Chapter19••••ဒုတိယအကြိမ်တိုက်ခိုက်သောထောင်ချောက်ထဲကျသွားခြင်း၊ အကူညီမဲ့စွာဖြင့် အဖုတ်နေရာတွင်ပုလဲလုံးများသီထားသောအတွင်းခံအားဝတ်ဆင်ခြင်း

 

နောက်ရက်များတွင် ကျီယန်ရှုသည် ကူစီနှင့် သိုသိုသိပ်သိပ်ဆက်သွယ်နေခဲ့သည်။ သေချာသလောက်တော့ တုန်းယွင်လုံ ပြည်နယ်ကိုဖြတ်ကာအလုပ်သွားလုပ်နေစဉ်အတွင်း ကူစီသည် သူနဲ့အတူ ဌားထားသော အိမ်၏ သူ့အခန်းကျဉ်းလေးထဲ ပုန်းနေနိုင်သည်။

 

ကူစီသည်ဆွေးမြေ့ပြီးသံချေးတက်နေသောဂိတ်တံခါးအား စိတ်ပျက်နေသောမျက်နှာထားဖြင့်ကြည့်ကာ “ အဲ့တာဘာလဲ။ လူတွေကဒီလိုပျက်စီးနေတဲ့နေရာမှာ နေနိုင်တာလား။ ဒီနေရာမှာနေပြီး ရှင်သန်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါပြန်တာမှကောင်းဦးမယ်”

 

ကူစီထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မကောင်းသည့်ပုံဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျီယန်ရှုအား အပြစ်ရှိသလိုစိတ်ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျီယန်ရှုသည် သူ၏ပြင်းထန်သောအမူအရာကို ဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

 

“ ငါ့မှာအဝတ်စားမရှိဘူး” ကူစီသည် ကျီယန်

ရှု၏အခန်းထဲသူ့ဟာသူဝင်သွားပြီး ကျီယန်ရှုအားအခန်းပိုင်ရှင်လိုကြည့်လိုက်သည်။

 

“ ငါ့အဝတ်စားတွေတော့ဒီမှာရှိတယ်။ မင်း……..” ကူစီသည် သူ၏စကားအားမနှောင့်ယှက်ခင် ကျီယန်ရှုသည် ကုတင်သို့လမ်းလျှောက်သွားပြီး ကုတင်အောက်ရှိ သေတ္တာအားဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

 

“ ငါအဲ့အဝတ်စားတွေမဝတ်ဘူးနော်။ အဲ့တာတွေက အနံ့သက်မကောင်းဘူး” ကူစီသည် သေတ္တာထဲရှိ အဝတ်အစားများအားတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခုထူးထူးဆန်းဆန်းစွန်းထင်သွားသလို ကြောက်ရွံသောမျက်နှာထားနှင့် ကုတင်တစ်ဖက်တွင်ပုန်းနေသည်။

 

“ ငါ့အတွက်မြန်မြန်အဝတ်စားဝယ်ပေးစမ်းပါ။ ငါဒီစုတ်ပြတ်နေတာတွေ မဝတ်နိုင်ဘူး” ကျီယန်ရှု၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး ကူစီ့အား တည်တံ့နေသောမျက်နှာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ “ ဟုတ်ပြီ။ ငါအခုပဲ အပြင်ထွက်ပြီးသွားဝယ်ပေးမယ်။ လျှောက်ပြေးမနေနဲ့နော်။ မဟုတ်လို့ မင်းဦးလေးရှာတွေ့သွားရင် ဆိုးကုန်လိမ့်မယ်”

 

ကူစီသည် သဘောတူညီသည့်အနေဖြင့်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်ကိုမြင်ပြီးနောက် ကျီယန်ရှုသည် သက်ပြင်းချကာ သူ့ဖုန်းအားကောက်ယူ၍ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ ကုတင်ပေါ်တွင်လှဲကာာ နားနားနေနေဖုန်းသုံးနေသော ကူစီအားတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျီယန်ရှုသည် သံသော့ခလောက်အားထုတ်ကာ အပြင်ဘက်မှအလွယ်တကူဖွင့်လို့မရအောင် သော့ခတ်လိုက်သည်။

 

တဖြည်းဖြည်းမှောင်လာပြီး ကျီယန်ရှုလည်း ပြန်မလာသောမခါ ကူစီသည် စောင့်ဖို့ပျင်းလာပြီး ရေချိုးရန်ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။ ကူစီရေချိုးလို့ပြီးပြီးချင်းမှာပင် ကျီယန်ရှုသည် အဝတ်အစားများဝယ်ကာပြန်လာသည်။

 

“ ကျီယန်ရှု မင်းဘာတွေဝယ်လာတာလဲ” ကူစီသည် သူ့လက်ထဲကထူးဆန်းသည့်အတွင်းခံအားကြည့်လိုက်နောက် မတ်တပ်ရပ်နေသော ကျီယန်ရှုအား ဒေါသတကြီးအော်တော့သည်။

 

“ ငါ ငါ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ဒါပဲဝယ်လို့ရတယ်။ မင်းလဲအပြင်ထွက်လို့ရမှာမဟုတ်တော့ ဒါပဲခဏလောက်ဝတ်ထားလိုက်” ကျီယန်ရှု၏ မကျေနပ်သည့်အသံကြောင့် ကူစီသည် လက်ထဲရှိအတွင်းခံအားလွှင့်ပစ်ချင်သော်လည်း သူမလုပ်ရဲပါ။ သူကြောက်သည်က ဒီအတွင်းခံကိုလွှင့်ပစ်လိုက်လျှင် သူ့မှာဝတ်စရာမကျန်ခဲ့မှာကိုဖြစ်သည်။

 

အတွင်းခံသည် မိန်းကလေးတွေဝတ်သည့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့်အတွင်းခံဖြစ်သည်။ အနက်ရောင် ဖဲပြားသည် ကူစီ၏ခါးတွင် လျော့ရဲစွာရှိနေသည်။ ပြည့်ဖောင်းကာ နူးညံ့နေသော တင်ပါးများသည် လေနဲ့ထိတွေ့နေပြီး အဖြူရောင် ပုလဲကြိုးသည် တင်ပါးများကြားဖြတ်သွားပြီး အဖုတ်ကလေးအားဆွဲထားသည်။ ဖင်ပေါက်နှင့် စောက်စိသည် ပုလဲနှင့်ညပ်နေသည်။

 

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အတွင်းခံအားဆွဲနေခြင်းက သူ၏ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အခြေအနေအား ရပ်တန့်ရန်မလုံလောက်ပါ။ သူ၏ နို့သီးခေါင်းနှစ်လုံးသည်လည်း သူ့ရှေ့တွင် ဆူထွက်နေသည်။ ကူစီသည် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ အဆင်မပြေသည့်အခြေအနေတိုင်းထားကာ ကျီယန်ရှု၏အင်္ကျီကိုဝတ်လိုက်သည်။

 

ကူစီသည် အရာအားလုံးအဆင်ပြေလုံခြုံပြီဟုထင်၍ အပြင်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် သူမသိသည်က သူ၏နို့ကြီးများသည် င်္အကျီအပြင်ဘက်ကို ရမ္မက်ကြီးစွာထိုးထွက်နေသည်ဆိုတာပင်။ ထို့အပြင် စပျစ်သီးအရွယ်အစားရှိသောနို့သီးခေါင်းများသည်လည်း အဖြူရောင်ရှပ်အောင်တွင် သိသာစွာဆူထွက်နေသည်။ ထိုအရာသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုလိုပင်ဖြစ်သည်။

 

ကျီယန်ရှုသည် ကူစီထွက်လာပြီးနောက် ဖုံးကွယ်ထားသော သူ၏အဖုတ်ကလေးအား ကူစီ၏အမူအရာလုံးဝမဆိုးရွားခင်အထိ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

 

“ ငါမင်းလိုသာဆင်းရဲရင် သေသွားတာမှကောင်းဦးမယ်” ကူစီသည်ကုတင်ပေါ်မထိုင်ခင် ကျီယန်ရှုအားအေးစက်သွာကြည့်၍ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် အနည်းငယ်ပေါ်နေသော သူ့အဖုတ်ကလေးအားဖုံးရန်

စောင်အားဆွဲလိုက်သည်။

 

“ ပြီးတော့ မနက်ဖြန် စောင်အသစ်လဲဝယ်ပေးဦး။ မင်းစောင်ကမကောင်းတော့ဘူး လွှင့်ပစ်သင့်ပြီ”

 

“ မင်းကြမ်းပြင်မှာအိပ် ငါလူတွေနဲ့အိပ်ရတာမကြိုက်ဘူး” ကူစီသည် သူ၏ခြေထောက်အားမြှောက်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ကျီယန်ရှုအားကန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘာမှမပြောလိုဟန်ဖြင့် လဲချကာ စောင်အားဖက်ထားသည်။

 

ကူစီနိုးတစ်ဝက်အိပ်တစ်ဝက်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူ့အားရေသောက်ရန်မေးနေသော ကျီယန်ရှု၏အသံကိုဝိုးတဝါးကြားလိုက်ရသည်။ ကျီယန်ရှု၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ကူစီသည်ပါးစပ်အားဖြည်းဖြည်းဖွင့်ကာ ကျီယန်ရှုလောင်းထည့်ပေးသော ရေအားသောက်လိုက်

သည်။

 

ခဏအကြာတွင် ကူစီသည် အသံတိုးတိုးဖြင့်ညည်းလိုက်ပြီးနောက် ကျီယန်ရှုသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိစောင်အား ဘေးသို့ပစ်လိုက်သည်။ ကျီယန်းရှုသည် ကူစီ၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်အားမလိုက်ပြီး ကုတင်နှစ်ဖက်ဘေးတွင်ခွဲကာ တွဲလောင်းချထားပြီး အဖြူရောင်ပုလဲမျာနှင့်ကာထားသော အဖုတ်အား စွဲစွဲလမ်းလမ်းကြည့်နေသည်။ ကားထားသောခြေထောက်ကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသောအပေါက်နှင့်အဖုတ်သည် အမဲရောင်ပိုးထည်အားဖြတ်၍ နူးညံ့သောအပိုင်းအနည်းငယ်ကိုဖော်ပြထားသည်။

 

ဆေးသမားကဲ့သို့ပင် ကျီယန်ရှုသည် စိတ်အားထက်သန်သွာဖြင့် သူ၏မျက်နှာအား ကူစီ့အဖုတ်ပေါ်သို့အပ်လိုက်သည်။ သူ၏နှာခေါင်းသည် ကူစီ့အဖုတ်၏ချိုသာသောအပိုင်းထဲဝင်သွားပြီး ကျယ်ပြန့်သောလက်ချောင်းများသည်လည်း အဖြူရောင် နူးညံ့သော ပေါင်းအရေပြာအား ဆွဲဆိတ်လိုက်သည်။ အဖြူရောင် နူးညံ့သောအစိတ်အပိုင်းများသည် အကြောများပြည့်သော အညိုရောင်လက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းပြတ်ပုံစံဆွဲဆိတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ မျက်စိမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျီယန်းရှု၏နှာခေါင်းသည် အဖုတ်ထဲသို့တဖြည်းဖြည်းဖိသွားသည်။ ကူစီ့၏အဖုတ်သည်လည်း ထူးဆန်းသည့်အထိတွေ့ခြင့် ပိုပိုစိုစွတ်ပြီး ကျီယန်ရှု ဆုတောင်းနေသည့် ချိုသာသည့်အနံ့သည်လည်း ပိုပြင်းလာကာ ရမ္မက်ပ်ိုကြွလာစေသည်။

 

အဖုတ်ရှိအမဲရောင်ပိုးသားသည်လည်း စိုလာပြီး ကူစီ့အဖုတ်တွင် ကို့ယို့ကားယားကပ်နေသည်။ အဖုတ်အဝမှာရှိသည့် ပုလဲကို ကျီယန်းရှုသည် နှာခေါင်းဖြင့် အထဲသို့တစ်လုံးတွန်းလိုက်သည်။ ကျီယန်ရှုသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကူစီ၏နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသောခါးအား ကြည့်ကာ ကူစီလိုချင်သည့်အတိုင်း လျှာထုတ်၍ ကူစံ့အဖုတ်လေးအား အပြင်းအထန်လျက်တော့သည်။ အဖုတ်ထဲတွင်ညပ်နေသောပုလဲအား ထိုနေရာမှမရွေ့အောင်လုပ်ကာ လျက်နေသည်။

 

“ တော်လိုက်တဲ့ ခွေးမလေး။ သခင်က မင်းရဲ့စောက်ပက်လေးကိုအပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင်ကိုလျက်မှာ” ကျီယန်ရှုသည် သူ့အဖုတ်အားပွတ်တော့မည့် ကူစီ၏လက်များအားညှစ်လိုက်ကာ ပုလဲညှပ်နေသောအဖုတ်အား လျှာဖြင့် ကလိနေသည်။ ထို့နောက် ပုလဲလက်ဖြင့်ချဲ့လိုက်သည်။ ဖင်ထဲရှိပုလဲသည် တင်းကျပ်နေသောဖင်ပေါက်လေးအား သေချာပွတ်နေပြီး စိတ်ရှည်သော လက်ချောင်းများက ဖင်ခေါင်းအားချောင်ချအောင်လုပ်ပေးနေသည်။ ထို့နောက် လီးဆာနေတဲ့ကောင်ဟူ၍ခေါ်လိုက်ကာ လက်ချောင်းအားထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

အဖုတ်ထဲရှိလျှာသည်လည်း ဖင်ပေါက်ထဲကလက်ကဲ့သို့လျှော့သွားခြင်းမရှိပေ။ လျှာသည် အထိမခံနိုင်သည့် စော်စိအားချိန်ပြီးနောက် ကြိတ်လိုက်သည်။ ဖိလိုက်လျှော့လိုက်နှင့် အဖုတ်သည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ အရည်များအဆင်မပြတ်ဆင်းနေသည်။ ကျီယန်ရှုသည် ကူစီ၏ရေဖျန်းနေတဲ့အဖုတ်အား သုတ်လိုက်ကာ  အမဲရောင်ပိုးထည်အားဖြတ်၍ စုပ်လိုက်လျက်လိုက်လုပ်နေသည်။ သူသည် ကူစီ၏အဖုတ်နာလာကာ ဘာအရည်မှမထုတ်နိုင်တော့သည်အထိ အဖုတ်ထဲရှိအရည်များအားတစ်စက်မကျန်သူ့ပါးစပ်ထဲသို့စုပ်နေသည်။ အရည်များအကုန်စုပ်ထုတ်ပြီးနောက် ကျီယန်းရှုသည် အဖုတ်ကလေးအား လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

 

ကျီယန်ရှုသည် ကူစီ့အဖုတ်အား ဖုံးထားသောအမဲရောင်ပိုသားနှင့်ပုလဲအားဆွဲကာ အဖုတ်အပြင်ဘက်နှုတ်ခမ်းနားသို့ပို့လိုက်ပြီး ကူစီ၏ကြီးမားသောစောက်စိအားကိုက်ရန် ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့သွားများသည် စောက်စိ၏ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကိုမှမလွှတ်ဘဲ သွယ်လျသော ခြေထောက်များ ယိုင်လာသည်အထိ အပြင်းအထန်ကိုက်နေသည်။

 

ကျီယန်ရှုသည် သူစိတ်ကျေနပ်အောင်ကိုက်ပြီးနောက် သူ့လီးအားကူစီ့၏အဖုတ်သို့ထိုးထည့်လိုက်သည်။ “အားးးးးးးးးးးး” ကူစီသည် အဖုတ်ထဲသို့အဆင်မပြတ်လီးထိုးထည့်ခြင်းမခံရခင် နာကျင်ခြင်းမှတောင်မသက်သာသေးပါ။ ကူစီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အားလိမ်ကာ အားနည်းသည့်လက့်မောင်းများဖြင့် ကျီရန်ရှုအားတွန်းထုတ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် ကျီယန်ရှုသည် သူ၏နို့သီးခေါင်းများအားဆိတ်၍ ထိုအရာကိုတားလိုက်သည်။ ကျီယန်ရှုသည် ကူစီ၏နို့များအား ဂျုံနယ်သလိုကစားနေပြီး ကူစီ့အဖုတ်ထဲရှိ သူ၏လီးသည်လည်းပြီးမြောက်သွားသည်။

 

ခဏအကြာတွင် ကူစီသည် ကျီယန်းရှု၏စိတ်ဆွမှုအောက်တွင်ပျော်ရွှင်စွာအော်လိုက်သည်။ ကူစီ့အဖုတ်ထဲကနေ အရည်များထွက်လာတိုင်း ကျီယန်ရှုသည် ကူစီ့၏ကြီးမားသည့်နို့သီးများအား ငါးခါးရိုက်သည်။ နဂိုဖြူပြီး နူးညံ့သည့်နို့သီများအား အကုန်လုံးထိအောင်ရိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

 

“ ခွေးမလေး မင်းကိုယ့်ကိုခွေးကလေးမွေးပေးမလား” ကျီယန်ရှုသည် သူ၏လီးအား ကူစီ၏သားအိမ်ထဲသို့ထဲသို့ခါးမတ်ကာသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် များပြားသည့် သုတ်ရည်များအား ကူစီ့၏သားအိမ်နံရံသို့ပန်းလိုက်သည်။ သူသည် ကူစီ့အားသူ၏လက်မောင်းကြားထဲတွင် တင်းနေအောင်ဖက်ထားပြီး ကူစီ၏သားအိမ်က သူ၏သုတ်ရည်များအားအကုန်

စုတ်ယူသွားပြီးမှသာလျှင် ဖက်ထားခြင်းကိုလျှော့လိုက်သည်။

 

“အားးးးးးးးးးး” ကူစီသားအိမ်အဝကနေအရည်များယိုစီးကျလာပြီးနောက် သူ့ပုံစံသည်သည် မိန်းမောကာ မှိုင်ကျသွားသည်။ ကျီယန်ရှု စိတ်ကူးထားသည့်တိုင်း သူ့ကြောင့်ကိုယ်ဝန်ရမည့် ခွေးမလေးအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

 

ကျီယန်ရှုသည် သားအိမ်အတွင်းမှသူ့လီအားထုတ်

လိုက်ပြီး သူ၏သုတ်ရည်များထွက်မသွားစေရန် သားအိမ်အဝကိုပိတ်ထားလိုက်သည်။

 

လိင်ဆက်ဆံပြီးသည့်နောက် ကျီယန်ရှုသည် ရက်ပေါင်းများစွာဆောင်ထားသော ပလာစတာအားထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏ဖောင်း၍ ယောင်ကိုင်းနေသော နို့သီးခေါင်းနှင့်အဖုတ်အား ကပ်ပေးလိုက်သည်။

 

ကူစီအိပ်ယာနိုးပြီး မထခင် သူ၏အဖုတ်သည် အလွန်ယားယံနေပြီး တစ်ညလုံးတုတ်ချောင်းထည့်ထားသလိုပင်ဖြစ်နေကာ အလွန်နာကျင်နေသည်။ သို့သော် သူ့အဖုတ်ကိုငုံ့ကြည့်သည့်အခါ ပုံမှန်မဟုတ်တာဘာမှမတွေ့ချေ။ သူမစဉ်းစားခင်မှာပင် ကျီယန်းရှုသည်မနက်စာဝယ်၍ပြန်လာသည်။

 

“ ကူစီ မနက်စာစားရအောင်” ကျီယန်ရှုသည်ပုံမှန်အတိုင်း ကူစီအားကြည့်လိုက်သည်။ ကူစီသည်ကုတင်ပေါ်မှထချင်သော်လည်း သူ့ခြေထောက်ကိုလှုပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ့အဖုတ်သည် အထိန်းအချုပ်မဲ့ကာ ယားယံလာခဲ့သည်။

 

“ ငါအခုမစားချင်ဘူး နောက်မှစားလိုက်မယ်” ကူစီသည်ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလိုက်ပြီး သူ၏အဖုတ်သည်အရမ်းယားလာသဖြင့် စောင်အားယူလိုက်အား စောက်စိအား စောင်နှင့်သေချာပွတ်နေသည်။

 

“မရဘူး ။ မနက်စာ တစ်ခုခုတော့စားသင့်တယ် ကူစီ” ကျီယန်ရှုသည် ပြောပြီးနောက် ကုတင်ဆီသို့လျှောက်လာသည်။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ လက်ထောက်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သည် ကူစီ၏ကျဉ်းမြောင်းသောအဖုတ်ထဲသို့ လက်ချောင်းတစ်ဝက်လောက် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

 

“ အာ့…. အာ့” ကူစီသည် လက်ချောင်းများဖြင့်ကုတင်အားတင်းကျပ်အောင်ကိုင်ထားပြီးနောက် မတတ်နိုင်ဘဲ သာယာသောအသံများထွက်လာတော့သည်။

Ended