[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 4 (arc2)

Chapter ( 4 )

[ ထမင်းစားခန်းထဲ၌ အဓိကဇာတ်လိုက်gongနဲ့ လုပ်ခြင်း ]

မနက်ရောက်သော် မူလက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသော အခန်းသည် ယမန်နေ့ညမှ အိပ်ယာတိုက်ပွဲကြောင့် ရှုပ်ပွနေကာ လေထုသည်လည်း ရှုရှိုက်မိပါကာ လူကို ရှက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည့် အနံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ထန်ထန်သည် တွန့်ကြေနေသော အိပ်ယာခင်းထဲမှ နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော ကိုယ်ဗလာဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လှပသွေးသွယ်သော ကိုယ်လုံးလေးသည် ရမ္မက်အမှတ်သားများဖြင့် ပြည့်နေလေ၏။ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အညိုမည်းများနှင့် အမှတ်များအား ကြည့်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်ရင်း အနောက်ရှိ ယောင်ကိုင်းနေသော အပေါက်လေးအား ထိရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဖင်ပေါက်‌လေးသည် ထိမိသည်နှင့်ပင် နာကျင်နေခဲ့သည်။ ထန်ထန်သည် အံကြိတ်ကာ အပေါက်လေးထဲသို့ လက်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ တစ်ညလုံး အလုပ်ခံထားရသဖြင့် နာကျင်နေသော ဖင်ပေါက်လေးသည် တင်းကျပ်နေဆဲပင်။ ထန်ထန်သည် အတွင်း၌ သုတ်ရည်တစ်စက်မှ မရှိကြောင်း သေချာမှသာ လက်အား ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။

အို့၊ ဒီလိုဆိုတော့လည်း ခွေးကောင်က ဘယ်လိုသန့်ရှင်းပေးရမလဲ သိနေသားပဲ။

အိပ်ယာပေါ်၌ သေလုနီးပါး အလုပ်ခံခဲ့ရသည့် ထန်ထန်မှာ စိတ်ဆိုးစွာဖြင့် စုတ်ပြဲနေသော ည၀တ်အင်္ကျီအား လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝှီးချဲပေါ်တွင် ဒုက္ခရောက်နေပြီးမှ လည်ပိတ်အင်္ကျီလက်ရှည်အား ဗီဒိုထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ဝှီးချဲဖြင့် ၀င်သွားချိန်တွင် သူသည် ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။

……………..

အောက်ထပ်တွင်မူ နေရောင်ခြည် ဖြာကျနေသော ထမင်းစားခန်းထဲ၌ အစားအသောက်အနံ့တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါ၏။ ထန်နီအန်သည် ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်အား ကျက်သရေရှိစွာ ယူဆောင်လာသည်။ သူလှုပ်ရှားသမျှ အပြုအမူများသည် မြင်သူတိုင်းအား စိတ်အေးချမ်းစေ၏။

ချီယူသည် ပုံမှန်၀တ်စုံဖြင့် ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်ကာ မနက်စာစားလျက်ရှိသည်။ သူ့၏ ဆံနွယ်များသည် ဂျယ်မသုံးထားသဖြင့် နဖူးပေါ်၌ ကျဆင်းနေလေရာ စိုးမိုးခြယ်လှယ်တတ်သော ပုံစံထက် ပျင်းရိနေသော အလှလေးသဖွယ် ဖြစ်နေစေခဲ့သည်။

စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေပုံရသည့် ချီယူ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ပျော့ပြောင်းလို့နေသဖြင့် စကားပြောနေရင်းနှင့် ထန်နီအန်သည် ရှက်သွေးဖြာနေရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်လှေကားသည် ‘ ဒင် ‘ခနဲ မြည်လာခဲ့ပြီး ဝှီးချဲနှင့် ထန်ထန်သည် ထမင်းစားခန်းရှိရာသို့ ထွက်လာလေသည်။

ထန်နီအန်သည် ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့အား ကြည့်လိုက်သည်။ ချီယူမှာမူ ကွေးတက်နေသော ကောင်လေး၏ နှုတ်ခမ်းတို့ကြောင့် မျက်နှာမှာ ၀င်းလက်လာ၏။

ဗီလာ၏ အလင်းရောင်မှာ ကောင်းလွန်းလှရာ   ထိုအလင်းကြောင့် သူ့ညီလေးမှာ အလင်းအောက်တွင် ပိုလှနေကြောင်း မြင်နေရ၏။ ထန်ထန်သည် မျက်နှာမှာ တူညီနေဆဲဖြစ်သော်ငြား ဖျားနာဟန် ဖြူဖျော့မှုတို့ ရှိမနေတော့ဘဲ ချိုမြိုန်ကာ ပန်းနုရောင်သန်းနေလေသည်။ ထိုကြောင့် ထန်နီအန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပျက်ယွင်းသွားရသည်။ ထိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့လည်ပင်း၌ တစ်ဆို့နေသယောင်။

ချီယူ၏ အကြည့်သည် ကောင်လေး၏ နီရဲနေသော မျက်၀န်းများ၊ မျက်ခုံးများ၊ အနည်းငယ် ဖောင်းနေသော နှုတ်ခမ်းတို့ပေါ် ဝေ့ဝဲသွား၏။ သူ့လည်စလုတ်သည် ရွေ့လျားသွားပြီး ရှင်းမပြနိုင်သော သာယာမှုက သူ့ရင်ထဲတွင် ပျံ့သွားခဲ့သည်။

ကောင်လေးသည် သူ့နှင့်သာ သက်ဆိုင်ပေသည်။ အစိမ်းရောင် အသီးလေးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရင်းမှည့်လာသကဲ့သို့ ‌စက္ကူဗြောင်သဖွယ် ဖြူစင်နေသော ကောင်လေးသည် သူ့သုတ်ရည်များနှင့် စွန်းထင်းကာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာလေပြီ။

ချီယူသည် အသက်အား ခပ်ဖွဖွ ရှုထုတ်ရင်း အကြည်လွှဲ့ကာ ထိုင်နေသည့်ပုံပါ ပြောင်းလိုက်သည်။

ထန်ထန်သည် ချီယူ၏ တရားလွန် အကြည့်များကြောင့် တောင့်တင်းလာသည်။ သူသည် ဝှီးချဲ လက်ကိုင်ကိုသာ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း

” ချီ…..မစ္စတာချီ၊ ကောကော မင်္ဂလာ နံနက်ခင်းပါ ”

ချီယူသည် ညှင်သာစွာပြုံးကာ ညှို့ငင်သော အသံဖြင့်

” မင်္ဂလာ နံနက်ခင်းပါ ”

ထန်နီအန်သည် အမူအရာအား ထိန်းလိုက်ရင်း ညင်သာစွာ

” ထန်ထန်ရေ၊ မောနင်းပါ။ ဘာလို့ နေပူပူကို အ၀တ်တွေ အများကြီး ၀တ်ထားရတာလဲ? မင်းမှာ ဒီရာသီအတွက် ၀တ်ရမှာတွေ မရှိဘူးလား? ”

သူသည် ခဏလောက်ရပ်တန့်သွားပြီးမှ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေဟန်

” ကောရဲ့ အရင်အလုပ်က လစာမကောင်းတော့ မင်းရဲ့ ဆေးဖိုးကိုတောင် အနိုင်နိုင်ဖြစ်နေလို့ မင်းကြိုက်တာတွေ သိပ်မ၀ယ်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့ ကောရဲ့ အပြစ်တွေချည်းပါပဲကွာ ”

ထန်ထန်သည် သူ့အား နူးညံ့သွားဟန်ပေါ်စေသည့် အဖြူရောင် လည်ပိတ်ဆွယ်တာကို ၀တ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းကိုသာ ကိုက်ရင်း ထန်နီအန်၏ မူပိုသော စကားများကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေလိုက်သည်။ သူ့ခြေထောက်များ မသန်စွမ်းတော့ချိန်မှစကာ ဆေးအား တစ်နှစ်တိတိ မသောက်ခဲ့ရပေ။ မိုးရွာသောညများတွင် နာကျင်မှုအား ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ထန်နီအန် ရရှိသော ပိုက်ဆံများအား မြင်ပင်မမြင်ရခဲ့ချေ။

ဆုရသရုပ်ဆောင် ထန်ထန်သည် တိတ်တဆိတ် တွေးနေမိသည်မှာ အဓိကဇာတ်လိုက်ရှို့သည် သူ့၏ အသုံးမကျသော မသန်စွမ်းညီလေးအား ထောက်ပံ့ရန် နည်းမျိုးစုံ ငြိုးစားဟန်ဆောင်ဖို့ တော်တော် အရှက်မဲ့သည်ဟုပင်။ အ၀တ်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားပါသော မနေ့ညမှ အမှတ်ရာများကို မြင်ပါက သူဘာတွေးမည်ကို သိချင်ပါသေး၏။

ထန်ထန်တစ်ယောက် အတွေးနစ်နေချိန် ချီယူ မြင်ရသည်မှာ သနားစဖွယ် ပိန်သေးသေး ကောင်လေးကိုသာ။ ထန်ထန်သည် ဝှီးချဲတွင် ထိုင်နေရပြီး သူ့ကိုယ်သူ မကာကွယ်နိုင်သည့်အပြင် မျှော်လင့်ချက်မရှိ၊ မထူးမခြားနားပုံစံဖြင့် အသုံး၀င်သည့်နေရာ မရှိနေခဲ့ပေ။

ချီယူသည် ခုန်လှုပ်ကာ နာကျင်သွားသော သူ့နှလုံးသားကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်၏။

” ဟုတ်ပါပြီ၊ ပြီးတာတွေက ပြီးသွားပြီပဲ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းအတွက် အ၀တ်အစားနဲ့ လိုတာတွေ ၀ယ်ဖို့ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ မနက်ဖြန်က ရုံးပိတ်တယ်လေ ”

ထန်နီအန်၏ အမူအရာမှာ တင်းမာသွားပြီး

” ဟင့်အင်း….”

သူပြီးအောင်ပင် မငြင်းရသေးခင် သူ့အား ခပ်ဖွဖွ စိုက်ကြည့်နေပါသည့် လူကြောင့် ချောင်းဆိုးလိုက်ကာ

” အိုကေ၊ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခဖြစ်စေမိပြီ ”

သူ့လက်ပေါ်မှ နွေးထွေးမှုအား ခံစားလိုက်ရချိန် ထန်ထန်မှာ အံ့ဩချိန်တွင် မရလိုက်ချေ။

ခေါင်းအား ငုံ့လိုက်ရာ စားပွဲအောက်ရှိ ပေါင်ပေါ်မှ သူ့လက်အား ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလာသော လက်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်မိချိန် နှစ်သိမ့်နေသော မျက်လုံးများအား ဆုံလိုက်ရသည်။

ထန်ထန်သည် အပြင်ပန်းတွင် ကြောက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် လက်အား ဝေးဝေးထားကာ အထိအတွေ့အား ရှောင်ဖယ်လိုက်သည်။ တကယ့်တမ်း သူ့အတွေးမှာမူ

ဒီကောင်က ဘာတွေကို စိတ်ကူးယဉ်နေပြန်ပြီလဲ?

ကောင်လေး၏ ကြောက်ရွံ့စွာ ရှောင်ဖယ်နေခြင်းအား ခံစားမိလိုက်သည့် ချီယူသည် အနည်းငယ် ဆူပုတ်သွား၏။ သူသည် ဆန်ပြုတ်အား အေးဆေးစွာ ခပ်နေချိန် လက်တစ်ဖက်ကမူ စားပွဲရှိ အေးစက်နေပါသည့် လက်လေးအား ကိုင်ကာ လက်ဆစ်တစ်ခုချင်းစီအား ဆော့ကစားထိကိုင်လို့နေသည်။

စွပ်ပြုတ်အား ခပ်နေသည့် ထန်ထန်၏ လက်မှာ တောင့်တင်းသွားရချေပြီ။ သူသည် မနက်စာအား ကျက်သရေရှိစွာ စားနေပါသည့် သူ့အစ်ကိုအား ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အကြည့်ပြန်လွှဲလိုက်သည်။

ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်နေပါသည့် ထန်ထန့်လက်လေးအား မြင်သည့်အခါ ချီယူမှာ အကြံဆိုးတစ်ခု ရလာခဲ့၏။ သူသည် ကောင်လေးအား လွှတ်ပေးလိုက်ချိန် ဟိုကလည်း အမြန်ပင် လက်အား ဖွက်လိုက်တော့၏။ ချီယူသည် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်တို့အား ကောင်လေး၏ ခြေထောက်ကြားသို့ ဦးတည်လိုက်၏။

ထန်ထန်မှာ တောင့်တင်းသွားရသည်။ သူ့အစ်ကိုအား ချီယူသည် သူ့ကိုထိကိုင်နေကြောင်း မသိစေလိုပါပေ။ သူသည် အနည်းငယ် ရုန်းကန်ကြည့်ပါသော်လည်း အသုံးမ၀င်ပါချေ။ သူ့ဇစ်အား ဖြည်ကာ ငိုက်စိုက်နေသော လိင်တံလေးအား အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်မှ အရုပ်လေးသဖွယ် ထိကိုင်လိုက်ပါသော လက်ကြီးကိုသာ ကြည့်နေခဲ့ရ၏။

ချီယူသည် ဆန်ပြုတ်အား ဗလာဖြစ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ကမူ စားပွဲအောက်ရှိ လိင်တံလေးအား ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထန်ထန်အား ခံစားလို့ကောင်းစေချင် မဟုတ်ပေ။ အစ်ကို့ ကောင်လေး၏ ပွတ်သပ်ပေးမှုအား မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်ကာ သာယာနေပါသော ထန်ထန့်အား မြင်ချင်ရုံသာ။ သူ့အကြံမှာ ဆိုးသွမ်းလှပါ၏။

ထမင်းစားပွဲတွင် သူလုပ်ထားသည့် ဆန်ပြုတ်အား တစ်လုတ်ပင် မစားသည့် ချီယူအား ထန်နီအန်မှာ စူးစိူက်ကြည့်နေမိသည်။ ထို့နောက် တူအားချလိုက်ရင်း

” ဘာဖြစ်လို့လဲ? ခံတွင်းမတွေ့ဘူးလား? ”

တစ်စုံတစ်ခုအား တွေးလိုက်မိသယောင် ချီယူ၏ မျက်လွှာများက ပင့်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင်ပင် နူးညံ့မှုတို့ ရှိနေခဲ့ရင်း

” ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလုပ်တဲ့ အရိုးခေါက်ဆွဲစွပ်ပြုတ်ကို ရုတ်တရက်ကြီး စားချင်သွားလို့ ”

ထန်နီအန်၏ နှလုံးမှာ ခုန်ပေါက်သွား၏။ သူသည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အသံလေးမှာ ရေမြှုပ်လေးသဖွယ်

” အင်းပါ၊ အခုက စောသေးတယ်။ ခင်ဗျား ဒီမှာ ခဏလောက်စောင့်နေလိုက်လေ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားအတွက် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးစာ လုပ်လာပေးမယ် ”

ချီယူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်မှောင်နေသော်ငြား ပါးစပ်ကမူ စကားချိုချိုလေးများ ပြောနေခဲ့သည်။

” အင်း၊  များများလေး လုပ်ပေးနော် ”

ထန်နီအန်သည် အနည်းငယ် ရှက်သွားဖြာသွားရင်း ထရပ်ကာ မီးဖိုထဲသို့ ၀င်သွားခဲ့သည်။

ထန်ထန်နှင့် ချီယူသာလျှင် ထမင်းစားခန်းတွင် ကျန်ခဲ့ပြီး လေထုမှ ထူးဆန်းလာခဲ့သည်။ ထန်နီအန်အား စိတ်ပါ၀င်စားစွာ စကားပြောနေချိန်၌ပင် လှုပ်ရှားမှုများအား မရပ်တန့်သွားသော ချီယူကြောင့် ထန်ထန်၏ ဇွန်းကိုင်ထားသော လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားရသည်။

သူ့လိင်တံအား ပွတ်ဆွဲသွားသော ချီယူ၏ လက်တို့ကြောင့် ထူးဆန်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

” ချီ…မစ္စတာချီ ”

ထန်ထန်မှာ စကားပြောရန်ပင် အခက်တွေ့နေ၏။

” ကျွန်တော့်ကို သွားခွင့်ပေးပါ….”

ချီယူသည် သူ့၏ တဏှာအကြည့်များအား မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ခုံအားမှီကာ ထန်ထန်အား အပူတပြင်း ကြည့်လိုက်မိ၏။ ခဏအကြာတွင် ရုတ်ခြည်း ရှေတိုးကာ ထန်ထန်အား သူ့ပေါင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်လိုက်၏။

” အာ့! ”

ထန်ထန်သည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အော်သံသေးသေးလေးအား ထုတ်လိုက်မိပြီး ထိုသူ့ လည်ပင်းအား ကိုင်လိုက်မိသော်ငြား ထို့နောက်တွင် သူ့ပါးစပ်မှာ အပိတ်ခံလိုက်ရသည်။

ထန်ထန်သည် တိတ်ဆိတ်နေတတ်သူ မဟုတ်တာတောင်မှ ကျယ်လောင်စွာ မအော်ရဲသေးပါချေ။ မည်သို့ဆို သူ့အစ်ကိုသည် သူ့အား ချီယူကို ဆွဲဆောင်ဖြားယောင်းနေသည်ဟု စွပ်စွဲအပြစ်တင်မည်ပင်။ ထို့ကြောင့် လေသံလေးဖြင့်သာ တောင်းဆိုနေရ၏။

ချီယူသည် ထန်ထန့် ဘောင်းဘီအား တစ်၀က်လောက်ထိ ဆွဲချွတ်လိုက်ချိန် သူ့ခါးပတ်ကိုလည်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အမြန် ဖြည်လိုက်၏။ သူ့လက်ချောင်းများသည် ထန်ထန်၏ အ၀င်၀လေးအား ပွတ်သပ်ချဲ့ထွင်နေ၏။

” ဘေဘီ၊ မင်း အစ်ကိုက ခဏနေရင် ပြန်လာတော့မှာ။ ကိုယ်တို့ မြန်မြန်လေး လုပ်လိုက်ကြမလား? ဟမ်? ”

သူ့အသံသည် နိမ့်ကျနေကာ ခေါင်းငုံ့ကာ စကားပြောချိန်တွင် အလွန်ချစ်နေကြသော ချစ်သူများသဖွယ်။

သူ့အားကိုင်ထားကာ မျက်ရည်များကျနေသည့် ထန်ထန်၏ ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ချီယူလက်သည် တိုး၀င်သွား၏။

တစ်ညလုံး အလိုးခံထားရသည့် အပေါက်လေးသည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေချေပြီ။ ချီယူသည် လက်အားဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လိင်တံကြီးအား ရွှဲရွှဲစိုနေသော ဖင်ပေါက်လေးဖြင့် ပွတ်သပ် တိုး၀င်လာသည်။ ‘ပြွတ် ‘ခနဲပင် အနက်ဆုံးထိ ရောက်ရှိသွား၏။

” ဟ….အ ”

ချီယူ သူ့လက်အား လွှတ်ပေးလိုက်ချင်း ထိုးသွင်းတော့သည်။ ထန်ထန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ထိုလူ၏ ကြွက်သားစိုင်တို့အား တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ချီယူသည် သူ့ခြေထောက်များအား ကလေးမွေးသည့်ဟန် ဆွဲကားလိုက်ပြီး ဖွင့်ထားသည့် တံခါးနားတွင် လိုးတာကိုသာ ကြည့်နေရတော့၏။

မီးဖိုချောင် မှန်မှတစ်ဆင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော သူ့အစ်ကိုအား မြင်နေရချိန် သူ့ချစ်သူမှာ သူ့ညီလေးအား အတင်းလိုးကာ လုပ်နေတော့သည်။

အူနံရံများက ရုတ်ခြည်း တင်းကြပ်သွားကာ လိင်တံအား စုပ်ယူတော့သည်။ ချီယူသည် ထန်ထန်၏ စီးပိုင်သော တွင်းထဲသို့ အပြင်းအထန် ထိုးဖောက်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးဖွေး ၀မ်းဗိုက်ပေါ်၌  လီးရာကြီး ထင်လာပေါ်သည်။

” အပျက်ကောင်လေးက လိုးလို့ကောင်းလိုက်တာ။ မင်းသိလား မင်းအစ်ကိုသာ….လီးပဲ…စောက်ရမ်း ကောင်းတယ် ”

ချီယူသည် သူ့အား စုပ်ခွက်သဖွယ် စုပ်ယူနေပါသည့် ထန်ထန်၏  တင်းကြပ်သော အပေါက်လေးကြောင့်  အော်ညီးမိ၏။ တင်ပါးအား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း ထန်ထန့်အား လိုးနေသဖြင့် ဘောများကလည်း ထိခက်နေပြန်သည်။

” မင်းအစ်ကိုသာ နောက်ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ကောင်လေး လိုးလို့ အပျက်ကောင်လေးလို့ အော်နေတဲ့ မင်းကိုသာ ‌တွေ့သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ”

” အာ့….ဟမ်း….အိုး ”

ထန်ထန်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုလူ၏  ရိုင်းစိုင်းသော စကားများက သူ့အား ရူးသွပ်စေသဖြင့် အထဲရှိ လိင်တံကြီးကိုသာ ညှစ်လိုက်မိသည်။ ကွန်ဒုံးသဖွယ် ၀င်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေသော သူ့အပျက်ရည်များကြောင့် လိင်တံမှာ အေးစက်ကာ စိုစွတ်နေပါ၏။

ဗီလာအတွင်းရှိ ထမင်းစားခန်းအား ဖြတ်သွားသော အစေခံတိုင်း ခေါင်းကို ငုံ့ထားကြရသည်။ မီးဖိုချောင်ထဲရှိ ထန်နီအန်မှာမူ မုန့်လုံးအား နယ်နေပြီး တစ်ဖက်တွင်မူ ပွက်နေသော အရိုးစွပ်ပြုတ်တို့ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့နောက်ရှိ ထမင်းစားခန်းတွင် သူ့ညီလေးနှင့် သူ ချစ်သူအဖြစ် ယူဆထားပါသော လူတို့မှာ အပြင်းအထန် လိင်ဆက်ဆံနေကြကြောင်း မသိခဲ့ပါချေ။

ပြင်းပြလှသော အသက်ရှုသံနှင့် ညည်းညူသံတို့က ထမင်းစားခန်းထဲရှိ ရမ္မက်တို့အား လှစ်ဟပြနေ၏။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူသည် သေးငယ်လှသော ကောင်လေးအား အဆက်မပြတ် လိုးလို့နေ၏။ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း တင်းမာလာသည့် ကြွက်သွားများက သူ့အား ကောင်လေးထက် အဆမတန် ပို၍ ကြီးသွားစေသယောင်။ သူ့သားကောင်အား အနိုင်ကျင့်နေပါသော သားရဲကြီးသဖွယ် ကြမ်းတမ်းစွာ နမ်းရှိုက်နေ၏။

ကောင်‌ငယ်လေးသည် အနမ်းခံရန် ခေါင်းစောင်းရင်း မူးဝေနေခဲ့သည်။ မမြိုချနိုင်သော တံတွေးများကမူ ပါးစပ်ထောင့်မှ တစ်ဆင့် သူ့အင်္ကျီပေါ်သို့ ကျနေခဲ့သည်။

ချီယူသည် အ၀တ်အစားအပြည့် ၀တ်‌ဆင်ထားပြီး ဘောင်းဘီဇစ်ကသာ ပွင့်နေကာ ကြီးမားသော အချောင်းကြီးက တင်းကြပ်လှသော အပေါက်လေးထဲ တရကြမ်း ထိုးနေခဲ့သည်။

ထန်ထန်သည် တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသည် အဖြူရောင်ရှပ်ဖြင့် လုံနေဆဲဖြစ်သော်ဩား သူ၏ အားနည်းသော ခြေထောက်များမှာ ကားနေခဲ့၏။ သူ့၏ လိင်တံလေး တံတွေးတို့ဖြင့် စိုရွှဲနေချိန် နောက်ပေါက်လေးကမူ အတံကြီးအား ဆွဲညှစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် တုန်ယင်စွာဖြင့် မီးဖိုချောင် လမ်းကြောင်း၌ အလုပ်ခံနေရသည်။

ထန်ထန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှုရင်း မီးဖိုချောင်အား ကြည့်လိုက်ကာ အချိန်ကျပြီ ဖြစ်ကြာင်း သိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ့၏ တင်းမာလှသော လိင်တံကြီးအား မထိန်းထားနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် တွင်းလေးကိုသာ ဖိလိုးနေခဲ့သည်။

” အို့၊ အားးး ”

သူတို့သည် အပြန်အလှန် နမ်းရှိုက်နေကြ၏။ ရမ္မက်တရားသည် သူတို့အား အနီးကပ်ဆုံးအထိ ချိတ်ဆက်သွားစေသည်။ တုန်ခါနေသော ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးက သူ့အား ရင်ဖိုစေ၏။ ထန်ထန်သည် သူ့အား အားပြင်းစွာ ထိုးသွင်းနေပါသည့် ချီယူ၏ အင်္ကျီကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ညည်းညူနေရ၏။

လိုးခွဲနေသော အသံများက ချီယူအား မရပ်တန့်စေနိုင်ဘဲ ထန်ထန်၏ ထိရှလွယ်သော နေရာကို ထပ်ခါတလဲလဲ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထ်ုးသွင်းပွတ်ကြိတ်တော့သည်။ ထန်ထန်သည် သာယာမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြား ဗျာများနေချိန် လိုးချက်တစ်ခုကြောင့် သူ့၏ ဖင်ပေါက်လေးသည် ပူနွေးသော အရည်များစွာအား ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင်း ပြီးမြောက်သွားတော့သည်။

” အာ့၊ အပျက်ကောင်လေးက အရည်တွေ ပန်းထွက်နေတာပဲ ”

ချီယူ၏ လိင်တံသည် ထန်ထန်၏ အရည်တို့ဖြင့် ၀န်းရံခံလိုက်ရကာ ကျောရိုးအတွင်းမှ သာယာမှုတို့ကြောင့် တုန်ခါသွား၏။ သူသည် ထန်ထန်၏ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် ထိရှလွယ်နေသည့် ဖင်ပေါက်လေးအား အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးသွင်းပြီးနောက် သူ့၏ လိင်ထိပ်အား ဖွင့်လိုက်ကာ ပူပြင်းသော သုတ်ရည်တို့အား အားပြင်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုသူ သူ့အပေါက်လေးထဲ သုတ်လွှတ်လိုက်ချိန် ထန်ထန်သည် ချီယူထံမှ တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင်ခံထားရ၏။ သုတ်လွှတ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထန်ထန်သည် ပျော့ခွေသွားကာ ချီယူပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

ချီယူသည် ထန်ထန့် နဖူးလေးအား နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ သူဆက်မသွားရသေးခင် မီးဖိုပိတ်သံအားကြားလိုက်ရ၏။

ခဏတွင်းပင် ထန်ထန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အမြှီးအား ထိလိုက်သကဲ့သို့ ထထိုင်ရင်း ဘောင်းဘီအား ဆွဲတင်ရန် အလျင်လိုခဲ့သည်။ သူ့အတွင်းရှိ လိင်တံကြီး မာလာလေလေ သူ့မှာ ပိုမိုကာ ဗျာများလာလေလေပင်။

လုပ်ရန်သာ စိတ်‌ထဲရောက်နေသော သူအား ကြည့်လာသည့် ကောင်လေး၏ အကြည့်ကြောင့် ရယ်လိုက်မိသည်။ သူသည် မြန်ဆန်စွာဖြင့်  ကောင်လေး၏ အောက်ခံဘောင်းဘီအား သုတ်ရည်အပြည့်ဖြင့် ဖင်ပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးကာ ဘောင်းဘီကိုလည်း ပြန်ပြင်ပေးလိုက်ပြီး ဝှီးချဲပေါ်သို့ သယ်သွားပေးလိုက်သည်။

ဝှီးချဲပေါ်သို့ သူတင်ပေးလိုက်ချင်းပင် ထန်ထန်သည် စကားတစ်ခွန်းမှပင် မပြောတော့ဘဲ ဝှီးချဲအား ထမင်းစားခန်းထဲမှ အမြန်တွန်းကာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကြောက်ရွံ့စွာ ထွက်ခွာသွားသည့် ထန်ထန်အား ကြည့်ရင်း ချီယူသည် ရယ်မောလျက် ဘောင်းဘီအား ပြင်ပြီးချိန်တွင် ထန်နီအန်သည် ပန်းကန်လုံးအား ကိုင်လာကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

” ဒီမှာ မြည်းကြည့်ပါဦး။ ခင်ဗျားများ ခံတွင်းတွေ့မလားလို့ ”

ထန်နီအန်သည် အရိုးခေါက်ဆွဲစွပ်ပြုတ်အား ချီယူ‌ရှေ့တွင် ချပေးရင် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချီယူသည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေသဖြင့် အလုပ်အနည်းငယ် စားလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ လူသည် ကောင်းမွန်သော သွင်ပြင်တို့နှင့် ချောမောလှသည်။ ထိုသူ၏ စိုးမိုးလိုသော စိတ်သဘောမှာ သူ့နှလုံးအား တစ်ချက်အခုန်လွဲသွားစေ၏။ ကျော့ရှင်းကာ ကောင်းမွန်လှသော အပြုအမူတို့က သူ့အား ရှက်သွေးဖြာလာစေသည်။

ထန်နီအန်၏ နှလုံးမှာ မြန်ဆန်စွာ ခုန်လို့နေသညိ။ သူသည် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်ပြီး တီးတိုးဆို၏။

” မစ္စတာချီ၊ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အကဖျော်ဖြေပွဲရှိတယ်ရယ်။ ခင်ဗျားလာပြီး ကြည့်ချင်လားဟင်? ”

ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထန်နီအန်သည် မျက်တောင်ချရင်း နူးညံ့စွာ ပြောလာခဲ့သည်။

” အကဖျော်ဖြေပွဲက နေ့လည်ကျရင် ပြီးမှာဆိုတော့ ထန်ထန်ကို အ၀တ်စားတွေ ၀ယ်ဖို့ ခေါ်သွားကြရအောင် ”

” သေချာတာပေါ့ ”

ချီယူသည် တူကိုချကာ အ၀တ်အား ယူလိုက်ရင်း ပါးစပ်သုတ်လိုက်သည်။ သူ့အသံမှာ နက်ရှိုင်းကာ အေးချမ်းနေသည်။

” ငါ စားလို့ ပြီးပြီ။ မင်းပဲ ဆက်ပြီး စားနေခဲ့တော့ ”

ထိုသူ ထွက်သွားသည်အား ကြည့်ရင်း ချစ်သူကောင်လေး အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာစေရန် နည်းလမ်းများ တွေးတောနေသော ထန်နီအန်၏ မျက်လုံးတို့မှာ မှောင်မိုက်လာရ၏။ ထန်နီအန်ကသာ ချီယူ၏ ကောင်လေး ဖြစ်ရပေမည်။ မည်သည်ကမှ လွဲချော်သွား၍ မရပေ။

(Arc2) Chapter 4 End