Chapter 57+58

[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 11 (arc5)

Arc 5 အခန်း (၁၁)

ဖုချန်ဇီသည် အခြားလူနှစ်ယောက်လို အရိုက်မခံရသဖြင့် စုတ်ပြတ်မနေပေ။ ယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာနေစဉ်မှာပဲ ဌာနချုပ်မှ ပြောင်းရွှေ့ရန် အမိန့်စာရောက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်က သူ့အင်္ကျီကို ခါကာ မျက်နှာတွင် ကပ်စီးစီးဖြစ်နေသည်ကိုလည်း ရှင်းလိုက်၏။ အမိန့်ကို ရပြီးသည်နှင့် တွေးတောမနေတော့ဘဲ ခပ်သုတ်သုတ်ပင် စစ်သားအချို့ကို အမိန့်များပေးခဲ့ကာ လေအဟုန်လို ထွက်သွားလေသည်။ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားနေသော အယ်လ်ဖာက သူ့နောက်မှ လိုက်နေသော ခွေးနှစ်ကောင်ကို အကြည့်တစ်ချက်တောင် မပြုပေ။ သူ့ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော ဖုချန်ဇီက တားလိုက်မှ ရပ်လိုက်သည်။

“ကိုယ့်ကို စောင့်ပါဦး”

သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်အတွက် “စောင့်ပါဦး” ဆိုသည်မှာ နူးညံ့သော အသွင်မရောက်ပေ။ သူ့အား လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဖုချန်ဇီက သူ၏ အရိပ်အယောင်ပြ ကွန်ပျူတာကို ထုတ်ပြလိုက်ကာ ကုမ္ပဏီကိစ္စများ စုစည်းပြီး အကောင်းဆုံးဆေးရုံမှ အရိုးအထူးကုဆရာဝန်နှင့် ချိန်းဆိုထားမှုကို ပြသလိုက်သည်။

—

ကြယ်တာရာပြက္ခဒိန်၏ ၅၃၃၀ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ

Zerg ဘုရင်မ၏ မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ Zerg တို့သည် မျိုးပွားနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားပြီး လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်တွယ်နိုင်သည်။ သူတို့၏ အစားအသောက်အတွက် ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြယ်တာရာနယ်နိမိတ်များတွင် စတင်ခဲ့ပြီး ကြယ် (၁၇) စင်းလည်း ပြတ်ကျတော့မည့်အရေးနှင့် ကြုံနေရ၏။

အနက်ရောင် စစ်ယာဉ်ကြီးက အာကာသထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဖြတ်သန်းလာသည်။ ကြယ် (၁၇) စင်းခံတပ်သည်လည်း ဌာနချုပ်နှင့် ဝေးကွာပြီး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးများနှင့်ဆိုလျှင်တောင် သွားလာရန် တစ်ရက်လုံးလုံး ကြာမည်ပင်။ ဤ Zerg ဘုရင်မ၏ မျိုးဆက်သစ်က သတ္တဝါများကို ဉာဏ်ရည်မြှင့်ပေးကာ သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို ပစ်မှတ်ထားလို့မရအောင် လုပ်မည်ဟု ဘယ်သူမှ ကြိုတင် မမြင်ခဲ့ကြပေ။

—

“ဗိုလ်ချုပ်၊ ယာဉ်ပျံက ဆွဲငင်တဲ့ ကြယ်တာရာလမ်းကြောင်းကို ရောက်တော့မယ်။”
အကြံပေးအရာရှိက တင်ပြလာသည်။

“တပ်သားတွေ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။ ဗိုလ်ချုပ်နဲ့ တတိယမင်းသား ဝင်လာတာနဲ့ အပေါက်ကို ကျွန်တော် ပိတ်လိုက်တော့မှာပါ။”

Zerg တို့သည် လူသားတို့၏ အသားကို စားသုံးကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ကပ်တွယ်နိုင်၏။ Zerg ဘုရင်မမှ မျိုးပွားလာသည့်အတွက် လူသားမျိုးဆက်အတွက် ကံကြမ္မာလည်း အန္တရာယ်ရှိလာလေသည်။ အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ် အန်ဂျလိုက ပြင်ပနယ်မြေများကို ကာကွယ်ရန် ဌာနချုပ်နှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့လို နယ်ချဲ့မင်းသားမျိုးက အင်ပါယာမှ တပ်အင်အားကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ရ၏။ ထိုသို့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ဆောင်ရသည်ကလည်း ထိရောက်ကာ အင်အားကြီးမားလေသည်။ သူ၏ နယ်ချဲ့တပ်များကို ဦးဆောင်ရမည့်အစား ကြယ်တာရာဌာနချုပ်နှင့် တွဲရန် ပြော၏။ ထိုသို့ပြောသည်က အင်ပါယာအား ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းမွှေးများကို ပွတ်သပ်နေသည်။ အန်ဂျလို ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူက ယာဉ်အနည်းငယ်ကို ဝယ်ယူကာ လက်ဆောင်ပစ္စည်းအဖြစ် ယူသွားပြီး မသမာမှုက အခြားသူ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းကို လိုချင်ကာ မိသားစုကို အရှက်ရစေမည်ကို စိုးရိမ်နေ၏။

ဖုချန်ဇီနှင့် ကျွင်းယန်ရှောင်အတွက်ကတော့ တစ်ယောက်က အနောက်တွင် ကျန်ခဲ့ကာ စစ်ပွဲအတွက် ထောက်ပံ့ရေးများကို ကြီးကြပ်နေဆဲ၊ နောက်တစ်ယောက်က ကျွမ်းကျင်စွာပင် ကြယ် (၁၇) စင်း ပြတ်ကျပါက အသင့်ရှိနေစေရန် အဖွဲ့များကို ကြယ် (၁၆) စင်းဆီသို့ လွှတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ကြယ် (၁၇) စင်းသာ ပြတ်ကျသွားပါက အနီးနားမှ ကြယ်တာရာခံတပ်များကလည်း တိုက်ခိုက်ခံရမည်ပင်။ စကြာဝဠာထဲမှ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်သည့် အင်အားစုများက အကန့်အသတ်နှင့်သာ ရှိပြီး ကွဲပြားသော ချဉ်းကပ်နည်းများ လိုအပ်လေသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ထန်က သူ၏ စစ်ယူနီဖောင်းနှင့် လိုက်ဖက်နေကာ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများ မရှိပေ။ သူ့လက်ချောင်းများက ဦးထုတ်လျှာကို ကိုင်ထားသည်။

“ဝင်ပေါက်၊ ထွက်ပေါက်တိုင်းကို သေချာစစ်ဆေးပါ။ ငါတို့ယာဉ်ပေါ်က ဘယ်သူ့ကိုမှ Zerg တွေ ကပ်ပါးမနေအောင် ထိန်းချုပ်ပါ။”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဗိုလ်ချုပ်။”
အကြံပေးအရာရှိက အလေးပြုလိုက်သည်။

သမိုင်းတွင် အယ်လ်ဖာ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များ သယ်ယူနေစဉ် Zerg တို့က ကပ်တွယ်သွားသည့် အဖြစ်အပျက်များ ရှိခဲ့ဖူး၏။ ထိုအရာက ယာဉ်ပျံများကို ချေမှုန်းပစ်ကာ လူသားရင်းမြစ်များလည်း Zerg ဘုရင်မအတွက် အစာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထန်ထန်က အနားယူသည့်နေရာသို့ ပြန်သွားကာ သူ၏နေရာတွင် လှဲလျောင်းလိုက်သည်။

လေ့လာရေး ဖန်ခေါင်းတစ်ခုဆီတွင် ကြံ့ခိုင်သည့် အယ်လ်ဖာအရာရှိများနှင့် စစ်သားများ ရှိနေသည်။ သူတို့က ဆွဲငင်သည့် ကြယ်တာရာလမ်းကြောင်းကို မရောက်သေးပေ။ အယ်လ်ဖာများက ညီညာစွာ အလေးပြုပြီး ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမှ ဆေးလုံးပုံ ဟိုတယ်လေးများကို ကြည့်နေ၏။

အန်ဂျလိုက နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဗိုလ်ချုပ်၏ဘေးသို့ ဝင်လှဲလိုက်ကာ စတော်ဘယ်ရီအရသာ သကြားလုံးကို ဗိုလ်ချုပ်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

သူ့လက်ချောင်းများက စိုစွတ်မှုလေးကို စနောက်သလို ပွတ်သပ်နေ၏။ ထန်ထန်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်ကာ သူ့ပါးလေးက ဖောင်းလာသည်။

“ငါတို့ ပြန်ရောက်တော့မှ သွားလှဲတော့။”
“အင်း…”

အန်ဂျလိုက သဘောတူလိုက်ကာ နာခံစွာပင် ဗိုလ်ချုပ်၏ဘေးမှ ဖန်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူက ပြောင်ချော်ချော်ပင် မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်၏။

“ဘယ်လိုလဲ… ကိုယ်က လိမ္မာတယ်မလား?”

ထန်ထန်က သူ့ကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

“……”

အဲ့လောက်ကလေး ဆန်သည့်လူက ဘယ်ကရောက်လာမှန်းကို စဉ်းစားမရပေ။

ယာဉ်ပျံက ဆွဲငင်သည့် ကြယ်တာရာလမ်းကြောင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အယ်လ်ဖာများ အားလုံးက နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားကြပြီး လေထုက ငြိမ်သက်‌နေ၏။

သို့သော် ထန်ထန်က ဖန်ခေါင်းထဲတွင် လှဲနေကာ ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်နေလေသည်။ သူက အိပ်မပျော်သေးသော်လည်း နိုးမနေပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်စက်သွားသော်လည်း သူ့စိတ်က နိုးကြားနေသေး၏။

သူ့ဘေးမှ အန်ဂျလို၏ ဖန်ခေါင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အချိန် သိပ်မကြာခင်ပင် ထိုလူက သူ၏ ဖန်ခေါင်းကို ဖွင့်ကာ ထွက်လာ၏။ ထိုလူ့လက်များက သူ့မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ ညှပ်ရိုးလေးနှင့် ဂလင်းကိုပါ လာထိလေသည်။

“ဒါလင်… ခင်ဗျား သိချင်တယ်မလား?”

အန်ဂျလို၏ အသံက နူးညံ့နေသည်။ သူက ဗိုလ်ချုပ်၏ ယူနီဖောင်းကို တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ချွတ်ချနေလေသည်။

စိုစွတ်နေသည့် နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာက သူ့နို့သီးခေါင်းလေးကို လာထိသည်ဆိုလျှင်ပင် သူ တုန်လှုပ်သွား၏။ ယားကျိကျိ ခံစားချက်က အဓိက နေရာလေးမှ ပျံ့နှံ့လာကာ ဗိုလ်ချုပ်ကလည်း ရီဝေဝေဖြစ်နေတာတောင် ညည်းသံလေး ထွက်သွားသည်။

“ဒါလင်… ခင်ဗျား မသိဘူးမလား?”

အန်ဂျလိုက နို့သီးခေါင်းလေးကို စုပ်လိုက်ပြီး နို့လာနိုင်သလို အကြမ်းပတမ်း စုပ်နေသည်။

“ဒါက နိုအာလုပ်ငန်းစုက တီထွင်မှုအသစ်လေ။ ခင်ဗျား ဖုချန်ဇီက တွေ့တဲ့ပထမဆုံးနေ့က ခင်ဗျားက သူ့ကို ခြေထောက်ကားပေးခဲ့တယ်လေ… အွမ်း… ခင်ဗျားရဲ့ နို့သီးတွေက ချိုနေတာပဲ။”

“သကြားလုံးက ဆေးပမာဏ တစ်ဝက်ပဲပါတာ။ ကိုယ်က ကိုယ့်ဒါလင်ကို လုံးဝ ကြီးမမေ့မြောသွားစေချင်လို့လေ။”

“အင့်… အာ့…”

ဗိုလ်ချုပ်က မျက်မှောင်များ ကျုံ့ကာ မရုန်းကန်နိုင်ပဲ သူ့ညည်းသံများကသာ ပိုများလာ၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ ထိုလူ၏ လုပ်ရပ်များကို သိသိကြီးနှင့် ခွင့်ပြုဖို့သာ တတ်နိုင်သည်။

သူ့အဝတ်များက တစ်ဖြည်းဖြည်း ချွတ်ချခံလိုက်ရကာ ဖယ်ရိုမုန်းများ ဖုံးအုပ်နေသော အရာက သူ့နှုတ်ခမ်းတွင် ရှေ့နောက် ပွတ်တိုက်နေသည်။ လီးကြီး၏ ထိပ်ဖူးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖြူဖြူများကို ဖိနေကာ ဂျယ်လီလို ပြန်ကန်မထွက်ခင် အထဲသို့ နှစ်ဝင်သွား၏။

အန်ဂျလိုက သူ့အား ဆော့ကစားနေသည်။ မကြာမီပင်ထိုအရာကို စိတ်ဝင်စားမှု နည်းလာလေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အား ချီလိုက်ကာ အခြားသော အယ်လ်ဖာ၏ ဖန်ခေါင်းပေါ်သို့ ကောက်တင်လိုက်၏။ ဒီအယ်လ်ဖာက သူ မသိဘူးထင်နေတာပဲ။ ယာဉ်ပျံပေါ်မှာပဲ ဗိုလ်ချုပ်ကို သူ လေ့လာနေတာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်တောင် ရှိနေပြီလဲ။ အဟမ့်…

ဒီတော့ သူက ငါ့ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ကို သဘောကျနေတာပေါ့။ သူကငါ့အပိုင်ကို ရည်မှန်းနေတာလား? အန်ဂျလိုက သဝန်တိုလာ ထိုအယ်လ်ဖာ၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက လိုးနေစဉ် ထိုအယ်လ်ဖာအား သူ့အိမ်မက်ထဲတွင် ဗိုလ်ချုပ်၏ ညည်းသံများကို ကြားခွင့်ပေးမည်ဖြစ်၏။

ကြီးမားသော လီးကြီးက ဖင်ပေါက်လေး၏ အဝထဲသို့ ဖိလိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် ဆောင့်လိုက်လေသည်။ သူ့ဘောများက ထိုဖင်လေးနဲ့ ထိမိနေကာ အသားချင်း ရိုက်သံများ ထွက်လာပြီး ထိုဖင်လေးက တုန်သွား၏။ သူ့ဆီးခုံရိုးက ဖင်လေးအား ဖိနှိပ်ထားလေသည်။

“အာ့~”

ထန်ထန့်အသံလေး ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုလူသုံးယောက်ပဲ ဆာလောင်နေသည်မဟုတ်ပဲ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း တစ်လလောက် ဖင်ပေါက်ထဲသို့ ဘာမှ မထည့်ရသောကြောင့် ဆာလောင်နေ၏။ အယ်လ်ဖာ၏ သန်မာသော လီးကြီးက သူ့ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးဖောက်နေသည်က အဲ့တုန်းကရော အခုရောပင်ဖြစ်ပြီး ခံစားချက်ကလည်း ကျေနပ်စေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် များပြားသော အရည်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ့ကို ဖိထားက အန်ဂျလိုက ဆောင့်သွင်းရင်း သူ့လည်ချောင်းတွင် သာယာသည့် ညည်းသံများ ထွက်လာ၏။

“အရမ်းကောင်းတာပဲကွာ… ဒါလင့်ရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးက အရမ်းကောင်းတယ်။ အား… ပြီးတော့ ကျပ်ထုတ်နေတာပဲ။”

ထိုလူက ထန်နေကာ သူ့အသံခပ်အက်အက်ကလည်း ထန်ထန့်အား သူ့ဖင်လေးကို ပိုညှစ်စေမိသည်။

“ဟ့… အင့်… အင့်အ့… အရမ်းကောင်းတယ်… အာ့…”

ထန်ထန်က အပျက်ကောင်လေးလို ဖြစ်နေကာ အရှက်တရားလည်း မထားနိုင်တော့ပေ။ သူက နောက်ထပ် အရှက်မရှိသော စကားများ မပြောရန် သူ့ကိုယ်သူ အတန်တန် မှာကြားနေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလတော့ အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ဆောင့်ချက်များအား မာန်အပြည့်ဖြင့် ဖြစ်နေကာ အယ်လ်ဖာ၏ လီးကြီးက တွင်းပေါက်ထဲသို့ ဖိသွင်းနေပြီး ထန်ထန်ကလည်း အပျက်ကောင်လေးလို ညည်းတွားနေ၏။ သာယာမှုက သူ့ကြွက်သားများကို တုန်ယင်သွားစေကာ လီးရာလေး ပေါ်လာသည်။

“အရမ်းကောင်းတာပဲဗျာ… ဗိုလ်ချုပ်က လုံးဝ အပျက်ဆန်နေတာပဲ။”

အန်ဂျလို၏ အသက်ရှူသံများ လေးလံလာကာ သူ့လီးကလည်း ဖင်ပေါက်ထဲသို့ စည်းချက်ညီညီ တိုးဝင်နေ၏။

အဆက်မပြတ် ဆောင့်ချက်များက ဗိုလ်ချုပ်အား အော်ညည်းစေကာ အရည်များ ပန်းထွက်စေသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော ချစ်စရာကောင်းနေမှုလေးက တခြား အယ်လ်ဖာ၏ ဖန်ခေါင်းပေါ်တွင် သားရဲများလို မိတ်လိုက်နေသည်နှင့်အမျှ ပေါ်လွင်နေ၏။ သူတို့၏ မျိုးပွားအင်္ဂါများက အရည်များ တစက်စက် ကျနေကြပြီး ဖင်ပေါ်လေးကလည်း ပေပွနေကာ ချိုမြိန်သည့် အရည်များက အောက်မှ ဖန်ခေါင်းပေါ်သို့ ကျနေသည်။

အသက်ရှူသံများ လေးလံစွာဖြင့် အန်ဂျလိုက ဗိုလ်ချုပ်ကို တစ်ဖက် လှည့်လိုက်ကာ ဖန်ခေါင်းပေါ်တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်သည်။ အထဲမှ အယ်လ်ဖာက မျက်လုံးများ ပိတ်နေကာ သူ သဘောကျနေသည့်လူက ကြမ်းတမ်းစွာ အလိုးခံနေရမှန်း မသိပေ။ ယူနီဖောင်းကိုပဲ ဝတ်ထားကာ ဗိုလ်ချုပ်က သူ့ဖင်လေးကို ခွေးမလေးတစ်ကောင်လို ကော့ထားပြီး အယ်လ်ဖာ၏ လီးကြီးနှင့် မိတ်လိုက်ရန် စောင့်နေသလိုပင်။

“အားးးး…”

ထန်ထန့်ညည်းသံများက ဆွဲဆောင်မှုရှိနေကာ နှင်းဆီရောင် သမ်းနေသော လီးလေးက သုတ်ရည် ပြစ်ပြစ်များ ထွက်နေသည်။ ဆောင့်ချက် တစ်ချက်စီတိုင်းတွင် လီးလေးက တုန်ယင်ကာ အရည်များ ဆက်တိုက် ထွက်နေ၏။

“ခင်ဗျားရဲ့ ဖင်လေးက အရမ်းမိုက်တာပဲ။ အင်မ်း… ခံစားလို့ကောင်းတယ်။”

အန်ဂျလို၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေသည်။ အယ်လ်ဖာ၏ ဖင်လေးကို ညှစ်ထားကာ အတင်းပင် ဆောင့်သွင်းနေပြီး ထိပ်ဖူးကြီးကလည်း သားအိမ်ထဲထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး အဓိက နေရာလေးအား မွှေနှောက်နေသည်။

“အရမ်းရှက်စရာကောင်းပေမယ့်… တော်တော်ကောင်းတယ်… အင့်… အာ့…”

သူ့ကိုယ်နှင့် စိတ်က အချိတ်အဆက် မမိတော့ပဲ ဗိုလ်ချုပ်က တစ်ခါတစ်ရံ အေးစက်သည့် အလှလေးနှင့် တူကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလေသည်။ သူ၏ ဖြူလျော့နေသည့် နှုတ်ခမ်းများက ယခုတွင်တော့ အရှက်မရှိသည့် စကားများကို ပြောနေ၏။ သူ့ဖင်လေးကလည်း ကော့နေကာ လီးကြီး ဆောင့်သွင်းသည်နှင့်အချိန်ကိုက် လှုပ်ရမ်းလိုက်သည်က အပျက်မလေးလိုပင်။

ထန်ထန်က သတိပြန်ဝင်လာသည့်အချိန် အယ်လ်ဖာ၏ သွားများက သူ့ဂလင်းအား ထိုးဖောက်ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ကြီးမားသည့် ဂလင်းက အပူငွေ့များ ထုတ်လွှတ်နေ၏။။

သူ့အသံက ကွဲအက်နေကာ လည်ပင်းအား ညှစ်ခံထားရသည့် သတ္တဝါလေး တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေသည်။ သူ့ခေါင်းအား ထောင်လိုက်သည်နှင့် သုတ်ရည်များက သူ့အပေါက်လေးထဲကို ဖိအားမြှင့် ရေသေနတ်လို ပန်းထွက်လာ၏။ ထိုအချိန်မှသာ သူက တပ်စခန်းထဲမှ အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်၏ ဖန်ခေါင်းပေါ် ရောက်နေမှန်း သိလိုက်သည်။

ဖောက်မြင်နိုင်သော အကာတစ်ခုသာ ခြားထားသောကြောင့် သူက ထိုအယ်လ်ဖာ၏ မျက်နှာနှင့် ရင်ဘတ်အား မြင်နိုင်လေသည်။

“အန်… အန်ဂျလို…”

ထန်ထန့်အသက်ရှူသံများ မြန်လာကာ ပယင်းရောင် မျက်လုံးများကလည်း ရမက်များ ပြည့်လာသည်။ သူက ဖန်ခေါင်းထဲမှ အယ်လ်ဖာကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ အန်ဂျလို၏ အားသူ့ကို သူ့ဖန်ခေါင်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားစေချင်နေသော်လည်း အန်ဂျလို၏ မြင်ကွင်းကနေ ဟုမထင်ထားပေ။

“အားးး…”

ကြီးမားသည့် လီးကြီးက အထိမခံနိုင်သော ဖင်ပေါက်လေးထဲကို ပြန်ဝင်လာကာ ထန်ထန့်အား အော်ညည်းစေလေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကာ သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်၏။ သူ့ဖင်ပေါက်မှ အရည်များကလည်း ထွက်ကျလာကာ ပွစိပွစိ ဖြစ်နေသည်။

“အရည်တွေ အများကြီးပဲ…”

အန်ဂျလို၏ မျက်လုံးများက သာယာမှုကြောင့် မှေးကျဉ်းသွားသည်။ သူက စိုနေသော ဖင်တုံးလေးများကို ညှစ်ကစားနေလျက်။

“ဒါလင်… အောက်ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ အဲ့အယ်လ်ဖာက ကိုယ် ခင်ဗျား အထဲရောက်နေတုန်း ခင်ဗျား အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတာကို ကြည့်နေတာ…”

အတွင်းမှ အရည်များက စီးကျနေကာ အယ်လ်ဖာ၏ ဂလင်းကလည်း သားအိမ်အား ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ပေးကာ သူ့ရှေ့မှ လူအား ကလေးမွေးခိုင်းစေချင်နေသလို ဖြစ်နေ၏။

ထန်ထန်က သာယာမှုနှင့် နာကျင်မှုအား ရောနှောကာ ခံစားနေရသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်လိုက်ကာ သူ့အောက်မှ အယ်လ်ဖာဆီမှ ဝေးရာကို ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ ဆေးအရှိန်က ပြယ်နိုင်ကာ နိုးလာနိုင်သည်က သူ၏ SSS-Level စိတ်အားကို သက်သေပြလိုက်သော်လည်း သူ့တွင် ရုန်းကန်ဖို့ အားမရှိသေးပေ။ သူ့ဖင်အား ကော့ထားကာ ဆောင့်သွင်းနေသော လီးအား လက်ခံနေယုံမှအပ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ချေ။

“ဗိုလ်ချုပ်… ခင်ဗျားရဲ့ ဖင်လေးက အရည်တွေ ထွက်နေပြီ။ ဖန်ခေါင်းပေါ်ထိပါ တစ်စက်စက်နဲ့…”

အန်ဂျလိုက ဖင်လုံးလေးအား အရည်များ ကပ်နေသည့် သူ့လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ သူက ဆက်တိုက် ရိုက်နေကာ ဆောင့်ချနေပြီး သားအိမ်အား ဖောက်ထုတ်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသလိုပင်။

“အာ့… မလုပ်နဲ့တော့…”

ဖင်လုံးလေးက ရိုက်ချက်များကြောင့် နီလာကာ အရည်များကလည်း လီးတစ်လျောက် စီးဆင်းနေ၏။ ထန်ထန်က ရှက်စိတ်များ မွှန်ထူနေကာ အရည်များကလည်း ဖန်ခေါင်းပေါ်မှ တစ်ဆင့် အောက် အရာရှိပေါ်သို့ စီးကျသွားသလို ဖြစ်နေသည်။ ထိုအတွေးက သူ့ဖင်အား ကျုံ့သွားစေကာ အန်ဂျလို၏ အားထုတ်ပေးရန် တောင်းပန်လေသည်။

လေးလံစွာ အသက်ရှူရင်း အန်ဂျလိုက သူ့အစွယ်များအား လျက်လိုက်၏။

“ဟုတ်ပါပြီဗျာ…”

သူက သဘောတူလိုက်သော်လည်း သူ့အောက်ပိုင်းက အထဲတွင် မြုပ်လျက်ပင်ရှိနေကာ ထန်ထန့်ကို မချီလိုက်သည်။ လူကြီးတစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်ကို သယ်နေသည့်အတိုင်းပင် သူ့ ခရမ်းနီရောင် လီးကြီးကို ထန်ထန့် ဖင်ထဲထည့်ရင်းပင် လမ်းလျှောက်နေသည်။

ထိုပုံစံဖြင့် သူ့လီးက အနက်ဆုံးထိ ရောက်နေကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးအား ထိုဖင်ပေါက်ထဲ မြှုပ်ထားသလိုပင်။ အန်ဂျလိုက ထန်ထန့်အား ယုတ်မာသည့် အကြံဖြင့် ဖန်ခေါင်းအားလုံး တစ်လျောက် သယ်လိုက်ကာ ဂလင်းအား ကိုက်ချလိုက်၏။ သူ၏ ကြီးမားသော လီးကြီးကို ဆောင့်သွင်းကာ ထန်ထန့် ဖင်လေးကလည်း ကြမ်းတမ်းသည့် အရှိန်ဖြင့် တုန်ခါနေပြီး ခြေထောက်လေးများ ကွေးသွားသည်အထိ သာယာမှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

ရုန်းရင်း ဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည့် ဆောင့်ချက်များကို ကြားနေရကာ ထန်ထန့် နှုတ်ခမ်းလေးက ဟသွားပြီး ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ ညည်းသံလေး ထွက်လာကာ အန်ဂျလို၏ ရင်ဘတ်ဖြင့် ဖိကပ်ထားသော ကျောရိုးတစ်လျောက် ကြက်သီးများ ထသွားလျက်။ သူ့ဂလင်းက ဖိနှိပ်ခံထားရသလို ခံစားရကာ အတွင်းသား နံရံများကလည်း လီးကြီးကို စုပ်ထားသည်။ သူ၏ ပယင်းရောင် မျက်လုံးများက ပျားရည်လို ချိုမြိန်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အန်ဂျလိုက ဟောဟဲလိုက်နေကာ ယုတ်မားသော စကားများကို ပြောဆိုလေသည်။ သူ၏ ကြီးမားသော လီးကြီးက အားများ ပြန်မရသေးပေ။ ထန်ထန့် ကိုယ်လုံးလေးက တုန်ယင်လာကာ သူက မဖယ်ရှားနိုင်ပဲ အကျယ်ကြီး အော်ညည်းရလေသည်။ ရုတ်တရက်ပင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးသံအား ကြားလိုက်ရ၏။

“ငါတို့က အခုထိ ဆွဲငင်တဲ့ ကြယ်တာရာပတ်လမ်းကို တောင် ကျော်သေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ အဲ့အသံက ထွက်နေတာလဲ?”

ဒုတိယအရာရှိက မေးလေသည်။

ထန်ထန့် ရီဝေဝေပုံစံက ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ ဘာလုပ်နေမှန်း သိသွားသဖြင့် ကြောက်လန့်စိတ်များ ဝင်နေသည်။ သူ့လို ဌာနက ဗိုလ်ချုပ်က အဝတ်မစုံလင်ပဲ တခြား အယ်လ်ဖာရဲ့ လီးကို စုပ်နေမှာလဲ…

“ဒါလင်… သူ့ကို ဖြေလိုက်လေ။ အဲ့တာက ဘာအသံ…”

အန်ဂျလိုက အံ့သြသွားကာ လျှောက်လာပြီး ထန်ထန့် ရင်ဘတ်အား သတ္တုတံခါးနှင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။

တံခါးနောက်မှ စကားဝိုင်းအား သေချာ ကြားနေရသည်။ ဗိုလ်ချုပ်က သူ့ညည်းသံများကို ထိန်းချုပ်ထားကာ အန်ဂျလိုကတော့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေ၏။ သူ့ခေါင်းအား ငုံ့လိုက်ကာ ဗိုလ်ချုပ်၏ ဂလင်းအား သူ့သွားများ စိုက်လိုက်သည်။ ဆောင့်ချက်များက ဝေဝါးလာကာ အတွင်းထဲသို့ သွင်းသည့်အချက်များနှင့် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သည်များကြောင့် အရည်များ ကျနေ၏။ ထို့နောက် ကြီးမားသော လီးကြီးကလည်း ရက်စက်စွာပင် ဝင်ရောက်နေသည်။

“ဗိုလ်ကြီး… ကျွန်တော်တော့ ဘာအသံမှ မကြားပါဘူး။”

ဘီတာက ရှုပ်ထွေးစွာပင် သတင်းတင်ပြသည်။

“ထူးဆန်းတာပဲ… ငါ သေချာပေါက် တစ်ခုခု ကြားလိုက်တာကို။”

ဒုတိယအရာရှိက ကြောင်သွားကာ တံခါးကို ဖွင့်၍ စစ်ရမလား မစစ်ရဘူးလား ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

သူ့နားထဲတွင်တော့ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စကားသံများနှင့် အယ်လ်ဖာ၏ လေးလံစွာ အသက်ရှူသံကို ကြားနေရသည်။ ထန်ထန့် ပယင်းရောင် မျက်လုံးများက တိမ်များ ဖုံးနေသလို ဝေရီနေကာ ထိပ်ဖူးကလည်း သူ့သားအိမ်အား ချိတ်ထားကာ သုတ်ရည်များ ကျနေဆဲပင်။ ရုတ်တရက်ပင် သူ့ကိုယ်က တုန်တက်သွားကာ သူ့စိတ်ကလည်း အဖြူရောင် မီးကြောင့် ပြန့်လွင့်သွား၏။

ထိုအကြောင်း၏ အရှိန်က ခန ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပို၍ မြန်လာသည်။ ဟောဟဲလိုက်နေသည်များကလည်း မာန်သွင်းသံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အယ်လ်ဖာ၏ ထိပ်ဖူးကြီးက သားအိမ်ထဲတွင် ရှိနေသေးကာ သုတ်ရည်များ ထွက်နေ၏။ အဆုံးမရှိသော သုတ်ရည်များက သူ့ဗိုက်အား ဖောင်းကားသွားစေသည်။

မမေ့မြောသွားခင် ထန်ထန့်၏ နောက်ဆုံးအတွေးက…

“ဘယ်သူက ဒီအရာကို တီထွင်နေတာလဲ…”

အာ… ဒါဆို အဲ့တာ နိုအာပေါ့။

—
(Arc5)Chapter 11 end

Chapter 12 (arc5)

Arc 5 Chapter 12

ယာဉ်ပျံထဲတွင် ဒုတိယအရာရှိက တံခါးကိုဖွင့်ရန် ဆယ်မိနစ်လောက်တွေဝေပြီးနောက် မဖွင့်ဖြစ်တော့ပေ။ Zerg များ၏ အကြိုက်ဆုံးအစာက အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါများဖြစ်ကာ သူတို့က ဖယ်ရိုမုန်းမရှိသော ဘီတာများကို နှောက်ယှက်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ ယာဉ်ပျံက ဆွဲငင်သည့် ကြယ်တာရာပတ်လမ်းမှ ထွက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ကာ ဒုတိယအရာရှိက ခဏစောင့်လိုက်သည်က ပို၍လုံခြုံမည်ဟု တွေးလေသည်။

ထို့ကြောင့် ငဲ့ညှာသည့် ဒုတိယအရာရှိက တံခါးဝတွင် ဆယ်မိနစ်ကျော် စောင့်ပေးသည်။ ယာဉ်ပျံက ဆွဲငင်သည့် ကြယ်တာရာပတ်လမ်းအား ကျော်သွားချိန်တွင် တံခါးက ပွင့်သွား၏။

မကြာခင်ပင် ဗိုလ်ချုပ်က မကြည်မသာ ထွက်လာကာ အေးမြသည့် အရှိန်အဝါများရနေသည်။ ဒုတိယအရာရှိက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်သွား၏။ သူက အလေးပြုမလို့လုပ်စဉ် ညှိုးနွမ်းစွာ နောက်မှလိုက်လာသော တတိယမင်းသားကို တွေ့လိုက်သည်။

ထိုသူ့အား ဖော်ပြရန် အကောင်းဆုံးစကားလုံးမရှိသော်လည်း တတိယမင်းသားက ညှိုးနွမ်းနေသော ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် တူနေ၏။ သူ့နဖူးက ရောင်နေကာ နှုတ်ခမ်းကလည်း ကွဲနေပြီး ပါးများကလည်း ဖောင်းအစ်နေသည်။ ဘယ်လောက်ပင် ကြည့်ကြည့် သူ့ပုံက အထုပ်ဖြင့် အရိုက်ခံထားရသလို ဖြစ်နေ၏။

ဒုတိယအရာရှိက သူ့အတွေးများကို ဖျောက်လိုက်ကာ သူ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်အား ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“သခင်လေး အန်ဂျလို၊ မျက်နှာက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။”

အန်ဂျလိုက အေးတိအေးစက် ဖြစ်နေသည့် ဗိုလ်ချုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အယ်လ်ဖာက သူ့ကို ပြန်မကြည့်မှန်းသိသည်နှင့် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ကာ

“ချော်လဲတာ။”

“…”

ဒုတိယအရာရှိ ပြောစရာစကား ပျောက်သွားလေသည်။ တိုက်ရိုက်မေးရတာတော့ စိတ်မကောင်းပေမယ့် ခင်ဗျားက အရူးတစ်ယောက်ကို အရူးလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေသလိုပင်။

ဒုတိယအရာရှိက ခေါင်းငြိမ့်ကာ နားလည်ကြောင်း ပြလေသည်။ ထို့နောက် ဗိုလ်ချုပ်အား ရောက်ရှိသည့် ခန့်မှန်းချေအချိန်ကို တင်ပြကာ ထိန်းချုပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်သွားလေ၏။

အခန်းထဲတွင်တော့ တပ်သားများက အနားယူသည့်နေရာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကသာ အပြင်တွင်ဖြစ်နေသည်။ အယ်လ်ဖာ၏ပုံက ဆိုးဝါးနေကာ တောင်းပန်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သို့သော်လည်း ထန်ထန်က ပုံမှန်တိုင်းပင် တည်တံ့နေကာ လက်ပိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ကြယ်များကို ကြည့်နေသည်။

သူ့အဝတ်အစားများက တစ်စုံတစ်ယောက် ဆွဲဖြဲထားခြင်းကို ခံထားရပြီး အစုတ်အတိုင်းဖြစ်နေ၏။

ထန်ထန်က မျက်လွှာချလိုက်ကာ ပြဲနေသော အဝတ်များက ကိုလာပြင်နေသော လက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး

“မင်းရဲ့လက်တွေကို မလိုချင်တော့ဘူးလား။”

ထိုလက်များက တွန့်သွားပြီးနောက် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့် အနားသို့ပြန်ရောက်လာပြီး အဝတ်များကို ပြင်ပေးရင်း လှုပ်ရမ်းနေသည်။

“ဒါလင်း… ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်လို့။”

(ကိုယ်တောင်းပန်ပေမယ့် နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ဦးမှာပဲ။)

“…”

ထန်ထန်က ထိုလက်အား ဖယ်လိုက်ကာ ပယင်းရောင် မျက်လုံးများဖြင့် မျက်စောင်းထိုးလိုက်သော်လည်း သူ ဘာမှမပြောပေ။

ဗိုလ်ချုပ်က စိတ်ဆိုးနေသည်ကို မြင်သည်နှင့် အန်ဂျလို၏ပုံက သနားစရာကောင်းသွားသည်။ သူ့အာရုံကို ရရန် ဖုချန်ဇီကို အကြောင်းပင် ထုတ်ပြောကာ ဘာလို့ထိုဆေးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြပြီး ထန်ထန့်အတွက် ဗီဒီယို မှတ်တမ်းသွင်းထားသည့်များကိုပင် ဖွင့်ပြလာ၏။

ဗီဒီယိုပြီးသည်နှင့် သူက အပြစ်ကင်းသလို မျက်တောင်လေးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်နေသည်။ (တွေ့တယ်မလား၊ အဲ့တာ ကိုယ့်အမှားမဟုတ်တာကို။ အဲ့ခွေးအို ဖုချန်ဇီက အရင်စလိုက်တာ။)

ထန်ထန်က ထိုဗီဒီယိုအား အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ ခဏကြာတော့ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ သူ၏ သရုပ်ပြ ကွန်ပျူတာအား ဖုချန်ဇီကို စာပို့ရန် ထုတ်လိုက်၏။

(ထန်ထန်: ဆွဲငင်တဲ့ကြယ်တာရာကို ဖြတ်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ဆေး? )

(ထန်ထန်: ငါပြန်လာမယ့်အထိ စောင့်နေလိုက် 🙂 )

ဌာနချုပ်ဘက်တွင် ဖုချန်ဇီက သရုပ်ပြ ကွန်ပျူတာအား ပိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသံဖြင့် အမိန့်ပေးစက်အား ဖွင့်လိုက်၏။

“ဆရာဝန်တစ်ချို့ကို စီစဉ်ထားပေး။”

ဖုချန်ဇီက အရိုးကုယုံနှင့်ပင် မထိရောက်ကြောင်း ခံစားမိလေသည်။

—

Stellar တိုက်ပွဲနေရာ

ဒုံးကျည်များက Zerg အုပ်စုများပေါ်သို့ ရွာသွန်းနေကာ အရေအတွက်များ လျော့ချနေသည်။ သို့သော်လည်း စက်ရုပ်အရွယ် အဆင့်မြင့် Zerg တစ်ကောင်က အတောင်ပျံများကို ဖြန့်ကာ စူးရှသည့် အော်သံကို ထုတ်လွှတ်၏။ များပြားလှသော ဂြိုလ်သားပုံစံများ၊ ပျံဝဲပြီး တွားသွားနေကြသည့် Zerg များကလည်း ရှေ့သို့ ချီတက်လာသည်။

တပ်၏ အနက်ရောင် ဝင်ပေါက်လည်း ပွင့်သွားကာ စက်ရုပ်များ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အရောင်တောက်တောက်နှင့် ငွေလရောင် 3S စက်ရုပ်များက ကောင်းကင်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်လျက်။ စက်ရုပ်များ၏ လက်များက ဓားသွား အသွင်ပြောင်းသွားကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အဆင့်မြင့် Zerg ၏ နောက်ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ ငွေရောင် မီးများက သူ့အတောင်ပျံများကို ဖြတ်သွား၏။ ထို့နောက် သူ့ခေါင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

အဆင့်မြင့် Zerg ၏ အခွံဟောင်းက စက်ရုပ်၏ သံချပ်ကာလို မာကြောလေသည်။ အတောင်ပျံကြားတွင် တုန်ခါနေကာ လူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ထိခိုက်စေသည့် အသံလှိုင်းများကို ထုတ်လွှင့်လေသည်။ ထိုအရာက Zerg ၏ အကြီးမားဆုံး စွမ်းအင်ဖြစ်ကာ သူ၏ အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည့် အားနည်းချက်ဖြစ်၏။ သူ့အတောင်ပျံများကို ဖြတ်ကာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းခွံအား ဖောက်ထုတ်လိုက်တာက သေအောင် သတ်နိုင်လေသည်။

ပြည့်နှစ်နေသည့် သွေးများက ပန်းထွက်လာသည်။ အန်ဂျလိုနှင့် ထန်ထန်က ဟာမိုနီကျစွာပင် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ အဆင့်မြင့် Zerg မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်ပင် သူတို့က သူ၏ အတောင်ပျံကို ဖြတ်ပြစ်ကာ သူ၏ ဝိဉာဉ်အား ဖျက်ဆီးလိုက်၏။ Zerg က ငိုကြွေးမြည်တမ်းကာ သူ၏ ကိုယ်အကြီးကြီးက ရှေ့နောက် လှုပ်ရှားနေကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် လှဲကျသွားသည်။

ကြယ်ရောင်များ အောက်တွင် အနီရင့်နှင့် ငွေဖြူရောင် စက်ရုပ်များက စစ်နတ်ဘုရား ဆင်းသက်လာသလိုပင်။ သူတို့က အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကာ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် Zerg ဆီသို့ သွားသည်။

Zerg နှင့် လူများကြားက စစ်ပွဲက Interstellar ခေတ်၏ 5330 ခုနှစ်တွင် ကြီးမားလာ၏။ ပထမဆုံးအဖွဲ့အား ဗိုလ်ချုပ် ထန်ထန်က ဦးဆောင်ကာ ကြယ်ဆယ့်ခုနှစ်စင်းတွင် စခန်းချပြီး နယ်ချဲ့စစ်တပ်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့လေသည်။ အတူတူပင် ဆယ့်ငါးဆင့်မြောက် Zerg အား သတ်လိုက်သည်။ စစ်ပွဲမြေပြင်က မီးခိုးများနှင့် ရှုပ်ထွေးနေကာ SSS စက်ရုပ်များကလည်း ဖျက်ဆီးရေး ဓားသွားများနှင့် ဘုရင်မ၏ ကာကွယ်ရေးများကို ချေမှုန်းတော့၏။

Zerg များက ယာယီတပ်ဆုတ်သွားကာ စစ်သားများအား သူတို့ အချိန်မရွေး နယ်စပ်မှ ပြန်လာမည်ကို သိသော်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထန်ထန်ကတော့ နားချိန်မရပေ။ Zerg များက သတိကြီးသွားပုံရကာ ဘယ်သူကမှ ထိုရွံ့စရာ သတ္တဝါများ လူတိုင်း မောပန်းနေချိန်တွင် ပြန်မတိုက်နိုင်ပါဟု အာမ မခံနိုင်ချေ။ သူက ညတိုင်း အစီအစဉ်များ ဆွဲကာ ရေချိုးရင်းနှင့် အိပ်ပျော်တော့မလိုပင် ဖြစ်နေ၏။

ရေချိုးကန်ထဲမှ ရေများက ပွက်နေကာ အန်ဂျလိုအား လန့်သွားစေသည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ထန်ထန့်အား ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ အိပ်ယာပေါ်ချ ဖိကပ်လိုက်ပြီး အတင်းနားစေ၏။ သို့သော်လည်း ထန်ထန်က မလိုက်နာပဲ နိုးကြားနေရန် ကြိုးစားလေသည်။ အန်ဂျလို၏ မျက်နှာက မဲနက်သွားကာ သရုပ်ဖော် ကွန်ပျူတာအား သုံး၍ ကျန်နှစ်ယောက်နှင့် ဆက်သွယ်လေသည်။ ထိုလူသုံးယောက်ပေါင်း၍ စကားများကို ရေပတ်မလည် ပြောကာ ဟာသဖျော်ဖြေမှုနဲ့တူနေပြီး ဗိုလ်ချုပ်အား ပခုံးလေးများ ကျုံ့သွားသည်အထိ ဆူပူတော့၏။

5330 ခုနှစ် အပြီးတွင် Zerg ဘုရင်မက နှိပ်စက်ခြင်းတစ်ခုအဖြစ် အပြန်အလှန် ဖျက်ဆီးခြင်းကို လုပ်ကာ ဂြိုလ်များမှ သိပ္ပံပညာရှင်များကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ သူတို့က သေဆုံးသွားသော Zerg များ၏ အလောင်းများထဲမှ မြင့်မားသော ဓာတ်ရောင်ခြည် ပမာဏအား ရှာတွေ့ခဲ့၏။ Zerg များ နေထိုင်သည့် ဂြိုလ်က ဖျက်ဆီးခံရလုနီးနီးပင်။

ထိုအကြောင်းက လူသားများအတွက် စိတ်ဆင်းရဲစရာဖြစ်ကာ အခုစစ်ပွဲတွင် Zerg များက သူတို့ အသက်နှင့်ရင်း၍ပင် တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်လေသည်။ သေချာပေါက်ပင် မြောက်များစွာသော Zerg များ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲမှုများကြောင့် ဗိုလ်ချုပ် ထန်ထန်နှင့် အန်ဂျလိုက အကြိမ်များစွာ ထိခိုက်ကြလေသော်လည်း အားမလျော့ကြပေ။

Zerg ဘုရင်မက လွယ်ကူသည့် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘဲ သန်မာသည့် ပြိုင်ဘက်နှင့် ကြုံနေရသည်ကို သဘောမပေါက်သေးချေ။ လူသား ဦးနှောက်အနံ့က သူမအား ဆာလောင်စေ၏။ သူတို့၏ ခံစစ်များကို ချိုးဖောက်လို့မရတော့သောကြောင့် သူ့တပ်အား ခွဲကာ ကျူးကျော်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများကို ရှာစေခဲ့သည်။

5331 ၏ နွေဦးတွင်တော့ Zerg များက ကြယ်ဆယ့်ခြောက်စင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုနှစ်အတွင်းမှာပဲ စကြာဝဠာ ဓားပြ ကျွင်းယန်ရှောင်က အကူအညီပေးကာ ကြယ်ဆယ့်ခြောက်စင်းထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် နိုအာ လုပ်ငန်းစုက ဥက္ကဋ္ဌ ဖုကလည်း အထောက်အပံ့များ ပေးကာ အသက်လုနေရသော ဒဏ်ရာရ တပ်သားများနှင့် လူများဆီသို့ အချိန်မီ ပို့ပေးခဲ့၏။

အောင်ပွဲခံမလို့ ကြံနေတုန်းပင် ဌာနချုပ်၏ ပထမအကျော့မှ စက်ရုပ်များ ချို့ယွင်းသွားသည်။ တပ်သားများက Zerg များကြောင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်တော့မည့်အချိန်တွင် ထန်ထန်က အလှည့်အပြောင်းအနေဖြင့် Zerg ဘုရင်မ၏ လက်မောင်းကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်၏။

Zerg ဘုရင်မက လူတစ်ဝက်၊ အင်းဆက်တစ်ဝက် ဖြစ်သည်။ သွေးများက သူမ၏ ဘယ်ဘက် ပခုံးမှ စီးကျလာကာ စူးရှသည့် အော်သံ ထွက်လာ၏။ သူမ၏ နောက်လိုက်များ၏ စေးကပ်နေသော အကြွင်းအကျန်များက ငွေလ၏ သတ္တုရောင် အပြာသို့ ပြောင်းသွားလေသည်။ လေထုက ဆိုင်းငံ့နေကာ စက်ရုပ်များကလည်း အေးစက်စက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရပ်နေကာ နိမ့်ကျသော မျိုးစိတ်များကို ကြောက်ရွံ့စေ၏။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးအား ဖြုန်းတီးကာ တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။

တိုက်ပွဲပြီးနောက် ဟာဗေး မိသားစုက လူအရင်းအမြစ်အား သစ္စာဖောက်ကာ Zerg ဘုရင်မအား အရှုံးပေးလိုက်ကြောင်း သိလိုက်ကြရသည်။ ထိုအရာက စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွား၏။ သံသယများက သူ့အဖေမှ အာရုံလွှဲရန် ထားခဲ့သော ရိုမန့်အပေါ်သို့ ပုံကျသွားသည်။

ဌာနချုပ်၏ နှင်းဆီက ညချင်းပင် သွေးစုပ်ယူသော ကပ်ပါးကောင် ဖြစ်သွားသည်။ ရိုမန်က ထန်ထန့်အား မသတ်နိုင်ခင်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော အကြံကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားလေ၏။

ဟာဗေး အိုကြီးက သူ ကျားတစ်ကောင်အား သူ့အရေခွံကို တောင်းနေမိမှန်း သိလေသည်။ သို့သော်လည်း သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ နိုင်ငံရေး လုပ်ဆောင်ချက်များက သူ့အား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သေစေရန် လုံလောက်၏။ ဌာနချုပ်ရော၊ အင်ပါယာကပါ သူ့အား ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ ဘယ်သွားသွား အဖမ်းခံရမည်ကို သူသိနေ၏။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ပင် ဟာဗေး အိုကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် အရဲစွန့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ 5331 ခုနှစ် အဆုံးတွင် Zerg ဘုရင်မက ထန်ထန့်လက်ထဲတွင် သူမ၏ နိဂုံးချုပ်သွား၏။ ဟာဗေး အိုကြီးနှင့် ဟာဗေး မိသားစုမှ အဓိက မိသားစုဝင်များကလည်း တပ်၏ တရားရုံးတွင် ရင်ဆိုင်ရကာ အကြမ်းဆုံးဖြစ်သော အပြစ်ပေးမှုများ ခံရလေသည်။

တစ်နှစ်တာ ကြာသော စစ်ပွဲပြီးနောက် ကြယ်ဆယ့်ခုနှစ်စင်းကလည်း ပျက်စီးမှုများသွားပြီး အဆောက်အဦများကလည်း ပြိုပျက်နေကာ ဗုံးပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် အပိုင်းအစများ ရှိနေ၏။

ထန်ထန်က သူ့ဦးထုတ်အား မလိုက်သည်နှင့် လေပြေလေးက ဖြတ်ပေးသွားကာ သူ့နောက်မှ နက်ပြာရောင် ဝတ်ရုံအား လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ ပယင်းရောင် မျက်လုံးများက ဝတ်ရုံများ ဝတ်ထားသော တပ်သားများကို ကြည့်နေလျက်။ သူတို့က ပင်ပန်းပုံရနေသော်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရနေကြသည်။ ဒဏ်ရာရ တပ်သားများ၏ ငိုကြွေးသံက သူ့နားထဲတွင် စွဲနေ၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်သက်သာရာရခြင်းနှင့်အတူ အံ့သြခြင်းများလည်း ရှိနေသည်။

အကုန်လုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ…

လောဘကြီးသည့် ဝံပုလွေကြီးက အဝေးကနေ လှမ်းလာကာ ဗိုလ်ချုပ်ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။ စက်ရုပ်များ၏ ဝင်ပေါက်က ပွင့်သွားကာ ကျွင်းယန်ရှောင်က ထွက်လာ၏။။

စစ်ပွဲပြီးသည့်နောက် အန်ဂျလိုက အင်ပါယာကို ပြန်သွားသည်။ သူက အောင်မြင်မှု ဂုဏ်ပုဒ်အား အင်ပါယာဟောင်းဆီမှ လက်ခံကာ သူ့ညီအစ်ကိုများကို စောင့်ရှောက်၏။ ကြယ်ဆယ့်ခြောက်စင်းကလည်း ကျွင်းယန်ရှောင်၏ လက်ထောက်ဗိုလ်မှူး လက်ထဲတွင် ကျန်ခဲ့သည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်ကတော့ ကြာကြာ မစောင့်နိုင်တော့ကာ သူ့အယ်လ်ဖာ ရှိသည့် ကြယ်ဆယ့်ခုနှစ်စင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။

“ခင်ဗျား ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ။”

သူက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ဗိုလ်ချုပ် ထန်ထန်၏ မျက်နှာအား နမ်းရန် ကြံလေသော်လည်း အညှာအတာမဲ့စွာ တွန်းခံလိုက်ရသည်။

ထန်ထန်က မျက်မှောင် ကြုတ်ကာ သူ့လက်အား ထိုလူက၏ ပါးပေါ်တင် လိုက်ပြီး။

“မင်းကရော လူရှေ့သူရှေ့မှာ ဘာလုပ်မလို့လဲ။”

ကျွင်းယန်ရှောင်က မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်ကာ သူ့လက်ကြီးက ထန်ထန့်လက်အား အုပ်ကိုင်ကာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပြီလေ၊ ဟုတ်ပါပြီ။ ကိုယ် ခင်ဗျားကို နှစ်ယောက်ထဲရှိမှပဲ နမ်းတော့မယ်။”

“မင်း ငါ့ကို လူကွယ်ရာမှာလည်း နမ်းဖို့ ခွင့်မပြုဘူး။”

“ဟမ်၊ ဘာလို့လဲ။ ကိုယ်တို့က အရင်က မနမ်းဖူးတာလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။”

ဗိုလ်ချုပ်က စိတ်ရှုပ်သွား၏။

“ငါက မနမ်းနဲ့ဆို မနမ်းနဲ့ပဲ။”

“ဟုတ်ပါပြီ။ ခင်ဗျားကတော့ ဘော့စ်ပဲဆိုတော့ ခင်ဗျား ပြောတဲ့အတိုင်းပေါ့။”

ကျွင်းယန်ရောင်၏ အသံက နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းနေကာ သူ့အသံကလည်း *”ခင်ဗျားကို ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ဘူးပေါ့”* ဟု ပြောနေသယောင်ပင်။ သူက စိတ်ရှုပ်ပြီး ရှက်နေသည့် ဗိုလ်ချုပ်အား ပို၍ပင် ရှက်သွားစေသည်။

ထန်ထန်က သူ့ဦးထုတ်ကို အောက်ဆွဲလိုက်ကာ နှင်းဆီရောင်သန်းနေသည့် ပါးများကို ဖုံးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့ပန်းရောင် နားများက ဆံပင်ကြားထဲမှ ထွက်နေလျက်။ ထန်ထန်က စိတ်တိုသွားကာ အံကြိတ်လိုက်ပြီး ထိုအယ်လ်ဖာအား ကော်လန်မှ ဆွဲကာ အပြစ်ပေးရန် နေရာသို့ ခေါ်သွား၏။

တပ်သားများ အံ့သြတကြီးဖြင့် ပါးစပ်များ ဟသွားလေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်က ထိုလူကို ဂုတ်မှ ဆွဲခေါ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျွင်းယန်ရောင်၏ မျက်လုံးများက ပြောင်ချော်ချော် ဖြစ်နေသည်။ သူက မရုန်းကန်ပဲ ထန်ထန် ခေါ်သွားသည့် နောက်ကို လိုက်လာ၏။

“အိုး… မဖြစ်နိုင်တာဗျာ။ ခင်ဗျားက အရှက်သည်းနေတာပဲ။ ကိုယ်ပြောတာ ဟုတ်တယ်မလား။”

ထန်ထန့် ဒေါသက တစ်ဖက်ကမ်းရောက်သွားကာ မသက်ဆိုင်သည့် ကိစ္စများကိုပင် မတွေးတောနိုင်တော့ချေ။ သူ လှုပ်ရှားများကို နှစ်နာရီ ဆက်တိုက် ကြည့်ရှုနေသည့် ကျွင်းယန်ရှောင်အား အလျော့ပေးလိုက်သည်။ သူတို့၏ စကားများသည်က နောက်ဆုံးတွင်တော့ သရုပ်ပြ ကွန်ပျူတာမှ ပုံတစ်ခု ထွက်လာသည်နှင့် ရပ်တန့်သွား၏။

အလင်းရောင်နှင့်အတူ ဖုချန်ဇီက မျက်မှန်တပ်ထားပြီး အမဲရောင် ဝတ်စုံပြည့်၊ အစင်းကျားနက် ကတိုင်နှင့် ငွေရောင် ဖောင်တိန်အား ရင်ဘတ်တွင် ညှပ်ထားသည်။ သူ့ပုံက လူကြီးလူကောင်း ဆန်နေသော်လည်း မြေခွေးအို ပုံမပျောက်ပေ။

“ဒီညက နှစ်သစ်ကူးညလေ၊ ဒါလင်။ အိမ်ပြန်လာသင့်ပြီ။”

သူ့အသံက သြနေကာ သာယာလေသည်။

သူ့အဖေ ဆုံးသွားတုန်းက ထန်ထန်သည် ဆယ်ကျော်သက် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေပြီး ထန် မိသားစုအတွက် ရုန်းကန်နေရ၏။ ဗိုလ်ချုပ် ထန် အနေဖြင့် နောက်ဆုံး ကျင်းပခဲ့သည့် ပွဲတော်ကိုတောင် သူ သေချာ မမှတ်မိတော့ချေ။

ထန်ထန်က ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့သွားသည်။

“ဟုတ်ပြီလေ၊ အိမ်ပြန်ကြမယ်။”

နှစ်တစ်နှစ်က သိပ်မတိုသော်လည်း အရမ်းမကြာပေ။ ထန်ထန်က သူ့ခံစားချက်များကို ရေရေရာရာ မသိသေးသော်လည်း ငယ်ငယ်ကလို အလိုလိုက်ခံချင်သည်။

အချိန်တွေက သူ့ရှေ့ကနေ ဆက်သွားနေသည်။ သူ့တွင် တစ်လှမ်းခြင်းစီ ပြန်လှမ်းဖို့ အချိန်ရှိသေး၏။ အခုအချိန်ကတော့ ဌာနချုပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်မဟုတ်ပဲ သူ့ဖြစ်တည်မှု အတိုင်း ရှိနေဖို့ပင်ဖြစ်လေသည်။

(Arc5)Chapter 12 End