Chapter 13

World 1 Chapter 13 (END)

ပန်းပွင့်အပေါက်လေးထဲ ပုလဲလုံးလေးများ ထည့်ကာ အလိုးခံရခြင်း၊ ကျသွားသော ပုလဲလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းအတွက် နောက်ထပ်တစ်ခါ အလိုးခံရခြင်း၊ ပထမကမ္ဘာတာဝန် ပြီးဆုံးခြင်း။

*****

ခြေထောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ရေသူလေးကို ညင်သာစွာ ချော့မြှူပြီးနောက် ယင်ဝူဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော ကာမဆန္ဒများနှင့် အချစ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လွှမ်းမိုးလုမတတ် ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ လက်များက မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေကာ သေးငယ်ပြီး လုံးဝန်းသော ပုလဲလုံးလေးများကို ရေသူလေး၏ တင်းကျပ်ပြီး နူးညံ့သော စအိုပေါက်လေးထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ပြည့်ကျပ်သွားသည်။

သူက ရေသူလေးပုံစံဖြင့် ရှိနေသော နင်နင့်ကိုလည်း သဘောကျသော်လည်း ရေသူလေး၏ အကြေးခွံများကို ထပ်မံ ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် လူသားပုံစံ ပြောင်းထားချိန်မှသာ သူ၏ ဆန္ဒများကို လွှတ်ပေးလေ့ရှိ၏။

“နင်နင်… တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှစ်ထား… တစ်လုံးကျသွားရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်မယ်…”

ယင်ဝူဝမ်က နဖူးကို နမ်းကာ ယွီရှူးနင်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ထိတ်လန့်သွားစေမည့် စကားများကို ပြောလိုက်သည်။

ယွီရှူးနင်မှာ ကြည်နူးချစ်ခင်နေမှုမှနေ၍ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ သူ စကားပင် မပြောနိုင်သေးခင်မှာပင် အမျိုးသားက သူ၏ ရောင်ရမ်းနေသော တုတ်ခိုင်သည့် လီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အသားစိုင်များ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ ပန်းပွင့်အပေါက်လေးထဲသို့ အဆုံးထိ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး မညှာမတာ အဆက်မပြတ် ဆောင့်သွင်းလေတော့သည်။

“အာ့… ခင်ဗျား နှာဘူးကြီး… ဝူး ဝူး…”

ရေသူလေးက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သော်လည်း ပုလဲလုံးလေး တကယ် ကျသွားပါက ထပ်ပြီး အလိုးခံရမည်ကို ကြောက်သဖြင့် သူ၏အပေါက်ဝကို အလိုအလျောက် ကျုံ့ထားလိုက်မိ၏။

လီးကြီးက စိုစွတ်ပြီး နူးညံ့သော အပေါက်လေးထဲသို့ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကာ စောက်ရည်များကို ပန်းထွက်စေသည်။ ၎င်းက တင်းကျပ်သော လမ်းကြောင်းလေးကို ဆန့်ထွက်ကာ ပြည့်ကျပ်သွားစေသည့်အပြင် မလှမ်းမကမ်းရှိ နုနယ်သော အူနံရံများကိုပါ ဖိညှစ်သွား၏။ အတွင်းရှိ ပုလဲလုံးလေးက ခံစားလွယ်သော အသားစိုင်များကို မညှာမတာ ပွတ်တိုက်ကြိတ်ချေနေပြီး ဆောင့်ချက်တိုင်းက တူညီသော ပြင်းထန်သည့် သာယာမှု နှစ်မျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေသည်။

အလိုးခံရမှုကြောင့် ယွီရှူးနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးက ပျော့ခွေနေပြီး သူ၏ ခြေထောက်များက အမျိုးသား၏ လက်မောင်းများပေါ်တွင် ကားယားလေး တင်ထားလျက်ရှိကာ ပေါင်ခြံကြားတွင် စိုရွှဲပြီး ချောကျိနေ၏။ သူ၏ နူးညံ့သော အပေါက်လေးက လီးကြီးကို ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ မျိုချလိုက်၊ ပြန်ထုတ်လိုက် လုပ်နေရပြီး ရှက်စရာကောင်းသော ‘ပလွတ်’ ‘ပလွတ်’ အသံများကို ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်စေသည်။

“ကျွန်တော် နောက်ထပ် ပုလဲလုံးတွေ မပေးတော့ဘူး…”

ရေသူလေးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလျက် မျက်လုံးများနှင့် နှာခေါင်းလေးများမှာ နီရဲနေကာ အလွန်အမင်း နစ်နာနေပုံပေါက်နေ၏။ သူ့ကို ဒီလိုနှိပ်စက်ဖို့ သူ့ပုလဲလုံးလေးတွေကို အသုံးပြုနေတာ၊ ဗီလိန်ကြီးက တကယ်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ် ဟင့်.. ဟင့်…

ယင်းကို ကြားသောအခါ ယင်ဝူဝမ်က ပို၍ နိမ့်အောင် ဖိချလိုက်ပြီး ယွီရှူးနင်၏ နုနယ်သော ရင်ဘတ်လေး နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပွတ်ချေလိုက်၏။ သူ၏ လက်သည်းများက နို့သီးခေါင်းလေးများကို အငြိုးတကြီး စနောက်ကာ ပွတ်တိုက်နေပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အရုပ်တစ်ခုကို ကစားနေသကဲ့သို့ ဆွဲညှစ်ကာ ဖိချေနေလေသည်။

ယွီရှူးနင်က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမျိုးသား၏ လက်များ လိုက်ပါလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ရင်ဘတ်လေး ကော့တက်သွား၏။ သူက အမျိုးသား လွန်ကျူးမလာစေရန် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ မျက်လုံးထဲတွင် ဝဲတက်လာသော မျက်ရည်များက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုလဲလုံးလေးများအလား လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

ယင်ဝူဝမ်က လုံးဝန်းသော ပုလဲလုံးလေး ကျကျလာသည်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“ကိုယ့်ကို မပေးတော့ဘူးလို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ ပုလဲလုံးလေးတွေကို ထပ်ငိုချနေရတာလဲ… နင်နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စကားတွေထက် ပိုပြီး ရိုးသားနေတာ မဟုတ်လား…”

သူ စကားပြောလို့ပင် မဆုံးသေးခင် သူ၏ ခါးကို ရှေ့သို့ အားပါပါ ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ အသားစိုင် အပေါက်လေးထဲမှ အရည်များ ပန်းထွက်လာပြီး တဆတ်ဆတ် ခုန်ကာ လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော သူ၏ လီးကြီးပေါ်သို့ စောက်ရည်များ အလုံးအရင်းနှင့် ပန်းကျသွားလေသည်။

ယွီရှူးနင်က တအင့်အင့် ညည်းတွားလိုက်ပြီး နောက်သို့ လန်ကျသွားကာ သူ၏ ခြေထောက်များက အမျိုးသား၏ ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏အမျိုးသမီးအင်္ဂါလေးမှာ လီးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွား၏။ သူ၏ စအိုပေါက်ထဲမှ ပုလဲလုံး သေးသေးလေး တစ်လုံး ထွက်ကျလာသည်။ သူက တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး မတော်တဆ ထွက်ကျလာသော ပုလဲလုံးကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ တင်ပါးကို မသိမသာ ရွှေ့လိုက်သည်။

“တစ်လုံး ကျသွားတယ်… နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်မယ်…”

အမျိုးသား၏ ဩဇာပါပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံက သူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၏။ ရေသူလေးက တအင့်အင့် ညည်းတွားလိုက်ပြီး လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် လီးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ အပေါက် နှစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ၏ နူးညံ့သော တင်ပါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ခါးကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး စိုရွှဲနေသော ပန်းရောင် အပေါက်လေးထဲသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ စတင်ဆောင့်သွင်းကာ နုနယ်သော မျိုးပွားအင်္ဂါအိမ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းပြီး ထိုအကွဲကြောင်းလေးကို မညှာမတာ အဆက်မပြတ် ဆောင့်လိုးလေတော့သည်။

“အာ့… ဖြည်းဖြည်း… ဝူး ဝူး…”

ယွီရှူးနင်မှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော လှုံ့ဆော်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ ခဏမျှ အချည်းနှီး ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်လိုက်၏။

“ဝူဝမ်… ကျွန်တော် မခံနိုင်တော့ဘူး…”

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေး၏ ဖြူဖွေးသော နားရွက်ဖျားလေးကို ကိုက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

“ယောကျ်ားလို့ ခေါ်…”

“ယောကျ်ား… ဟာ့… ကျေးဇူးပြုပြီး…”

ယွီရှူးနင်က အမျိုးသား ကြားချင်သော နာမည်ကို လိမ္မာစွာ ခေါ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် ကရုဏာကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ တုတ်ခိုင်ပြီး ပူနွေးသော လီးကြီးက အပေါက်လေး၏ နူးညံ့သော အသားစိုင်များကို ပွတ်တိုက်ဆောင့်သွင်းနေပြီး ဒစ်ကြီးက လမ်းကြောင်း၏ အတွင်းနံရံများကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပွတ်တိုက်ကာ ခြစ်ဆွဲနေသဖြင့် ခံစားလွယ်သော ပန်းပွင့်လေးမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ့ကို ယောကျ်ားဟု ခေါ်ရန်သာ တောင်းဆိုခဲ့ပြီး မည်သည့် ကတိကိုမျှ မပေးခဲ့သဖြင့် သူ့ကို ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းစွာ ဆောင့်လိုးလေသည်။

လှည့်စားခံလိုက်ရမှန်း သိသွားသော ရေသူလေးက အမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး ဆွဲဆိတ်လိုက်၏။

“ခင်ဗျား လူလိမ်ကြီး… ခင်ဗျား အရမ်းဆိုးတယ်… ခင်ဗျားကို မုန်းတယ်…”

“ဟင်…”

ယင်ဝူဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး ထွက်ပေါ်လာသော သူ၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းကာ သြဇာပါနေသည်။

“မင်း ခုလေးတင်ပဲ ကိုယ့်ကို သဘောကျတယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ…”

ယွီရှူးနင်က အပြစ်တင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ လှပသည့် ငွေပြာရောင် မျက်လုံးလေးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလေးမှ ဂရုမစိုက်ဘူး…”

ယင်ဝူဝမ်က မျိုးပွားအင်္ဂါအိမ်ထဲသို့ အားပါပါ ဆောင့်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ အောက်မှ လူငယ်လေးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် အသံတိတ် အော်ဟစ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပန်းပွင့်အပေါက်လေးက တဆတ်ဆတ် ခုန်သွားပြီး သူ၏ လီးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ညှစ်ထားသဖြင့် အဝင်အထွက် ပြုလုပ်၍ပင် မရတော့ချေ။ မျိုးပွားအင်္ဂါသားအိမ်၏ အပေါက်ဝ သေးသေးလေးက လုံးဝန်းပြီး ထူထဲသော ပါးစပ်တစ်ခုလို ဒစ်ကြီးကို စုပ်ယူလျက်နေကာ အနှိုင်းမဲ့ သာယာမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေ၏။

ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်အရ မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး ပုလဲလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပုလဲလုံး အနည်းငယ်မှာလည်း ကာမအရည်များဖြင့် ရွှဲနစ်ကာ စအိုပေါက်ထဲမှ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရ၏။ ဖျက်ဆီးခံထားရသော ရေသူလေး၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေပြီး သာယာမှုထဲတွင် နစ်မျောကာ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ လျှာဖြင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာကာ နူးညံ့ပြီး နုနယ်သော ထိပ်ဖျားလေးကို ညင်သာစွာ စုပ်ယူ ကိုက်ခဲနေလေသည်။

“ပုလဲလုံးလေး သုံးလုံး ကျသွားတယ်… နောက်ထပ် သုံးခါ…”

အမျိုးသား၏ စကားများကြောင့် လက်တွေ့ဘဝသို့ လန့်နိုးသွားကာ ယွီရှူးနင်က သူ့ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ ထိုလူက နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့ပါးစပ်လေး ဆူသွားလေသည်။

“အူဝါးးး… သေပါပြီ…”

ယင်ဝူဝမ်က တစ်နေရာရာမှ နောက်ထပ် သကြားလုံး တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရေသူလေး လိုချင်သော စပျစ်သီး အရသာဖြစ်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ထပ်မံ ကိုင်းညွတ်သွားပြီး သကြားလုံး ပါးစပ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ အခြေအနေမှာပင် ​​ရေသူ​​​လေးကို နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်လေသည်။

အတော်ကြာအောင် အနမ်းခံရပြီးနောက် ယွီရှူးနင်က သူ၏ စိုစွတ်နေသော မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲရှိ နောက်ဆုံး သကြားလုံး အပိုင်းအစလေးကို မြုံ့ကာ ငြိမ်ကျသွား၏။

“နင်နင်က တကယ်လိမ္မာတာပဲ…”

သကြားလုံးတစ်လုံးက သူ့ကို ချော့မြှူရန် လုံလောက်နေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ပင့်မြှောက်လိုက်ပြီး လီးကြီးကို အလျင်အမြန် ဆောင့်သွင်းလေတော့သည်။ ယခင်က ပန်းရောင်သန်းကာ နုနယ်နေခဲ့သော အပေါက်လေးမှာ ယခုအခါ လီးတံကြီး၏ ဆောင့်ချက်များကြောင့် တောက်ပစွာ ဖူးပွင့်နေသော ပန်းတစ်ပွင့်လို ရင့်မှည့်နေသည့် အနီရောင် ဖြစ်နေပြီး အရည်များဖြင့် တောက်ပနေ၏။

အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်သွင်းပြီးနောက် ဒစ်ကြီးက မျိုးပွားသားအိမ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်ဝင်သွားပြီး စူးရှသော အနံ့ရှိသည့် ပျစ်ချွဲချွဲ သုတ်ရည်များကို အများအပြား ပန်းထုတ်လိုက်ရာ ရေသူလေး၏ ဝမ်းဗိုက်လေးမှာ ဖောင်းကားလာလေသည်။

ယွီရှူးနင်မှာ အပူရှိန်ကြောင့် တုန်ယင်သွားသည်။ သူ၏အစိလေးမှာ တုန်ခါကာ လီးကြီးကို စုပ်ယူထားသည့် သူ၏ကိုယ်တွင်းကြွက်သားများက တဆတ်ဆတ် ခုန်ကာ အရည်များ ပန်းထုတ်နေ၏။ သူ၏ ကျောက်စိမ်းတံလေးကလည်း တုန်ယင်ကာ သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကာမအရည်များက သူတို့၏ ပူးကပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။

ယင်ဝူဝမ်က သူ့ကို ပွတ်သပ်ပေးကာ သူ ပြန်လည်သက်သာလာသည်အထိ ဖက်ထားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မပြီးသေးဘူးနော်… မင်း အကြွေးတင်နေတာတွေ ပြန်ဆပ်ရဦးမယ်…”

သူက လက်လှမ်းကာ နူးညံ့သော စအိုပေါက်ထဲသို့ နှိုက်လိုက်ပြီး ကျန်နေသေးသော ပုလဲလုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

“အင်း…”

ယွီရှူးနင်မှာ ‘ဗွမ်း’ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေကန်ထဲသို့ ဆွဲချခံလိုက်ရပြီး လီးကြီးက သူ၏ အထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထပ်မံ ထိုးသွင်းလာကာ ရေများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားပြီး ရေအောက်ရှိ ညစ်ညမ်းသော မြင်ကွင်းကို ဖုံးကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက်တွင် ယင်ဝူဝမ်က ကျန်ရှိနေသော အကြိမ်ရေများကို တစ်ကြိမ်မျှ မလွတ်စေဘဲ ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ယွီရှူးနင်မှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားသည်အထိ အလိုးခံရပြီး နာရီအနည်းငယ်ကြာ အနားယူပြီးနောက် အလိုးခံရရင်း ပြန်နိုးလာကာ သူ အကြွေးတင်ခဲ့သမျှ အကြိမ်ရေများ အားလုံးကို အဆင့်လိုက် ပြန်လည်ပေးဆပ်လိုက်ရသဖြင့် လိင်ဆက်ဆံပြီးနောက် သာယာကြည်နူးမှု အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့လေသည်။

ယွီရှူးနင်က အာကာသယာဉ်၏ အနားယူခန်းထဲတွင် မှိန်းနေစဉ် System 520 မှာ ဆင်ဆာဖြတ်ထားသော ပုံရိပ်များကို ပြသပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ Host ကို ဆက်သွယ်လာ၏။

System 520 …

[Host… ဒီကမ္ဘာငယ်လေးအတွက် တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ…]

ယွီရှူးနင်က ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်း အားနည်းနေမှုကြောင့် ပြန်လှဲချလိုက်ရသည်။

[ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီးလား… ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် ပြီးသွားတာလဲ…]

System 520 …

[လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်မိနစ်က ဗီလိန်ကြီးက စွမ်းအင်သတ္တုတွင်း တည်နေရာကို အရှေ့ပိုင်းတပ်မတော်ကို အသိပေးလိုက်ပြီ… Zerg တွေရဲ့ အားနည်းချက်အချို့ကိုလည်း အမည်မဖော်ဘဲ ပေးပို့လိုက်တယ်… ဒီကမ္ဘာကြီးအပေါ် ဗီလိန်ကြီးရဲ့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း အလားအလာက 0 အထိ ကျဆင်းသွားပြီး ကမ္ဘာငယ်လေး ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီ…]

System 520 က သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ကူးပြောင်းလာသော နတ်ဘုရားက အချိန်ကို နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် သူ၏ နောက်ဆုံး စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆို၏။ ကမ္ဘာငယ်လေးကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေခဲ့သော ဗီလိန်ကြီးများကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ၎င်းကို အန္တရာယ် မပြုနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ပါက တာဝန်အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်မည် ဖြစ်သည်။

ဝူဝမ်က အလွန်လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအင်သတ္တုတွင်း တည်နေရာကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့၏။ တွေဝေမှုမရှိဘဲ သူက ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး တစ်ခုဝယ် တစ်ခုလက်ဆောင် အစီအစဉ်ကိုပင် ကမ်းလှမ်းခဲ့သေးသည်။

System 520 …

[ဒါနဲ့ Host… အမည်မသိ အမှားအယွင်းကို တွေ့ရှိထားတယ်… ဗီလိန်ကြီးက ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာ…]

[​ပြန်လည်​မွေးဖွားတာ…!]

ယွီရှူးနင်သည် အနည်းငယ် မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသော်လည်း လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။

“စနစ်… မင်းက အရမ်းနှေးတာပဲ… ငါတောင် တာဝန်ပြီးသွားပြီကို မင်းက အခုမှ သိရလား…”

ဝူဝမ်၏ စွမ်းအားများက အစကတည်းက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေကာ အမြင့်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီး ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ဖြောင့်မတ်ပြီး ကြင်နာတတ်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေရသလဲဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူက ဂြိုဟ်တိုင်းအကြောင်း အရာအားလုံးကို သိနေသလို၊ အများကြီး သိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့၏…

System 520 က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

[ပင်မနတ်ဘုရားက စွမ်းအားတွေ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အိပ်မောကျသွားလို့ ငါ့မှာ စွမ်းအင်နည်းနည်းလေးပဲ ကျန်တော့တာ… ငါ့အရှိန်က တော်တော်လေး မြန်နေပါပြီ…]

ယွီရှူးနင် သဘောမကျဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်၏။

[ဒီကမ္ဘာက တာဝန်ပြီးသွားတာနဲ့ ငါ စွမ်းအင် အများကြီး ရလိမ့်မယ်… နောက်ကမ္ဘာမှာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာရင် ငါ ဒီထက်ပိုမြန်မြန် စုံစမ်းပေးပါ့မယ်…]

ယွီရှူးနင် ပါးစပ်လေး စူသွားသည်။

[မဖြစ်နိုင်ပါဘူး… ကမ္ဘာတိုင်းမှာသာ အမည်မသိ အမှားအယွင်းတွေ ရှိနေရင် အရမ်း ကံဆိုးနေမှာပေါ့…]

“နင်နင်… နိုးပြီလား…”

ယင်ဝူဝမ်က အခန်းထဲ ဝင်လာပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မျက်နှာကြက်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ရေသူလေးကို ပြုံးပြကာ ဖက်ထားလိုက်၏။

“တစ်နေရာရာက နေလို့မကောင်းဖြစ်နေလို့လား…”

ယွီရှူးနင်က အမျိုးသား၏ လက်မောင်းကို အသံမြည်အောင် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘယ်နေရာမှ နေလို့မကောင်းဘူး!”

ရေသူလေးက သူ့ကိုယ်သူ ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်နေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ ချစ်တင်းနှီးနှောပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော သူ၏ နူးညံ့ပြီး အက်ရှရှ အသံချိုချိုလေးက ယင်ဝူဝမ်အတွက်တော့ အလွန်ချစ်စရာကောင်းနေသည်။

ယင်ဝူဝမ် … “ကိုယ် နှိပ်ပေးရမလား…”

ယွီရှူးနင်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။

“အဝေးကြီးမှာ သွားနေ!”

သူ ကုတင်ပေါ် ထပ်ရောက်သွားခဲ့ရင် ဘယ်သူ့ကို သွားတိုင်ရမှာလဲ။ ဗီလိန်ကြီးကို သူ ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်ကတည်းက အမျိုးသားက သူ့ကို ကုတင်ပေါ်မှာ ရူးသွပ်နေသူ တစ်ယောက်လို ‘ချစ်’ ပေးနေခဲ့ပြီး ပိုဆိုးတာက ဒါတွေအားလုံးက သူကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့မိတာတွေချည်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။

“စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့နော်… ချိုမြိန်တဲ့ နင်နင်လေး… ကိုယ် မင်းကို နှင်းဆီဂြိုဟ်ကို ခေါ်သွားပေးရမလား…”

သူကိုယ်တိုင်က အရင်စပြီး စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့တာမို့ အခုတော့ ပြန်ချော့နေရလေ၏။ ယင်ဝူဝမ်မှာ အရမ်းကို ပျော်ရွှင်နေပြီး နူးညံ့သော ရေသူလေးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ဖက်ထားကာ သူ့ကို ချစ်လို့ မဝနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

နှင်းဆီဂြိုဟ်က နာမည်ကြီး အစားအစာ ဂြိုဟ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှားပါးမျိုးစိတ်များရှိသည့် ကြယ်တာရာခေတ်တွင် ထိုဂြိုဟ်က ရှေးဟောင်း ပါဝင်ပစ္စည်း အများအပြားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။ ၎င်းက ငြိမ်းချမ်းသော ဂြိုဟ်အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ လှပပြီး ရှေးကျသော နှင်းဆီဂြိုဟ်ကို စစ်မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားရန် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အရသာရှိသော နောက်ဆုံး အကြွင်းအကျန်များ ပျောက်ကွယ်သွားရန် မည်သည့်အဖွဲ့ကမျှ အလိုမရှိကြပေ။

၎င်းကို ဝန်းရံထားသော နက်ဗျူလာ၏ ခမ်းနားသော အရောင်အသွေးများနှင့် လှပသော ပုံသဏ္ဍာန်များကြောင့် ထိုအမည်ကို ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ထင်ရှားသော ရိုမန်တစ်ဆန်သည့် ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့၏။

အားနည်းချက် တစ်ခုရှိသည်ဆိုလျှင်… ၎င်းမှာ အလွန်ဈေးကြီးခြင်းပင်။ အရာများစွာက အလွန်ဈေးကြီးသဖြင့် သာမန်လူများအနေဖြင့် သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် တစ်ခါမျှ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ အပြင်ဘက်ရှိ စစ်ပွဲက ဝင်ရောက်ရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲစေသည်။

သို့သော် ယင်းက ယင်ဝူဝမ်အတွက်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆက်သွယ်ကာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖက်ဒရယ်တစ်ခွင် သွားလာခွင့် လက်မှတ်ကို ရယူခဲ့သည်။ သူက ရေသူလေး၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိုလည်း မှတ်ပုံတင်ခဲ့ပြီး ယွီရှူးနင်၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ဆက်သွယ်မှု ကဏ္ဍတွင် ‘အိမ်ထောင်ဖက်’ နှင့် ‘အုပ်ထိန်းသူ’ ဟု ဖြည့်စွက်ခဲ့၏။

“အိုကေ!”

ယွီရှူးနင် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဆိုးပြေသွားပြီး အမျိုးသား၏ လက်မောင်းကိုပင် ဦးဆောင်၍ ဖက်တွယ်လိုက်သည်။

“အခု သွားကြမယ်!”

သူက စတားနက်ပေါ်တွင် နှင်းဆီဂြိုဟ်အကြောင်း ဗီဒီယိုများနှင့် အချက်အလက်များကို ကြည့်ဖူးပြီး ဒေသခံ အစားအစာ မြောက်မြားစွာကို ဟိုလိုဂရမ် ကိရိယာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသဖြင့် သွားရည်ကျခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ သူ ကိုယ်တိုင် အဲဒီကို သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

ယင်ဝူဝမ်က သူ၏ နဖူးကို နဖူးချင်း တိုက်လိုက်သည်။

“ဟိုရောက်ရင် ကိုယ်တို့ လက်ထပ်ကြမယ်… ဒါက ကိုယ်တို့ ဟန်းနီးမွန်းရဲ့ ပထမဆုံး မှတ်တိုင်ပဲ… အဲဒီနောက်တော့ ကိုယ် မင်းကို နောက်ထပ် နေရာအများကြီးကို ခေါ်သွားပေးမယ်… မင်း သွားချင်တဲ့ နေရာတိုင်းပေါ့…”

ယွီရှူးနင်က ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးကာ အမျိုးသား၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းလိုက်၏။

ဝူဝမ်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ အရာတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ယင်ဝူဝမ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့အတွက်နဲ့…

ယွီရှူးနင်က သူ၏ ရှေ့မှ အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် အပြုအမူများက သူတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ သူတို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိတိုင်း ထိုသူ၏ မှောင်မိုက်နေသော မျက်လုံးများက ကြင်နာယုယပြီး ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော အလင်းရောင်ဖြင့် အမြဲတမ်း တောက်ပနေ၏။

ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခုက ရေသူလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာလေသည်။

တာဝန်ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် စနစ်က ပင်မနတ်ဘုရား နယ်မြေထဲသို့ စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ပြန်လည်ရယူဖို့ သွားသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

ယင်ဝူဝမ်မှာ ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြီး မသဲကွဲသော အပိုင်းအစများစွာက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေကာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားပြီး အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ့၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ နင်နင့်ကို ရှာပြီး သူ့ကို ဖက်ထားဖို့ပင်။ ထို့ကြောင့် သူက အခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“နင်နင်… ကိုယ်တို့ ထာဝရ အတူတူ ရှိနေကြမယ်နော်…”

ယင်ဝူဝမ်က ရေသူလေးကို ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အဖိုးတန်ဆုံး အစားအစာတစ်ခုကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

ယွီရှူးနင်က သူ၏ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“အင်း!”

Chapter 13 ended

World 1 ပြီးပါပြီ။