Little Creampie:
Chapter 23

ကျင်းလော့သည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ပြီး တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ရှောင်းဝမ်လင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်တွန်းထိုးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အဖွဲ့လိုက်လက်တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ခဲ့သည့် ကျင်းလော့အနေဖြင့် လွတ်မြောက်အောင် မတတ်နိုင်လျှင်ပင် အချိန်ဆွဲကာ ရှောင်းဝမ်လင်အတွက် အခက်အခဲဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့၏။

သို့သော် အမှန်တရားမှာ ရှောင်းဝမ်လင်၏ အားသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ကျင်းလော့ လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းမှ အားစိုက်၍မရခဲ့ပေ။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ အားသည် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်သည်ကို ကျင်းလော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင်မှ ကျင်းလော့သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ကိုယ်ကာယအားနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုသည် မည်မျှထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ရုတ်တရက် သိမြင်လာခဲ့သည်။ ရှောင်းဝမ်လင်က ဤနည်းဖြင့် သူ့ကိုတားဆီးနေသော်လည်း သူ့အနေဖြင့် တားဆီးနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။

ကျင်းလော့သည် အံကြိတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် အားစိုက်ရုန်းကန်ခဲ့၏။ ရှောင်းဝမ်လင်က တစ်ဖက်လက်ဖြင့် သူ့ခါးကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဖိထားပြီး ကျင်းလော့သည် သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ လုံးဝကျရောက်သွားကာ အသက်ပင်မရှူနိုင်တော့ပေ။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ထိုကဲ့သို့ဖမ်းနှောင်မှုမျိုးကို ငြီးငွေ့နေပုံရသည်။ သူသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး ကျင်းလော့၏မျက်နှာကို စားပွဲပေါ်သို့ အဓမ္မဖိချလိုက်သည်။

ဆီးနှင်းဖြူရောင် တင်းတင်းရင်းရင်း တင်ပါးလေးသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထင်ရှားစွာပေါ်နေ၏။ သူရုန်းကန်နေစဉ် လက်မောင်းပေါ်က အသားများသည် နူးညံ့ပြီး အထူးပင်ပျော့ပျောင်းသော တွန်းကန်အားရှိပုံပေါက်နေသည်။ စားပွဲအလယ်ရှိ အပေါက်လေးသည် ဟစိစိဖြစ်နေပြီး ယောက်ျားသားအား ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် ဖြားယောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင် ယဉ်ကျေးစွာပြောလိုက်သည် “မင်းရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ”

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြောင်းပြချက်ရှာနေခြင်းသာဖြစ်သော်လည်း  ကျင်းလော့မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အိုမီဂါဖြစ်နေပြီး ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဝင်ရောက်မှုအား မခံနိုင်ပေ။

ကျင်းလော့သည် သူ၏လှပသော မျက်ဝန်းများကို ကျယ်ပြန့်စွာဖွင့်လိုက်ပြီး “မဖြစ်ဘူး… မဖြစ်…”

သူ၏ ပခုံးရိုးများ အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။ ကျင်းလော့ အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး အံကြိတ်ကာ “မင်းပြောတာ ရှင်းနေတာပဲ… မင်းပြောတာ… မင်းငါ့ကိုလိမ်တယ်..”

ရှောင်းဝမ်လင်၏လက်သည် ကျင်းလော့၏ပခုံးရိုးပေါ်တွင် ဖိထား၏။ ကျင်းလော့၏ကျောပြင်သည် စားပွဲပေါ်တွင် လှဲနေပြီး သူ၏နှင်းဖြူရောင်အသားများသည် ဖြောင့်စင်းနေ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် သူ၏အတွင်းခံဘောင်းဘီကိုဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ကြီးမားထူထဲသောလိင်တံသည် ကျင်းလော့၏ပေါင်နှင့်ကပ်နေသည်။ ကျင်းလော့သည် အပူချောင်းကြီးကြောင့် ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်သွားပြီး ထိုအပူချောင်းနှင့်အတူ ခုန်နေသည့်အပြာရောင် သွေးကြောများကို ထိတ်လန့်စွာခံစားလိုက်ရသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် အချိန်အကြာကြီး သည်းခံထားပြီးပြီပင်။

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့အပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်လာကာ ကျင်းလော့၏လိင်တံပေါ်ရှိ ခေါင်းလောင်းလေးကိုလှုပ်ဆော့ကစားရင်း ပြုံးပြုံးလေးပြောလိုက်၏ “တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ မဟုတ်ရင်တောင် ယောက်ျားတစ်ယောက် အိပ်ရာထဲမှာ ပြောတဲ့စကားကို ဘယ်လိုလုပ်ယုံနိုင်ရတာလဲ?”

ရှောင်းဝမ်လင်၏ ကြီးမားသောလိင်တံသည် နူးညံ့နေသော အပေါက်ဝလေးကို ဖိထား၏။ ကြီးမားသောလိင်တံခေါင်းကြီးသည် စိုစွတ်နေသောအပေါက်ဝကိုထိကပ်နေသည်။ ထိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပူပြင်းသောအသားချောင်းကြီးနှင့်ထိတွေ့မိသောအခါ အပေါက်သည် တင်းကျပ်သွား၏။ စိုစွတ်နေသော စအိုဝသည် ပန်းရောင်ရှိပြီး  ကျင်းလော့၏စိုစွတ်သောအရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ကျင်းလော့သည်ထိတ်လန့်ငေးမောနေပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေ၏။ သူသည် အလန့်တကြား ရုန်းကန်ဖို့ကြိုးစားနေစဉ် ရှောင်းဝမ်လင်က ကျင်းလော့၏လက်ကို နူးညံ့စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ ပြုံးရယ်ရင်း ပြောလိုက်၏။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းကအိုမီဂါမှမဟုတ်တာ မင်းအလိုးခံရရင်တောင် အမှတ်သားဖြစ်သွားမှာမဟုတ်သလို ကိုယ်ဝန်လဲမရနိုင်ဘူးလေ”

“အချစ်ကလေး ကိုယ့်ကိုပေးလိုးပါအုန်းကွာ… ကိုယ်အကြာကြီး သည်းခံထားရတာ… စိတ်လျှော့နော်..”

ရှောင်းဝမ်လင်၏ လိင်တံသည် အသားဝကို ဖိထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း၊ တိုးဝင်သွားပြီး အတွင်းထိဝင်ရောက်လာသည်။

ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်တုန်ခါနေပြီး သူ၏ပေါင်များမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် တုန်ရီနေသည်။

သူသည် လိင်တံ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရ၏။ အတွင်းနံရံ၏အသားများကို တွန်းဖွင့်ရင်း သူ၏အနုနယ်ဆုံးနေရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနှင့် စူးစူးဝါးဝါး ဝင်ရောက်လာသည်ကိုခံစား‌နေရ၏။

တွေဝေမေ့မျောနေစဉ် သူသည် အရင်က ဟိုတယ်ခန်းတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝဖွင့်ပြီး သူ့ရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ကျူးကျော်ခဲ့သည့်အချိန်ကို ပြန်လည်ခံစားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျင်းလော့၏လက်များက စားပွဲစွန်းကိုတင်းတင်း ကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သတိပြန်ရလာချိန်တွင် ရှောင်းဝမ်လင်ကသူ့ကိုဖိချလိုက်သည့်အခါ ခံစားရသောအရှက်သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည်ကို သူသိလိုက်ရသည်။ – ဘာကြောင့်ဆိုတော့ သူဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

“ထုတ်.. ထုတ်ပေးပါ.. ကြီးလွန်းနေပြီ..”

ကျင်းလော့၏ အသံတွင် ငိုသံများပါလာပြီး သူ၏လက်ချောင်းများက စားပွဲပေါ်တွင် အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်ခဲ့၏ “ကြီးလွန်းတယ်…”

ရှောင်းဝမ်လင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ရှုနေသော်လည်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူက ကျင်းလော့၏ခါးကို ညှပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ထူထဲသော လိင်တံကြီးကို ထိုသေးငယ်နုနယ်သော အပေါက်လေးထဲသို့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိုးသွင်းလိုက်၏။

လက်ချောင်းများဖြင့် အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားနေသည့် အတွင်းနံရံကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အပေါက်လေးက ပို၍ပူပြီး မာကျောသော အရာဝတ္ထု ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တင်းကျပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ အပူနှင့်ချောမွေ့သော ကာမရည်များဖြင့် ပြည့်နေသည့် အသားလမ်းကြောင်းလေးထဲ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် တုန်ရီနေသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူ့အားပြင်းပြင်းထန်လိုးပစ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်စွာထွက်ပေါ်နေပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် အတွင်းကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏သည်းခံစိတ်အားလုံးကို သုံးစွဲပြီးဖြစ်သည်။

ကျဉ်းမြောင်းစိုစွတ်နေသော အသားတွင်းလမ်းကြောင်းသည် တွန့်လိမ်နေပြီး ချစ်ရည်များသည် သူ၏လိင်တံထိပ်ဖူးပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ဖြန်းထွက်နေသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်မောင်းပေါ်က သွေးကြောများသည် အားစိုက်ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် ဖောင်းကြွလာနေ၏။

ကျင်းလော့သည် သူ၏အတွင်းလမ်းကြောင်းကို အလွန်တုတ်ပြီး ပူနွေးသော လိင်တံကြီးဖြင့် ထိုးသွင်းခံရသည်ကို ခံစားနေရပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော သုတ်လွှတ်ချင်စိတ်ကို ခံစား‌လာရ၏။

သူ၏ အသားလမ်းကြောင်းအတွင်းတွင် စူးပြီးနူးညံ့သော ထိတွေ့မှုကို ခံစားနေရသည်။ ချဉ်ပြီး ဖန်သည့်အရသာနှင့် ပူပြင်းမာကျောသော အရာဝတ္ထုက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ပွတ်တိုက်နေသဖြင့် သူ၏ဝမ်းဗိုက်သည် အဆက်မပြတ် တင်းကျပ်လာ၏။

ကြမ်းတမ်းပြီးကြီးမားသော ဤလိင်တံသည် နှေးကွေးစွာဝင်ရောက်လာနေသည့်တိုင် ၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော သဘာဝကို ဖုံးကွယ်၍မရပေ။ လေးလံစွာ အသားလမ်းကြောင်း အတွင်းသို့ တွန်းဝင်လာပြီး နှေးကွေးစွာ ဝင်ရောက် နေသည့်တိုင် အတွင်းနံရံကို ပွတ်တိုက်မိသည့်အခါ ဖော်ပြ၍မရသော သုတ်လွှတ်ချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ၏ပေါင်များကို အနည်းငယ်တုန်ယင်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အရှေ့ဘက်ရှိ ခေါင်းလောင်းလေးမှလည်း သိမ်မွေ့ သော အသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျင်းလော့သည် အသက်ရှူကျပ်လောက်သည်အထိ သာယာမှုကိုခံစားနေရသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သားအိမ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာထိကို လှုံ့ဆော်ခံရပြီး မကြာခဏဆိုသလို စိုစွတ်နေသော အရည်များ ပန်းထွက်လျက်ရှိသည်။ သူသည် အိုမီဂါ၏ လိင်စိတ်လှုံ့ဆော်ရည်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲ ပန်းထုတ်နေမိသည်။

စေးကပ်စိုစွတ်နေသော အရည်များသည် လိင်တံထိပ်ကို ဆက်တိုက်ဖြန်းချနေ၏။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် အလွန်ပင်သာယာမှုကို ခံစားရပြီး ကျင်းလော့၏ ခါးကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ညှစ်ဖမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ တင်ပါးများကိုလည်း ကျေနပ်စွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းဝမ်လင်၏ စိတ်ထဲ၌ သံသယတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ဘာကြောင့်အရည်တွေ ဒီလောက်များနေရတာလဲ။

အယ်လ်ဖာတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းဝန်းကျင်သည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအရည်များ ထုတ်လုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။

လေထဲရှိ caramel အယ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းတွေဟာ ပိုမိုချိုမြိန်ပြီး နူးညံ့လာသည်။ အရမ်းကို နူးညံ့လွန်းတာကြောင့် ပုံမှန် အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်၏ အနံ့မဟုတ်ဘူးဟုပင် ထင်ရစေသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်လာခဲ့၏။ သူရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အသက်ရှူတာတောင် ခဏရပ်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် နောက်တစ်မိနစ်မှာပဲ နှလုံးခုန်သံတွေဟာ စည်းချက်ပျက်သွားသလို မြန်ဆန်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊ တစ်ချက်နဲ့တစ်ချက် ပိုအားကောင်းလာ၏။

ထိုပြင်းထန်သည့် နှလုံးခုန်သံတွေနှင့်အတူ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုသည် ဦးနှောက်ထဲမှာ အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

အမဲလိုက်သမားရဲ့ နှလုံးခုန်သံတွေက ဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး သွေးစီးဆင်းမှုအသံတွေက အလွန်ကျယ်လောင်နေ၏။

ရှောင်းဝမ်လင်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းဟာ ပိုမြန်လာပြီး သူ့လိင်တံကြီးက ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်၏အလယ်ဗဟိုမှာ ရပ်တန့်သွားကာ ကြာကြာမလှုပ်ဘဲနေခဲ့သည်။

မျိုးစုံသော စိတ်ခံစားမှုတွေက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့မျက်နှာသည် ထုတ်ဖော်မပြနိုင်သော အကြည့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှောင်းဝမ်လင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုနှင့် အစွန်းရောက်ယုံကြည်မှုတို့၏ အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျင်းလော့၏လက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ညှစ်ထားပြီး နီရဲသောအရာများကိုပင် ချန်ထားခဲ့၏။

ရှောင်းဝမ်လင် ရုတ်တရက်ရပ်လိုက်သောအခါ ကျင်းလော့သည် ရှုပ်ထွေးစွာလှုပ်ရှားမိသည်။ ကျင်းလော့သည် ခေါင်းလှည့်ရန် စတင်နေစဉ်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အသားချောင်းသည် ရုတ်တရက် အဆုံးထိ အတွင်းသို့တိုးဝင်လာခဲ့၏!!

“အင့်!!!”

ကျင်းလော့ ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သည် စားပွဲပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။

အတွင်းဆုံးနေရာအထိ ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းသွင်းခံရသော ခံစားချက်သည် သူ၏ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်ကို နာကျင်ပြီး အားနည်းသွားစေကာ အလွန်အမင်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ လက်ချောင်းများဖြင့် မဖောက်ထွင်းရသေးသော ကျဉ်းမြောင်းစိုစွတ်နေသည့်နေရာကို မညှာမတာ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာသော အသားချောင်းသည် အတွင်းရှိ နီရဲနုနယ်သော အသားများကို ညှစ်ထုတ်နေစဉ်၊ အပေါ်မှ နုနယ်သောအသားများသည် အရည်များအဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေခဲ့၏။

ကြမ်းတမ်းသောအသားချောင်းသည် အိုမီဂါ၏ သားအိမ်အား ပြင်းထန်စွာဆောင့်နေ၏!!

သာယာမှုသည် သူ၏ဦးနှောက်အား လွှမ်းခြုံသွားကာ၊ ကျင်းလော့သည် အသက်ရှူမဝသလို ညီးနေပြီး ကိုက်ရာများဖြင့် ပြည့်ကာ နီရဲဖောင်းကားနေသည့် နှုတ်ခမ်းလေးများမှာ သနားဖွယ်တုန်ရီနေသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်းအကျဆုံးနေရာသို့ ထိုးသွင်းခံရသည့်အတွက်၊ သူ၏ မည်းနက်ဝင်းပသော မက်မွန်ပွင့်သဖွယ်မျက်လုံးလေးများက ကျယ်ပြန့်စွာပြူးထွက်လာပြီး၊ အလွန်အမင်းခံစားရသည့် သာယာမှုကြောင့် နှုတ်ခမ်းများကိုပင် မပိတ်နိုင်တော့ချေ။ မျက်ရည်များ မျက်စေ့ထောင့်မှ ကျဆင်းလာပြီး၊ သူသည် အတွင်းကျဆုံးနေရာသို့ ထိုးသွင်းခံရ၍ ရီဝေနေပုံရသည်။

“အရမ်း… အရမ်း… အရမ်းထုံနေတယ်၊ ထူးဆန်းတယ်…”

ကျင်းလော့သည် စားပွဲပေါ်မှ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ဦးခေါင်းကို မြှုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏နောက်ကျောမှ ကောက်ကြောင်းသည် လှပသောလေးကွေးကဲ့သို့ဖြစ်နေ၏။ သူသည် မရပ်မနား ငိုယိုနေပြီး၊ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်သည် တင်းမာနေလျက် သေဆုံးတော့မည့် ငန်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ချွေးများနှင့် အပူရှိန်တို့ဖြင့် စိုစွတ်နေပြီး၊ အမြဲလက်ရှည်အင်္ကျီဝတ်လေ့ရှိသော သူ၏ နှင်းဖြူရောင် အသားအရေသည် အခုအခါ အဆစ်များ၊ လည်ရိုးနှင့် ပခုံးများသည် နုနယ်သော မက်မွန်သီးလို ပန်းရောင်သမ်းနေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချိုမြိန်သောအနံ့များ ဖြန့်ကျက်နေသည်။

အတွင်းအနက်ဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ လိင်တံထိပ်သည် သားအိမ်အား တိုးဝင်လာသည်။ နူးညံ့ပြီး စူးရှသော သားအိမ်၏ အပူရှိန်နှင့် ထိတွေ့မှုသည် လိင်တံထိပ်၏ အထိမခံနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းကို ပွတ်တိုက်လိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်မောင်းတွင် သွေးပြန်ကြောများ အဆုံးတိုင်အောင် တင်းမာလာပြီး၊ သူ၏ အသက်ရှူသံများလည်း အတင်းချုပ်တည်းထားရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လေထုထဲတွင် ချိုမြိန်ပြီး ထိန်းမရသော အိုမီဂါပင်လယ်ဆားကရမယ်လ် ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များ ပြင်းထန်စွာ ဖြာထွက်လာကာ၊ ထိုချိုမြိန်သော ရနံ့များသည် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေ၏။

အနက်ရောင်ဆံပင်ရှိသော ကောင်လေးသည် စားပွဲပေါ်တွင် မှောက်လျက်အနေအထားဖြင့်ရှိနေပြီး၊ သူ၏ အောက်မှလာသော စိတ်ကို လှုံ့ဆော်သည့် နူးညံ့သော ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့များသည် လေထဲသို့ စိမ့်ထွက်လျက်ရှိနေသည်။

Chapter 23 end