Chapter 23

World 2 Chapter 10

ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသော သေဆုံးမှု၊ သံသယဖြစ်ဖွယ် လူသတ်မှုနှင့် တိုက်အိုကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း

*****

လူကို ပျောက်သွားစေရုံသာမက မိမိကိုယ်တိုင်လည်း သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ရှုးအနေဖြင့် ယွီရှုးနင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတော်လေး အခက်အခဲများပြားခဲ့၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှုး၏ ဟက်ကာနည်းပညာက ကောင်းမွန်နေပြီး အဒေါ့ဖ်၏နောက်ကွယ်ရှိ အဖွဲ့အစည်း၏ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကိုလည်း သူကပင် လက်ခံတည်ဆောက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ထိုသူများအား အာရုံလွှဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူကိုရှာတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွီရှုးနင်၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းများတွင် Firewall တပ်ဆင်ပေးလိုက်ပြီး အခြားသူများ သူ၏တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။

ဟွားနိုင်ငံက အလွန်ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည်။ ထိုအထဲတွင် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရသည်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲ အပ်ကျသလိုပင်။ ရှုးက ယွီရှုးနင်ကိုခေါ်ကာ ဟွားနိုင်ငံတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ အဓိကအားဖြင့် ဒေသအစားအစာများကို စားသောက်ရန် ဖြစ်၏။ ယွီရှုးနင်၏ အခြေအနေအရ အရာများစွာကို မကစားနိုင်သလို မြင်လည်းမမြင်နိုင်ပေ။

ရှုး ယခင်က ယွီရှုးနင်နှင့် တိုင်ပင်ထားသည့်အတိုင်း သူ့ကို ဟွားနိုင်ငံတွင် သေချာစွာ လိုက်လည်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် အစပိုင်းတွင် အခက်အခဲ အနည်းငယ် ရှိခဲ့သဖြင့် ခရီးစဉ်၏ ညဘက်များကလည်း ပိုမို အရောင်အသွေး စုံလင်လာခဲ့၏။

အပြင်ထွက်လည်သည့်အခါတွင် ရှုးက သူ့ကို သိပ်မပင်ပန်းစေပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညဘက် ဟိုတယ်ပြန်ရောက်လျှင် ပို၍ အချိန်ကြာကြာ “ကစား” ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

အဒေါ့ဖ်က ကစားစရာတစ်သေတ္တာလုံး ဝယ်ထားလိမ့်မည်ဟု ယွီရှုးနင် မထင်ထားခဲ့သလို ရှုးကလည်း ထိုအရာများကို ယူလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံးရလဒ်ကတော့ အတူတူပါပဲ… သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုခံလိုက်ရပြီး ယွီရှုးနင်မှာ မျက်ရည်များ ခမ်းခြောက်သွားသည်အထိ ငိုကြွေးခဲ့ရသော်လည်း အလွှတ်မပေးခံခဲ့ရပေ။

ဟွားနိုင်ငံခရီးစဉ်မှာ ဤကဲ့သို့ နာကျင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရောနှောကာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မည်ဟု ယွီရှုးနင် ထင်မှတ်ထားစဉ်မှာပင် တိုက်အိုကြီးထဲတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စတစ်ခုကြောင့် သူတို့ ပြန်သွားခဲ့ရသည်။

— မစ္စတာဟေးလ်နှင့် မစ္စဟေးလ်တို့ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏အိမ်ထဲတွင်ပင် သေဆုံးနေခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယွီရှုးနင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဟေးလ်… ဒါ အရင်တုန်းက သေသွားတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ မိဘတွေ မဟုတ်ဘူးလား…”

ရှုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်သည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။

“ဒီလိုမဖြစ်သင့်ဘူး…”

သူက သူ့ထံ လာရောက်ဆွေးနွေးသူတိုင်းကို ညှို့ယူလေ့မရှိပေ။ ရွေးချယ်ခံရသူများကိုသာ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှုး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဂျက်ကလင်း၏ အနိုင်ကျင့်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော ကောင်မလေး၏ မိသားစုဝင်မှာ အကြောင်းမဲ့ ရမ်းသမ်းလက်စားချေမည့် စရိုက်မျိုး မဟုတ်ပေ။ ဂျက်ကလင်း တစ်ယောက်တည်းကိုသာ သတ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ… သူ၏ စရိုက်က လုံးဝပြောင်းလဲသွားတာ သို့မဟုတ်… လူသတ်သမားက သူ မဟုတ်တာမျိုးဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

ရှုးက မိမိ၏စွမ်းရည်ကို အလွန်ယုံကြည်သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းများ ရှိနိုင်သော်လည်း လိမ်ညာမှုများတော့ လုံးဝ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ယွီရှုးနင် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်၏။

[လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးဆိုတာက ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးလေ… ဘယ်လိုလုပ် အရာအားလုံးက သူ့စိတ်ကြိုက် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ… သူတို့ သင်ခန်းစာတစ်ခု ရသွားပြီး နောက်ပိုင်း ဒီလိုမျိုး ဆက်မလုပ်တော့ရင် ကောင်းမယ်… ဒါမှ နောက်ပိုင်းကျရင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ အခြေအနေတွေ ဖြစ်မလာမှာ…]

System 520 — [တော်တော်ခက်တယ်… ဗီလိန်ကြီးက သူလုပ်တာမှားတယ်လို့ မထင်ဘူးလေ…]

ယွီရှုးနင် စိတ်ညစ်သွားရ၏။

[အဲဒါက အခက်ဆုံးပဲ… သူတို့က သူတို့လုပ်တာ မှားတယ်လို့ မထင်ကြဘူး… တကယ်လို့ ဥပဒေဆိုတာ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ သွားတစ်ချောင်းအတွက် သွားတစ်ချောင်း၊ သွေးကြွေးအတွက် သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်တယ်ဆိုတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး… ဒါပေမယ့် ဥပဒေဆိုတာ ရှိနေလျက်သားနဲ့ ဒီလိုလုပ်နေရင်တော့ အကုန်ရှုပ်ကုန်မှာပေါ့…]

System 520 က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး — [Host… ကြိုးစား!]

ဟက်… ဗီလိန်ကြီးတွေရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားကို အတိအကျ သွားမထိုးမိမချင်း နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး… အခု သူတို့ဂရုစိုက်တာဆိုလို့ Host တစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ… Host ရဲ့ လုံခြုံရေးကိုတော့ အထိခိုက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။

ယခုအချိန်တွင် System 520 မှာ သူ၏ ဖြစ်ကတတ်ဆန်း တွေးတောမှုလေးက အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ကို မသိသေးပေ။

ရှုးက ခဏမျှသာ သံသယဝင်သွားပြီးနောက် ဆက်မတွေးတော့ပေ။ ယခုအရေးကြီးဆုံးမှာ ဘေးနားရှိ ဤလူသားလေးသာ ဖြစ်၏။

“ရဲတွေက ကိုယ့်ကို ထွက်ဆိုချက်ယူချင်လို့တဲ့… အရင်က ကိုယ် သတင်းအချက်အလက်တချို့ ပေးခဲ့ဖူးလို့ နေမှာပါ… နင်နင်… ကိုယ်တို့လည်း ပြန်ကြရအောင်…”

ယွီရှုးနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အင်း… ကျွန်တော်လည်း တော်တော်ပျော်ခဲ့ပါပြီ…”

သူတို့၏ပစ္စည်းများက သိမ်းဆည်းပြီးသား ဖြစ်သည်။ မူလက နောက်ထပ်နေရာတစ်ခုသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယခုတော့ လေဆိပ်သို့ တိုက်ရိုက်သွား၍ ရသွားပြီဖြစ်၏။

ရှုးက မတ်တတ်ရပ်ကာ လည်ပင်းရှိ မီးခိုးရောင်လည်စည်းလေးအား သပ်ရပ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယွီရှုးနင် အရင်က သူ့ကိုပေးထားခဲ့သော အရာ ဖြစ်၏။

“နင်နင် လမ်းမလျှောက်နိုင်ရင်… ကိုယ်ပွေ့ချီသွားရမလား…”

ယွီရှုးနင်၏မျက်နှာက နီမြန်းသွားပြီး မကျေမနပ်ဖြင့် ခေါင်းလွှဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း အမျိုးသားက သူ့ကို ပွေ့ချီရလွယ်ကူစေရန်အတွက် လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်၏။

မနေ့ညက ရှုးက သူ၏စအိုလေးထဲသို့ သေးငယ်သောဆူးချွန်လေးများ ပါဝင်သည့် တုန်ခါစက်တစ်ခုကို ထိုးသွင်းခဲ့ပြီး ပူစီလေးထဲသို့လည်း စုပ်ယူနိုင်သော အပေါက်လေးပါဝင်သည့် ကိရိယာတစ်ခုကို ထည့်ထားခဲ့သည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းတို့အားလုံးက လျှပ်စစ်ဓာတ်လွှတ်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။ ယွီရှုးနင်မှာ သူ၏ အပေါက်ငယ်လေးနှစ်ခုစလုံး ထုံကျဉ်သွားသည်အထိ ခံစားခဲ့ရပြီး ဆီးမထိန်းနိုင်တော့သကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်ကာ အရည်များ ပန်းထုတ်ခဲ့ရသည်။

ရှုးက သူ့ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်ချိန်တွင် သူသည် တရားခံဖြစ်ကြောင်း သိနေသည့်တိုင်အောင် ယွီရှုးနင်မှာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲပင် ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရော စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ယနေ့ နိုးလာချိန်တွင် ယွီရှုးနင် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းက အကြိမ်များစွာ ပြီးမြောက်ခဲ့မှုကြောင့် အောင့်ပြီး ကျဉ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကလည်း ခေါက်ဆွဲပြုတ်ကဲ့သို့ ပျော့ခွေနေပြီး အားမရှိတော့ချေ။ အပေါက်ငယ်လေးနှစ်ခုမှာ ဆေးလူးထားသည့်တိုင်အောင် နီရဲရောင်ရမ်းနေပြီး ထိန်းချုပ်မရအောင် အရည်များ စီးကျနေ၏။ အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်မိသည်နှင့် ထုံကျဉ်ပြီး ပူစပ်သွားကာ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

နံနက်ပိုင်းတစ်ပိုင်းလုံး သူ ကုတင်ပေါ်တွင် အကြောသေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယခုမှသာ ထထိုင်နိုင်သည့် အားအင်တချို့ ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။

“ငါတို့ အရင်သွားစားကြမယ်… ပြီးမှ လေဆိပ်သွားကြတာပေါ့…”

ရှုးက အလှလေး၏ ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်နေသော ပုံစံလေးအား ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီး လူကို ပွေ့ချီလိုက်၏။

“အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဟိုလူနဲ့ တွေ့နိုင်တယ်နော်… မင်း ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

ရှုးက ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လူသတ်ချင်သည့် အငွေ့အသက်များ အပြည့်ပါဝင်နေ၏။

ယွီရှုးနင် နှစ်စက္ကန့်ခန့် စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ ပြောတာက အဒေါ့ဖ်ဆိုတာကို သိလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် သူ့ကို မေးကြည့်ရမယ်…”

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏အဖြေက ရှုးအား ကျေနပ်စေမည် မဟုတ်ကြောင်း ယွီရှုးနင် သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ တကယ်ကို အတည်ပြုရန် လိုအပ်နေ၏။ အဒေါ့ဖ်က ဝူဝမ်၏ နောက်ထပ်ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုပေါ့။ တကယ်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် သူက တာဝန်ထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဆက်အသွယ် လုပ်ရမှာပဲလေ။

ရှုးက နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်၏။

“မင်းတို့တွေ့မယ်ဆိုရင်… ကိုယ် အနားမှာ ရှိနေမှရမယ်…”

သူ ထပ်ပြီး အလျှော့ပေးလိုက်ပြန်ပြီ။ ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး… ယွီရှုးနင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ သူရဲ့စည်းမျဉ်းတွေက လုံးဝ မရှိတော့သလိုပဲ။

ယွီရှုးနင်က ကမန်းကတန်း သဘောတူလိုက်သည်။ ဗီလိန်ကြီး၏ ပိုင်စိုးလိုစိတ်နှင့်ဆိုလျှင် သူ လူမှားသွားတာကိုတောင်မှ အဒေါ့ဖ်နှင့် အဆက်အသွယ် မဖြတ်သေးသဖြင့် သူ့ကို အိမ်ထဲမှာ သော့ခတ်မထားတာပဲ တော်တော်ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်၏။ အခု သူတို့ တွေ့ဆုံတာကိုတောင် သည်းခံပေးနိုင်သေးတယ်ဆိုတော့ ယွီရှုးနင်က တကယ်ကို မလွယ်ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လေဆိပ်ရှိ နားနေခန်းထဲတွင် စောင့်နေစဉ် ရှုးက သူ့အတွက် ရေသွားခပ်ပေးသည်။ ယွီရှုးနင်က ထိုင်ခုံပေါ်ထိုင်နေပြီး ဘေးနားတွင် ရှုးဝယ်ပေးထားသော မျက်မမြင်တုတ်အသစ်လေးကို ထားထား၏။

မျက်မမြင်တုတ်က သေချာမထားမိ၍လား မသိ၊ လူတစ်ယောက်ကို ခလုတ်တိုက်မိသွားသည်။ ယွီရှုးနင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခြေရင်းရှိလူကို ထူပေးရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

“ဆောရီး… ခင်ဗျား ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား…”

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး…”

ကြည်လင်ပြီး နားထောင်ကောင်းသော အမျိုးသားအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

“မင်းရဲ့မျက်မမြင်တုတ်…”

သူက ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသော မျက်မမြင်တုတ်ကို ယွီရှုးနင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့မျက်စိက မမြင်ရဘူးလား… ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာလဲ…”

သူစိမ်းတစ်ယောက်က ဒီလိုလာမေးတာကို ယွီရှုးနင် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အားနာသဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ကျွန်တော့်ကို အဖော်လုပ်ပေးတဲ့သူ ရှိပါတယ်… သူ ရေသောက်စက်ဆီ သွားလို့…”

“အဲဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့… မျက်မမြင်တုတ်ကို သေချာလေးထားနော်…”

ထိုလူ ထွက်သွားပြီးနောက် ယွီရှုးနင် မျက်မမြင်တုတ်ကိုကိုင်ကာ သေချာစွာ ပြန်ထားလိုက်သည်။

လေယာဉ်ကို ဆယ်နာရီနီးပါးစီးခဲ့ရပြီး ပြန်လာရာတွင်လည်း ကားတစ်နာရီခန့် စီးရသဖြင့် ယွီရှုးနင်မှာ ခါးတွေပင် ကျိုးတော့မည်ဟု ခံစားနေရ၏။

ရှုးက အိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာပြီး အလှလေးကိုဖက်ကာ အတူတူအိပ်လိုက်သည်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အလွန် ရင်းနှီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှုးကို တစ်ယောက်တည်းအိပ်ခိုင်းရန် သူ လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။ ယွီရှုးနင်ကလည်း ဘာမှမကန့်ကွက်ခဲ့ချေ။ တစ်ခုတည်းသော တောင်းဆိုချက်မှာ သူ့အား မနှောင့်ယှက်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး ကျန်တာကတော့ ရှုး သဘောအတိုင်းပင်။

ဒုတိယနေ့ နိုးလာချိန်တွင် ရှုးက ရဲစခန်းမှ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောပြလိုက်၏။

“ရဲတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဆေးမှတ်တမ်းကို တောင်းတာပါ… ပြီးတော့ ဟေးလ်မိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို နည်းနည်းမေးတယ်…”

ယွီရှုးနင် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်သူလဲဟင်…”

ရှုးက အလှလေးကိုဖက်ကာ နှာခေါင်းလေးကို နမ်းလိုက်၏။

“တကယ်ကို သိချင်စိတ်များတဲ့ ကြောင်ပေါက်လေးပဲ… ကိုယ့်ဆီမှာ အရင်က ကုသဖူးတဲ့ လူနာတစ်ယောက်ပါ… သူ့ရဲ့ညီမလေးက ကျောင်းမှာ အနိုင်ကျင့်ခံရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့တယ်… ဒါပေမယ့် ကျူးလွန်တဲ့သူက အသက်မပြည့်သေးတော့ မှတ်တမ်းတင်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကလွဲရင် တခြား ဘာပြစ်ဒဏ်မှ မရခဲ့ဘူးလေ… အဲဒါကြောင့် သူက စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ကိုယ့်ဆီမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လာဆွေးနွေးတာ…”

ယွီရှုးနင်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် ရှုး၏အင်္ကျီကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

“သူ့ညီမလေးက ဂျက်ကလင်းရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံခဲ့ရတဲ့သူလားဟင်…”

ရှုးက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဟုတ်မယ်ထင်တယ်… ကိုယ် အရင်က အင်တာနက်ပေါ်မှာ သတင်းတချို့တွေ့ဖူးတယ်… ဒါပေမယ့် သေချာတော့ မဖတ်ကြည့်မိဘူး…”

ယွီရှုးနင် — “ဒါဆို လူသတ်သမားက အဲဒီလူဖြစ်နိုင်လား…”

“သူ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ပဲ ပြောလို့ရမယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရဲတွေက သူ သတ်တာမဟုတ်ဘူးလို့ သံသယဝင်နေပုံရတယ်…”

ရှုးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

“အဲဒီလူက ဂျက်ကလင်းကိုသတ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာတော့ ဟုတ်တယ်… ဒါပေမယ့် ရဲတွေ သူ့ကိုလာဖမ်းသွားတဲ့ အချိန်မှာ သတ်ဖို့သုံးမယ့် ပစ္စည်းတွေက အိမ်မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်လေ… တကယ်လို့ လူသတ်သမားရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုသာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် တခြားလူတစ်ယောက်က သူ့ကို အပြစ်ပုံချသွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်…”

တကယ်တမ်းတွင် ရှုးက လူသတ်သမားမှာ ထိုကောင်မလေး၏ အစ်ကို မဟုတ်ဘဲ အပြစ်ပုံချခံရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပိုမိုယုံကြည်နေသည်။ သူ၏အမြင်တွင် ထိုလူမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းအောင် ဟန်ဆောင်တတ်သည့် သေချာစေ့စပ်သော စရိုက်မျိုး မရှိချေ။

ဒီလိုတွေးကြည့်လိုက်ရင် ဂျက်ကလင်း၏အလောင်း ရှိနေသည့်နေရာက မြင်ကွင်းကလည်း တကယ်ကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သူ ညှို့ယူထားဖူးသော သူများကို နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လမ်းညွှန်မှုများအား မေ့သွားစေရန် လုပ်ဆောင်လေ့ရှိပြီး ပုံမှန်စကားပြောဆိုမှုများကိုသာ မှတ်မိစေသည်။ သို့သော် ထိုနေ့က နံရံပေါ်တွင် အပြစ်၊ ဘုရားသခင်၊ တရားစီရင်ခြင်း စသည်တို့ကို အထင်းသား ရေးသားထားခဲ့၏…

ထိုအချိန်က ရှုးမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း သေချာမရှာဖွေရသေးမီမှာပင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော အလှလေးက သူ၏ စိတ်နှလုံးအားလုံးကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဦးနှောက်၏မသိစိတ်က အလွန်နက်ရှိုင်းလွန်းသဖြင့် လူတွေကို အဓိက စကားလုံးတချို့ကို မှတ်မိသွားစေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဟုသာ သူ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။

ရှုး၏ တစ်ဝက်ခန့် မှေးကျဉ်းနေသော မီးခိုးရောင်မျက်ဝန်းများမှ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တကယ်လို့ အဲဒီလူက သူရဲ့လူနာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့ တော်သေးတယ်… တကယ်လို့သာ…

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ရဲ့ထိန်းချုပ်မှုကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာလား… ဒါမှမဟုတ် သူ့ကို သိပ်မယုံကြည်လို့ ညှို့ယူမှုက မအောင်မြင်ခဲ့တာများလား…

ယွီရှုးနင်လည်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရ၏။

[စနစ်… မူလဇာတ်လမ်းထဲမှာက သတ်သေသွားတဲ့ ကောင်မလေးရဲ့ အစ်ကို လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား… ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး တခြားလူတစ်ယောက် ပေါ်လာရတာလဲ…]

System 520 ကလည်း သေချာမသိပေ။

[Host ရောက်လာလို့ အပြောင်းအလဲလေး နည်းနည်းဖြစ်သွားတာ နေမှာပေါ့…]

ယွီရှုးနင်က အပြစ်တင်လိုက်၏။

[လုံးဝကို အားကိုးလို့မရဘူး!]

System 520 — [ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တာဝန်က ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ပဲလေ… အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေ ပြောင်းလဲသွားတာက ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး…]

ကောင်းပါပြီ… စနစ်ပြောတာကလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်။ သူက ဗီလိန်ကြီးတွေကိုတောင် လမ်းမှန်ပေါ်ရောက်အောင် လုပ်ရမှာဆိုတော့ ဇာတ်လမ်းကလည်း နောက်ဆုံးကျရင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားမှာပါပဲ။

ရှုးက သူ၏အတွေးများကို အမြန်စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် ရင်ခွင်ထဲရှိ အလှလေးကလည်း အသေအလဲ စဉ်းစားနေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိ၏။

“အချစ်လေးက စုံထောက်လုပ်ချင်နေတာလား… ဟင်… တကယ့် လူသတ်သမားကို လိုက်ရှာမလို့လား…”

ယွီရှုးနင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် မလုပ်ချင်ပါဘူး…”

ကျွန်တော့်ကိုတောင် နောက်နေသေးတယ်… ရုပ်သေးရုပ်တွေကို ကြိုးကိုင်နေတဲ့သူက ခင်ဗျားလေ… ကျွန်တော် မသိဘူးများ မှတ်နေလား…

“စုံထောက်လေး မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့…”

ရှုးက လူကိုကောက်ချီလိုက်ပြီး ကလေးလေးတစ်ယောက်ကို ချီသကဲ့သို့ အိပ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားလိုက်၏။

“ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ညအချိန်လေးကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူးပေါ့…”

“အား! မလုပ်ပါနဲ့!”

ယွီရှုးနင် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။

“ရှုး… ကျွန်တော် ဟိုနေရာက မသက်သာသေးဘူး… ဝူး… ဝူး… တောင်းပန်ပါတယ်… ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်…”

ရှုးက သူ၏တင်ပါးကို ပုတ်လိုက်၏။

“မင်းကို မလုပ်ဘူးလေ… ရပြီလား… သက်သာပြီလားဆိုတာ ကိုယ့်ကို ကြည့်ခွင့်ပြုဦး… ပြီးရင် ဆေးလေးနည်းနည်း ထပ်လူးမယ်…”

ယွီရှုးနင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှသာ အမျိုးသား၏လည်ပင်းကို ဖက်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်၏။

“ကိုယ်တို့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ အိပ်ကြရအောင်နော်… အဲဒါကလည်း ကောင်းပါတယ်…”

ဟင်းကောင်းတွေချည်းပဲ နေ့တိုင်းစားနေရရင်လည်း ငြီးငွေ့လာမှာပဲလေ။ အလှလေးက သူ့အတွက် အနားယူချိန်ရရှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရ၏။

ရှုးက လူကို ကုတင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး အပေါက်ငယ်လေးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ တော်တော်လေး ပြန်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယွီရှုးနင်က ကာမဆက်ဆံရလွန်းသဖြင့် ထပ်မလုပ်ချင်တော့သည့်ပုံစံ ပေါက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ့ကို အလွှတ်ပေးလိုက်တော့၏။

မူလကလည်း ထိုကစားစရာ တစ်သေတ္တာလုံးဖြင့် သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ လုံလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတော့ ကုတင်ပေါ်မှာ ကောင်းကောင်းအိပ်ခွင့် ရသွားပြီ။ ယွီရှုးနင်က အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်မှီကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

[စနစ်… ‘အိပ်မက်ထဲဝင်ရောက်ခြင်း’ ကို သုံးလို့ရပြီ…]

အရင်တုန်းက သူ သေလုမတတ် ပင်ပန်းနေခဲ့သဖြင့် ရွှေလက်ချောင်းကိုသုံးရန် အားအင် လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့မှာ သုံးလို့ရသွားပြီ။

System 520 — [မင်း ရွေးချယ်လို့ရတဲ့ ပစ်မှတ်နှစ်ခု ရှိတယ်လို့ စစ်ဆေးတွေ့ရှိရတယ်… မင်း ဘယ်သူ့ကို ရွေးချယ်မလဲ…]

ဟင်? ပစ်မှတ်နှစ်ခု… ဒါဆို အဒေါ့ဖ်လည်း ပြန်ရောက်နေပြီပေါ့။

ယွီရှုးနင်က သူ့အကြောင်းကိုတော့ အလွန်သိချင်နေဆဲပင်။

[အဲဒါဆိုရင် ဒီနေ့ အဒေါ့ဖ်ရဲ့အိပ်မက်ကို အရင်ရွေးလိုက်မယ်…]

Chapter 23 ended

World 2 Chapter 10 ended