Little Creampie:
Chapter 5
“အချစ်ကလေး ကိုယ့်ကိုမစစမ်းနဲ့”
ဒီစကားကိုကြားပြီး ကျင်းလော့ဟာ တုန်နေသည့် လက်ချောင်းတွေကိုချပြီး စောင်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့လက်ကောက်ဝတ်တွေနီရဲလာပြီး မျက်ရည်တွေစို့နင့်နေသည့်တိုင် တတ်နိုင်သမျှချုပ်တည်းထားရှာသည်။ သူ့ အသံကပျော့ပြီး နှာသံစွန်းနေ၏။
ကြီးမားသည့်လိင်တံဟာ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့အဝထဲကိုဝင်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်းအတွန်းခံရကာ နူးညံ့တဲ့ အူလမ်းကြောင်းတွေကို လေးလံစွာဖြတ်သန်းနေ၏။ Heat ဝင်နေသည့် အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် အတွင်းပိုင်းကပူပြီးနူးညံ့နေ၏။ ကျင်းလော့ရဲ့ပါးစပ်ကနေ အသက်ရှူသံတွေထွက်နေပြီး အတွင်းနံရံကနေဖိအားပြင်းစွာခံစားရတာကြောင့် အသက်ရှူရခက်နေသည်။
လိင်တံသည် ၎င်း၏နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကာ အတွင်းနံရံများကို ရက်ရက်စက်စက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်လာသည်။
သူတစ်ပါး၏ လိင်အင်္ဂါသည် သူ၏ အနက်ရ်ှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာကာ တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်လာသည်။ ဤပြင်းထန်သော ဖိစီးမှုနှင့် ရှိနေမှုအသိသည် ကျင်းလော့အား ရှောင်းဝမ်လင်၏လက်အောက်သို့ အလုံးစုံကျရောက်သည်ဟု ခံစားရစေပြီး ကျင်းလော့ အနေဖြင့် ထွက်ပြေးလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။
ကျင်းလော့သည် တုန်လှုပ်နေသည့်လက်ဖြင့် သူ့ခါးကို ချုပ်ထားသော ရှောင်ဝမ်လင်းရဲ့လက်ကို ဖိချလိုက်ပြီး သူ့ကို တွန်းဖယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘယ်လောက်ပဲ အားစိုက်ကြိုးစားခဲ့ပါစေ၊ သူ့လက်သည် လုံးဝမလှုပ်ခဲ့ပေ။ ကျင်းလော့သည် သူ့ခြေထောက်များ တုန်ယင်လျက် သူ့အတွင်းသားများထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ကျူးကျော်ခံနေရသည်ကိုသာ ခံစားနေရသည်။
ရှောင်ဝမ်လင်း၏ ဝင်ရောက်မှုသည် အလွန်နူးညံ့ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာဖြစ်နေသည်မှာ သူ့၏ကြမ်းတမ်းသော အပြုအမူနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရသည့်အခါ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ခံစားမှုနှင့်အတူ ထိတ်လန့်ဖွယ်ခံစားမှုများသည် အဆုံးမရှိသလိုပင် ရှည်လျားနေပြီး ကျင်းလော့အား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
“ဝူး…”
လိင်တံသည် အနက်ဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် ကျင်းလော့၏မျက်လုံးများမှာ စိုစွတ်နေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှ ချွေးများထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏အတွင်းသားများက ပူလောင်နေကာ ကြီးမားသောလိီးကြီးအား တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားမိပြီး အလွှာတစ်ခုပြီးတစ်ခုက ဝင်ရောက်နေသော အရာကြီး၏အရွယ်အစားနှင့် နာကျင်မှုကို အဆက်မပြတ်ခံစားနေရသည်။ သုတ်ရည်အနည်းငယ်ကလည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။
ဝင်…ဝင်သွားပြီ…
ကျင်းလော့၏လက်များက အိပ်ရာခင်းစများကို အသိစိတ်မဲ့စွာ ရစ်ပတ်ကုတ်ခြစ်နေမိသည်။
ငါ့ကို အမြဲတမ်းအနိုင်ကျင့်ပြီး ငါအမုန်းဆုံးလူ… ဒီလူက ငါ့ကိုဖာ့ခ်နေပြီ…
ကျင်းလော့၏ အတွင်းနံရံများမှာ မာကျောသည့် လီးနှင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုးခံနေရပြီး၊ ခုတင်မှာ သံမှိုနှင့်ကပ်ထားသလိုပင် ခံစားနေရသည်။ အသက်ရှူရတာတောင် နည်းနည်းခက်နေပြီ။ မှောင်မိုက်နေသည့် အခန်းထဲမှာ ရှောင်ဝမ်လင်၏ မျက်နှာဟာ မှုန်ဝါးနေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်က ဆေးလိပ်မီးက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသည်။
ကျင်းလော့အခုမှပဲ နားလည်လိုက်တော့သည်။ ခုနက ကျူးကျော်မှုက အစပိုင်းလေးပဲဆိုတာကို။
သူ့အခြေအနေက ကမောက်ကမဖြစ်နေပြီး လက်တွေက ရှောင်ဝမ်လင်ရဲ့ လက်မောင်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ပြင်းထန်သည့် ထိုးသွင်းမှုကြောင့် သူ့အသံတစ်ဝက်ပြတ်ပြီး အာခေါင်ခြောက်ကာ အော်ဟစ်မိသွား၏။ အိုမီဂါ၏ ဖယ်ရိုမုန်းများသည်လည်း ပိုပျော့ပျောင်းကာ ချိုမြိန်လာသည်။
“မြန်လွန်းတယ်… မြန်လွန်းနေပြီ…”
ကျင်းလော့ အသံက သနားစရာကောင်းလွန်းေနသည်။ သူ မခံနိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ထိုးသွင်းမှုတွေကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်နေပြီး
*”ကျေးဇူးပြု… အာ့… အာ့၊ နာတယ်၊ အရမ်းနာတယ်…”*
အော်ဟစ်သံကလေးနှင့်သနားစရာ တုန်တုန်ရီရီ အသံတွေဟာ ရှောင်ဝမ်လင်ရဲ့ စိတ်ရိုင်းကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်မိသွားသည်။
သူ့ရဲ့ မာပြီးနီရဲနေတဲ့ လီးကြီးမှာ ရုတ်တရက် အရှိန် မြင့်လာကာ၊ အရက်မူးနေတဲ့ သူဦးနှောက်ထဲက ကျင်းလော့ ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို သားရိုင်းတစ်ကောင်လို စိုက်ကြည့် နေသည်။
Heat ကာလအတွင်းက အိုမီဂါရဲ့ အတွင်းနံရံ တွေဟာ စိုစွတ်ပြီး ပူလောင်နေကာ၊ အယ်လ်ဖာရဲ့ လီးကို အဆက်ပြတ် စုပ်ယူနေတာကြောင့်…
ရှောင်ဝမ်လင်ဟာ ထိန်းမရအောင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ အိုမီဂါရဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
အိုမီဂါရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ ဖယ်ရိုမုန်းတွေရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အနံ့နဲ့အတူ၊ အယ်လ်ဖာရဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းအနံ့တွေဟာလည်း အိုမီဂါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို စိမ့်ဝင်သွားသလို ခံစားနေရသည်။
“ဝူး…”
ရှောင်ဝမ်လင်၏ လွတ်နေသောအသိစိတ်သည် အဆုံးမရှိသော သာယာမှုနှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သည့် ပြင်းထန်သည့် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်တို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးနေသည်။ မှုန်ဝါးသည့် အလင်းရောင်ထဲတွင် သူမြင်လိုက်ရသည်မှာ—
ငွေရည့်ဖွဲနေသည့်မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် ချစ်စဖွယ်မျက်ဝန်းထောင့်များက နီရဲနေသည်။ သို့သည့်တိုင် မျက်ရည်မကျဖို့ ကြိုးစားနေသည့် ခေါင်းမာသည့်အကြည့်ကလဲမြဲမြံနေလျက်။
မျက်လုံးလှလှလေးတွေက အရမ်းရင်းနှီးနေသလိုပဲ…။
ရှောင်ဝမ်လင်ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ မသက်မသာခံစားရပြီး အာရုံကြောတွေကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး သာယာမှုတွေဟာ အရက်နဲ့ရောယှက်သွားခဲ့သည်။
လိင်တံဟာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အပြင်ဘက်ကို ထွက်လာပြီး ပြန်ဝင်သွားတိုင်း ကျင်းလော့ရဲ့ အတွင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံး ကို တဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေစေ၏။ လိုးဆောင့်မှုတွေရဲ့ ပြင်းထန်လွန်းမှုကြောင့် သူဟာ ခေါင်းကို အဆက်မပြတ်ယမ်းခါနေမိပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ မျက်လုံးတွေမှုန်ဝါးလာကာ ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်မိတော့သည်။
သူ့ရဲ့… သူ့ရဲ့ လီးကြီးက သားအိမ်ကို ထိနေပြီ!
အယ်လ်ဖာရဲ့ ဖယ်ရိုမုန်းတွေဟာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို စိမ့်ဝင်သွားသလိုပင်။ ဒီပြင်းထန်တဲ့ အနံ့တွေဟာ သူ့အပေါ်မှာ သူ့နာမည်ကို ရေးထိုးလိုက်သလို ခံစားရသည်။
“မဖြစ်ဘူး… မဖြစ်ဘူး…!”
ကျင်းလော့ အိုမီဂါအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ်ခံစားရတာဖြစ်ပေမယ့် သူသိပါတယ်— လိင်အင်္ဂါက ဂလင်းကို ထိမိသွားရင် တစ်သက်တာအမှတ်အသားကျန်ရစ်မှာဆိုတာကို…!
ရှောင်ဝမ်လင်းရဲ့ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာခဲ့ သည်။
အရက်မူးနေသော်လည်း သူ့အိုမီဂါမှာ အတွင်းသို့ထပ်မံဝင်ရောက်ခွင့်ပြုမည်ဟု မျှော်လင့် နေခဲ့သည်။ ရှောင်ဝမ်လင်းသည် ရိုင်းစိုင်းသော်လည်း တဇွတ်ထိုးသမားမဟုတ်။ လည်ပင်းပေါ်က သွေးပြန်ကြောများ ဖောင်းကြွလာပြီး ခါးကို သံမဏိလက်မောင်းများဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသည်။ စက္ကန့် အနည်းငယ်ကြာသည့် ဤအချိန်ကာလအတွင်း သူ သည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရင်း သူသည် သူ့လီးအား မထုတ်ဘဲ အောက်ကလူကိုလှန်ပစ်လိုက်သည်!
ကြီးမားသောလီးကြီးသည် အတွင်းတွင် လှည့်ပတ် သွားပြီး ကျင်းလော့၏ မျက်နှာသည် မွေ့ယာပေါ်၌ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် အတွင်းထဲမှ ပူလောင်လာခဲ့ သည်။ ရှောင်ဝမ်လင်သည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လာကာ ကျင်းလော့ လည်ပင်းနောက်ဘက်ရှိ ဂလင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။
ကျင်းလော့မသိခဲ့ပေ။ အိုမီဂါ ၏ ဂလင်းသည် ဤမျှ အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို။ ကိုက်ဖြတ်ခံရသည့်အခိုက် သူ၏ အသက်ကြိုးကို ကိုက်ဖြတ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အတွင်းသို့ သုတ်လွှတ်သည်မှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး အမှတ်အသားပေးသည်မှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ကျင်းလော့သည် အမှတ်အသားခံရခြင်း၏ ခံစားမှုကို အရိုးထဲအထိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ရှောင်ဝမ်လင်း၏ အနံ့ဖြင့် စိမ့်ဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ကျင်းလော့သည် မျက်ရည်လွယ်သူမဟုတ်။
ငိုခြင်းသည် အလဟဿဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ပြီးနောက်၊ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ဆူးများဖြင့် ဝန်းရံတတ်လာသည့်နေ့မှစ၍ ကျင်းလော့ ငိုတာကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏ဂလင်းကို ကိုက်ခံရသည့်အခါတွင်မူ ခံစားချက်က လုံးဝခြားနားခဲ့သည်။ အစတွင် သည်းခံနိုင်သော်လည်း၊ အယ်လ်ဖာ ၏ပြင်းထန်သော ဖယ်ရိုမုန်းများ ထိုးသွင်းခံရသည့်အခါ မျက်ရည်များကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ခပ်တိုးတိုးညည်းညူပြီး ချိုမြိန်သည့် အသံလေးနှင့် မကျေနပ်ဖွယ်သလို တအီအီ ငိုကြွေးမိတော့သည်။ ရှောင်းဝမ်လင်က သူ့ကို ဆက်လက်ထိုးသွင်းနေသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် အမှတ်အသားခံရသော အိုမီဂါ များသည် ပိုမိုထိရှလွယ်ကြသည်။
ကျူးကျော်ခံရခြင်း၊ ပိုင်ဆိုင်ခံရခြင်း၏ ခံစားမှုက သူတို့ကို အလွန်အမင်း မလုံမခြုံခံစားရစေသည်။
ခန္ဓာကိုယ်က သဘာဝအတိုင်း တုန်ယင်ကာ၊
ထွက်ပြေးလိုစိတ်အနည်းငယ်လည်း ထင်ဟပ်မိသည်။
အစားထိုးအနေဖြင့်၊ သူ့နောက်က အယ်လ်ဖာ၏ ဖယ်ရိုမုန်းများက ခုတင်ပေါ်သို့ ပျံ့လွင့်လာပြီး သစ်သားရနံ့သင်းသော အနံ့က ကျင်းလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ညင်သာစွာ စိမ့်ဝင်လာကာ တိုတောင်းသော ယာယီအမှတ်အသားတစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။
အမှတ်အသားပြုပြီးနောက် ရှောင်းဝမ်လင်သည် ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကောင်းမွန်ပြီး နောက်တစ်ချီထပ်လိုးခဲ့၏။
ကျင်းလော့သည် အလိုးခံရသဖြင့် သတိလစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရပြီး နာကျင်မှုကြောင့် ငိုကြွေးကာ မကျေမချမ်းဖြစ်ပြီး ခေါင်းအုံးထဲမျက်နှာမြှုပ်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ပခုံးလေးများ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေခဲ့၏။
တံခါးခေါက်သံကြားရသော်လည်း ရှောင်းဝမ်လင်က လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့နောက် တံခါးသည် မတော်တဆပွင့်သွားခဲ့၏။
ကျင်းလော့ မျက်ရည်များဖြင့် စောင်ထဲမှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်ရည်ဝဲနေသော သူ၏မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် သွယ်လျကာ အေးစက်သည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။
လင်လုသည် ကျင်းလော့ အလိုးခံနေရသည်ကို မည်သည့်ခံစားချက်မှမပြဘဲ ကြည့်နေခဲ့၏။
သူမ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ သူ့ပိုင်နက်အား သူစိမ်းမှ ကျူးကျော်လာသည်ဟု ခံစားမိသော ရှောင်းဝမ်လင် သည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော အကြည့်အား ပြသခဲ့သည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် ဝံပုလွေကဲ့သို့ပင်။ ကြွယ်ဝသော အယ်လ်ဖာ ဖယ်ရိုမုန်းများသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဖိနှိပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ထိုမြင့်မားသော ဖိအားများသည် အခန်းတစ်ခုလုံးအား ဖိအားမြင့်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်အဖြစ်ပြောင်းသွားစေသည်။
ကျင်းလော့သည် နာကျင်မှုအား ကူကယ်ရာမဲ့စွာခံနေရ၏။
ရှောင်းဝမ်လင်က သူ၏ ကြွက်သားအပြည့်နှင့် လက်မောင်းတို့ကို အိုမီဂါ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ထားကာ တံခါးဝမှ အမျိုးသမီးအား အလွန်အမင်း ဥပေက္ခာပြုလျက် “ထွက်သွား” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကျင်းလော့က ရှက်ရွံစွာဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ထားခဲ့သည်။ သူ အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်နေပြီး အဝတ်ကင်းမဲ့နေသည့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပူလာသလိုပင် ခံစားလိုက်ရ၏။
လင်လုသည် ရှောင်းဝမ်လင်အား ဂရုမစိုက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း လက်ကို မြှောက်ကာ ရေမွှေးပုလင်းအားထုတ်၍ လေထဲသို့ ဖြန်းလိုက်သည်။
ထူးဆန်းသောရနံ့များ ပျံ့လွင့်လာသည်ကြောင့် ရှောင်းဝမ်လင် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။
ထို့နောက် သူမျက်ခွံများ တုန်ရီကာ မူးနေပြီဖြစ်သဖြင့် မေ့မျောသွား၏။
လင်လုသည် တံခါးကိုပိတ်လိုက်ပြီး ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ဝတ်ထားသည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် မှန်မှန်လှမ်းကာ သူမဘေးနားရှိ သန့်ရှင်းသော ဆိုဖာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျသောခြေထောက်များဖြင့် ကြတ်ခြေခတ်ထိုင်ကာ အဝတ်အစားအချို့အား ကျင်းလော့ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ကျင်းလော့က ကြောင်ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ လင်လုက “အဲဒါက အယ်လ်ဖာအတွက် ထိရောက်တဲ့ အထူးဆေးတစ်မျိုးပဲ” ဟု ရှင်းပြလာ၏။
ကျင်းလော့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို သုတ်လိုက်သည်။ ရှောင်းဝမ်လင်ရဲ့ မေ့မျောနေသည့်ခန္ဓာကိုယ်က သူ့အပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာ၏။
မေ့မျောသွားပြီးနောက် ရှောင်းဝမ်လင်၏ လိင်တံသည် အလွန်ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။ အံ့သြစရာကောင်းလောက်သည့် အရွယ်အစားရှိသေးသော်လည်း ကျင်းလော့သည် သူ့ဟာသူ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့၏။
လိင်တံ ထွက်လာသည်နှင့် သုတ်ရည်များက အဆက်မပြတ် စီးကျလာသည်။ ကျင်းလော့ ၏ မျက်နှာသည် နီရဲကာ ဖျော့တော့နေ၏။ နှုတ်ခမ်းအား ဖွဖွကိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထထိုင်လိုက်၏။ သူဘာကြောင့် ငိုချင်နေမှန်းမသိပေ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရနံ့များနှင့် ပြည့်နေသည်။ ကျင်းလော့ Heat ကာလမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည့်တိုင် ယခုအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိပေ။
လင်လုသည် သူမ၏လက်ချောင်းများကြားမှ စီးကရက်အားကိုင်ကာ ရှူသွင်းလျက် ပြေပြစ်သော မီးခိုးကွင်းများအား မှုတ်ထုတ်ကာ အတိအလင်းဆိုလာ၏။
“ကူညီပေးရမလား?”
ကျင်းလော့ သူမအား မော့ကြည့်လျက် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင်တော့ အနမ်းအမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေလျက်ရှိသည်။
လင်လုက ဆက်ပြောလာ၏ “ဒါမှမဟုတ် ဒီည သူအမှတ်အသားပြုခဲ့သူက ရှင်မှန်း သိစေချင်သလား”
ကျင်းလော့က နှုတ်ခမ်းအား ဖွဖွကိုက်ကာခေါင်းယမ်းလိုက်၏။
ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ…
ကျင်းလော့တွေးလိုက်မိသည်။
အခုသူ့ထက်ပိုပြီး အရှက်ရမည့်သူ ရှိနိုင်မည်မဟုတ်တော့ပေ။
ရှောင်းဝမ်လင် သိချင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူသိရင် တစ်ခုခု ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။
လင်လုက စီးကရက်အား ကိုက်လျက် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးကာ “ရှင်က ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ နည်းနည်းဆင်တယ်”
လင်လု၏ဖုန်းကအထွက်ကောလ်ပြနေပြီး သူမတစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကျင်းလော့အားကြည့်လျက် ပေါ့ပါးစွာပြောလာ၏ “ရှင် ကျွန်မကိုကြိုက်တာကျွန်မသိတယ်”
“ဒါပေမယ့် တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မမှာ ရှင့်အတွက် ခံစားချက်မရှိဘူး”
Chapter 5 end
