Chapter 22

World 2 ( Chapter 9 )

သိုးမွေးကွင်းဖြင့် ပူစီအတွင်းရှိ လရည်များကို ခြစ်ထုတ်ဆေးကြောခြင်း၊ အဆက်မပြတ် ပြီးမြောက်ကာ တဆတ်ဆတ်တုန်ပြီး သေးထွက်ကျခြင်း၊ အပျိုစင်ဘဝ ဆုံးရှုံးပြီးနောက် စအိုကို ရူးသွပ်စွာ ဆောင့်လိုးခံရခြင်း

*****

ယွီရှုးနင်က ကုတင်ပေါ်မှ သတိထား၍ ဆင်းလိုက်သည်။ မျက်မမြင်တုတ်ကို ဘယ်နားပစ်ထားခဲ့မိမှန်း မသိသဖြင့် ခလုတ်တိုက်ကာ တံခါးဝသို့ ရောက်လာခဲ့၏။

“ဘယ်သူလဲ…”

တံခါးအပြင်ဘက်မှ အမျိုးသား၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“နင်နင်… ကိုယ်ပါ…”

ယွီရှုးနင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

“အဒေါ့ဖ်လား… မဟုတ်ဘူး… ရှုးလား…”

အဒေါ့ဖ်က သူ့ကိုယ်သူ ဖွင့်ဟဝန်ခံပြီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှုးဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ရှုးက ဒီလောက်မြန်မြန် သူ့ကို လိုက်ရှာတွေ့သွားတာလား။

အဒေါ့ဖ်၏ လိမ်ညာမှုကို တစ်ကြိမ် ခံလိုက်ရပြီးနောက် ယွီရှုးနင်မှာ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လူသည် တကယ့် ရှုးလား သို့မဟုတ် အခြားလူက ဟန်ဆောင်နေခြင်းလား ဆိုတာကို မသိတော့ချေ။ အခု သူက မြွေကိုက်ခံရဖူးလို့ ကြိုးမြင်ရင်တောင် လန့်နေသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

“ဟက်… အခုလိုအချိန်ကျမှ မင်းက သတိထားတတ်နေပြီလား…”

အမျိုးသားက တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် တံခါးက ပွင့်သွားတော့သည်။ အထဲမှလူက အပြင်ဘက်မှ လူကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

“နင်နင်… ကြည့်ရတာ မင်း တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကို လုံးဝ မမှတ်မိဘူးပဲ…”

“ဟင်… ရှုး… အား!”

ယွီရှုးနင်က တံခါးပွင့်သွားသည်ကို သိလိုက်သဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် အမျိုးသားက သူ့ကို ကောက်ချီကာ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းလိုက်ပြီး ကုတင်နားသို့ အမြန်လျှောက်သွားတော့၏။

လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ကာမရနံ့များ၊ ရေချိုးကန်ဘေးရှိ ရေကွက်များ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဖရိုဖရဲ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများနှင့် အလှလေး၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အနီနှင့် ခရမ်းရောင် အရာများက စောစောက ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အထင်းသား ဖော်ပြနေသည်။

“ဝူး!”

တစ်ကိုယ်လုံး ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရပြီး ယခုလေးတင်မှ ဝတ်ထားသော ဘောင်းဘီမှာလည်း အတင်းအကျပ် ဆွဲချွတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။အတွင်းခံဘောင်းဘီ ဝတ်မထားသဖြင့် ရှုးက အလှလေး၏ ဒူးကောက်ကွေးကို အလွယ်တကူ ဆုပ်ကိုင်ကာ ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် နီရဲကာ ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေသော ပူစီလေးကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ စိုရွှဲနေပြီး လရည်များပင် စီးကျနေသေးသည်။

ရှုး၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီး မျက်နှာကလည်း ချက်ချင်း တင်းမာသွားတော့၏။ သူ၏ လည်ပင်းတွင် သွေးထွက်နေသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အလှလေး၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အတင်းအကျပ် ခွဲကားလိုက်သည်။

“ဖြန်း!”

ဖောင်းမို့နေသော ပူစီလေးမှာ အမျိုးသား၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်သွားပြီး ပူစီဝလေးမှ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အရည်ကြည် တစ်ပန်းကို ပန်းထုတ်လိုက်ရာ လရည်များနှင့် ရောနှောသွားတော့၏။ ယွီရှုးနင်က နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးလေးများက မထိန်းနိုင်ဘဲ နီရဲသွားတော့သည်။

“အား… အား… ရှုး… မလုပ်ပါနဲ့…”

ယွီရှုးနင်မှာ နောက်ဆက်တွဲ ကျရောက်လာသော အညှာအတာကင်းမဲ့သည့် ရိုက်ချက်များကြောင့် နာကျင်မှုနှင့်အတူ သာယာမှုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားနေရသည်။ မူလကတည်းက နီရဲရောင်ရမ်းနေသော ပူစီလေးမှာ ရိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် ပူထူပြီး ဖောင်းတက်လာ၏။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထောင်မတ်နေသော အစေ့လေးကိုပါ သွားထိမိသဖြင့် သာယာမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ပူစီလေးက ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဆန့်လာကာ အရည်များ တသွင်သွင် စီးကျလာတော့သည်။

“အချစ်လေး… မင်းရဲ့ ပူစီလေးက တကယ့်ကို ရမ္မက်ကြီးတာပဲ…”

ရှုးက အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်လိုက်သည်နှင့် လက်တစ်ဖက်လုံး

ကာမအရည်ကြည်များစွာ ပေကျံသွားတော့၏။

“တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်ရဲ့ လရည်တွေကိုတောင် ဒီလောက် ပျော်ပျော်ကြီး လက်ခံထားတာကိုး…”

ယွီရှုးနင်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လတက်လာသည်။

“ကျွန်တော်… အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး… သူက ခင်ဗျားပုံစံ ဟန်ဆောင်ထားလို့…”

“ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်က တကယ်တော့ နည်းနည်း တူတယ်ဆိုတာကို ကိုယ် ဝန်ခံပါတယ်… သူက ကိုယ့်ရဲ့ ညီအရင်းဆိုတာကို ကိုယ် ဒီနေ့မှ သိရတာ… ဒါပေမယ့် နင်နင်… မင်းက ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကိုတောင် မခွဲခြားနိုင်ဘူးဆိုတော့… အပြစ်ပေးခံရသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား…”

ရှုးက သူ၏ ခြေထောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဘာလုပ်နေမှန်း မသိသော်လည်း တစ်ခုခုကို အသံမြည်အောင် ရှာဖွေနေသည်။ ထို့ကြောင့် ယွီရှုးနင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ ခုန်နေပြီး နောက်ထပ် ဘာတွေ လာဦးမလဲ ဆိုတာကို မသိတော့ချေ။

ယွီရှုးနင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သို့သော် အဒေါ့ဖ်ကလည်း ဝူဝမ်နှင့် အလွန် တူနေပြီး သူ့ကို ပေးသော ခံစားချက်က ရှုးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူက တကယ်ကို မမှတ်မိခဲ့တာပါ… ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့သော အလှလေးမှာ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝမ်းနည်းနေပြီး တစ်ဖက်တွင်လည်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရ၏။

ရှုးနဲ့လည်း တစ်ခါလောက် အတူတူ နေလိုက်ရင် သူ အဲဒီလောက် စိတ်မဆိုးတော့ဘူးများလား။

ယွီရှုးနင်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တွေးလိုက်မိသည်။ အဒေါ့ဖ်နဲ့တောင် အတူတူ နေပြီးသွားပြီပဲ… ဘယ်သူလဲဆိုတာ သေချာနေတဲ့ ရှုးနဲ့ အတူတူ နေရမှာကို သူ ပိုပြီးတောင် ဂရုမစိုက်တော့ပါဘူးလေ။ ဤသို့ တွေးလိုက်ပြီးနောက် ယွီရှုးနင်က ထထိုင်လိုက်ပြီး အမျိုးသား ရှိရာဘက်သို့ စမ်းသပ်သွားကာ သူ၏ အင်္ကျီစကို ဆွဲ၍ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်၏။

“ရှုး… ခင်ဗျား စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့နော်…”

အလှလေး၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းလေးက အမျိုးသား၏ မျက်နှာနှင့် နှုတ်ခမ်းကို အလျင်စလို နမ်းရှိုက်နေသည်။ ရှုးက သူ၏ ဆံပင်လေးများကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။

“တစ်ခါတလေကျရင်မင်းက နည်းနည်း တုံးပေမယ့်… တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ထင်မှတ်မထားလောက်အောင် လိမ္မာတယ်… ကိုယ့်ကို ဘယ်လို ချော့ရမလဲ ဆိုတာကို သိနေတာပဲ…”

“ကိုယ်က မင်းအပေါ် အမြဲတမ်း စိတ်ပျော့သွားတတ်တယ်… မင်းက တခြားယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့… အင်း… ဖြစ်သွားရင်တောင် ကိုယ်က… ကိုယ်တို့ သိခဲ့ရတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းလွန်းလို့ မင်း မမှတ်မိတာက ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရပါတယ်လို့ တွေးမိတယ်… ပြီးတော့ အရင်က ကိုယ်တို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်ကြောင်း သေချာအောင် မပြောရသေးဘူးလေ… ကြည့်စမ်း… ကိုယ် မင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်တွေ လိုက်ရှာပေးနေတာ…”

ရှုးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်၏။

“ဒါပေမယ့် ကိုယ်က နည်းနည်းတော့ စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲ… ဒါကြောင့် နောက်လုပ်မယ့် ကိစ္စတွေက နည်းနည်း ကြမ်းတမ်းနိုင်တယ်… စိတ်ချပါ… မနာစေရပါဘူး…”

“ဘာလဲဟင်…”

ယွီရှုးနင်က နားမလည်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် စိုရွှဲပျော့အိနေသော ပူစီလေးထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ရှုး၏ လက်ထဲတွင် အဖျား၌ သိုးမွေးကွင်းလေး တစ်ခု တပ်ထားသော တုတ်တံသေးသေးလေး တစ်ချောင်း ရှိနေသည်။ ဤအရာမှာ အဒေါ့ဖ်၏ ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှ သူ ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကစားစရာ တစ်သေတ္တာလုံး ပါဝင်သော Set လိုက် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ဤအရာများ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားသည်ဆိုတော့ ထိုကောင်က အကြံအစည် ရှိနေတာ ကြာပြီဆိုတာ သိသာလှသည်ဟု ရှုးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သိုးမွေးကွင်းလေးမှာ လက်တစ်ချောင်းစာခန့်သာ အကျယ်ရှိသည်။ အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အသားနုလေးများကို အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်သွားသဖြင့် ယွီရှုးနင်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကိုသာ ရရှိလိုက်၏။ သို့သော် ၎င်းနောက် ရှုးက အားစိုက်လိုက်ရာ ဆူးပျော့လေးများကဲ့သို့သော အမွေးများက ခံစားလွယ်ပြီး နူးညံ့သော ပူစီဝလေးကို ခြစ်ဆွဲသွားသဖြင့် သူက ချက်ချင်းပင် လူးလွန့်သွားတော့သည်။ သို့သော် ရှုး၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချုပ်ကာ ကြိုးတုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

“အား… အား… အား… ဘာကြီးလဲ… နေလို့မကောင်းဘူး ဝူး… ရှုး… မလုပ်ပါနဲ့… အား… အား…”

ယွီရှုးနင်က သနားစရာကောင်းအောင် ငိုကြွေးနေသည်။ ပူစီလေးထဲမှ လှုံ့ဆော်မှုက အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြုတ်ထားသော ပုစွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ နီရဲနေ၏။ ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေသော ပူစီလေးမှာလည်း ခလုတ်ပျက်နေသော ရေပိုက်ကဲ့သို့ ကာမအရည်ကြည်များ တသွင်သွင် စီးကျနေတော့သည်။

ရှုးက သည်းခံမှု အပြည့်ဖြင့် နှေးကွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ အသွင်းအထုတ် လုပ်လိုက်တိုင်း အမွေးပျော့လေးများက အသားနုလေးများ၏ အရေးအကြောင်းတိုင်းကို ခြစ်ဆွဲသွား၏။ ယွီရှုးနင်မှာ ပူစီလေးက မိမိ၏ အရာ မဟုတ်တော့သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အမွေးလေးများ၏ ထိုးဆွမှုကြောင့် အောင့်ပြီး ကျင်တက်လာကာ ပူစီလေးမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပြီး ထိန်းချုပ်မရအောင် ကျုံ့ဆန့်လာသည်။ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော သာယာမှုကြောင့် သူသည် အဆက်မပြတ် ပြီးမြောက်ကာ အရည်များ ပန်းထုတ်နေတော့၏။

“ဒါက သိုးမွေးကွင်းလေးလေ… အချစ်လေး… အပေါ်က အမွေးပျော့လေးတွေက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်… မင်းရဲ့ ပူစီလေးထဲမှာ ငုံထားတဲ့ လရည်တွေကို အကုန်လုံး ခြစ်ထုတ်ပေးပြီး သန့်ရှင်းသွားစေလိမ့်မယ်…”

ရှုးက မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်နှင့် တံတွေးများ ရောနှောနေသော အလှလေးကို ထိုကြောက်စရာကောင်းသည့် ကာမကစားစရာဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေရင်း တစ်ဖက်မှလည်း သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသော အရာမှာ ဘာလဲဆိုတာကို နူးညံ့စွာ ရှင်းပြနေ၏။

ယွီရှုးနင်မှာ အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။ ဦးနှောက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော ပြင်းထန်သည့် လှုံ့ဆော်မှုများကိုသာ ခံစားနေရ၏။ ပါးစပ်မှ ထွက်ကျလာသော ညည်းတွားသံများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲကားကာ သိုးမွေးကွင်း၏ အလိုးခံနေရပြီး တုန်ရီစွာဖြင့် ငိုကြွေးနေတော့၏။

အမွေးပျော့လေးများက အသားခေါက်လေးများကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော လရည်များကို သေချာစွာ ခြစ်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဆက်တိုက် ပြီးမြောက်မှုကြောင့် ပန်းထွက်လာသော ကာမအရည်ကြည်များ၏ တွန်းကန်မှုကြောင့် မကြာမီမှာပင် ပူစီလေးထဲတွင် နောက်ကျိကျိ အရည်များကို မတွေ့ရတော့ဘဲ အလှလေး မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ပန်းထုတ်လိုက်သော အရည်ကြည်များသာ စီးကျလာတော့၏။

လီးလေးမှာ စောစောက မတ်ထောင်နေစဉ်အတွင်း အကြိမ်အနည်းငယ် လရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်သဖြင့် ယခုအခါ ဘာမှ မထွက်တော့ချေ။ သို့သော် လှုံ့ဆော်မှုများ လွန်ကဲလွန်းသဖြင့် တစ်ဝက်ခန့် မတ်ထောင်နေသေး၏။ ရှုး၏ အခြား လက်တစ်ဖက်က ထိုသနားစရာကောင်းသော အရာလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် ပွင့်ဟနေသော အပေါက်လေးကို ပွတ်ချေပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ အလှလေးမှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို မော့ကာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ရူးသွပ်သွားသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်ကာ ထပ်မံ ပြီးမြောက်သွားပြန်၏။

အနားမရဘဲ ဆက်တိုက် ပြီးမြောက်နေရသဖြင့် ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ အောင့်ပြီး ကျဉ်နေသည်။ ပူစီလေးမှာ လုံးဝ နီရဲပြီး ရစရာမရှိအောင် ဖြစ်နေသော အပေါက်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွင်းမှ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေသော နူးညံ့သည့် အသားလေးများကိုပင် မြင်တွေ့နေရ၏။ လီးလေးမှာ ဘာမှ ပန်းမထုတ်နိုင်တော့ဘဲ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်ကာ သေးပေါက်ချလိုက်တော့သည်။ အစပိုင်းတွင် နည်းနည်းသာ ထွက်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် များလာ၏။ သေးများက လီးလေးမှတစ်ဆင့် စီးကျလာပြီး အောက်ဘက်ရှိ အပေါက်ငယ် နှစ်ခုဆီသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ကာမအရည်ကြည်များနှင့် ရောနှောလျက် အိပ်ရာခင်း တစ်ခုလုံးကို စိုရွှဲသွားစေတော့သည်။

“တကယ်ကို သနားစရာလေးပဲ…”

အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိမဝင်လာသေးသော အလှလေးကို ကြည့်ရင်း ရှုးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လက်တွင် တုပ်ထားသော လည်စည်းကို ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး လူကို ပွေ့ချီကာ ချော့မော့လိုက်၏။

“ကဲ… အချစ်လေး… မငိုနဲ့တော့… ပြစ်ဒဏ်ပေးတာ ပြီးသွားပြီ…”

ယွီရှုးနင်က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း တထစ်ထစ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဗိုက်က အရမ်း အောင့်နေပြီ… ပူစီလေးလည်း ထုံနေပြီ… ဝူး… ဝူး… ကျွန်တော် မုန်းတယ်…”

“ရှူး…”

လက်ချောင်း တစ်ချောင်းက အလှလေး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လာထိ၏။ ရှုးက သူ့ကို မှောက်ခုံ အနေအထား ဖြစ်အောင် လှည့်ပေးလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ကို စိတ်မချမ်းသာစေမယ့် စကားတွေ မပြောရဘူးလေ…”

ယွီရှုးနင်မှာ ဒူးထောက်ကာ မှောက်လျက် အနေအထားမျိုး ဖြစ်သွား၏။ ဦးနှောက်က ထုံထိုင်းနေဆဲပင်။ တင်ပါးနှစ်ခုကြားရှိ ကာမအရည်ကြည်များကြောင့် စိုရွှဲပျော့အိနေသော စအိုလေးထဲသို့ လက်ချောင်း တစ်ချောင်း ထိုးသွင်းခံလိုက်ရချိန်မှသာ သူက လန့်ဖျပ်ပြီး သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။

“ရှုး… ကျွန်တော် မရတော့ဘူး… ကျွန်တော် အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီ…”

ယွီရှုးနင်က မျက်ရည်များ ကျလာတော့သည်။ သူက ဒီနေ့မှာ မြေတူးစက်လိုမျိုး အဒေါ့ဖ်၏ အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ လိုးဆောင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ယခုလည်း ရှုးက သိုးမွေးကွင်းလေးဖြင့် ပူစီလေးကို လိုးပေးနေပြန်သည်။ တကယ်ကို မခံနိုင်တော့ပါဘူး။

“အရှေ့ကတော့ တကယ်ကို မရတော့ဘူးပဲ… ဒီနေရာကတော့ ရပါသေးတယ်… နင်နင်… စောစောက မင်းအတွက် ပြစ်ဒဏ်… အခုက ကိုယ့်ရဲ့ ဆုလာဘ်လေ…”

ရှုးက အေးအေးဆေးဆေးပင် ဒုတိယမြောက် လက်ချောင်းကို ထပ်မံ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး စိုရွှဲကာ နီရဲနေသော အပေါက်လေးကို အားပါပါဖြင့် အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးနေ၏။

သူသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို အလွန် ကျွမ်းကျင်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် ဆီးကြိတ်နားရှိ အသားနုလေးများကို ရှာတွေ့သွားပြီး ထိုခံစားလွယ်သော နေရာလေးကို အဆက်မပြတ် ဆောင့်လိုးပေးနေတော့သည်။ ပူနွေးပြီး နူးညံ့သော အူလမ်းကြောင်းကလည်း ကာမအရည်ကြည်များ အလိုအလျောက် စိမ့်ထွက်လာပြီး လက်ချောင်းများကို စုပ်ယူရသည်ကို ပိုမို အသားကျလာတော့၏။

ယွီရှုးနင်က ခေါင်းအုံးစွပ်ကို ကိုက်ကာ သနားစရာကောင်းအောင် ငိုကြွေးနေသည်။ အမျိုးသားက လက်ချောင်းများကို တစ်ချောင်းပြီး တစ်ချောင်း ထိုးသွင်းကာ စအိုကို ပျော့အိစိုရွှဲသွားအောင် လုပ်နေသည်ကိုလည်း မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ ပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုးဝင်ရောက်လာတော့၏။

စိုရွှဲပျော့အိနေသော စအိုဝလေးက ပွင့်ဟသွားပြီး အမျိုးသား၏ တုတ်ခိုင်ပြီး ပူပြင်းလှသော ဧရာမ လီးကြီးက အဆုံးအထိ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လီးတံပေါ်ရှိ သွေးကြောစိမ်းများက ဖောင်းကြွကာ တဆတ်ဆတ် ခုန်နေ၏。 ဒစ်ခေါင်းက အူလမ်းကြောင်း နံရံ၏ နေရာတိုင်းကို တစ်လက်မချင်းစီ ပွတ်တိုက်သွားသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ပြည့်အင့်သွားသော ခံစားချက်ကြောင့် ယွီရှုးနင်၏ လက်ချောင်းများမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ကုတ်ခြစ်လိုက်မိ၏။

“ဟား… အား… အရမ်း ပြည့်နေပြီ…”

ယွီရှုးနင်၏ မျက်နှာက မွေ့ရာပေါ်တွင် ကပ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကုတင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သား ဖြစ်နေသည်။ ခါးလေးမှာ အလွန် နှိမ့်ချထားပြီး အသားစိုင် ပြည့်ဖြိုးသော တင်ပါးလေးက အပေါ်သို့ ထောင်နေသဖြင့် အမျိုးသား ထိုးသွင်းရန် အလွန် အဆင်ပြေနေ၏။ သူ အသားမကျသေးမီမှာပင် ရှုးက အလှလေး၏ ခါးကို ကိုင်ကာ အားပါပါဖြင့် ဆောင့်လိုးတော့သည်။

အမျိုးသား၏ ခါးနှင့် တင်ပါးက အလှလေး၏ တင်ပါးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသဖြင့် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော တင်ပါးလေးမှာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပန်းရောင်သန်းကာ တုန်ရီနေ၏။ ယွီရှုးနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်သော အသွင်းအထုတ်များကြောင့် ရှေ့နောက် ယိမ်းယိုင်နေသည်။ စအိုထဲရှိ လီးကြီးက အချက်တိုင်းမှာပင် အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်နေပြီး အကြိမ်တိုင်း သူ၏ ခံစားလွယ်သော နေရာလေးကို အတိအကျ သွားမှန်နေသဖြင့် အထွတ်အထိပ် သာယာမှုများက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်လာတော့၏။

အူလမ်းကြောင်းက တင်းကျပ်ပြီး စိုစွတ်နွေးထွေးနေသည်။ သေးငယ်သော ပါးစပ်လေးများစွာက သူ၏ လီးကို စုပ်ယူထားသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ရှုး၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမို မြန်ဆန်လာ၏။ အသားနုလေးများက လီးကြီးကို ပျော့အိစွာ ငုံထွေးစုပ်ယူထားသဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သာယာမှုကြောင့် သူမှာ ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ဒစ်ခေါင်းက ဆီးကြိတ်ရှိ အသားနုလေးများကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ နေရာလေးအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဆုံးအထိ ဆွဲထုတ်ပြီး အဆုံးအထိ ပြန်လည် ထိုးသွင်းလိုက်တိုင်း နီရဲနေသော အူလမ်းကြောင်း အသားလေးများက အသွင်းအထုတ်နှင့်အတူ အပြင်သို့ လန်ထွက်လာပြီး ဖတ်… ဖတ်… ဖတ်… မည်သော ရေပက်သံများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

မူလက တင်းကျပ်နေသော အသားခေါက်လေးများမှာ အမျိုးသား၏ လီးကြီးကြောင့် အရေးအကြောင်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိတော့အောင် ကျယ်ဟသွားသည်။ အကြိမ်တိုင်း အကွဲခံရတော့မည့်အလား ခံစားရသော်လည်း ထိုတုတ်ခိုင်ရှည်လျားသော ဧရာမ လီးကြီးကို ကောင်းမွန်စွာ ငုံထွေးထားနိုင်သေး၏။ သေးငယ်သော အပေါက်လေးမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ပွင့်ဟကာ ပျော့အိနေပြီး လှပသော နီရဲရဲ အရောင်လေး ဖြစ်နေတော့သည်။

“ဝူး… ဝူး… အရမ်း ပြင်းနေပြီ… ရှုး… အား… အား… အား… ကျွန်တော် မရတော့ဘူး… ဟား… အား… ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ…”

ယွီရှုးနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ချက် တွန့်လိမ်သွားပြီး ပူစီလေးနှင့် စအိုလေးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာကာ မကြာမီမှာပင် တုန်ရီစွာဖြင့် ပြီးမြောက်သွားတော့၏။

ရှုးက အသွင်းအထုတ် လုပ်နေမှုကို ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အူလမ်းကြောင်း ပြီးမြောက်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျုံ့ဆန့်မှု၊ စိုစွတ်နွေးထွေးမှုနှင့် တင်းကျပ်မှုတို့ကို ခံစားနေလိုက်သည်။ ၎င်းနောက် ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် အနားမရသေးသော အလှလေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စအိုကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်လိုးနေပြန်သည်။ ယွီရှုးနင်က ညည်းတွားလိုက်ပြီး ဤကဲ့သို့သော လှုံ့ဆော်မှုများကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့သဖြင့် ရုန်းကန်ကာ လက်ရောခြေပါ သုံးပြီး ရှေ့သို့ တွားသွားရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် အမျိုးသားက သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆွဲကာ နောက်သို့ ပြန်ဆွဲယူပြီး ဆက်လက် လိုးဆောင့်နေတော့သည်။

စအိုဝလေးမှာလည်း အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ရစရာမရှိအောင် နီရဲရောင်ရမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ ပြီးမြောက်မှုများကြား အချိန်ကွာဟချက်က တစ်ကြိမ်ထက် တစ်ကြိမ် ပို၍ တိုတောင်းလာ၏။ ယွီရှုးနင်မှာ ထိုပူပြင်း၊ မာကျောပြီး တုတ်ခိုင်သော လီးကြီးပေါ်တွင် သံမှိုရိုက်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး လုံးဝ ထွက်ပြေး၍ မရတော့ဘဲ မုန်တိုင်းဆန်လှသော ဆောင့်လိုးမှုများကို သနားစရာကောင်းအောင် ခံယူနေရတော့သည်။

“နင်နင်… သူ လိုးတာက ကောင်းလား… ကိုယ် လိုးတာက ကောင်းလား…”

ရှုးက အလှလေး၏ နားရွက်လေးကို ကိုက်ကာ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် မေးလိုက်၏။

ဒီမေးခွန်းကို ဘယ်လိုပဲ ဖြေဖြေ အတူတူပဲ အဆက်ခံရမှာပဲ ဆိုတာကို ယွီရှုးနင် မသိခဲ့ချေ။ သူက ရှိုက်ကြီးတငင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားပဲ… ရှုးပဲ… ဝူး… ဝူး… ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ…”

ရှုး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကွေးညွတ်သွားပြီး အလှလေး၏ ဖြူဖွေးသော ကျောပြင်ပေါ်တွင် အနမ်းပေါင်းများစွာ ပေးလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင်တော့ အရာများ သိပ်မရှိသဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားစေ၏။ သူက အသားစိုင် ပြည့်ဖြိုးသော တင်ပါးလေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အောက်ပိုင်းမှ အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆောင့်လိုးလိုက်တော့သည်။

အလှလေး၏ စအိုလေးထဲတွင် ပြည့်ကျပ်နေသော လီးကြီးက တစ်ဆခန့် ကြီးထွားလာပြီး တဆတ်ဆတ် ခုန်နေ၏။ ဒစ်ခေါင်းက ဆီးကြိတ်ကို အသေအလဲ ထောက်ထားပြီး နောက်ကျိကျိ လရည် အများအပြားကို တစ်ပန်းပြီး တစ်ပန်း ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ခံစားလွယ်ပြီး နူးညံ့လှသော အူလမ်းကြောင်း နံရံဆီသို့ ပန်းထုတ်လိုက်ရာ စအိုတစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံသွားတော့၏။

“အား… အား… အား!”

ယွီရှုးနင်က အိပ်ရာခင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ အပေါက်ငယ်လေး နှစ်ခုစလုံးမှာ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် ရောင်ရမ်းကာ စိုရွှဲနေပြီး အညှာအတာကင်းမဲ့စွာ အနိုင်ကျင့်ခံထားရသည့်ပုံ ပေါက်နေ၏။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ စို့နေပြီး ပါးစပ်လေးကို အကူအညီမဲ့စွာ ဟထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော ရူးသွပ်မတတ် သာယာမှုများကို လုံးဝ မခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများ အပေါ်လှန်ကာ သတိလစ်သွားတော့၏။

ရှုးက အလှလေး၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်များကို သပ်တင်ပေးလိုက်ပြီး စိုရွှဲနေသော လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လူနှစ်ယောက်စလုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးပြီး အဝတ်အစားများ ပြန်ဝတ်ပေးကာ ယွီရှုးနင်ကို ပွေ့ချီပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တာ၊ သူ့ကို ဟန့်တားနိုင်တာကလည်း အရည်အချင်း တစ်ခုပဲပေါ့… ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ… အဲဒီလို လုပ်လိုက်ရင်ပဲ သူက ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

သို့သော် ရှုးက အဒေါ့ဖ်ကို ခဏတာမျှ အချိန်ဆွဲထားနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ မပြန်လာခင်မှာ လူကို မြန်မြန် ခေါ်သွားရမည်။

ထိုကောင်က သူလိုမျိုး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး နင်နင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ခြေရာခံစက် တပ်ထားမည် မဟုတ်ပါဘူးလေ။

ကုတင်ပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေကတော့ သူ့အတွက် လက်ဆောင်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့။

ရှုးက ဟိုတယ်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အိပ်မောကျနေသော အလှလေးကို ကားပေါ်တင်ကာ အမြန် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားလိုက်တော့သည်။

Chapter 22 ended

World 2 Chapter 9 ended