Chapter 9

World 1 Chapter 9 – ရေသူလေး ခြေထောက်ပေါက်လာပြီး လမ်းလျှောက်ကျင့်ခြင်း၊ မြို့တော်ဂြိုဟ်တွင် ပုန်ကန်မှုဖြစ်ပွားခြင်း၊ ဗီလိန်ကြီး၏ လှည့်စားမှုကြောင့် ကလေးရသွားခြင်း

*****

“နင်နင်… နိုးနေမှန်းသိသားပဲ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့တော့… ထပြီး တစ်ခုခုစားရအောင်…”

အမျိုးသား၏ ဩဇာပါပြီး ငြိမ့်ညောင်းသော အသံတွင် ရယ်သွမ်းသွေးချင်စိတ်များ စွက်ဖက်နေ၏။ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ရှည်လျားသော မျက်တောင်လေးများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသည့် ရေသူလေးကို ကြည့်ရင်း သူက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ပင့်ကာ နားရွက်ဖျားလေးကို ဖွဖွလေး လျှာဖြင့်လျက်လိုက်သည်။

နွေးထွေးနူးညံ့သည့် နှုတ်ခမ်းများကြား ငုံထွေးခံလိုက်ရသော နားရွက်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် နှင်းဆီပန်းတစ်ပွင့်လို နီရဲသွား၏။ ယွီရှူးနင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားကာ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီးနောက် နီရဲနေသော မျက်နှာလေးကို အုပ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေးကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နီရဲနေသည့် နားရွက်လေးကို ပွတ်ချေလိုက်သည်။

“ကိုယ်ကိုယ်တိုင် မျက်နှာသစ်ပေးတာကို လိုချင်နေလို့ မလှုပ်ဘဲနေတာလား… တကယ့်ကို နုနယ်တဲ့ ရေသူလေးပါပဲလား…”

“အာ~ ကျွန်တော့်ဘာသာ လုပ်တတ်ပါတယ်!”

ယွီရှူးနင်က အမျိုးသား၏ လက်ထဲမှ သူ၏ နားရွက်ကို ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ သူ၏ အမြီးဖြင့် လမ်းလျှောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ပုံမှန်ဆိုလျှင် သန်မာထွားကြိုင်းလှသော သူ၏ အမြီးမှာ ဒီနေ့တွင်တော့ အားနည်းကာ ညောင်းညာနေပြီး ခပ်သဲ့သဲ့ နာကျင်မှုပင် ရှိနေ၏။

“အာ့!”

ရေသူလေး၏ အမြီးမှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။ ယင်ဝူဝမ်က သူ့ကို အမြန်ပွေ့ချီလိုက်ပြီး လန့်နေဆဲဖြစ်သော အမြီးဖျားလေးကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ… ကိုယ်က မင်းကို အားနည်းသွားအောင် လုပ်လိုက်မိလို့လား…”

ယွီရှူးနင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မသိဘူး…”

System 520 က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာ၏။

[Host… မင်းရဲ့ အမြီးက ခြေထောက်အဖြစ် ပြောင်းတော့မယ်…]

ခြေထောက်အဖြစ် ပြောင်းမယ်?

ထိုအတွေးက ယွီရှူးနင်၏ ခေါင်းထဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် အမြီးဆီမှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲသွားသလို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်၏။ သူ တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်၏။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက်၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ငွေရောင်သန်းနေသော အဖြူရောင် အမြီးကြီးမှာ ဖြောင့်တန်းရှည်လျားသည့် အဖြူရောင် ခြေတံတစ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ယွီရှူးနင်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော သူ၏ ခြေထောက်များကို အလန့်တကြား ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်မှာ ခြေထောက်တွေ ရှိလာပြီလား…”

ယင်ဝူဝမ်ကလည်း အံ့ဩသွားကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နူးညံ့သွယ်လျသော ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ငေါက်ထွက်နေသော အရိုးလေးများကို လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ပွတ်ချေလိုက်၏။

“ဒါဆို ကိုယ့်ရဲ့ ရေသူလေးက လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပေါ့လေ…”

ဒါက အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းနေပြီ။

ယွီရှူးနင်မှာ အတော်လေး ဝမ်းသာသွားပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ခြေထောက်များကို စမ်းကြည့်ချင်လာသည်။ သူ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းဖြင့် လမ်းမလျှောက်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။

သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ ခြေတံများကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လျှို့ဝှက်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှက်သွေးဖြာနေသည့် အသားစိုင်လေးကို ဖွဖွလေး ညှစ်လိုက်၏။

“သေချာတာပေါ့… မင်း လူဖြစ်နေရင်တောင် ဒီနေရာကတော့ အတူတူပဲကိုး…”

“!!!”

အမြီးအနင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်လို ယွီရှူးနင် ရှေ့သို့ ရုန်းကန်သွားသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း တောက်ပသော ပန်းရောင်သန်းသွား၏။

“ယင်ဝူဝမ်… ခင်ဗျားက လူဆိုးကြီး!”

“နင်နင့်ရဲ့ အပေါက်လေးက သက်သာတာ အရမ်းမြန်တာပဲ… အခု ဘာမှတောင် မရောင်နေတော့ဘူး…”

ယင်ဝူဝမ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ရေသူလေးကို မြေပြင်ပေါ် ချပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များက ရေသူလေးကို တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ညင်သာစွာ ထိန်းကိုင်ပေးထား၏။ သူ့ကို စိတ်ပူနေမှန်း သိသာသော်လည်း စကားတွေကတော့ စနောက်နေဆဲပင်။

“ခြေထောက်နဲ့ လမ်းလျှောက်ရတာ အဆင်မပြေဖြစ်မလား ကြည့်ရအောင်… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ခြေထောက်တွေ ထွက်လာရတာလဲ… မင်း လမ်းမလျှောက်နိုင်ရင် ကိုယ်ကပဲ မင်းကို ထပ်ချီထားရဦးမှာမလား…”

ယွီရှူးနင်က အမျိုးသားကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် သူ့ကို မော့ကြည့်နေ၏။ ထိုအကြည့်က စူးရဲနေပုံမပေါ်ဘဲ ချွဲနွဲ့နေပုံပေါက်နေသဖြင့် အမျိုးသားမှာ မနေနိုင်ဘဲ သူ၏ ဆံပင်များကို ဆွဲဖွလိုက်မိသည်။

ခြေထောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာစဖြစ်၍ ယွီရှူးနင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ဂရုတစိုက် နင်းလိုက်သည်။ သူ၏ လူသားခြေတံများကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပလွန်းလှ၏။ ဖြူဖွေးသွယ်လျနေပြီး အဆီပို တစ်စက်မျှပင် မရှိပေ။ ဝိုင်းစက်နေသော ခြေချောင်းလေးများက ပုလဲလုံးလေးများလို နူးညံ့လှပကာ ကြမ်းပြင်၏ အေးစက်မှုကြောင့် ဖျော့တော့သော ပန်းရောင်သန်းနေသည်။

သူက စမ်းတဝါးဝါးဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လမ်းလျှောက်၍ ရနိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လင်းသွားပြီး ခြေလှမ်းသွက်သွက် လျှောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်မိကာ အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျသွားလေသည်။

“ဖြည်းဖြည်းသွားလည်း ရပါတယ်… နင်နင်က လေ့ကျင့်ရင် ကောင်းကောင်း လမ်းလျှောက်နိုင်လာမှာပါ… မလောနဲ့နော်…”

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ ကျောကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ချော့မြှူလိုက်သည်။

“ဝူဝမ်…”

ယွီရှူးနင်က ပြုံးလိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် အမျိုးသား၏ ပါးပြင်ကို ဖိကပ်နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး အသံချိုချိုလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားနဲ့ အတူတူပဲ…”

ယင်ဝူဝမ်မှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းလေးကိုလည်း စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏အသံက ချက်ချင်းပင် နူးညံ့သွား၏။

“အင်း… ဟုတ်ပါပြီ…”

ရေသူလေး၏ အမြီးက ခြေထောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် သူ၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမျိုးသားနှင့် တူညီသွားပြီ ဆိုသည့် အသိသာ ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့ သူ၏ ရေသူလေးမှာ မူလက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း အမျိုးသားက မသိပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ခြေထောက်များကို ဘာကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း။

ထိုအချိန်မှစ၍ စိတ်အားထက်သန်နေသော ရေသူလေးက လမ်းလျှောက်ရန် လေ့ကျင့်လေတော့သည်။ လဲကျတော့မည့် အချိန်တိုင်း သူကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရမည်ကို သူ သင်ယူတတ်မြောက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ယင်ဝူဝမ်မှာ ဝင်ပါစရာမလိုတော့ဘဲ ဘေးနားတွင် ထိုင်ကာ သူ၏ terminal ကို ကြည့်နေပြီး သူ့ကို တစ်ချက်တစ်ချက် လှမ်းကြည့်နေသည်။

လူအများ၏ စိတ်ထဲတွင် အခိုင်မာဆုံး ခံတပ်ကြီးဟု သတ်မှတ်ထားသော မြို့တော်ဂြိုဟ်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာလေပြီ။ ထိုအက်ကွဲကြောင်းများက အတွင်းပိုင်းမှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ထားသော ပုန်ကန်ထကြွမှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

အဓိကရုဏ်းများကို နှိမ်နှင်းရန်နှင့် ပြည်သူများကို စိတ်အေးစေရန် အကြီးအကဲဖြစ်သူ မိန့်ခွန်းပြောနေစဉ်အတွင်း ဖက်ဒရယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနှင့် အနီးတွင် ရပ်နေသော သုတေသနဌာနမှူးကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်သတ်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်ချိန်တွင် မီဒီယာများက ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ နှလုံးကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံကို ဖမ်းယူရရှိခဲ့၏။

“အဲဒါ ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေးကွ!… သူ စစ်မြေပြင်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ကျဆုံးသွားတယ်လို့ မင်းတို့ ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်လေ!”

“ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့… အေးစက်ပြီး အသက်ငွေ့ကင်းမဲ့နေတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ သူ သေဆုံးခဲ့ရတာ…”

“မင်းတို့အကုန်လုံးက မိစ္ဆာတွေပဲ… မင်းတို့အားလုံး သေသင့်တယ်!”

အက်ရှရှ အသံက terminal ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွီရှူးနင်က ထိုအသံကြောင့် အာရုံစိုက်သွားပြီး အမျိုးသားဆီသို့ သွားကာ သူ့ကို မှီပြီး ကြည့်လိုက်၏။

လုပ်ကြံမှုဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက တိုက်ပွဲခေါ်သံတစ်ခု၏ အစပြုခြင်းနှင့် တူနေ၏။

နောက်ရက်များတွင် ဖက်ဒရယ်၏ အမြင့်ဆုံး အရာရှိများဖြစ်သော တရားရုံးချုပ် တရားသူကြီး၊ ရဲမင်းကြီးနှင့် အတွင်းရေးမှူးချုပ်တို့အားလုံး လုပ်ကြံခံလိုက်ရသည်။ လုပ်ကြံသူများ အားလုံးက သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး သုတေသနဌာနမှ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရသူများ၏ မိသားစုဝင်များလည်း ဖြစ်ကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူပုန်များ၏ နာမည်ကလည်း ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

သူပုန်တပ်ဖွဲ့က တားဆီးမရနိုင်သော အင်အားဖြင့် ချီတက်လာပြီး မြို့တော်နှင့် အနီးဆုံး ဂြိုဟ်ဖြစ်သော ပါမီလာမှာ တိုက်ခိုက်မှု၏ ဒဏ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ခံလိုက်ရ၏။

စစ်တပ်၏ အမြင့်ဆုံး အရာရှိမှာ ယခင်က Zergများနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများကို ကုသနေရသဖြင့် စစ်တပ်ကို ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဆယ်ဦးက ပူးတွဲ ဦးဆောင်နေရသည်။

ဗိုလ်ချုပ်ကိုင်လ် ဦးဆောင်သော အနောက်ပိုင်းတပ်မတော်က ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခကို အရင်နှိမ်နှင်းရန် တောင်းဆိုသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ရှန်းမင် ဦးဆောင်သော အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်ကမူ ဖက်ဒရယ်နယ်စပ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ Zergများ ခုခံရေးကို ဦးစားပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။ ဗိုလ်ချုပ်နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားချနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် အစည်းအဝေးမှာ သဘောထားကွဲလွဲစွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားပြီး စစ်တပ်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားလေသည်။

“ဟက်… ရှန်းမင်… တကယ်ပါပဲ…”

ယင်ဝူဝမ်က ရယ်သွမ်းသွေးလိုက်သည်။ သူ၏ မှောင်မိုက်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

ယွီရှူးနင်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ရှန်းမင်?”

ယင်ဝူဝမ် ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး… အရင်က လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်ပါ…”

ရေသူလေး၏ မျက်လုံးများက အားကျလေးစားမှုများဖြင့် တောက်ပသွား၏။

“ဝူဝမ်က အရမ်းမိုက်တာပဲ!”

ယင်ဝူဝမ်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ပြုံးလိုက်သည်။

“အကုန်လုံးက အတိတ်က အကြောင်းတွေပါ… အခုတော့ ကိုယ်က အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်ပါပဲ…”

ယွီရှူးနင်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

“အမြင့်ဆုံး အဆင့်လေ…”

ယင်ဝူဝမ် ရယ်မောလိုက်၏။

“ကိုယ်က ထိပ်တန်းအဆင့် ဝရမ်းပြေးလို့ ပြောချင်တာလား…”

ရေသူလေးက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယင်ဝူဝမ်၏ ရင်ထဲမှ ဝေဝါးနေသော ဝမ်းနည်းမှု ခံစားချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သူက ရေသူလေးကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး ရောင်ရမ်းနေသော ခြေထောက်ကို ကြည့်လိုက်၏။

“ဘာလို့ ရောင်နေတာလဲ… တစ်ခါတည်း အများကြီး လမ်းလျှောက်လိုက်လို့လား…”

ယင်ဝူဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ ခြေသလုံးကို ညှစ်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကိုယ် နှိပ်ပေးရမလား…”

လမ်းလျှောက်နေတုန်းက သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ခဏထိုင်ပြီး အနားယူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်များ ရောင်ရမ်းကာ ကိုက်ခဲနေပြီး နေရခက်နေကြောင်းကို ယွီရှူးနင် သတိထားမိသွားသည်။ အမျိုးသားက သူ့ကို ညှစ်လိုက်သောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ ညည်းတွားလိုက်မိ၏။

ရေသူလေးတွင် ကိုယ်ပိုင် ဘောင်းဘီ မရှိသဖြင့် ထိုနေ့မနက်က ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ ဘောင်းဘီတို တစ်ထည်ကို ပေးဝတ်ထားခဲ့သည်။ ဘောင်းဘီမှာ ချောင်ချိနေပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းသဖြင့် သူ၏ ခြေတံများက ပို၍ပင် သေးသွယ်နေပုံပေါ်၏။

ယင်ဝူဝမ်က ယွီရှူးနင်ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီ၍ ထိုင်စေသည်။ သူက ယွီရှူးနင်၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နူးညံ့ဖြူဖွေးနေသော ခြေသလုံးလေးများကို ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးကာ နာကျင်နေသော နေရာများကို အဓိကထား၍ နှိပ်ပေးနေ၏။

အမျိုးသားက ညှစ်လိုက်သောအခါ ယွီရှူးနင်က ညည်းတွားလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ အောက်ပိုင်းတွင် ပူနွေးမာကျောပြီး မတ်ထောင်နေသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် နေရခက်သွားလေသည်။

“ဝူဝမ်… အရမ်း မာနေတယ်…”

ယွီရှူးနင်က သူ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို လိမ်ကောက်လိုက်ပြီး သူ၏ တင်ပါးကို ဖိကပ်နေသော ပူနွေးသည့် အချောင်းကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ ရှောင်ဖယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အမျိုးသားက သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲကာ နောက်သို့ ပြန်ဆွဲယူလိုက်ပြီး နွေးထွေးသော ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်၏။

“မလှုပ်နဲ့… မဟုတ်ရင် နင်နင်က လိုချင်နေတယ်လို့ ကိုယ် သတ်မှတ်လိုက်မှာနော်…”

ယင်ဝူဝမ်က အက်ရှရှအသံဖြင့် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး… လူသားခန္ဓာကိုယ်က ပိုပြီး အဆင်ပြေတယ်… ရှေ့ကနေ အရင်လုပ်ပြီးမှ နောက်ကနေ လုပ်မယ်… လိုချင်လား… ဟင်…”

ယွီရှူးနင်က ချက်ချင်းပင် အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လိမ္မာစွာ ငြိမ်ကျသွားပြီး မလှုပ်မယှက် နေလိုက်သည်။ မနေ့ကမှ ထိုတုတ်ခိုင်ကြီးမားသော လီးကြီး၏ ထိုးသွင်းခြင်းကို ခံထားရသည်ဖြစ်ရာ ထိန်းချုပ်မရသော သာယာမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေး ကျိုးပဲ့သွားတော့မည်ဟုပင် ခံစားခဲ့ရ၏။ သူ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေဆဲဖြစ်ပြီး အသံပင် မထွက်ရဲချေ။

[နောက်ကနေလည်း ထည့်လို့ရတာလား…]

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ယွီရှူးနင်က စိတ်ထဲတွင် စနစ်ကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်သေးသည်။

System 520 က ဆိုလာ၏။

[Host… မင်းကို ဇီဝကမ္မဗေဒသင်ခန်းစာလေး သင်ပေးရမလား… မင်းရဲ့ အခြေခံဗဟုသုတက တော်တော်လေး အားနည်းနေတယ်…]

ယွီရှူးနင်က အထင်သေးခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

[ငါ သင်ဖူးပါတယ်နော်! ယောကျ်ားလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်!]

[… မိုက်တာပေါ့…]

System 520က နားမလည်နိုင်ပေ။ သူ အကုန်သိနေတယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ဗီလိန်​ကြီးရဲ့ လှည့်စားတာကို ခံနေရသေးတာလဲ။

[Host က ဘယ်လို သင်ယူခဲ့တာလဲ…]

ယွီရှူးနင်က ပြန်ဖြေသည်။

[အလယ်တန်း ဇီဝဗေဒဖတ်စာအုပ်ထဲမှာ ပါတာလေ…]

သူ၏ Host နေထိုင်ခဲ့သော ကမ္ဘာငယ်လေးကို တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုနိုင်ငံတွင် အရွယ်မရောက်သေးသူများအတွက် လိင်ပညာပေးမှုတွင် အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေပုံရသည်။ဥပမာ Host ၏ အခြေအနေမျိုးပေါ့။ ရုပ်ရှင်များ သို့မဟုတ် ကာမရာဂနိုးဆွသော စာပေများမှနေ၍ပင် သင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ System 520 ရုတ်တရက် နားလည်သွားလေသည်။

[Host… ဒါဆို… မင်းကို လိင်ပညာပေး ဗီဒီယိုတချို့ ပြပေးရမလား…]

ယွီရှူးနင်က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

[အိုကေ… ပြလေ…]

သူ သိတယ်လို့ ပြောပြီးသားကို၊ စနစ်က တော်တော် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတာပဲ။ ထားပါတော့လေ ကြည့်လိုက်မယ်၊ 520ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်။

သူက အမျိုးသား၏ ပခုံးကို မှီကာ မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး စနစ်က ပြသနေသော ဗီဒီယိုကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေး အိပ်ချင်နေသည်ဟု ထင်ကာ သူ့ကို အိပ်ပျော်စေရန် ကျောလေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေ၏။

ထိုသို့ ပွတ်သပ်ပေးနေစဉ် ရေသူလေး၏ မျက်နှာက ပိုပို၍ နီရဲလာပြီး မျက်ခွံအောက်ရှိ မျက်လုံးများကလည်း ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ရှားနေကာ အိပ်နေသည့်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ယင်ဝူဝမ် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ ရေသူလေး၏ ပါးကို ဆွဲညှစ်လိုက်၏။

“ဘာလို့ မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားတာလဲ…”

ယွီရှူးနင်က မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်ရည်စို့နေသော ငွေပြာရောင် မျက်လုံးများဖြင့် အမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ရင်ခွင်ထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ terminal ကို ယူရန် ပြေးသွားလေသည်။

“အသုံးချပြီးရင် ပစ်ချခဲ့တာလား… မင်း ခြေထောက်တွေကို ဘယ်သူက နှိပ်ပေးခဲ့တာလဲ…”

ယင်ဝူဝမ်က ဆိုဖာပေါ်သို့ နောက်မှီချလိုက်ပြီး အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ယွီရှူးနင်က ပါးစပ်ကို ဆူကာ စတားနက်တွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ ပေါ်လာသော အကြောင်းအရာများက စနစ်က သူ့ကို ပြသခဲ့သည်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။ ကြယ်တာရာခေတ်တွင်လည်း လိင်ဆက်ဆံခြင်းက သိပ်ပြီး ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူ terminal ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး နီရဲနေသော မျက်နှာကို အုပ်ထားလိုက်သည်။

ဒါဆို မနေ့က ယင်ဝူဝမ် သူ့ကို လုပ်ခဲ့တာတွေက အရမ်းကို ရင်းနှီးတဲ့ ကိစ္စတွေပေါ့? တီဗီမှာ ကြည့်ခဲ့ရတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေထဲမှာဆိုရင် ဇာတ်လိုက်မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးက ကုတင်ပေါ်ကို လဲကျသွားပြီးရင် ပြီးသွားတာပဲလေ။ သူတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြလဲဆိုတာ ယွီရှူးနင် တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဘူး။ အဲဒီနောက်ပိုင်း မိန်းကလေးက ကိုယ်ဝန်ရသွားနိုင်တယ် ဆိုတာကိုပဲ သိတာ။ ဒီလောက် ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စဖြစ်မယ်လို့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။

ယွီရှူးနင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

[ငါ… ငါလည်း ကလေးရနိုင်တာလား… ဗီလိန်နဲ့ ကလေးရနိုင်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ငါ လုပ်ခဲ့မိပြီ…]

System 520က ရှင်းပြ​လေသည်။

[မဟုတ်ပါဘူး… ရေသူဥတွေက မွေးရာပါ ချို့ယွင်းချက်ရှိတယ်…အဲဒါက မျိုးပွားအင်္ဂါအိမ်က ကောင်းကောင်း မဖွံ့ဖြိုးသေးလို့ မင်း ကလေးမရနိုင်ပါဘူး…]

ယွီရှူးနင် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ဆေးရုံတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ ကလေးမွေးဖွားသည်ကို သူ မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်မှ မွေးဖွားချိန်နှင့် မွေးဖွားပြီးနောက် နာလန်ထူသည့် အချိန်အထိ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ သိထား၏။ မွေးဖွားပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းကြောင့် အဆောက်အအုံပေါ်မှ ခုန်ချကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုပင် သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအတွေ့အကြုံက သူ့ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး တစ်လလုံးလုံး အိပ်မက်ဆိုးများ မက်စေကာ ကလေးမွေးဖွားခြင်းက မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူ့ကို နားလည်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ မိဘများက ကလေးအသစ်ရလာပြီး သူ့ကို မကြာခဏ လာမတွေ့သော်လည်း သူက အငြိုးမထားဘဲ နားလည်ပေးခဲ့၏။ သူ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း သူသိထားသဖြင့် သူတို့အပေါ် သံယောဇဉ် သိပ်မတွယ်ခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်း သေဆုံးသွားချိန်တွင် အရမ်းမနာကျင်ရစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

System 520က သူ၏ စိတ်ကို ဖတ်လိုက်နိုင်ပုံရသည်။

[Hostက ဒီကမ္ဘာငယ်လေးအတွက် ပြင်ပလူ တစ်ယောက်ပါ… သွေးသားတော်စပ်တဲ့သူ ချန်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းကို ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ စွမ်းအင်တွေ ပိုလိုလိမ့်မယ်… ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး…]

ယွီရှူးနင်က ဒေါသထွက်သွားသည်။

[နားလည်ပြီ… အဲဒီယုတ်မာတဲ့ ဗီလိန်ကြီးက ငါ့ကို လိင်ဆက်ဆံဖို့ လှည့်စားခဲ့တာပဲ… ငါ့မှာ​​တော့ သူ့ကို တကယ် ကူညီနေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ!]

[နောက်ဆုံးတော့လည်း Host က အချစ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို နားလည်သွားပြီပေါ့…]

တစ်ညလုံး ဆင်ဆာဖြတ်ခံထားရသော System 520 က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အကြောင်းပြန်စာ မရခင်မှာပင် ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေး၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရာ ဒေါသထွက်နေသော လက်သီးသေးသေးလေးဖြင့် ထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ နမ်းလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ…”

နမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် ယွီရှုးနင်သည် သူ၏ လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနေခက်စွာဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အမျိုးသားကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

“ခင်ဗျားနဲ့ ရှင်းစရာ စာရင်းရှိတယ်!”

ယင်ဝူဝမ်က ရန်တွေ့တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသော ရေသူလေးကို ရယ်သွမ်းသွေးချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဒီကောင်လေး စကားလုံးခြောက်လုံးတောင် ပြောနိုင်နေပြီပဲ၊ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလို့လဲ။

ရေသူလေးက သူနဲ့ ဘယ်လိုစာရင်းမျိုး ရှင်းချင်နေတာလဲဆိုတာ ယင်ဝူဝမ် သိချင်နေမိသည်။

Chapter 9 ended