Chapter 8 – တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခြင်း – သခင်ရဲ့ အထူးကြောင်ပေါက်ကလေး

 

[အစ်ကို… လာနေပြီလား။ အစ်ကို အထီးမကျန်တော့အောင် နီးနီးနားနားမှာ ဒိတ်ကြရအောင်။ အခန်း ၂၀၀၅၈ ကို လာခဲ့။]

 

ရေချိုးကန်ထဲစိမ်ရင်း ဗီဒီယိုတွေ ကြည့်နေသည့် လုမင်ထံ စုန့်ယန်ရှင်းထံမှ စာတစ်စောင် ရောက်လာသည်။ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ စက်ရုပ်စာတိုတွေလိုမျိုးနဲ့တူသည့် စာတစ်စောင်ကို တွေ့ရသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း နောက်နေတာမဟုတ်ကြောင်းသိသဖြင့် စိတ်မဆိုးပေ။ ရှင်းရှင်းတစ်ယောက် အတတ်ဆန်းနေသည့် လှည့်ကွက်အသစ်တစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ စာထဲရှိ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း လုမင် အက်ပလီကေးရှင်းကို ဒေါင်းလိုက်သည်။ Log in ဝင်ပြီး အခန်းထဲဝင်ရန် လျှို့ဝှက်စာလုံးရိုက်ထည့်လိုက်ကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့်ဆီ ရောက်သွားသည်။

 

[အစ်ကိုလုရဲ့ အထူးကြောင်ပေါက်ကလေး]

 

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုခေါင်းစဥ်က လုမင်၏ နှလုံးသားကို တုန်သွားစေသည်။

 

ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စုန့်ယန်ရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ပါးရဲရဲလေးများနှင့် ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ကြောင်နားရွက်လေးများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ မပေါ့်တပေါ် ကိုယ်ကြပ်ဘောင်းဘီလေးက သူ့တင်ပါးဝိုင်းဝိုင်းလေးများကို သေချာအလှပေါ်စေသည်။ ခပ်ကြပ်ကြပ်ခါးပတ်အမဲရောင်က အသားကို ပိုဖြူစေသည်။ မြီးညှောင်ရိုးတစ်လျှောက် ဝှေ့ယမ်းနေသည့် ကြောင်အမြီးအမဲရောင်ရှည်ရှည်တစ်ချောင်းလည်း ရှိသေးရာ ကြောင်နတ်တစ်ပါးအလား ဖြစ်နေသည်။

 

“ကြိုဆိုပါတယ် သခင်။ သခင် အစာကျွေးသရွေ့ ကြောင်လေးက သခင်ပြောသမျှ အကုန်ပြုစုပါ့မယ်။”

 

လုမင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုဆီ ရောက်လာတာ မြင်သဖြင့် စုန့်ယန်ရှင်း မျက်တောင်လေးများ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး ချစ်စရာအသံလေးနှင့် ပြောလိုက်ကာ အသည်းပုံလေးလည်း လုပ်ပြလိုက်သေးသည်။

 

ထိုထဲ ဝင်သွားသည်နှင့် လုမင်မှာ ချစ်စဖွယ်အမူအရာများကြောင့် အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။ ရှင်းရှင်းတွင် ထိုကဲ့သို့ပုံစံမျိုး ရှိမည်မထင်ထားခဲ့သဖြင့် ပိုသဘောကျသွားသည်။ ချက်ချင်း လေယာဥ်တင်သင်္ဘောသုံးခု ဆုချလိုက်သည်။

 

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသော်လည်း ဗီဒီယိုကောလ် ပြောရသည့် ခံစားချက်နှင့် များစွာခြားနားသဖြင့် လုမင် သဲထိတ်ရင်ဖိုသလို စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး ခံစားနေရသည်။

 

“ရှင်းရှင်း… အမြီးက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ လှုပ်လည်းလှုပ်တာလား။”

 

ဘယ်ညာယမ်းနေသည့် အမြီးက သူ့စိတ်ကို ဆွနေသဖြင့် သိချင်သွားသည်။

 

“ဟင်… လျှပ်စစ်အမြီးလေ။ ဖင်ထဲ ထိုးထည့်ထားတာ။”

 

အနည်းငယ် ရှက်နေဟန် စုန့်ယန်ရှင်းက မျက်နှာလေး ရှက်သွေးဖြာလျက် ဖြေသည်။ ယမ်းနေသေးသော အမြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လုမင်ကို ပြသည်။

 

အမြီးအောက်ချေမှာ တုန်ခါစက်ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရသည်။ ပြီးတော့ အခန်းမီးရောင်အောက်မှာ အရည်များနှင့် လက်နေသဖြင့် ဗိုက်အောက်ပိုင်းမှာ ပူတက်လာသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း ချိုသာစွာ ပြုံးပြီး လုမင် ရှေ့တွင်ပင် ဖင်ပေါက်လေးထဲကို တုန်ခါစက်အမြီးလေး ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

 

“သခင် ကြောင်လေးကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ။”

 

စုန့်ယန်ရှင်း လျှာလေးတစ်လစ်နှင့် လက်ချောင်းများကို လျက်ပြကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမူအရာလုပ်ပြနေသည်။

 

လုမင် အစမခံနိုင်တော့ချေ။ စိတ်ပါလာပြီဖြစ်သဖြင့် ရေချိုးတာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့။ ချက်ချင်း ရေသုတ်၊ သဘတ်ပတ်ပြီး ဘေးခန်းတံခါးကို သွားခေါက်တော့သည်။

 

“ရှင်းရှင်း တံခါးဖွင့်။”

 

လုမင် အခန်းထဲ တန်းဝင်ချင်သော်လည်း အထဲက သော့ခတ်ထားသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း အပြင်က အသံကို လျစ်လှူရှုကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့်ထံတွင်ပင် ဆက်ပြောနေသည်။

 

“အချစ်တွေ အလုံအလောက်မပေးရင် မှော်တံခါးကို မပွင့်ဘူးနော်။ သခင် ပိုကြိုးစားပါဦး။”

 

စုန့်ယန်ရှင်း role-play ရသည်ကို စွဲလမ်းနေကြောင်း သိသဖြင့် လုမင် သူ့အခန်းကိုသာ ပြန်သွားသည်။ အိပ်ရာပေါ် ထိုင်လိုက်ကာ သူ့အလိုတိုင်း လုပ်ရတော့မည်။

 

“ကဲ.. ဒါဆို ကြောင်လေးကို ချစ်ကြောင်း ဘယ်လိုပြရမလဲ။”

 

“ကြောင်လေး သခင်ကို ပိုကြိုက်လာအောင် အများကြီးရွေးလို့ရတယ်။ တစ် – ကြောင်ကစားစရာလေးသုံးပြီး ကြောင်လေးရဲ့ နို့သီးလေးတွေကို ဆွမယ်။ နှစ် – ကြောင်လေးရဲ့ ပါးစပ်လေးကို လီးတုကို စုပ်ခိုင်းမယ်။ သုံး – ကြောင်လေးရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးကနေ ဥတုန်တုန်လေးတွေ ညှစ်ခိုင်းမယ်။”

 

“သုံး… နံပါတ်သုံးကို ရွေးတယ်။ မင်းဖင်ထဲက တုန်ခါစက်ကို သုံးပြ။”

 

လုမင် စိတ်အလှုပ်ရှားစရာအကောင်းဆုံး နံပါတ်ကို မတုံ့မဆိုင်း ရွေးလိုက်သည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း လုမင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်နာသည်။ အမြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဥပုံစံ တုန်ခါစက်ကို ဖင်ပေါက်လေးထဲ ထည့်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီး ပြောသေးသည်။

 

“ဥတုန်တုန်လေးတွေက ကြောင်လေးကို သူ့အမြီးလေး ပျောက်စေတယ်။ သခင်ကို ကြိုက်တဲ့စိတ်က အနုတ်တစ်ဆယ်ဖြစ်သွားပြီ။”

 

“ရှင်းရှင်း… ဆိုးလိုက်တာကွာ။ ဒီလိုဖြစ်စရာရှိသေးတာလား။”

 

လုမင်၏ အ‌ပြောကြောင့် စုန့်ယန်ရှင်း လျှာထုတ်ပြသည်။

 

“အစ်ကိုလုကသာ ပိုစဥ်းစားကြည့်သင့်တာပါနော်။ ရှင်းရှင်း အစတည်းက အမြီးလေး ပြသားပဲ။”

 

လုမင် ကျန်နေသည့် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ စဥ်းစားလိုက်သည်။ ကြောင်ကစားစရာသာ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်မည်ဟုစဥ်းစားမိသည်။ ကြောင်များ ကြိုက်တတ်သည့် အရာမဟုတ်လား။

 

“နံပါတ်တစ် ရွေးတယ်။”

 

လုမင် သေချာစဥ်းစားပြီး ပြောသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း ကြောင်ကစားစရာကို ကောက်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးတွေပေါ် ဖြည်းဖြည်းလေး ပွတ်သပ်သည်။ နို့သီးခေါင်းများမှ ရိုးတိုးရွတခံစားချက်ကြောင့် မျက်လုံးများ မှေးသွားသည်။ တခြားလက်တစ်ဖက်ကလည်း အငြိမ်မနေ။ တခြားနို့သီးခေါင်းတစ်ဖက်ကို ဖွဖွလေး ဖိချေနေသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း သူ့ဘာသာ အာသာဖြေနေသည်ကိုကြည့်ရင်း လုမင်လည်း တောင်စပြုလာသည်။ သို့သော် မျက်စိရှေ့တွင်ရှိနေသော်လည်း စားလို့မရနိုင်နေသဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသည်။

 

လုမင် ဒီတစ်ခါတော့ အလုပ်ဖြစ်ပြီဟု ထင်လိုက်သော်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကနေ စုန့်ယန်ရှင်း၏ အသံထွက်လာပြန်သည်။

 

“သခင်မပါဘဲနဲ့ ကြောင်လေးက သူ့ဘာသာ ကြောင်ကစားစရာလေးနဲ့ ဖျော်ဖြေနေရတယ်။ သခင်မရှိတော့ ကြောင်လေးစိတ်က ပိုဆိုးသွားရော။ ကြိုက်တဲ့စိတ် အနုတ်ငါး။”

 

“ရှင်းရှင်း.. မင်းနံပါတ်သုံးခုက ကြိုက်စိတ်တက်လာစရာရော ရှိလား။ အကုန် ထောင်ချောက်တွေလိုပဲ။”

 

အနုတ်ထပ်ပြခံရသဖြင့် လုမင် အတော်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။

 

“ကြောင်လေးက ဆာနေပြီ။ အားဖြည့်ဖို့ ကြောင်စာလိုတယ်။”

 

စုန့်ယန်ရှင်းကား လုမင်၏ မေးခွန်းကို မဖြေ။

 

လုမင် လေယာဥ်တင်သင်္ဘောငါးစီးနှင့် ဒုံးပျံသုံးစင်း ရက်ရက်ရောရော ပေးလိုက်သည်။ လက်ဆောင်ပေးသည့်အတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမျက်နှာပြင်တွင် ပေါ်လာသည့် special effect များက မျက်စိပဒေသာဖြစ်လှသည်။

 

စုန့်ယန်ရှင်း ထူထူရှည်ရှည်လီးတုတစ်ချောင်းထုတ်လာပြီး ပါးစပ်ထဲ ထည့်သည်။ လျှာဖျားလေးနှင့် လျက်သည်။ သူ့ပါးစပ်သေးသေးလေးမှာ ထိုအရာကြီးကို ထည့်ရန် မနည်းလုပ်နေရသည်။ သူ့မျက်နှာတွင်လည်း ယစ်မူးစရာ မျက်နှာထားတစ်ခု ရှိနေသည်။

 

သူ့ပါးစပ်လေးထဲ လီးတုကြီး မွှေ့နေပုံက လုမင်ကို ပူတက်လာစေသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကနေ စုပ်နေသံက လုမင်၏ နားထဲဝင်လာသည်။ မျက်စိများ ပိတ်လိုက်ပြီး ဖောင်းနေပြီဖြစ်သော သူ့လီးကို ပွတ်သပ်သည်။ စုန့်ယန်ရှင်း စုပ်ပေးနေသည်ဟု မှန်းလိုက်သည်။

 

“သခင်… ထပ်… အ့…”

 

စုန့်ယန်ရှင်း ပါးစပ်ထဲက လီးတုကို စုပ်ရင်း ညည်းနေသံက မပီဝိုးတဝါးဆိုသော်လည်း လုမင်ကိုတော့ ပြီးအောင်လုပ်နိုင်စွမ်းသည်။

 

လုမင် ညည်းလိုက်သံကိုကြားပြီး စုန့်ယန်ရှင်း ပါးစပ်ထဲက လီးတုကိုထုတ်ကာ အသက်တစ်ချက်ရှိုက်သည်။ ထို့နောက် ရလဒ်ကို ကြေငြာသည်။

 

“လီးတုကြီးက ကြောင်လေးကို သခင်ရှိတုန်းက ရက်တွေအ‌ကြောင်း သတိရစေပါတယ်။ ကြိုက်တဲ့စိတ် အပေါင်းငါးဆယ်။”

 

……………………………………………………………………………………………

Mini theater:

 

စုန့်ယန်ချန် : ညီလေးရယ် မင်းလှည့်ကွက်တွေကလည်း မရိုးရပါလား။

 

စုန့်ယန်ရှင်း : အာ ဟာ။