Chapter 55+56

[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 9 (arc5)

Arc 5 Chapter 9

ခုနှစ်နာရီထိုးတွင် အခမ်းအနားအားစတင်ခဲ့လေသည်။ နိုအာလုပ်ငန်းစု၏ဥက္ကဌ ဖုချန်ဇီက ပွဲ၏တင်ဆက်သူဖြစ်ကာ စတင်ပေါ်တွင်အဖွင့်မှာစကားပြောကြားရန်ကိုရှောင်လွှဲမရပေ။ အမျိုးသားများနှင့်အမျိုးသမီးများ ကြားရှိစကားဝိုင်းများကရပ်တန့်သွားကာ ဝိုင်ခွက်အားကိုင်၍သူတို့၏အာရုံကိုစင်ပေါ်သို့ထားလိုက်သည်။

အခုတွင် မတူညီစွာဝတ်ဆင်ထာသည့် ဖုဥက္ကဌက အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်စကားစပြောကာ သူ၏ဖယ်ရိုမုန်းများကလေထုထဲတွင်သင်းနေ၏။ တက်ရောက်လာသောအိုမီဂါနှင့်ဘီတာများကလဲအသက်ရှူကျပ်လာသလိုခံစားရလေသည်။  ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တာဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူတို့က ဖုဥက္ကဌကအခု ဆန္ဒများပြည့်ဝသွားသည့်သားရဲတစ်ကောင်လိုပြောင်းလဲနေသည်ကိုသတိထားမိ၏။

ကျက်သရေရှိလှသည့် စန္ဒယားသံများက လူအုပ်ထဲသို့ရောက်လာသည်။ ဝတ်ကောင်းစားလှဖြင့်အယ်လ်ဖာနှစ်ဦးက သန့်စင်ခန်းထဲသို့ဝင်လာကာ ပုံမှန်အတိုင်းစကားများပြောနေကြလျက်ပင်။ သူတို့က လက်များကိုသန့်စင်လိုက်ပြီး တစ်ယောက်က စီးကရက်အားမီးညှိလေ၏။

သန့်စင်ခန်းထဲတွင် အနံ့လေးတစ်ခုသင်းပျံ့လာကာ ဖယ်ရိုမုန်းများကိုပါ သက်ရောက်လေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်နှင့်မဝေးသည့်ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကြမ်းတမ်းသည့်လူနှစ်ယောက်က ဖြူဖပ်ဖြူလျော်ဖြစ်နေသည့်ကောင်လေးကိုချောင်ပိတ်ကာ ထိုကောင်လေးထဲသို့ထိုးသွင်းနေကြ၏။ သာယာသည့်စန္ဒားရားသံကသူတို့၏ရိုက်ခတ်သံများကိုဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ကောင်လေး၏ခန္ဓာကိုယ်က ဖုံးကွယ်ထားခံရသော်လဲ သူ၏ခြေသလုံးကြွက်သားများက တင်းမာနေကာတုန်ယင်နေပြီး သူ၏ခြေထောက်များက ထိုလူနှစ်ယောက်၏လက်နားတွင်ရောက်နေသည်ကိုမြင်ရလေသည်။

အန်ဂျလိုကသူ့ခေါင်းကိုငုံ့လိုက်ကာ အရောင်ဖျော့သည်ဆံပင်များက အောက်သို့တွဲကျလာ၏။ သူ့သွားအား လည်တိုင်ကျော့ကျော့ပေါ်သို့မြုပ်တုန်း ကျွင်းယန်ရှောင်ကလဲကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်တစ်ဝက်ဒူးထောက်ထားကာ သူ့မျက်နှာအား ဗိုလ်ချုပ်၏ရင်ဘတ်တွင်အပ်ထားပြီး နို့သီးခေါင်းများကိုစုပ်နေသည်။ သူတို့၏လီးများက တစ်ချောင်းဝင်တစ်ချောင်းထွက်လုပ်နေကာ  တုန်ခါစက်ပါသည့်အပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်၊ ပွတ်သပ်လိုက် လုပ်နေ၏။

ထန်ထန့်နဖူးကချွေးများဖြင့်စိုရွဲနေကာ ပယင်းရောင်မျက်လုံးများကလဲ မှုန်မှိုင်းနေသည်။ သူက မေ့မြောတော့မလိုပင်ဖြစ်နေကာ ကိုက်ခဲနေသည့်နို့သီးခေါင်းများမှလဲ နာကျင်မှုကိုခံစားရလေသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်၏ခေါင်းအားကလေးတစ်ယောက်ကိုချော့မြူနေသလိုကိုင်ထားကာ ‌ဖော်ပြရန်ခက်ခဲ့သည့်ညည်းသံများထွက်နေသည်။  တစ်ယောက်က ထိုအသံများသည် ငြင်းဆန်သောအသံလား အလျှော့ပေးသည့်အသံလားသိချင်နေ၏။ အယ်လ်ဖာကဖြူဖွေးနေသောဖင်လေးကလဲ လက်ရာများထင်နေကာ နီရဲနေသည့်အပေါက်လေးက သတ်မှတ်ချက်ကျော်လွန်သည်အထိအဖြဲခံထားရပြီး ချော်နေသည်။

တူညီသည့်လီးကြီးနှစ်ချောင်းက အရှိန်ပြင်းစွာ ဆောင့်နေကြပြီး သုတ်ရည်များတစ်စက်စက်ကျစေ၏။ အပေါ်သို့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တောင့်ဖြောင့်သောအယ်လ်ဖာ၏ ဗိုက်ကြွက်သားများက သူ့အဖုအထစ်နှင့်သူရှိနေသည်။

” အပျက်ကောင်လေး မင်းရဲ့ဖင်ပေါက်ကယိုကျနေပြီ ”

ကျွင်းယန်ရှောင်က သူ့နို့သီးခေါင်းနီနီလေးကိုလွှတ်လိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

“ကိုယ်ခင်ဗျားကိုကောင်းကောင်းလိုးလိုက်တယ်မလား ဟမ် ”

သူ၏လီးကြီးက သားအိမ်နားထိပါရောက်လာကာ နောက်လီးနှင့်တုန်ခါစက်ကိုပါထိမိနေကာ အပေါက်လေးအားပြည့်သိပ်သွားစေပြီး သာယာမှုများရလာလေသည်။

သူ့လီးကပွတ်သပ်ခံနေရ၍ ပြင်းထန်သောခံစားချက်ကိုရပြီး သူ၏သားအိမ်ကလဲထိုးသွင်းခံထားရကာ ဖင်ပေါက်လေးတုန်ယင်နေ၏။ အန်ဂျလိုကခေါင်းငုံ့ကာ သွေးစီးကြောင်းကိုလျက်လိုက်သည်။

“အင်မ်း..ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ဖင်ပေါက်လေးကစောက်ရမ်းမိုက်တယ်။ အဲ့တာကိုယ်ရဲ့လီးကိုအံ့သြဖို့ကောင်းလောက်အောင်စုပ်နေတာပဲ ”

လီးထိပ်ဖူးကြီးက မြုပ်ထားဆဲဖြစ်နေပြီး သားအိမ်၏အတွင်းသားနံရံများကိုပွတ်တိုက်နေသည်။

အထိမခံနိုင်တော့သောအပေါက်လေးက ကျပ်နေကာ တုန်ခါစက်ကလဲ ဆောင့်သွင်းနေသည့်လီးများကိုရူးခါသွားစေမလိုပင်။ ထိုအရာအားရင်မဆိုင်နိုင်တော့ဘဲ အယ်လ်ဖာက တိုးလျိုးတောင်းပန်တော့၏။

” အ့ ကျေးဇူးပြုပြီး..ဟင့်အင်း..အာ့ဟ့ ထုတ်ပေးပါ..အင့်အ့ ”

တစ်ချိန်ကသန်မာခဲ့သောခြေထောက်များက အခုတွင်တော့ ပျော့ခွေနေကာ ကျွင်းယန်ရှောင်လက်မှလွတ်ဖို့ရုန်းကန်နေရသည်။ သို့သော်လဲ အဆုံးသတ်တွင် ရလဒ်ကမပြောင်းလဲပေ။ ထိုလူနှစ်ယောက်က သူ့ကိုဆက်လိုးနေကာ သုတ်ရည်များပန်းထွက်စေ၏။

” အဲ့တာဘာအသံလဲ ”

အပြင်မှလူကဆေးလိပ်သောက်ရင်းမေးလေသည်။

ထန်ထန့်ညည်းသံများက ရုတ်တရက်ရပ်သွားသည်။ အန်ဂျလို့ပေါ်တွင်ထိုင်နေရင်း သူ့ကိုယ်လေးကဖြေးညှင်းစွာတစ်ချက်တစ်ချက်တုန်နေလျက်ပင်။ အပြင်မှလူက အထဲတွင်တစ်ယောက်ယောက်ရှိမရှိမေး‌သော်လဲ ဗိုလ်ချုပ်ကစကားပြန်မပြောရဲပေ။ သူ့တွင်းပေါက်လေးကပိုကျပ်လာကာ အထဲမှလီးနှစ်ချောင်းကိုနာစေသည်။

” ဟမ့် ”

ကျွင်းယန်ရှောင်နှင့် အန်ဂျလိုနှစ်ယောကလုံးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ထို့နောက်ကျွင်းယန်ရှောင်က အသံချိုချိုဖြင့်ကပ်ပြော၏။

” ဒါလင်..ခင်ဗျားရဲ့အပေါက်လေးက‌ ယောက်ျားကိုနာအောင်ညှစ်ထားနေတယ်နော် ”

ထန်ထန်က အသံမထွက်ရဲပဲ သူ့နှုတ်ခမ်းအားကိုက်လိုက်၏။ သူ့မျက်လုံးများက သူတို့ကိုစိုက်ကြည့်နေကာ အရင်ကတွေ့ဖူးနေသလိုမဟုတ်ပဲ ချစ်ဖို့ကောင်းသည်။

” ငါတော့ဘာမှမကြားမိပါဘူး ”

ထိုလူ၏အဖော်က သေချာနားထောင်လိုက်ကာ ကြောင်သွား၏။

” မင်း မဟုတ်တာတွေကြားနေတာနေမှာပါကွာ ”

ထိုလူကဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ခေါင်းကိုကုတ်လေသည်။

” ဖြစ်နိုင်လောက်ပါတယ် ”

ထန်ထန်က စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချတော့မလိုလုပ်နေတုန်းပင် အန်ဂျလိုက အားဖြင့်အနောက်ကနေဖိသွင်းလာ၏။ အားပြင်းသောဆောင့်ချက်က သူ့ကိုယ်လုံးကိုရှေ့သို့ယိုင်သွားစေကာ ကျွင်းယန်ရှောင်၏ရင်ဘတ်နှင့်ဖိကပ်ခံထားရသည်။

ထန်ထန်၏ပယင်းရောင်မျက်လုံးများကလဲ မျက်ရည်များပြည့်နေကာ သူ့မေးက ထိုလူ၏ပခုံးပေါ်တွင်တင်ထားပြီး သူ့လက်က ကျွင်းယန်ရှောင်၏လက်မောင်းအားကိုင်ထား၍ နှုတ်ခမ်းနားတွင်ထွက်လုမည့်ဆဲဆဲညည်းသံများကိုအားကုန်ထိန်းထားသည်။

အန်ဂျလိုက အယ်လ်ဖာ၏ဖင်လေးကိုဖြဲလိုက်ကာ လီးနှစ်ခုထိုးသွင်းခံထားရသောဖင်ပေါက်လေးကပေါ်ထွက်လာ၏။

” လှတယ် ”

အန်ဂျလိုကရေရွတ်ကာ သူ့အကြည့်များက နီရဲနေသည့်ဖင်ပေါက်လေးအပေါ်ရောက်နေသည်။ အယ်လ်ဖာ၏ဖင်ပေါက်က ပန်းရောင်မသန်းနေတော့ပဲ လီးကြီးနှစ်ချောင်းနှင့်ပွတ်သပ်ခံထားရသည့်အတွက် အနီပုပ်ရောင်သန်းနေသည်။ အဝင်ဝလေးက ထိုလီးကြီးနှစ်ချောင်းထိုးသွင်းသည်ကို မသိမသာကျေနပ်လက်ခံနေကာ ချွဲပြစ်ပြစ်သုတ်ရည်များကလဲ သူ့ပေါင်ကိုစိုစေ၏။

ဆက်ထိန်းမထားတော့ဘဲ အန်ဂျလိုက သူ့တင်ပါးကိုလှုပ်ကာ ထိုးသွင်းလေပြီး အကြောပြိုင်းပြိုင်းထနေသည့်လီးနှစ်ချောင်းကပွတ်တိုက်နေကာ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်လုပ်သည်နှင့် သားအိမ်တွင်သုတ်ရည်များဖြင့်စိုကာ ဆောင့်ချက်တိုင်းတွင် တဖက်ဖက်အသံထွက်နေသည်။

” အင့် အာ့ ”

ဗိုလ်ချုပ်၏ဘောင်းဘီကဘေးသို့ချွတ်ချထားခြင်းခံရကာ သူ့ကိုယ်တွင်ထိုလူများကူဝတ်ပေးခဲ့သော အပြာနက်ရောင်စစ်ကုတ်အင်္ကျီသာကျန်ခဲ့၏။ သူတို့က သူယူနီဖောင်းအားဆက်ကြည့်နေကြကာ ရမက်များက ပြင်းထန်လာပြီး လီးများကတစ်စတစ်စမာ၍ပူလာပြီး သန့်စင်ခန်းထဲတွင်သေမလိုပင်ဖြစ်နေသည်။

” ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ဖင်လေးထဲကနေယိုကျနေပြီ ”

အန်ဂျလိုကသူ့ဖင်လေးကိုညှစ်လိုက်ကာ ဖင်ပေါက်လေးကသူ့လီးအားကျပ်တည်းစွာစုပ်ထားသည်ကိုခံစားလိုက်ရသည်။ ထန်ထန်ကအထွတ်အထိပ်ရောက်ကာပြီး‌တော့မည်ကိုသိသည်နှင့် သူ့တင်ပါးကိုပိုထိုးသွင်းကာ အရှိန်နှင့်အားကိုတင်လိုက်၏။

ကျွင်းယန်ရှောင်ကလဲ အလျှော့မပေးပေ။ သူ့လီးထိပ်ဖူးအားသားအိမ်ထိဆောင့်ချလိုက်ကာ သုတ်ရည်များထွက်လာပြီး အထဲမှတုန်ခါစက်ကလဲ အသံများပိုထွက်လာသည်။

ထန်ထန်ကသာယာမှုကြောင့်သေမလိုပင်ဖြစ်ကာ သူ၏ယားကျိနေသောအစွယ်များက ဘေးမှလည်ပင်းထဲသို့စိုက်ဝင်သွားလေ၏။ သူက ကျွင်းယန်ရှောင်၏အသားကိုဖောက်လိုက်ကာ သူ့လီးသေးသေးလေးကလဲအရည်များထွက်နေသည်။ ပြင်းထန်သောသာယာမှုကသူ့ပေါင်များကိုတုန်စေကာ အရည်အသွေးမြင့်အယ်လ်ဖာများ၏လီးများက အထဲသို့နက်ဝင်နေကာ သာယာမှုအားပေး၏။

ကျွင်းယီရှောင်က မာန်သွင်းလိုက်ကာ ဖယ်ရိုမုန်းတစ်ချို့ကသူ့ကိုယ်ထဲဝင်လာပြီး အယ်လ်ဖာအားမသက်မသာဖြစ်စေသည်။  သို့သော်လဲ သူကဗိုလ်ချုပ်အားမငြင်းပဲ သူ့ဂလင်းအားဗိုလ်ချုပ်ဆီသို့ထိုးပေးကာ ဖင်ပေါက်ထဲမှလီးကိုထိုးသွင်းနေသည်ကိုအရှိန်မြှင့်လာ၏။

နက်ပြာရောင်စစ်ကုတ်အင်္ကျီ၏ဌာနချုပ်အမှတ်တံဆိပ်ပေါ်သို့ သုတ်ရည်ပြစ်ပြစ်များကျလာသည်။ ပထမဆုံးဌာနချုပ်ထန်ထန်ကလဲ အယ်လ်ဖာနှစ်ကောင်လိုးခြင်းကိုခံနေရကာ သူ့ကိုယ်လေးကတုန်နေလျက်ပင်။ ဆောင့်ချက်တစ်ချက်ချင်းစီက သူ့အရည်များကိုပန်းထွက်စေကာ ဗိုလ်ချုပ်၏ဗိုက်ကြွက်သားကလဲ တုန်ခါနေ၏။

” ဖင်ပေါက်လေးကအရမ်းမိုက်တာပဲ ”

အန်ဂျလိုကလေးလံသည့်အသက်ရှူသံများနှင့်ပြောလေသည်။ဆေးလိပ်သောက်နေသည့်အယ်လ်ဖာနှစ်ယောက်က သန့်စင်ခန်းထဲထွက်သွားသောကြောင့် သူချုပ်တည်းမထားတော့ပေ။ အကြမ်းပတမ်းပင် ဖင်ပေါက်ထဲမှအတွင်းသားများထဲထိုးသွင်းကာ ဖင်ပေါ်လေးပြဲမလိုလိုးနေ၏။

” အားးးး ”

ဗိုလ်ချုပ်ဆီမှ အက်ကွဲသည့်အော်သံထွက်လာကာ သူ့ကိုယ်လေးက ရူးသွပ်စေသည့် သာယာမှုဆီမှရုန်းထွက်နိုင်ရန်ကြိုးစားနေသည်။

ကျွင်းယန်ရှောင်က ဟောဟဲလိုက်ကာ သူ့အားတင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့လီးမှအချစ်များပေးသည်နှင့် ဗိုလ်ချုပ်က ကြက်သီးများထသွားရ၏။  အန်ဂျလိုကမျက်လွှာချထားကာ  အားပြင်းသောဆောင့်ချက်များက အယ်လ်ဖာ၏ဖင်ပေါက်ကိုဖြဲထားသည်ကိုကြည့်နေသည်။

” ဟင့်အင်း..ငါမလိုချင်ဘူး အားး ”

ထန်ထန်က နာကျင်စွာညည်းတွားပြီး သုတ်ရည်များလဲပန်းထုတ်နေသည်။ လီးကြီးနှစ်ချောင်းက သူ့ဖင်လေးထဲကိုပြည့်ကျပ်နေကာ  သူ၏အတွင်းသားများကိုလဲ နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ်ထိုးသွင်းနေ၏။

အန်ဂျလိုနှင့်ကျွင်းယန်ရှောင်၏အသက်ရှူသံများမြန်ဆန်လာကာ ဆောင့်ချက်များကလဲ ပိုပြင်းလာသည်။ ကြီးမားသောထိပ်ဖူးများက ဖင်ပေါက်လေး၏အနက်ထဲထိရောက်အောင်တိုးဝင်နေကာ သူတို့လီးအားသေချာမြိုနေသည်အထိလိုးကြ၏။

ရီဝေဝေဖြစ်နေသော်လဲ ထန်ထန်က နာကျင်မှုကြောင့်နိုးကြားနေသေးကာဖြစ်ပျက်နေသည်များကိုတွေးနေသည်။ သူပယင်းရောင်မျက်လုံးများက ရမက်များပျောက်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဝင်ရောက်လာသည်။

” ဟင့်အင်း အင့် ဟ့ ကျေးဇူးပြုပြီးတော်ပါတော့ အားး ”

ထန်ထန်၏တောင်းပန်သံက သေချာမထွက်လာပဲ ထိုလူများက သူ့သားအိမ်တွင်းသို့‌ဆောင့်သွင်းဆဲပင်။ အယ်လ်ဖာ၏တွင်းပေါက်လေးက ထိုးသွင်းချက်များနှင့် အထူးသဖြင့် ပင်ပေါင်ဘောလုံးအရွယ်ရှိသည့်တုန်ခါစက်ကိုလက်မခံနိုင်တော့ပေ။

” အာ့ အရမ်းကောင်းတယ်ကွာ ”

” သေစမ်း စောက်ဖင်ပေါက်လေး ကိုယ့်ရဲ့သုတ်ရည်တွေအကုန်ယူလိုက် ”

အဝင်ဝတွင် အဖုအထုံးကတစ်နေကာ သုတ်ရည်များကလဲ အရှိန်ပြင်းစွာပန်းထွက်နေသည်။ ထန်ထန်က ညည်းတွားနေကာ နာကျင်မှုနှင့်သာယာမှုပူးတွဲကာခံစားနေရပြီး ဦးနှောက်လဲထိုင်းမှိုင်းနေ၏။

ယားကျိကျိခံစားချက်က သူ့အားသုတ်ရည်လွှတ်စေပြီး ထန်ထန်ကတောင်မခံနိုင်တော့ပေ။ ဖင်ပေါက်ထဲမှနွေးနေမှုနှင့်အတူ ဆီးပူပူများကလဲ ကျွင်းယန်ရှောင်ပေါ်သို့ပန်းထွက်သွားသည်။

ကျွင်းယန်ရှောင်ခပ်သော့သော့ရယ်လိုက်ကာ သူ၏လီးလေးအားဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

” ဗိုလ်ချုပ် ခင်ဗျားတစ်ကယ်ပဲ ကိုယ့်လီးနဲ့ကြမ်းကြမ်း‌လေးအလိုးခံရတာကိုကြိုက်နေတာမလား ”

” အရမ်းကောင်းလွန်းလို့သေးတောင်ထွက်ကျတယ်ပေါ့ ”

အန်ဂျလိုကစနောက်ကာ ဗိုလ်ချုပ်၏လည်တိုင်အားလျက်လိုက်၏။

သူတို့လက်ထဲမှလူက လှုပ်ရှားမှုမရှိသည်နှင့် တစ်ခုခုမှားနေမှန်းသိလိုက်ရသည်။ သူတို့ခေါင်းများကိုငုံ့လိုက်ကာ ဗိုလ်ချုပ်ကမေ့မြောသွားမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“…”

” ငါအဝတ်တစ်ချို့သွားယူလိုက်မယ်။ မင်းကသန့်ရှင်ထား ”

ကျွင်းယန်ရှောင်၏အဝတ်များကဝတ်လို့ပင်မရတော့ကာ ထန်ထန်၏သုတ်ရည်များပေနေသည်။ အန်ဂျလို၏အင်္ကျီများသာ သူတို့လိုးသည့်ပုံစံကြောင့် မပေသော်လဲ ခါးနှင့်တင်ပါးနေရာကသာစိုနေ၏။ သူက အပြင်မှအခြောက်ခံစက်ကိုအသုံးပြုရန်ကြံလိုက်ပြီး ဘယ်သူမှသတိမထားမိအောင် မည်သူ့ကိုမှအနားအကပ်မခံပေ။

ကျွင်းယန်ရှောင်ကခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကာ သူတို့၏လီးများကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဘီယာဘူးဖွင့်သလိုသုတ်ရည်များစိမ့်ထွက်လာသည်။

အန်ဂျလိုကထလိုက်ကာ သူ့အဝတ်များကိုသန့်ရှင်းပြီး ထန်ထန့်နှဖူးလေးအား နမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက်သူက ထိုထောင့်မှထွက်လာလိုက်သည်။

ဗိုလ်ချုပ်၏လက်များက ဘေးသို့ပို့ထားခံရကာ အသက်ရှူသံကလဲတည်ငြိမ်နေသည်။ နှင်းဆီရောင်သန်းနေသည့်ရင်ဘတ်လေးက စီးချက်ညီညီနှိမ့်လိုက်တက်လိုက်ဖြစ်နေကာ နောက်မှချောမွေ့သည့်မျက်နှာပြင်ကိုမှီထားပြီး သုတ်ရည်များဖြင့်ဖုံးလွမ်းပျော့ခွေနေ၏။

ထိုထောင့်နေရာက သုတ်ရန်စိုစွတ်သည့်အဝတ်များရှိနေသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်က ငြင်သာစွာပင် သုတ်ရည်များပေပွနေသည့်ဖင်ပေါက်လေးကိုသုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်အားနိုးမည်စိုးသောကြောင့်သူ့လုပ်ပုံများကနူးနူးညံ့ညံ့ပင်။

အဝင်ဝလေးကယောင်နေကာ ကြားထဲမှ သုတ်ရည်များပေကျံနေပြီး သနားဖွယ်မြင်ကွင်းဖြစ်နေသည်။ သုတ်နေသည့်အဝတ်များကကုန်သွားသော်လဲ သုတ်ရည်များစီးကျသည်ကမရပ်သေးပေ။

ကျွင်းရှောင်ယန်တွင်ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပဲ ထလိုက်ကာ စိုနေသောလက်ကိုင်ပဝါကိုယူလိုက်သည်။ ဘေစင်ကတင့်တောင်းတင့်တယ်ရှိနေကာ ကျောက်စိမ်းစကျင်ကျောက်လဲရှိနေ၏။ ကျွင်းရှောင်ယန်က လက်ကိုင်ပဝါအားလျှော်လိုက်ကာသန့်ရှင်းလိုက်သည်။

…..

အန်ဂျလိုက ဖုချန်ဇီအားရှာတွေ့သည့်အချိန် ရင်းနှီးပုံရသောအိုမီဂါတစ်ယောက်ကသူ့နားကပ်နေသည်။ အယ်လ်ဖာသဘာဝအရသူ့အကြည့်က ဖုချန်ဇီ၏မျက်နှာပျက်နေသည်ကိုတွေ့ရလေသည်။

တခြားသူများကလဲသတိထားမိကြကာ အန်ဂျလိုကပြုံးလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံတစ်ခုကိုဆွဲကာ ရှိုးအားကြည့်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

” မစ္စတာဟာဗေး ခင်ဗျားကိုဘယ်သူက နိုအာလုပ်ငန်းစုရဲ့ဆေးဝါးထုတ်လိုက်တာကိုဘယ်သူက အသိပေးလိုက်လဲမသိပေမယ့် ဟာဗေးမိသားစုကတော့ နိုအာက ပူးပေါင်းမယ့်စာရင်းထဲမှာရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး ”

ဖုချန်ဇီက၏အကြည့်ကသူစကားပြောသည်နှင့်အေးစက်သွားသည်။

သတင်းများအားအရေးမပေးတတ်သော ကျွင်းယန်ရှောင်နှင့်အန်ဂျလိုတို့နှင့်ကွဲပြားစွာ ဖုချန်ဇီသည်ထိုအိုမီဂါက ဗိုလ်ချုပ်၏စေ့စပ်ထားသူမှန်းသိ၏။ မြွေ၏ဦးခေါင်းအားတုတ်နှင့်ထိုးလိုက်သလိုလုပ်ကြသော်လဲ ထိုအိုမီဂါအားပျောက်ကွယ်သွားအောင်မလုပ်လိုက်လေသောကြောင့်သူ့ဒေါသများကိုထိန်းချုပ်နိုင်လေပြီဖြစ်သည်။  သို့သော်လဲအိုမီဂါက သူရှေ့ထိရောက်လာကာ အရူးစကားများပြောတုန်းပင်။

ဖုန်ချန်ဇီက တခြားဧည့်သည်များထက်မြန်မြန်ပင် စကားဝိုင်းကိုအဆုံးသတ်လိုက်သည်။ လူမှုဝတ္တရားများကိုလုပ်ဆောင်ပြီးသည်နှင့် ဧည့်သည်များကြားမှထွက်လာလိုက်သော်လဲ အိုမီဂါတားဆီးခြင်းကိုခံလိုက်ရ၏။

အိုမီဂါက စီးပွားရေးလောကမှသူ့အင်အားကိုချီးမွမ်းနေပြီး ကောင်လေးတစ်ယောက်ကသူ့အိုင်ဒေါကိုတွေ့နေသလိုရှက်သွေးဖြာနေသည်။ ထိုအိုမီဂါက သူနှင့်စေ့စပ်ထားသူအကြောင်းကိုညည်းတွားနေကာ ဗိုလ်ချုပ်က သူနှင့်ပင်မယှဥ်နိုင်ဟုဆို၏။ ထို့နောက် နိုအာလုပ်ငန်းစုမှရင်ဆိုင်နေရသောစိန်ခေါ်မှုများအကြောင်းပြောသည်။

အရာအားလုံးကိုဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင် ဖုချန်ဇီက ဗိုလ်ချုပ်အားနှိမ့်ချသော ရိုမန်ဟာဗေးကိုရွံရှာလေသည်။ အဲ့တာကဖုချန်ဇီကိုစိတ်တိုစေပြီး သူ့ဖယ်ရိုမုန်းများကလဲစိမ့်ထွက်လာ၏။

သူ့ကိုယ်သူဘယ်သူများထင်နေတာလဲ။

အတင့်ရဲလိုက်တာ ဘယ်လိုတောင်အတင့်ရဲပြီးဗိုလ်ချုပ်ကိုနှိမ်ရဲရတာလဲ။

သူတို့၏စေ့စပ်လမ်းကြောင်းအားပျက်စေချင်နေသော်လဲ သူ့နေရာသူမသိသည့်အိုမီဂါက ဗိုလ်ချုပ်အားနှိမ့်ချပြောဆိုနေသည်က ပြဿနာဖြစ်နေသည်။ ဖုန်ချန်ဇီကလူကောင်းတစ်ယောက်မဟုတ်သော်လဲ သူ့သားကအမျှော်အမြင်မရှိသောကြောင့် စိစစ်‌ရေးများအား တခြားလူကိုပေးအပ်ခြင်းကပိုသင့်တော်ပေမည်။

ရိုမန်က သူ့ရှေ့ကလူဘာလို့ဒေါသထွက်နေမှန်းနားမလည်ပေ။ သူ့အဝတ်များကိုလုံးချေနေကာ သူ့မျက်လုံးများကလဲမှိုင်တွေနေသည်။

” ကျွန်တော်..ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျားကိုမြင်လိုက်တော့စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ။ ”

ရိုမန်၏စိတ်ထားကနှစ်လိုဖွယ်မကောင်းသော်လဲ တစ်ချို့က ထိုနှင်းဆီလေးအားကြိုက်ကြလေသည်။ သူက အခုလက်ရှိတွင်တော့ အဆင့်မြင့်အိုမီဂါဖြစ်ကာ လှပသည့်ပုံစံလေးက အယ်လ်ဖာများအားကြွေဆင်းစေ၏။

ထို့အပြင် သူတို့စကားပြောပြီးသည်နှင့် စီးပွားရေးလောကမှ အယ်လ်ဖာနှစ်ယောက်က ရောက်လာကာ အခြေအနေကိုဖြောင့်ဖြူးအောင်လုပ်နေသည်။

” ကိစ္စမရှိပါဘူး မစ္စတာဖု ဒေါသမထွက်ပါနဲ့တော့။ သခင်လေးဟာဗေးက ငယ်သေးတော့ ခင်ဗျားကိုမြင်ပြီးနဲနဲစိတ်လှုပ်ရှားသွားတာပါ။ သူ့ဝတ္တရားတွေမေ့သွားတယ်ထင်ပါရဲ့ဗျာ။ ”

” ဒီနေ့ကခင်ဗျားကုမ္မဏီရဲ့ပွဲဆိုတော့ ရင်းရင်းနှီးနှီးပဲနေရအောင်ဗျာ ”

ထိုအရူးများက အကွက်များရှိကာ ရိုမန်ကလဲ ညစ်ညမ်းသောအတွေးများပေါက်သွားသည်။ ဖုချန်ဇီအားကြည့်လိုက်ကာ ဒေါသထွက်နေသေးမည်ကိုကြောက်နေ၏။

” ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်နော် ကျွန်တော်ကခင်ဗျားကိုအရမ်းအားကျသွားလို့ပါ ”

သူ၏နူးညံ့သည့်စကားလုံးများကြောင့် တခြားအိုမီဂါများ၏နှုာမှုတ်သံနှင့်မျက်စောင်းထိုးသည်များကိုတွေ့ရကြားရလေသည်။

ထို့နောက် ဟာဗေးအိုကြီးရှေ့တွင်ရပ်နေသောအိုမီဂါကမေးလိုက်၏။

” ရိုမန်လေးက ရေမွှေးပြောင်းလိုက်တာလား သူ့အနံ့ကဘာလို့ကြာပန်းအနံ့ဖြစ်နေတာလဲ ”

” ဘယ်မှာတုန်း အဲ့တာက လက်ဖက်စိမ်းအနံ့မှန်းအသိသာကြီးကို ”

များစွာသောအမျိုးသားများနှင့်အမျိုးသမီးများကရယ်လိုက်ကြသည်။သို့သော်  သူတို့၏သရော်မှုများက ရိုမန့်အားမသက်ရောက်ပေ။ သူကဘယ်လိုတောင်အတင့်ရဲပြီး ဗိုလ်ချုပ်ထန်ကိုရှုံ့ချရဲတာလဲ။ သူကသူ့ကိုယ်သူအရမ်းမိုက်တယ်ထင်နေတာလား။

” မင်း..မင်းတို့အားလုံး ”

ရိုမန်ကသူတို့ကိုဒေါသတကြီးကြည့်လိုက်ကာ မျက်ရည်ဝဲနေသည့်မျက်လုံးများက ထိုလူ့ဆီကြည့်ကာအကူညီတောင်းခံနေသော်လဲ ဖုချန်ဇီကအကြည့်တစ်ချက်တောင်မပေးပဲ အေးစက်နေကာ လျှောက်ထွက်သွားသည်။

လှောင်ပြောင်နေမှုများဆက်ထွက်လာကာ ခနလောက်နေမှရပ်သွား၏။ ကြက်သွေးရောင်သန်းနေသည့်ရိုမန့်မျက်နှာက ချက်ချင်းအရောင်ဖျော့သွားကာ အံကြိတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တွင်ထိုသုံးယောက်၏အဖိုးတန်ကလေးဖြစ်လာကာ မကောင်းသည့်လူများကိုပေးဆပ်ခိုင်းမည်ဟုကျိန်လိုက်သည်။

….

” ဟေး ”

အန်ဂျလို့အသံကဆွဲငင်နေကာ သူ့မျက်လုံးများကိုကျဥ်းမြောင်းထားသည်။ သူကတစ်ခုခုကိုမပြောသေးမှန်းသိသာနေ၏။

ဖုချန်ဇီက နှာရိုးအားလက်ဖြင့်ဖိလိုက်သည်။

” မင်းကဘာလို့ဒီရောက်နေတာလဲ ထန်ထန်ကရောဘယ်မှာလဲ ”

“မင်းရဲ့အဝတ်တွေယူလာတာကိုစောင့်နေတာလေ။ ”

အန်ဂျလိုက သူ့နှုတ်ခမ်းအားကျေနပ်စွာလျက်နေကာ မျက်နှာကလဲ လျို့ဝှက်နေသည်။

သူတို့ကကြည်နူးနေကြချိန်တွင် သူကတော့ရိုမန်ဟာဗေးနှောက်ယှက်သည်အားခံလိုက်ရသည်။ ထိုအသိက ဖုချန်ဇီ၏နှုတ်ခမ်းများကိုစေ့သွားစေကာ သူကအဝေးသို့လျှောက်သွားလေ၏။

သူကခြေလှမ်းအများကြီးမလှမ်းရသေးခင် နောက်ကိုပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အန်ဂျလို၏လက်အားကြည့်လိုက်သည်နှင့် မဲမှောင်သွားသည်။

” မင်းရဲ့ထိန်းချုပ်တဲ့ဟာကဘယ်မှာလဲ ”

အန်ဂျလို၏ပြောင်ချော်ချော်ပုံက ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ့ခေါင်းအားငုံ့ကာ အရင်ကလက်စွပ်ရှိနေခဲ့သောလက်ချောင်းကအခုတွင်တော့ ဘာမှမရှိပေ။

ဘာစကားမှဆက်မပြောတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သန့်စင်ခန်းထဲသို့ အမြန်ပြေးကြလေသည်။

…

ကျွင်းယန်ရှောင်က စီးကရက်အားဖွာလိုက်ကာ အခြောက်ခံစက်ရှေ့တွင်ရပ်နေပြီး အဖြူ‌ရောင်အတွင်းခံအားအခြောက်ခံနေ၏။ အဲ့တာကမခြောက်ခင် လူနှစ်ယောက်ကအထဲပြေးဝင်လာကာ သူတို့လှုပ်ရှားမှုကမြန်ဆန်နေပြီး အဝင်ဝမှ ဆိုင်းဘုတ်အားဝင်တိုက်လေသည်။

” ဘာတွေလောနေတာတုန်း မင်းတို့ဖင်တွေမီးလောင်နေလို့လား ”

နှစ်ယောက်လုံးကဘာမှမပြောဘဲ ထောင့်နားမှတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် အထဲတွင်ဘယ်သူမှမရှိ။ အထက်မှတံခါးလေးကပွင့်နေကာ ပိုက်လိုင်းများကသူတို့ကိုသရော်နေသလိုပင်။ အိမ်သာဘေးတွင်တော့ ထိန်းချုပ်သည့်အနီရောင်ပစ္စည်းလေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်ကျန်ခဲ့လေသည်။

” မင်းတို့ကောင်တွေဘာလုပ်.. ”

ကျွင်းယန်ရှောင်ကကြောင်သွားကာ စကားပြောတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် စကားလုံးများကလည်ချောင်းထဲတွင်တစ်သွားလေသည်။

” ဟ ငါလိုး..သူကဘယ်ရောက်သွားရပြန်တာလဲ ”

” သူပြေးသွားပြီ ”

အန်ဂျလိုကသုန်မှုန်သွား၏။

” အရိုက်ခံရဖို့သာပြင်ထားလိုက်တော့ ”

သူသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ထောင့်မျိုးစုံမှသူ့မျက်နှာချောချော၏ဓာတ်ပုံများကိုရိုက်ယူနေသည်။

ဟင်း..ဒီလိုချောတဲ့မျက်နှာလေးပျောက်သွားမှာ နှမြောစရာပဲ..။

(Arc5)Chapter 9 End

Chapter 10 (arc5)

Chapter 10

[ အဲ့ဒီ မိမစစ်ဖမစစ်က သံချောင်းလိုပဲ၊ သူကတော့ အရိုက်ခံနိုင်လောက်တယ်! ]

[ စာရေးသူ: ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါပါပဲ။ အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း မနေ့ညက Noahအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အောင်ပွဲခံတဲ့ ပွဲပဲဖြစ်ပါတယ်။ တိုက်ဆိုင်စွာနဲ့ပဲ မင်းတို့ရဲ့ နှိမ့်ချလှတဲ့ စာရေးဆရာရဲ့ မိသားစု နောက်ခံက ချမ်းသာမှု နည်းနည်း….‌နည်းနည်းလေး ရှိနေခဲ့တယ်လေ ( လက်လေးနှစ်ဖက်အား အတူတူပွတ်နေလျက် ) ငါ့ကို ဖော်လိုလုပ်ထားတဲ့ သူတွေဆို ငါ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထန်ကို ငမ်းငမ်းတက်နေခဲ့တာ တစ်နှစ်လည်း မဟုတ်၊ နှစ်နှစ်လည်း မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတာသိကြလိမ့်မယ်။ ပိုပြီးစိတ်၀င်စားစရာ ကောင်းတာက ငါ ထရပ်ပြီး မတော်တဆဟန်နဲ့  ဗိုလ်ချုပ်ကြီးကို သွား၀င်တိုက်မိတော့မယ့် အချိန်မှာ ဒရာမာအကြီးကြီးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်ကွ ]

[ စာရေးသူ: ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒရာမာကြီးကိုပဲ အားလုံး တူတူကြည့်လိုက်ကြရအောင်။ ( ဘမ်ပါကားက ကားသုံးစီးကို ဘယ်လိုတောင် ၀င်ကြုံးခဲ့လဲ ကြည့်ရန် နှိပ်ပါ ) ]

ဗီဒီယိုသည် ရိုမန်တစ်ယောက် တတိယမင်းသားကို ဘယ်လိုမျိုး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ၀င်တိုက်ပြီး ဂလက်ဆီ Priateပေါ်ကို ဘယ်လို ဝိုင်တွေ လောင်းချခဲ့သလဲနှင့် နောက်ဆုံးကျ ဥက္ကဌဖုကို ဘယ်လို ၀င်ခံခဲ့သလဲ ဆိုသည်တို့အား ပြီးပြည့်စုံစွာ ရိုက်ပြထားလျက်ရှိသည်။ ရိုက်ပြထားသည့် ‌စာရေး‌သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် editလုပ်ထားသည်တို့ကတော့ ထိပ်ဆုံးဟုပင် ဆိုရပေမည်။ ထိုသည်က ရိုမန်တစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုမျိုး အခွင့်ကောင်းယူပြီး မျက်တောင်တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် နောက်အယ်လ်ဖာ‌တစ်ယောက်နှင့် ဖလစ်ရင်း ရှက်သွေးဖြာနေသည်တို့အား ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်ပေ၏။

[ ပန်း…..လိပ်ပြာလား? ]

[ ငါကတော့ မနာလိုနေပါပြီ။ နည်းနည်းပဲ…. ချမ်းသာတဲ့ အိမ်က ဘယ်လိုမျိုး Noahအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ပွဲအခမ်းအနားက်ု တက်နိုင်ခဲ့တာလဲ? ]

[ ဝိုး၊ ငါကတော့ ပန်းလိပ်ပြာရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အကုန်လုံးကို စာရေးသူက ဘယ်လိုမျိုး ခြေရာခံပြီး ဗီဒီယို ရိုက်နိုင်ခဲ့လဲပဲ သိချင်နေမိတယ် ]

[ စာရေးသူ၏ စိတ်ကူး: အဲ့ဒါက ကံကြမ္မာပဲ၊ ဖော်ပြလို့မရဘူး…..]

[ ဟဟဟဟ၊ ကံကြမ္မာဆိုတာ ဘယ်ကို ဆိုလိုတာလဲ? ငါကတော့ ကံကြမ္မာဆိုးလို့ပဲ ထင်တယ်။ ဟဟ၊ ရယ်ရလွန်းလို့ ငါ့ခေါင်းတောင် ပေါက်ထွက်တော့မယ် ]

[ ရိုမန်က ရူးသွားပြီလား? လိုက်ပြီး မြှူစွယ်တာတော့ ထားပါတော့၊ ဒါပေမယ့် အဆုံးသတ်ကြီးက ဘာလား? ပြီးတော့ ” ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူက မင်းနဲ့ဆို သေးသေးဘေးတောင် မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းထွက် ကိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး ” ဆိုတာကရော ဘာကြီးလဲ။ တကယ်ကြီးလား!!! အာ၊ ထွက်သွားစမ်းပါ ]

[ အာ…..အပေါ်က အိုမီဂါရေ၊ ငါလည်း တကယ်ကြီးကို စိတ်အနှောင့်ယှက်ဖြစ်နေတာ၊ ဒါပေမယ့် မင်းပြောထားတာကြောင့် ငါ နည်းနည်းလေး ရယ်ချင်လာပြီ…]

[ ဒါပေမယ့်၊ သူပြောတာလဲ မှန်တာပဲလေ။ ခဏလေး၊ ငါ မလုပ်နိုင်….ဟဟဟဟ၊ ငါ့ကို အရင်ဆုံး ရယ်ခွင့်ပေးပါဦး ( မထိန်းနိုင်အောင် ရယ်မောနေပုံ )။ အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အကုန်လုံးက ငါ့ကို လမ်းချော်သွားအောင်လုပ်တဲ့ အဲ့အကောင်ရဲ့ အမှားတွေချည်းပဲ။  ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထန်မှာ ဇာ့ခ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကိုယ်တော် ကိုင်တွယါနိုက်ခဲ့တဲ့ အပြောင်မြောက်ဆုံး စစ်တပ်အမှတ်တွေ ရှိ‌တယ်လေ။ ဒါပေမယ့် ရိုမန်ကရော? ငါ့ရဲ့ ရိုင်းဆိုင်းမှုအတွက် ခွက့်လွှတ်ပေးကြပါ။ သူက ဘယ်သူကြီးလဲ? ]

[ အယ်လ်ဖာ‌အဖြောင့်ကောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရိုမန်ကို စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် မေ့လိုက်ပါတော့၊ ငါက မထိုက်တန်ပါဘူး ]

[ ( အပေါ်ထပ်မှ ညီအစ်ကိုကို တစ်ရှူကမ်းပေးနေပုံ ) သနားစရာကောင်းတဲ့ အရူးကောင်ရေ၊ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကြီးကို ရေတွေနဲ့ သွားဆေးလိုက်စမ်းပါ။ မင်းက ရိုမန်ကို ဖြူစင်တဲ့ ပန်းလေးလို့ ထင်နေတာလား? မဟုတ်ဘူးဟေ့၊ သူက son of the seaပဲကွ ]

[ ဟားဟား၊ မင်းတို့က ဘယ်လို သောက်ရူးတွေလဲဟေ? ငါ့ရဲ့ ဒေါသတွေတောင် မထွက်လာတော့ဘူး ]

[ စကားမစပ်၊ ရိုမန်က သူ့ရဲ့ နိုင်ငံရေးသမား အဖေ‌ကိုပဲ မှီခိုပြီးတော့ မာန်တက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူကော၊ သူ့အ‌ဖေကော လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အဖေကဆို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ သားက အိုမီဂါလေးကို မုဒိန်းကျင့်ခဲ့တဲ့ အမှုကိုတောင် ကူဖုံးပေးခဲ့တယ်ဆိုပဲ ]

[ လီးပဲ! ဘယ်လိုတောင် စက်ဆုပ်ဖို့ ကောင်းတဲ့ ကောင်လဲ? သူပဲ ဘားတွေကို ပိတ်ဖို့ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? ]

[ ဘယ်မှာလဲ၊ လူ? သူက အခြားကမ္ဘာပေါ်မှာ အိမ်မက်မက်နေပြီး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းတွေ လုပ်နေမှာပေါ့ ]

အက်တာနက်ပေါ်ရှိ လေထုမှာ အဆိုးဘက်သို့ ပြောင်းလာခဲ့သည်။ ရိုမန်ဟာဗေးဆီမှ အခန့်ခံထားရသည့် သူများသည် ထကြွလာကြပြီး သူတို့အား သက်သေမရှိ ပြောသည်ဟု  ဝေဖန်လာကြသည့်အပြင် လွှတ်တော်အမတ်အား အသေရည်ဖျက်သည်ဟုပါ စွပ်စွဲလာကြ၏။ သူတို့သည်  အသေ‌ရေဖျက်သူများမှာ ထန်ထန်ထံမှ စေခိုင်းခံထားရကြောင်း ပြောလာကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ သခင်ငယ်လေး၏ အမိန့်အရ တိုက်ခိုက်မှုများအား စာရေးသူထံသို့ ရွေ့လိုက်ကြကာ ဗီဒီယိုမှာ တရား၀င် ရိုက်ကူးခဲ့သည်မှာ မမှန်ကန်ကြောင်းနှင့် လူချမ်းသာတစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်အား အတုလုပ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်တို့ကိုပါ မေးမြန်းလာခဲ့ကြသည်။

စတူဒီယိုထဲတွင် အထိမခံရသည့် ကွန်ပျူတာဟူ၍ မရှိပေ။ တာ၀န်ရှိသူသည် ဤဖြစ်ရပ်မျိုးအား မမြင်ဖူးသည့်ဟန်ဖြင့် သူတို့၏ သခင်ငယ်‌လေးအား ခေါ်နေခဲ့သည်။

” ဘာလို့များ ဒီလိုအချိန်မှာမှ ဒါတွေ ဖြစ်လာရတာလဲ? လူတွေကလည်း ဘာလို့ စိတ်၀င်စားနေကြသေးတာလဲ? ”

တာ၀န်ရှိသူသည် အံ့ဩလွန်းစွာ ဇောတကတက်လာ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မျှော်လင့်ချက် ပျက်သုံးစွာဖြင့် ပြောလာခဲ့သည်။

” ဘော့စ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့တော့ အုတ်အော်သောင်းနင်းထဲ ပိတ်မိနေပြီ ”

[ ပူပန်နေသော နိုင်ငံသားတစ်ယောက်: ( တရားစွဲမခံရဖို့ ဟာဗေးမိသားစုမှ အကူအညီ ရယူခဲ့ကြောင်း သူဌေးသားက အထက်စီးဆန်စွာ ပြောကြား ) ( ဟာဗေးမိသားစု၏ လက်တလော မသာမာမှုများ ) ( လူအိုကြီးဟာဗေး၏ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအား ကန့်သတ်မှု ) ဒါက သက်သေတွေပါ။ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး ]

[ စာရေးသူ: အင်း၊ တကယ်တော့ ငါနာမည်က ကျွမ်းချင်ပါ။ မှန်ပါတယ်၊ ကျွမ်းကော်ပိုးရေးရှင်ရဲ့ စာလုံးပေါင်းပါပဲ ( ငါက ချမ်းသာတယ်ရယ် lol )။ ငါ့ရဲ့ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ ရေညစ်တွေ လာဖြန်းဖို့ ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ငှားထားတာလဲ? ( ဟာဗေးမိသားစု ရှေ့နေ့ထံသို့ စာစောင် ) ]

အင်တာနက်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

အို့၊ မဖြစ်ဘူး။

တာ၀န်ရှိသူသည် ခေါင်းထဲတွင် တစ်ခုတည်းသာ စဉ်းစားနိုင်‌တော့သည်။ အစပိုင်းတွင်မူ  ဘာလုပ်ရမလဲ မသိတော့တာဖြစ်၏။ သူ့ ခေါင်းထဲတွင် ကြားနေရသည်မှာ သခင်လေး ရိုမန်၏  စိုးမိုးကာ အထက်စီးဆန်လှသော အသံပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် သခင်လေူအား နာမည်ဖျက်သည့် သူအား အခွံနွှာပြီး အက်တာနက်‌၌ ပြောဆိုနေကြသူများကိုလည်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဟုပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ အာမခံကာ အိမ်မက်မက်ခဲ့လေသည်။

မစ္စတာထန်မှာ ထိုသည်တို့အား ဖြစ်စေခဲ့သည့် ပူပန်နေသော နိုင်ငံသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းမိသားစုအား လက်ငှား အသုံးပြုခဲ့သော ဥက္ကဌဖုတို့မှာ အသီအစဉ်ပြီးနောက် အရိပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြ၏။

……….

အမှတ်တစ် စစ်တပ်။

ပုံမှန်အတိုင်း ပျားပန်းခတ် လှုပ်ရှားနေကြခြင်း မရှိဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင် အယ်လ်ဖာအုပ်စုဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဖန်သားပြင်နောက်တွင် ရပ်လို့နေပြီး ‌အရှေ့ရှိ ပလက်ဖောင်းအား စူးကြည့်လို့နေ၏။ သတို့သည် ရုံဖန်ရန်ခါ အသက်ပြင်းပြင်း ရှုကြပြီး သွားများကိုလည်း ကြိတ်နေကြသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲမှ ထွက်လာပြီး ဖန်သားပြင်အား ဘုတ်ခနဲ ထိမိသွားခဲ့သည်။ ကျယ်ကာဖန်သည် လူတစ်ယောက်က ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ခွက်ခနဲ အောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

” ဟစ် ”

အယ်လ်ဖာတိုင်းလိုလို အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကိုသာ ရှုံ့မဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်ရေး ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ကြယ်ငါးပုံစံနှင့် လူ‌တစ်ယောက်သည် တွားသွားကာ ထွက်လာ၏။ သူ၏ အနည်းငယ် ရှည်လျားကာ ‌ခပ်ဖျော့ဖျော့ အရောင်ဆိုးထားပါသည့် ဆံပင်တို့က ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့က ဖြူဖျော့ဖျော့ အသားရည်ပေါ်တွင် စီးကျလို့နေရာ ကျယ်ပြန့်လှသော ပခုံးတို့နှင့် ခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးအား ပိုလို့တောင် ပေါ်လွင်စေလျက်။ တစ်ချိန်က သူ၏ ချောမောကာ ဂရုမစိုက်ဟန် မျက်နှာမှာ ကွဲနေသော နှုတ်ခမ်း၊ ညိုကိုင်းနေသော ပါးပြင်တို့ကြောင့် ပျက်စီးလို့သွားပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရသော အလှလေးသဖွယ် ဖြစ်နေစေလျက် ရှိသည်။

အန်ဂျလိုသည် သူ့မျက်နှာ တစ်၀က်အား ကာထားပြီး ကျွင်းယန်ရှောင်မှာ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရကြောင်း မြင်လိုက်သည့်အခါ အံ့ဩသွားရသည်။ သူငည် မထိန်းနိုက်ပါဘဲ ကြွက်သားတို့အား ဖြေလျှော့လိုက်ပါရင်း တံတွေးတစ်လုတ်ကိုလည်း မြိုချလိုက်မိ၏။

သို့သော်ငြား ထိုသည်မှာ အထူးဆန်းဆုံး မဟုတ်နေခဲ့ပေ။ အထူးဆန်းဆုံးသော ဖြစ်ရပ်မှာ ကျယ်ကာဖန်နောက်ရှိ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထံမှ ထုတ်လွှင့်ပြသခံနေရသည့် ဥက္ကဌဖု၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

ပြသနေသည့် ပုံရိပ်မှာ ရှင်းလင်းလှ၏။ ရုံးခန်းထဲတွင် suitကို ၀တ်ဆင်ထားကာ မျက်မှန်တပ်ထားသည့် လူ‌တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။ စတင် ပြသသည့်အခါ သူသည် စတော့ဈေးကွက်အား ကြည့်ရင်း စာချုပ်တစ်ခုကိုလည်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးနေခဲ့သည်။ သူသည် အလုပ်နှစ်ခုအား တစ်ပြိုင်တည်းလုပ်ကာ မီလီယမ်ချီသော ငွေတို့အား အလွယ်တကူ ရှာနိုင်သည့်ပုံပင်။

လက်မှတ်ထိုးနေသော လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေခဲ့ပြီး ထိုသူမှာ မျက်မှန်အား ပြန်ပင့်တင်လိုက်သည်။ ထိုသည်မှာ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်မျိုး ပေးနေခဲ့ပြီး မသိပါက လက်တွေ့သရုပ်ပြခြင်းအား ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။

” အောက်စ်၊ အောက်စ်၊ အောက်စ်…..”

ကျွင်းယန်ရှောင်သည် အားပျော့စွာ ညည်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ဆွဲထလိုက်၏။

” အရှုံ့းပေးပြီ၊ အရှုံးပေးပြီ။ ငါ့အရိုးတွေ ကျိုးတော့မလိုပဲ ”

တစ်ချိန်က သူ့အား အနိုက်ယူခဲ့သူကို မရ၊ ရအောင် ပြန်လည် ခံစားစေခဲ့သော ကျွင်းယန်ရှောင်မှာ အပြောင်းအလဲ မြန်စွာဖြင့်

” ဖုချန်ဇီကို လုပ်ခိုင်းလိုက်တော့၊ အဲ့ဒီ မိမစစ်ဖမစစ်က သံချောင်းလိုပဲ။ သူကတော့ အရိုက်ခံနိုင်လောက်ပါတယ်! ”

အန်ဂျလိုကလည်း သဘောတူလာခဲ့သည်။

” ဟုတ်တယ်! ”

ဆောရီးပဲ ငါ့ကောင်ရေ၊ ငါ ဒီ၀န်ထုတ်၀န်ပိုးကြီးက မထမ်းထားနိုင်တော့ဘူးကွ။

“….”

ဖုချန်ဇီမှာ သူ့လက်ထဲရှိ ဘောပင်အား နှစ်ပိုင်း ပိုင်းလုနီးပါးပင်။

ဗိုလ်ချုပ်ကြီးထန်၏ နဖူးပြင်မှာ ချွေးတို့ဖြင့် ပြည့်လို့နေပြီး ခါးအား ဖြည်းညှင်းစွာ အကြောလျှော့လိုက်သည်။ နာရီပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းက သူ့အား ပင်ပန်းစေ၏။ သင်းပျံ့လှသော ချွေးတို့က အနက်ရောက် ဆံပင်တို့ထံမှ ကော်လာအတွင်းသို့ စီး၀င်သွားခဲ့သည်။

ချွေးတို့က ၀တ်ထားသော အင်္ကျီတစ်၀က်လောက်အထိ စီးကျလို့နေသည်။ အနက်ရောင် ချည်သားက သူ့ကိုယ်ပေါ်တွက် ကပ်လို့နေကာ အသက်ရှုလိုက်တိုင်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လို့နေ၏။ သူ၏ လှပလှသော ပုံရိပ်လေးက တစ်ပတ်လောက် လိင်မဆက်ဆံရပါသော လူသုံးယောက်အား ဆွဲဆောင်နေလျက်ရှိသည်။

လူနှစ်ယောက်ထံမှ လွှဲချသည့် စကားတို့ကြောင့် ထန်ထန်၏ ပယင်းရောင် မျက်၀န်းတို့မှာ ပင့်တက်သွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်ဖန်သားပြင်အား အတွေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ဖုချန်ဇီသည် ဘောပင်အား ဘေးသို့ ချလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်

” အချစ်လေး၊ ကိုယ်က အခုထိ Karenကြယ်ပေါ်မှာ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရောက်နေတုန်းလေ ”

ထန်ထန်က သူ့အား အေးစက်စက် ကြည့်ပေးလိုက်၏။

” …… ”

ဖုချန်ဇီသည် မျက်မှန်အား ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းထိပ်အား ထိလိုက်မိသည်။  သူသည် စာချုပ်အား အတွင်းရေမှုးဆီ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး

” ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်တော့  ငါတို့ ပြန်ကြမယ် ”

အတွင်းရေးမှုးသည် တစ်ခုခုပြောချင်သော်ငြား ထိန်းထားလိုက်သည်။

” ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဥက္ကဌ ”

ပုံရိပ်ယောင် ဖန်သားပြင်မှာ ခဏလောက် နှေးသွားသလိုပင်။ အယ်လ်ဖာ၏ အကြည့်များက အပြက်ဘက်ရှိ စစ်သားများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ စစ်သားအုပ်စုကြီးမှာ ခဲတောင့်စွာသာ ဆက်ရပ်နေကြ၏။ သူတို့မှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး၏ အကြည့်မဖယ်သွားခင်အထိ ထိုအတိုင်းဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြီးကြီးမားမား အယ်လ်ဖာတို့မှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်မှာ မြင်လို့ပင် မကောင်းလှချေ။

ထန်ထန်သည် သူ၏ ဟိုလိုကွန်ပျူတာအား ဖွင့်လိုက်သည်။ စစ်ဖိနပ်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖိလျှောက်လို့နေပြီး ထိုင်နေသည့် ပုံရိပ်နှစ်ခုရှိရာ နေရာသို့ ရောက်သော် ခြေချိတ်ကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး နောက်သို့ပါ မှီလိုက်သေး၏။

အန်ဂျလိုနှင့် ကျွင်းယန်ရှောင်တို့မှာ ထမရပ်ရဲကြပေ။ တစ်ယောက်မှာ ထန်ထန်၏ ချွေးများအား သုတ်ပေးကာ တစ်ယောက်မှာမူ ရေတိုက်လာသည်။

ထန်ထန်သည် မျက်မှောင် ကြုံလိုက်သော်ငြား မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုသူများ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြသမှုများအား ပထမဆုံးနေ့မှာဆင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်ငြား ဒုန်ရင်းတ်ုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးတွင် ကျယ်ဆန်လို မာကျောသော မျက်နှာ ရှိပြီး အရှက်ဆိုသည့် စကားလုံးအား ပေါင်းပင် မပေါင်းတတ်ကြပေ။

သူ၏ ဖြူဖျော့ဖျော့ နှုတ်ခမ်းတို့မှာ ဘူးအ၀အား ထိလိုက်ပြီး လည်စလုတ်မှာလည်း ရေသောက်လိုက်တိုင်း ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ ရေစက်လေးတစ်စက်က သူ၏ လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် ကော်လံထဲသို့ စီးကျသွားခဲ့ရာ အန်ဂျလိုသည် ခေါင်းအား ငုံ့ကိုင်းပြီး ထိုရေစက်လေးအား မပျောက်သွားခင် လျက်လိုက်၏။

စိုစွတ်သော နှုတ်ခမ်း၊ ပူနွေးသော အသက်ရှုသံတို့နှင့် ဝိုင်နီနံ့တို့က သူ့က ပတ်ရံလို့လာသည်။ ထန်ထန်သည် ညည်းလိုက်မိပြီးမှ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သူ့အား တွန်းလိုက်ကာ

” အရိုက်ခံချင်နေသေးတာလား? ”

အန်ဂျလိုသည် လန့်သွားပုံ ရပြီး

” အချစ်…..”

ကျွင်းယန်ရှောင်သည် ထန်ထန်၏ ဂလင်းအား မသင့်လျော်စွာ ပွတ်သပ်နေလေ၏။

ထန်ထန်၏ အသက်ရှုသံများမှာ ရှုပ်ထွေးလို့လာပြီး ခြေထောက်တို့အား ဖြန့်ကာ အန်ဂျလို၏ ဗိုက်အား ကန်ရန် လုပ်လိုက်သော်ငြား ကျွင်းယန်ရှောင်၏ လက်ထဲတွင် အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ ထန်ထန်၏ စစ်ဖိနပ်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပါသော အန်ဂျလို၏ ပေါင်ကြားပေါ် တင်ထားခဲ့၏။ အန်ဂျလိုသည် သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်စွာ ညည်းညူလိုက်မိသည်။ ထိုအချိန်တွင် အနောက်ဘက်ရှိ ကျွင်းယန်ရှောင်မှာ ထန်ထန်၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ခေါင်းအပ်ထားပြီး ပါပီလေးသဖွယ် လျက်နေခဲ့ပါ၏။

” တက်စ် ”

ထန်ထန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ

” မင်းလက်နဲ့မင်း ကိုင်တွယ်လိုက်။ တစ်ခြား ဘာမှ တွေးလို့ မရဘူးနော် ”

သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ

” ညည်းညည်းညူညူလည်း လုပ်လို့မရဘူး ”

နှစ်ယောက်သား၏ ကပြ သရုပ်ဆောင်နေခြင်းက ပြီးဆုံးသွားလေပြီ။ အန်ဂျလိုသည်  နှုတ်ခမ်းတို့အား သပ်လိုက်ပြီး ခါးပတ်အား ဖြည်ချလိုက်သည်။ သူသည် ထန်ထန်၏ အေးစက်စက် လက်လေးအား သူ့နှုတ်ခမ်းထက်သို့ ဆွဲယူလာပြီး နမ်းရှိုက်လိုက်၏။ ထို့နောက်  သူ၏ ပူပြင်းသော လီးကြီးအား ပူးထားသော ထန်ထန်၏ ခြေထောက်ကြားထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ထိပ်ဖူးမှ အကြိုရည်များက ထန်ထန်၏ အ၀တ်တို့အား စွန်းပေသွားစေ၏။

ထန်ထန်၏ မျက်၀န်းတို့မှာ ပြူးကျယ်သွားရပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် နောက်ထပ် လီးကြီးမှာလည်း သူ့မျက်နှာပေါ် ပွတ်ဆွဲလာခဲ့သည်။ ဧရာမ ထိပ်ဖူးကြီးက ထန်ထန်၏ မျက်နှာနှင့် နှုတ်ခမ်းတို့ပေါ် စိုစွတ်သော အကြောင်းကြီး ချန်ထားခဲ့လျက်ရှိ၏။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ inhibitorsများ ထိုးထားခဲ့သော်ငြား ထန်ထန်ကမူ မထိုးထားခဲ့ပေ။ ပြင်းရှလှသော ဝိုင်နီနံ့နှက့် ဝီစကီ အနံ့တို့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံနေရ၏။ တည်ကြည်သော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမှာ မဖွယ်မရာ အခန်းထဲသို့ ရောက်နေသလို ခံစားနေရသည်။

သားရဲကြီးနှစ်ကောင်မှာ သူ့အား ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။ အန်ဂျလိုမှာ သူ၏ ခြေထောက်တို့အား ပွတ်တိုက်နေပြီး ကျွင်းယန်ရှောင်မှာမူ သူ၏ မျက်နှာအား ပွတ်တိုက်လျက်ရှိသည်။ ထန်ထန်၏ မျက်နှာမှာ မထူးမခြား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး  ခြေထောက်တို့အား ချိတ်ထားကာ ထိုင်ခုံအား မှီနေဆဲဖြစ်၏။

အန်ဂျလို၏ အသက်ရှုသံတို့မှာ ထန်ထန်၏ ဖရိုဖရဲ မျက်နှာလေးပေါ် ကျရောက်လို့သွားတိုင်း ပိုလြိတောက် လေးလံလာခဲ့သည်။ သူ၏ ထိပ်ဖူးမှ ထွက်နေသော သုတ်ရည်တို့က ထန်ထန်၏ ပေါင်တို့အား စွန်းပေသွားခဲ့သည်။ အန်ဂျလိုသည် ထိုအယ်လ်ဖာထံမှ လုံး၀ဥသုံ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရချေ၏။

ကျွင်းယန်ရှောင်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းတို့အား လျက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခရမ်းရောင် လီးကြီးအား အင်းအားတို့အပြည့်ပင်။ ထိပ်ဖူးကြီးမှာ ထန်ထန်၏ ပါးပြင်နှင့် နှုတ်ခမ်းတို့အား အစိုဓာတ်ဖြည့်တင်း ပေးနေသယောင်။ သူသည် ထန်ထန်၏ အသက်ရှုသံတို့ ပိုမို အရိုင်းဆန်လာကြောင်း ခံစားမိနေခဲ့သည်။ အယ်လ်ဖာထန်ထန်၏ တစ်လကြာ မထိတွေ့ခဲ့ရသော အတံမှာ ပိုလို့တောင် အထိမခံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်သည် ဧရာမ လီးကြီးဖြင့် ထန်ထန်၏ မျက်နှာအား ပွတ်တိုက်လို့နေပြီး ထန်ထန် ၀တ်ထားသော ယူနီဖောင်းမှာ အရည်များ ထွက်လာနိုင်သည်အထိ အညှစ်ခံရန် လုံလောက်ပါသလောဟု တွေးဆနေခဲ့၏ယ

အယ်လ်ကိုဟော အနံ့တို့က အေးစက်စက်နှင်းတို့ဖြင့် ထိတွေ့သွားတိုက်း အသက်ရှုသံတို့မှာ လည်း လေးလံလာလေသည်။ လေ့ကျင့်ရေးအခန်း၏ ဖန်သားပြင်တို့မှာ ငွေဖြူရောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့၏။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာများသည် မြန်မြန်သွားလာနေကြပြီး  အထဲရှိ အဖြစ်အပျက်တို့အား မမြင်နိုင်ကြပေ။

(Arc5)Chapter 10 End