[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Chapter 13 (end of arc 5)

Arc5 Chapter 13

#Breaking News: Noah Consortium ရဲ့ဉက္ကဌ ဖုချန်ဇီ သည် အဖွဲ့အစည်းဆေးရုံအား မကြာခဏသွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကာ နာတာရှည်ရောဂါဖြစ်နေသည်ဟုသံသယဝင်စရာရှိ။

(မင်းသေချင်နေတာလား Editor? ကောလဟာသတွေလွှင့်ရတာ တကယ်ကြိုက်နေတယ်ပေါ့ ဟမ်?)

(လူနာတစ်ဉီး၏မိသားစုဝင်: ငါမနေ့ကတကယ် ဉက္ကဌဖုကိုဆေးရုံမှာတွေ့လိုက်တယ်။ ဆေးရုံအုပ်တောင်မှ သွားနှုတ်ဆက်တယ်ကြားတာပဲ)

(အား..မဖြစ်ဘူး၊ ငါ့ယောကျာ်းကငယ်သေးတာကို၊ အဟင့် အဟင့်)

(အယ်ဒီတာခွေးကောင်ခေါင်းအား ဆုတ်ဖြဲနေ.jpg ငါအဲဲ့ဆေးရုံကသူနာပြုတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ဉက္ကဌဖုကသူ့ကျောကုန်းကိုပြဖို့လာတာ)

(တကယ်? တကယ်လား? အဟင့် အဟင့် နာတာရှည်ရောဂါသာမဟုတ်ရင် အာရုံကြောဆရာဝန်ကိုတွေ့တာဆို အဆင်ပြေပါတယ်လေ)

(ဟာ (အသက်ခပ်ပြင်းပြင်းရှူ) သူထိပ်တန်းရောက်နေတယ့်နှစ်မှာ သူကနောက်ကြောပြဿနာဖြစ်နေတာလား? အဲ့တာ.. အဟွတ် အဟွတ်..အ သူ့ကိုယ်ကကြည့်ပဲကြည့်ကောင်းပြီး အသုံးမဝင်တာမျိုးများလား??)

(အဟမ့် အဟမ့် မ..ဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား)

ကောလဟာသများမှာရယ်စရာဖြစ်သည်။ ပြန့်ရင်ပြန့်သလောက် အမှန်နည်းပါးလှသည်။ နာတာရှည်ရောဂါနှင့်စကာ နောက်ကြောပြဿနာအထိ အတင်းအမျိုးမျိုးပြောင်းလဲကာ..

ဉက္ကဌဖု မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးအထိပါရောက်လာပြီ !

ဒါတွေအကုန်လုံးက နှစ်သစ်ရဲ့ ပထမရက်ကတည်းကစတင်ခဲ့တာပင်။ Zerg တွေပြိုလဲသွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်မှာ နောက်ဆုံးပျော်ရွှင်လာရကာ ဗိုလ်ချုပ်ထန်ထန်မှာလည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်လှချေ။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ဗိုလ်ချုပ်၏ rut သည်နှစ်သစ်၏ပထမဆုံးရက်တွင်ရောက်လာခဲ့၏။ ပို၍တိုက်ဆိုင်သည်မှာ ဖုချန်ဇီသူ့အကြွေးများအား အနေထိုင်ပြီး အိပ်ရာသို့သွားသောလမ်းတွင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထန်ထန်နှင့် ပြင်းပြင်းပြပြဆက်နွယ်ခဲ့ကာ သာယာမှုအထွတ်အထိပ်ကိုရောက်ရှိခဲ့ပြီးသူ၏ rut မှာမဖိတ်ခေါ်ဘဲရောက်လာ၏။ သူသည် ဒေါသထွက်နေသော အယ်လ်ဖာထံမှ ကုတင်က ကန်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

အယ်လ်ဖာ၏ rut သည်အနားမပေးပင်။ ဖယ်ရိုမုန်းများအား ခပ်ပြင်းပြင်းထုတ်လွှတ်နေလေ၏။ သူတို့သည်အများအားဖြင့် ဖျက်ဆီး လိုစိတ်နှင့် ရာဂစိတ်ပြင်းထန်ကြလေသည်။ သို့သော် rut အစတွင် ရာဂစိတ်အား အယ်လ်ဖာ၏ပိုဆိုင်လိုစိတ်မှအနိုင်ယူထားလျက်ပင်။

သူ့အားကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပဲ ဖုချန်ဇီသည် နံရံကို တံမြက်စီးဖြင့်အပစ်ခံနေရ၏။ အခန်းနံရံကွဲအက်သွားကာ ပျက်စီးသွားပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှူံ့ များလွင့်ပျံနေသည်။ ဉက္ကဌဖု သည် ပျက်စီးမှုများ ကြားတွင် မထနိုင်ပဲခဏတာ လဲလျောင်းနေလေ၏။

ဤတစ်ခါ ဗိုလ်ချုပ်၏ rut သည်အရင်ကထက်ပြင်းထန်သည်။ ကြားဖြတ်ခံရပါက အနားမှအယ်လ်ဖာသည်အသက်ရှူရန်ခက်ကာ အိုမီဂါအချို့အား Heat ပင်ဝင်စေနိုင်၏။

သူ၏ဒဏ်ရာရထားသော နောက်ကျောနှင့်အတူ ဖုချန်ဇီ သူ့ကိုသူ ဟိုကလိမ်ကျစ် နှစ်ယောက်နှင့်အတူ ဗိုလ်ချုပ်အား တောင်ထိပ်တစ်ဝက်မှ ဗီလာသို့ပို့ခဲ့သည်။ အရည်အသွေးမြင့် အယ်လ်ဖာ ၏ rut မှာ ပြင်းထန်သော ကြောင့် ဤနေရာအား ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်၏။ သူ၏ rut သည်ရုတ်တရက်ကြမ်းတမ်းလာမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း? အသိပေးကာ ဖြစ်လာခြင်းလည်းမဟုတ်ပေ။

…..

တောင် ဗီလာတွင်

လိုက်ကာများမှာ အပြင်မှနေရောင်ကိုကာထားကာ ခပ်နွေးနွေးညမီးအလင်းရောင်သာ အယ်လ်ဖာအတွက်အခန်းအားလင်းနေစေသည်။ အေးစက်သော နှင်းရနံ့သည် အခန်းအား လောင်းချထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းနေလျက်။

ကျွင်းယန်ရှောင်သည် အပြင်မှ ဝင်လာသည်နှင့် နှင်းအေး အနံ့ကြောင့် အသက်ရှူသံမြန်လာရသည်။ သူလှေကားအားတက်ကာ အခန်းတံခါးအားတွန်းဖွင့်လိုက်၏။

အလင်းဖျော့ဖျော့အောက်တွင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများ ကော်ဇောပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေကာ သူတို့ကြား၌ ရေချိုးဝတ်ရုံကိုသာဝတ်ဆင်ထားသော အယ်လ်ဖာသည်ခုံတွင်ထိုင်နေသည်။

အခန်းတံခါးဖွင့်သံအားကြားသည်နှင့် အယ်လ်ဖာမျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ အကြည့်တစ်ချက်ပို့လိုက်၏။

အခန်းသည် နှင်းနှင့် ပြုလုပ်ထားဟန်ရှိသော အေးစက်သည့် အနံ့တစ်ခု ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။ နှင်းပါးများကြားတွင် rut ဝင်နေသော အယ်လ်ဖာသည် ခြေချိတ်ထိုင်နေကာ ထိုင်ခုံနောက်သို့မှီထား၏။ သူ၏ လက်ချောင်းရှည်များသည် အကျီအားကိုင်တွယ်ကစားနေသည်။

အခုမှ ရေချိုးထားဟန်တူကာ သူ၏ဆံနက်များမှာ ရေတစ်စက်စက်ကျနေလေသည်။ သူ့ဆံပင်ဖျားမှ ရေစက်များသည်ဆံပင်မှတစ်ဆင့် လည်တိုင်အားစီးဆင်းသွား၏။ ကျွင်းယန်ရှောင်၏အကြည့်များသည် အယ်လ်ဖာ၏ဖြူဖွေးနေသောညှပ်ရိုးမှ ရင်ဘတ်အထိ နီရဲနေသည်ကိုရောက်နေသည်။

သူအကြာကြီးစိုက်ကြည့်နေသည်မှာ အယ်လ်ဖာ၏ စိတ်ရှည်မှုအား စိန်ခေါ်နေဟန်တူ၏။ ကျွင်းယန်ရှောင် အကြည့်များအား ထန်ထန်ဘေးသို့ လွှဲလိုက်ကာ ကျက်သရေရှိသော အနေအထားနှင့်ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ဘေဘီ အောက်ထပ်သွားပြီး အားသွားဖြည့်လိုက်ပါလား ဟင်?”

အယ်လ်ဖာတွင်အစားစားချင်စိတ်လုံးဝမရှိပေ။ သူစိတ်ရှုပ်ကာ ရေချိုးဝတ်ရုံအောက်မှ ခြေထောက်အားဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖိနပ်မစီးထား၍ ဗလာဖြစ်နေသော ခြေဖဝါးအား သုံးကာ ကျွင်းယန်ရှောင်၏ပခုံးအား အသာကန်လိုက်သည်။

အယ်လ်ဖာသည် ဝတ်ရုံအောက်တွင်ဘာမှမဝတ်ထားချေ။ ထိုကန်ချက်သည် အားမပြင်းလှပေ။ ကျွင်းယန်ရှောင် သည်တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသကဲ့သို့ ထိုပန်းရောင်နေရာလေးအား ကြည့်ကာလည်စလုတ်အပေါ်အောက်လှုပ်သွားရသည်။

ဆောင်းရာသီ၏ နောက်ဆုံးနှင်းကျသောရက်တွင် ဖောက်သောက်ရသော ဈေးကြီးကြီးဝိုင်ကဲ့သို့ ဝီစလီနှင့်ဆေးပြင်းလိပ်နံ့သည် လေတွင်မျောနေ၏။

အယ်လ်ဖာ၏ကန်ချက်ခဏရပ်သွားကာ ထိုသူ၏ပခုံးပေါ်တွင် ရှိသောခြေဖဝါးမှာ နေရာပြောင်းသွားကာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့တောက်ပနေသော ခြေဖဝါးသည် ကျွင်းယန်ရှောင်မေးအားမော့လိုက်သည်။

“လိုချင်လား ဘေဘီ?”

ထိုင်ခုံပေါ်မှ အယ်လ်ဖာမငြင်းဆိုခဲ့ပေ။

……

အသက်ရှူသံများဆက်နွယ်နေကာ လုံးဝိုင်းသော ကုတင်တွင် အနီရောင်လိုက်ကာများသည်ဤမြင်ကွင်းအားကာထားကာ ဆက်နွယ်နေသောထိုနှစ်ယောက်အား ညမီးတစ်ခုတည်းကသာ အလင်းပေးနေသည်။

ကျွင်းယန်ရှောင် ကုတင်တွင်မှီကာ သူ၏လက်မှာ သူ့လည်ပင်တွင်မြှပ်နှံထားသော  ခေါင်းအားပွတ်သပ်နေကာ သူ၏တင်ပါးအောက်မှကြီးမားရှည်လျားသော လိင်တံမှာ အလျင်လိုကာ အပျက်ဆန်နေသော တင်ပါးလေးအား နှိုးဆွကာ ဆာလောင်နေသောအတွင်းသားအား နှိပ်စက်နေလေ၏။

ထန်ထန်ထိုသူ၏ဂလင်းအား ကိုက်ကာ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ညည်းသံအနည်းငယ်အားထုတ်လွှတ်နေသည်။ သူ၏သေးသွယ်သော ခါးမှာ စိုရွှဲနေသော အပေါက်လေး လီးကြီးအားဝါးမြိုကာ ဂလင်းအား မျိုးပွားလမ်းကြောင်းကို ဆက်တိုက်ဆောင့်ကာ အပေါ်အောက်လှုပ်ရှားနေ၏။ အခြားအယ်လ်ဖာတစ်ယောက်အား စီးနေသည့် အယ်လ်ဖာမှာအဆက်မပြတ်တုန်ယင်နေလေသည်။

“အာ့..လိမ္မာတဲ့ကောင်လေး..နက်နက်လေးခံ” ကျွင်းယန်ရှောင် လက်တစ်ဖက်မှ ဗိုလ်ချုပ်ခေါင်းအားကိုင်ကာ နောက်တစ်ဖက်မှာ အယ်လ်ဖာ၏တင်းရင်းနေသော တင်ပါးလေးအားဆုတ်နယ်ကာ မောဟိုက်နေ၏။

သူ့လည်တိုင်မှ စပ်ပြင်းပြင်းကိုက်သည်ကိုခံစားမိကာ သွေးများစီးကျလာလေသည်။ rut ဝင်နင်သောအယ်လ်ဖာ၏ ခေါင်းမှာ သူ့လည်ပင်းတွင်အခြေချထားသေးကာ သွားစွယ်များသည် အသားထံတစ်ကြိမ်ရောက်လာပြန်၏။ ထိုသူမှာ အမိန့်အား သိသိသာသာ မကျေနပ်ဟန်တူသည်။ ကြပ်နေသော အပေါက်လေးမှာတုန်ခါနေကာ လီးအားထိုဖင်ပေါက်လေးထဲထိုးဆောင့်နေသည်။ အဆက်မပြတ်ကျီစယ်မှုသည် ကျွင်းယန်ရှောင်၏မျက်လုံးများအား အနီရောင်ပြောင်းသွားစေ၏။

သူသနားဖွယ်ပြောလိုက်သည် “ဘေဘီ” သူ့အသံမှာ သိသိသာသာကွဲအက်နေကာ “နက်နက်လေး..ကျေးဇူးပြုပြီး”

ထန်ထန်စိတ်ကျေနပ်သွားရကာ ထိုသူ၏လည်ပင်းအားလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သွေးရောင်သမ်းနေသည့် နှုတ်ခမ်းအားလျက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဖြူဖွေး နူးညံ့သော အသွင်အပြင်သည် ကျက်သရေဖြင့် လှပနေသည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နို့သီးအားကိုင်ကာ ရုတ်တရက်မထိုင်ချခင် အသာအယာဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“အား..”

အယ်လ်ဖာ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ညည်းညူကာ ကြီးမားသောဂလင်းအား မျိုးပွားအဂါအတွင်းသို့ဝင်စေသည်။ ထိုအထိအတွေ့မှာ ကျွင်းယန်ရှောင်အသံတစ်ခုအားပြုလုပ်စေကာ အကြောများထောင်နေသာ သူ့လက်သည် ဗိုလ်ချုပ်၏ခါးအားကိုင်ကာ အရူးအမူးထိုးသွင်းတော့၏။ ထူထဲရှည်လျားလှသော လိင်တံသည် အသံမျိုးစုံဖြင့် အထိမခံသော အပေါက်လေးအားဆောင့်နေသည်။ အားပြင်းလွန်း၍ ဗိုလ်ချုပ်၏ဗိုက်ကိုပါရောက်မတတ်ဖြစ်နေ၏။

“အာ့ အား” ထန်ထန်အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုလူအပေါ်တွင် တစ်ဝက်လှဲလျောင်းနေကာ သားစွယ်များမှာ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ နို့သီးများအားကိုက်ခဲကာ နို့စို့သကဲ့သို့စို့နေလေသည်။

ကျွင်းယန်ရှောင်၏ ကြီးမားသောလက်မှာထန်ထန့်တင်ပါးအားကိုင်ကာ အားနှင့်ဆောင့်နေ၏။ အဆက်မပြတ်ဆောင့်နေမှုကြောင့် အသားရိုက်သံများညံလာလေသည်။ ရောင်နေသော နို့သီးအားလွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် ထန်ထန်သည် ရင်ဘတ်ကြွက်သားများအားကိုက်တော့သည်။ အသားထဲသို့ထိုးဖောက်ဝင်နေသော သွား၏အထိအတွေ့မှာ အပ်များကသို့ချွန်ထက်နေ၏။ ကျွင်းယန်ရှောင်အသက်ရှူသံပြင်းလာကာ လက်များမှာလည်း တင်ပါးတင်းတင်းအားနီရဲသည်အထိညှစ်နေလေသည်။ သူ၏ထူထဲရှည်လျားသော လီးသည် နက်နက်ဆောင့်ကာ ထိုအသံများသည် အထိမခံနိုင်သော နေရာများအားခြိမ်းခြောက်နေလေသည်။

ထိုအနေအထားကြောင့် လေနှင့်ထိတွေ့ကာ နူးညံ့သော အပေါက်လေးမှာ အဆုံးစွန်အထိ ချဲ့သွားရကာ လီးအားချုပ်ထားသည့် အဖုံးကဲ့သို့ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သွားစေသည်။ ပူပြင်းသော လီးနှင့်မြင်သာသော အကြောတို့မှာ ပို၍သိသာလာလျက်။ ကျွင်းယန်ရှောင်တင်ပါးအားလှုပ်ကာ လီးအားဝင်လိုက်ထွက်လိုက် အမြန်ဆောင့်နေ၏။ ညစ်ညမ်းသောအရည်များဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပနေသည်။ သံစဉ်ညီညီဖြင့် ဆောင့်ချက်များအား ဗိုလ်ချုပ်အားသာယာမူကြောင့် ညည်းညူသံများပြုလုပ်စေ၏။

“ဖာဆန်တဲ့အပေါက်လေးက တင်းကြပ်နေတာပဲ” ကျွင်းယန်ရှောင်မောဟိုက်စွာဖြင့် အားနှင့်ဆောင့်နေသည်။ “ဖာ့ခ် စိုရွှဲနေတာပဲ လုံးဝကိုစုပ်ထားတယ်”

“အာ့ အား” ညည်းသံများမှာ ခပ်ညုညုဖြစ်နေကာ သူ၏ခါးသွယ်သွယ်မှာလည်း မြွေကဲ့သို့ယိမ်းနွဲ့နေပြီး လီးအားရစ်ပတ်ထားသည့်စိုနေသောလမ်းကြောင်းမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ညစ်ညမ်းသောအသံများဖြင့် ဂလင်းအားစုပ်ထားသည်။ လီးအားစီးကာထိုးဆောင့်နေသော အရှိန်မှာ အယ်လ်ဖာ၏ကာမစိတ်ဖြင့် အရာရာအား သူ့အပေါက်ထဲ ထည့်ချင်နေဟန်တူ၏။

မျိုးပွားလမ်းကြောင်းမှာ စအိုလမ်းကြောင်းထက် ပို၍ ပူပြင်းတင်းကြပ်ကာ စိုရွှဲနေပြီးအတွင်းသားနံရံများမှာလည်း ဝင်ရောက်လာသူအား ညှစ်ထားလေသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်သာယာမှုကြောင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့လက်များမှာ ဗိုလ်ချုပ်၏ တင်ပါးအားလက်ရာထင် စေပြီး သူ့လီးမှာ တုရိယာတစ်ခုကဲ့သို့တုန်ခါနေကာ အားနှင့်ခက်နက်နက်ဆောင့်နေ၏။

ဗိုလ်ချုပ်သည် သာယာမှုကြောင့် အဆက်မပြတ်ညည်းနေကာ ပူလောင်နေသော လီးမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာဖြင့် ထိုလမ်းကြောင်းတွင်း၌ ညစ်ညမ်းသော အရည်များအားထွက်စေသည်။ ထိုသူမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီး သူ့လီးအား အတွင်းထည့်သို့ထိုးဆောင့်ကာ သာယာမှုအားခံစားချင်သည်မှလွဲ၍ မရှိပေ။

“အား အရမ်းကောင်းတယ်..အာ့ ..အား”

ထန်ထန် ထိုရင်ဘတ်ကြွက်သားများအား ကိုက်ခဲကာ နို့သီးခေါင်းများအားဆွဲရင်းညည်းသံများပြုလုပ်ပြီး သူ့တင်ပါးအားအနည်းငယ်လှုပ်ရှားကာ ဟန်ချက်ညီညီ လှုပ်ယမ်းနေသည်။  သူ၏အပေါက်အတွင်းမှ ကြီးမားပူပြင်းလှသော ထောင်နေသည့် အရာသည် သူ့တင်ပါးအား သာယာမှုကြောင့်တုန်ယင်နေစေ၏။

သူ့ရင်ဘတ်မှ စူးခနဲနာကျင်မှုကိုခံစားမိကာ ရုတ်တရက် ကျွင်းယန်ရှောင်အရှိန်အားမြှင့်တင်လိုက်သည်။ အယ်လ်ဖာ၏တစ်ခန္ဓာကိုယ်လုံးတုန်ယင်နေကာ သူ့အတွင်းမှ ပူနွေးမှုတစ်ခုအားဖြစ်စေကာ သူ၏မျိုးပွားလမ်းကြောင်းအတွင်း ညစ်ညမ်းသော အရည်များ ကျ၍ ညည်းညူစေသည်။ ထိုသူ၏ဗိုက်ကြားရှိထောင်နေသော လိင်တံနှစ်ခုကြားပွတ်တိုက်မှုသည် အဖြူရောင် အရည်ပျစ်ပျစ်များအား ပက်ဖြန်းလိုက်၏။

ထိုသူ၏ရင်ဘတ်အား ကိုက်ကာ နှုတ်ခမ်း၌သွေးများဆို့သွားသည်။ ဝီစကီနှင့် ဆေးလိမ်ကြီးနံ့သည် အရက်ပြင်းပြင်းနှင့်ဆင်တူနေကာ ပြင်းထန်စွာရာဂတက်ကြွစေပြီး သူမူးယစ်လာ၏။

မျိုးပွားလမ်းကြောင်းမှာရုတ်တရက်တင်းကြပ်သွားပြီး ကြီးမားသော ဂလင်းအား ဆွဲထုတ်၍ပင်မရလုနီးပါးဖြစ်သည်။ ကျယ်လောင်သော ညည်းသံဖြင့် ကျွင်းယန်ရှောင်၏ တင်ပါးအား မရပ်မနားလှုပ်ရှားနေသော စက်ကဲ့သို့ ဆောင့်စေကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းတိုက်ခိုက်နေ၏။

ပြင်းထန်သောဆောင့်ချက်များကြား၌ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် အထိမခံနိုင်သော နေရာများမှာ ရေပန်းများကဲ့သို့ အရည်များ ပက်ဖျန်းနေလေသည်။ အက်ကွဲသံဖြင့်အော်ဟစ်ကာ သူ့ဗိုက်ကြွက်သားများမှာလည်း တုန်ယင်နေပြီး ဆက်တိုက်ထိုးသွင်းရင်းဂလင်းရာပါပေါ်လာရ၏။ အယ်လ်ဖာ၏အောက်ပိုင်းမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

လီးကြီးမှာညစ်ညမ်းသောအရေကြားစိုရွှဲနေကာ ကျွင်းယန်ရှောင် အံကိုကြိတ်၍မောဟိုက်နေလေသည်။ ထူထဲဖောင်းကားနေသော လီးဖြင့် အဆက်မပြတ် အပေါက်ထဲသို့ထိုးထည့်ကာနောက်ဆုံးတွင် knot လုပ်ပြီး အရည်များထွက်သွားတော့၏။

ဗိုလ်ချုပ်သည် အပူကြောင့်တုန်ယင်နေကာ သူ့ဂလင်းအား အားနှင့်ကိုက်လိုက်၏။ ကိုက်ရာမှာပြင်းထန်ပြီးသွေးစများပင်ကျလာရသည်။ ကျွင်းယန်ရှောင်နာကျင်မှုကြောင့်မငိုပါသော်လည်း ထန်ထန်မှာသနားဖွယ်ရှိုက်ငိုတော့၏။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အားပြင်းပြင်းနှင့်ဆောင့်လိုက်ကာ အပူရည်များအတွင်းထဲကျလာသော်လည်း ပူနေသောလီးကြီးမှာ ပျော့သွားဟန်မရှိသေးပေ။ ကျွင်းယန်ရှောင် ထန်ထန်၏ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်အားနမ်း၍အရှိန်မှန်မှန်ဖြင့်ပြန်လည်ဆောင့်လာပြန်သည်။ အထိမခံနိုင်သောအယ်လ်ဖာမှာ အပူဖုံးလွှမ်းကာ သူ့တင်ပါးအားလှုပ်ရှားလာ၏။

…….

အသားချင်းရိုက်သံများ ပိုကျယ်လောင်လာ‌သည်။ ထိုသူ၏ လေးလံနေသည့် ရင်ဘတ်တွင် သေးငယ်သော ဦးခေါင်းလေးတစ်ခုမှီလျက် အမြဲရှိနေ၏။ အညိုရောင် ရင်ဘတ်ကြွက်သားများသည် ခပ်နက်နက်ကိုက်ရာများမှာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အချို့မှာ သွေးယိုစိမ့်ကာ အချို့မှာ ဒဏ်ရာအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်သည် သူ့အားလိုးရန်ခွင့်ပြု‌သော်လည်း
ကိုက်ခြင်းနှင့်ဖယ်ရိုမုန်းလွှတ်ခြင်းတွင်မူ သနားညှာတာမှု မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် တံခါး ပွင့်လာပြီး၊ ထင်ရှားသော ဖယ်ရိုမုန်းနှစ်ခုသည် rutဝင်‌နေသောအယ်လ်ဖာခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာ၏။ သို့သော် ဗိုလ်ချုပ်ခေါင်း‌တောင်မမော့ဘဲ ကိုက်ရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

“ရှီး” အန်ဂျလို၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏၊ “သူ့ကိုမင်းပဲမောင်ပိုင်စီးထားတယ်ပေါ့ ကျွင်းယန်ရှောင်”

ဖုချန်ဇီ မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ့အဝတ်အစားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချွတ်လိုက်ကာ သူ၏ ကောင်းမွန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ကုတင်နားသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်ကာ အနီရောင် လိုက်ကာအား တွန်းဖယ်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်၏။

ထန်ထန်သည် ကျွင်းယန်ရှောင်၏ထောင်မတ်နေသော လီးပေါ်တွင်ထိုင်နေရင်း ဖုချန်ဇီ ပွေ့ဖက်ခြင်းကိုခံလိုက်ရကာ သူ့နောက်ကျောသည် ဖုချန်ဇီ၏ပူနွေးသော ရင်ဘတ်နှင့်တိုက်နေ၏။ စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် ထိုသူ၏ လက်သည် ဆောင့်ခံနေရသော စအိုအား ချဲ့နေလေသည်။ တဖြေးဖြေး ကျယ်လာပြီး အရည်များ တဖျတ်ဖျတ်ထွက်လာမှသာ  အလုံအလောက် ချဲ့ထွင်ပြီးသည်ဟု သူထင်ကာ အပေါက်ဝတွင် သူ၏ဂလင်းအားဖြည်းညှင်းစွာ ထည့်လိုက်၏။

“အာ့ အား~”

ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော လိင်တံနှစ်ခုသည် စအိုကို အပြည့်ဖြည့်သွင်းထားကာ အူလမ်းကြောင်းထိပါပွင့်ဟသွားစေသည်။

နာကျင်မှုနှင့် သာယာမှုအရောနှောမှာ အဆုံးမရှိဘဲ  rutဝင်နေသော အယ်လ်ဖာသည် မောဟိုက်လာပြီးခံပြင်းမှုရော  စွဲလမ်းမှုကိုပါခံစားနေရ၏။ သူ့ရင်ဘတ်မှာ မြင့်တက်လာလိုက်ကျသွားလိုက်ဖြင့်  စိုးမိုးလိုစိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အနိုင်ယူသွားပြီး သူ့လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားကာ တစ်ချက်ထိုးရန်ယားယံနေပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သောလက်ည် တန်ထန်၏ခေါင်းအားကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ဂလင်းနားဖိလိုက်၏။ နှင်းပွင့်များကြားတွင် ဝိုင်နီ၏ အနံ့သင်းသင်းလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရင်းနှီးသောရနံ့သည် တန်ထန်၏ မငြိမ်မသက်သောစိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လာစေ၏။ သူသည် ပါးစပ်ကိုဖွင့်၍ ထိုလူ၏ဂလင်းကိုကိုက်လိုက်သည်။

“လိမ္မာတဲ့ကောင်လေး…” ထိုလူ၏လက်သည် သူ၏ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွပွတ်သပ်လိုက်ကာ အသံမှာလည်းနူးညံ့ကာ စိတ်သက်သာရာရစေလျက်။

သစ်တောထဲမှာ နှင်းများသည် အရာအားလုံးအား ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အနီးနားတွင် စပျစ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ဆောင်းလုံးနှပ်ထားသော  ဝီစကီသည် စူးရှသောအနံ့ကို ထုတ်လွှတ်ကာ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် နှင်းများကြား ရောနှောသွားတော့၏။

(Arc5)Chapter 13 End

Arc 5 ပြီးသွားပါပြီ။