Chapter 30•••နွယ်ပင်များနှင့်ချည်နှောင်ခံရခြင်း၊ ဖုတ်ကောင်ဘုရင်ပေါ်လာခြင်း၊ အဖုတ်သည် သစ်သီးများဖြင့် အထည့်ထံရခြင်း၊ လက်သီးဖြင့်အဖုတ်အားထိုးခြင်း၊ အနှိုက်ခံရခြင်း

လင်းလင်ယွီသည် အပိုစကားမပြောသော်လည်း သူတစ်ခုခုလိုချင်သရွေ့ ဘာပဲဖြစ်နေနေ သူ့အတွက်ရှာပေးမည်ဖြစ်သည်။ ကူစီ ခုခံနေခြင်းမှာ အသုံးမဝင်သည်ကို သိပြီးနောက် အရေးမပါသည့်အရာများနှင့် ခက်ခဲသည့်အရာများကို တမင်သက်သက်ပင် နေ့တိုင်းပြောခဲ့ပြီး လင်းလင်ယွီကိုသူ့အတွက် ရှာခိုင်းခဲ့သည်။

လင်းလင်ယွီသည် သူတမင်သက်သက်လုပ်နေသည်ကိုသိပုံပေါ်သော်လည်း ဘာမှများများစားစားမပြောခဲ့ချေ။ သို့သော် ညဘက်တွင် သူ့အားပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင်လိုးတော့သည်။ တစ်ကြိမ်ပြီးသည့်နောက် သူသည် လင်းလင်ယွီက ရက်စက်မှု၌သာယာသည်ကိုသိလာသည်။ သူအချိန်တိုင်း သတိလွတ်ပြီး ပျက်ပြားသည်ကိုမြင်သည့်အခါတိုင်း သက်ညှာရန်တောင်းဆိုသည့်အခါ လင်းလင်ယွီ အမြဲတမ်း စိတ်ကောင်းဝင်နေပုံပေါ်သည်။

ကူစီသည် လင်းလင်ယွီအနားတွင်အချိန်အကြာကြီးနေခဲ့ပြီး သူ့စိတ်များသည် ထိန်းချုပ်လို့မရအောင်ပင် နောက်တစ်ခေါက် လှည့်ပတ်နေခဲ့ကာ သူ၏မူလနေရာသို့ပြန်သွားရန် ဆူဆူပူပူလုပ်ခဲ့သည်။ လင်းလင်ယွီက သူ့အားသည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ကူစီ၏တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရုံသာလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကူစီတွင် ဘာမှတ်ဥာဏ်မှမရှိတော့ဘဲ လင်းလင်ယွီကို လူနေရန်မသင့်တော်သော လျှိုမြောင်ထဲသို့ခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏မတိကျမသေချာကာ ဗြောင်းဆန်သော မှတ်ဥာဏ်ကိုမှီခိုကာ ညွှန်ကြားမှုအမှားများသာပြောနေခဲ့သည်။

လင်းလင်ယွီသည် မှောင်မဲကာ သေချာမမြင်ရသော လမ်းကြောင်းကိုအေးစက်စွာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ခြေလှမ်းများကိုရပ်လိုက်သည့်အပြင် ကူစီအားသွားခွင့်ပြုနေရာမှရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ကူစီသည် လင်းလင်ယွီက သူပြန်ချင်တာ သူ့အဖေကိုရှာချင်သည်ကို သိသွားသည့်အတွက် သူသွားနေဟာမှရပ်ကာ တားဆီးသည်ဟု သံသယဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် လင်းလင်ယွီစကားကိုနားမထောင်ဘဲ အထဲသို့အတင်းဝင်သွားသည်။

သို့သော် သူခြေလှမ်း လှမ်းလိုက်လိုက်ချင်း လင်းလင်ယွီသည် သူ့အားနောက်သို့ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ထို့နောက် အလောင်းကောင်အုပ်လိုက်ကြီးသည် အပေါက်ထဲမှ ချက်ချင်းထွက်လာကြသည်။ယ

“ လမ်းကိုသွားပြီး လမ်းအစမှာငါ့ကိုစောင့်နေ”

လင်းလင်ယွီသည် ပျာယာခပ်နေသော ကူစီအားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်နုနယ်မှုကိုပြနေသည့် ကူစီ၏လည်ပင်းကိုညင်သာစွာနမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားကိုမြှောက်ကာ ချဉ်းကပ်လာသည့်အလောင်းကောင်အုပ်လိုက်ကြီးအား အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

ကူစီသည် အလောင်းကောင်အုပ်လိုက်ကြီးကြည့်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်ကာ ပြန်ပြေးတော့သည်။ ယခုအကြိမ်သည် သူ့အတွက် အလောင်းကောင်အုပ်လိုက်ကြီးအား အနီးကပ်မြင်တွေ့ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ ဘာအတွေးမှမရှိဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခုလောက်ထိပြေးပြီးနောက် သူ့စိတ်များ တဖြည်ဖြည်းပြန်ငြိမ်သက်လာသည်။

ကူစီသည် သူ့ရှေ့ရှိလမ်းခွဲကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တုန့်ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ တစ်ခြားလမ်းတစ်ဖက်သို့ပြေးသွားသည်။ ထိုမှသာ လင်းလင်ယွီ သူ့အားလိုးနိုင်အောင် ထိုတံခါးဆီသို့ ရူးမိုက်စွာအပို့မခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ဇာတ်ကြောင်းသည် လုံးဝပြီးဆုံးနေပြီဖြစ်ပြီးsystem သည်လည်း သူ့အားပြန်ခေါ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကူစီသည် ပိုဝေးသထက်ဝေးအောင် ပြေးလာသည်။ ဇာတ်ကောင်အဖွဲ့ကထွက်ပြီး ဇာတ်လမ်းပြီးသည့်နောက် system သည်လည်း သူ့အားပြန်ခေါ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူအပို့ခံရသည့်အချိန်တွင် system ကပြောခဲ့သည်များအား ဘာကြောင့်သေသေချာချာမှတ်မိနေသည်ကို သူလဲမသိပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူပြေးလာသည်မှာအတော်ကြာနေပြီဖြစ်သော်လည်း system ကိုသိနိုင်ရန် သူ့တွင်ဘာအရည်အချင်းမှမရှိချေ။

ကူစီ ခေါင်းအားလှည့်ကာ နောက်ကိုသံသယဝင်စွာကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမမြင်ခဲ့ချေ။ သူခေါင်းလှည့်လိုက်သည့်အခါ နီရဲရဲသူငယ်အိမ်နှင့် သစ်သားတွေကြားမှ သူ့အားကြည့်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံအားတွေ့လိုက်ရသည်။

“ အားးးးး” ကူစီ၏ခြေချင်းဝတ်သည် ထူထဲပြီးရှည်လျားသောနွယ်ပင်များနှင့်ရစ်ပတ်သွားသည်။ ကူစီမတုန့်ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် နွယ်ပင်သည် ပိုပိုဆွဲဆန့်လာပြီး ကူစီသည် နွယ်ပင်ဖြင့် လေထဲတွင် ဆွဲခြင်းကိုခံနေရသည်။ ခါးသည် ထူထဲတုတ်ခိုင်သည့်နွယ်ပင်ဖြင့်ရစ်ပတ်ခံထားရပြီး လက်နှင့်ခြေထောက်များသည်လည်း နွယ်ပင်ဖြင့် ဆွဲကားခံထားရသည်။

“ အား ဖယ်လိုက်စမ်း အား” မရေတွက်နိုင်သော ပါးလှသည့်နွယ်ပင်များသည် ကူစီ၏ချောင်ချိသောအဝတ်များအား မြေပြင်ပေါ်သို့ဆွဲဖြဲပစ်နေသည်။ ထို့အပြင် နွယ်ပင်အသစ်နှစ်ခုသည် အပေါ်သို့တက်လာပြီး ကူစီ၏နူးညံ့ပြီး လုံးဝိုင်းသည့်နို့များအားညှစ်လိုက်သည်။ နို့သီးများအားညှစ်ထားသော နွယ်ပင်များသည်ပိုပိုကျပ်လာသည်။ နွယ်ပင်ကြောင့် နို့များသည် တင်းကျပ်လာပြီး ပန်းရောင်မှအနီရောင်သို့ပြောင်းလာသည်။

အလယ်အလတ်ထူကာ ရှည်လျားသောအမြှောင်းသည် ကူစီ၏ညာဘက်ဖနောင့်ဆီသို့တက်သွားပြီး ဖနောင့်ကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ ကူစီ၏တင်ပါးသည်လည်း ညာဘက်ခြေထောက်အဆွဲခံရသဖြင့် တဖြည်းဖြည်းပွင့်လာပြီး အတွင်းထဲသည် လင်းလင်ယွီလိုးထားမှုကြောင့် ဖူးရောင်နေသည်။ ဖင်ပေါက်သည် လေထဲတွင်ကျုံ့ကာ တုန်ယင်နေသည်။

“ အားးးးးးးးး “ တုတ်သည့်ကြိမ်ပင်သည် လက်ခလယ်ကဲ့သို့ ကူစီသို့ခြေထောက်ကြားသို့ ရုတ်တရက်ဝင်လာပြီး ကူစီဖင်ပေါက်နဲ့အစိကို ဖိလိုက်သည်။ ဖူးရောင်ကာနီရဲနေသော အစိသည် နွယ်ပင်များဖြင့် အထက်အောက်အပွတ်ခံနေရပြီး ပြည့်ဖောင်းနေသော အဖုတ်နှုတ်ခမ်းပါးများသည်လည်း ပါးသည့်နွယ်ပင်များဖြင့် ဆွဲဆန့်ခံနေရသည်။ သူသည် မတတ်နိုင်ဘဲ သူ့အဖုတ်နှင့်ဖင်ပေါက်မှယားယံမှုကြောင့် ညည်းကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှုပ်နေရသည်။

“ ဖက် ဖက်” ကြိမ်ချောင်းနှစ်ချောင်းသည် ကူစီ၏ကြီးမားသည့် နို့သီးများအား ရိုက်လိုက်သည်။ ဖြူ၍လုံးဝန်းသော နို့သီးခေါင်းများသည် ကြိမ်၏ရိုက်မှုကြောင့် အထက်အောက်လည်နေပြီး နီရဲသောအမှတ်များသည် နူးညံ့သည့်နို့သီးခေါင်းပေါ်တွင်ကျန်နေခဲ့သည်။

တဏှာတွင်နစ်မြှုပ်နေသည်အတွင်း ကူစီသည် နို့သီးခေါင်း၏နာကျင့်မှုကြောင့်နိုးလာသည်။ သူသည် ခါးကိုမတ်လိုက်ပြီး သူ့နို့သီးခေါင်းအား ရိုက်နေသောနွယ်ပင်အားရှောင်ရန်ကြိုးစားသည်။ ခါးအား လှုပ်ရမ်းနေခြင်းသည် နွယ်ပင်၏ရိုက်ချက်ကိုမလွတ်မြောက်ရုံသာမက ပို၍ပင်နူးညံ့လာသည်။ အတန်းထဲတွင် ပြင်းပြင်းထံထံအရိုက်ခံနေကြ ကြိမ်သည် သူ၏နို့သီးပေါ်တွင်ဖြစ်သည်။

“ အာ့ အာ့ ဖင် အာ့ အရမ်းနာနေပြီ” ကူစီသည် သူ့ဖင်၍နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကစားခံရမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

နို့သီးခေါင်းအား မရပ်မနား ရိုက်နေသော နွယ်ပင်များသည် ရုတ်တရက်ရပ်သွားပြီး အဖုတ်အား ပွတ်နေသည်မှာလည်း အဖုတ်ထဲတွင်တန်းလန်းရပ်နေသည်။ ကူစီ၏ အသိစိတ်ပျောက်နေသည့်မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်းအသိစိတ်ပြန်ရလာပြီး သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ၈နှစ် ၉နှစ်အရွယ်ကောင်လေးအား ရှာနေသည်။

ကူစီသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိကောင်လေးအား အကူညီတောင်းရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုကောင်လေး၏နီရဲပြီးထူးဆန်းသည့်မျက်လုံးများကိုမြင်ပြီးနောက် ကူစီ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဖြူဖျော့သွားသည်။ ထို့နောက် ကောင်လေးအား ကြောက်ရွံ့၍ အကူညီမဲ့စွာကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးသည် လူမဟုတ်ပေ။ သူ့မျက်လုံးသည် စက်ပစ္စည်းလိုဖြစ်ပြီး နီရဲ၍အေးစက်ကာ ဇွန်ဘီနှင့်တူသည်။ ကောင်လေးသည် သူ၏နှာခေါင်းနှင့်ကူစီ၏လည်ပင်းကိုတို့လိုက်သည်။ ကူစီ၏နှလုံးခုန်သည့်သွေးကြောများကို သူ့နှာခေါင်းဖြင့် ညင်သာစွာအနံ့ခံနေသည်။ သွေးကြောနေရာတွင်ချွေးထွက်နေသော ကူစီ၏လည်ပင်းကို သူ့လျှာဖြင့်လျက်လိုက်သည်။ သူ့အောက်တွင် လူများ ကြောက်ရွံ့ကာကျုံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်လေး၏နီရဲသောမျက်လုံးများသည် ပြာယာခပ်နေသော ကူစီကိုသံသယဖြစ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းစောင်းကာနေရာတွင်ရပ်နေပြီး သူ့အားလှမ်းကြည့်သည်။ နေရာတွင်ထိုသူသည်ပျောက်သွားသည်။

ကူစီသည် သက်ပြင်းချလိုက်လိုက်ခြင်း ကောင်လေးသည် သူ့ရှေ့တွင် နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပေါ်လာသည်ကိုမြင်လိုက်ရပြီး သူ့အားနီရဲသောမျက်လုံးများဖြင့် အေးစက်စွာကြည့်နေသည်။ သို့သော် သူ့လက်ထဲသို့ အနီရောင်သစ်သီးတစ်လုံးထိုးပေးလာသည်။

“ ထွက်သွား ဒီနေရာကထွက်သွား” ကူစီသည် ခန္ဓာကိုယ်ကိုခါလိုက်ပြီး ဆန့်ထုတ်လာသောသစ်သီးကိုရှောင်ရန်မျက်နှာအားလှည့်လိုက်သည်။

ကောင်လေးသည် ထိုနေရာတွင် တုန့်ဆိုင်းကာ ရပ်နေပုံပေါ်သည်။ ကူစီသည် သူပေးသော သစ်သီးအားရှောင်ရန် မျက်နှာအားဖယ်လိုက်သည်ကိုမြင်ပြီးနောက် ခေါင်းစောင်းကာ ခဏစဉ်းစားနေသည်။ ရုတ်တရက် နားလည်သွားကာ သူ့လက်ထဲရှိသစ်သီးကို ကူစီ၏နောက်ထပ်အပေါက် အဖုတ်ထဲသို့သွင်းလိုက်သည်။ သစ်သီးသည် ကူစီ၏ အဖုတ်ထဲသို့သိပ်ထည့်ခံလိုက်ရသည်။ ကူစီသည် အဖုတ်ကိုထိလာမှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပင် လှုပ်တော့သည်။

ပြင်းထန်စွာလှုပ်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုကြည့်ပြီး ကောင်လေးသည် သူ့သားကောင်သည် သူ့၏ဖြတ်လတ်မှုကိုပြန်ရလာပြီဟုထင်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သစ်သီးတစ်ခုလုံး ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ဝင်သွားသည်။ ပြည့်သိပ်နေသော အဖုတ်အားကြည့်ပြီး ကောင်လေးသည် မလုံလောက်ဘူးဟုခံစားလိုက်ရသည်။ သားကောင် ဆာနေမည်ကိုစိုးရိမ်တာကြောင့် လက်ဖဝါးဖြင့် သစ်သီးကိုအဖုတ်အထဲသို့ဖိလိုက်သည်။ အဖုတ်ထဲရှိသစ်သီးသည် ဘောလုံးကဲ့သို့အညှစ်ခံလိုက်ရသည်။ အတွင်းအဆုံးထဲရှိသစ်သီးသည်လည်း အတွင်းနံရံများဖြင့်အညှစ်ခံရပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခုအဖိခံနေရသည်။ နီရဲသောအရည်များသည် မိနးမကိုယ်နံရံမှတစ်ဆင့် အဖုတ်ထဲသို့ ကျလာသည်။

ကောင်လေးသည် သူ့လက်ထဲရှိ သစ်သီးကို ယူလိုက်ပြီး ပြည့်နေသောအဖုတ်ထဲသို့ ထပ်ထည့်သည်။ ကူစီ၏အဖုတ်သည် နေရာလပ်တစ်ခုတောင်မရှိဘဲ ပြည့်သွားသည်ကိုမြင်ပြီးနောက် သူ့လက်သီးအားမြှောက်ကာ အရည်ရွှမ်းနေသော အဖုတ်အား ထိုးလိုက်သည်။

“ အားးးးးး” ကူစီသည် မျက်လုံးများရွေ့သွားကာ ခြေထောက်များလွှဲလျက်အော်ငိုခဲ့သည်။ ကူစီ၏ငိုသံကြောင့် နှိုးဆော်ခံလိုက်ရသော ကောင်လေးသည် လက်သီးအားထပ်မြှောက်ကာ နူးညံ့သည့်အဖုတ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာထိုးချသည်။ အဖုတ်ထဲရှိသစ်သီးများသည် ထုချခြင်းကြောင့် အဖိခံလိုက်ရသည်။ ကောင်လေးသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် အဖုတ်ထဲကို သစ်သီးများထပ်ထည့်ပြီး အဖုတ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါထုချသည်။

ကောင်လေးသည် အဖုတ်ကိုထုနေပြီး သစ်သီးများထပ်မကျုံ့နိုင်သည့်အခါမှသာ သူ၏စက်ရုပ်ကဲ့သို့အပြုအမူကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။ နီရဲကာအေးစက်သောမျက်လုံးများသည် ကူစီ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုတစ်ခုချင်း ဖယ်ချကာ သစ်သီးအပိုများကို ကူစီ၏ဖင်ထဲသို့ထပ်ထည့်သည်။ ကူစီသည် လှုပ်ရှားရန်ပင်ပန်းလွန်းနေပြီး သူ၏ဖင်ထဲသို့ သစ်သီးများထည့်နေသော ကောင်လေးအား ခွင့်ပြုရုံသာတတ်နိုင်သည်။

သူ၏ဖြတ်လတ်မှုကိုပြန်ဆုံးရှုံးသွားသော သားကောင်အားကြည့်ပြီးတောက် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများပေါ်လာပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုကိုအရှိန်တင်လိုက်သည်။ ကူစီပြင်းထန်စွာမရုန်းကန်သည်အထိ ရပ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ဖင်ထဲသို့ သစ်သီးများကို သူ၏လက်တစ်ခုလုံးဖြင့် ထိုးထည့်ကာထိုးနေသည်။

ကောင်လေး၏လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားချိန်တွင် ကူစီ၏ G spot သည် သစ်သီးများဖြင့်ပြည့်နေသည်။ ကူစီ၏G spot များထဲသို့ သူ၏လက်တစ်ခုလုံးဖြင့်တင်းကျပ်စွာ ထိုးထည့်ထားသော အသီးများသည် စိုစွတ်မှုပျောက်ဆုံးနေပြီး ကူစီ၏ G spot သည် ကြီးမားသည့်အသားချောင်းများထည့်ထားသကဲ့သို့ ပြည့်သိပ်နေသည်။

Ended