Chapter21•••နဂါးသုံးကောင်၊ အဖုတ်ကလေးခပ်ကြမ်းကြမ်းကစားခံရခြင်း၊ လည်းချောင်အဆုံးထိဝင်လာခြင်း၊ ဖင်အားကိုင်ညစ်ထားခြင်း၊ လိုးခြင်း

“ ခွေးမလေး စောက်ပက်ကယားနေသေးလား” စုန့်ဝမ်ချီ၏လက်ညိုးသည် ကူစီ၏စောက်ရည်များနှင့်ပြည့်နေပြီး သူ၂နှစ်နီးပါးလောက်မလိုးရသည့် ကူစီ၏အဖုတ်ထဲလို့ထိုးထည့်လိုက်သည်။ အဖုတ်လေးသည် သူ၏နဂိုငယ်ရွယ်သည့်အနေထားသို့ရောက်သွားသည်။ ထို့အပြင် အဖုတ်ကလေး၏ပန်းရောင်သန်းနေသောအရေပြားတော့လည်း အဲ့အတိုင်းရှိနေပြီး ကျူးကျော်လာသည့်လက်အားထွန်းထုတ်ချင်နေပုံရသည်။

သို့သော် ၂နှစ်လောက်သည်းခံလာသည့် စုန့်ဝမ်ချီအနေနှင့် သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ ကူစီ၍အဖုတ်ထဲသို့ လက်တစ်ချောင်းအား အညှာတာကင်းမဲ့စွာထိုးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖဝါးနှင့်ကူစီ၏စောက်စိအားရိုက်လိုက်သည်။

“ ဟာ့ အဲ့တာကအရမ်းနာတာမို့လို့ မလုပ်ပါနဲ့” သို့သော် အခုမှ အလိုးခံထားရသော ကူစီ၏အဖုတ်ကလေးသည် သူ့စကားနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ အဖုတ်၏အတွင်းသားများသည် အရင်အမှတ်တရတွေကိုပြန်ပေါ်လာစေသည်။ ထို့အပြင် ကြမ်းတမ်းစွာအရိုက်ခံထားရသောကြောင့် အဖုတ်ကလေးသည် နူးညံ့နေပြီး အထဲတွင် အရိုင်းဆန်စွာပြေးလွှားနေသော လက်ညိုးဖြင့်ပြည့်နေသည်။

သို့သော် တုန်းယွင်လုံသည် ထိုအချိန်တွင် ကူစီအား ဆွဲ၍ ကုတင်ပေါ်သို့ပစ်တင်လိုက်သည်။ “ ဟေး မင်းအဲ့လောက်တောင်မနာခံရင် အခုကစပြီးမင်းကငါတို့ရဲ့ဖာကောင်းလေးဖြစ်တော့မှာ”အဖုတ်ထဲသို့ထိုးထည့်ထားသော လက်ချောင်များလည်း ရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်သည်း၏မာနေသောအစွန်းပိုင်းသည် နူးညံ့သောအဖုတ်လေးအား ကြမ်းတမ်းစွာ ကုတ်ခြစ်တော့သည်။ ကူစီသည် အသံပျောက်သည်

အထိအော်နေပြီး နာနေရာမှသက်သာစေရန် သူ့အဖုတ်လေးအားဖမ်းဆုတ်ထားသည်။ သို့သော်လည်း အဖုတ်သည်နာနေပြီး ကူစီ၍မျက်နှာသည် ကြီးမားသောလီးနှင့်အထိုးခံလိုက်ရသည်။

စိုနေသောလီးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းဆီသို့ဖိလာပြီး နောက်ဆုတ်လိုက် ရှေ့သို့ထိုးတိုက်နှင့် နှုတ်ခမ်းဖြင့်ကစားနေသည်။ တုတ်ခိုင်ပြီးမဲနေသောလီးသည် သူ့မျက်နှာအားဖြည်းဖြည်းချင်းထိုးနေပြီး ခဏအကြာတွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံးလီးကြောင့် နီရဲသွားသည်။

“ တော်လိုက်တဲ့ကောင်လေး မြန်မြန်လေး မင်းယောကျာ်းလီးကိုစုပ်လိုက်တော့” တုန်းယွင်လုံသည် ကူစီ၏ဆံပင်အားကိုင်ကာ deep ဖြစ်နေသောအသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ ကူစီ၍မျက်လုံးထောင့်များသည် နီရဲနေပြီး သူ၏မျက်တောင်ထူထူများလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်းခတ်နေသည်။ စိတ်ပျက်၍ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် သူ၏လျှာအားထုတ်လိုက်ပြီး တုန်းယွင်လုံ၏လီးအား မဝံ့မရဲလျက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် မကောင်းသောအနံ့ကြောင့် အေးခဲသွားပြီး အနောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။

တုန်ယွင်လုံသည် လီးပြန်ဖြောင့်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ ကူစီ၏ခေါင်းအား လီးရှိရာသို့ပြန်ဖိချသည်။ ထူပြီးရှည်လျားသောလီးသည် ကူစီ၏ပါးစပ်ထဲတွင် လုံးဝပြည့်သွားပြီးနောက် လည်ချောင်ထဲအထိ ဖိချခြင်းခံလိုက်ရသည်။ အော်

ငို၍ရုန်းကန်နေသည်ကိုဂရုမစိုက်ဘဲ လီးသည် သူ့ဟာသူစတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။

စုန့်ဝမ်ချီသည် တုန်းယွင်လုံဆီတွင် အလုခံလိုက်ရသော ကူစီ့အားကြည့်ကာ တိတ်တိတ်လေးသက်ပြင်းကျလိုက်သည်။ ထို့နောက် အိပ်ယာပေါ်သို့ ကျိယန်ရှုနှင့်အတူတက်သွားသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ကူစီအား တစ်ချိန်တည်း လှန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီလည်း လီးအား သူ့ပါးစပ်တွင် တစ်ဝက်လောက် စက်ဝိုင်းပုံမျိုချသလိုဖြစ်သွားသည်။ တုန်းယွင်လုံသည် စုန့်ဝမ်ချီနှင့် ကျိယန်ရှုအား အေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများသည်လည်းနက်မှောင်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် သူတို့သုံးယောက်လုံး မျက်လွှာချလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မနှောင့်ယှက်ဘဲသူတို့အလုပ်သူတို့လုပ်ကြတော့သည်။

ကျိယန်ရှုသည် ကူစီ၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် ဖောင်းကား၍ဖြူနေသည့်တင်ပါးအား လက်ဖဝါးအကြီးကြီးဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ပြီးနောက် သူ၏အညိုရောင်လက်ဖဝါးသည် ခေါက်ဆွဲအားညှစ်သကဲ့သို့ ဖင်တုံးနှစ်ခုကြားထဲနစ်ဝင်သွားသည်။

“ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ခွေးမလေး ဒီအိမ်ကိုသော့မခတ်ထားရင် အပြင်ကိုထွက်ပြေးဦးမှာမလား” ကျိယန်ရှုသည် စိတ်ဆိုးစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက်ညင်သာမှုမပါဘဲ နူးညံ့သောဖင်တုံးများအား အားအကုန်သုံး၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဖင်တုံးများသည် အနီရောင်ပြောင်းလာပြီးနောက် ခရမ်းရောင်ထပ်

ပြောင်းကာကျိယန်ရှုရှေ့တွင် အရှက်မရှိစွာဖြင့်ဘယ်ညာယမ်းနေသည်။

“ ဟင့်” ကူစီသည်နာကျင်မှုကြောင့် တရားမျှတမှုတောင်းခံလိုသော်လည်း သူ့ပါးစပ်ထဲရှိလီးသည် လည်ချောင်းထဲထိပင်အပြင်အထန်ထိုးသွင်းနေသည်။ ကူစီသည်ပျို့တက်လာပြီး တုန်းယွင်လုံ၏ သုတ်ရည်များသည် သူ၏တံတွေးနှင့်ရောသွားသည်။

“ ဖင်ပေါက်ကရော ယားနေသေးလား။ အရိုက်ခံချင်သေးလား” ကျိယန်ရှုသည် ကူစီအားနည်းစွာညည်းနေသည်ကိုနားထောင်ပြီး တမင်သက်သက်အဓိပ္ပာယ်လွှဲကာမေးလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်သည် ကူစီ၏နီရဲပြီး ဖူးရောင်နေသောတင်ပါးအားဖြဲလိုက်ကာ ကျန်တစ်ဖက်၏လက်နှစ်ချောင်းအားဆန့်ပြီး ကူစီ၏ကျုံ့နေသောဖင်ပေါက်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ရုန်းကန်ချင်သော်လည်း ကြီးမားသောလက်သုံးစုံသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အားဖိထားသည်။

ကူစီ၏ဖင်ပေါက်လေးသည် ရုတ်တရက်နီရဲပြီးဖူးရောင်လာကာ သားအိမ်ခေါင်းကဲ့သို့ပင် ကျယ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ကျိယန်ရှုသည် သနားစရာဖင်ပေါက်လေးအားအလွတ်မပေးဘဲ သူ့လက်ချောင်းများဖြင့်ဆက်တိုက်ထိုးနေပြီး ဆယ်ချက်လောက်ရိုက်ပြီးနောက်တွင် ဖင်ပေါက်သည် တစ်ခြားတစ်ခုထဲသို့တည့်တည့်ဝင်သွားသည်။

အဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်များထွက်လာပြီးနောက် ကျိယန်ရှုသည် သူ့လီးအားမလိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။ ဖင်အပြင်ဘက်ကနူးညံ့သောအသားများပင် ဖင်ပေါက်ထဲသို့ဝင်လာသလိုပင်ဖြစ်သည်။ ခြောက်သွေ့သောဖင်ပေါက်သည် ကျိယန်ရှုကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရသလိုဖြစ်နေပြီး ဖင်ပေါက်ထဲရှိလီးသည်လည်း G sport ထိပင်ထိုးကာ လိုးနေတော့သည်။ ကူစီသည် လိုချင်နေသည့်နေရာအား အလိုးခံရခြင်းကြောင့် သာယာနေသော်လည်း သူ၏လီးသေးသေးလေးသည် သုတ်လွှတ်ခြင်းကြောင့်နာကျင်လာသည်။ ဖင်ပေါက်သည် ကြီးမားသောလီးနှင့်အလိုးခံရသဖြင့်ချောင်တောင်ချောင်လာသည်။ ကျိယန်ရှုသည် လီးအားဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏ဖင်ပေါက်သည် ကျိယန်ရှု၏လီးပုံစံအတိုင်းပွင့်နေသည်။ ထို့နောက် အဖြူရောင်သုတ်ရည်များသည် ဖင်ခေါင်းထဲမှစီးကျလာသည်။

အဖုတ်လေးသည်လည်း အခုထိ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ရှိသည့်လက်များကြားမှမလွတ်မြောက်နိုင်သေးပါ။ စုန့်ဝမ်ချီသည် အဖုတ်၏ဘေးနှုတ်ခမ်းသားများအား လက်ဖြင့်ဘေးသို့တွန်းလိုက်ပြီး နု၍အထိမခံသောအဖုတ်လေးအား တင်းကျပ်စွာဖိလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သည့်အရှိန်ဖြင့်အရှေ့အနောက်ပွတ်ဆွဲနေသည်။ အဖုတ်မှထွက်လာသော အရည်များလည်း စုန့်ဝမ်ချီဖိပွတ်တာခံလိုက်ရပြီး နေရာအနှံ့သို့ပျံ့သွားသည်။ ထို့ပြင် စောက်စိသည်လည်း လက်ဖဝါးဖြင့်တစ်ဖက်သို့ဖိပွတ်ခြင်းခံလိုက်ရငည်။ အဖုတ်တွင် အရည်များစီးနေသည်မှာ သိက္ခာမရှိသည့်ဖာသည်လေးအသွင်ဖြစ်နေပြီး ကူစီသည်အားနည်းကာ ခုခံရန်အင်အားလုံးဝမရှိချေ။ သူသည် ပေါင်ကားထားပြီး လုပ်သမျှကိုသာခံနေရသည်။

“ မင်းစောက်ပက်ကိုရောင်းမလို့လား။ စောက်စိကဘာလို့ဒီလောက်တောင်ကြီးနေရတာလဲ” စုန့်ဝမ်ချီသည် လက်မတစ်ဝက်လောက်ရှိသော စောက်စိအားဆိတ်၍ ကူစီအားဒေါသတကြီးမေးလိုက်သည်။ သို့သော် ကူစီပြန်မဖြေနိုင်ပါ။ သူ့ပါးစပ်သည် လီးဖြင့်ပြည့်နေပြီး စကားတစ်လုံးမှမပြောနိုင်ပါ။ ကလေးမွေးသည့်အချိန်ကတည်းက သူ၏စောက်စီသည်နို့သီးခေါင်းပတ်လည်သည် ကြီးလာပြီး နို့သီးခေါင်းသည် ပန်းရောင်မှ အရွယ်ရောက်လာသည့် နီညိုရောင်အဖြစ်ပြောင်းသွားသည်။

“ ခွေးမလေး အပြင်မှရှိတဲ့ခွေးတွေက ငါ့လောက်အလိုးကောင်းလို့လား” စုန့်ဝမ်ချီသည် ကူစီစကားမပြောနိုင်သည်ကိုလျစ်လျူရှုထားပြီး ပြန်ဖြေသံမကြားရသည့်အခါ သူ့မျက်လုံးများသည် ဒေါသကြောင့်နီရဲလာသည်။ သူသည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းများအား ဆိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လီးသည် ကူစီ၏စောက်စိအားထိုးနေသည်။

ကူစီ၏အရည်များထပ်ထွက်လာသောအခါ စုန့်ဝမ်ချီသည် သူ့လီးအား ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်သည်။ အပြင်သို့ထွက်လာသောအရည်ပူများသည်လည်း အဖုတ်ထဲသို့ပြန်ဝင်သွားသည်။ စုန့်ဝမ်ချီသည် သူ့ခါးအားမတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လီးသည်မမောနိုင်ဘဲ အဖုတ်ထဲအား ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက်ဖြင့် လိုးနေတော့သည်။

ကူစီ၏နို့သီးရှိ ငွေရောင်အကွင်းသည်လည်း စုန့်ဝမ်ချီ၏လက်နှင့်ဆွဲတာခံလိုက်ရပြီး နို့သီးခေါင်းသည်ခဏအဆွဲခံလိုက်ရသည်။ ထို့နေုက် ဆွဲလိုက်လွှတ်လိုက်ဖြင့် အရုပ်တစ်ရုပ်လိုကစားနေတော့သည်။

ထိုယောကျာ်းသုံးယောက်သည် မမောမပန်းနိုင်သူ့အား ကစားနေကြသည်။ ကောင်းကင်သည် လင်းရာမှမှောင်သွားသော်လည်း ထိုသုံးယောက်သည် အနားမယူနိုင်ကြပါ။ ကူစီသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရုန်းကန်နေရသော်လည်း သူ့သားအိမ်ကတော့ ထိုလူသူသုံးယောက်၏သုတ်ရည်များနှင့်ပြည့်နေသည်။ သူတို့သုံးယောက်သူ့အား နေ့ရောညရောလိုးပြီး ဒုတိယညတွင် သူတို့သည် သနားညှာတာကာ ကူစီ့အားညစာစားခွင့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်နာရီတောင်မကြာဘဲ သူစားပြီးပြီးချင်းတွင် ထိုသုံးယောက်သည် ရူးသွပ်သလိုထပ်လုပ်လာပြန်သည်။ သူ့အားဆုပ်ကိုင်ကာ အချင်းချင်းရှုပ်နေကြသည်။ ထိုဘဝသည် သုံးလလောက်ကြာသွားပြီး ၂နှစ်စာအတွက်လုံလောက်သည်အထိလုပ်ပြီးသွားကြချိန်တွင်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူ့အား လွန်ခဲ့သည့်၂နှစ်ကနေသည့်နေရာသို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

သူ့အဖုတ်သည် နေ့ရောညရောမနားဘဲနှစ်ရက်လောက်အလိုးခံပြီးနောက် ပိတ်သွားသော်လည်း သူ၏စောက်စိသည် အရင်ပုံစံအတိုင်း ပြန်မရောက်တော့ဘဲ သူသည် သူ့အဖြတ်နှုတ်ခမ်းသားအား သနားသဖြင့်သာ ထိနိုင်သည်။ လမ်းလျှောက်တိုင်း အရည်များကျနေသဖြင့် ခြေထောက်အားအနည်းငယ်ကပ်၍သာလျှောက်ရသည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်လှဲကာ ခြေထောက်အားယှက်လျက် အဖုတ်အားကိုင်ထားကာ လိမ့်နေရုံသာလုပ်နိုင်သည်။

Ended