Chapter 8

World 1- Chapter 8

ရေသူငယ်လေး၏ နူးညံ့သောအပေါက်လေးမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ဟနေပြီး၊ ဗီလိန်ကြီးက သူ၏ မျိုးပွားအိမ်ထဲသို့ ဆောင့်သွင်း၍ သုက်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အကြေးခွံများမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ပိတ်၍မရတော့ခြင်း

******

လူသူကင်းမဲ့နေသော ကျောက်ဆောင်တန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတစ်ဝိုက်မှ ရှက်သွေးဖြာစေလောက်သော ညည်းတွားသံများနှင့် ရှိုက်ငိုသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ မည်သူမဆို ထိုနေရာတွင် တဏှာရာဂကြွဖွယ်ရာနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော လုပ်ရပ်များ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

ယင်ဝူဝမ်သည် ရေသူငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ နေရာရွှေ့လိုက်ပြီး ဖြစ်၏။ သူသည် ယွီရှူးနင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ကာ ကျောက်ဆောင်နံရံတွင် ဖိကပ်ထားပြီး ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာပြင်ကြောင့် ကျောပြင်ထိခိုက်မည်စိုး၍ ဂရုတစိုက် ကာကွယ်ပေးထား၏။ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ဖိထားသည်။

လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဟန်ချက်ညီညီ အသုံးပြုလျက် သူသည် အားပါးတရ ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယွီရှူးနင်ကို နောက်သို့ဆွဲယူကာ အူတိုင်ထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးထည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ ရေသူငယ်လေးမှာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးသွားရပြီး ကျဆင်းလာသော မျက်ရည်များကို အမျိုးသားက လျှာဖြင့်လျက်ကာ ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။

“အာ့… အရမ်း ပြင်းလွန်းတယ်… ဝူး ဝူး…”

ယွီရှူးနင်သည် အမျိုးသား၏ အနားမပေးသော တိုက်ခိုက်မှုများကို လုံးဝ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အကြိမ်ကြိမ် ထိုးသွင်းခံရမှုကြောင့် သူ၏ စအိုဝရှိ နူးညံ့သော အသားစိုင်လေးများမှာ ဖူးယောင်ကာ နီရဲနေ၏။ ဆောင့်ချက်တိုင်းက သူ၏ အာရုံခံစားမှု အလွယ်ကူဆုံး နေရာများကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အနူးညံ့ဆုံး အပေါက်လေးထဲသို့ ဆောင့်ဝင်သွားသည်။

စိုစွတ်ပြီး ဗွက်ထနေသော လမ်းကြောင်းလေးသည် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာမှုကို တားဆီးနေသည့်အလား၊ သို့မဟုတ် မခွဲခွာရက်သလို ဖက်တွယ်ထားသည့်အလား ကျူးကျော်သူကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ညှစ်ယူထား၏။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆွဲဆန့်ဖွင့်လှစ်ခံရကာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြည့်ဝစွာ ထိုးဖောက်ခံရမည့် ကံကြမ္မာမှတော့ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“နင်နင်…အတွင်းထဲမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုစွတ်ပြီး တင်းကျပ်နေရတာလဲ? အရမ်းကောင်းတာပဲ… လိမ္မာတယ်…”

သူ့လက်အောက်မှာတင် အငမ်းမရ စုပ်ယူချင်နေတဲ့ ပါးစပ်ပေါက်လေး ရှိနေတော့ ယင်ဝူဝမ်လည်း စိတ်ကိုမချုပ်တည်းနိုင်တော့ပေ။ ထပ်ပြီးလည်း မထိန်းထားချင်တော့ဘဲ ခါးကိုအားပြုကာ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ မာကျောပြီး ပူနွေးကာ တုတ်ခိုင်သော လီးကြီးသည် လမ်းကြောင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက်သွား၏။ ဒစ်ခေါင်းဖြင့် အတွန့်အခေါက်များကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အာရုံခံစားမှု လွယ်ကူသည့် အသားစိုင်လေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်တိုက်ချောမွတ်စေသည်။ သူ၏ ဂွေးဥများကိုပင် ထိုကျဉ်းမြောင်းပြီး တင်းကျပ်နေသော အပေါက်လေးထဲသို့ အတင်းအကျပ် သွင်းချင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“အာ့…”

ယွီရှူးနင်သည် နာကျင်မှုနှင့် သာယာမှု ရောယှက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ညည်းတွားသံတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခါးလေးမှာ သိသိသာသာ ကော့တက်သွား၏။ ချယ်ရီသီးလေးများကဲ့သို့ နီရဲနေသော သူ၏ နို့သီးခေါင်းလေး နှစ်ခုကို အမျိုးသားက နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် စုပ်ယူလျက်ပေးနေသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာလျက် ဆီးခုံကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ဗိုက်… ပေါက်သွားပြီ…”

ရေသူငယ်လေးသည် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိဘဲ သူ၏ လမ်းကြောင်းအတွင်းမှ အထိခိုက်မခံဆုံးနှင့် အာရုံခံစားမှု အလွယ်ကူဆုံး နေရာကို အမျိုးသားက အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်သွင်းနေသည်ကိုသာ ခံစားနေရပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ပြဲသွားတော့မည့်အလား လုံးဝ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရတော့မည့်အလား ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

“ဝူး ဝူး…”

ယွီရှူးနင်သည် သူ့အပေါ်မှ အမျိုးသားကို တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်ပင် ထုရိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၊ အမြီးဖျားလေးအထိပင် တင်းမာနေ၏။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒေါသတကြီး ရစ်လုံးထခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသံလေးမှာ အမောတကောဖြစ်လျက် နှာသံလေးများ စွက်နေလျက် ချစ်စရာကောင်းမှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုတို့ ရောယှက်နေသည်။

“တော်ပြီ… မလုပ်နဲ့တော့!”

‘ရေသူငယ် စွယ်စုံကျမ်း’ ကို ဖတ်ထားဖူးသော ယင်ဝူဝမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိနေ၏။ သူ ရေသူလေးကို ဖက်ထားပြီး ချော့မော့လိုက်သည်။

“နင်နင်၊ မကြောက်နဲ့… မင်းရဲ့ဗိုက် ပေါက်မသွားပါဘူး၊ မင်းရဲ့ မျိုးပွားအိမ်ကို သွားထိနေလို့ပါ…”

ရေသူငယ်လေးသည် အလိုးခံရပြီးနောက် တစ်ခါတည်း စကားလုံး ငါးလုံးဆက်တိုက်ပင် ပြောနိုင်သေးသည်၊ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်တာ အရမ်းဆိုးရွားသွားပုံရ၏။

အမျိုးသားသည် အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်သော်လည်း အားပါမှုကတော့ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရေသူလေး၏ မိန်းမကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေသော လီးကြီးသည် မျိုးပွားအိမ်အဝကို အနားမပေးဘဲ ဆောင့်လိုးနေ၏။ အဆက်မပြတ် ဆောင့်လိုးခံရလွန်းသဖြင့် နူးညံ့အိစက်သွားသော အသားစိုင်လေးများမှာ တုန်ယင်လျက် အနည်းငယ် ပွင့်ဟသွား၏။ ထိုဟသွားသည့်ကြားမှ ဖူးယောင်ကာ ခရမ်းရောင်သန်းနေသော လီးတံတုတ်တုတ်ကြီးကို တွေ့မြင်နေရပြီး၊ ထိုအရာကြီးက အဆုံးထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မည့်အလား မနားတမ်း အတင်းအကျပ် တိုးဝင်နေသည်။

ယွီရှူးနင်သည် သူ၏ ဗိုက် ပေါက်မသွားဘူးဆိုသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ အမျိုးသား၏ အရှိန်က အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသော်လည်း ဆောင့်ချက်တိုင်းက သူ၏ မိန်းမကိုယ်အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ အပေါက်ငယ်လေးကို ထိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျဉ်စိမ့်စိမ့် သာယာမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အောက်ပိုင်းက သူ့အပိုင်မဟုတ်တော့သလို ခံစားချက်မျိုး မရှိတော့ပေ။

ဧရာမ လီးကြီးသည် သူ၏ အရည်များရွှဲနစ်နေသော နီရဲသည့် မိန်းမကိုယ်ထဲသို့ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေပြီး သူ၏ မျိုးပွားအိမ်ထဲသို့ အနားမပေးဘဲ ဆောင့်သွင်းနေခြင်းဖြင့် သာယာမှု လှိုင်းတံပိုးများကို ဖန်တီးပေးနေ၏။

ယွီရှူးနင်၏ မျက်နှာလေး ရဲတက်လာကာ ချစ်စရာ ညည်းသံလေးများ ထွက်ကျလာသည်။ သို့သော် အမျိုးသားက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ပစ်လိုက်သဖြင့် အသံတိတ်သွားရပြီး အတန်ကြာမှသာ အလွှတ်ပေးခံရ၏။

“ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ…”

ရေသူငယ်လေးက နှုတ်ခမ်းစူ၍ ပြောလိုက်ရာ အစုပ်ခံရလွန်းသဖြင့် ဖူးယောင်နေသော ပန်းပွင့်ဖတ်လေးများကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းများ၊ စိုစွတ်နေသော ငွေပြာရောင် မျက်လုံးများက အတောက်ပဆုံး ကျောက်မျက်ရတနာများထက်ပင် ပိုမိုလှပနေ၏။

သူ၏ ပါးပြင်များမှာ နီရဲနေသည်။ သနားစရာကောင်းသင့်သော အမူအရာဖြစ်သော်လည်း ရမ္မက်ဆန္ဒများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမျိုးသားအတွက်မူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက် သိမ်းပိုက်လိုစိတ်များကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေရုံသာ ရှိသည်။

“နည်းနည်း ပိုကြမ်းတာက ပိုကောင်းတယ်မလား နင်နင်၊ မင်း ဒီမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပန်းထုတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”

ယင်ဝူဝမ်သည် မျက်လွှာတစ်ဝက်ချလျက် ရေသူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော အသံထဲတွင် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော ရမ္မက်ဆန္ဒများ၊ အသက်ရှိုက်သံများ ရောယှက်နေလျက် နူးညံ့စွာ လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့၏ ဆက်စပ်နေသော အင်္ဂါများကို လက်ဖြင့် ဆော့ကစားလိုက်ချိန်တွင်၊ အားပါးတရ ဆောင့်လိုးမှုများကြောင့် အပြင်သို့ လျှံကျလာကာ ပင်လယ်ရေနှင့် ရောသွားသည့် ချောကျိကျိ ရမ္မက်အရည်များကိုပါ စမ်းသပ်မိလိုက်သည်။

“အထဲမှာ ညှစ်ထားတုန်းပဲလေ… ကိုယ့်ကို ပြန်ထွက်ခွင့်မပေးတဲ့ ရေသူငယ်လေး… မင်းက တော်တော် ခေါင်းမာတာပဲ…”

ယွီရှူးနင်သည် သူ၏ စကားများကြောင့် အလွန် ရှက်သွေးဖြာသွားရပြီး သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမကိုယ်ကြွက်သားများက ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ စော်ကားခံရမှုကို လိုလားနေသည့်အလားပင်။ အမျိုးသား၏ လီးကြီး ဆောင့်သွင်းလာတိုင်း ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်စုပ်ယူလိုက်ပြီး နူးညံ့သော အသားစိုင် နေရာတိုင်းက လီးတံကို တင်းကျပ်စွာ တွယ်ကပ်ကာ လီးကြီးတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်သွားစေ၏။

“ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး…”

ရေသူငယ်လေးက အလကားသက်သက် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသော ဆောင့်ချက်များကြောင့် သူ၏ အသက်ရှူသံများသာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်သွားရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားပြီး မိန်းမကိုယ်ကြွက်သားများက လီးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ညှစ်ယူလိုက်ချိန်တွင် နောက်ထပ် အထွတ်အထိပ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ တံတွေးများပင် စီးကျလာ၏။

“အာ့—!”

သာယာမှုက သူ၏ မိန်းမကိုယ်အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ့ကို ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်ယင်သွားစေသည်။ သူ၏ မိန်းမကိုယ်ကြွက်သားများက လီးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားပြီး ရေဆာနေသော ပါးစပ်ပေါက်လေးတစ်ခုအလား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ခဲစုပ်ယူနေ၏။

အတွင်းနံရံများ၏ ကျုံ့ဆန့်မှုကြောင့် အမျိုးသားမှာ တိုးတိတ်စွာ ညည်းတွားသွားရသည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရေသူငယ်လေး၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့သော လျှာဖြင့် ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မွှေနှောက်လိုက်၏။

ယွီရှူးနင်သည် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲနေသည်။ အနမ်းခံ​နေရစဉ် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝေဝါးစွာ လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ရှိုက်ငိုကာ သူ့အပေါ်မှ အမျိုးသားကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အမျိုးသားသည် သူ၏ ထောင့်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖိချလိုက်၏။ သူ၏ လီးကြီးက ရေသူငယ်လေး၏ နူးညံ့သော မျိုးပွားအိမ်ထဲသို့ အားပါးတရ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဒစ်ခေါင်းက နူးညံ့သော အပေါက်လေးထဲတွင် ပိတ်မိကာ ကြီးထွားလာပြီး မျိုးပွားအိမ်နံရံများ၏ နူးညံ့သော အသားစိုင်များဆီသို့ သုက်ရည်များကို အလုံးအရင်းဖြင့် ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

စိုစွတ်နေသော ပန်းဝတ်ရည်များနှင့် ရောနှောနေသည့် နောက်ကျိကျိ အဖြူရောင်အရည်များက သေးငယ်သော မျိုးပွားအိမ်လေးကို ပြည့်လျှံသွားစေပြီး လီးကြီး၏ အနည်းငယ်သော လှုပ်ရှားမှုကပင် ရှက်စရာကောင်းလောက်အောင် စေးကပ်စိုစွတ်နေသော အသံကို ထွက်ပေါ်စေ၏။

“အင့်—!”

ယွီရှူးနင်သည် သာယာမှုများ​ လွှမ်းမိုးသွားသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း ဓာတ်လိုက်ခံရသကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်မရအောင် တက်ကြွသွားသည်။ သူ၏ အမြီးဖျားလေးက တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ သွေးကြောများက ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကာ သူ မခံနိုင်တော့ဘဲ ကြီးမားသော ဒစ်ကြီးကို စိုရွှဲသွားစေသည့် အရည်နောက်တစ်ကြောင်းကို ပန်းထုတ်လိုက်ပြန်၏။

ရေသူငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များက ပြတ်ကျသွားသော ပုတီးစေ့များအလား စီးကျလာသည်။ ယင်ဝူဝမ်သည် သူ့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် မနမ်းနိုင်တော့သဖြင့် ပုလဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မျက်ရည်များကို စုဆောင်းရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ​​ရေသူ​​လေးကို နှစ်သိမ့်ရန် ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်၏။

ရေသူလေးသည် အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ယူလိုက်ရသည်။ အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးနောက် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော ယွီရှူးနင်က ရှိုက်ငိုကာ “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မကူညီတော့ဘူး…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယင်ဝူဝမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရယ်မောချင်စိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ရေသူငယ်လေးကို သူ တကယ် ခြောက်လှန့်လိုက်မိပြီ ထင်၏။ သူက ချော့မော့လိုက်သည်။

“နင်နင် ကိုယ် အရင်က စစ်မြေပြင်မှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး အင်းဆက်တွေရဲ့ ကူးစက်မှုကို ခံခဲ့ရလို့ အင်းဆက်ဘုရင်မရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကိုယ် ဒီလို ဖြစ်နေတာ။ ပုံမှန်ဆိုရင် ကိုယ် ဒီလောက် မကြမ်းပါဘူး…”

ယွီရှူးနင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ယင်ဝူဝမ် သူ့အပေါ် ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သို့ ဆက်ဆံသည်ဆိုသည်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထိူသူက သူ၏ တောင်းဆိုမှုတိုင်းကို အမြဲတမ်း ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး သူ့ကို အဖိုးတန် ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ဒါကြောင့် သူ သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်၏။

အို…တုံးအလိုက်တဲ့ ရေသူလေး…

အိပ်ယာပေါ်ရောက်လျှင် ယောကျ်ားတွေ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်ကို သနားစရာ ရေသူငယ်လေး မသိရှာပေ။ သူ၏ ပုံမှန် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဟန်ဆောင်မှုကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ?

“နင်နင် နောက်တစ်ခါ ကိုယ် မင်းကို လိုအပ်ရင် မင်း ကိုယ့်ကို ကူညီပေးဦးမှာလား?”

ယင်ဝူဝမ်သည် သူ၏ အထူးအခြေအနေကို ပုံမှန် လိုအပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်၏။

“အင်း…”

ယွီရှူးနင်က နှုတ်ခမ်းစူကာ မတတ်သာဘဲ သဘောတူလိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ ရင်ဘတ်ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

“ဝူဝမ် ထုတ်တော့…”

သုက်လွှတ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် အမျိုးသား၏ မတ်တောင်နေဆဲဖြစ်သော လီးကြီးသည် သူ၏ အတွင်းထဲတွင် မာကျောနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယွီရှူးနင်သည် ယင်ဝူဝမ် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေ၏။

ယင်ဝူဝမ် အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်တော့ သူ၏ နီရဲဖူးယောင်နေသော အပေါက်လေးထဲမှ စိုစွတ်ပြီး တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေသော လီးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ဖျက်ဆီးခံထားရသော အပေါက်လေးမှာ ကောင်းစွာ ပိတ်မရတော့ဘဲ ၎င်း၏ အဝလေးသည် ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေကာ သုက်ရည်များ ထွက်ကျလာသည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ယုတ်ညံ့လွန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ မှောင်မိုက်သွားပြီး အလိုအလျောက် တံတွေးမျိုချလိုက်မိ၏။

ယွီရှူးနင်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်နေရာမှ အကြေးခွံများကို သနားစရာကောင်းအောင် သုတ်လိုက်သည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိုးသွင်းခံရမှုကြောင့် သူ၏ အမြီးရှိ အခြားနေရာများထက် ပိုမိုနူးညံ့ပြီး အာရုံခံစားမှု ပိုမိုလွယ်ကူသော နူးညံ့သည့် အကြေးခွံများမှာ ယခုအခါ ပွင့်ဟနေပြီး ပိတ်၍မရတော့ပေ။ သူ၏ နူးညံ့သော လီးလေးနှင့် တောက်ပသော နီရဲနေသည့် အပေါက်လေးတို့မှာ ဖုံးကွယ်မရဖြစ်နေပြီး ယွီရှူးနင်ခမျာ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် ညီညာသွားစေရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပွတ်သပ်ကြည့်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

“ပျက်သွားပြီ…”

ရေသူငယ်လေးမှာ ထပ်ငိုချင်လာပြန်သဖြင့် မျက်လုံးလေးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ၊ ပုလဲလုံးလေးများ ပြုတ်ကျလာတော့မည့်အလား တရှုံ့ရှုံ့ ရှိုက်ငိုနေလေ၏။

ယင်ဝူဝမ်သည် နောက်ဆုံးတော့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ရေသူလေးကို ကမ်းစပ်သို့ ပွေ့ချီသွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလိုးခံရမှုကြောင့် အကြေးခွံများမှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သူက ဂရုတစိုက် ပြန်စီပေးကာ လိမ်းဆေး လိမ်းပေးပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ နူးညံ့သော အကြေးခွံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိတ်သွားပြီး ဖူးယောင်နေသော အပေါက်လေးကို ဖုံးကွယ်သွား၏။

“မပျက်ပါဘူး နင်နင်ရယ်၊ ကြည့်လေ၊ ပိတ်သွားပြီ…”

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူငယ်လေး၏ အနည်းငယ် ဖူးယောင်နေသော မျက်ခွံလေးများကို နမ်းလိုက်သည်။

ယွီရှူးနင်က မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ တကယ်ပဲ ပြန်ကောင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ ငိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရေသူငယ်လေးသည် မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ၏ အမြီးကို ခါရမ်းတတ်သော်လည်း ယခုမူ အမြီးကိုပင် မခါနိုင်တော့သဖြင့် သူ မည်မျှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို ပြသနေ၏။

“ကိုယ် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် နင်နင်ရယ်… ကိုယ် မင်းကို အနားယူဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်…”

စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းသော လိင်ဆက်ဆံမှုတစ်ခု အပြီးတွင်၊ အထူးသဖြင့် သူချစ်ရသော ရေသူငယ်လေးနှင့် ဖြစ်သောကြောင့် အမျိုးသားသည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေ၏။

ယင်ဝူဝမ်သည် ရေသူငယ်လေးကို ကမ်းစပ်သို့ ပွေ့ချီသွားလိုက်သည်။ ပါမဲလာဂြိုဟ်မှ မှာယူထားသော အာကာသယာဉ်ငယ်လေးတစ်စင်းကို အနီးအနားတွင် ရပ်နားထားသည်။ ကိုယ်ပိုင်အာကာသယာဉ်တစ်စင်းဖြင့် ခရီးသွားမည်ဆိုပါက လုပ်ငန်းစဉ်များ ရှုပ်ထွေးပြီး လေယာဉ်မှူးလိုင်စင်လည်း လိုအပ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယင်ဝူဝမ်က လမ်းကြောင်းဖောက်ကာ ယွီရှူးနင်ကို ဘီယွဲ့ဂြိုဟ်ပေါ်သို့ ဘယ်လိုနည်းဖြင့် ခေါ်လာခဲ့သလဲဆိုသည်မှာ အတော်လေး ပဟေဠိဆန်လှ၏။

အာကာသယာဉ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် ယာဉ်မောင်းခန်း ပါရှိပြီး အနောက်ဘက်တွင် အနားယူရန်နှင့် ဖျော်ဖြေရေး အခန်းများ ပါရှိ၏။ “အသေးစား” ဟု ခေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် တော်တော်လေး ကြီးမားသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အန္တရာယ်များပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စကြဝဠာကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခရုခွံပုံစံ ကုတင်တစ်လုံးနှင့် ကြယ်ငါးပုံစံ beanbag ကုလားထိုင်တစ်လုံး တပ်ဆင်ထားသော အကြီးဆုံးအခန်းတွင် တည်းခိုခဲ့ကြသည်။ ယင်ဝူဝမ်သည် ရေသူငယ်လေးကို ရေဆေးကြောပေးပြီး ကုတင်ပေါ်တွင် ချထားပေးလိုက်ရာ ထိုရေသူလေးသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့၏။

ဓာတ်ခွဲခန်းရှိ ပေါက်ဖွားခန်းထဲတွင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ရေသူငယ်လေးသည် ပင်လယ်ရေကို ကြီးကြီးမားမား လိုအပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ အမြီးကို စိုစွတ်နေစေရန် ရေစိမ်ထားရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီး ယင်ဝူဝမ်နှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်စေသည်။

သုတေသနဌာနတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော အကျင့်များကြောင့် အခန်းများ လုံလောက်စွာ ရှိနေသော်လည်း ယွီရှူးနင်သည် ယင်ဝူဝမ်နှင့် ခွဲအိပ်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ အထိအတွေ့ငတ်မွတ်မှုရောဂါကို ကျေနပ်စေရန် ဗီလိန်ကြီးများအပေါ် မှီခိုနေရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တစ်ကြိမ်က ယွီရှူးနင် သူ၏ AI ဖြင့် ဂိမ်းဆော့နေစဉ် သူ၏ အထိအတွေ့ငတ်မွတ်မှုရောဂါက ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ယင်ဝူဝမ်က အနီးအနားတွင် မရှိသဖြင့် ကျယ်ဝန်းလှသော အာကာသယာဉ်အတွင်း ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ရှာတွေ့သောအခါ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေသော နေရခက်မှုကြောင့် သတိလစ်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ယွီရှူးနင်သည် သူ၏ အမြီးဖြင့် လမ်းလျှောက်နိုင်သော်လည်း သိပ်မကျွမ်းကျင်လှပေ။ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ဇာမဏီငှက်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်အလား သူ့ဆီသို့ ပျံဝဲလာပြီး တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားတတ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုကဲ့သို့ ထပ်ဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူသည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ ရေသူလေး၏ အနားတွင်သာ နေထိုင်တော့၏။

ရေသူငယ်လေးသည် သပ်ရပ်လှပသော ခရုခွံကုတင်လေးပေါ်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်မောကျနေပြီး သူ၏ အေးချမ်းလှသော အိပ်စက်နေသည့် မျက်နှာလေးက အမျိုးသား၏ အကြည့်များကို ဖမ်းစားထားသည်။

ယင်ဝူဝမ်သည် သူ၏ ဘေးတွင်ထိုင်ကာ သူ၏ ကျစ်ဆံမြီးကို ဖြည်ပေးလိုက်ပြီး ရေသူငယ်လေး၏ ဆံပင်များကို ခြောက်သွေ့စေရန် နူးညံ့သော တဘက်တစ်ထည်ကို အသုံးပြုလိုက်၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် အိပ်ရာမဝင်မီ သူ့ကိုယ်သူ ခြောက်သွေ့အောင် လုပ်လေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ယွီရှူးနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်ရာခင်း၏ နေရာအတော်များများကို စိုရွှဲသွားစေသော်လည်း ယင်ဝူဝမ်က လုံးဝ စိတ်မခုပေ။ သူသည် စိုစွတ်နေသော ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ရေသူငယ်လေးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်လေတော့၏။

Chapter 8 ended