Chapter 35•••ထောင်ချောက်ဆင်ခံရခြင်း၊ အဖုတ်သည်တုတ်ဖြင့်အလိုးခံရခြင်း၊ ခွေးမဖြစ်ကြောင်းအတင်းဝန်ခံခိုင်းခြင်း၊ ခါးပတ်အသွင်းခံရခြင်း
“ ငါ့ညီကတစ်ကယ်အမှားလုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင်ရော။ မင်းဒီညဒီမှာနေလို့ရတယ်။ငါသူ့ကိုဖမ်းပြီးမင်းကိုတောင်းပန်ခိုင်းမယ်” ယန်ထင်ယန်သည် ကူစီသူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ကနေ လုံးဝအာရုံမပျောက်သေးခင်အထိ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ကူစီအားတောင်းပန်သည့်မျက်နှာနှင့်ကြည့်နေသည်။
ကူစီသည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်သူ့အားခေါင်းငုံ့ကာတောင်းပန်နေသည့်မြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း သူ့မေးစေ့ကိုမောက်မာစွာမြှင့်လိုက်သည်။ “ မင်းတို့မိသားစုမှာရှိတဲ့ယောကျာ်းတွေက အရမ်းယောကျာ်းဆန်ကြတာနော်။ မင်းမှာအာဏာရှိနေလို့ မင်းဘာလုပ်လုပ်ရတယ်မထင်နဲ့”
ယန်ထင်ယန်သည် ကူစီ၏ဟန်ဆောင်နေသည့်ပုံစံအားကြည့်ကာ စိတ်ထားကောင်းကောင်းနှင့် ‘ဟုတ်’ဟုသာပြောလိုက်သည်။ ညပိုနက်လာသောအခါ စားသောက်ပွဲရှိလူများသည်လည်း နည်းနည်းလာသည်။ ကူစီသည် အရှေ့ရောက်လာသော ကျန်းစုဟမ်အား သတိမထားမိဘဲ အဝေးပို့လိုက်ပြီးနောက် ခုံပေါ်တွင်ဂုဏ်ယူသည့်မျက်နှာဖြင့်ထိုင်ကာ ဒူးထောက်၍သနားညှာတာမှုကိုတောင်းခံလာမည့်ယန်ကျင့်ဖျင်အားစောင့်နေသည်။
ခဏအကြာတွင် ယန်ထင်ယန်နှင့်ယန်ကျင့်ဖျင်တို့နှစ်ဦးသည် hidden box ထဲသို့တူတူဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ကူစီသည်ကြောက်ရွံ့နေသည့်ယန်ကျင့်ဖျင်အားကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။ “ ငါမင်းကိုမတ်တပ်ရပ်ခိုင်းလို့လား။ ငါ့ရှေ့ဒူးထောက်စမ်း”
ကူစီသည် အနည်းငယ်မျှတုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲဒူးထောက်လိုက်သော ယန်ကျင့်ဖျင်အားကြည့်လိုက်ပြီး မကျေနပ်စွာဖြင့် အမိန့်များဆက်ပေးသည်။ “ ငါတစ်ရက်စောင့်မယ်။ ငါ့ခြေထောက်တွေအရမ်းညောင်းနေပြီ။ ဒီကိုလေးဘက်ထောက်လာပြီး ငါ့ခြေထောက်ကိုနှိပ်ပေးစမ်း”
သူ့အမိန့်ကိုအရမ်းနာခံနေသော ယန်ကျင့်ဖျင်အားကြည့်ကာ ကူစီ၏စိတ်ထဲတွင်ဖုံးကွယ်ထားသော စိုးရိမ်မှုများသည် ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာသည်။ နာခံစွာလေးဘက်ထောက်လာသော ယန်ကျင့်ဖျင်အားကြည့်ရင်း သူ့အားအရှက်ခွဲချင်သည့်အတွက် သူ့ခြေအောက်ထားဆန့်လိုက်ကာ ယန်ကျင့်ဖျင်ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်သည်။
နာခံနေသော ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်ခုံးများလည်းပင့်ကာ သွားများအားကြိတ်ပြီး ကူစီခြေထောက်ကားထားသည့်အတိုင်း အဖုတ်နေရာသို့တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ့မျက်နှာကိုအပ်လိုက်သည်။
“ အာ့ မင်းအရှက်မရှိတဲ့အကောင်။ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဒီနေရာကထွက်သွားစမ်း” ကူစီသည် ရုတ်တရက် သူ့လီးအပေါ်လျက်လာသည့်အထိအတွေ့ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်ဆိုဖာတင်းနေအောင်ဖိထားကာ သူ့လက်များသည်ယန်ကျင့်ဖျင်၏ဆံပင်ကိုကိုင်ထားပြီး သူ့အဖုတ်ထဲရှိလက်အားအဝေးသို့တွန်းထုတ်ရန်ကြိုးစားနေသည်။
“ ကုသခင်လေး ဒါကကျွန်တော်တို့ယန်မိသားစုရဲ့ တောင်းပန်တဲ့နည်းပဲ။ ကျွန်တော့ညီကို မရှက်ပါနဲ့” ကူစီသည် သူ့အဖုတ်ကိုမျက်နှာအပ်ထားသောခေါင်းအား ဆွဲဆောင့်နေသော်လည်း တံခါးနားတွင်ရပ်နေသော ယန်ထင်ယန်သည် သူ့ဆီသို့လမ်းလျှောက်လာကာ သူ့လက်အားကိုင် သူ့ပေါင်နားရောက်သည်အထိဆွဲချလိုက်ပြီး ညင်သာသည့်အသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။
“ ငါဒါကိုထပ်မလိုချင်တော့ဘူး။ ငါ့ကိုလွှတ်ဖို့သူ့ကိုပြောပေးပါ” ကူစီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အားတွန့်လိမ်နေပြီး နှစ်ယောက်လုံး၏ကျွန်ပြုခံရခြင်းမှလွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားနေသည်။
“ မရဘူး ကျွန်တော်တို့ယန်မိသားစုရဲ့ကလေးတွေက အမှားလုပ်မိတာရင် တာဝန်ကိုသည်းခံနိုင်ရမယ်။ ကျွန်တော်တို့က သခင်လေး၏ကြင်နာမှုကြောင့် ဒါကိုမလုပ်ဘဲနေလို့ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ” ယန်ထင်ယန်သည် ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့လက်သည် ကူစီ့ကော်လံအားဖြတ်သွားပြီး နို့ကိုကိုင်လိုက်သည်။
“ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ခွေးမလေး။ သူ့မှာစောက်ပက်
တောင်ပါတာပဲ” ကူစီ၏လီးအားစုပ်နေသောယန်ကျင့်ဖျင်သည် မရည်ရွယ်ဘဲ သူ့လက်အားကူစီ့အဖုတ်ထဲသို့ထည့်ကာ ဂွေးစိများအားထိလုနီးပါးပင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အမှန်တစ်ကယ် ကူစီ၏ခြေထောက်ကြားအောက်တွင်အဖုတ်ပါသည်ကိုသိသွားသည်။
ယန်ကျင့်ဖျင်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ယန်ထင်ယန်လည်းကြောင်အသွားပြီး သူ့လက်ကိုကူစီ၏အောက်ပိုင်းကိုပို့ကာ ကူစီ့အဖုတ်အားသေချာပွတ်သပ်နေသည်။
“ ထင်ထားတဲ့အတိုင်း လုံးဝကွက်တိပဲ။ သူကငါတို့ဆီကအလိုးခံရဖို့မွေးလာတာ” ယန်ထင်ယန်သည် ကူစီ၏အဖုတ်ကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့်ဖြဲလိုက်ပြီး နောက်လက်ကို ငြိမ်နေသည့်ခရုခွံကိုဖိလိုက်သလို ထိုနေရာဆီ ညင်သာစွာဖြင့်အားပါပါဖိလိုက်သည်။
“ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ခွေးမလေး။ မင်းအဖုတ်က ခွေးလိုးတာခံရတော့မှာ” ယန်ကျင့်ဖျင်၏လက်ချောင်းသည် ယန်ထင်ယန်ဖြဲထားသော နီရဲပြီးယောင်နေသောအဖုတ်ထဲသို့ဝင်သွားသည်။ ကူစီ့အဖုတ်နှင့်ကစားနေသော ယန်ထင်ယန်သည် ယန်ကျင့်ဖျင်၏စကားများအောက်တွင်ရပ်သွားပြီးနောက် ကူစီ၏အဖုတ်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
“ ရလောက်ပြီ။ ဖာဆန်တဲ့ခွေးမလေးကသေလောက်အောင်အကြာကြီးအလိုးခံရတော့မှာ။ မင်းဒီမှာရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနေနေပြီး ငါတို့လာလိုးမှာကိုစောင့်နေတာမလား” ယန်ကျင့်ဖျင့်သည် သွားကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏ထောင်နေသည့်နို့သီးကိုကိုက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏နို့သီးအားသူ့လက်ဝါးဖြင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ ဖာဆန်တဲ့ခွေးမလေးက အဖုတ်လေးကိုမထိန်းချုပ်
နိုင်တော့ဘူးပဲ။ ငါတို့မင်းကိုကူညီမယ်လေ” ယန်ထင်ယန်သည်စကားပြောပြီးနောက် ထရပ်ကာတံခါးကိုတွန်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ပြန်ဝင်လာပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ရိုက်နှက်ဆုံးမလို့ရသည့် ငွေရောင်ခါးပတ်တစ်ခုပါလာသည်။
ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ယန်ထင်ယန်၏လက်ထဲရှိအရာအားမြင်ပြီးနောက် ကူ့စီအဖုတ်ထဲရှိသူ့လက်ချောင်းအားထုတ်လိုက်ပြီး ကူစီ၏မေးစေ့ကိုထိုညစ်ပတ်နေသည့်လက်နှင့်ညှစ်ကာ ကူစီ၏မျက်လုံးအားကြည့်၍ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ “ ခွေးမလေးက အမှားလုပ်ထားတဲ့အတွက် အပြစ်ပေးဖို့လိုနေပြီ”
ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ကူစီ၏ဗလာသက်သက်အမူအရာကိုကြည့်ကာ ကြယ်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြားဂိတ်တွင်လဲလာသော တုတ်ကိုထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏အဖုတ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ တုတ်၏ထိပ်သည် ယောကျာ်းတစ်ယောက်၏လက်သီးအရွယ်အစားလောက်ရှိပြီး တုတ်၏ပတ်လည်တွင်ထူသောဆူးများနှင့်ဝန်းရံထားသည်။ တုတ်၏အရှေ့ပိုင်းသည် ကူစီ၏နူးညံ့သောအသားကိုအဆက်မပြတ်ဖိနေပြီး အသံများပင်မြည်နေသည်။ ညှီနံ့နံသောအဖုတ်အရည်များသည် ထူသောတုတ်မှတစ်ဆင့် ယန်ကျင့်ဖျင်၏လက်ဖဝါးသို့ကျလာသည်။
ကူစီခေါင်းငုံ့ငုံ့လိုက်ခြင်း သူ၏အဖုတ်သည် တုတ်ထူထူဖြင့်ဖိထားခြင်းကိုခံနေရကြောင်းသိသွားသည်။ သူသည် ရုတ်တရက်ကြောက်ရွံ့ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှုပ်လိုက်သည်။ ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ကူစီ၏အားနည်းစွာရုန်းကန်နေပုံကိုကြည့်၍ သူ၏ဖီးနစ်မျက်လုံးကိုမြှင့်လိုက်သည်။ “ ခွေးမလေးက ဒီလောက်တောင်စိတ်မရှည်တော့ဘူးလား။ စိတ်မပူနဲ့ ငါရဲ့ခွေးမလေးကို အခုချက်ချင်းသက်သာအောင်လုပ်ပေးမယ်”
ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ကူစီ၏တစ်ဝက်ဖွင့်နေသည့်အဖုတ်ကို ဘေးတစ်ချက်တွန်းလိုက်ပြီးနောက် တုတ်ကိုကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ဖိလိုက်သည်။ ကူစီ၏အကြည့်အောက်တွင် သူသည်တုတ်ထိပ်ကို ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့ဖိထည့်လိုက်သည်။
“ အားးးးး” ကူစီသည် ရုတ်တရက် အော်ငိုခဲ့သည်။ ကူစီ၏အဖုတ်ထဲရှိပါးလွှာသောအသားများသည် တုတ်ထူထူကြောင့် ပွင့်ထွက်လာပြီး စုတ်ဖြဲခံနေရသောအထိတွေ့သည် ကူစီ့အဖုတ်မှတစ်ဆင့်ဦးနှောက်ဆီသို့ရောက်သွားသည်။
ယန်ထင်ယန်သည် ငိုထားသောကြောင့် နီရဲကာယောင်နေသော ကူစီ့မျက်လုံးများအားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ကူစီ၏မျက်လုံးထောင့်ကိုညင်သာစွာနမ်းလျက် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ “ နောက်တစ်ခါဆို ကောင်းကောင်းနေ။ ပြီးတော့ အခုကစပြီး ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်အတွက်ပဲ ဖာကောင်လေးလုပ်တော့နော်”
ယန်ထင်ယန်၏သိပ်သည်းသည့်အနမ်းအောက်တွင် ကူစီသည်အကူညီမဲ့စွာဖြင့်သဘောတူခဲ့ရသည်။ ယန်ထင်ယန်သည် သူ၏လက်မောင်းကြားတွင်နာခံစွာရှိနေသော ကူစီ့အားကြည့်ပြီးနောက် ပေါ့ပါးစွာပြုံးလိုက်သည်။ “ ဟုတ်ပြီ ပြောပါဦး မင်းကဘယ်သူ့ရဲ့ဖာဆန်တဲ့ခွေးမလေးလဲ”
ယန်ထင်ယန်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ကူစီသည်ရပ်သွားပြီး ညင်သာနေပုံပေါက်ကာ မထင်မရှားအမူအရာရှိနေသည့်ယန်ထင်ယန်အားကြည့်ရန် သူ့မျက်လုံးအားမြှင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်စိတ်မပါဘဲပြောလိုက်သည်။ “ ငါ….ငါကမင်းအပိုင်” ကူစီသည် မတတ်သာဘဲ နောက်စကားလုံးများကိုပြောလိုက်ရသည်။ သူ၏ပါးစပ်သည် ပိုပိုပွင့်လာပြီး ဘာမှထပ်မပြောနိုင်တော့ပေ။
“ အားးးးးးး” ယန်ထင်ယန်သည် တုတ်ထူထူအားကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏အဖုတ်ထဲသို့သွင်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် တုတ်ဖြင့်ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည့်အခါ ကူစီသည်ထပ်ငိုတော့သည်။
“ ဟေး ပြောလေ မင်းကဘယ်သူ့ရဲ့ ဖာဆန်တဲ့ခွေးမလေးလဲ” ယန်ထင်ယန်သည် ကူစီ၏ငိုသံကြောင့်မရွေ့တော့ဘဲ သူ့ခေါင်းအားငုံ့ကာ ကူစီ၏မျက်လုံးထောင့်ကိုညင်ညင်သာသာနမ်းလိုက်ပြီး မျက်ရည်များကိုလျက်ကာ သန့်ရှင်းပေးလိုက်သည်။
“ ငါ ငါကမင်းရဲ့ဖာဆန်တဲ့ခွေးမလေးပါ” ယန်ထင်ယန်၏ပြောင်းလဲလွယ်မှုကြောင့် ကူစီသည် ကြောက်လန့်သွားပြီး ဘာအခွင့်ရေးမှမယူရဲတော့ဘဲ ယန်ထင်ယန်ကိုတုန်ယင်စွာတုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကူစီ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် ယန်ထင်ယန်သည် လက်ထဲကတုတ်ကိုလွှတ်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ ကူစီ၏ နို့သီးထိပ်ကို ဝံပုလွေလေးကဲ့သို့စစုပ်ကာကိုက်တော့သည်။
တစ်ခြားတစ်ဖက်တွင် ယန်ကျင့်ဖျင်သည် တုတ်ကိုသူ့လက်ထဲသို့ယူလိုက်ပြီး ကူစီ၏အဖြေကိုကျေနပ်သည့်ပုံဖြင့် တုတ်ကို ကူစီအဖုတ်ထဲသို့ညင်သာစွာသွင်းပြီးနောက်ထိုးသွင်းတော့သည်။
တုတ်ပေါ်ရှိမာကျောသောအချွန်များသည် နူးညံ့ပြီး ယောင်နေသောအတွင်းနံရံများကို ဖြတ်သွားပြီး ထူသောအချွန်များသည် အတွင်းနံရံကိုဖိထားကာ ချောင်ချိလာစေသည်။ ယန်ကျင့်ဖျင် တုတ်အားဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကူစီ၏အဖုတ်သည် တုတ်ထူထူကြောင့် စုတ်ပြဲကာ ယောင်ယမ်းလာသည်။သူ၏ပါးစပ်သည်လည်းပွင့်နေပြီး ပြန်မပိတ်တော့ပေ။ ခဏအကြာတွင်ပွင့်နေသော အဖုတ်သည်ငွေရောင်ခါးပတ်ဖြင့်အပိတ်ခံလိုက်ရသည်။
Ended
