Chapter 34•••လှည့်စားပြီးထိတွေ့ခံရခြင်း၊ စားသောက်ပွဲတွင်နို့သီးခေါင်းများအရိုက်ခံရခြင်း၊ နိုးသီးခေါင်းများသေလောက်အောင်အရိုက်ခံရခြင်း
“ သခင် ဘာဖြစ်တာလဲ” ရှချန်၏အသံသည် ကူစီ၏နောက်မှ ရုတ်တရက်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် စကားလုံးများစွာသည် မသက်သာသေးသော ကူစီ့အားတိုက်ခိုက်တော့သည်။
“ သခင်လေးလည်း တစ်ခြားယောကျာ်းတွေလိုအရွယ်ရောက်သင့်ပြီ။ ကျွန်တော်သခင်လေးသက်သာအောင်ကူညီပါရစေ ဟုတ်ပြီလား” ကူစီသည် အဖုတ်ထဲမှယားယံမှုကြောင့် အလွန်မသက်မသာဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက်တွင် ရှချန်၏စကားကိုသေချာမတွေးခင် ဝိုးတိုးဝါးတားနှင့်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ရှချန် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့်ကူစီ့အားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးတွင်အပြုံးတစ်ခုထင်လာသည်။ သူ့လက်မောင်းက ကူစီ၏နောက်ကျောဘက်သို့ရောက်သွားပြီး ခြေထောက်ကြားတွင်ဆွဲဆန့်လိုက်သည်။ ကူစီသည် နာကျင်စွာဖြင့်သူ့ခြေထောက်များအားကပ်ထားတာ ရှချန်ကိုမော့ကြည့်လိုက်သည်။ “ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ”
“ သခင်လေး မသိဘူးလား။ ယောကျာ်းလေးတွေက အရွယ်ရောက်နေတဲ့အချိန် အနာသက်သာဖို့ စအိုနဲ့လီးကြားမှာရှိတဲ့နေရာကို ဖိပေးဖို့လိုတယ်” ရှချန်၏စကားလုံးများသည် ညင်သာသည်။ သို့သော် သူ၏လက်ချောင်းများက ကူစီ၏တင်းကျပ်စွာညှပ်ထားသောခြေထောက်ကြားမှ ထိုသူ၏အဖုတ်လေးအားဖိလိုက်သည်။
ကူစီသည်အဖုတ်အတွင်းမှယားယံမှုကြောင့် လှုံဆော်သလိုဖြစ်နေပြီး အဖုတ်ဆီမှသာယာသည့်ခံစားမှုကြောင့် သတိမထားမိဘဲရုန်းကန်မှုကိုရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် အင်းစက်အထီးများတွင်လည်းအရွယ်ရောက်သည့်အချိန်ရှိသည်ကိုသိခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလိုဖြစ်မည်ဟုမထင်ထားခဲ့ပေ။ အဖြတ်သည်အလွန်ယားယံနေပြီး ဖိထားရန်လိုအပ်နေသည်။
ကူစီ၏ရုန်းကန်မှုတဖြည်းဖြည်း အားနည်လာသည်ကိုကြည့်ရင်း ရှချန်သည် ကူစီ၏စိုနေသည့်ဘောင်းဘီအပေါ်မှ ဖောင်းနေသည့် အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားအား လက်ချောင်းဖြင့်ဆိတ်လိုက်ပြီး ဆွဲလိုက်သဖြင့် ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးလည်း စိုစွတ်သွားသည်။ ထို့နောက် အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားအားပွတ်ရန် လက်ဖဝါးကိုကပ်လိုက်သည်။ ဘောင်းဘီသည် ကူစီ၏အဖုတ်နေရာတွင်ကပ်နေသည်။ ရှချန်၏လက်ဖဝါးသည် ကူစီ့အဖုတ်အားရှေ့နောက်ပွတ်နေပြီး သူ၏လက်ချောင်းများသည် ပွင့်နေသည့် အဖုတ်အဝကိုထိုးနေသည်။ ကူစီသည် မျက်လုံးများ ပိတ်တစ်ဝက်ဖွင့်တစ်ဝက်ဖြစ်နေပြီး အသံတိုးတိုးနှင့် ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်သည်။
ရှချန်သည် တံခါးနားတွင်ရပ်ကာ သူတို့အားကြည့်နေသော ကျန်းစုဟမ်အား ကြည့်လိုက်သည်။ ရှချန်သည် နီရဲနေသောမျက်နှာနှင့် သူ၏လက်မောင်းကြားတွင်ရှိနေသော ကူစီ့အားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်လှုပ်ရှားမှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
“ သခင် … သခင်ကျွန်တော့်ကို ဒီည ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်ရဲ့ ပါတီကိုအတူသွားဖို့ပြောထားတယ်လေ”
သာယာမှုတွင်ပျော်မွေ့နေသောကူစီသည် တံခါးဆီမှလာသောအသံကြောင့်နိုးလာသည်။ သူတံခါးကိုကြည့်လိုက်သည့်အခါ မျက်နှာသည် နေအရိပ်နှင့်ကွယ်နေပြီးသူ့အားကြည့်နေသော ကျန်းစုဟမ်အားတွေ့လိုက်ရသည်။ ကူစီသည် သတိမထားမိဘဲမျက်မှောင်ကျုံ့မိသွားပြီး ကျန်းစုဟမ်အားတစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်မဝင်စားစွာပြောလိုက်သည်။ “ သိပြီမို့ဒီနေရာကထွက်သွား။ ဒီတစ်နေကုန်မင်းငါ့မျက်စိရှေ့လာလာပိတ်နေတာပဲ”
ကျန်းစုဟမ်သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီးနောက် အသံမထွက်ဘဲအပေါ်သို့တက်သွားသည်။ ကူစီသည် ကျန်းစုဟမ်ဖြတ်သွားစဉ် အေးစက်စက်လှောင်သံကိုကြားလိုက်ရပုံပေါ်သည်။ သူသည် အနည်းငယ်တုန့်ဆိုင်းစွာဖြင့် ကျန်းစုဟမ်၏နောက်ကျောကိုကြည့်ပြီး ကျန်းစုဟမ်သည်ပုံမှန်အတိုင်းသတ္တိနည်းသည်ကိုသိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏သံသယများကိုဖယ်လိုက်ကာ သူ့ဘေးတွင်ရပ်နေသောရှချန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။ “ မင်းလည်းသွားလို့ရပြီ ငါအဆင်ပြေတယ်” ထိုစကားပြောပြီးနောက် ကူစီသည် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲထွက်သွားသည်။ ရှချန်သည် အတိတ်ကိုနှမြောသည့်တစ်စွန်းတစ်စတောင်မရှိဘဲ ကူစီ၏နောက်ကျောအားကြည့်ကာ ကျန်ခဲ့သည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်၏တည်ရှိမှုသည် မရေတွက်နိုင်သောယောကျာ်းများအားကြောက်လန့်စေသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်သည် ရှေ့ကလူများနှင့်မတူဘဲ ယောကျာ်းများအားအလွန်မုန်းသည်။ သူသည် ယောကျာ်းများအား အမှိုက်ကဲ့သို့တံခါးအပြင်တွင်ပစ်ကာ ယောကျာ်းများ၏ သူတို့ကသာ သာလွန်နေသည်ဟူသော အယူအဆကိုချိုးဖျက်သည်။ မိန်းမများအားဥပဒေဖြင့်တင်းကျပ်ခံထားရသည်မှ လွတ်မြောက်စေပြီး ယောက်ျားထောင်ကိုတရားဝင်ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ မိန်းမတွေ၏ တရားမျှတမှုနှင့်စိတ်ဝင်စားမှုကိုကာကွယ်ပေးသည်။
ကူစီသည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်နှင့်နေသားမကျပေ။ သူသည် ထိုသူအား သူတို့ယောကျာ်းများသည် တိုင်းပြည်အတွက်တိုက်ခိုက်ရန်အားနည်းသော်လည်း ရှားပါးသည့်ယောကျာ်းများသည် မိန်းမများအတွက် သုတ်ပိုးများပေးနိုင်ပြီး နောက်မျိုးဆက်ကိုထုတ်ပေးနိုင်ကြောင်း သိစေချင်သည်။ ကြယ်အစုကြား ယောကျာ်းများရုံးထိုင်သည့်နေရာ၏ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် ကူစီသည် အံကြိတ်လျက် အရင်တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်အား နည်းနည်းကြောက်ရွံ့နေသည်။
ကူစီစားသောက်ပွဲနေရာသို့ဝင်ဝင်လာခြင်း ကျန်းစုဟမ်အားထားပစ်ခဲ့ကာ ယောကျာ်းများစုဝေးသည့်နေရာသို့သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအုပ်စုထဲမှ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးယန်၏နာမည်ကိုခေါ်လိုက်သံအား သဲ့သဲ့ကြားလိုက်ရသဖြင့် စကားပြောရန်မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ “ ယောကျာ်းတွေနဲ့မိန်းမတွေ။ ငါတော့ သူ့မှာဖွက်ထားတဲ့လျို့ဝှက်ချက်ရှိပြီး ယောကျာ်းတွေကိုရွေးဖို့ဒီနေရာကိုလာတယ်လို့မထင်ဘူး” ကူစီသည်ဒေါသတကြီးပြောလိုက်ပြီး ထောင့်နေရာကို စိုးရိမ်တကြီးဖြူဖပ်နေသောမျက်နှာနှင့်ကြည့်နေသောပတ်လည်ရှိယောကျာ်းများအား လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
“ အဟွန်း” ကူစီသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သည့်နှာချေသံတစ်ခုဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည်။ မကျေမနပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိယောကျာ်းများနှင့်သဟဇာတမဖြစ်သော အရပ်ရှည်ရှည်ယောကျာ်းအားတွေ့လိုက်ပြီး ထိုသူသည်လှည့်ကာတံခါးဘောင်ဆီသို့လျှောက်သွားသည်။
ကူစီ၏မျက်နှာသည် ချက်ချင်းမည်းမှောင်သွားပြီး တံခါးမပိတ်ခင် တံခါးဆီသို့အမြန်လျှောက်သွားသည်။ သူ့ဆီသို့ပြန်လှည့်လာသော ပုံရိပ်နောက်ကျောအားကြည့်လိုက်ပြီး ရွံရှာသည့်အကြည့်ဖြင့်ကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။ “ မင်းကိုမိန်းမတွေကကြိုက်မယ်လို့ထင်တာလား။ မင်းလိုမိန်းမတွေမကြိုက်တဲ့ယောကျာ်းမျိုးက မိန်းမတွေဆီကအကြိုက်ကိုရမယ်လို့ထင်နေတာလား”
ကူစီသည် ကျေနပ်အားရစွာပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုအရပ်ရှည်ရှည်ယောကျာ်းသည် သူ့ခေါင်းအားလှည့်လာချိန်တွင် သူ၏ပုံစံသည် သူထင်ထားသလို ရှက်ရာမှဒေါသသို့မပြောင်းသွားဘဲ သူ့အားစိတ်ဝင်တအားကြည့်နေသည်။
ကူစီ၏ပြောချင်သည့်စကားလုံးများသည်လည်း သူ့ရှေ့ရှိယောကျာ်း၏ မူမမှန်သည့် မျက်နှာထားအောက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကူစီသည် အနည်းငယ်ထိတ်လန့်ကာ သူ့အားချဉ်းကပ်လာသောယောကျာ်းအားကြည့်လိုက်သည်။ “ မင်း မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ”
“ ဟုတ်တယ်။ မိန်းမတွေက ငါ့လိုပုံကိုမကြိုက်ဘူး။ ငါထင်တာ မင်းလိုယောကျာ်းမျိုးကငါ့အတွက်အရမ်းသင့်တော်သလိုပဲ။ ပြီးတော့ ပရောပရည်လုပ်တတ်တဲ့ဖင်ပေါက်လေးကလဲ ငါ့လီးနဲ့ကွက်တိပဲ” ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ကူစီ၏တဖြည်းဖြည်းကြောက်ရွံလာသောအမူအရာအားကြည့်ကာပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူစီ့အားကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများသည် ကော်လံကိုဟလိုက်ကာ ကူစီ၏ရင်သားများအားကိုင်လိုက်သည်။
“ နို့တွေကနူးညံ့လိုက်တာ။ အိမ်မှာမင်းရဲ့ မိန်းမဆီကနေ သေလောက်အောင်အညှစ်ခံထားရသေးလား” ယန်ကျင့်ဖျင်၏အသံသည်ထေ့ငေါ့နေပြီး သူ၏လက်ချောင်းများသည် ကူစီ၏နို့ပေါ်မှခဏတောင်ခွါချင်စိတ်မရှိပေ။
ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းသည် ဆွဲလိုက်ညှစ်လိုက်နှင့် ဂျယ်လီတုံးလို ယန်ကျင့်ဖျင်၏ကစားခြင်းကိုခံနေရသည်။ ကူစီသည် သူ့နောက်ရှိလူကိုခါချရန် ခန္ဓာကိုယ်ကိုတွန့်လိမ်နေသည်။ သို့သော် ယန်ကျင့်ဖျင်သည် နို့သီးခေါင်းကို ပိုရှည်ပြီး ပိုမာလာအောင်ဆွဲနေသည်။ ခဏအကြာတွင်အားနည်းသည့်ရုန်းကန်မှုသည်ရပ်တန့်သွားသည်။
“ ယားနေသေးလား မယားတော့ဘူးလား” ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်းလှုပ်ရှားမှုရပ်သွားသောကူစီ့အားကြည့်ကာ သူ့လက်ကိုမြှောက်ပြီး ထောင်နေသည့်နို့သီးခေါင်းပေါ်ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ အားးးးးးး” နူးညံ့သောနို့သီးသည် ရုတ်တရက်ရိုက်ချက်ကြောင့် နီရဲသွားပြီး ကူစီသည် ငိုယိုကာ သူ၏နို့သီးခေါင်းကိုကွယ်ရန်ကြိုးစားသည်။
“ နို့သီးခေါင်းပိုင်ရှင်က မဟုတ်တာတွေပြောနေတာပဲ။ ဒါပေမယ့် ယောင်နေတဲ့နို့သီးခေါင်းကတော့ ပြစ်ဒဏ်ကိုတောင်းဆိုနေသလိုပဲ” ယန်ကျင့်ဖျင်သည် ကူစီ၏ သနားစရာသွင်ပြင်ကြောင့် ကျေနပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကူစီ၏လက်အားနို့သီးခေါင်းပေါ်မှဖယ်ကာ ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းအားထပ်ရိုက်လိုက်သည်။ ကူစီ၏နို့သီးခေါင်းသည် လက်ရာများဖြင့်ရောင်ကိုင်းနေပြီး ကျယ်လောင်သောငိုသံသည် တဖြည်းဖြည်းအားနည်းလာသည်။
“ ဆော့နေတာတော်တော့ ခဏနေမင်းငါ့အစား စားသောက်ပွဲကိုသွားပေးရမှာ” ကူစီသည် ထောင့်နေရာတွင်တစ်ခြားလူတစ်ယောက်ရှိနေသည်ဟု သိလိုက်ပြီးခဏတွင် အသံဩဩတစ်ခုသည် ဘေးကနေထွက်လာသည်။ ကူစီ့အပေါ်တွင်ကစားနည်းများသုံးနေသော ယန်ကျင့်ဖျင်သည် သူ၏တေလေဂျပိုးအပြုအမူကိုရပ်လိုက်ကာ ကူစီ့အားအဓိပ္ပာယ်ပါသည့်အကြည့်တစ်ခုကြည့်လိုက်ပြီးဝရံတာမှထွက်သွားသည်။
ယန်ကျင့်ဖျင်၏ထူးဆန်းသည့်မျက်လုံးနောက် ကူစီ၏လည်ပင်းသည်ကျုံ့သွားပြီး ထောင့်နေရာမှလူသည်ထွက်လာသည်။ ထိုသူသည် ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ယန်ထင်ယန်ဖြစ်ကြောင်း ကူစီသိလိုက်သည်။
“ တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့ညီရိုင်းပြမိသွားတယ်” ယန်ထင်ယန်သည် သူ့ခေါင်းအားကူစီ့ဆီငုံ့ကာ စိတ်ထားကောင်းသည့်ပုံစံဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် စိတ်မသန့်သောကူစီသည် ယန်ထင်
ယန်၏နှိမ့်ချသည့်ပုံစံကိုမြင်ပြီးနောက်ညသူ၏ဖုံးကွယ်ထားသော စိတ်ကြီးဝင်သည့်ပုံစံသည့် သူ့စိတ်ထဲသို့ချက်ချင်းရောက်လာသည်။ သူသည် ယန်ထင်ယန်အား လက်ညိုးထိုး၍ပြောလိုက်သည်။ “ မင်းကဘယ်လိုအစ်ကိုလဲ။ ငါမင်းကိုပြောမယ် ငါမင်းညီကိုထောင်ထဲပို့မှာ”
ထိုစကားကို မမျှော်လင့်ဘဲကြားလိုက်ရသော ယန်ထင်ယန်သည် သူ၏စကားလုံးများကိုမကြောက်လန့်ရုံသာမက သူ့လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ရင်ဘက်ကိုထိုးလိုက်သည်။ ကူစီသည် သူ၏ခေါင်းကို သံသယဖြစ်စွာငုံ့လိုက်တော့ သူ၏အဝတ်စားများသည်ယန်ကျင့်ဖျင်ဆုတ်ဖြဲထားသောကြောင့်ပြဲနေပြီး ယန်ကျင့်ဖျင်၏ရိုက်ချက်ကြောင့် နီရဲပြီးယောင်နေသော နို့သီးများလည်းပေါ်နေသည်ကို သိသွားသည်။
Ended
