[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Arc8 Ch8

အိပ်စက်နေသော ဆရာဝန်သည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မပြဘဲ ညင်သာစွာ အသက်ရှူနေ၏။ ယွီဇီရှု သည် သူ၏ ခြေထောက်များကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အဝတ်ပုံထဲမှ သေးငယ်သော video recorder တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ကာ အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စက်စတင်လည်ပတ်ပြီး ထန်ထန်၏ အိပ်ပျော်နေသော မျက်နှာမှ အမှတ်အသားများ ထင်ကျန်နေသောရင်ဘက်ထိ ရိုက်ကူး၏။ အဆုံးတွင် recorder ဖြင့် ရောင်ရမ်းပြီး နီရဲနေသော ဖင်ကို အာရုံစိုက် ရိုက်ကူးလိုက်သည်။

“ဟွန့်၊ မင်းရဲ့ ဖင်က အလွန်အကျွံခံထားရလို့ ရောင်ကိုင်းနေတာပဲ” ဟု သူက တိုးတိုးညည်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများသည် နီရဲနေသော ဖင်ဝထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းသည် အူနံရံများကို ဖြဲလိုက်သောအခါ အရည်တစ်မျိုး စိမ့်ထွက်လာ၏။ recorder သည် စိုစွတ်ပြီး လှုပ်ရှားနေသော အူများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရိုက်ယူနိုင်လောက်အောင် နီးကပ်သည်။ ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုင်တွယ်မှုကြောင့် ရောင်ရမ်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။
“Mmm…”

အိပ်မက်ထဲတွင် ထန်ထန်သည် မသက်မသာဖြစ်နေပုံရပြီး သူ၏ ဖင်ကို မသိစိတ်ဖြင့် တင်းလိုက်ကာ ဝင်လာသော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ညှပ်ထားလိုက်သည်။ ယွီဇီရှု ဆွဲထုတ်သော်လည်း ညှစ်အားကောင်းသောဖင်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ထား၏။ ယွီဇီရှု၏ အသက်ရှူသံသည် လေးလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ပြန်ထုတ်နိုင်သောအခါ စိုစွတ်ပြီး ညစ်ညမ်းသော အပေါက်ကို တောက်လောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။
သူသည် သူ၏ လက်ချောင်းများမှ အရည်များကို ထန်ထန်၏ အောက်ပိုင်းဗိုက်သားပေါ်သို့ သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ပူနွေးသော လိင်တံထိပ်သည် ဖင်ဝကို ဖိကပ်လိုက်သောအခါ သေးငယ်သော ဖင်ဝသည် ချက်ချင်း ကျုံ့သွား၏။ ဆရာဝန်၏ ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူသည် တဖြည်းဖြည်း အသားနုနုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော နံရံများကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ပူပြင်းသော အပူချိန်ကြောင့် အူများသည် လူးလွန့်လာပြီး စိုစွတ်သောအရည်များ စိမ့်ထွက်လာ၏။

“အွန့်.  ..” ထန်ထန်၏ မျက်လုံးများ မှိတ်နေပြီး အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ပြင်းထန်သော ခံစားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် မသိစိတ်မှ ငြင်းဆန်သည့် စကားအနည်းငယ်ကို တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်၊ “မလုပ်နဲ့၊ ရပ်ပါတော့၊ ပူတယ်” ဟု ဆို၏။

သို့သော် သူ၏ ခုခံမှုသည် ယွီဇီရှု၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုသာ ပိုမို မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ recorder သည် ဆက်လက် ရိုက်ကူးနေဆဲဖြစ်ပြီး ရောင်ကိုင်းနေသော သေးငယ်သည့် ဖင်ပေါက်သည် ကြီးမားသော လိင်တံကို မြိုနေစဉ် ညစ်ညမ်းသော အရည်များ စီးဆင်းနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖမ်းယူနိုင်သည်။

ယွီဇီရှုသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျက်ကာ သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “မင်းရဲ့ကိုယ်က ညစ်ညမ်းနေရုံ တင်မကဘူး၊ မင်းရဲ့ အပေါက်ကလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်။ ပြောရရင် မင်းရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ ဖင်ပေါက်က ငါ့ကို အရမ်းကောင်းကောင်း စုပ်ယူထားတာပဲ” ဟု ဆို၏။

နှေးကွေးစွာ ထိုးသွင်းနေပြီး သွေးကြောများနှင့် အူနံရံများကြားရှိ နူးညံ့သော အသားများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပွတ်တိုက်နေသည်။ အတွင်းသားများသည် ကြီးမားသော လိင်တံနှစ်ခုဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကစားခံထားရပြီးဖြစ်သောကြောင့် မခံမရပ်နိုင်သော ယားယံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

မျက်လုံးများ မှိတ်လျက် ဆရာဝန်သည် ရင်းနှီးသော်လည်း မကျွမ်းကျင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ညည်းညူသံတစ်ချက် ထွက်လာသည်။

“အာ… ကျေးဇူးပြုပြီး… Mmh ha…” ခန်ထန်သည် မည်သူ့ကို တောင်းပန်နေမှန်း မသိခဲ့ပေ။ သူသည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး မျက်ခွံများ လေးလံနေကာ ခုခံရန် စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိတော့ပေ။ သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်သည် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပေါက်ကို တဒုန်းဒုန်းထိုးကာ ညစ်ညမ်းအရည်များသည် နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်နေ၏။

ယွီဇီရှုသည် သူ၏ ထိုးသွင်းအားကို ထိန်းချုပ်ကာ ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်ဖြင့် ဖင်ထဲသို့ မတူညီသော အရှိန်နှင့် အားဖြင့် ထိုးသွင်းနေသည်။ recorder မှတ်တမ်းတွင် သေးငယ်သော ဖင်ဝသည် နီညိုရောင် လိင်တံဖြင့် ကျယ်ပြန့်စွာ ဆွဲဆန့်ခံထားရ၏။ လိင်တံကို ပြန်ထုတ်လိုက်သောအခါ ပိုလျှံနေသော အရည်များသည် တောက်ပြောင်နေသည်။ အားဖြင့် ပြန်လည်ထိုးသွင်းလိုက်သောအခါ အရည်များကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး အရည်များ စုပုံလာ၏။

“အရည်တွေ အများကြီးပဲ…” ယွီဇီရှု၏ ကြည်လင်သော အသံသည် အနည်းငယ် တိုးဝင်သွားသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပေါက်သည် တင်းကျပ်ပြီး ပူနွေးနေကာ ကြီးမားသော လိင်တံကို အတွင်းမှ သေးငယ်သော ပါးစပ်များစွာဖြင့်  လျှာဖြင့်စုပ်လျက်နေသလိုခံစားရသည်။ အထိမခံနိုင်ဆုံးသော နေရာများသည်ပင် သာယာမှုတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

“ဟား… Mmh … Mm…” ထန်ထန်၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းသွားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများပေါ်နေသော နို့သီးခေါင်းများ ထောင်မတ်လာသည်။ ခြေထောက်တစ်ဖက်သည် ယွီဇီရှု၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ ခြေချောင်းများသည် သာယာမှုကြောင့် ကွေးကောက်သွား၏။

အိပ်ပျော်နေသော ပုံရိပ်သည် သာယာမှူကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ညည်းညူလာကာ ယွီဇီရှူ၏ နှလုံးသားကို ပူနွေးစေသည်။ သူ၏ လိင်တံသည် တစ်ခဏတာတွင်း ပို၍ မာကျောလာ၏။
သူသည် ထိုးသွင်းလှုပ်ရှားမှု အရှိန်ကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်လိုက်သည်။ ဆရာဝန် နိုးမလာစေရန် သူ၏ ဖင်၏ လှုံ့ဆော်ခံရသော အလယ်ဗဟိုကို တဒုန်းဒုန်းထိုးသွင်းခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့၏။ ထိုအစားအား သူသည် အူနံရံများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်တိုက်ကာ ညစ်ညမ်းသောဖင်မှ အရည်များ ပန်းထွက်စေသည်။

“အား… အရမ်းကောင်းတာပဲ…” ထန်ထန်သည် အလွန်သာယာသွားပြီး မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်တစ်စက် စီးကျလာကာ ခေါင်းအုံးပေါ်ရှိ အဝတ်စကို စိုရွှဲစေသည်။ recorder သည် သူ၏ အိပ်မက်ထဲမှ မဖွယ်မရာ အပြုအမူကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး သူ၏ တင်ပါးဆုံရိုးကို လှုပ်ခါကာ ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော လိင်တံသည် ရောင်ကိုင်းနေသော သေးငယ်သည့် ဖင်ဝထဲသို့ ဝင်ထွက်နေသည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖမ်းယူထား၏။

“မင်းက မင်းအိပ်နေတုန်းမှာ မဒိန်းကျင့်ခံရတာတောင်  ဖင်ကိုလှုပ်နေသေးတယ်” ယွီဇီရှုသည် လေးပင်စွာ အသက်ရှူကာ recorderကို  ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမှတ်အသားတွေ အများကြီးပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါက လူတစ်ယောက်တည်းက လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး… ဟွန့်…”

သူသည် ထိုအမှတ်အသားများကို ဖုံးကွယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်သော်လည်း နောက်မှ ဆရာဝန် သတိထားမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်  recorder ကို ခေါင်းအုံးဘေးတွင် ထားလိုက်ပြီး မကျေနပ်သည့် လေသံဖြင့် ရောင်ကိုင်းနေသော ရင်သားအား ကိုက်လိုက်၏။

သူ၏ ခင်ပွန်းကို သစ္စာဖောက်သော  မိန်းမပျက်တစ်ဦးကို အပြစ်ပေးနေသကဲ့သို့ သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်းသည် အဆက်မပြတ် ထိုးသွင်းနေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် လျှာသည် အမှတ်အသားများပတ်လည်ကို ဆက်လက် လျက်နေသောကြောင့် ဆရာဝန်သည် မကြာမီ နိုးလာနိုင်ကဲ့သို့ ညည်းညူနေ၏။

ဆရာဝန်၏ နို့သီးခေါင်းများပေါ်ရှိ ကိုက်ရာများသည် တောက်ပနေသည်။ ယွီဇီရှုသည် အသက်ရှူသံ ပြင်းထန်စွာဖြင့် စတင်ကာ နို့သီးခေါင်းမှ အရည်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုခဲ့ပြီး သူ၏ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားနေသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကိုက်လျက်ကာ ပိုင်ရှင်ကိုပင် သတ်နိုင်သည့် ခွေးရူးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေ၏။

“အာ… အွန့်ဟာ…” ထန်ထန်သည် အိပ်ရာခင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ တင်ပါးဆုံရိုးများ မြင့်တက်လာကာ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်စေသော ထိုးသွင်းမှုများကို မသိစိတ်ဖြင့် လိုက်ပါမိနေသည်။

အခန်းသည် ပူနွေးသော လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ နူးညံ့သော နှင်းကဲ့သို့ အသားအရေသည် ချွေးပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညည်းသံများနှင့် သူ့၏ ချစ်စဖွယ် ပုံစံတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အရင်က တည်ငြိမ်ပြီး ယဉ်ကျေးသော ဒေါက်တာထန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာထင်ရှားနေလျက်။

ယွီဇီရှုသည် သူ၏ ရှေ့ပြေးလေ့လာမှုကို ပြုလုပ်ပြီးခဲ့ပြီး ယခု ထိုဆန့်ကျင်ဘက်ပုံစံကို မျက်မြင်တွေ့ရှိသောအခါ သူ၏ လိင်တံသည် ပို၍ပင် မာကျောလာကာ ပို၍ ကြီးထွားလာ၏။ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ထိုးသွင်းရင်း အသံကို နှိမ့်ကာ “ဒေါက်တာထန်… မင်းက တကယ့် အပျက်ကောင်လေးပဲ။ မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လိင်တံမရှိရင် မနေနိုင်ဘူးဆိုတာ ဆေးရုံက ဆရာဝန်နဲ့ သူနာပြုတွေ သိရင် ဘယ်လို တုံ့ပြန်ကြမလဲလို့ ငါ တွေးမိတယ်။ ဘယ်လောက် စိတ်ဝင်စာဖို့ကောင်းလိုက်မလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ထန်သည် သူ၏ စကားများကို ပြန်မဖြေနိုင်ဘဲ ပြင်းထန်သော ထိုးသွင်းမှုများကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်နေ၏။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ နိုးထရန် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကြီးမားသော လိင်တံသည် ဆက်လက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေသောကြောင့် တပ်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖင်ဝသည် အလွန်အကျွံ အရည်များ စိမ့်ထွက်နေသည်။ သေးငယ်သော ဖင်ပေါက်သည် ရောင်ကိုင်းပြီး နီရဲနေကာ လိင်တံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထား၏။ ထိုယောက်ျား၏ ပူနွေးသော အင်္ဂါသည် အသားနုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်သောအခါ ချောမွေ့ပြီး ချွဲကျိသော ညစ်ညမ်းသော အူသည် ကွန်ဒုံးတစ်ခုကဲ့သို့ လိင်တံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ်တွယ်ကာ အဆက်မပြတ် လူးလွန့်နေသည်။ယွီဇီရှုသည် သာယာမှုကြောင့် ညည်းညူကာ သူ၏ တင်ပါးဆုံရိုးများကို လှုပ်ရှားခြင်းကို မရပ်နိုင်တော့ဘဲ ဖင်ပေါက်ကို လှုံ့ဆော်နေ၏။

“အွန့် အား…” ထန်ထန်သည် အသက်ရှူသံပြင်းစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ထိုးသွင်းမှုများသည် အလွန်အကျွံဖြစ်ပြီး ဆရာဝန်သည် နိုးလာမည့်ပုံမပေါ်သော်လည်း သတိရလာမည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် တွေ့ရ၏။

ယွီဇီရှုသည် လေးပင်စွာ အသက်ရှူရင်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်လိုက်၏။ အူနံရံများသည် လိင်တံကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အပေါ်မှ တုန်ခါမှုကိုပင် ခံစားနေရသည်။ သို့သော်လည်း ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ဆရာဝန်သည် ပြင်းထန်သော ထိုးသွင်းမှုများ မရှိသောကြောင့် သူ၏ ခုခံမှုကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချလိုက်ပြီး  ငိုက်မျဉ်းသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ယွီဇီရှုသည် မခံနိုင်တော့ဘဲ တုန်ခါနေသော၊ ဖောင်းကားနေသော သူ၏လိင်တံဖြင့် စအိုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သောကြောင့် ညစ်ညမ်းသောအပေါက်မှ အရည်များ ပန်းထွက်လာ၏။ ထန်ထန်သည် ညည်းညူကာ ခါးကို ကော့လိုက်ပြီး သူ၏ သေးငယ်ပြီး ရောင်ရမ်းနေသောလိလိင်တံသည် ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါနေပြီး မတ်တောင်နေသော်လည်း အနည်းငယ် တုန်ခါပြီးသည့်တိုင် ဘာအရည်မှ ထွက်မလာပေ။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူသည် အိပ်ရာခင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျကာ လိင်တံကို  ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“အား…” ထန်ထန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး လူးလွန့်သွားပြီး သူ၏ အပျက်ဆန်သောအပေါက်သည် ကြီးမားသော လိင်တံကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထား၏။ အူနံရံများ၏ နူးညံ့သော အသားများသည် ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ရောင်ကိုင်းနေလျက်။ လိင်တံ၏ သွေးကြောများပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်နေသောကြောင့် ကြွက်သားများ ဆက်လက် ကျုံ့နေပြီး ညစ်ညမ်းသောအရည်များ အမြောက်အမြား ထွက်လာ၏။

“Fuck” ယွီဇီရှု၏ နဖူးတွင် သွေးကြောများ ထောင်ထလာပြီး သူ၏ လိင်တံသည် ကြီးထွားလာကာ တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားသော ဖင်ပေါက်ကြောင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအပျက်ဆန်သောအပေါက်သည် စုပ်ယူရာတွင် အလွန်ကောင်းမွန်လွန်း၏။ လှုပ်ရှားနေသော လိင်တံကို လျှာကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများစွာဖြင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လျက်နေသည်။ ယွီဇီရှုသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်လုနီးပါးဖြစ်ကာ အားဖြင့် အပေါက်ကို တဒုန်းဒုန်းထိုးသွင်းနေသည်။ ဆရာဝန်၏ ဖြူဖွေးသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ လူးလွန့်နေပြီး သူ၏ အေးစက်သော မျက်နှာသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားကာ ခေါင်းအုံးသည် အရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေ၏။

“မင်းက အပျက်ကောင်ပဲ၊ အွန်းဟာ့… ဘာလို့ ဒီလောက် တင်းကျပ်နေတာလဲ?” ယွီဇီရှု၏ လင်းလက်သော မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံသည် ပူပြင်းလာ၏။ သူ၏ အားကောင်းသော ထိုးသွင်းမှုများသည် အလွန်မြန်ဆန်သောကြောင့် ထန်ထန်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ အသက်ရှူသံ ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မတော်တဆ ခေါင်းအုံးပေါ်မှ recorder ကို တိုက်မိလိုက်၏။

ယွီဇီရှုသည် လေးပင်စွာ အသက်ရှူရင်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် recorder ကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ချိန်ညှိကာ နီရဲပြီး အမြှုပ်ထနေသော ဖင်ဝဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် လိင်တံသည် နီရဲပြီး အမြှုပ်ထနေသော စအိုထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ ဖင်ဝသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နီရဲရဲအရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လိင်တံ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အထူးပြုလုပ်ထားသော ကွန်ဒုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အားနည်းစွာ လက်ခံနေသည်။

“အာ-ဟား… အွန့်နိုး… မလုပ်နဲ့… ရပ်ပါတော့…ဟင့်..ဟင့်” ထန်ထန်သည် အိပ်မက်ထဲတွင် ထပ်မံ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အသည်းအသန် တောင်းပန်နေ၏။ သူ၏ လေးလံသော မျက်ခွံများသည် မဖွင့်နိုင်တော့ဘဲ အားနည်းစွာ ညည်းညူနေပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ငိုကြွေးသံပင် ပါဝင်လာသည်။

ယွီဇီရှုလည်း ပြီးလိုက်သင့်သည်ဟု ထင်သည်။ သူတို့တွင် နောက်ထပ်ရက်များစွာ ကျန်ရှိနေပြီး ယနေ့သည် အကောင်းဆုံးအချိန် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် ဆရာဝန်၏ ကွေးနေသော ခြေထောက်များကို ဖိချလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားလိင်တံသည် စတင်ထိုးသွင်းကာ လျင်မြန်သော ထိုးသွင်းမှု အချက်လေးရာ သို့မဟုတ် ငါးရာအထိ တဖြည်းဖြည်း ထိုးသွင်းလိုက်၏။ လိင်တံသည် ပျော့ပျောင်းသော စအိုကို ကျယ်စေကာ အရည်များ ပန်းထွက်စေသည်။ ထန်ထန်သည် ညင်သာစွာ ညည်းညူကာ သာယာမှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေ၏။

ယွီဇီရှုသည် အထွတ်အထိပ်ခံစားမှုဖြင့် အသက်ပြင်းစွာ ရှူသွင်းကာ သူ၏ ထင်ရှားသော အသံဖြင့် “ငါ ပြီးတော့မယ်… အာ့ ဟုတ်တယ်… မင်းရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ အူထဲကို ငါ ပန်းထုတ်တော့မယ်! ဟာ့… မင်းက အပျက်ကောင်ပဲ… အခုကစပြီး… တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဘယ်တော့မှ မကြိုးစားနဲ့!!” ဖောင်းကားနေနေသော လိင်တံသည် စအိုထဲသို့ အားဖြင့် ဝင်ရောက်သွားကာ ဆရာဝန်၏ အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ပူလောင်သော သုက်ရည်များ ရူးသွပ်စွာ ပန်းထွက်လာ၏။

သုက်ရည်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထန်ထန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး လူးလွန့်နေပြီး မျက်လုံးများကို မှေးလျက် ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် အံ့အားသင့်စွာ ငေးမောနေပြီး နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောတော့မည့်ဟန်ရှိသော်လည်း နောက်ခဏတွင် သူသည် နက်ရှိုင်းသော အိပ်စက်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွား၏။

ကျေနပ်သွားသော ယွီဇီရှုသည် မောဟိုက်စွာဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ လှဲလျောင်းလိုက်သည်။ သာယာမှုကိုခံစားပြီးနောက် သူသည် စီးကျနေသောဖင်မှ လိင်တံကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျုံ့နေသော ဖင်သည် ဆက်လက် တုန်ခါနေပြီး လိင်တံ ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ အဖြူရောင် အရည်များ ပန်းထွက်လာကာ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသော ဧည့်သည်၏ recorder တွင် အားလုံး ရိုက်ကူးထားလိုက်၏။

ယွီဇီရှုသည် အရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းလိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးကို ထောင်ထားလိုက်သည်။ သူသည်ငုံ့ကြည့်ကာ ထန်ထန်၏ နှုတ်ခမ်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သွားစွယ်များကို ပြသကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကဲ ကဲ. အခုကစပြီး လိမ်လိမ်မာမာနေ။ မင်း ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင် လုပ်ရင် ငါ ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“Goodnight, ကောကော”
တံခါးပိတ်သွားသောအခါ အိပ်ရာပေါ်ရှိ လူသည် သူသည် ငိုက်မျဉ်းဟန်ဆောင်နေရာမှ မျက်လုံးများ ဖွင့်လာ၏။ သူ၏ ရေလဲ့နေသော အကြည့်တွင် အိပ်ငိုက်သည့် လက္ခဏာ မတွေ့ရပေ။ သူသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် သန်းဝေကာ စောင်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကွေးကောက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကျက်သရေတို့ကြောင့် သူသည် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဘိန်းပန်းတစ်ပွင့်နှင့် တူနေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရာဇဝတ်မှုများကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ချိုမြိန်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။သူသည် တခစ်ခစ်ရယ်ကာ
“Good night…  နှာဘူးကောင်လေး.” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နောက်နံနက်တွင် ထန်ထန်သည် မျက်လုံးများဖွင့်ကာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူ ထထိုင်လိုက်ကာ ဘာမှမသိဟန်ဆောင်လိုက်၏။ သူ အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခြေထောက်များ အားနည်းသွားကာ ကော်ဇောပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ရှက်ရွံ့သွားသော ဆရာဝန်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသော်လည်း ထိုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ မနေ့က ထိုလူနှစ်ဦးသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည့်မတ်ရန် ရုန်းကန်ကာ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များဖြင့် ရေချိုးခန်းထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဗီရိုထဲတွင် သေသပ်စွာ မီးပူတိုက်ထားသော အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီများ တန်းစီ၍ ချိတ်ဆွဲထား၏။ ထန်ထန်သည် အနည်းငယ်ကို ကောက်ယူကာ ဆေးရုံသို့ ယူသွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် ရုံးခန်းတွင် အမြဲထားလေ့ရှိသော နှစ်ထည်သည် မသုံးနိုင်တော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးဖြစ်သောကြောင့် မမျှော်လင့်သော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင် သူ လဲလှယ်ရန် အဝတ်အစားများ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

မနေ့ကအကြောင်းကို တွေးတောရင်း ဆရာဝန်၏ မျက်နှာသည် အလွန် မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်လာသော်လည်း ယနေ့အတွက် ခွဲစိတ်မှု နှစ်ခု စီစဉ်ထားပြီး လူနာများက သူ့ကို စောင့်နေကြ၏။ သူသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးဘဲ ခွဲစိတ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ဆေးရုံသို့ သွားရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

မျက်မှန်နှင့် အနက်ရောင် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားသော ထန်ထန်သည် ရှပ်အင်္ကျီကို ရွေးချယ်ရာတွင် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ သူသည် မနေ့က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ချည်နှောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော လည်စည်းကို ပြန်သတိရသွား၏။ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူသည် အနက်ရောင် လက်ရှည်အင်္ကျီကို အမြန်ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ကာ သူ၏ အိတ်ကို ဆွဲယူပြီး အိမ်မှ ထွက်သွားသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီမှာ ထားပေးပါ”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
တံခါးပိတ်လိုက်သောအခါ ထန်ထန်သည် သူ၏ နားထဲတွင် ရှင်းလင်းသော ယောက်ျားအသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပြီး အခြား စကားပြောနေသော အသံများနှင့် တိုးတိုးပြောဆိုသံအချို့ ရောနှောနေသည်။

သူသည် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘေးအိမ်တွင် နေထိုင်သော သူ၏ အရင်အိမ်နီးချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။  ထိုလူသစ်များသည် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောင်းရွှေ့နေသည်။ ထန်ထန်သည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသည် ထိုမိသားစုကို အတော်ကြာကြာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သည်ကို မှတ်မိပြီး သူတို့တွင် ပြောင်းရွှေ့ရန် အစီအစဉ်ရှိပုံမပေါ်ပေ။ သို့သော် ထိုသည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခြင်း မရှိပေ။

ဆရာဝန်သည် သူ၏ ဘောင်မပါသော မျက်မှန်ကို ပြန်ပြင်လိုက်ပြီး သူ၏ ပစ္စည်းများကို ဓာတ်လှေကားဆီသို့ သယ်သွား၏။ အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော သူ၏ ပုံရိပ်သည် ကြွေပြားခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသည်။ သို့သော် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သာယာသော ယောက်ျားလေးအသံကြောင့် သူ ရပ်တန့်သွား၏။

“ဟေ့၊ ခဏလေးစောင့်ပါဦး”

ထန်ထန်သည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ လင်းလက်သော လူငယ်တစ်ဦးသည် သူ့ဆီသို့ ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အားကစားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရွှင်လန်းသော အမူအရာကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူသည် ဆရာဝန်ထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာ မြင့်၏။ သကြားလုံးတစ်လုံးကို သူ့အား ကမ်းပေးရင်း သူသည် သွားစွယ်များကို ပြသကာ ပြုံးလိုက်ပြီး
“ဟယ်လို၊ ကျွန်တော်က ယွီဇီရှုပါ၊ ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်နီးချင်းအသစ်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်သည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးကာ “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်… ကောကော” ဟု ပြောလိုက်သည်။

တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ အပျက်ကောင်လေး

Arc 8 Chapter 8 end