော့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သူ့မျက်လုံးတွေထဲက ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင်းလော့သည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး မသက်မသာနှင့် လက်ကိုနောက်ပြန်ထောက်လိုက်ထိုင်လိုက်သည်။

အိုမီဂါ တစ်ယောက်ဟာ အယ်လ်ဖာ ရဲ့ပြင်းထန်တဲ့ဖယ်ရိုမုန်းတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာတတ်သည်။

ကျင်းလော့ဟာ အယ်လ်ဖာ နှင့် အိုမီဂါ ဖယ်ရိုမုန်းတွေ၏ ဖိစီး နှိမ်နင်းမှုက ဒီလောက်ပြင်းထန်မယ်မှန်း မသိခဲ့ပေ။ ဒီအရာက လူကို အယ်လ်ဖာ ရဲ့ အောက်မှာ အညံ့ခံကာ အယ်လ်ဖာ ရဲ့ အမှတ်အသားအားခံယူဖို့ တောင့်တစေနိုင်သည်။

ရှောင်းဝမ်လင်က တဖြည်းဖြည်းချဥ်းကပ်လာပြီး သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့်  သူ့အဝတ်တွေကို အလျင်စလို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ သူ့အောက်ပိုင်းကလည်း ကြီးမားကာ တင်းမာနေပြီပင်။

သူ့ခြေလှမ်းတိုင်းဟာ ကျင်းလော့၏ နှလုံးသားပေါ်ကို နင်းလျှောက်နေသလိုပင် ခံစားလာရ၏။

အယ်လ်ဖာ ရဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းတွေကြောင့် ကျင်းလော့၏ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အားနည်းလာသည်။
သူရဲ့အသက်ရှူသံတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း သိမ်မွေ့လာပြီး ရေအိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထန်လာသလိုပင် ခံစားလာရသည်။
သူ့ရဲ့ချောမောတဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ ချွေး‌စေးတို့က ရေစိုနေသလို တောက်ပြောင်နေပြီး၊ ရေအောက်က ပတ္တမြားကဲ့သို့မျက်လုံးများမှာ မြူတောထဲ အလင်းယိုင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့အား ဖိကာ အိပ်ရာပေါ်သို့ လှန်ချလိုက်သည်။
သစ်သားလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ရနံ့နှင့် အယ်လ်ဖာ ရဲ့ မိတ်လိုက်ချိန်အတွက် သီးသန့်ထုတ်လွှတ်တဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းများက နှာခေါင်းဖျားမှာ ဝေ့ဝိုက်လို့နေသည်။

ရှောင်ဝမ်လင်းရဲ့ အနမ်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။

သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေက နူးညံ့ခြင်းမရှိဘဲ၊ ကျင်းလော့၏ လည်ချောင်းမှာ စူးရှတဲ့နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလာရသည်။
သူဟာ သူ့လည်ချောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုက်ဖမ်းထားပြီး၊ သားရဲ တစ်ကောင်လို သူ့သားကောင်ကို အလုံးစုံဝါးမျိုနေသလို ခံစားရသည်။
သူ့လည်ချောင်းကို အပေါ်အောက် ကိုက်စုပ်ပြီး တဖြည်းဖြည်း အောက်ဘက်ကို ရွေ့လာ၏။

သူ့လျှာက နီရဲနေတဲ့အဖုလေးအား လျက်လာ၏။

“အား… မကောင်းဘူး!”

ကျင်းလော့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပူလောင်မှုကိုခံစားလိုက်ရပြီး တကိုယ်လုံး အားပျော့သွားတော့သည်။
သူဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို အိပ်ရာခင်းပေါ်မှာ ပက်လက်အနေအထားနှင့် ထောက်ထားလျက်
အခင်းအား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ
သူ့အပေါ်တွင် ဖိထားတဲ့သူကို ရီဝေဝေနှင့်သာ ငေးကြည့်နေမိသည်။

ကျင်းလော့သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ချောင်ပိတ်မိနေသည့် ကြောင်တစ်ကောင်လိုပင်။

ရှောင်းဝမ်လင် သူ့အနားကပ်လာသည့်အခါ၊ သူ ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပခုံးကို အပြင်းအထန် ကိုက်လိုက်သည်။

သွေးထွက်လောက်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်လိုက်တာကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို သွားရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

ထိုနာကျင်မှုဟာ ရှောင်းဝမ်လင်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ခဲ့ပေမယ့်၊ သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားစေကာ လှောင်ပြုံးတစ်ခုနှင့်

“ချစ်စရာလေးပဲ.. ဒီလောက်တောင် ဆော့တတ်တာလား…” ဟု ညည်းတွားလာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ့ရဲ့နို့သီးခေါင်းကို ဂရုတစိုက် စုပ်ကာ အသာယာလျက်လာသည်။

အာရုံကြောတွေပေါ်က သာယာမှုဟာ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းထဲအထိ တဟုန်ထိုးပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ အတွင်းပိုင်း ကို ပို၍ပင်ပူလောင်စေတော့သည်။

“ပူတယ်…….”

ကျင်းလော့ တသသပြောမိသည် – “အရမ်းပူတယ်.. မ လုပ်နဲ့……”

အနက်ရောင် စတော့ကင်ဝတ်ထားသည့် ခြေထောက်တွေဟာ တဖက်နဲ့တဖက် ပွတ်တိုက်နေပြီး၊ စအိုဝဟာ ရမ္မက်ရဲ့ လှိုင်းတွေကြောင့် ပျော့ပျောင်းလို့လာသည်။ အရည်တွေဟာ အမျှင်လိုက် ပျံ့နှံ့လာကာ၊ အူတွေထဲမှာလည်း ရမ္မက်အရည်တွေ စီးဆင်းနေ၏။ ထိုသည်က ကျင်းလော့ကိုပါ ညံ့သက်လာစေသည်။

အရမ်းထူးဆန်းတယ်…

ထူးဆန်းလွန်းတဲ့ ခံစားချက်ပဲ…

ကျင်းလော့၏ အေးစက်နေသည့် မျက်လုံးများမှာ မြူဆိုင်းလာပြီး၊ ခြေထောက်တွေ ကွေးညွှတ်လျက် မသက်သာသည့်အခြေအနေမှာ သူ့ကိုယ်သူသာထိန်းထားရသည်။

သူ့လက်ဖြင့် ရှောင်းဝမ်လင်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သော်လည်း၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်ဖဝါးများက အဆမတန် ပူပြင်းနေခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေထဲတွင် ဆင်ခြင်တုံတရားဟူ၍ လုံးဝမရှိတော့ပေ။

သူ့ လက်များက ကျင်းလော့၏ ပေါင်များကို ပွတ်သပ်ရင်း တဖြည်းဖြည်း ပေါင်ရင်းသို့ ရွေ့လျားလာသည်။
ကျင်းလော့ဝတ်ထားသည့် စတော့ကင်များမှာ ဈေးပေါသည့်အရည်အသွေးညံ့ပစ္စည်းဖြစ်တာကြောင့် အလွယ်တကူပင် စုတ်ပြဲသွားတော့၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများမှာ ခြေအိတ်လွတ်နေသည့်နေရာများတွင် ဖြူဖွေးကာထင်ရှားနေသည့် ကျင်းလော့၏ ပေါင်သားတွေကို ငေးမောနေ၍ တောက်ပနေသည်။ သူရဲ့ အသက်ရှူသံတွေက တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာပြီး၊ ရင်ဘတ်ဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အထက်အောက်လှုပ်ရှားလာသည်။

ကျင်းလော့၏ ပေါင်တံများမှာ နုနယ်ကာ ပြည့်နေသော်လည်း သွယ်လျလှပကာ ပုံဖော်ရခက်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကိုဖြစ်‌စေ၏။
ခြေအိတ်စုတ်ပြဲသွားတဲ့အပိုင်းတွေကနေ ပေါ်နေတဲ့ အသားဖြူဖြူလေးတွေဟာ ရှောင်ဝမ်လင်းရဲ့ အာရုံကို အပြည့်အဝဖမ်းစားလိုက်သည်။

ပင်လယ်ဆားချိုခဲလေး၏ အနံ့ဟာ အလွန်ချိုမြိန်နေပြီး၊ ဖော်မပြနိုင်လောက်တဲ့ ရနံ့တစ်ခုထက် ပိုနေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေဟာ မြန်ဆန်လာပြီး၊ အရက်နံ့နှင့်အတူ တောက်လောင်နေသည့် အိုမီဂါ ရဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များကြောင့် သူ့ရဲ့ အောက်ပိုင်းဟာ တင်းကြပ်လာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်ဟာ အလျင်အမြန်ပင် အနက်ရောင် ခြေအိတ်များအား ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး၊ ကျင်းလော့၏ စကတ်အား ဆွဲတင်ကာ သူ၏ အပေါက်လေးအား ထိတွေ့လိုက်သည်။

နူးညံ့နေသည့် ထိုအပေါက်လေးဟာ၊ ကျင်းလော့၏ ကြမ်းတမ်းသည့် အပြုအမူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

သူ့လက်ချောင်းနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ အပေါက်လေးက ကျပ်သိပ်စွာ ညှစ်ထားလာသည်။ အိုမီဂါ ရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အသက်ရှူသံတွေဟာ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ပျံလွင်နေသည့် အနံ့တွေက အယ်လ်ဖာအား ထိုမွှေးပျံ့နေသည့် အိုမီဂါ ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရမ်းကားပစ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေသလိုပင်။

တစ်ခါမှ ပြင်ပအရာဝတ္ထုမဝင်ဖူးသေးသည့် စအို လမ်းကြောင်းလေးဟာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာရပြီး ရုတ်တရက် ကြောက်စိတ်တွေ ဝင်လာသည်။

ငါ… ငါ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်းဆီမှာ မုဒိန်းကျင့်ခံရတော့မှာလား။

ကျင်းလော့ ရှောင်ဝမ်လင်းရဲ့ မျက်နှာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မြင်ခဲ့ရသည်။ ကလေးဘဝကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့သူ၊ ကလေးဆန်ဆန်လူပျိုကလေးကနေ အခုလို အရွယ်ရောက်လာသည့် ငဖျင်းကောင် ဖြစ်လာပုံကို သူကောင်းကောင်းမြင်ခဲ့ရ၏။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ရန်သူဟောင်း နဲ့ ဒီလောက်နီးနီးကပ်ကပ် ကိုယ်ထိကိုယ်ချင်းဖြစ်မယ် လို့တော့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

ကျင်းလော့လုပ်နိုင်တာက ရုန်းကန်ဖို့ပင်။ ဒါပေမယ့် သူမလှုပ်ခင်၊ ဒီဦးနှောက်မရှိ၊ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ပြင်းထန်သည့် အယ်လ်ဖာက သူ့ခြေကျင်းဝတ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အောက်ဘက်ကို ဆွဲယူလိုက်၏။

ရှောင်းဝမ်လင်ဟာ မူးယစ်နေပြီး၊ ပုံမှန်လို စကားများများပြောတတ်တဲ့ သူ့စရိုက်နှင့်မတူပဲ၊ ကျင်းလော့မျှော်လင့်ထားသည့် လူဆိုးဆန်ဆန်  အနှောက်အယှက်ပေးသည့် အပြုအမူတွေလည်း မရှိတော့ပေ။

“အချစ်ကလေး.. ဒီကိုလာပါ… ကိုယ်မင်းကို လိုးချင်တယ်…”

ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ အသံထဲမှာ အရက်နံ့နဲ့အတူ တောက်လောင်နေသည့် တပ်မက်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းသန်သန်မာမာတွေက ကျင်းလော့ကို သံမဏိကြိုးလို ချုပ်နှောင်လိုက်၏။

ပုံမှန်ဆို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ဒီစကားလုံးတွေဟာ အရက်မူးနေတဲ့ အယ်လ်ဖာရဲ့ နှုတ်ခမ်းကြားက ထွက်လာတဲ့အခါ၊ ကျင်းလော့ ရဲ့ နှလုံးသားကို မီးလျှံတစ်ခုလို လောင်ကျွမ်းစေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင် သည် ယခင်က ဤကဲ့သို့ပြင်းထန်သောအနံ့ကို မရှူခဲ့ဖူး‌ပေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အသိစိတ်တိုင်းသည် သူ့ကိုသိမ်းပိုက်ရန်၊ ဖိနှိပ်ရန်၊ သူ့ကိုရယူရန်၊ သူ၏လက်အတွင်း၌ချည်နှောင်ရန်နှင့် သူ၏ဖယ်ရိုမုန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရန်သာ အလုံစီနေခဲ့သည်…။

ဖယ်ရိုမုန်းများသည် အလွန်ကိုက်ညီလွန်းသဖြင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် မီးလောင်သလိုပင်ခံစားရ‌စေ၏။

အရမ်းကြိုက်တယ်…

ရှောင်းဝမ်လင်၏ သွေးကြောများသည် တဒိန်းဒိန်းခုန်နေပြီး သူ၏အာရုံအားလုံးသည် ခုတင်အလယ်ရှိ အိုမီဂါအပေါ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

လှပသော အိုမီဂါသည် ထွက်ပြေးချင်နေပုံရပြီး ရှောင်းဝမ်လင်မှာ စိတ်ဆိုးနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။ သူ့ကို အလွန်တက်ကြွစေသူ၏ ခါးကိုခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူအလွန်နှစ်သက်ရသော ခြေတံရှည်များကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

အယ်လ်ဖာ၏ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်သည် ဤအချိန်တွင် အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ စိတ်သည် လိုအင်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူသည် ဤအိုမီဂါကို လုံးဝ ပိုင်ဆိုင်လိုနေပြီပင်။ သူ့အောက်တွင် ထာဝရထားပြီး၊ သူ၏အမွေးအတောင်အောက်တွင် ကိန်းဝပ်စေရန် အလိုဆန္ဒက ပြင်းထန်လာသည်။

ရှောင်းဝမ်လင် သည် နောက်ထပ်သည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ကျင်းလော့၏ နူးညံ့ သော ပေါင်ခြံနှစ်ဖက်ကို ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ကားလိုက်ကာ သူ၏ ထူထဲကြီးမားသော လိင်တံကို စိုစွတ်နေသော အဝသို့ ဖိထားလိုက် သည်။

ဂလင်းသည်ပူလောင်နေပြီး သေးငယ်သောဝင်ပေါက်နှင့် ထိမိသည့်အခါ အပေါက်ငယ်ကအနည်းငယ်ညှစ်လာသည်။

“ဝူး…”

heatကြောင့် သတိလစ်နေသော ကျင်းလော့သည် ပူလောင်မှုကိုခံစားရကာ ခဏတာသတိပြန်ရလာ၏။ သူအောက်သို့မျက်နှာမူကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏သေးငယ်တဲ့ဝင်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ကြီးမား လှသော လိင်တံတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။ ထိုအရာသည် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အရွယ်အစားကြီးမား‌နေလျက်ရှိသည်။

ကျင်းလော့ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ အသံတွေဝင်ပြီး လက်ချောင်းလေးတွေက အိပ်ရာခင်းကို တင်းတင်း ကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားမိ၏။ “ကြီးလွန်းတယ်… ကြီးလွန်းတယ်…”

ကျင်းလော့သည် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေပြီး မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့်ပြည့်နေသည်။ လွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း မျက်ရည်များအား မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီနေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ကျင်းလော့မသိခဲ့တာက အခုအချိန်မှာ သူ့မျက်ဝန်းက ပြလိုက်သည့် ခေါင်းမာမှုနှင့်ရှင်သန်လိုစိတ်များသည် တစ်ဖက်လူအား သူငိုတဲ့အထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုးချင်စိတ်ဖြစ်စေနိုင်တယ်ဆိုတာပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှူသံများမှာ လေးလံလာခဲ့သည်။

သူက အိတ်ကပ်ထဲကနေ စီးကရက်တစ်လိပ်ထုတ်ပြီး နှုတ်ခမ်းထဲညှပ်လိုက်ကာ “ကလစ်”အသံနဲ့အတူ မီးညှိလိုက်သည်။

စီးကရက်နံ့တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျံ့နှံ့လာချိန်မှာ…

ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့၏ ခါးအား ဆုပ်ကိုင်ကာ ရုတ်တရက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ ကြီးမားသည့်လီးကြီးကို တစ်လက်မပြီးတစ်လက်မ အပေါက်လေးထဲ ထိုးသွင်းလို့နေသည်။

ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေပြီး အပူရှိန်ကြောင့် ရေလိုပျော့ခွေသွားခဲ့သည်။ မာပြီး ပူနေသော လီးကြီးဖြင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခံရသည့်အခါ ကျင်းလော့သည် ယဉ်ပါးသွားသော ကြောင်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လှပသောမျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ရှောင်းဝမ်လင်၏ ပခုံးကိုကုတ်ကာ လက်သည်းရာ‌လေးများ ချန်နေစေသည်။ “နာတယ်..နာတယ်..”

ရှောင်းဝမ်လင် အချိန်ပိုင်းအားလပ်ချိန်များတွင် လက်ဝှေ့ထိုးခြင်းကို နှစ်သက်သူဖြစ်၏။ ဤနာကျင်မှုငယ်လေးက သူ၏ ကာမစိတ်ကို ပိုမို မီးမောင်းထိုးပေးလိုက်သလိုပင်။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသံထဲတွင် အနည်းငယ်ယစ်မူးနေသလို၊ ပျင်းရိမှုအနည်းငယ်ပါနေသည်။ “အချစ်ကလေး ကိုယ့်ကိုမစစမ်းနဲ့”

Chapter 4 end