Chapter 8

 

World 1 Chapter 8

မြေအောက်လောက၏ အရှင်သခင်က စအိုဖြင့် လိင်တံကို အတင်းအဓမ္မ လိုးဆောင့်ခြင်း၊ ကုတင်တွင် သံကြိုးဖြင့် ခတ်နှောင်၍ အတင်းအဓမ္မချစ်ခြင်း

 

—–

 

ကျိုးဝေ့ချီသည် သေဆုံးနိုင်မည့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို တွေးတောခဲ့ဖူး၏။

 

ဥပမာအားဖြင့် တိုက်ရိုက်အသတ်ခံရခြင်း၊ သေနတ်ဖြင့် အပစ်ခံရခြင်း၊ အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ခံရခြင်း၊ အသားစိမ်းများဖြစ်အောင် အကြိတ်ခံရခြင်း… စသဖြင့် သေသည်အထိ နှိပ်စက်ခံရနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို တွေးခဲ့သော်လည်း လန်ရှောင်က သူ့ကို အိမ်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်ဟုတော့ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

 

ယခုအခါ ကျိုးဝေ့ချီ၏ ခြေလက်များကို သံကြိုးများဖြင့် ခတ်ထားပြီး ခြေကားယားလက်ကားယား ဖြန့်ကားလျက် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲခိုင်းထားပေသည်။

 

လန်ရှောင်ကတော့ ကုတင်ရှေ့တွင် အထက်စီးမှ ရပ်ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

 

အခန်းမှာ ကျယ်ဝန်းပြီး သပ်ရပ်သော်လည်း ရိုးရှင်းမှုထဲတွင် ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ ပါဝင်နေသည့်အတွက် လန်ရှောင်ကဲ့သို့ မြေအောက်လောကခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်လှပေသည်။

 

“ငါ့ညီကို အဓမ္မပြုကျင့်ခဲ့တာ မင်းလား…”

 

အသံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်ခက်ထန်နေ၏။ မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သေချာပေါက်သိနေသည့် လေသံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုနက်မှောင်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ဘာတွေတွေးနေသည်ကို ကျိုးဝေ့ချီ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရပေ။

 

သို့သော် ကျိုးဝေ့ချီမှာ ထိုသို့ဖြစ်လေလေ သူ့အပေါ် သိချင်စိတ် ပိုပြင်းပြလေလေ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို မည်ကဲ့သို့ စီရင်မည်ကို ပို၍ သိချင်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မထိတ်မလန့်ဘဲ ကုတင်ရှေ့မှ အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်ကာ “ဟုတ်တယ်…” ဟု ဖြေလိုက်လေသည်။

 

လန်ရှောင်၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက်တွန့်သွား၏။ ဤလူသည် မိမိကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကြောက်တရား အနည်းငယ်မျှ မရှိသည့်အပြင် ယခုအချိန်အထိ ဆင်ခြေတစ်ခုမျှ မပေးဘဲ တိုက်ရိုက်ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

 

လန်ရှောင်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးလေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ၏မြေခွေးမျက်လုံးများက ကျိုးဝေ့ချီ၏သွယ်လျတောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

 

ထို့နောက်မှ နှုတ်ခမ်းဖျားလေးမှ စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

 

“မင်းက အတင်းအဓမ္မ လုပ်ရတာကို သဘောကျပုံရတယ်…”

 

စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးဝေ့ချီ၏တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်တော့ဘဲ အဝတ်အစားများကို စတင်ချွတ်လေတော့သည်။ ကျိုးဝေ့ချီအရှေ့တွင်ပင် သူ့ကို မရှိသကဲ့သို့ သဘောထားကာ ချွတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

 

သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်သိမ်မွေ့လှသဖြင့် မျက်စိမလွှဲနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

 

အပေါ်မှ အောက်သို့ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ကြယ်သီးများကို တစ်လုံးချင်းစီ ဖြုတ်နေ၏။ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများမှာ လှပနေပြီး လက်သည်းများကိုလည်း သပ်ရပ်စွာ ညှပ်ထားပေသည်။

 

ထို့နောက် သူသည် ဖြူစင်သော ရှပ်အင်္ကျီကို အထက်တန်းကျစွာ ချွတ်လိုက်သည့်အခါ ဖြူဖွေးလှပသော ကိုယ်အထက်ပိုင်းကြောင့် ကျိုးဝေ့ချီ၏အသက်ရှူသံများ ခေတ္တရပ်တန့်သွားရလေသည်။

 

လန်ရှောင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျပြီး အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဖြူဖွေးနေ၏။ အနည်းငယ်ပိန်သည်ဟုပင် ပြော၍ရသော်လည်း ထိုပိန်ခြင်းမှာ အချိုးအစား ကျလှသည့်အတွက် ညှပ်ရိုး၊ ကျောပြင်၊ ဝမ်းဗိုက် အစရှိသည့် နေရာတိုင်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ညို့ငင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။

 

အကယ်၍ သူ၏ကျောပြင်နှင့် ပခုံးပေါ်၌ ထင်ရှားလှသော ဓားဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ မရှိပါက ဤသည်မှာ သူ၏အပြင်ပန်းကဲ့သို့ပင် သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

 

သို့သော် ထိုထင်ရှားလှသော ဒဏ်ရာများက သူ၏မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရက်စက်မှုများကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ မြေအောက်လောက၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာစေရန် သူဖြတ်သန်းခဲ့ရသော တိုက်ပွဲများကိုလည်း ဖော်ပြနေပေသည်။

 

လန်ရှောင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းသွားသည်အထိ ဘေးလူ မရှိသကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ချွတ်လိုက်၏။ အမူအရာမှာ အလွန်သိမ်မွေ့လှသည့်အပြင် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ ကျိုးဝေ့ချီအား မရှိသကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေပေသည်။

 

တစ်ခဏအတွင်း ကျိုးဝေ့ချီသည် ဗလာကျင်းနေသော လန်ရှောင်ကို ကြည့်ရင်း မကောင်းသော အတွေးများပင် မဝင်နိုင်တော့ဘဲ ဤသည်မှာ ချီးကျူးထိုက်သော ပြည့်စုံလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုဟုသာ ထင်မြင်မိလေသည်။

 

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်များနှင့် သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများကလည်း လူကို စော်ကားလိုစိတ်များ မဖြစ်ပေါ်လာအောင် တားဆီးနေသကဲ့သို့ပင်။

 

လန်ရှောင် ကုတင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကား၍ ကျိုးဝေ့ချီ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ခွထိုင်လိုက်ပြီး အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

 

“ငါ့ညီက ငါ့ထက် ၁၆ နှစ်တောင် ငယ်တာ… သူ ၂ နှစ်သားမှာ မိဘတွေ ဆုံးသွားခဲ့ပြီးကတည်းက ငါပဲ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ။ ငါ့လက်ထဲမှာပဲ သူ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူဟာ ငါ့ရဲ့ရတနာဆိုတာ သိကြတယ်။ သူက ငါ့အသက်ထက်တောင် ပိုအရေးကြီးတယ်…”

 

ကျိုးဝေ့ချီက မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်၏။ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဤမြေအောက်လောကခေါင်းဆောင်ကြီးမှာ အစစ်အမှန် ညီချစ်မောင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။

 

လန်ရှောင်က မျက်လုံးကိုမှေးကာ ပြောလိုက်သည်။

 

“ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို အဓမ္မပြုကျင့်ခဲ့တယ်… မင်း တကယ်ကို သေသင့်တယ်…”

 

ဤကဲ့သို့ ဆဲဆိုနာကြည်းခြင်းမှာ သဘာဝကျသော တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်သော်လည်း လန်ရှောင်က ခြေထောက်ကို ကားယားဖြန့်ကာ သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ခွထိုင်နေခြင်းမှာ ဘာသဘောလဲ။

 

“ဒါနဲ့… မင်း အခု ဘာလုပ်မလို့လဲ…”

 

ပြန်ပြီး အဓမ္မပြုကျင့်မလို့လား? ဒါပေမဲ့ ဒါက ယုတ္တိမရှိဘူးလေ။ သို့သော် လန်ရှောင်ပေးမည့် အဖြေမှာ ယုတ္တိမရှိခြင်းထက်ပင် ပိုလေသည်။

 

လန်ရှောင်သည် ကျိုးဝေ့ချီကို ပြန်မဖြေတော့ဘဲ ကုတင်ဘေးမှ ထက်မြက်သော ဓားတစ်မြှောင်ကို ယူလိုက်၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီ၏ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ တကယ်ပဲ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်တော့မှာလား?

 

သို့သော် လန်ရှောင်က သူ၏အဝတ်အစားများကိုသာ ဆွဲယူကာ ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ ကျိုးဝေ့ချီ၏ အဝတ်အစားများကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်ပစ်ပြီးနောက် ကျိုးဝေ့ချီ၏အရွယ်အစား ကြီးမားလှသော လီးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်ရောက်မှသာ လန်ရှောင်၏တည်ငြိမ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပုံရလေသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီသည် သူ၏လက်ထဲမှ ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

 

ဒါက… သူ့ကို မိန်းမစိုးဖြစ်အောင် လုပ်တော့မလို့လား…

 

အင်း… ဒါကတော့ သင့်တော်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ အဝတ်အစားတွေ ချွတ်နေရတာလဲ။ ထူးခြားတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား။

 

ကျိုးဝေ့ချီသည် ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ လန်ရှောင်သာ သူ၏ထိုအရာကို ကိုင်ပြီး လှီးဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်ဒင်ကို သူ၏စူပါစွမ်းရည်များ အသုံးချခိုင်းလိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

 

သို့သော် လန်ရှောင်၏လုပ်ရပ်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩမှင်တက်သွားစေပြန်သည်။

 

သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် ခွထိုင်နေသော လန်ရှောင်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ပေါင်ကြားသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီးနောက် တင်းမာနေပြီဖြစ်သော ကျိုးဝေ့ချီ၏လီးကြီးကို ကိုင်ကာ သူ၏စအိုနှင့် တည့်တည့်ထား၍ ထိုင်ချရန် ပြင်တော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီ လန့်သွားပြီး အမြန်တားလိုက်၏။

 

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ!”

 

သူ့ဟာကြီးက ဒီလောက်တုတ်တာကို ဘာမှမချဲ့ဘဲ တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းဖို့ဆိုတာ… လက်ချောင်းတောင်ဝင်ဖို့ မလွယ်ဘူး မဟုတ်လား။

 

လန်ရှောင်က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုအရာကြီးကို ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချနေ၏။

 

သို့သော် လီးထိပ်က အလွန်ကြီးမားနေသည့်အပြင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူ၏စအိုက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

 

ယခုအခါ ခြောက်သွေ့ပြီး တင်းကျပ်နေသည့်အပြင် အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြိုးစားသော်လည်း အစွန်းလေးတောင် မဝင်သွားခဲ့ပေ။ လန်ရှောင် မနေနိုင်ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီမှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်နေရ၏။

 

“ဒီလိုဆိုရင် မရဘူးလေ… မင်းရဲ့အပေါက်လေးက အရမ်းခြောက်ပြီး တင်းနေတာ။ မင်း လက်ချောင်းတွေ သုံးရမယ်၊ ချောဆီနဲ့ အရင်ချဲ့ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် မဝင်ဘူး…”

 

လန်ရှောင်၏မျက်လုံးများ မှောင်မိုက်သွားပြီး အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကျိုးဝေ့ချီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

 

“ငါက မင်းကို အဓမ္မပြုကျင့်နေတာ… ငါက မင်းကို လိုးမှာ…”

 

ကျိုးဝေ့ချီ၏မျက်နှာမှာ တစ်ချက်တွန့်သွား၏။

 

စအိုဖြင့် လိင်တံကို အတင်းအဓမ္မ လိုးခြင်း ဟုတ်လား?

 

“ဟုတ်ပါပြီ… ဟုတ်ပါပြီ… မင်းက ငါ့ကို အဓမ္မပြုကျင့်နေတာပါ…”

 

ဤမြေအောက်လောက ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ အတွေးအခေါ်က သာမန်လူများ နားလည်နိုင်မည့် အရာ မဟုတ်ပေ။

 

လန်ရှောင်က ထပ်မေးလိုက်၏။

 

“မင်း ငါ့ညီကို အဓမ္မပြုကျင့်တုန်းက ဘယ်လိုဝင်သွားတာလဲ။ ချောဆီ ကြိုပြင်ထားတာလား…”

 

ဤသို့ဆိုလျှင် ဤလူသည် ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

 

“ဟုတ်တယ်… မင်းညီရဲ့ အပေါက်လေးကလည်း အရမ်းတင်းပြီး ခြောက်နေတာ။ ချောဆီမပါဘဲ ငါ့ရဲ့ ဒီဟာကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဝင်ပါ့မလဲ…”

 

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ဤကဲ့သို့သော ညစ်ညမ်းသည့် ကိစ္စများကို မျက်နှာတစ်ချက်ပင် မပျက်ဘဲ မည်သို့ ဆွေးနွေးနေကြသနည်း ကျိုးဝေ့ချီပင် မသိတော့ပေ။ ထို့အပြင် စကားလုံးတိုင်းမှာ အခြားအမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသေး၏။

 

လန်ရှောင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အခက်တွေ့နေသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်ကို ကျိုးဝေ့ချီ တွေ့လိုက်ရသည်။

 

ချောဆီ မရှိလို့ ဖြစ်ရမည်။ ကျိုးဝေ့ချီသည် ရှောင်ဒင်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လန်ရှောင်ကို ပြောလိုက်၏။

 

“ငါ့အိတ်ထဲမှာ ပါတယ်…”

 

လန်ရှောင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးနားရှိ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော အဝတ်အစားအစုတ်များထဲမှ အိတ်ကို ရှာလိုက်ရာ ချောဆီကို တကယ်ပဲ တွေ့သွားလေသည်။ လန်ရှောင် ကျိုးဝေ့ချီကို ကြည့်သော အကြည့်များက ပို၍ မှောင်မိုက်လာတော့၏။

 

လန်ရှောင်သည် မည်သည့်ရှက်ရွံ့မှုမျှ မရှိဘဲ ကျိုးဝေ့ချီ၏မျက်မှောက်တွင် တင်ပါးကို အနည်းငယ် မြှင့်လိုက်သည်။

 

ထို့နောက် ချောဆီသုတ်လိမ်းထားသော လက်ကို ပေါင်ကြားမှတစ်ဆင့် အနောက်သို့ ပို့လိုက်၏။ သူ၏ခြေလက်များမှာ ရှည်လျားလှသဖြင့် လက်မောင်းနှင့် လက်ချောင်းများလည်း ရှည်ပေသည်။

 

ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် လန်ရှောင်သည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို သူ၏ တစ်ခါမှမထိတွေ့ဖူးသော စအိုထဲသို့ ပြတ်သားစွာ ထိုးသွင်းလိုက်တော့လေသည်။

 

သူစိမ်းအရာတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည့် ခံစားချက်ကြောင့် သူ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးဝေ့ချီ၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

 

“ဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်… ကိုယ့်ခံစားချက်အတိုင်း ချဲ့ကြည့်…”

 

လန်ရှောင်၏အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ကျရောက်လာသည့်အတွက် ကျိုးဝေ့ချီ ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်ရတော့သည်။

 

အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ချဲ့ပြီးနောက် လန်ရှောင်သည် ကျိုးဝေ့ချီ၏လီးကြီးကို ကိုင်ကာ အပေါက်ဝတွင် တေ့လိုက်ပြန်၏။

 

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချောဆီ၏အာနိသင်ကြောင့် သူ ထိုင်ချလိုက်သည့်အခါ လီးထိပ်ကြီးမှာ အတွင်းသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားတော့သည်။

 

သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ လက်ချောင်းနှင့် လုံးဝ မတူပေ။ သဘာဝတုံ့ပြန်မှုအရ လန်ရှောင် တစ်ကိုယ်လုံး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားလေသည်။

 

“ဖြည်းဖြည်း…”

 

ကျိုးဝေ့ချီက စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်သော်လည်း လန်ရှောင်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

 

လန်ရှောင် အနည်းငယ် ထပ်၍ ထိုင်ချလိုက်ရာ အသားနံရံများမှာ ကြီးမားလှသော အရာကြီးကြောင့် ဘေးသို့ ဖြဲကားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

 

နာကျင်သည်…

 

ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ထိုနာကျင်မှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဓားဖြင့် အခုတ်ခံရသော နာကျင်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော နာကျင်မှုမျိုးဖြစ်ပြီး သူ၏အနောက်ဘက် အပေါက်လေးမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ အူလမ်းကြောင်းများမှာလည်း ထိုအရာကြီးကြောင့် ကြီးမားသွားသလို ခံစားနေရပေသည်။

 

သူ အနည်းငယ် ထိုင်ချလိုက်တိုင်း အူလမ်းကြောင်းထဲတွင် ပြည့်သိပ်နေသော ခံစားချက်က ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး နာကျင်မှုများကလည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရောက်ရှိလာ၏။ တစ်ကိုယ်လုံး ပေါက်ထွက်သွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရပေသည်။

 

လန်ရှောင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာပြီး နဖူးတွင်လည်း ချွေးစက်များ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

 

သူသည် ဓားဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အခုတ်ခံရလျှင်ပင် မျက်မှောင်တစ်ချက်မတွန့်ခဲ့သော မြေအောက်လောကခေါင်းဆောင်ကြီးပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

 

လန်ရှောင်သည် မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်ထား၏။ ဒါက ငါ့ညီ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား… ဒီလောက်တောင် နာကျင်နေတာကို… အဲဒီအချိန်မှာ ငါ့ညီလေးက ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်ပြီး အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေခဲ့မလဲ… ဒါကို ငါက မသိဘဲ ငါ့ညီလေးကို အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့မိတယ်…

 

လန်ရှောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန် အပြစ်တင်နေမိလေသည်။

 

နောက်ဆုံးတွင်တော့ လန်ရှောင်သည် လုံးဝ ထိုင်ချလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ကျိုးဝေ့ချီ၏လီးကြီးမှာ အဆုံးထိ မြုပ်ဝင်သွားတော့၏။

 

သို့သော် ကျိုးဝေ့ချီသည်လည်း နေရခက်နေပေသည်။ အထဲမှာ အလွန်တင်းကျပ်လွန်းသဖြင့် သူ၏လီးမှာပင် နာကျင်နေရပြီး သူလည်း လှုပ်ရှား၍ မရပေ။

 

အမှန်တကယ်တော့ လန်ရှောင်မှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် နဖူးတွင် ချွေးများ စီးကျနေပြီ ဖြစ်သည်။

 

နားထင်မှ သွေးကြောများသည်လည်း ထောင်ထွက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် တုန်ယင်နေ၏။ ကျိုးဝေ့ချီ၏လိင်အင်္ဂါမှာ အလွန်ကြီးမားလှကြောင်း သူ ဝန်ခံလိုက်ရပေသည်။

 

ယခု ခံစားချက်မှာ သူ၏အစာအိမ်အထိ ထိုးဆောင့်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကျိုးဝေ့ချီ၏ ထိုအရာကြီးက သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဖောက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

 

“ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မင်း သဘောကျတယ်ဆိုရင်…”

 

ကျိုးဝေ့ချီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည်။

 

“ငါ့ကို ပြောလို့ ရပါတယ်၊ ငါကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးမယ်… မင်းကို သေချာပေါက် ဇိမ်တွေ့အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်…”

 

လန်ရှောင်ကမူ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

 

“ငါက ငါ့ညီ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အတင်းအဓမ္မ အပြုကျင့်ခံရတဲ့ ခံစားချက်ကို သိချင်ရုံပဲ။ ဒါမှ ငါ့ညီရဲ့ ခံစားချက်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် ခံစားပေးနိုင်မှာ။ စိတ်ချပါ… လုပ်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီဟာကိုဖြတ်ပြီး ခွေးစာကျွေးပစ်မယ်။ ပြီးရင် မင်းကို လန်ကျီ့လက်ထဲ အပ်လိုက်မယ်…”

 

ကျိုးဝေ့ချီ စိတ်ထဲမှ ဆဲလိုက်မိ၏။ ဒါ ဘယ်လို စောက်ကျင့်ယုတ်တဲ့ ညီချစ်မောင်ကြီးလဲ၊ ဒီလုပ်ရပ်က အရမ်းကို ယုတ်မာလွန်းတာပဲ။

 

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လေ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလေ ဖြစ်ပေသည်။ သူ လိုးပြီးသွားတဲ့ အခါမှာလည်း လန်ရှောင်က တကယ်ပဲ ဖြတ်ရဲမလားဆိုတာ သူ သိချင်လာ၏။ နောက်ပြီး လန်ရှောင်က သူ့ရဲ့အဖိုးတန်လေးကို ဖြတ်ဖို့ သူ့ညီကိုရော မေးပြီးပြီလား။

 

“ဒါဆိုရင်လည်း ဆက်လုပ်လေ…”

 

ကျိုးဝေ့ချီက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။

 

လန်ရှောင်မှာ သူ့ကို အထင်သေးသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သွားများကိုကြိတ်ကာ တင်ပါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်ရှားလေတော့သည်။

 

အပေါ်သို့ အနည်းငယ် မြင့်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထိုင်ချ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထိုအရာကြီးက ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောထွက်သွားပြီးနောက် တစ်စတစ်စ ပြန်တိုးဝင်လာကာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရပေသည်။ အဆုံးထိ မြုပ်ဝင်သွားသည့် အချိန်အထိပင်။

 

လန်ရှောင်၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အစပိုင်းတွင် နှေးကွေးသော်လည်း ဆုတ်ဖြဲခံရသည့် ခံစားချက်နှင့် တင်းကျပ်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ချောမွေ့သွားသည့်အခါ သူ၏အရှိန်မှာ အလိုအလျောက် မြန်ဆန်လာတော့၏။

 

ထို့နောက် လီးထိပ်ကြီးက နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်တိုက်သွားသည့်အခါ “အင်း…” ဆိုသော အသံနှင့်အတူ လန်ရှောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေသည်။

 

တစ်စုံတစ်ခုသော ခလုတ်ကို အနှိပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ တစ်ကိုယ်လုံး ကျဉ်စိမ့်သွားပြီး လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

 

ထိုညောင်းညာနာကျင်သော ခံစားချက်ကြောင့် သူ မသိလိုက်ဘဲ အသက်ရှူသံ ပြင်းသွားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ခေတ္တမျှ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကာမသာယာမှုတစ်ခု ရရှိလိုက်၏။ လန်ရှောင် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားရလေသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ ရပ်သွားသည်ကို မြင်သည့်အခါ သတိပေးလိုက်၏။

 

“ဘာလို့ ဆက်မလုပ်တော့တာလဲ…”

 

လန်ရှောင်၏မျက်လုံး

များ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏နောင်တရမှုများကို မသိမသာ ဖုံးကွယ်လိုက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်ပေသည်။

 

“ငါက မင်းကို လုပ်နေတာ… ငါက မင်းကို အဓမ္မပြုကျင့်နေတာ…”

 

 

Chapter 8 ended

World 1 Chapter 8 ended