[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 10 (arc2)

Chapter ( 10 )

[ မစ္စတာချီသည် သ၀န်တိုလွန်းသဖြင့် ထန်ထန်၏ အပျက်ဆန်သော အပေါက်လေးထဲသို့ အားနှင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည် ]

ဆေးရုံခန်းထဲ၌ ထန်ထန်သည် အိပ်ယာပေါ်တွင် လှဲနေရင်း အသက်မှန်မှန်ရှုနေခဲ့၏။ သူသည် သေးငယ်လှသော မျက်နှာလေးအား စောင်ထဲတွင် နှစ်ထားပါရင်း ကျယ်လောင်စွာ အိပ်မောကျလို့နေသည်။ သူ၏ ထူထဲလှပါသော မျက်တောင်တို့ထက်၌ သေးငယ်လှသည့် မျက်ရည်စက်တို့ ခိုနားနေကာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးမှာလည်း ပြောင်လက်နေသည်။ မျက်လုံးထောင့်စွန်းရှိ အနီစက်ဖျော့ဖျော့တို့ကသာ ဆန္ဒရမ္မက်တို့အား သက်သေပြနေ၏။ သူသည် လက်ဖဝါးအား လျက်လို့နေပါသည့် ကြောင်လေးသဖွယ် ပျင်းရိကာ စိတ်ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

ချီယူသည် ဆေးရုံကုတင်စွန်း၌ထိုင်ရင်း လူငယ်လေးအား တိတ်တဆိတ် ကြည့်လို့နေ၏။ ခဏကြာပြီးနောက် လူငယ်လေး၏ မျက်နှာဖောင်းဖောင်းလေးအား ခပ်ဖွဖွ ဆွဲဆိတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ စိတ်အလိုမကျသော အသံလေးက ကောင်လေး၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

” ကိုယ် မင်းကို အကြွေးတင်နေခဲ့ပြီ ”

အိပ်ပျော်နေသော အလှလေးသည် လွန်စွာ ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အိမ်မက်ထဲမှ သေးငယ်လှသော အနှောင့်အယှက်လေးသည်ပင် မျက်မှောင်တို့အား ကြုံစေလာပြီး နူးညံ့စွာ ညည်းညူ‌ကာ နောက်တစ်ခဏအတွင်း ငိုချတော့မည့်ဟန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချီယူသည် လက်အား ချက်ချင်း ရုတ်လိုက်ပြီး ကောင်လေးအား ရင်ခွင်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် ထည့်ကာ နောက်ကျောလေးအား ခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးပြီး နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့သည်။

ထန်ထန်သည် သူ့ရောဂါကြောင့် ခြေဖျား၊ လက်ဖျားတို့မှာ အမြဲအေးစက်နေတတ်ပြီး ပြင်းထန်လှသော လိင်ဆက်ဆံမှုက သူ့၏ အားအင်များကို ကုန်ခမ်းသွားစေ၏။ ယခု အိပ်ပျော်နေချိန်၌ပင် စိတ်မသက်မသာ ခံစားနေရသည်။ သူဘေး၌ နွေး‌ထွေးသော ကိုယ်တစ်ခု ရှိနေသဖြင့် ချီယူ အပြည့်အ၀ပင် မလှဲရသေးခင် ကြောင်ငယ်လေး ချစ်စဖွယ် ဟန်ဆောင်နေသကဲ့သို့ သူ့အား ဖက်တွယ်လာခဲ့သည်။ ထိုလူ၏ ဖျော့တော့ကာ ဆွဲဆောင်မှုကောင်းလှသော အနံအနား ရှုရှိုက်ရင်း တစ်ဖန် အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့……..

ကောင်းကင်ကြီး တဖြည်းဖြည်းမှောင်သွားချိန် ထန်ထန် အိမ်မက်ဆီမှ နိုးထလာသည့်အခါ ထိုသူ၏ လေးလံသော ရင်ဘတ်ကြီးအား တွေ့လိုက်ရသည်။ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုသူ၏ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသော်ငြား ချောမောနေသေးသည့် မျက်နှာအား တွေ့လိုက်ချိန် အရာရာမှာ ရင်းနှီးနေသယောင်။

ထန်ထန်၏ မျက်တောင်များက ‌တုန်ယင်သွားပြီး ကိုယ်အားရွေ့လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ပိုလို့ပင် တင်းကြပ်စွာ ဖက်လာပါရင်း မေးဖြင့် ထန်ထန်၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်လာသည်။ သူ၏ ဆက်ဆီကျလှသော အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်

” နိုးပြီလား? ”

ထိုအသံသည် နားထဲ၌ သာယာလှပေရာ ထန်ထန်နားများမှာ ချက်ချင်းပင် နီစွေးသွား၏။ သူသည် ခေါင်းအား ခပ်ဖွဖွ ငြိမ့်လိုက်ပြီး တီးတိုးဆို၏။

” ချီ….မစ္စတာချီ၊ ကျွန်တော် သန့်စင်ခန်းသွားချင်လို့ ”

ရှက်ရွံ့နေသော ခြင်လေးသဖွယ် သေးသွယ်လှသော အသံလေးကြောင့် ချီယူ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ချီယူသည် ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ကောင်လေး၏ နဖူးအား နမ်းလိုက်ပြီးမှ အိပ်ယာမှ ထလိုက်သည်။ ထို့နောက် လိပ်တက်နေသော အင်္ကျီအား ဆွဲချပြီး ခြေထောက်များ အလုပ်မလုပ်တော့ပါသော ကောင်လေးအား ပွေ့ယူလိုက်ပြီးနောက် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်မြင့်ဆေးရုံခန်းသည် ကောင်းစွာတပ်ဆင်ထားလေရာ ရေချိုးခန်းသည်ပင် အထက်တန်းကျကျ အလှဆင်ထား၏။ အထဲတွင် စိုစွတ်သောနေရာ၊ ခြောက်သွေ့သော နေရာဟူ၍ ခွဲထားပြီး ရေချိုးကန်သည် နံရံတွင် နစ်မြုပ်ထား၏။

ထန်ထန်သည် မအိပ်ခင် အင်္ကျီအား ကောက်စွပ်ထား‌သော်ငြား အောက်ပိုင်းမှာမူ ဗလာဖြစ်လို့နေ၏။ အိပ်ယာထဲတွင် လှဲနေချိန်မှာ အဆင်ပြေနေသေးသော်ငြား ချီယူက အခုလို ချီမလိုက်သည့်အခါ ဒေါက်တာမှ တွင်းအနက်ဆုံးထိ ထုတ်လွှတ်ထားပါသော သုတ်ရည်များက စီးကျ‌လာတော့သည်။

သူသည် ချီယူအား ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ နီးစွေးသွား၏။ လည်တိုင်လေးများကိုပါ ကူးစက်လာရာ ဆောင်းရာသီ၌  ပွင့်နေသော ချယ်ရီပန်းလေး များသဖွယ်။ ဆရာ၀န်၏ သုတ်ရည်ထူထူတို့က ဖင်ပေါက်လေးထဲ စီးကျလို့လာရာ ထန်ထန်မှာ ယားယံလာရ၏။ သူသည် ဖင်‌ပေါက်လေးအား တင်းကြပ်စွာ ညှစ်ချလိုက်ရာ ကစားခံထားရ၍ ယောင်ကိုင်းနေသော ဖင်ပေါက်လေးဆီမှ ရလာသော သာယာမှုမှာ သူ့အား ညည်းညူစေတော့သည်။

ဆုရသရုပ်ဆောင် ထန်ထန်မှာ အိပ်ပျော်ပြီးနောက် အဆင့်သင့်ဖြစ်နေလေပြီ။ ခါးနှင့် ဖင်ပေါက်လေးဆီမှ နာကျင်မှုတို့သည် သူ့၏ အလိုရမ္မက်တို့အား မတားဆီးနိုင်ကြပေ။

သူထဲသို့ အားနဲ့ ထိုးသွင်းလိုက်ချိန် ပူပြင်းလှသော လိင်တံကြီးအား စဉ်းစားမိသွားရာ တစ်ကိုယ်လုံး အပူတက်လာတော့သည်။ သူသည် ရှေ့တို့ကာ ထိုလူ၏ လည်တိုင်ထက် မျက်နှာအပ်လိုက်သည်။ ထိုသူအား မှီတွယ်ထားသည်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အရိုးမရှိသည့်အလားပင်။ ထို့အပြင် လိင်စိတ်ကြွ‌စေသော အနံများလည်း ထုတ်လွှင့်နေလျက် ရှိသည်။

ချီယူသည် လက်ထဲတွင် မွှေးပျံ့လှသော အလှလေးအား ချီမထား၏။ ကောင်လေး ပျော့ကျသွားသည်ကို ထန်ထန်မှာ အိပ်ပျော်နေဆဲဟု လွဲမှား ထင်မှတ်မိလေ၏။

ချီယူမှာ ထိုကောင်ဆိုးလေးကြောင့် တင်းမာနေနှင့်လေပြီ။ သူ၏ လိင်တံကြီးမှာ တစ်ပတ်ကျော်လောက် ချုပ်တည်းနေရရာ အခုတွင် အားမာန်အပြည့်ဖြင့် တက်ကြွနေလေပြီ။

ချီယူသည် တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ အသက်ပြင်းပြင်းရှုလျက် ခါးပတ်အား ဖြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်များကို ထန်ထန်၏ ပေါင်နားတွင် ချိတ်တွယ်လိုက်ပြီး ကလေးလေးအား သေးတည်သည့်ဟန် မချီလိုက်သည်။ ကောင်လေး၏ မာနေသော လိင်တံလေးက အိမ်သာခွက်အတွင်း ချိန်ရွယ်ထားချိန် သူ့အောက်ရှိ အနီရောင် အချောင်းကြီးမှာမူ လှုပ်ယမ်းနေ၏။ ကြီးမားလှသော မှိုခေါင်းကြီးက ဖင်၀တွင် ဖိပွတ်နေပြီး  ပြွတ်ခနဲဖြင့် ဆရာ၀န်၏ သုတ်ရည်များရှိရာ ဖင်‌ထဲသို့ ၀င်သွားတော့သည်။

” ဟာ့….အား ”

သောက်ရမ်းပူပြင်းလှသော လီးကြီးက တဏှာတို့ဖြင့် ပြည့်ရွှမ်းနေ‌ပါသော တွင်းလေး၏ နံရံထဲသို့ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထိုးဖောက်ကာ ၀င်ရောက်လာသည်။ သာယာမှုကြောင့် ညည်းညူးလိုက်ချိန် ထန်ထန်၏ လည်တိုင်လေးမှာ ကွေးညွှတ်သွား၏။

ယောင်ကိုင်းနေသော ဖင်လေးသည် ထိုလူ၏ လီးကြီး ဆွဲစုပ်ထား၏။ နီနီရဲရဲ အတွင်းသားတို့က ချီယူ၏ အတံကြီးအား တစ်ထစ်ပြီးတစ်ထစ် စုပ်ယူလာ၏။ ချီယူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှုလိုက်ရကာ ထန်ထန်ပေါင်ပေါ်ရှိ သူ့လက်တို့က တင်းကြပ်သွားရသည်။ ထို့နောက် တင်ပါးအား လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထန်ထန်၏ g-spotလေးရှိရာ အနက်လေးသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

” အားးးး! ” ထန်ထန်သည် ရမ္မက်ပြည့်သော ငိုသံအား ထုတ်လွှတ်လိုက်မိသည်။ အသံပင် တုန်ခါနေပါရင်း

” အားး မစ္စတာချီ၊ ကျွန်….အာ့….ကျွန်တော် သေးပေါက်ရဦးမယ်….အာ့၊ အာ့၊ အာ့ ”

ချီယူသည် ပိုလို့ပင် ပြင်းပြင်းလိုးတော့သည်။ သူသည် ထန်ထန်၏ လည်တိုင်လေးအား ကိုက်စုပ်နေပြီး အသံနက်နက်ဖြင့်

” ဟမ်း….အရမ်းကျပ်တာပဲ….ငါ့ရဲ့ အပျက်ကောင်လေးက ဘယ်လို ညှစ်ရမလဲ သိပ်သိတာပဲ ၊ လုပ်လေ သေးပေါက်လိုက်၊ ဒီလောင်ကုန်းက သေးတည်ပေးမှာပေါ့ ”

“ဟမ်း…..အင်း……မလုပ်……မလိုးပါနဲ့တော့….အာ့ ”

လိင်တံကြီးက ဖောင်းနေသော ဆီးအိတ်အား ဦးတည်ကာ ၀င်လိုက်ထွက်လိုက် လုပ်တော့သည်။ ထန်ထန်သည် မျက်ရည်များ ပြည့်နေပြီး ရမ္မက်ကြီးစွာ ညည်းညူမိရင်း ငြင်းဆန်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါနေ၏။ ထန်ထန်သည် သေးပေါက်ချင်စိတ်အား မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

ကိုယ်လုံးထွားထွားဖြင့် ချီယူသည် ကောင်လေး၏ ပြဿနာအား ဂရုမစိုက်ပါပေ။ ကောင်လေးအား လက်မောင်းထဲတွင် ခိုပ်ထားပြီး ပြင်းပြင်းလေး ညှောင့်လိုးတော့ရာ ထူထဲသော လိင်တံကြီးမှာ အရည်ရွှဲရွှဲဖြင့် တုန်ခါနေသော တွင်းပေါက်လေး၏ g-spotအား ထိုးနှက်နေလျက်။

” အာ့၊ ဟင့်အင်း ကျွန်တော် သေးပေါက်မလို့၊ အာ့ သေးပေါက်မလို့ဆို…..ဟ ”

ထန်ထန်၏ မျက်၀န်းတို့မှာ မျက်ရည်တို့ကြောင့် ရီဝေနေပြီး ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ညည်းလိုက်တိုင်း ကိုယ်မှာလည်း တုန်ခါနေလျက်။ ထိုးသွင်းချက်များက သူ၏ ၀မ်းဗိုက်လေးအား ပင့်တင်နေလေရာ သေးတို့မှာ အိမ်သာနှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပန်းကျကုန်၏။

” အား…လီးပဲ ငါ့ရဲ့ အပျက်ကောင်လေးက အရည်တွေ တော်တော်များတာပဲ အရမ်းခံစားလို့ကောင်းတယ် ”

ချီယူသည် ညည်းလိုက်ပြီးနောက် တင်ပါးတို့အား စက်သဖွယ် အရူးအမူး လှုပ်ရှားတော့၏။ သူ၏ လေးလှသော အလုံးများကပါ ဖင်တုံးလေးအား ရိုက်ခတ်မိနေလျက်ရှိသည်။

” အာ့၊ ဟင့်အင်း…..အရမ်းနက်တယ်…အ ”

ထန်ထန်၏ အမြင်အာရုံမှာ မျက်ရည်တို့ကြောင့် ဝေဝါးနေပြီး ကိုယ်မှာ ထိုသူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အညီ အပေါ်အောက် လှုပ်ယမ်းနေလေသည်။ သူ၏ အားပျော့ကာ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်တို့မှာ ထိုသူ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုကြား၌ ယိုင်နဲ့ကာ ချိတ်တွဲနေမိချိန် တော်တော်လေးများသော သေးတို့အား နေရာအနှံ့ ပက်ဖြန်းနေလေ၏။

တုန်ခါနေသော တွင်းပေါက်အလွှာတို့မှာ ပိုလို့ကာ ကြပ်လာလေလေပင်။ ရောင်ကိုင်းနေသော ဖင်ပေါက်လေးမှာ သရေကွင်းသဖွယ် လိင်တံအား စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။ ချီယူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ကောင်လေး၏ လည်တိုင်နား၌ အသက်ပြင်းပြင်း ရှုပြလျက် ထန်ထန်အား အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။

သေးသွယ်သော ကောင်လေးမှာ လီးကြီးပေါ်သို့ ဖိချခံလိုက်ရသည်။ ချီယူမှာ ကောင်လေးအား လူသား လိင်အရုပ်သဖွယ် သဘောထားကာ လိုးခွဲတော့၏။

” အာ့ သေပါတော့မယ်….အာ့….အရမ်း….ဟာ့….အရမ်းမနက်ပါနဲ့….အာ့၊ အာ့ ”

ထန်ထန်သည် ပိန်ပါးလှသော ကိုယ်လေးဖြင့် ရုန်းကန်နေပါရင်း ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် အော်ညည်းသည်။ သူသည် ထိုသူ၏ လက်မောင်းအား ဆွဲလိမ်လိုက်ပြီး ခါးကိုလိမ်ကာ သာယာမှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ လိင်တံလေးသည် မည်သူမှမထိဘဲနှင့် အပေါ်အောက် ရွေ့လို့နေကာ သုတ်ရည်တို့အစား သေးများကိုသာ စွန့်ထုတ်ပြန်သည်။

ချီယူသည် ထန်ထန်၏ နူးညံ့သော အသား လေးအား ကိုက်လိုက်ပြီး ကိုယ်လေးအား မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားရင်း လီးကြီးရှိရာသို့သာ ဖိချပြီး သေးထွက်နေသောကောင်လေးအား တုန်ခါစေတော့သည်။ ထိုနောက် ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးမှာ အရည်များ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ လီးကြီးမှာ တွင်းလေးထဲရှိ အထိမခံသော နေရာများအား ပွတ်တိုက်ကာ အနက်ဆုံးအထိ တိုး၀င်သွားသည်။

” ဟမ်းးး ”

ကြီးမားလှသော သာယာမှုအပေါင်းက သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သဖြင့် တံတွေးများက နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာ၏။ လည်ချောင်းလေးထဲမှ ညည်းသံများ ပလုံစီစွာ ထွက်လာခဲ့၏။

” အပျက်ကောင်လေး……ကိုယ် ပြီးတော့မယ်….မင်းထဲကို အကုန် ထည့်ပေးလိုက်မယ်!ငါ့ရဲ့ သုတ်တွေအကုန် မင်းရဲ့ ဖင်လေးထဲကို ပစ်ထုတ်လိုက်ပြီ!!!!! ”

ချီယူသည် မြည်တမ်းရင်း တင်ပါးကို ကမူးကရှုး လှုပ်ရှားတော့သည်။။ ထို့နောက် ထိပ်ဖူးသည် သုတ်ရည်ပျစ်ပျစ်တို့အား အဆက်မပြတ် လွှတ်ထုတ်လိုက်၏။

ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သာယာမှုများကို သည်းခံရင်း ချီယူသည် သေးပေါက်ချင်လာ၏။ သူသည် တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိ  ထန်ထန်၏ အပေါက်လေးထဲသို့ သေးပန်းထည့်လိုက်တော့သည်။ အထဲရှိ နွေးထွေးစိုစွတ်မှုတို့က သူ့အား ပတ်ရံလာပြီး ပြီးတဲ့အထိ ဆက်ပန်းထည့်နေလိုက်သည်။

သူသည် ထန်ထန်၏ တွင်းပေါက်လေးထဲသို့ အလုံးစုံ စွန့်ထုတ်ကာ တွင်းလေးကို ဆေးကြောပေးချင်မိသည်။ ထို့နောက် ခွေးမလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမှတ်အသားပြုက အတွင်းရော အပြင်ပါ သူ့အနံ့များ စွန်းထင်းစေချင်သည်။

” အာ့၊ အာ့၊ အား ……သေးတွေ ၀င်လာပြီ….များလိုက်တာ….. အမ်း၊ ဟမ့်……ငါ့ရဲ့ ဗိုက်လေးတော့ ပေါက်ထွက်တော့မှာပဲ….အားးး ”

ထန်ထန်၏ ကိုယ်လုံးလေးက အပြင်းအထန် တုန်ယင်နေသည်။ သေးများ သူ့အထဲသို့ ၀င်လာချိန်တွင် ထန်ထန်သည် မထိန်းနိုင်စွာ အော်ဟစ်မိသည်။ ဖောင်းပွလာသော ဗိုက်လုံးလုံးလေးမှာ ကိုယ်၀န်ပဲ ရှိနေသယောင်ပင်။

ထိုအချိန်၌ ရေချိုးခန်းတံခါးသည် ပွင့်လာပြီး အဖြူရောင်ကုတ်နှင့် ကျိကျန်းချင်က ၀င်လာခဲ့သည်။ အထဲရှိ အရှုပ်အပွများကြောင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ချီယူကဲ့သို့ လေးနက်သူက ထိုကဲ့သို့ အရိုင်းစိုင်းစွာ ကစားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထန်ထန်အား ကိုင်ထားသည် ချီယူမှာ တံခါးပွင့်လာချိန်တွင် ‌ဖုံးကွယ်ရန် လုပ်လိုက်မ်ိသည်။ တတိယလူ၏ ရွံ့ရှာဖွယ် မျက်နှာအား မမြင်ခင် ၀င်လာသူအား အပြစ်ဆိုကာ ထွက်သွားခိုင်းတော့မလို့ပင်။ စကားလုံးများသည် ပါးစပ်ထဲတွင် ပိတ်ဆို့ပြီး သူ၏ စိုစွတ်သော လီးကြီးအား မဆွဲထုတ်လိုက်‌ခင် ခဏကြာအောင် စကားမပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

လီးကြီး၏ ပိတ်ဆို့မှု မရှိတော့သည့်အခါ ဖင်ပေါက်လေးသည် အကျယ်ကြီးပွင့်လာကာ ပြွတ်ခနဲမြည်လျက် ညစ်ပတ်ပေရေနေသော အရည်များအား ပန်းထုတ်လာခဲ့ဟည်။ ဖင်ပေါက်လေး၏ ၀င်ပေါက်မှာ ယောင်ကိုင်းသည်အထိ အလိုးခံထားရသည်။

ထန်ထန်သည် ချီယူ၏ ရင်ဘတ်အား မျက်ရည်များစီကျနေရင်း မှီထားခဲ့ပြီး အသက်အား မရှုနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အတံလေးမှာ စိုစွတ်ကာ ရှုပ်ပွနေသည့်အပြင် များပြားလှသော အရည်များမှာလည်း သူ၏ မသန်စွမ်းသော ခြေထောက်များပေါ်၌ ကျဆင်းနေခဲ့သည်။

ကျီကျန်းချင်သည် တံခါးအား လော့ချကာ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်၀င်လာသည်။ သူသည် မျက်နှာအောက်မှ ချီယူ၏ ကျောက်တုံးမျက်နှာအား ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ထန်ထန် မျက်နှာကို သူရှိရာ ဆွဲလှည့်ကာ မျက်လုံးနားရှိ အမှတ်လေးအား လျက်လိုက်သည်။

ချီယူသည် ထန်ထန်အား လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ကြွက်အပြည့်နှင့် ကိုယ်ဗလာက ချွေးတစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလို့နေသည်။ သူ့နဖူးသည်ပင် ချွေးစို့နေသည်။ သူသည် ဘေစင်အား မှီကာ ရပ်နေလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ အတွဲမှာ ဆက်နမ်းနေကာ သူ့အား လျစ်လျူရှုထား၏။ သူတို့သည် လျှာများကို လိမ်ယှက်နေပြီး ညစ်ညမ်းသော အသံများ ထုတ်နေခဲ့သည်။

သူ့လက်ချောင်းတို့က အိတ်ကပ်ထဲရှိ ဆေးလိပ်ရှိသို့ ရောက်သွားသော်ငြား မီးမခြစ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဆေးလိပ်ကို ပါးစပ်၌သာ ကိုက်ထားပြီး သူ့၏ ကောင်လေးနှင့် တတိယလူတို့ ချစ်မြတ်နိုးစွာ ဖက်ထားသည်ကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ မျက်နှာသေဖြင့် ချီယူသည် သူကသာလျှင် တတိယလူအား ခေါ်သွင်းခဲ့သည့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပထမဆုံး ချစ်သူဖြစ်ကြောင်း တွေးမိနေသည်။

ကျီကျန်းချင်သည် အသက်ရှုသံတို့က အနည်းငယ် လေးလံလာသည်။ သူသည် ထန်ထန်အား ကန့်လန့်ချီကာ ရေချိုးကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အပူချိန်အား စမ်းသပ်ပြီးမှ ညင်သာစွာ ရေထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထန်ထန်၏ မျက်ရည်တို့အား ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်ပြီး တီးတိုဆို၏။

” ကိုယ်တို့ မင်းရဲ့ အပေါက်လေးကို ထပ်သုံးလို့ မရသေးဘူး။ အဲ့ဒါ မင်းလေး ကိုယ့်ကို စုပ်ပေးလို့ ရမလား ဟင်? ”

ထန်ထန်သည် ဆွဲဆောင်မှုအားပြင်းသော အကြည့်တို့ဖြင့် ရေနွေးနွေးထဲတွင် ထိုင်လို့နေပြီး ဆရာ၀န်၏ တွေးတောပေးတတ်မှုအား စိတ်အနှောင့်ယှက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ရေကန်ထဲသို့ နစ်၀င်လိုက်ရင်း ချီယူအား မျက်ရည်ရွှမ်းသော မျက်၀န်းတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ချီယူ၏ ကောင်လေးဖြစ်ကြောင်း မမေ့သေးပါချေ။

နားလည်ရန်မှာ လွယ်ကူလှပေသည်။ သူသည် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ကောင်လေး၏ အတွေးတို့အား နားလည်နိုင်၏။ သူသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သေသာသေလိုက်ချင်သည်။ ချီယူသည် roleplay ‌ဘယ်တော့မှ ထပ်မလုပ်ချင်တော့ပေ။

ကျီကျန်းချင်သည် ပြုံးနေခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်ကာ ကောင်လေး၏ မေးအား သူ့ရှိရာ ဆွဲယူလိုက်ကာ

” ထန်ထန်ရေ၊ မစ္စတာချီကိုသာ အဲ့လို ဆက်ကြည့်နေရင် ကိုယ်စိတ်ဆိုးလိုက်မှာနော် ”

နူးညံ့သော လေသံသည် ထန်ထန့်အား တုန်ယင်သွားစေသည်။ ချီယူက ဘာမှမပြောကြောင်း တွေ့မှသာ လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ဆရာ၀န်၏ ခါးပတ်အား စဖြည်လိုက်သည်။

ကျီကျန်းချင်၏ ဘောင်းဘီမှာ ရေဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေသည်။ ထန်ထန်သည် အရှက်သည်းစွာဖြင့်  ခါးပတ်အား ဖြည်ကာ အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်ရှိ လီးကြီးအား ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ခရမ်းပြာရောင် လီးကြီးက တဖြည်းဖြည်း ထောင်မတ်လာ၏။ ထန်ထန်သည် ရှက်သွေးဖြန်းနေသော မျက်နှာနှင့်အတူ ရေတို့ဖြင့် စိုရွှဲနေသော လီးကြီးအား ဂရုတစိုက် လျက်လိုက်မိသည်။ ထူးဆန်းသည့် အရသာမျိုး မရမှသာ ကြက်ဥအရွယ် ထိပ်ဖူးအား ရေခဲမုန့်အား လျက်သလို စလျက်တော့သည်။

ကျီကျန်းချင်သည် သာယာမှုကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး နတ်ပြည်သမျှ ထန်ထန်၏ ပါးစပ်ပေါက်လေးထဲ ထိုးသွင်းနေသည်။

ထန်ထန်၏ မျက်တောင်များမှာ တုန်ခါသွားသော်ငြား ပါးစပ်အား ဖွင့်ကာ လီးကြီးအား ငုံထွေးလိုက်ပြီး လျက်ခြင်း၊ မြိုခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

စိုစွတ်နူးညံ့နေသော ပါးစပ်လေးမှာ သုခဘုံအသစ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထန်ထန့်ခေါင်းလေးအား သူ့အတံရှိရာသို့ အသာဆွဲလိုက်သည်။

ထူထဲကာ ရှည်လျားသော လီးကြီးက ထန်ထန့်ပါးစပ်ထဲသို့ တိုး၀င်လာပြီး မှိုထိပ်ကြီးမှာ လည်ချောင်းအား ထိုတွန်းလျက်ရှိနေသည်။ သူ့လည်ချောင်းမှာ မသက်အသာ ခံစားရသော်ငြား ကောင်လေးသည် နာခံစွာသာ ထိုသူအား ၀င်ခွင့်ပေးနေခဲ့သည်။

” ဟမ်း၊ အင်း….ထန်ထန်က တော်လိုက်တာ ”

ရေချိုးခန်းထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော သုတ်ရည်နံ့နှင့် ကတိုးနံ့တို့ ရှိနေခဲ့သည်။ အသက်ရှုသံလေးလေးနှင့် ကောင်လေး၏ နှာသံလေးတို့မှာ ရောယှက်လျက်ရှိသည်။ စိုစွတ်ကာ တပြွတ်ပြွတ်မြည်နေသော အနမ်းတို့က ရမ္မက်တဏှာတို့အား ထကြွစေနိုင်သည်။

သူတို့ စိတ်ပါလာချိန်တွင် ချီယူသည် ပါးစပ်၌ ဆေးလိပ်ကိုခဲရင်း ၀င်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်လေးအား လက်မှဆွဲကာ ရေထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဖွားဖက်တော် ရှိရာဆီသို့ ဆွဲတင်လိုက်၏။

ကျီကျန်းချင်သည် ဂရုပင်မစိုက်ချေ။ သူသည် ထန်ထန်၏ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်တို့အား ဆွဲကိုင်ရင်း တင်းပါးကိုလည်း အဆက်မပြတ်လှုပ်ရှားလို့နေ၏။ သူသည် ထန်ထန်၏ တုန်ခါနေသော ပါးစပ်နှင့် လည်ချောင်းတို့အား နှစ်ခြိုက်မိ၏။
လည်ချောင်းနက်နက်မှပေးသော သာယာမှုသည် ဦးရည်ပြားကိုပင် ထုံကျင်သွားစေ၏။

ကျီကျန်းချင်သည် ထန်ထန်၏  ခေါင်းအား ဆုပ်ကိုင်ကာ အမွှေးများအောက်ရှိ အတံရှိရာသို့ ဆွဲလိုးသည်။ သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ကမူးကရှုး လိုးနေပါသော လီးကြီးကြောင့် ထန်ထန်မှာ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။ မူးဝေနေသော အမူအရာနှင့် ထန်ထန်သည် ခရမ်းရောင် အချောင်းကြီးအား မြိုထားရသဖြင့် ယောင်ကိုင်းလို့နေပါသည့် ပါးစပ်လေးအား ဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် လျှာသေးသေးလေးမှာ အတံကြီးအား လျက်လိုက်ရာ တံတွေးတို့မှာ ပါးစပ်ထောင့်မှနေ၍ စီးကျလာသဖြင့် အပျက်ဆန်လှသော ခွေးမလေးသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျီကျန်းချင်၏ အသက်ရှုသံတို့မှာ မြန်ဆန်လာ၏။ သူသည် ကောင်လေး၏ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပြားချပ်ချပ် နို့သီးလေးများအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းရှည်တို့က ထိုအရာလေးများအား ဖိချေနေတော့သည်။ ကျီကျန်းချင်သာ နက်နက်သာထိုးသွင်းပြီး ထန်ထန်၏ ပါးစပ်လေးအား သူတက်လိုးစရာ ဖင်ပေါက်လေးသဖွယ် ပြုမူနေတော့သည်။

” ဟမ်းးးး ”

ကျီကျန်းချင်၏ ဆုတ်ချေမှုကြောက့် နို့သီးလေးများမှာ နီရဲလာသည်။ ထန်ထန်သည် နှုတ်ခမ်းတို့ကြားမှ နာကျင်စွာ ညည်းထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ခါယမ်းနေပြီး လက်ထဲရှိ လီးကြီးအား ရေပိုက်ခေါင်းသဖွယ် တင်းတင်းညှစ်လိုက်မိသည်။

” ဟမ်း…”

ချီယူသည် အညှစ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မာန်ဖီလိုက်ပြီး ကျီကျန်းချင်အား မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ရှည်လျားထူထဲသော လီးကြီးမှာ ထန်ထန်၏ ပျော့ပြောင်းသော လက်ဖဝါးလေးထဲ၌ အပြင်းအထန် လှုပ်ရှား‌လို့နေပြီး အရည်ကြည်များမှာမှာ ထိပ်ဖူးမှတစ်ဆင့် ထိုလက်လေးထဲသို့ စီးကျနေလေသည်။

ထန်ထန်၏ လည်ချောင်းမှာ လီးကြီးအား တင်းကြပ်စွာ ပတ်ရံထား၏။ ကျီကျန်းချင်၏ နားထင်မှာ တစ်ဒုတ်ဒုတ် ခုန်လာရပြီး သူ့ခွကြားရှိ ထန်ထန်ဆံပင်တို့အား ဆုပ်ကိုင်လျက် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ထိုးသွင်းပြီးမှသာ ထန်ထန့်ပါးစပ်ထဲ၌ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

” ဟမ်း…အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ် ”

ပြင်းထန်လှသော သုတ်ရည်နံ့တို့သည် သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွား၏။ ပြစ်နှစ်လှသော  အရည်တို့အား မမြိုချနိုင်ခင်ပင် ပါးစပ်ထောင့်မှ ဆစ်ဆင့် စီးကျလာမှသာ ကျီကျန်းချင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှုကာ လီးကြီးအား ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။
ထန်ထန်သည် ငိုနေမိပြီး သူ၏ မျက်ခုံးတို့မှာလည်း ကြုတ်လို့နေကာ ခေါင်းအား တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပါရင်း အဆင်မပြေစွာ ချောင်းဆိုးလာခဲ့သည်။ ကျီကျန်းချင်က ကျန်နေသေးသည့် သုတ်ရည်တို့အား လွှတ်ထုတ်နေချိန် သူ၏ နီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းတို့မှာ ပွင့်ဟနေခဲ့သည်။

ချီယူသည်လည်း ပြီးတော့မည်ပင်။ သူသည် ထန်ထန်လက်အား လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့လီးကိုသာ အာရုံစိုက်လျက် ပွတ်တိုက်လိုက်သည်။ ချီယူ၏ လက်ချောင်းတို့မှာ အမြန်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သုတ်ရည်တို့အား ထန်ထန်၏ ဖြူဖွေးဖွေး ကျောလေးပေါ်သို့ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။

လိုးပြီးနောက် ပြင်းထန်သော သုတ်ရည်အနံ့တို့က ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံး ပျံ့နေလျက်ရှိသည်။ နှစ်သား၏ အသက်ရှုသံလေးလေးတို့ပါ ပဲ့ထင်လျက်ရှိ၏။ ထန်ထန်၏ မျက်နှာမှာ အရည်တို့ဖြင့် စွန်းထင်းနေလျက်ရှိသည်။ သူသည် စကျင်ကျောက် ရေချိုးကန်ထဲ ၀င်လိုက်ရာ လှအစွာ ထုဆစ်ထားသော ကျောရိုး၊ လိပ်ပြာအရိုးနှင့် နှုတ်ခမ်းတို့မှာ အရည်ဖြူတို့ဖြင့် ရှုပ်ပွနေလျက်ရှိသည်။

(Arc2) Chapter 10 End