[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Arc-8 Chapter-7

ဧည့်ခန်းရှိ ဖန်မီးဆိုင်းသည် တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဒေါက်တာသည် ဖိနပ်ပါးလေးတစ်ရံအား စီးထားပြီး ရုံးခန်းထဲရှိ နောက်ဆုံးတစ်ထည်ဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသော ဂျူတီကုတ်ကို ဝတ်လာလေ၏။

တိုက်ခန်းသည် အဖြူအမည်းကာလာ နှစ်ရောင်ဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အလှဆင်နေကာ မလိုအပ်သောပရိဘောဂများလည်း မရှိဘဲ သန့်ရှင်းလျက်ရှိကာ ပိုင်ရှင်၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် အကြိုက်အား ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ထန်ထန်သည် အိမ်နေရင်းစီး ဖိနပ်တစ်ရံကို ဝတ်ဆင်၍ မီးဖိုချောင်သို့ လျှောက်သွားကာ ဝိုင်နီတစ်ခွက် ထည့်ပြီး တစ်ကြိုက်တည်း မော့ချလိုက်‌လေ၏။ အနည်းငယ် အေးမြသောအရည်သည် လည်ချောင်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏ အက်ကွဲနေသော အသံအား အနည်းငယ် ပိုသက်သာစေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို သားရဲနှစ်ကောင်!

သူ၏ ဗိုက်လေးသည် ရောင်နေလျက်ရှိသေးသည်၊ ဗင်းဆင့်၏ လွှတ်ထုတ်မှုသည် တအား နက်လွန်းပြီး သုတ်ရည်များသည် အူနံရံများပေါ်တွင် ကျန်နေသေးသယောင်ရှိ၏။

ပထမအကြိမ်၏ သုတ်ရည် တချို့ကိုတော့ သူ ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီးပြီပင်။

ကျန်နေသော သုတ်ရည်များအား ထုတ်ယူရန် စောင့်ဆိုင်းနေချိန်တွင် သူသည်  ဗင်းဆင့်ဆီမှ ထပ်မံအကြမ်းဖက်ခံရပြန်သည်။

ဝိုင်ထည့်ထားသော ဖန်ခွက်ကိုချ၍ ထန်ထန် သည် ဖိနပ်အပါးလေးအား စီးလျက်ပင် သူ့အိမ်ရှိ ရေချိုးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ဟိုရေချိုးခန်းထဲ၌ ဒုတိယ gongကို သူဘာလို့မစောင့်ခဲ့သလဲ…

ထန်ထန်သည် ငတုံး မဟုတ်လို့ပေ….

ဗင်းဆင့် ကော်လာရစ်ခ်ျ ၏မိခင်မှာ တရုတ်လူမျိုးဖြစ်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူမှာ အမျိုးသမီးများနှင့် အပျော်အပါးလိုက်စားတတ်သူဖြစ်ကာ သူ့တွင် တရားမဝင်သော ကလေးများစွာရှိ၏။

သူသည် များပြားလှစွာသော တရားမ၀င်သောကလေးများထဲမှ Godfather ရာထူးသို့ အရယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူတတ်စွမ်းသမျှကိုပြသခဲ့သည်၊

အကြောက်လွန်တတ်သော မာရ်နတ်သည် လူကြီးလူကောင်းပုံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ တန်ဆာဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ ပင်ကိုသဘောသဘာဝကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

အကယ်၍ ထန်ထန်သည် ဒုတိယgong နှင့် အိမ်သို့ ပြန်လိုက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်…

သူသည် သူ့တာဝန်များကို မည်သို့ ဆက်လက်ထမ်းဆောင်မည်နည်း?

ထန်ထန် သူ့အား လှည့်စားရဲလား?

တိုက်ရိုက် သေနတ်နှင့်ပင် အပစ်ခံရနိုင်သည်!

ထန်ထန်သည် ရေချိုးခန်းအောက်တွင် ရပ်နေစဉ် “Peeping Warning” ဟူသော သတိပေးသံကို သူကြားလိုက်ရ၏။

( Peeping warning – တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ချောင်းကြည့်ခြင်းကို ခံနေရကြောင်း သတိပေးချက် )

သူ့အမူအရာသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ မျက်မှန်ကို ချွတ်ကာ ရေပန်းအား ဖွင့်လိုက်သည်။

ရေသည် သူ၏ အေးစက်သော်လည်း ရမ္မက်ဆန်လှသော မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဒဏ်ရာများကိုလည်း သူ ဆေးကြောပစ်လိုက်၏။

ထန်ထန်သည် မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက်ရှိကာ ရေစက်များသည် သူ၏ လှပသော ညှပ်ရိုး၊ အပျက်ဆန်လှသည့် ရောင်ရမ်းနေသော နို့သီးခေါင်းများနှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အကိုက်ခံရသော အမှတ်အသားများပေါ်သို့ သက်ဆင်းသွားလေသည်။

သူက တစ်ဖက်ကို လှည့်လိုက်ကာ မက်မွန်သီးမှည့်များနှင့် တူလှသော ဖြူဖြူဖွေးဖွေး တင်ပါးကို လှုပ်ရမ်းလိုက်ပုံမှာ မြင်ရသူများကို အမှန်ပင် ထန်လာစေနိုင်လေ၏။

ရေချိုးခန်းရှိ ရေပန်းပေါ်၌ အနီရောင်အလင်းသည် ရောင်ပြန်ဟပ် နေလျက်ရှိသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ရှိ အဆောက်အအုံပေါ်တွင် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ရှိသည့် လူသည် သူ့ဘေးတွင်ရှိသောကွန်ပျူတာအား လေချွန်ရင်း ကြည့်နေလေ၏။

“အပျက်ဆန်လိုက်တာ”

ပျင်းရိစွာ ထွက်ပေါ်‌လာ‌သော ထိုလေသံသည် ဖော်ပြရခက်သော အဓိပ္ပါယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ထန်ထန်သည် ရေပန်းအား ပိတ်လိုက်၏
ရေစီးကျသံများ ရပ်တန့်သွားကာ ရေချိုးခန်းတံခါးသည် ရေစိုနေသော လီလီပန်းပွင့်လေးကဲ့သို့ပင် လှပသော လက်ဖြင့် တွန်းဖွင့်လိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

စနိုက်ပါ၏ မြင်ကွင်းတွင် ရေချိုးဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရုတ်တရက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအမျိုးသား‌လေးတွင် အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် အေးစက်သော အကြည့်မျိုးရှိလေသည်။ သူ့ဆံပင်များကို မျက်နှာသုတ်ပုဝါနှင့် သုတ်နေကာ လျောကျနေသော အနက်ရောင် ရေချိုးဝတ်စုံသည် သူ့ရင်ဘတ်ရှိ ကိုက်ရာများအား လုံခြုံအောင် မဖုံးပေးထားနိုင်ချေ။

ချိတ်ငယ်များကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့သည် ထိုအရာများ၏ အောက်ပိုင်းကိုပါ ဆက်လက်ကြည့်မိစေရန် သွေးဆောင်နေလျက်ရှိ၏။ သို့သော်  အနက်ရောင် ရေချိုးဝတ်စုံသည် ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ဖုံးကွယ်ပေးထားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခံစားချက်ကို ဖန်တီးပေးထားလေသည်။

စနိုက်ပါရှိ ပစ်မှတ်သည် ထိုလူအပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ပျံဝဲနေဆဲပင်။

ယွီဇီရှု သည် မျက်လုံးအား မှေးကျဉ်းလိုက်၍ ပစ်မှတ်ကို ချိန်ထားကာ သူ့လက်ချောင်းသည် ခလုတ်ပေါ်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ခလုတ်အား လွှတ်လိုက်သည်။

စနိုက်ပါ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင်၊ ထိုအမျိုးသားလေးသည် ဖန်ခွက်ကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားသာ ဖန်ကွဲစများသည် သူ့ခြေကျင်းဝတ်အား လာစင်လေသည်။

ဖန်ခွက်ပြုတ်ကျသံသည် ပဲ့တင်သံ ထပ်သွားသယောင်ပင် ရှိ၏။

ရေစိုနေသော ဖိနပ်ပါးလေးပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော  ခြေကျင်းဝတ်ဖြူဖြူ လေးပေါ်တွင် အနီရောင်တချို့ စိမ့်ထွက်လာကာ အေးစက်ကာ ဖြူဖျော့ဖျော့ ခြေထောက်ပေါ်မှ အပြာရောင် သွေးကြောများကို ပို၍ပင် ပေါ်လွင်စေသည်။

ယွီဇီရှု ၏ အာဒမ်ပန်းသီး (လည်စေ့)သည် လှိမ့်သွားကာ ထိုခြေဖဝါးပေါ်ရှိ သွေးစက်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့အကြည့်များက တောက်လောင်နေ၏။

လျှာဖြင့် လျက်ကာ နမ်းလိုသော ဆန္ဒသည်လည်း သည်းမခံနိုင်လောက်သော တောင့်တမှုအဆင့်သို့ ရောက်သွား၏။

လက်ချောင်းများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ တုန်လှုပ်သွားကာ အသက်ရှုသံများသည်လည်း ပို၍ပင် မြန်လာဟန်ပင်။ ယွီဇီရှု၏ သွားစွယ်များပင် တုန်ခါလာသယောင်ရှိကာ သူ့ပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးများပင် စိမ့်ထွက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်သော ဤတဏှာသည် စွဲလမ်းမှုတစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း သိမ်မွေ့သော ကွဲပြားမှုများ ရှိနေလေဟန် တူ၏။

စနိုက်ပါ၏ မြင်ကွင်းထဲရှိ အမျိုးသားလေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ယွီဇီရှု ၏ ပူလောင်သော အကြည့်အောက်တွင် သူသည် တစ်ရှူးကိုယူကာ သွေးစက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ သုတ်လိုက်သည်။

“အာ….”

ယွီဇီရှုက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရေရွတ်လိုက်၏။

“နှမြောစရာပဲ…”

ထန်ထန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဖန်ကွဲစများကို သန့်ရှင်းလိုက်ပြီး မျက်လွှာချလိုက်သည်။ “Peeping Warning” ညွှန်ပြချက်သည် အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားသည်ကို သူ သတိပြုမိသည်။
ယွီဇီရှုသည် မစ်ရှင်တစ်ခုဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းပင်။ အခြား gongနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထန်ထန်သည် ချစ်ဖို့ကောင်းနေရုံဖြင့် သူ့အား အိပ်ရာထဲသို့ အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်၊ သူ့တွင် အားနည်းချက်ရှိသည်-
ပုံမှန်မဟုတ်သော အစားအစာများကို မြည်းစမ်းလိုစိတ်ပင်။

ယွီဇီရှု သည် သန့်စင်သောသွေးကို ထူးဆန်းစွာ စွဲလမ်းမှုရှိပြီး သွေး၏အရသာကိုပင် မြည်းစမ်းနိုင်သည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း မူရင်းဝတ္ထုက အသေးစိတ်မဖော်ပြထားပေ။

ဤနှစ်ခြိုက်မှုကြောင့်သာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဤgongသည် ကြာပန်းဖြူ ဇာတ်ဆောင် အန်ကျာကျင်းကို သတိပြုမိကြောင်း ရေးသားဖော်ပြထားခဲ့၏။

သူသည် အမြောက်စာဇာတ်ကောင်ဖြစ်သည့်အပြင်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ချူးဝမ့်၏ တူမငယ်တစ်ဦးလည်း ပေါ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အန်ကျာကျင်းကို လွန်ကဲစွာ ရွံရှာခဲ့ပြီး ဒုက္ခများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကာ သူမ၏ မျက်မမြင်ကဲ့သို့ အရူးအမူးဖြစ်နေသော ဦးလေး နှင့် သူမ၏ အဒေါ်အဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ကူးယဉ်နေသော ရွံရှာဖွယ် သူတော်စင်လေးကို လမ်းခွဲကြအောင် သူမသည် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။

ဇာတ်လိုက်များကို အလိုအလျောက် မျက်နှာပေးထားသည့် ဝတ္ထုဖြစ်သောကြောင့် အန်ကျာကျင်းသည် ငိုပြီးရင်းသာ ငို၏။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တူမကို သူ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ထိုgongအား သွေးမီလီလီတာတစ်ထောင်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ကာ ထို တူမဖြစ်သူကို ဖြေရှင်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အန်ကျာကျင်းသည် သူ၏ ကြင်နာမှုကြောင့် ထိုgongသည် မလုပ်ဆောင်ရသေးခင်မှာပဲ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။

ဤ ထူးခြားသောအပြုအမူသည် ထိုgongအား ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာစေသည်။

အန်ကျာကျင်း၏သွေးကို သောက်ပြီးနောက် စနိုက်ပါသမားသည် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

ထို့နောက် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒများဖြင့် ကြာပန်းဖြူလေးကို လိုက်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့လေးယောက်သည် လွမ်းမောဖွယ်ကောင်းပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိသောအဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

တကယ်တော့ အန်ကျာကျင်းသည် ကြင်နာတတ်လွန်းတာကြောင့် ထိုအော်ဒါကို ရုတ်သိမ်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါဘဲ အန်ကျာကျင်း၏ အဖေသည် သူ့အား ဆူပူခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်သာလည်း အခြေအနေသည် ခွေးသွေးများလာကာ ပိုဆိုးလာခြင်းပင်။

ထန်ထန်သည် တွေးနေရင်း သူ့လျှာကို ဖြေးဖြေးလေး သူပြန်ကိုက်လိုက်ကာ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိမ်းလိုက်၏။

ထို ကောင်မလေးက အန်ကျာကျင်းကို မုန်းနေသော်လည်း သူမသည် အဆုံးတွင် ချူးဝမ့် ၏ တူမ ဖြစ်နေဆဲပင်။

အန်ကျာကျင်းသည် ရက်အတော်ကြာ စိတ်မသက်မသာ ခံစားခဲ့ရ‌သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့သိက္ခာကို ဆည်ရန် အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုကာ အော်ဒါကို ပယ်ဖျက်ရန် မာရ်နတ်gongနှင့် ဂရုတစိုက် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ဒီကမ္ဘာပေါ်က လူတိုင်းက တော်တော်ကို စိတ်မမှန်ကြတာပဲ!

…ညဉ့်နက်ချိန်တွင် တိုက်ခန်း၏ လျှို့ဝှက်နံပါတ် တပ်ဆင်ထားသော တံခါးသော့သည် တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သို့သော် ဤအသံသည် မောပန်းနွမ်းနယ်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ဒေါက်တာကို မနှိုးနိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုလူသည် သူ့နောက်က တံခါးကိုပိတ်ပြီး အိပ်ခန်းထဲကို ပျင်းရိစွာဝင်ရောက်လာလေသည်။
မီးခိုးရောင် ကုတင်ပေါ်တွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူအုသော အသားအရည်နှင့် လူသည် အချစ်အမှတ်သားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ချိုမြိန်သော ရနံ့လေးကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

မရေမတွက်နိုင်သော မြင်သာထင်သာသော အမှတ်အသားများသည်ကျူးကျော်သူအားအဝတ်များကို ချွတ်ကာ သူ့အနားသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် ဆွဲဆောင်နေသလိုပင်။
ယွီဇီရှုသည် စိတ်ဆန္ဒအနောက်သို့ လိုက်ကာ ကုတင်၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်လာလေသည် ။

ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူအား သူ၏ စူးစူးရှရှ အကြည့်များက စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။ သူသည် သူ့အဝတ်အစားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချွတ်လိုက်၏။

လရောင်သည် လိုက်ကာမှ တစ်ဆင့်  ဖောက်ဝင်ကာ အိပ်ယာပေါ်သို့ နူးညံ့သော အလင်းရောင်သည် ဖြာဆင်းနေသည်။

အ၀တ်များ ချွတ်လိုက်သော အမျိုးသားသည် ကြည့်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ကြွက်သားများဖြင့် ကောင်းမွန်သောခန္ဓာကိုယ်ရှိသည်မှာ ချဲ့ကား ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကုတင်ပေါ်ကို တက်လိုက်သည်နှင့် တိုးလျသော ပွတ်တိုက်သံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ဒေါက်တာသည် ပင်ပန်းလွန်းနေပြီပင်။

ပြင်းထန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှစ်ကြိမ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် သူ၏ နိုးကြားမှုကိုပါ လျော့ပါးစေခဲ့ကာ ယခုမူ သူ့ အခြေအနေသည် ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်၏ သနားညှာတာမှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေတော့၏။

စောင်ကို လှန်လိုက်သောအခါ ဒေါက်တာသည် ပိုးသားညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်မောကျနေဆဲပင်။

ယွီဇီရှုသည် ထိုအမျိုးသားလေး၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး စိုစွတ်သော အနမ်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ခြေကျင်းဝတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာသည် အနာကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လေရာ၊ ကြွေကဲ့သို့ ဖြူအုနေသော အရေပြားပေါ် အနီရောင် အစင်းကြောင်းလေး ထင်ကျန်ခဲ့လေ၏။

ယွီဇီရှု ၏ အာဒမ်ပန်းသီးသည် လှုပ်ရှားသွားကာသွေးတစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာသည်အထိ အရေပြားကို လျှာဖြင့် လျက်ကာ ကျေနပ်စွာ မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

စူးရှသော နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကြောင့် ဒေါက်တာသည် အိပ်မောကျနေသော်လည်း မျက်မှောင်လေးကြုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွန့်သွားလေ၏။

ယွီဇီရှုသည် လှပလွန်းသော လည်တိုင်ကိုလေး ကိုက်လိုသည့် ဆန္ဒအား လျှော့ချလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းအား နမ်းလိုက်သည်။
သူသည် ခြေကျင်းဝတ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဆရာဝန်၏ ပိုးသားညအိပ် ဝတ်စုံကို ကြယ်သီးကို ဖြုတ်ကာ ဘောင်းဘီကိုပါ ချွတ်လိုက်၏။

ဆရာဝန်၏ ညဝတ်အင်္ကျီများသည် လျောကျနေပြီး ရင်ဘတ်တွင် အမှတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော နို့သီးခေါင်းကြီးများကို တွေ့ရသည်။

ဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်သောအခါ အတွင်းခံဝတ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် လှပသောလီးလေးသည် တောက်ပြောင်နေပြီး တွဲလောင်းကျနေလေသည်။

ယွီဇီရှု ၏ အကြည့်များသည် မီးခဲများကဲ့သို့ တောက်လောင်နေကာ အသက်ရှူသံသည်လည်း နက်ရှိုင်းလာ၏။

သူသည် ထိပ်ဖျားလေးကို လက်မဖြင့် မြတ်နိုးစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သောအခါ သူ့အောက်ရှိ တုန်လှုပ်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ရိုးတံလေးအား ဆုပ်ကိုင်ကာ နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။

“အမ်…အင်း…”

ထန်ထန်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မျက်ခုံးလေးကို တွန့်ရင်း အိပ်ရာခင်းအား ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့မျက်ခွံများသည် လေးလံနေပြီး အိပ်မက်နှင့် လက်တွေ့အား မခွဲခြားနိုင်ပေ။

ဒေါက်တာသည် မနိုးသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ယွီဇီရှု သူ့လုပ်ရပ်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဆက်လုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ပျော့ပျောင်းနေဆဲ လီး‌လေး ကို လျင်မြန်စွာ ပွတ်ဆွဲကာ ပန်းရောင်ရိုးတံလေးသည် အကြိုအရည်ကြည်များစွာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ ယွီဇီရှု၏ ပွတ်သပ်မှုအောက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထောင်လာလေသည်။

“အာ…”

တန်ထန်၏ အသက်ရှုသံများ မြန်လာကာ ငြင်းဆန်လိုသည့် စကားလုံးများသည် သူ့လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်နေလေသည်။

ယွီဇီရှု သည် သာယာမှုနှင့် နာကျင်မှုများ ရောနှော‌နေသော လီးလေးအား ကျွမ်းကျင်စွာ ကစားပေးလိုက်ရာ ရွှန်းလဲ့သော မျက်ရည်အနည်းငယ် စီးကျလာသည်။

ယွီဇီရှု၏ အာဒမ်ပန်းသီးသည် ဆရာဝန်၏ ချစ်စဖွယ်လီးလေးကို ငုံရန် ခေါင်းငုံ့ထားစဉ်တွင် လှိမ့်သွားသည်။ ဆရာဝန်၏ သည်းမခံနိုင်သော ညည်းညူသံကို နားထောင်ရင်း လီးလေးဆီမှ ထွက်လာသော အရည်များကို ပါးစပ်ထဲ အေးအေးဆေးဆေး စုပ်ယူလိုက်၏။

ယွီဇီရှု သည် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏လီးကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်သည့် သူ့လုပ်ရပ်ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ  ရူးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ထူးဆန်းသည်မှာ ဆရာဝန်၏ အနှစ်သည် ချိုမြိန်ပြီး စွဲမက်ဖွယ်အရသာ ရှိနေသည်ပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ယွီဇီရှုသည် လီးလေးအား မျိုလိုက်ကာ သူ၏ လျှာဖြင့် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လျက်လိုက် နမ်းလိုက်ဖြင့် ထန်ထန်ဆီမှ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ညည်းညူသံကို ထွက်ပေါ်လာစေပြီး မမျှော်လင့်ထားသော စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကို အဆုံးစွန်ထိ ရောက်စေခဲ့၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိ ခုန်နေသောသွေးပြန်ကြောများဖြင့် လီးကြီးသည် နာကျင်နေသည်။ ထီးကဲ့သို့ ထိပ်ဖူးသည် စိုစွတ်နေကာ သုတ်ရည်များသည် အိပ်ရာခင်းပေါ်သို့ ကျလာလေသည်။လက်ဖက်ရည်ရောင်အညိုရင့် မျက်ဝန်းများတွင် ဝေ့ဝဲနေသော ဆန္ဒများသည် အလွန်ကိုပင် ကြောက်စရာကောင်းလေ၏။

“မလုပ်… အမ်း…”

တန်ထန် တုန်တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် အိပ်ရာခင်းစကို တင်းတင်းဆွဲကာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာသည် မသိစိတ်ဖြင့် ကွေးညွတ်ကာ ထောင်နေသော လီးလေးသည် ယွီဇီရှု၏လည်ချောင်းဆီသို့ တည့်မတ်နေလေသည်။

ယွီဇီရှု သည် သူ့လည်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ လီး‌လေးအားကို မြိုပေးထားလိုက်သည်။ ထန်ထန်သည် အနည်းငယ် နာကျင်နေသော လိင်တံကို လည်ချောင်းထဲမှ ပြန်ထုတ်ချင်ပုံရပြီး တစ်ခုခုကို တိုးတိုးလေး ငြီးနေလေသည်။ ယွီဇီရှုသည် သူ့ပေါင်တွေအား တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားကာ လီးလေးကို လျှာဖြင့် လျက်ပြီးရင်း လျက်နေကာ ချိုမြိန်သော ဝတ်ရည်များကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေ၏။

ထန်ထန်သည် သာယာမှုကြောင့် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှုသံသည် ပို၍ ပြင်းလာသည်။
ထို့နောက်တွင်၊ ယွီဇီရှု သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ လီးလေးမှ ထွက်လာသော နောက်ဆုံးအနှစ်အနည်းငယ်ကို သူ၏ဗိုက်ထဲသို့ မြိုချလိုက်၏။

“ဂလု..”

ယွီဇီရှု၏ အာဒမ်ပန်းသီးသည် လှုပ်သွားကာ ယန်အနှစ်သာရကို မျိုချလိုက်ရင်း ပျော့အိနေသော ထန်ထန်၏ လိင်တံလေးသည် ထိုယောက်ျား၏ ပါးစပ်မှ ချောမွေ့စွာ လျှောကျသွားသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ယွီဇီရှုသည် စိုစွတ်နေသော လီးလေး ကို လျှာဖြင့် စေ့စေ့စပ်စပ် သန့်စင်ပေးကာ ကျေနပ်သောအခါမှ ခေါင်းကိုမော့ကာ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်၏။

သူ့အသံက အနည်းငယ် အက်ရှနေပြီး ရင်ခုန်နေဟန် ရှိသည်။

“ဒေါက်တာ အခု ကိုယ့် အလှည့်ပဲ”

Arc-8 Chapter-7 End