Chapter 39•••အဓိကဇာတ်ကောင်သည် အကာကွယ်ခံရခြင်း၊ လီးထည့်ပြီးတွားသွားခြင်း၊ မှော်တွင်းအသစ်ထဲသို့ဝင်လာခြင်း၊ သုတ်ရည်များခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြည့်နေခြင်း
ထိုကိစ္စပြီးသည့်နောက် ယန်ထင်ယန်နှင့်ယန်ကျင့်ဖျင်တို့နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်နေထိုင်သည့်နေရာသို့ ကူစီ့အား ညတွင်းချင်းပို့ရန်ပြင်ဆင်တော့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ဖွတ်အဖွဲ့ဆီမှ ကြီးကြီးမားမားတိုက်ခိုက်ခံရသည်ဟူသော ရှေ့တန်းကသတင်းကိုရခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်၏အမိန့်ကိုရသော ယန်ထင်ယန်နှင့်ယန်ကျင့်ဖျင်တို့သည် သူတို့၏လွှဲပြောင်းခံရသောတာဝန်ကို ရဲဘော်ရဲဘက်တွေကိုသာမှီခိုပြီး ရှေ့တန်းသို့အမြန်သွားခဲ့သည်။
[ Beep..မစ်ရှင်ကိုအခုချက်ချင်းလုပ်ဆောင်ပါ:အဓိကဇာတ်ကောင် ရှို့နဲ့ရန်ဖြစ်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်ရန်] ကူစီသည် သူ့စိတ်ထဲတွင်ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရသည့်အသံကြောင့်အိပ်ယာကနိုးလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့်သွားနေသော စက်သည်လည်း လမ်းမပေါ်တွင်ရပ်တန့်ရန်ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။
“ မင်းက ဖွတ်ကောင်တွေနဲ့ဆက်သွယ်နေတဲ့လူလို့ငါတို့သတင်းရထားတယ်။ ငါတို့မင်းနောက်ကိုလိုက်နေတာကြာပြီ။ မြန်မြန်လက်နက်ချလိုက်တော့” ရှုယန်ချီ၏အသံထွက်ပေါ်လာပြီးပြီးချင်း ကူစီသည် အပြင်ဘက်မှလာသည့် ဆူညံသည့်ရန်ဖြစ်သံကိုကြားလိုက်ရသည်။ထို့နောက် အသံများသည် တစ်ဖြည်းဖြည်းငြိမ်သက်သွားသည်။
ကူစီသည် သူ့ဆီကိုလာနေသည့် မရင်းနှီးသောခြေသံများကိုကြားလိုက်ရသည်။ စက်တံခါးတွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးချည်နှောင်ခံထားရသော ကူစီသည် ခေါင်းကိုမြှောက်ပင့်လိုက်တော့ သူ့အားစိုက်ကြည့်နေသော ရှုယန်ချီကိုတွေ့လိုက်သည်။
မစ်ရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ဘာခံစားချက်မှမရှိသော ကူစီသည် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့အားကြည့်နေသော ရှုယန်ချီအားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီ ရှုယန်ချီအားကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ရှုယန်ချီ၏မျက်လုံးထဲတွင် သူ့အားအထင်သေးသည့်လက္ခဏာများရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကူစီသည် သူစိတ်ကူးထားသလို အရှက်ကွဲရခြင်းကြောင့် ဒေါသများထွက်လာသည်။ ရှုယန်ချီသည် သူအထိန်းချုပ်ခံထားရသည်များအား ဖြည်ပေးပြီးနောက် ကူစီက ရှူယန်ချီအား နက်မှောင်ပြီး စိတ်ဆိုးသောမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ မင်းလိုယောကျာ်းက ဘာလုပ်ရမလဲသိမှာပဲ။ မင်းကတစ်ခြားအမျိုးသမီးတွေရဲ့အလုပ်တာဝန်တွေကိုတိုးအောင်လုပ်နေတာပဲ”
ရှုယန်ချီသည် အစောကတည်းက စက်ထဲတွင် ပုန်းနေသူနောက်တစ်ယောက်ရှိသည်ကို သူ့အာရုံအရသိလိုက်
သည်။ အခုလေးတင် နှိမ်နင်းခံလိုက်ရသော အမျိုးသမီးအင်းစက်သည် ယန်ထင်ယန်၏ဘယ်လက်ရုံးဖြစ်သည်ကိုသူသိသည်။ မက်ချာထဲကလူက မနေ့က ယန်ကျင့်ဖျင်ကိုယ်ပေါ်မှာ အသိုက်လုပ်ထားတဲ့ အင်းဆက်ကောင်လေးတွေဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူလျှို့ဝှက်မျှော်လင့်ခဲ့တာ။
ဘုရားရှင်၏ကောင်းချီးလားမသိပေမယ့် သူ၏ဖော်ပြ၍မရသောအတွေးများအောက်တွင် မက်ချာစက်ထဲတွင် ရှိနေသောသူသည် အမှန်တစ်ကယ်ပင် အမျိုးသမီးအင်းစက်ဖြစ်နေသည်။
သေးငယ်သည့်အမျိုးသမီးအင်းစက်သည် သူ့လိုမျိုးအမျိုးသားအင်းစက်က စစ်တပ်ထဲတွင်အမှုထမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့်အလွန်အံ့ဩနေပုံရသည်။ အကြောင်းပြချက်တစ်ချို့ကြောင့် သူသည် အမျိုးသမီးလေးအား သူ၏အင်အားကိုစိတ်အားထက်သန်စွာပြခဲ့သည်။ “ ငါရဲ့အင်အားက S-level ရှိတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမကိုင်တွယ်နိုင်တော့ရင် ငါကရှေ့တန်းသွားရမှာ။ စစ်တပ်သာ မလိုဘူးဆိုရင် လက်နက်ဥတစ်ခုကိုတိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး ရန်သူတွေဆီကိုအတိအကျပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာရော သိလား။ အဲ့ဒီ့ လက်နက်ဥက ငါကိုယ်တိုင်တိုးတက်အောင်လုပ်ထားတာ ပြီးတော့……”
ကူစီသည် အရူးနှင့်တူနေပြီးသူ့စကားလုံးထဲကထေ့ငေါ့မှုကိုသူကိုယ်နိုင်ပင်နားမလည်နေသောထိုလူ့အားကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏အောင်မြင်မှုတစ်သီတစ်သန်းကိုကြားပြီးနောက် စိတ်ဆင်းရဲစွာလှည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန်ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ခေါင်းဖြည်းဖြည်းချင်းငုံ့သွားသော ကူစီ့အားကြည့်ပြီးနောက် ရှုယန်ချီမုဒ်သည်လည်း မြင့်ရာမှနိမ့်ရာသို့ကျသွားသည်။ သူသည် သူ၏ပထမဆုံးခြေလှမ်းသည် အလွန်မှားယွင်းသည်ဟုခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အမျိုးသမီးငယ်လေးရှေ့တွင် သူ့ကိုယ်သူမဖော်ပြသင့်ပေ။ ထိုအရာသည် ထိုသူအားမကောင်းသည့်အစကိုပေးလိုက်သလိုဖြစ်သည်။
“ ဒါရိုက်တာရှုယန် သတင်းမပေါက်ကြားဖို့ ကျွန်တော်တို့သူ့ကို သီးသန့်ခန်းကိုခေါ်သွားသင့်တယ်ထင်တယ်”
“ ကောင်းပြီ သူ့ကိုငါ့အခန်းထဲခေါ်သွား။ ငါသေချာကြည့်လိုက်မယ်” ရှုယန်ချီသည် စကားမပြောသေးသောကူစီအား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖော်ပြ၍မရသောအတွေးတစ်ချို့ဖြင့် ထိုစကားများကိုပြောလိုက်သည်။
ပုန်ကန်ထကြွဖို့ကိုစဉ်းစားနေသေးသောကူစီသည် သူ့စိတ်ထဲတွင်မစ်ရှင်တာဝန်နှင့်ဆိုင်သည့်အရာများကို နောက်တစ်ခေါက်တွေးမိလာစေသည်။ “ အဓိကဇာတ်ကောင်အိမ်မှာနေလိုက်။ ဗီလိန်ဆန်တဲ့လက္ခဏာတွေက ဇာတ်ကောင်ရဲ့စက်ဆုပ်မှုကိုခံရလိမ့်မယ်”
ရှုယန်ချီသည် ကူစီ့အား အိမ်ခေါ်လာသည့်အခါ ထိုအဖြစ်ပျက်လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အတူလိုက်ပါလာသော စုံစမ်းရေးအဖွဲ့သည်လည်း ကူစီ ရှုယန်ချီ၏အိမ်ထဲဝင်သွားသည့်အခါ လိုက်နေရာမှရပ်သွားသည်။
ဇာတ်ကောင်အားစိတ်ပျက်အောင်လုပ်မည့် အကြောင်းကိုတွေးရင်း အခန်းထဲဝင်လာလာချင်း ကူစီသည် အခန်းအလယ်ရှိဆိုဖာကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယုံကြည်မှုရှိစွာပြောလိုက်သည်။ “ ငါ ဆိုဖာအနက်ရောင်တွေမကြိုက်ဘူး။ အဖြူရောင်ပဲကြိုက်တာ။ အဲ့ဒါတွေကိုနောက်ကျရင် ငါ့အတွက်ပြောင်းပေး”
ထိုကဲ့သို့ မာနကြီးပြီး အပြောင်းအလဲမြန်သည်ကိုမကြိုက်သောရှုယန်ချီသည် စာအုပ်ထဲကအတိုင်း လျစ်လျူပြီး ထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။သို့ပေမယ့် ထိုအစား သူသည် စကားများသည့်ပုံစံလုပ်ပြီး သူ့အားရိုးသားသည့်အမူအရာဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ ဟုတ်တယ် ငါလဲငါ့ဆိုဖာအရောင်ကသိပ်မကောင်းဘူးလို့တွေးနေတာ။ ငါတို့နှစ်ယောက်ကအတွေးတွေတူနေတာပဲ”
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် ကူစီသည် ရှုယန်ချီက ဒေါသထွက်သည့်ပုံမပေါ်သောကြောင့် အပြစ်ရှာမည့်အစီစဉ်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။ အရင်က ကျင့်စုဟမ်အတိုင်း သူ့သဘောထားသည် ဆိုးရွားလာသည်။
ရှုယန်ချီသည် ကူစီ၏ဒေါသများအား ဘယ်သူမှလက်မခံနိုင်ဘဲ သူတစ်ယောက်သည်းခံနိုင်သည့်နေရာအထိ ဆိုးရွားလာရန် တိတ်တိတ်ကလေးမျှော်လင့်နေသည်။
ထိုရက်များအား နေသားကျနေပြီး နေသားကျခြင်းများကုန်သွားသည့်နောက် အရင်တုန်းက ရှချန်ကြောင့် ဆေးများလိမ်းခံခဲ့ရသော ကူစီ၏အဖုတ်လေးသည် ပြင်းထားသောယားယံမှုများနှင့် ပေါက်ကွဲမတက် ပြည့်နေပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ စိုစွတ်မှုမရှိသောကြောင့် လစ်ဟာသည့်ခံစားချက်များဖြစ်နေသည်။
ရှုယန်ချီသည် အစားစာနေသောကူစီ့အားကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်ကူစီ၏မျက်လုံးများနီရဲလာပြီး အဖုတ်အားသူ့လက်ဖြင့်စတင်ကုတ်ခြစ်တော့သည်။ ရှူယန်ချီသည် နေရာတွင်ခဏလောက်အေးခဲသွားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသည်များကိုဖိနှိပ်ထားရသည်။ သူ့အသံများသည် သူကိုယ်တိုင်တောင်သတိမထားမိဘဲ အလွန်တုန်ခါနေသည်။ “ မင်းဘာဖြစ်လို့လဲ။ ယန်ကျင့်ဖျင် ဒီမတိုင်ခင်က မင်းအထဲတစ်ခုခုထည့်ထားလို့လား”
ရှုယန်ချီသည် အထိန်းကွပ်မဲ့စွာအဖုတ်ထဲသို့လက်အားဆန့်ထုတ်၍ထည့်နေသော ရှက်သွေးဖြာနေသော ကူစီ့အားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ့အားမကာ အခန်းဆီသို့ခေါ်သွားသည်။
အိပ်ခန်းထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင် ရှုယန်ချီသည် သူ၏ပင်ကိုယ်သဘာဝကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပုံရသည်။ နူးညံ့ပြီးထောက်ထားသည့် အကြည့်များသည်ဆက်မရှိတော့ဘဲ ကူစီ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိအဝတ်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာဆုတ်ဖြဲပစ်တော့သည်။ ရှုယန်ချီသည် ကူစီက သူ့လိုယောကျာ်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ကို သိသွားချိန်တွင် သူသည်ဘာကိုမှဂရုမစိုက်တော့ပေ။
ရှုယန်ချီသည် ထိုနေ့ကတည်းက သူ့စိတ်ထဲတွင်အဆင်မပြတ်ရှိနေသော သွယ်လျသည့်လည်ပင်းအား နမ်းရှိုက်ရန်မစောင့်နိုင်တော့ချေ။ လက်ေချာင်းများသည် ကူစီ၏မှီးညောင်ရိုးမှတစ်တင့် တင်ပါးလုံးလုံးများဆီသို့လျှောကျသွားသည်။
ကူစီ၏ တင်ပါးများသည် ရှုယန်ချီ၏ဖျစ်ညှစ်ခြင်းကိုခံနေရပြီး ရှုယန်ချီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်မသက်သာစွာဖြင့်မှီနေသည်။ ထို့နောက် သူ၏အဖုတ်အား သုံးကာ ရှုယန်ချီ၏ဘောင်းဘီထဲတွင် တင်းကျပ်စွာရှိနေသော ရှုယန်ချီ၏လီးဖြင့် ဖိကာပွတ်သည်။
“ ကူစီ ငါဘယ်သူလဲ” ရှုယန်ချီသည် မျက်လုံးများဗလာသက်သက်ဖြစ်နေသော ကူစီ့အားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘောင်းဘီအားချွတ်မည့်လက်များသည် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ အာ့ အဆင်မပြေဘူး…” ရမ္မက်တွင်နစ်မြှုပ်နေသော ကူစီသည် ရှုယန်ချီ၏မေးမြန်းမှုကိုဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့လုပ်နေသည်ကိုဆက်လုပ်ကာ သူ၏အဖုတ်အားရှူယန်ချီ၏ဘောင်းဘီနှင့်မနားတမ်းပွတ်တိုက်တော့သည်။ အဖုတ်ထဲမှထွက်လာသောအရည်များသည် ရှုယန်ချီ၏ဘောင်းဘီအားစိုရွှဲသွားကာ ရေကွက်တစ်ခုအဖြစ်ကျန်ခဲ့သည်။
“ ငါ့ကိုပြော ငါဘယ်သူလဲ” ရှုယန်ချီ၏လီးသည် တောင်လာပြီးယားယံနေသော်လည်း သူသည် ကူစီ့အားဆက်တိုက်ဆက်မေးနေသည်။
မကျေမနပ်ဖြစ်နေဆဲကူစီသည် ရှုယန်ချီလိုချင်သည့်အတိုင်းစတင်တုန့်ပြန်သည်။ မျက်ရည်များကျကာ သူ့လိုအင်များမပြည့်နေသောကူစီသည် ရှုယန်ချန်၏နာမည်ကိုမထင်မရှား ထပ်တလဲလဲပြောတော့သည်။
၎င်းသည် ရှုယန်ချီလုံးဝစိတ်ကျေနပ်မှုရသည်အထိ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူသည် သူ့လီးအားထွေးပတ်ထားသော ဘောင်းဘီကိုဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ကူစီ့ခါးအားကိုင်ကာ ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့တစ်ချက်တည်းဖြင့်ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။
“ အားးးး….” လွတ်နေသော အဖုတ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်သွားပြီး ကူစီသည် ထိန်းချုပ်မရလောက်အောင် အော်ငိုတော့သည်။ ရှုယန်ချီသည် ရွှင်ပြသည့်အသံဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီး ရှုယန်ချီ တစ်ပတ်လှည့်ကာ ကူစီ့အားသူ့အောက်တွင်ဖိထားခဲ့ပြီး ကူစီ့၏ဒူးခေါင်းအား အိပ်ယာပေါ်တွင်ထောက်ခိုင်းထားကာ အဖုတ်ထဲရှိ လီးထူထူဖြင့် ပြင်းထန်စွာစနောက်တော့သည်။
ရှုယန်ချီသည် ကူစီ့အဖုတ်အား သေလောက်အောင်လိုချင်နေသည့်အတိုင်း ကူစီ၏အဖုတ်ကို ခွေးရူးတစ်ကောင်လို အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ဆောင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သုတ်ရည်များအား ကူစီ၏အဖုတ်ထဲတွင်ပန်းလိုက်သည်။
သုတ်ရည်များလွှတ်ပြီးနောက် ရှုယန်ချီသည် ကူစီ့အား ဆိတ်မွှေးဖြင့်လုပ်ထားသောစောင်ဖြင့်ခြုံပေးကာ အိပ်ယာပေါ်မှ ကြမ်းပြင်ဆီသယ်သွားပြီး သူ့လက်ဖြင့် ကူစီ၏ခါးအားဖျစ်ညှစ်လိုက်ကာ သူ့လီအား ကူစီ့ဖင်ထဲသို့ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။
ကူစီသည် ကြီးမားသည့်သက်ရောက်မှုကြောင့် အရှေ့သို့ယိမ်းယိုင်သွားသည်။ ရှုယန်ချီ၏လီးသည် စောင့်နေသည့်အတိုင်း ကူစီ၏ဖင်ပေါက်ထဲသို့နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ဝင်သွားသည်။
“ အားးးးး” ကူစီသည် ရှုယန်ချီ၏လီး ဖင်ထဲဝင်နေမှုကြောင့် အိပ်ယာကြမ်းပြင်တွင်တွားသွားပြီး ဖာဆန်စွာပင်အော်နေတော့သည်။ ပန်းရောင်သန်းနေသော ဖင်ပေါက်သည် ပန်းပွင့်အဖူးကဲ့သို့ ရှုယန်ချီကစားမှုအောက်တွင် ဖူးယောင်နေသည်။
……..
ရှုယန်ချီသည် အိပ်ပျော်နေသောကူစီ့အားကြည့်လိုက်ပြီး ကူစီ၏နှုတ်ခမ်းများ နီရဲပြီး ယောင်လာသည်အထိ ကူစီ၏နှုတ်ခမ်းကိုထပ်ကာထပ်ကာနမ်းခဲ့သည်။
ရှုယန်ချီသည် သူ့အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာအိပ်ပျော်နေသော ကူစီ့အား ကြည့်ပြီးနောက် ဘယ်သူမှမသိသော အမှောင်ဘက်ခြမ်းသည် လုံးဝထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှုယန်ချီသည် သူ၏သုတ်ရည်များအားယူကာ ကူစီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရောဂါဖြစ်နေသောအမူအရာကဲ့သို့ ထပ်တလဲလဲသုတ်ခဲ့သည်။ ကူစီ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူထဲသည့်သုတ်ရည်များဖြင့်ဖုံးသွားပြီး သတိပြန်ရကာ နိုးလာသည်အထိ ရှုယန်ချီသည် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။ ရှုယန်ချီသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ ရပ်တန့်မရသောစိုးရိမ်ခြင်းကိုဖိနှိပ်ထားပြီး ကူစီ့အားရေချိုးခန်းထဲသို့ခေါ်ကာ သန့်စင်ပေးသည်။ ထို့နောက် သူ့လီးအားကူစီ၍အဖုတ်ထဲတွင်ထည့်ထားပြီးအိပ်ပျော်သွားသည်။
Ended
