[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 7 (arc2)
Arc 2 Chapter 7
တစ်မနက်လုံးဒုက္ခပေးပြီးနောက် ထန်နီအန် ဆေးရုံခန်းမှထွက်လာခဲ့သည်။ အခြားသူများမရှိတော့ သည်နှင့် ချက်ချင်း ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် စိတ်သောကရောက်ဖွယ် သရုပ်ဆောင်နေသော သနားစရာလူနာလေးသည် စီချွမ် မျက်နှာပြောင်း သရုပ်ဆောင်ကဲ့သို့ မျက်နှာအမူအရာတို့ကိုပြောင်းကာ ပြုမူတော့ သည်။
အခန်းတွင်းမည်သူမှမရှိတော့ သည်မှ ဆေးရုံဝတ်စုံနှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါးကောင်လေးအသက်ဝဝရှူနိုင်တော့ သည်။ သူ၏အပူရှိန်လည်း ပုံမှန်ဖြစ်လာကာ ကောင်းကောင်းအနားယူထားရသော အဝတ်ရုပ်ကဲ့သို့ဖြစ်နေလေသည်။ ကြောင်ကဲ့သို့လှပသောသူ၏မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ ခေါင်းမှခြေအဆုံး ပျင်းရိသော်လည်း ကြော့ရှင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုထွက်ပေါ်နေပြီးသူ၏ ချောမွတ်နေသော ကျောပြင်အား ဆေးရုံကုတင်ဆီ ပျင်းပျင်းရိရိမှီလိုက်၏။
ခုံဘေးမှ အသီးပန်းကန်အားထိလိုက်ကာ သူ၏ဖြူဖွေးနူးညံ့နေသော လက်ချောင်းများမှာ စပျစ်သီးအခွံအားခွာနေသည်။ သူ၏ပန်းရောင်လက်ထိပ်မှ အရည်များ လက်ဖျံအထိ ကျလာလေသည်။ ထန်ထန်ထို စပျစ်သီးရည်များအား သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ အရောက််ပို့လိုက်သည်။ သူ၏ခြေထောက်များ အကောင်းပကတိဖြစ်နေပါက သူ သူဌေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်ခြေချိတ်ထိုင်နေလိမ့်မည်။
ပွဲကြည့်ပရိသတ်တစ်ယောက်မှမရှိတာ နှမျောစရာပဲ။
ချိုမြိန်သော အရည်များ သူ့ခံတွင်းထဲပြည့်လာကာချောမောကြော့ရှင်းလှသော ဒေါက်တာတစ်ယောက်သူ့ကို ဘယ်လိုဆံဆက်မလဲတွေးရင်း ထန်ထန်သူ့နှုတ်ခမ်းများအားလျှာနှင့်လျက်လိုက်သည်။
သူတကယ်ကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေပြီပင်။
ကျီကျန်းချင်တစ်ယောက်ထန်ထန်အား ကြာကြာ မစောင့်ခိုင်းခဲ့ပါ။ ဆေးရုံမှ လူနာများအားနေ့လည်တိုင်း နေ့လည်စာလာပို့ပေးတတ်သည်။ ယနေ့နေ့လည်စာရောက်သည်နှင့် ထန်ထန်စောင့်နေတာရောက်ပြီမှန်း သိလိုက်၏။
သူနာပြုသည် သေးငယ်သောခုံပေါ်တွင် စားစရာများအား တင်လိုက်သည်။ ထန်ထန်သတိမမူချင်ဟန်ဆောင်ကာ ဆေးရုံစာများအား အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ စားပြီးနောက် အိပ်မောကျသွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာ၌ တံခါးဖွင့်လာကာ ဂျူတီကုတ်ဝတ်ဆင်ထားသောကျီကျန်းချင် ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာနှင့်ပင် တံခါးအားလော့ပိတ်ကာ ရီမုတ်ဖြင့် လိုက်ကာများများအား ပိတ်လိုက်သည်။
အခန်းတဖြည်းဖြည်း အမှောင်ကျလာကာ ကျီကျန်းချင် ကုတင်ဘေးမှ မီးအားဖွင့်လိုက်သည်။ မှောင်မိုက် နေသောအခန်းထဲတွင် နွေးထွေးသော အလင်းသည် အိပ်နေသော ကောင်လေးအားဖြန့်ကျတ်ထား၏။
ထန်ထန်အသက်မှန်မှန်ရှူနေကာ သူ၏ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ခပ်ပွပွ ဆေးရုံဝတ်စုံအားဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့အသားအရည်မှာ ဖြူဖွေး ချောမွတ်နေကာ သူ့သေးငယ်သောခန္ဓာလေးသည် စောင်အောက်တွင် ပို၍ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။
သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းအား မြင်သည်နှင့် သူ၏နှုတ်ခမ်းများတွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ ဘောင်မပါသော သူ့မျက်မှန်သည် ဖြောင့်တန်းနေသော သူ့နှာတံပေါ်တွင်ရှိနေကာ သူ၏လိုအင်ဆန္ဒများ ထိုမျက်မှန်အောက် တောက်လောင်နေပေပြီ။ အရင်ကထက်ယဉ်ကျေးမှုနည်းကာ အရိုင်းဆန်နေသည်။ သူအလျင်မလိုပါ။ သူအမဲလိုက်ခြင်းကို ပျော်မွေ့လှသည်။ သူ၏ထိန်းချုပ်မှုများအား ဖျက်ပြီး အိပ်နေသောကောင်လေးဆီတိုးမဝင်ခင် ထိုမြင်ကွင်းအား ကျေနပ်သည်အထိ ကြည့်ပြီးစောင့် နေခဲ့သည်။
သူအောက်ကိုငုံ့၍ ထိုလူငယ်လေး၏အဝတ်အစား များအား လက်ဆောင်ဘူးဖောက်သကဲ့သို့ စတင်ချွတ်ကာ အောက်မှ နူးညံ့ဖြူဖွေးသော အသားအား ပေါ်လွင်စေသည်။
ကျီကျန်းချင်၏လက်တွင် ရှိသော အထိန်းအကွတ်သည် မူလပထမက မနာခံတတ်သော လူနာများအားထိန်းချုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ယခုတွင်ကား ကျီကျန်းချင်၏ သားရဲဆန်သော ရာဂစိတ်အား ဖြည့်တင်းရန် အသုံးပြုနေသည်။ သူ ထိုလူနာငယ်တို့အား လိင်အရုပ်များကဲ့သို့ ကုတင်တွင်ကြိုးချည်ကာ သုံးခဲ့သည်။
သူကုတင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ သူ၏နက်နဲသော အကြည့်များမှာ ထိုကောင်လေး၏ ဖြူဖွေးသောအသားအရည် ပေါ်ရောက်နေခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် ကျီကျန်းချင်တစ်ယောက် အအေးကြောင့်တုန်ရီနေသော ထန်ထန်၏ပန်းနုရောင် နို့သီးလေးများအား အသာအယာရိုက်လိုက်သည်။
ဆေးမိနေသော ကောင်လေးမှာ အသက်မှန်မှန်ရှူကာ တုံ့ပြန်မှုမရှိပေ။ ပူဇော်ခံထားရသကဲ့သို သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် အေးဆေးစွာလှဲနေကာ သူ့ရှေ့မှ သားရဲဆရာဝန်စိတ်တိုင်းကျလုပ်ရန် ခွင့်ပြုထားသည်။
သူ့ခေါင်းအားအောက်ငုံ့လိုက်သည်နှင့် ကျီကျန်းချင် ၏လည်စလုပ်အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားသွားကာ ပန်းရောင်နို့သီးခေါင်းလေးအား သူ့ခံတွင်းထဲငုံကာ စုပ်တော့သည်။ သူ့နှာခေါင်းနားတွင်ရစ်သီနေသော ထိုလူငယ်၏ထူးခြားသော ရနံ့ သည်သူ့အား အထိန်းအချုပ်မဲ့စေကာ ထိုလူနာ၏အထိမခံနိုင်သော ရင်ဘတ်အား တတိတိကိုက်တော့သည်။
“အာ့…”
ထန်ထန် သူ့မျက်ခုံးများအားတွန့်ပြီး မသက်မသာ အိပ်နေ ဟန်တူသည်။ ဒေါက်တာမှသူ၏ နို့သီးလေးများအားကိုက်နေရင်း သူရံဖန်ရံခါ
အလျင်လိုကာစိတ်ပါနေသော ညည်းသံတို့ကိုထုတ်လွှတ်တတ်သည်။
ကျီကျန်းချင် သူ့ပါးစပ်အားအလွတ်ပေးကာ ရှေ့မှ လှပသော မြင်ကွင်းအားစိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။ မလှုပ်ရှားတတ်သော လိင်အရုပ်လေးကဲ့သို့ လှလှပပအိပ်နေသော ကောင်လေးအပေါ် အကြည့် ရောက်သွားသည်နှင့် အသက်ရှူသံလေးလံလာရသည်။
နူးညံ့သောအသားအရည်လေးသည် တံတွေးများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရကာ သေးငယ်သော နို့သီးလေးများတွင် အနီရောင်သွားအမှတ်ရာလေးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိိုရာဂစိတ်ဆွနိုင်သော နို့သီးလေးများသည် ပို၍ရဲလာကာ အရင် ကထက် နှစ်ဆပင်ပို၍ကြီးလာလေသည်။
ထို့နောက်ဒေါက်တာသည် အောက်သို့တဖြည်းဖြည်းဆင်းသွားကာ ထိုနှင်းကဲ့သို့ဖြူ၍နူးညံ့သော လူနာလေး၏ ရင်ဘတ်အား စုပ်ကာလျက်ပြီး အနီရောင်အမှတ်များချန်ထားခဲ့တော့သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းသားများ ထန်ထန်၏ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်နားသို့ရောက်လာသည်။ ကျီကျန်းချင် ၏နှုတ်ခမ်းသည် မြေခွေးကဲ့သို့ ကြက်သွေးရောင်သန်းလာကာ တစ်ဝက်ထောင်နေပြီဖြစ်သော ပန်းရောင်လီးအား စုပ်နေလေသည်။
ထိုလူငယ်လေးမှာ သန့်ရှင်းပြီးကြည်လင်နေသောကြောင့် ကျီကျန်းချင်တစ်ကိုယ်လုံးအား အပေါ်အောက် ဝါးမြိုရလျင်ပင်ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်စိတ်ပါလာသော လီးသည် သူ၏ပါးစပ်ထဲ အရည်များကျလာပြီး ထောင်လာခဲ့၏။
“အာ့..ဟာ..”
ထိုလူငယ်လေးမှာ ပို၍အသက်ရှူမြန်လာကာ အိပ်နေရာမှ ညည်းလာပြီး ချည်ထားသောလက်များအား ဒေါက်တာ့ခေါင်းအားတွန်းထုတ်ချင်နေဟန် လှုပ်လာခဲ့သည်။
ပါးစပ်အားဖွင့်ကာ ကျီကျန်းချင် ထိုလီး၏ထိပ်ဖူးအား လျက်လိုက်ကာအရည်များဖြင့်ကျနေသည်ကိုစနောက်လိုက်သည်။ ချိုမြိန်လေးလံသော အနံ့များပြည့်လျှံလာပြီး ထန်ထန်တုန်ကာ ဆိုက်တိုက်ထိုးသွင်းမိတော့၏။ ကျီကျန်းချင် လည်ချောင်းအထိဖွင့်ကာ ထိုလီးအားညှစ်ပေးလိုက်သည်။
“အာ့… အာ…”
ထိုအခြေအနေမှာပင် ထန်ထန် သူ့ကိုယ်သူမထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သူ့တင်ပါးအား နှစ်ကြိမ် ထိုးပေးကာ ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ညည်းတွားကာပြီးသွားခဲ့သည်။
ဒေါက်တာ ထိုသုတ်ရည်များအား မျိုချရခြင်းကိုမမှုလှဘဲ နူးညံ့သော လီးအားသန့်စင်သည်အထိလျက်ပေးသည်။ သူမတ်တပ်ရပ်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အဖြူရောင် အရည်များအား လက်မဖြင့် သုတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက်သူ့ခါးပတ်အားဖြုတ်ကာ သူ၏ကြော့ရှင်းသော အသွင်အပြင်နှင့်မကိုက်ညီလှသည် ရှည်လျားထူထဲသော လိင်တံအားထုတ်လိုက်သည်။
ထောင်နေပြီးဖြစ်သော လီးနှင့်အတူရပ်နေကာ ကျီကျန်းချင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထန်ထန်ခေါင်းအားပွတ်သပ်ကာထိုလူငယ်၏ မေးနုနုလေးအား ဖိညှပ်လိုက်သည်။ သူ့၏ပူပြင်းနေသော လီးအားထိုကောင်လေး၏ ပန်းရောင်သန်းကာနူးညံ့နေသော နှုတ်ခမ်းနားအရောက်ပို့လိုက်သည်။.
“အာ့…” ယောကျာ်းနှစ်ယောက်အတူတူ ညည်းညူလိုက်ပြီးနောက် အိပ်နေသောကောင်လေး၏ ပါးစပ်အားမသက်မသာထိုးသွင်းရင်း ကျီကျန်းချင် သာယာမှုကိုခံစားနေသည်။
ကျီကျန်းချင်သည်သူ့အပေါက်လေးထဲရောက်လာပြီး နူးညံ့ကာ စိုစွတ်နေသောအပေါက်လေးအား သက်ပြင်းချ၍ ထိုကောင်လေး၏ခေါင်းအားလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ နွေးထွေးစိုစွတ်နေသော ပါးစပ်ပေါက်ထဲဆက်တိုက်လုပ်တော့သည်။ လှုပ်ရှားမှုများပို၍ မြန်ကာ ကြမ်းလာခဲ့ပြီး သူ့လီးထိပ်သည် အာခေါင်အထိခဏခဏထိုးနေမိနေ၏။ တုန်ရီကာ တင်းကြပ်နေသောအာခေါင်ကို သူအလွန်သဘောကျနေပြီပင်။
ထိုကောင်လေး၏လှပသောမျက်နှာလေးမှာ ခပ်ညုညုအမူအရာများ ပြည့်နေ့ကာ မျက်လုံးများအားတင်းကြပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး အသက်ရှူများမြန်လာကာ ပါးစပ်ပေါက်အား ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လာသည်။ ထိုထူထဲရှည်လျားလသောလီးကြီးသည် သူ့ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းထဲ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြင့် တံတွေးများလည်း မမြိုချနိုင်တော့ပဲ ဖြူစွတ်စွတ်ဆေးရုံ ကြမ်းပြင်ပေါ် တစ်စက်စက်ကျလာသည် မှာ အလွန် ညစ်ညမ်းလှပေသည်။
သူ့လက်ချောင်းများအားအသုံးပြုကာ ထိုလူငယ်၏ ဆံပင်များအားရက်ရက်စက်စက်ဆွဲကာ ထိုလူငယ်၏ခေါင်းအား သူ့ဆီးခုံနား အတင်းတွန်းသွင်းလျက် သူ့လီးအားပါးစပ်ပေါက်လေးဆီ ထိုးသွင်းသည်နှင့် ကျီကျန်းချင် ၏နဖူးကြောများပင်ထောင်ထွက်လာခဲ့သည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ဒေါက်တာသည် သူ၏အရည်များကျလာကာ စိုရွဲနေသောလီးကြီးအား ဆွဲနှုတ်၍ မောဟိုက်နေသည်။ အားမာန်ဖြင့် သူစုပ်ခံရပြီးနောက်တွင် သူ၏သုတ်ရည်များ ပေါက်ထွက်လာကာ ထိုလူငယ်၏အသားပေါ် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ထန်ထန်၏မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်ပြည့်လျှံလာကာ အပူကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။
ကျီကျန်းချင် အသက်မှန်မှန် ရှူရင်း daphne ပန်းနံ့များ အခန်းတွင်းထိုးဖောက်လာပြီး သူ၏ရှေ့မှလှပသောမြင်ကွင်းအားကြည့်ကာ သူ၏ခပ်ဖျော့ဖျော့အရောင်မျက်လုံး များကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။
ထိုလူငယ်လေး၏ မျက်နှာလှလှလေးမှာ ခပ်ညုညု သွေးရောင်သန်းနေကာ လိင်တံကြီးကြီးဖြင့် လိုးခံထားရ၍ နီရဲကာယောင်ကိုင်းနေသော နှုတ်ခမ်းများမှာအနည်းငယ်မည်းနက်လာခဲ့၏။ သူ၏ပြားချပ်နေသော ဗိုက်သားနှင့် နို့နှစ်ရောင်ရင်ဘတ်မှာ ကိုက်ရာများနှင့်အတူ သုတ်ရည်များဖြင့် ကာထားသည်။
ကျီကျန်းချင်၏မျက်လုံးများမည်းနက်ကာ သူ့လက်များဖြင့် ထန်ထန့်အပေါက်လေးအားချဲ့ပေးနေသည်။ ရာဂစိတ်ကြီးစိုးလာကာ အရည်များထုတ်၍ အသံများပြုလုပ်လာသည်အထိ သူ့လက်ချောင်းများအား အပေါက်လေးထဲ ထိုးသွင်းနေလိုက်၏။ ထို့နောက် သူ့လက်ချောင်းများအစား ထောင်နေပြီဖြစ်သည့် သူ့လီးအား အပေါက်ဝနားတေ့၍ ပွတ်သပ်ကာ ဝင်ရန်ဟန်ပြင်လိုက်၏။
စိုစွတ်နေသော အပေါက်လေးမှာ တဖြည်းဖြည်းဝင်လာနေသော လိင်တံအားစုပ်ထားပြီး ထိပ်ဖျားလေးအားအနည်းငယ်အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီးနောက် အားဖြင့် ရုတ်တရက်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ အထိန်းအကွပ်မရှိဘဲ လီးအားဆက်တိုက်ထိုးထည့်သည်နှင့် အူမကြီးမှာ အရည်များပြည့်နှက်သွားတော့၏။
“အာ့..အားး..”
ထန်ထန်နူးညံ့စွာ ညည်းလိုက်ပြီး သူ့ဖင်ပေါက်လေးမှာ အသိမရှိဘဲ တင်းကြပ်လိုက်မိသည်။
စိုစွတ်နေသော လမ်းကြောင်းလေးမှာကျီကျန်းချင် သာယာမှုကြောင့်မူးယစ်သွားသည်အထိ ရစ်ပတ်ကာ ညှစ်ထားလေသည်။ ခက်နက်နက် ရောက်အောင်ဆက်တိုက် ထန်ထန်အားဆောင့်နေသည်။
ကျီကျန်းချင်၏ကုတ်မှာ လူနာလေး၏ ရဲပြီး ယောင်နေသော ဖင်ပေါက်လေးအား ထူထဲပြီးရှည်လှသော လီးဖြင့်ဆက်တိုက် ဆောင့်နေမှုကြောင့် ဘယ်ညာယိမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုနူးညံ့နေသော အသားလေးအားအတွင်းအပြင်အထိလုပ်ချင်သကဲ့သို့ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ခပ်နက်နက်လိုးနေခဲ့သည်။
“အာ့…အား…အူး… အာ့.”
ထန်ထန်၏မျက်လုံးများမှာ ပိတ်ထားပြီး သူ့ခေါင်းလေးမှာ အလွန်သာယာနေသကဲ့သို့ ညည်းညူနေသည်။ သူ၏ပါးစပ်မှာ ကြားရသူမည်သူမဆိုစိတ်ပါစေနိုင်သည့် ညစ်ညမ်းသော အသံများအား ပြုလုပ်နေ၏။
ကျီကျန်းချင်၏ အသက်ရှူသံ ပိုပို၍ လေးလာသည်။ ထန်ထန်၏ခါးအားလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ညှစ်ကာ အားဖြင့်အပေါက်လေးထဲထိုးထည့်ပြီး သူ့လိင်တံများတင်ပါးနှစ်ဖက်တွင်ချော်ထွက်ကာ လှိုင်းတစ်ခုကိုဖြစ်စေသည်။
ထန်ထန်၏အတွင်းပိုင်းတွင်လည်း ညစ်ညမ်းသော အရည်များအား ဆက်တိုက်ထုတ်ကာ အိပ်မက်ဆိုးမှရုန်းမထွက်နိုင်သကဲ့သို့ မသက်မသာ အိပ်နေလေသည်။ သာယာမှုမှာပိုပိုတိုးလာ၏။ အိပ်ဆေးအရှိန်ကြောင့်လား ဒေါက်တာအရမ်းကြမ်း၍လား မသိသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများဖွင့်ရန်ပင် အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။
အလင်းအနည်းငယ်ရှိသော အခန်းတွင်းတွင် ဂျူတီကုတ်ဖြင့် ချောမောသော ဒေါက်တာမှာ သူ့ခါးအားရက်စက်စွာထိုးသွင်းပြီးထိုကောင်လေး၏ နီရဲနူးညံ့နေသော အပေါက်လေးအား လိင်တံဖြင့် ဆက်တိုက်လုပ်နေသည်။
ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ကြမ်းကြမ်းရမ်းရမ်းတိုက်မိသည်နှင့် လူငယ်လေးမှာ အသိဝင်လာကာ ကျီကျန်းချန် အားအံ့သြတကြီး ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည် “အာ့..အား…အား.. ဒေါက်တာကျီ”
အသက်ရှူလေးလံစွာဖြင့် ကျီကျန်းချင် သူ့အောက်မှကောင်လေးအား ငြင်သာစွာပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏အထိမခံသောနေရာကိုဆက်တိုက်ထိုးသွင်းလိုက်သည်”နိုးလာပြီပေါ့”
“အာ့..အား..ဒေါက်တာ..မဖြစ်ဘူး..မလုပ်..အား”
ထန်ထန်အထိန်းမရဘဲ ညည်းနေကာ ထိုးသွင်းခံရမှုကြောင့် မျက်ရည်များပင်စီးကျလာ၏။
ကျီကျန်းချင်သူ့ခါးအား ဖင်ပေါက်လေးထဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းထိုးသွင်းသည်နှင့် အရိုးများ အားပျော့သွားသကဲ့သို့ခံစားလာရသည်။ ကောင်လေး၏ g-spot အားထိမိသည်နှင့် သူ့လီးမှာပို၍ ထောင်ကာဖြောင့်တန်းလာသည်။ သူရယ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်၏ “ကိုယ့်ကိုဘာလို့ကြောက်နေတာလဲ လူကြီးမင်းထန် မင်းအကိုနဲ့ ကိုယ်နဲ့က တူတယ်ဆိုတာသတိထားမိလို့လား”
“အား မ..မဟုတ်..မဟုတ်ပါဘူး”
သူငို၍ အော်ဟစ်သည်နှင့် ထန်ထန်၏အပေါက်လေးမှာပို၍ တင်းကြပ်လာသည်။ ထိုယောကျာ်းဆီ သူသေလောက်အောင်အလိုးခံရတော့မည်။ သူ၏အပျက်ဆန်သော အပေါက်လေးမှာ ထူသူ၏လီးကြီးဖြင့် အလုပ်ခံနေရပြီး သူ့အတွင်းသားများမှာ အရည်များကျနေကာ ဒေါက်တာ၏လီးအား တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရစ်ပတ်ထား၏။
“ဖာ့ခ်”
ဒေါက်တာချောချော ညည်းညူလိုက်ပြီး သူ့ခါးအနားမှကုတ်မှာ ထန်ထန့်အပေါက်မှအရည်များဖြင့်စိုစွတ်နေသည်။ ထိုတင်ပါးအား ရိုက်၍ ဆက်တိုက်ဆောင့်နေကာ g-spot အားထိုးမထည့်ခင်အထိ အထိမခံသောနေရာတိုင်းအားတိုက်နေသည်။
သူ့ဖင်ပေါက်လေးတင်းကြပ်သွားသည်နှင့် ထန်ထန်တုန်ယင်လာကာ ငိုကြွေးတော့သည်။ သူ့လိင်တံလေးမှ သူတ်ရည်များ ဒေါက်တာ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ပက်ဖျန်းသွားသည်။
အထွတ်အထိသို့ရောက်ပြီးနောက် သူ့အပေါက်တင်းတင်းလေးမှာ ရူးလောက်အောင် အကျုံ့အဆန့်လုပ်နေသည်။ ကျီကျန်းချင် သာယာမှုကြောင့်မောဟိုက်နေကာ ထိုလူငယ်၏ ခါးအားညှစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့လီးအား ထိုဖင်ပေါက်တင်းတင်းထဲ ထပ်ထည့်ပြန်သည်။ သူ့ဉများအား ထိုးထည့်ချင်နေသကဲ့သို့ သူပိုပို၍ နက်နက် ဆောင့်လာခဲ့၏။
“အာ့..ဒေါက်တာ.. အား.. ကျေးဇူးပြုပြီး.. အား..ရပ်..မလုပ်..အား”
ထန်ထန်သူ့ခေါင်းအားခါယမ်းကာ သူ့ မျက်နှာလှလှမှာမျက်ရည်များဖြင့်ပြည့်နေအောင် ဆက်တိုက်ငိုနေသည်။ ချည်ခံထားရသော လက်မှာ ဆက်တိုက်လှုပ်နေကာ ဒေါက်တာ၏ရင်ဘတ်အား တွန်းထုတ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း အသုံးမဝင်ပါ။
ထိုဒေါက်တာထံတွင်အိပ်ရာထဲ၌ သေလောက်အောင်အလုပ်ခံရတော့ မည်ဟုတွေးနေချိန်တွင် ကျီကျန်းချင်ညည်းညူပြီး သူ့ကြီးမားသောထိပ်ဖူးအား ထန်ထန်၏စအိုဝထဲတွန်းလိုက်သည်။ အထိမခံနိုင်သောနေရာ အားခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိထည့်ကာ ပြီးသွားခဲ့သည်။
“အားးး”
ထူထဲသော သုတ်ရည်များမှာထန်ထန်၏ သေးငယ်သော ဖင်ပေါက်လေးထဲပြည့်နှက်သွားကာ သူ့အား အသံကွဲသည်အထိအော်ဟစ်စေခဲ့သည်။ သူ့လိင်တံလေး ဆန့်တငင်ငင်ဖြစ်ကာ အရည်ပူများ အဆက်မပြတ်ပင်ဖျန်းခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်လေးတစ်သိမ့် သိမ့်တုန်နေကာ အပေါက်လေး အကျုံအချဲ့ လုပ်နေပြီး အရည်များ ထုတ်နေ၏။
နောက်ဆုံးတော့ လူငယ်လေး တုန်ယင်ကာ အိပ်ရာထဲလဲကျသွားရသည်။
လူနာခန်းမှာ daphne ပန်နံ့နှင့်အတူ ချိုမြိန်သောအနံ့များရောနှောနေသည်။
ဒေါက်တာကျီ အသက်ရှူမှန်လာကာ သူ၏ လီးစိုစိုအားဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မျက်မှန်အားချွတ်ကာ သူ့လိင်တံအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် အကျီကားပြန်ပြင်၍ မောဟိုက်နေသော အိပ်ရာပေါ် မှကောင်လေးအား ကြည့်၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက်ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်းထန်”
(Arc2) Chapter 7 End
