Chapter 11 : ပူစီလေးကြိုးဖြင့်ချည်နှောင်ခံရကာ ကစားခံရခြင်း

 

 

အစောပိုင်းနှစ်များတွင် ဒန်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲက လူများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရတနာများကို သိမ်းယူသည့်အကြောင်း ကောလဟာလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မသေမျိုးလောကတွင် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အသတ်ခံရသူမှာ ဓားဝိဉာဥ်ဂိုဏ်းကအကြီးအကဲ၏အစ်ကိုဖြစ်နေသည်။သူသည် တစ်ချိန်က ထိုလူ၏ ကယ်တင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး တရားခံအစစ်အမှန်ရှာဖွေခြင်းကိုလည်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဘယ်သောအခါမှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

 

 

ဒီအဖြစ်အပျက် ပြီးတာနဲ့ တစ်လအတွင်းမှာပဲ ဒန်ဂိုဏ်း ပျက်သုဥ်းသွားပြီး ဒန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို ယိုဇီဘုရားကျောင်းမှာ အကျဉ်းချခဲ့ကြသည်။

 

 

သို့သော်လည်း ဒန်ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ၏သားဖြစ်သူသည် အခင်းဖြစ်ပွားပြီးနောက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကာ မည်သူကမျှ သူ့ကို မတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

 

 

“ဟေးး ကစားလို့ဝပြီဆိုရင်လည်း အိပ်ပြန်ချိန်ရောက်ပြီ”

ဂိုဏ်း၏အကြွင်းအကျန်လေးတွေနဲ့ ကတိုက်ကရိုက်မြန်မြန်ထွက်ပြေးလာတဲ့ကူစီမှာ ရှောင်ရိချင်၏စကားလုံးတွေကို နားထဲကြားလိုက်ရပြီးနောက် မူးလဲသွားတော့သည်။

 

 

သူနိုးလာတော့ သူသည် ကိုယ်တီးလုံးဖြစ်နေပြီး သူ့ခြေတွေလက်တွေမှာလည်း ကြိုးနီတွေဖြင့် အိပ်ရာပေါ်ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ကြမ်းတမ်းသောကြိုးနီတွေက သူ့နို့သီးတွေကို ဖိထားပြီး တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ချည်နှောင်ထားသည့်ကြိုးတွေကြောင့် အနည်းငယ်ဖောင်းနေသည့်နို့လေးတွေမှာ ကြိုးတွေအောက်မှာ ဖိချခံထားရသည်။

 

 

အနီရောင်ကြိုးလေးသည် နို့သီးခေါင်းအောက် ဆင်းသွားပြီး စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားကို ဖြတ်သန်းသွားကာ စောက်ဖုတ်အတွင်းထဲ နစ်ဝင်သွားသည်။နုနယ်သည့်အမျိုးသမီးအင်္ဂါလေးမှာ ကြိုးကြမ်းကြီးဖြင့် အညှစ်ခံထားရပြီး ပွင့်ချပ်နှစ်ဖက်ကလည်း ကြိုးနီအောက်တွင် အဖိခံထားရကာ စောက်ခေါင်းဝရှိကြိုးနီလေးမှာ ရွဲရွဲစိုနေသည်။

 

 

စောက်ပက်လေးကနေပြူးထွက်နေသည့်ကြိုးနီလေးကို ဆူဖြိုးသောဖင်လုံးကြီးနှစ်လုံးဖြင့် ရစ်ပတ်ထားရာ အနီရောင်အရိပ်လေးကိုသာ ဖျော့ဖျော့လေးမြင်ရသည်။

 

 

ကူစီသည် အစမ်းသဘောဖြင့်ရုန်းကြည့်လိုက်တော့ ကြိုးနီက ချက်ချင်းပင် သူ့အဖုတ်လေးနဲ့ဖင်ပေါက်လေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဖြစ်သွားစေသည်။ကူစီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့်စိမ်းသက်နေသည့်ခံစားမှုကြောင့် ရုန်းနေတာကိုရပ်လိုက်သည်။

 

 

တံခါးပွင့်လာတော့ ကူစီသည် သူ့အိပ်ရာဘေးနားလျှောက်လာတဲ့ ခြေသံတွေကိုကြားလိုက်ရသည်။သူမော့ကြည့်လိုက်တော့ ရှောင်ရိချင်ဖြစ်နေလေသည်။

 

 

“ဟေ့ ဒီကိုလာ” ရှောင်ရိချင်၏အမူအရာသည် ကူစီ၏ထွက်ပြေးသွားမှုကို ဒေါသထွက်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

 

 

“ထွက်သွား! ငါ့ကိုလွှတ်ပေး!” ကူစီသည် ၎င်းက ရှောင်ရိချန်ဆိုတာကိုတွေ့ပြီးတာနဲ့ သူ့နဂိုပုံစံအတိုင်း မောက်မာပြီး ရှောင်ရိချင်ကို စိတ်မရှည်စွာကြည့်လိုက်သည်။

 

 

“အားး…” ကူစီသည် စကားပြောပြီးရုံရှိသေးသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်က စိတ်မရှည်မှုကလည်း ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။ရှောင်ရိချင်က သူခြေနဲ့လက်တွေပေါ်က ကြိုးနီကို ဖြတ်ဖို့ရာ ဓားမြောက်လိုက်သည်။လက်လှမ်းပြီး ကူစီရင်ဘတ်ပေါ်ကကြိုးနီကို သူ့ဆီ ဆောင့်ဆွဲယူလိုက်သည်။

 

 

စောက်ပက်လေးပေါ်ချည်ထားတဲ့ကြိုးနီလေးကို ရှောင်ရိချင်မှ ဆောင့်ဆွဲယူလိုက်တာကြောင့် ဖင်ကြားရှိကြိုးနီလေးကလည်း ထို့နည်းတူ ဖင်ပေါက်ဆူဆူလေးတစ်ခုလုံးကို ပုံပျက်သွားစေသည်။ထိုအရာက ကူစီကို နာကျင်ပြီး ယားယံစေသည်။

 

 

ရှောင်ရိချင်သည် သူ့လက်အောက်မှာ ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းအော်နေရသည့်ကူစီကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။သူ့လက်ထဲရှိကြိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြိုးကို အပေါ်ဆောင့်ဆွဲလိုက် အောက်ကိုပြေလျော့ပေးလိုက်ဖြင့် အထက်ထပ်အခါခါထိုသို့လုပ်နေလေသည်။ကူစီ၏ဆောက်ပက်လေးမှာ ကြမ်းတမ်းနေသည့်ကြိုးနီကြီးဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပွတ်တိုက်ခံရနေရလေသည်။ကူစီသည် ငိုကြွေးကာ ကြိုးနီကိုဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ရှောင်ရိချင်လက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ချင်ပေမယ့် ရှောင်ရိချင်က အခြေအနေကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး ကြိုးကိုပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ဆွဲလိုက်သည်။

 

 

ကူစီသည် ဖြူဖွေးချောမွတ်သောခြေထောက်တွေကို အပေါ်မြောက်ဖို့လုပ်လိုက်သောအခါ ရှောင်ရိချင်က လက်မြောက်ပြီး နီရဲဖူးယောင်းနေတဲ့စောက်ပက်လေးကို အကြင်နာမဲ့စွာ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။ထို့အတူ ကြိုးနီလေးလည်း အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။စောက်ခေါင်းထဲတောင် ကြိုးနီအရာလေး ဖျော့ဖျော့ထင်သွားသည်။ကူစီသည် အရိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ပင့်သက်ရှိုက်မိသွားသည်။ထို့နောက်မှသာ ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းအော်ဟစ်ကာ နာကျင်မှုအတွက် ငိုကြွေးလာသည်။

 

 

ရှောင်ရိချင်သည် စောက်ရည်တွေပေနေတဲ့သူ့လက်ကို ကူစီနို့သီးတွေပေါ် သုတ်လိုက်ပြီး ကူစီကိုမှောက်လိုက်သည်။ကူစီ၏ဖြူဖွေးနူးအိနေတဲ့ဖင်တုံးကြီးတွေက ရှောင်ရိချင်ကို မျက်နှာမူထားသည်။ရှောင်ရိချင်သည် ထိုဖင်တုံးကြီးတွေကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာကိုထိုဖင်ကြားထဲ ထိုးသွင်းကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။သူသည် တစ်ဖန်ခါးပြန်ဆန့်ကာ ကူစီပခုံးပတ်လည်မှာရှိတဲ့ကြိုးနီကို သူ့ဘက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြေးဖြေးချင်း အပေါ် ဆွဲနေသည်။

 

 

“အားး…အ့…အဖုတ်လေးတော့သွားပါပြီ….အ့..အဖုတ်လေးက နာနေပြီ!” ကူစီသည် ရှောင်ရိချင်မှ ကြိုးဖြင့် လေထဲ မ,တင်ခံထားရသည်။အဖုတ်ကြားထဲ ညှပ်နေသည့်ကြိုးနီလေးက စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားတွေကိုပါ ကြိတ်ချေသွားသည်။ကူစီသည် သူ့ကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကြိုးနီးသေးလေးတစ်ချောင်းပေါ်ကိုသာ မှီခိုနေရသည်။

 

 

ရှောင်ရိချင်က လက်မလျော့သေးဘဲ လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ကြိုးနီလေးကို ခဏတာလွတ်ပေးလိုက်သည်။ဒါမှသာလျှင် စောက်ပက်လေးက အသက်ရှူပေါက်ရမှာလေ။ခဏလောက်ပဲရှိသေး တစ်ဖန် ကြိုးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်အားသုံးပြီး အပေါ်ဆွဲပစ်လိုက်ပြန်သည်။ကူစီမှာ သနားညှာတာမှုကို ငိုကြွေးကာ တောင်းဆိုလာသည်။

 

 

ကူစီစောက်ပက်လေးသည် ကြိုးနီဖြင့် ရှောင်ရိချင်ဆီကနေ ဆယ်မိနစ်ကျော်ကြာတဲ့အထိကို ကစားခံလိုက်ရသည်။ရှောင်ရိချင်သည် ကူစီကိုယ်ပေါ်က ကြိုးတွေကို တစ်ခုချင်းစီ ဖြတ်ပေးလိုက်သည်။အိပ်ရာပေါ်လှဲရင်း သူ့လီးကြီးကို ကူစီစောက်ပက်အဝလေးနဲ့ ချိန်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ချပစ်လိုက်သည်။အစောကတည်းက ရွှဲနစ်နေတဲ့စောက်ပက်လေးက ပူလောင်နေသည့်လီးကြီးဖြင့် ဖြည့်သိပ်ခံလိုက်ရသည်။ကူစီသည်လည်း ခုခံခြင်းမရှိဘဲ ရှောင်ရိချင်၏လီးကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။

 

 

“ကျွန်တော် အဆင်မပြေနေဘူးလို့ပြော.” ရှောင်ရိချင်သည် ကူစီ၏အပေါက်လေးကို လိုးနေရင်း ကူစီမပြောဘူးဆိုတာကိုတွေ့တော့ ကူစီနို့သီးလေးတွေကို ထပ်ဆိတ်ဆွဲပစ်လိုက်သည်။

 

 

“ဟာ့…အ့…ကျွန်တော်..”ကူစီမှာ ရှောင်ရိချင်၏သူ့စောက်ပက်လေးနဲ့နို့သီးလေးတွေကို ကစားနေမှုကြောင့် ပြန်တုံ့ပြန်ဖို့လုပ်နေလေသည်။

 

 

“အားး….အာ..”စာကြောင်းလေးပြောပြီးတော့မယ့်ဆဲဆဲ ပူလောင်နေတဲ့ရေစီးကြောင်းတစ်ခုက သူ့အဖုတ်ထဲပြေးဝင်လာပြီး အရည်နည်းနည်းတောင် သူ့သားအိမ်ထဲ ဝင်သွားသည်။ကူစီသည် အရင်နဲ့မတူတော့သည့်ရှောင်ရိချင်၏စိတ်ခံစားချက်တွေကို မခုခံရဲတာကြောင့် ရှောင်ရိချင် သူ့ထဲပန်းထည့်လာတဲ့ ဆီးတွေကို သည်းခံတောင့်ခံရုံသာတက်နိုင်သည်။

 

 

ရှောင်ရိချင်သည် သူ့လီးကိုပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကူစီစောက်ခေါင်းထဲကနေ သူ့ဆီးတွေပြန်စီးကျလာတာကို ရပ်ကြည့်နေသည်။အိပ်ပျော်သွားတဲ့ကူစီမျက်နှာကို ညင်ညင်သာသာပွတ်သပ်ပြီး ကူစီ၏တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပိတ်ထားတဲ့မျက်လုံးတွေကိုကြည့်ကာ…

 

“မင်း ကိုယ့်ကို မလိမ်ခဲ့သင့်ဘူး…ဒီတစ်ကြိမ်တော့ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်…. မင်း ကိုယ့်ကို ဒေါသထွက်မိအောင်မလုပ်နဲ့….လိမ္မာစမ်းပါ…”

 

 

ကူစီအတွက် စောင့်မျှော်နေတဲ့ဘဝကတော့ နေ့တိုင်းအိပ်ရာပေါ်မှာ အဝတ်ဗလာဖြစ်ပြီး ပြည့်တန်ဆာတစ်ယောက်လို ခြေထောက်တွေကားလျက် ရှောင်ရိချင်၏စိတ်ခံစားချက်အတိုင်း အိပ်ရာပေါ်ကစားခံရမယ့်ဘဝ ဒါမှမဟုတ် ရှန်းရိချန်နဲ့ချူးဖန်ယန်တို့ဆီကနေ စိတ်ကြိုက် ကစားခံရမယ့်ဘဝပင်ဖြစ်သည်။

 

 

 

သူ ထွက်ပြေးမယ့်အစီအစဥ်ကိုလည်း တွေးထားခဲ့ပေမယ့် အကြိမ်တိုင်း သူ အခန်းကနေ ထွက်လိုက်တာနဲ့ သူတို့သုံးယောက်က ချက်ချင်းပင် သူ့ရှေ့ပေါ်လာကာ ဒေါသအမျက်အချောင်းချောင်းထွက်နေတဲ့မျက်နှာတွေနဲ့ သူ့ကို အိပ်ရာပေါ် ပြန်ပစ်တင်ကြသည်။သူ့ရဲ့တောင်းဆိုသံတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂွတ်ဘိုင်တစ်ချက်ပြောကာ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။သူ့ရဲ့စောက်ပက်လေးနဲ့ဖင်ပေါက်လေးက ထုံထိုင်းနေရင်တောင်မှပဲ သူတို့သုံးယောက်က သူတို့ရဲ့အဆုံးမရှိလိုးခြင်းကို ရပ်တန့်မှာမဟုတ်ပေ။

 

 

တဖြည်းဖြည်း ကူစီလည်း ထွက်သွားမယ့်အကြံကို မလုပ်ရဲတော့ပေ။နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း သူသည် အိပ်ရာပေါ်လှဲကာ မှော်လက်နက်တွေနဲ့အလိုးခံရသည်။ထိုလက်နက်တွေနဲ့မဟုတ်ရင် သူတို့သုံးယောက်လုံးဆီကနေ အလိုးခံရသည်။အဖုတ်လေးနဲ့ဖင်ပေါက်လေးမှာ စတင်ပြေလျော့လာပြီး အားနည်းနည်းထုတ်ရုံနဲ့ အထဲကို ထိုးဖောက်ထည့်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ကလူ၏မြူ၏လုပ်တတ်တဲ့စောက်စိလေးမှာလည်း တွဲကစားရာမှာ အလွန်ကို အထိမခံဖြစ်နေသည်။ချူးဖန်ယန်အထူးရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ဆေးရည်ဖြင့် လေ့ကျင့်ပေးခံထားရတဲ့ စောက်ပက်လေးမှာ အဖုတ်အုံတစ်ခုလုံး စက်ဝိုင်းသဖွယ် ကြီးထွားလာပြီး စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားတွေမှာ စောက်ဖုတ်ကနေပြူးထွက်နေပြီး သူတို့သုံးယောက်အတွက် တတိတိကိုက်ဖြတ်ဖို့ရော စုပ်ဖို့ရော လွယ်ကူစေသည်။

 

 

ကူစီမှာ တဖြည်းဖြည်း အိမ်ပတ်လည်အနှံလျှောက်သွားရတာကို မကြိုက်တော့ပေ။ဘာလို့ဆို သူခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ပြူးထွက်နေတဲ့စောက်စိလေးက လေကြောင့် ယားယံလာမည်ဖြစ်သည်။

 

 

ကူစီ အသက်ကိုတောင် သတိမပြုမိတော့တဲ့အချိန် ထိုသုံးယောက်က သူ့ကို အပြင်ထွက်ကစားချင်လား ဆိုပြီးမေးလာခဲ့သည်။ကူစီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခဏလောက်စဥ်းစားလိုက်သည်။သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကိုအထိမခံဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။သေးငယ်တဲ့လှုပ်ရှားမှုလေးကတောင် သူ့ကို အရည်တွေရွှဲစေကာ မြေပြင်ပေါ်လဲလျောင်းစေသည်။နောက်ဆုံးမှာတော့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို သူငြင်းပယ်လိုက်သည်။

 

 

ထိုသုံးယောက်ဟာ သူ့အဖြေကို အရမ်းကျေနပ်နေပုံရကာ နှစ်တွေအကြာကြီး တင်းမာခဲ့တဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေဟာလည်း ရုတ်ခြည်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဒီလိုမျိုးအကြံပြုချက်(အပြင်ထွက်ကစားချင်လားဆိုတဲ့အကြံပြုချက်)ဟာလည်း နောက်ထပ်ဘယ်တော့မှ ထပ်မပေါ်လာတော့ပေ။တစ်ခါတရံ ကူစီမှာ ထိုသုံးယောက်ရဲ့အကြံပြုချက်က သူ့ကိုစမ်းသပ်ဖို့အတွက် ပြောခဲ့တာများလားလို့ သံသယဝင်မိသည်။သို့ပေမယ့် သူ့ထင်ကြေး မှန် မမှန်ကိုလည်း အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

 

 

 

မသေမျိုးလောကရဲ့အထင်ကရဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းက နာမည်ကြီးအမတသုံးယောက်ဟာ နေ့ချင်းညချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့ကို ဘယ်တော့မှထပ်မတွေ့ရတော့ပေ။လောကကြီးက တစ်ခါပြောခဲ့ဖူးတယ်။သူတို့သုံးယောက်ဟာ ချစ်ခြင်းတရားမှာပိတ်မိသွားပြီး တစ်ယောက်တည်း နေရာဒေသအစုံကို လှည့်ပတ်သွားလာဖို့ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အိမ်တွေကို စွန့်ခွာခဲ့တာတဲ့။ဒီသတင်းကဘာကိုပြောတာလဲဆိုတာတော့ ကာယကံရှင်တွေသာ သိနိုင်သည်။

 

 

 

[ ကူစီ လွတ်မြောက်

လာပါပြီ။နယ်မြေအသစ်ကို ပို့ဆောင်ပါမည် ]

 

 

[ ကူစီ လွတ်မြောက်လာပါပြီ။နယ်မြေအသစ်ကို ပို့ဆောင်ပါမည် ]

 

Chapter 11 ended