Chapter 31…နို့သီးခေါင်းများအကိုက်ခံရခြင်း၊ အဖုတ်အားအပွတ်ခံရခြင်း၊ လီးထည့်ကာအလိုးခံရပြီး လေးယောက်မြောက်လူဆီမှထွက်ပြေးခြင်း

ကူစီနိုးလာသည့်အခါတွင် သူထူးဆန်းသည့်နေရာတွင်လှဲနေသည်ကို သိလိုက်ရပြီး ကောင်လေးသည် ပျောက်သွားသည်။ သူ အိပ်ယာမှမြန်မြန်ထကာ ထူးဆန်းသည့်သစ်သားအိမ်မှထွက်ပြေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဤသစ်သားအိမ်သည် မြေပြင်မှဆယ်မီတာလောက်မြင့်သော သစ်ပင်အိုတွင်ဆောက်ထားမှန်းသိလိုက်ရသည်။

ကူစီ အလွန်ကြောက်ရွံ့ကာနောက်သို့ဆုတ်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်လေးသည် သစ်ပင်အောက်တွင်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခြေထောက်အားမြှောက်ပြီး သစ်ပင်၏ပင်စည်မှ သူ့ဆီကိုလွယ်ကူစွာပင်တက်လာသည်။

ကောင်လေး ကူစီ့ဆီကိုလာသည့်အခါ ကူစီဖြစ်စေချင်သလို တစ်ခြားဇွန်ဘီများကဲ့သို့ သူ့အား မတိုက်ခိုက်ဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး နီရဲပြီးအေးစက်သောမျက်လုံးများဖြင့် သူ့အားကြည့်နေသည်။

ကူစီသည် ထိုမျက်လုံးများကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မလှုပ်ရဲဘဲ တောင့်တင်းစွာပင်ကောင်လေးအားစိုက်ကြည့်နေသည်။ အချိန်ကြာသည့်နောက် ထိုကောင်လေးသည် သူ့အားနာကျင်ရန်မရည်ရွယ်သည်ကိုသိသွားသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ မဝံ့မရဲပြန်လှည့်သွားသည်။ သို့သော် ကောင်လေးသည် ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ သူ့နောက်ကိုလိုက်လာသည်။

ကူစီ သစ်သားအိမ်သို့ပြန်လှည့်သွားသည့်အခါ ကောင်လေးသည် အိတ်ထဲရှိသစ်သီးအနီရောင်ကိုထုတ်လိုက်ပြီး ကူစီ့ဆီသို့လျှောက်လာသည်။ ကူစီမတုန့်ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် သူသည်သစ်သီးကိုကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ ဖိထည့်ရန်ကြိုးစားသည်။

“ အာ့ အာ့” ကူစီ၏အဖုတ်သည် မနေ့ကအထုခံထားရသည့်ပျော့ဖတ်ဖတ်အသီးများထွက်မလာခင် ထိုကောင်လေး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကိုထပ်ခံလိုက်ရသည်။ ကောင်လေးသည် အဖုတ်ထဲသို့သစ်သီးများထိုးထည့်လိုက်ပြီး အဖုတ်နှုတ်ခမ်းအထိပြည့်သွားကာ ထပ်စားရန်မကျန်တော့ပေ။

သစ်သီးဖြင့်ပြည့်နေသော အဖုတ်ကိုကြည့်ပြီး ကောင်လေးသည် ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို အဖုတ်ထဲသို့ထည့်လိုက်ကာ အဖုတ်ထဲသို့သစ်သီးများကို ထုတ်လာသည်။ ကောင်လေးသည် အတွင်းနံရံများတွင်ကပ်နေသောအသီးများအား ရက်စက်စွာ ဆုတ်ဖြဲလာသည်။ အပေါက်များသည် ပြန်မပိတ်တော့ဘဲ အဖုတ်အားဖာဆန်စွာဖွင့်လာစေကာ အထဲရှိပန်းရောင်သန်း၍ လူးလွင့်နေသောအသီးများကိုပါ ပြထားသည်။

သူ၏ပွင့်နေသော အဖုတ်ထဲသို့ အသီးများထပ်ထိုးထည့်ချင်သော ကောင်လေးအား မြင်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်စေရန် ကူစီသည် သူ့လက်အား အဖုတ်ပေါ်တွင် မြန်မြန်တင်လိုက်သည်။ ကောင်လေးသည် သူ့ခေါင်းအားကူစီ့ဆီသို့လှည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ရှိသစ်သီးသည် ကူစီ့မျက်နှာနားသို့တိုးသွားသည်။ သူ့ရှေ့တွင်ဆန့်ထုတ်ထား သော သစ်သီးအား ကူစီစားပြီးသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် ကောင်လေးသည် သစ်သီးအား သူ့အဖုတ်ထဲသို့မထည့်တော့ပေ။

ကူစီသည် အကျဉ်းချခံရသည့်ခံစားချက်ကို ထိုကောင်လေးကြောင့် စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်လေးသည် သူစားဖို့အသီးများအား နေ့တိုင်းပေးသည်။ သူစားပြီးသည့်နောက်တွင် ထောင့်နားတွင်ရပ်ကာ နီရဲသည့်မျက်လုံးများဖြင့် သူ့အားစိုက်ကြည့်သည်။

ကူစီသည် အစပိုင်းတွင် ကြောက်ရွံ့သည်ကိုခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည့်အခါ ကူစီသည် ထိုကောင်လေးသည် တစ်ခြားဇွန်ဘီများနှင့်မတူသည်ကိုသိပြီးနောက် သူသည်နည်းနည်းသတိထားလာသည်။

ကူစီသည် ကောင်လေးနှင့် စမ်းပြီးစကားပြောကြည့်ပြီးနောက် ကောင်လေးသည် စကားပြောတိုင်းသူ့အားလေးလေးနက်နက်စိုက်ကြည့်သည်ကိုခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် စကားမပြောနိုင်သော်လည်း သူ့စကားများကိုတစ်ခုချင်းဆီ ပြန်တုန့်ပြန်နိုင်သည်။ ကောင်လေး၏အမူအကျင့်များသည် တစ်ခြားဇွန်ဘီများနှင့်သိသိသာသာကွဲပြားသည်။ သူသည်အခုထိ ကမ္ဘာကိုမချိုးဖျက်နိုင်သေးသော်လည်း ကောင်လေးသည် ကမ္ဘာ၏ဇာတ်ဆောင်တစ်ယောက်ဆိုတာကိုပြနေသည်။ ကောင်လေးသည် ဇွန်ဘီဘုရင်ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်လေးသည် ကမ္ဘာ၏ဇာတ်ဆောင်တစ်ယောက်

ဖြစ်သည်ကိုသိပြီးနောက် ကူစီ၏ ထိုကောင်လေးအပေါ်ကြောက်ရွံမှုများသည် ထိုးကျလာသည်။ ခြုံပြောရလျှင် ကမ္ဘာ၏ဇာတ်ဆောင်များသည် အကြောင်းမရှိဘဲ မသတ်ကြပေ။ သူ့ကဲ့သို့ ဘာဆက်ဆံရေးမှမရှိသည့်သူများကို တစ်ယောက်တည်းလွှတ်ပေးထားသည်။

ကူစီသည် ကောင်လေးအား သူ့အားလွှတ်ပေးရန် လိမ်လည်မှုများစလုပ်တော့သည်။ သို့သော် သူဆက်လုပ်နေနေခြင်း ကောင်လေး၏ မျက်လုံးများသည် သွေးများပြည့်နေသလိုနီရဲလာကာ ထိန်းချုပ်လို့မရသည့်ပုံစံမျိုးပြုမူနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏အတွေးများသည် တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကမ္ဘာ၏ခေါင်းဆောင်သည် ဇာတ်ဆောင်၏မူမမှန်မှုကိုရှာတွေ့ပြီး ကောင်လေးအား ကမ္ဘာ၏စည်းမျဉ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

သို့သော် အချိန်များသာကြာလာပြီး ကူစီသည် ကောင်လေး၏အကျင့်များ ပိုပိုထူးဆန်းသည်ကိုသိလာရသည်။

ကူစီ အခုတလော အိမ်မက်ထဲတွင် ခွေးလေးတစ်ကောင် သူ့အားလျက်နေသည်ကို အမြဲမက်နေသည်။ အိမ်မက်ထဲရှိခွေးလေးသည် သူ၏ဖြူဖွေးသောခါးကနေ နို့သီးခေါင်းအထိတစ်လျှောက်လုံးလျက်သွားသည်။ သူသည် သူ၏မျက်လုံးများမှေးမှိန်စွာဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ခွေးလေးသည် အရွယ်ရောက်လာတော့မည့် ဆယ်ကျော်သက်

တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီး နို့သီးခေါင်းအားခွေးတစ်ကောင်လိုလျက်နေသည်။

“ အာ့ ထွက်သွားစမ်း” ကူစီသည် ရုတ်တရက်နိုးလာမှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ဇွန်ဘီဘုရင်အားထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကာ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ အကန်ခံလိုက်ရသောဇွန်ဘီဘုရင်သည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းကိုလျက်နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

ကူစီထိုအကြောင်းကိုမတွေးနိုင်ခင် ကောင်လေးသည် ကူစီ၏ ကြီးမားပြီးခုန်နေသောနို့များကို လက်ဖြင့်ညှစ်လိုက်သည်။ ရက်အနည်းငယ်လောက်ရပ်နေသော နို့သီးခေါင်းများသည် ပြန်ထောင်မတ်လာသည်။ ဖြူပြီး နူးညံ့သောနို့သီးများသည် လက်ချောင်းကြားတွင်ချော်ထွက်နေပြီး ကောင်လေး၏လက်သည်းများသည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ကုတ်ခြစ်နေပြီ့ နို့များထဲတွင်ဝင်နေသည်။ အဖြူရောင်နို့သီးခေါင်းများသည် ကောင်လေး၏အဆွဲကိုခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏လျှာနှင့်သွားများဖြင့် အားနည်းစွာအလျက်ခံလိုက်ရသည်။ ကူစီ၏ကြီးမားသည့်နို့သီးခေါင်းများသည် ကောင်လေး၏ လျက်ကာကိုက်ခြင်းကိုခံရပြီးနောက် အစိမ်းကနေ အနီရောင်သို့ပြောင်းသွားသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် ကောင်လေးသည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းကို သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် ညှစ်လိုက်ပြီး လျက်ကာ အကိုက်ခံထားရသော နို့သီးခေါင်းနေရာကိုရွေးကာ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် အရေပြားကိုဆွဲတော့သည်။ ကောင်လေးသည် နို့သီးခေါင်းများ နီလာကာ ဖူးရောင်လာသည်အထိ နှိပ်စက်ပြီးမှသာ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကောင်လေးသည် ကူစီ၏အဖုတ်ဆီသို့ထပ်လှည့်သွားကာ သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ကူစီ၏အဖုတ်ကိုထပ်တလဲလဲပွတ်တော့သည်။ အဖုတ်၏နှုတ်ခမ်းသားများသည် နူးညံ့စွာအဖိခံထားရပြီး အရိုင်းဆန်သော အစိလေး၏မာနေသော အဖုလေးသည် လက်ဖဝါးဖြင့် အပွတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကောင်လေးသည် ကူစီ၏မာနေသောအစိလေးအား လက်ချောင်းဖြင့်ဆိတ်လိုက်ပြီး မာနေသောအစိလေးထိပ်လေးအား ဝိုင်းထားကာ နူးညံ့သည့်တင်ပါးများကို ဘေးသို့ဆွဲလိုက်ပြီး အစိအလယ်ကိုဆိတ်လိုက်သည်။

“ အားးးးးး” ကူစီသည် သူ့အစိ၏ ဖုံးလွှမ်းထားသော သာယာမှုကြောင့် မိန်းမောနေပြီး ကမ်းခြေသို့ဆွဲတင်ခံရသောငါးကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး သူ့ခြေထောက်များသည် ထိန်းမရအောင် လူးလွင့်နေသည်။

ကောင်လေးသည် သူ၏ပြင်းထန်စွာယမ်းနေသော ခြေထောက်ကြားရှိ နူးညံ့သောအဖုတ်အားကြည့်နေပြီး သူ၏လီးအားဆွဲဆန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရည်များအဖုတ်အပြင်သို့မထွက်ခင် အဖုတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ အဖုတ်ထဲရှိလီးသည် စူးစမ်းစွာဖြင့် အဖုတ်ထဲတွင် လျှောက်တိုက်နေသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ဘာမှမရှိသော ကူစီ၏အဖုတ်လေးသည် နေရာတိုင်းမှ အရည်များထွက်လာပြီး အဖုတ်ထဲသို့ဝင်လာသော လီးအား အရှက်မရှိဆွဲညှစ်ထားသည်။

ကောင်လေးသည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ညှစ်ထားပြီး ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့လီးအားထိုးထည့်လိုက်သည်။ ကုတင်ျပါ်တွင်အိပ်နေသော ကူစီသည် ဖာဆန်စွာပင်အော်လာတော့သည်။

“ အားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး” လူပျိုပေါက်လီးလေးသည် ကူစီ၏သားအိမ်ခေါင်းထဲသို့တွန်းဝင်သွားပြီး သုတ်

ရည်များအား သားအိမ်ထဲတွင်ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ လက်များသည် ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းအားပြင်းထန်စွာဆိတ်နေပြီး ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းများသည် ကောင်လေး၏မထိန်းချုပ်နိုင်မှုကြောင့် တွန့်ကြေလုနီးပါးပင်ဖြစ်သည်။ ကူစီသည် သူ့အဖုတ်နှင့်နို့သီးခေါင်း၏နာကျင်မှုကြောင့် ရုတ်တရက်ထငိုတော့သည်။

ကောင်လေးသည် ကူစီ၏ အဖုတ်ထဲသို့ထိုးထည့်နေရာမှရပ်သွားပြီး နည်းနည်းလေးတောင်တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ အိပ်ယာပေါ်တွင်လှဲနေသော ကူစီအား အဖုတ်ထဲတွင်လီးဝင်လျက်သားနှင့် သူ့လက်မောင်းကြားတွင်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူသည် ကူစီ၏ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေပုံကိုဖုံးရန် စောင်ယူလိုက်ပြီး ဖုံးပေးလိုက်သည်။ သူသည် ကူစီကိုဖက်ကာ တံခါးအပြင်သို့ခေါ်သွားပြီး ဆယ်မီတာမြင့်သည့်သစ်ပင်ပေါ်မှခုန်ချခဲ့သည်။

“ အာ့ အင်းမ်း အာ့” ကောင်လေး၏လီးသည် လေထဲတွင် ကူစီ၏သားအိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားသည်။ သားအိမ်ဘေးရှိနူးညံ့သောအရေပြားများပင် အလည်သို့အပို့ခံလိုက်ရသည်။ ကူစီသည် ကောင်လေး၏လီးဖြင့်သေမတက်အထိုးခံနေရသဖြင့် မျက်လုံးများရွေ့ကာ အော်ဟစ်တော့သည်။

ကောင်လေးသည် တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ ကူစီ၏ဖင်ကိုသူ့လက်ဖဝါးဖြင့်ဖိလိုက်သည်။ သားအိမ်ထဲရှိလီးသည် ဒီလိုးနေသည့်ပုံစံတွင် သားအိမ်နံရံများကိုထိလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ ကူစီ၏အဖုတ်သည် အရည်များဖြင့်ပြည့်သွားပြီးနောက် ကောင်လေးသည် သူ့ပါခေါ်ကာ ထွက်သွားသည်။

Ended