Chapter 30
World 3 Chapter 3
ရိုးအတဲ့ ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ကို ဖြားယောင်းကာ လက်ချောင်းတွေနဲ့ နောက်ပေါက်ကို လမ်းကြောင်းဖောက်၍ သူ့ကိုပါ အတူတူပါဝင်လာအောင် သွေးဆောင်ခြင်း၊ နောက်ပေါက်ထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းခြင်း နှင့် ရိုးအတဲ့ ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံ
===
“အု့ နာတယ်… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းနေသည်။
နောက်ပေါက်ထဲကို သူစိမ်းအရာတစ်ခု ဝင်လာတဲ့ ခံစားချက်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို တင်းမာသွားစေပြီး နာကျင်လွန်းလို့ မျက်နှာမှာ ချွေးတွေတောင် ထွက်လာစေသည်။
“ထုတ်လိုက်တော့! ကျိုးဝေ့ချီ!”
အဲဒီလိုနေရာမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး?
အရမ်းရွံစရာကောင်းပြီး အရမ်းရှက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ဒီသောက်နှာဘူးကောင်! စာတော်ပြီး နာမည်ကြီးနေတဲ့ ကောင်လေးက နှာဘူးတစ်ကောင်ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ?
ပြီးတော့ အဲဒီလောက် လျှို့ဝှက်ပြီး ရှက်ဖို့ကောင်းတဲ့ နေရာမျိုးကို သူကိုယ်တိုင်တောင် တစ်သက်လုံး ထိမှာမဟုတ်ဘူး…. ဒီလူက ဘယ်လိုနှာဘူးမျိုးမို့လို့ ဒီလိုအကျင့်မျိုး ရှိနေရတာလဲ?
“ရှူးး~ … တိတ်တိတ်နေ~”
ကျိုးဝေ့ချီက ညင်သာတဲ့အသံနဲ့ ပြောရင်း လက်ချောင်းကို အထဲသို့နည်းနည်း ထပ်တိုးလိုက်သည်။
“အ့ ကျိုးဝေ့ချီ မင်း… မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်နေတာလဲ!”
ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ နောက်ပေါက်က ဘာလို့မှန်းမသိဘဲ ပြဲအာသွားတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားနေရ၏။ တစ်ခုခုက နည်းနည်းချင်းဆီ ချဲ့ကားပေးနေသလိုပဲ။ အဲဒီခံစားချက်က ရှက်ဖို့လည်းကောင်းသလို ဒေါသလည်း ထွက်ဖို့ကောင်းနေသည်။
သူက သူ့အပေါ် ဖိထားတဲ့ ကျိုးဝေ့ချီကို တွန်းဖယ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ နောက်ပေါက်က နာကျင်မှုကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေကာ သူ့အပေါ်ကလူကို ဘယ်လိုမှ တွန်းမရပေ။
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို မလွှတ်ပေးဘဲ ခေါင်းမော့ကာ သူ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ရှန်ထျန်းဟောက်၊ မိန်းမတွေနဲ့ တွေ့ဖူးလား?”
ရှန်ထျန်းဟောက် ကြောင်သွားပြီး ချောမောတဲ့မျက်နှာလေးက ချက်ချင်းပဲ နီရဲသွား၏။ ‘ ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ဘေးမှာ မိန်းမရှားပါ့မလား? သေချာပေါက် မရှားဘူးပေါ့! ‘
“သေ… သေချာတာပေါ့!”
ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရင့်နေတဲ့ ကျိုးဝေ့ချီအတွက်ကတော့ သူ့ရဲ့ အဆင်မပြေတဲ့ လိမ်ညာမှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိလိုက်သည်။
ဒီကောင် မိန်းကလေးတွေရဲ့ လက်ကိုတောင် ကိုင်ဖူးပါ့မလား? လိင်ကိစ္စတွေ၊ လိင်ဆက်ဆံတာတွေဆိုတာတော့ ဝေလာဝေးပေါ့ … သူက မိန်းမတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကိုတောင် ဘာမှသိမှာ မဟုတ်ဘူး။
“အဲဒါဆို… အပြာကားတွေရော ကြည့်ဖူးလား?”
ကျိုးဝေ့ချီက ဆက်ပြီး စနေလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် ကြည့်ဖူးတာပေါ့!”
ရှန်ထျန်းဟောက်က အသံပိုကျယ်လာ၏။ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကြီးတဲ့ X ကျောင်းရဲ့ ကျောင်းတွင်းလူမိုက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အပြာကားကိုတောင် မကြည့်ဖူးဘူးလို့ ပြောရမှာ ရှက်စရာမကောင်းနေဘူးလား?
ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုလုပ်လေ သူဟန်လုပ်နေမှန်း ပိုသိသာလေပဲ။
‘ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီရိုးအတဲ့ကောင်လေးက မိန်းမနဲ့ယောက်ျားကြားက ကိစ္စတွေကို ဘာမှမသိဘူး။ ပြီးတော့ ဒါက ကျောင်းတွင်း မယ်ရီဆူးဝတ္ထုဆိုတော့ ယောက်ျားနဲ့ယောက်ျားကြားက ကိစ္စတွေကိုဆိုရင် ပိုလို့တောင် ဘာမှသိမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့’ ဒါကြောင့် ကျိုးဝေ့ချီက တိုးတိုးလေး ရယ်ချလိုက်သည်။
“ရှန်ထျန်းဟောက်၊ မင်းက တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းတာပဲ။”
ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟောက် ကြားသွားတော့ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွား၏။
“မင်းမှ ချစ်စရာကောင်းတာ၊ မင်းတစ်မိသားစုလုံးကမှ ချစ်စရာကောင်းတာ။ မင်းက အရူးလား ကျိုးဝေ့ချီ!?”
သူ့အမြင်မှာတော့ ‘ချစ်စရာကောင်းတယ်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူ့ကို ဆဲနေတာပဲလေ။
ထို့အချိန်တွင် ကျိုးဝေ့ချီကတော့ အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ဒူးကိုသုံးပြီး သူ့ခြေထောက်တွေကို အတင်းခွဲလိုက်ကာ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ နောက်ပေါက်ထဲက လက်ချောင်းကိုလည်း နောက်ဆုံးတော့ သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် ပြန်လုပ်နေတော့၏။
“အ့ နာတယ်! ကျိုးဝေ့ချီ! ထုတ်လိုက်စမ်း! မင်းက အရူးလားဟ?”
ရှက်ရွံ့မှုနဲ့ ဒေါသတွေကြောင့် ရှန်ထျန်းဟောက်က တုန်ယင်နေပေမဲ့ လူကိုတော့ တွန်းမဖယ်နိုင်ချေ။
“သတ္တိရှိရင် လာချလေ၊ ဒါက ဘာလုပ်တာလဲကွ? အု… မလုပ်… အရမ်းနာတယ်… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်က နေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်နေပေမဲ့ သူက အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ သူဌေးသား ဒုတိယမျိုးဆက်လေ…. အထူးသဖြင့် သူ့အဖေက အသက်ကြီးမှ ရထားတဲ့ သားလေးဆိုတော့ ဒီသားကို ဘိုးဘေးတစ်ယောက်လို အလိုလိုက်ထားတာကိုး။ ပြီးတော့ သူကလည်း လူတိုင်းက အလိုလိုက်တာကို အသားကျနေပြီ။ ဒါ့အပြင် ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ဆိုတော့ လူတိုင်း သူ့ကို ကြောက်ပြီး သူ့ကိုတွေ့ရင် ခေါင်းငုံ့ကြတာ သူ တစ်ခွန်းပြောရင်တောင် ဘယ်သူမှ ပြန်မပြောရဲကြဘူး။
ဒါကြောင့် ကျိုးဝေ့ချီလို သူ့ကို တစ်စက်လေးမှ ဂရုမစိုက်တဲ့သူက ဒါ ပထမဆုံးပဲ။
“မင်း အား… မင်း ငါ့ကို လွှတ် ၊ ချမယ်ဆို… အု… ”
ကျိုးဝေ့ချီက ပြုံးပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ သူ့ကို နမ်းလိုက်ပေမဲ့ ရှန်ထျန်းဟောက်က ခေါင်းလှည့်ပြီး ရှောင်လိုက်၏။
ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်းတွေပေါ်မှာ ချောဆီရှိနေတော့ သူ့ရဲ့ ဝင်ထွက်မှုတွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ချောမွေ့လာကာ ကျိုးဝေ့ချီက စကားနဲ့ စတင် နှိုးဆွတော့၏။
“မင်းက X ကျောင်းရဲ့ ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ဆို၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုးအနေရတာလဲ? ဒီလောက်လေးတောင် မလုပ်ဖူးဘူးလား၊ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် သနားစရာဘဲ …။”
ကျိုးဝေ့ချီက တမင်သက်သက် လှောင်ပြောင်တဲ့ လေသံနဲ့ သူ့ကို ဆွလိုက်သဖြင့် ရှန်ထျန်းဟောက် ကြားလိုက်တော့ ထင်တဲ့အတိုင်း ဒေါသထွက်သွား၏။
“ဘယ်သူက ရိုးအလို့လဲ ခွေးကောင်?”
“အနမ်းတောင် မခံဖူးဘူးမလား၊ မင်း ခုနက အရမ်းကို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ပုံပဲ။”
ကျိုးဝေ့ချီက ညှာတာမှုမရှိဘဲ သူ့ကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။
“လျှောက်မပြော… အ့… အား၊”
ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီး နီရဲသွား၏။ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်းက တစ်ချက်တည်းနဲ့ အထဲကို ဝင်သွားပြီး ပိုပိုပြီး ချောမွေ့လာကာ သိပ်မနာတော့သလို ရှန်ထျန်းဟောက် ခံစားလိုက်ရသည်။
“ငါ နမ်းဖူးတဲ့ မိန်းကလေးတွေက မင်းခေါင်းပေါ်က ဆံပင်တွေထက်တောင် များသေးတယ် အု… ”
“ဟားဟား~”
ကျိုးဝေ့ချီက တိုက်ရိုက် ရယ်ချလိုက်သည်။
“အဲဒါဆို အဲဒီမိန်းကလေးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ခုနက အနမ်းက ဘယ်လိုနေလဲ?”
“အရမ်းကို စုတ်ပြတ်နေတာပဲ~”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ငြင်းလိုက်ပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ တုန်ယင်လာ၏။
“ဒါပေမဲ့ ငါကြည့်ရတာတော့ မင်း အရမ်းသာယာနေသလိုပဲနော်~။”
“တောက်စ် ၊ မင်းကမှ သာယာတာ! အ့ ဟ့… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ… လက်ကိုထုတ်လိုက်~”
ကျိုးဝေ့ချီက ပြုံးပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အတင်းအကျပ် ထပ်နမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ရှန်ထျန်းဟောက် မရှောင်နိုင်တော့ဘဲ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ အနမ်းတွေကို ငြိမ်ခံနေရုံကလွဲလို့ ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။
ရှန်ထျန်းဟောက်က နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ရှူမဝအောင် အနမ်းခံလိုက်ရပြီး မျက်လုံးတွေတောင် ပြာဝေလာတော့၏။ အဲဒီကျမှ ကျိုးဝေ့ချီက အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
“တွေ့လား၊ မင်း အရမ်းကို သာယာနေတာပဲလေ။”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ပါးစပ်မာမာနဲ့ လက်မခံပေမဲ့ ကျိုးဝေ့ချီက ဆက်ပြောလိုက်၏။
“ဒီထက်ပို စိတ်လှုပ်ရှားရတာမျိုးရော မစမ်းချင်ဘူးလား?”
“ဘာ?”
“ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကြားမှာလည်း လုပ်လို့ရတယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား?”
“ဘာလုပ်တာလဲ?”
ရှန်ထျန်းဟောက်က အခုချိန်ထိ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲဆိုတာ နားမလည်သေးပေ။
“လိင်ဆက်ဆံတာလေ၊ ဒါမှမဟုတ်… လိင်မှုကိစ္စ လုပ်တာပေါ့။”
ကျိုးဝေ့ချီက ထပ်ရယ်လိုက်ပြန်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ လက်ကိုဆွဲပြီး သူ့ရဲ့ ဖောင်းမောက်နေတဲ့ နေရာပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် တင်ပေးလိုက်၏။
“မင်း… နှာဘူးဘဲ!”
ရှန်ထျန်းဟောက်က အံ့ဩဒေါသထွက်ပြီး လက်ကို အတင်း ပြန်ရုတ်ပေမဲ့ ကျိုးဝေ့ချီက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိထားသည်။
“စမ်းကြည့်ပါလား၊ အရမ်းကောင်းတာ။”
ကျိုးဝေ့ချီက လောကဓံမကြုံဖူးသေးတဲ့ ရိုးအတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လေးကို စတင် ဖြားယောင်းတော့၏။
“အား~”
ကျိုးဝေ့ချီက ရုတ်တရက် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ထပ်ထည့်လိုက်တာကြောင့် ပြောပြလို့မရတဲ့ ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြီးတော့ ခုနကလို ပြဲလန်သွားတဲ့ နာကျင်မှုကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဲဒီနေရာမှာ ပြောပြလို့မရတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်လာ၏။
“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှော့ထား။”
ကျိုးဝေ့ချီက ညင်သာတဲ့အသံနဲ့ ချော့ပြောလိုက်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်မို့လို့လားတော့ မသိပေမဲ့ ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေးတွေကလည်း လိင်ကိစ္စကို အစူးစမ်းဆုံး အရွယ်ဖြစ်နေလို့လား ဒါမှမဟုတ် ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လေသံက အရမ်းကို ဖြားယောင်းနိုင်လွန်းလို့လား။ ဘာကြောင့်ဘဲဆိုဆို ရှန်ထျန်းဟောက်တစ်ယောက် ကျိုးဝေ့ချီ ပြောတဲ့အတိုင်း မသိမသာ လိုက်လုပ်မိသွား၏။
စနစ်ကပေးတဲ့ ချောဆီမှာ အထူး ကာမနှိုးဆွတဲ့ အာနိသင် ပါနေတာကြောင့်လည်း ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ အာရုံခံစားလွယ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ပေါက်ပေါ့ ။
ကျိုးဝေ့ချီက လက်ချောင်းနဲ့ အသွင်းအထုတ် လုပ်လိုက်ရုံနဲ့ စိုစွတ်ပျော့ပြောင်းလာ၏။ ဒါပေမဲ့ ဒီရိုးအတဲ့ ကောင်လေးကို အရှက်ရစေတာကတော့ ဘာလို့မှန်းမသိဘဲ သူ့ရဲ့ လိင်တံက မတ်တောင်လာတာပင်။ သူ့ရဲ့အရာက သံမဏိလို မာကျောနေပြီး ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ ရှေ့မှာဖြစ်နေတော့ အရမ်းကို ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းလှသည်။
“အ့ အင်း~… နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်… ”
ကျိုးဝေ့ချီက လက်ချောင်း သုံးချောင်းအထိ ထည့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ရှန်ထျန်းဟောက်က နောက်ဆုံးမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာကို သတိထားမိသွားသည်။ အထူးသဖြင့် အနောက်ပေါက်ပင်။
ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ အသွင်းအထုတ်နဲ့အတူ နောက်ပေါက်ကနေ တုန်ယင်မှုတွေ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဲဒီလို ပြောပြလို့မရတဲ့ ယားကျိကျိ ခံစားချက်က လျှပ်စီးကြောင်းလို တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဝိညာဉ်အထိ ရိုက်ခတ်ကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ယင်သွားစေ၏။
ဒါက သူ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ ခံစားချက်ပဲ။ အရမ်းရှက်ဖို့ကောင်းသလို ပြောပြလို့မရအောင်လည်း ကောင်းမွန်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်က အထိန်းအကွပ်မဲ့နေပေမဲ့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စွဲလမ်းသွားစေပြီး ပိုလိုချင်၊ ပိုပြင်းထန်ချင်စိတ်တောင် ဖြစ်လာသေး၏။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ ဆိုတာကိုတော့ သူမသိချေ။ သိတာတစ်ခုကတော့ နောက်ပေါက်က ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာပင်။
“အား ဟား~ အဲဒီနေရာ… အု အင်း… ”
ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်းက နေရာတစ်ခုကို သွားထိမိလိုက်တော့ ရှန်ထျန်းဟောက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး အသံတွေတောင် ပြောင်းသွား၏။ လွတ်နေတဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ကို ရပ်ခိုင်းချင်တာလား၊ ဆက်လုပ်ခိုင်းချင်တာလား ဆိုတာတောင် မသဲကွဲတော့ပေ။
“ဒီနေရာလား?”
ကျိုးဝေ့ချီက တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်ပြီး အဲဒီနေရာကိုပဲ ချိန်ရွယ်ကာ လက်ချောင်းတွေကို ဆက်တိုက် ထိုးသွင်းတော့၏။
အတင်းအောင့်ထားတဲ့ ညည်းတွားသံတွေက နောက်ဆုံးတော့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရနိူင်ဘဲ ရှန်ထျန်းဟောက်ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“အား အား အား… မလုပ် ဟား… အား ကျိုးဝေ့ချီ အဲဒီနေရာ… အား ဟ့ ကောင်း… အ့ အရမ်းထူးဆန်းတယ်… ”
“အ့ အား… ရပ်လိုက်ပါ… မလုပ်နဲ့ မြန်… အား အား အား ဟင်း… အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်… ”
ကျိုးဝေ့ချီက လက်ချောင်းတွေရဲ့ အသွင်းအထုတ် အရှိန်ကို မြှင့်လိုက်ရင်း ခါးကိုင်းကာ သူ့နားနား ကပ်ပြီး ညင်သာစွာ ချော့ပြောလိုက်၏။
“ထူးဆန်းစရာ မရှိပါဘူး၊ ဒါက လိင်ဆက်ဆံတာလေ၊ ပြီးတော့… ပိုကောင်းတာတွေက နောက်မှ လာမှာ။”
“ဟင့်အင်း မလုပ်… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒီစိမ်းသက်ပြီး တုန်ယင်စရာကောင်းတဲ့ သာယာမှုတွေကြားမှာ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး နည်းနည်း ကြောက်လန့်နေ၏။ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း မသိမသာ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ သူ အမုန်းဆုံးလူရဲ့ စော်ကားမှု၊ ဒါမှမဟုတ် ကျူးလွန်မှုကို ခံနေရတယ်ဆိုတာ သေချာသိနေပေမဲ့လည်း ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကိုတော့ သူ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။ ပြီးတော့ စိတ်ကြမ်းပြင်မှာလည်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသံတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဆယ်ကျော်သက်လေးရဲ့ လိင်ကိစ္စအပေါ် စူးစမ်းချင်စိတ်က ဒီလူရဲ့ ကျူးလွန်မှုကို ဆက်လက်လက်ခံဖို့ သူ့ကို တွန်းအားပေးနေ၏။
ကျိုးဝေ့ချီ သူ့အပေါ် လုပ်နေတဲ့ အရာတွေနဲ့ သူ့ရဲ့ လက်ရှိ ခံစားချက်တွေက သူ့ရဲ့ သိနားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေတာကတော့ အသေအချာပင်။
“အရမ်းကောင်းတယ် မဟုတ်လား?”
ကျိုးဝေ့ချီက အသွင်းအထုတ် လုပ်ရင်းနဲ့ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ခေါင်းကို တစ်ဖက် လှည့်သွား၏။
“မ… မကောင်းဘူး အု အား ဖြည်းဖြည်း… အား”
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ဘောင်းဘီကို လုံးဝ ချွတ်ချလိုက်တော့ သွယ်လျပြီး ဖြောင့်တန်းတဲ့ ခြေတံရှည်ကြီး နှစ်ချောင်းက မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာ၏။ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကွေးပြီး ကုတင်ပေါ်မှာ ထောက်ခိုင်းလိုက်တော့ နောက်ပေါက်က ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာ ပိုပြီး အဆင်ပြေပြေ ပေါ်လာတော့သည်။
ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်းတွေနဲ့ လမ်းကြောင်းဖောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မူလက ခြောက်သွေ့နေတဲ့ စအိုဝက အရမ်းကို ပျော့ပြောင်းနေပြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ချောဆီတွေကြောင့် အရစ်တွေတောင် စိုစွတ်ချောမွေ့နေ၏။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကို တင်းကျပ်နေတာကြောင့် ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်း ဝင်သွားတိုင်း၊ ထွက်လာတိုင်း စအိုဝက အသားနုလေးတွေက သူ့လက်ချောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ထားသည်။
ပြီးတော့ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ မတ်တောင်နေတဲ့ လိင်တံကတော့၊ ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အရွယ်အစားကတော့ တကယ့်ကို ကြီးမားခန့်ညားလှ၏။ ပြီးတော့ အရောင်ကလည်း လတ်ဆတ်ပြီး ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိသေးတဲ့ အရာလေးမှန်း သိသာနေသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်နေလို့ပဲ သူက ပိုပြီး အာရုံခံစားလွယ်ပြီး တက်ကြွနေတာကိုး။
ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ချောင်းတွေ ဝင်ထွက်နေတာနဲ့အမျှ သူ့ရဲ့ နုနယ်တဲ့ လိင်တံကလည်း လိုက်ပြီး လှုပ်ခါနေ၏။ အကြောင်းပြချက်မရှိတဲ့ သာယာမှုတွေကြောင့် သူ့လိင်တံက ပိုပိုပြီး မာကျောလာကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ သေးပေါက်ချင်တဲ့ စိတ်ဆန္ဒမျိုးတောင် ဖြစ်လာတော့သည်။ ရှန်ထျန်းဟောက်က လန့်သွားပြီး ကြောင်အမ်းသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရှက်တရားက သူ့ကို နစ်မြုပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။
“အု အား… ရပ်တော့… အ့ ကျိုးဝေ့ချီ !! ရပ်တော့… အားး..ထုတ်လိုက်တော့၊ ဟင့် … အင့်… လက်… လက်ကိုထုတ်လိုက်တော့။”
ကျိုးဝေ့ချီကတော့ မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပိုလို့တောင် ဆိုးလာသေး၏။ အသွင်းအထုတ် လုပ်နေတဲ့ လက်ချောင်းတွေက ရုတ်တရက် အရှိန်မြန်လာပြီး စည်းချက်ကျကျ၊ အမြန်အနှေး၊ အနက်အကျယ် အစီအစဉ်တကျနဲ့ အကြိမ်တိုင်းက သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားလွယ်တဲ့ နေရာကို အတိအကျ သွားထိနေသည်။
“အား အား အား အား အင်း… မလုပ် အား… ကျိုးဝေ့ချီ အား ရပ်တော့ အား မရတော့ဘူး… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ညည်းတွားသံတွေက ပိုပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့လာပြီး အသက်ရှူလည်း ပိုမြန်လာ၏။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်လာပြီး ကွေးထားတဲ့ ခြေထောက်တွေကလည်း မသိမသာ တင်းမာလာကာ ခြေချောင်းလေးတွေတောင် အလိုလို ကွေးကောက်သွားတော့သည်။
နောက်ပေါက်ဆီကနေ ပြင်းထန်တဲ့ သာယာမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီ ပြောပြလို့မရတဲ့ ယားကျိကျိ သာယာမှုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်းပဲ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဦးနှောက်အထိ ရောက်သွား၏။
တစ်ခဏတာ ဦးနှောက် ဗလာကျင်းသွားပြီးတဲ့နောက် ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းက ပူနွေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပျစ်ခဲနေတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လေးရဲ့ သုက်ရည်တွေက ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာကာ သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းရော၊ အိပ်ရာခင်းပေါ်ရော နေရာအနှံ့ ပေကျံသွား၏။
ရှန်ထျန်းဟောက်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေရင်းနဲ့ ပြီးမြောက်သွားတာကာ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ သာယာမှုကြောင့် ခဏတာ ဗလာကျင်းတဲ့ အခြေအနေထဲကို ရောက်သွားတော့သည်။
ကျိုးဝေ့ချီက စုတ်သပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်၏။
“တွေ့လား၊ အရမ်းကောင်းနေတာကို၊ ထျန်းဟောက် ပြီးသွားတာ အများကြီးပဲနော်၊ အရမ်းလည်း ပျစ်နေတာပဲ… ”
“ပါးစပ်ပိတ်ထား!”
ရှန်ထျန်းဟောက်က မျက်နှာတွေရော လည်ပင်းတွေပါ နီရဲနေပြီး ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။
“ပြောခွင့်မပြုဘူး၊ ဆက်မပြောနဲ့တော့။”
တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ ခံစားချက်တွေက သူ့ကို အထိန်းအကွပ်မဲ့သွားစေပေမဲ့ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အခါမှာတော့ ရှက်ရွံ့မှုတွေ၊ ကြီးမားလှတဲ့ အရှက်ရမှုတွေ ဝင်လာ၏။ သူက တခြားသူရှေ့မှာ ပြီးမြောက်သွားတယ်တဲ့လား၊ ပြီးတော့ အဲဒီလူက ဒီနေ့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးပြီး သူ အရမ်းမုန်းတဲ့လူတဲ့လေ။ ဒါက တကယ့်ကို အရှက်ကွဲစရာပဲ။
“မင်း… မင်းသာ အပြင်မှာ လျှောက်ပြောရဲရင် မင်းကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။”
ရှန်ထျန်းဟောက်က အမုန်းတရားတွေနဲ့ သတိပေးလိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက ကျိုးဝေ့ချီကတော့ ဂရုမစိုက်တဲ့ပုံစံပင် ၊ အဲဒီအစား သူ့လက်က ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ပေါင်ရင်းကို ထပ်ပြီး ကိုင်လိုက်ပြန်၏။
ရှန်ထျန်းဟောက် တစ်ကိုယ်လုံး မသိမသာ တုန်ယင်သွားပြီး ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်ကို ပုတ်ချကာ ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်သည်။
“မင်း ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ!”
ကျိုးဝေ့ချီက ဒီနေ့ သူ့ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး အရှက်ခွဲဖို့ တမင်သက်သက် လုပ်တာပေါ့လေ? အဲဒါဆို ဒီရန်ငြိုးကို သူ မှတ်ထားမယ်၊ ပြီးတော့ ကျိုးဝေ့ချီကို အဆတစ်ရာ ပြန်ဆပ်မယ်လို့ သူ ကျိန်တွယ်လိုက်၏။
ဒါပေမဲ့ သူအခု ဒီကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ရမယ်။ အရမ်းရှက်ဖို့ကောင်းတယ်၊ အရမ်းအရှက်ကွဲစရာကောင်းတယ်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြီးသွားရတာလဲ!
‘ဒါပေမဲ့ ပါးစပ်နားရောက်နေတဲ့ အသားက ပြန်လွတ်သွားစရာ အကြောင်းရှိပါ့မလား? ကျိုးဝေ့ချီက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာလဲ?’။ ရှန်ထျန်းဟောက် ထမလို့ ပြင်လိုက်တာနဲ့ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ပြန်ဖိချလိုက်၏။
“ဘာတွေလောနေတာလဲ၊ အခုထိ မပြီးသေးဘူးလေ။”
“မင်း ဘာလုပ်ချင်သေးတာလဲ!”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒေါသလည်းထွက်၊ လောလည်းလောနေသည်။
“အရမ်း လွန်မလာနဲ့ေနာ်။”
ကျိုးဝေ့ချီကတော့ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေပြီး သူ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်ကာ စောစောကတည်းက မိုးထိုးနေတဲ့ သူ့ရဲ့ လိင်တံကြီးကို ထုတ်ပြလိုက်၏။
အရမ်းရှည်သလို အရမ်းလည်း တုတ်သည့်အပြင် အရွယ်အစားကလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်တဲ့ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ အရွယ်အစားထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမားခန့်ညားနေသေးတယ်။
ရှန်ထျန်းဟောက် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အလယ်တန်း ဆယ်ကျော်သက်လေးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ချက်ချင်းပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်သွားလေသည်။ သူက အတော်လေး ကြီးနေပြီလေ၊ ဒီအမြင်ကတ်စရာ ကျိုးဝေ့ချီက ဘာလို့ သူ့ထက် ပိုကြီးနေရတာလဲ၊ ပြီးတော့ အများကြီးကို ပိုကြီးနေတာ။ ဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာပဲ၊ အရမ်းကို ဒေါသထွက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ!! ။
“ကိုင်ကြည့်မလား?”
ကျိုးဝေ့ချီက ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။
” မကိုင်ပါဘူး၊ ရွံစရာကောင်းတယ်။”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒေါသတကြီးနဲ့ ခေါင်းလှည့်သွားပေမဲ့ မျက်နှာကတော့ အရမ်းကို နီရဲနေ၏။
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ခွဲပြီး အထဲကို တိုးဝင်သွားကာ လိင်တံကို ကိုင်ပြီး သူ့နောက်ပေါက်နဲ့ ချိန်ရွယ်လိုက်၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခုနက အပြည့်အဝ လမ်းကြောင်းဖောက်ထားပြီးပြီဆိုတော့ ဆေးရဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိနေတာကြောင့် အထဲဝင်ဖို့က လုံးဝ ပြဿနာမရှိတော့ပေ။
ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ လန့်သွားပြီး နောက်ကို ကမန်းကတမ်း ဆုတ်သွား၏။
“မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ?”
” စောစောကတည်းက ပြောထားတယ်လေ၊ မင်းကို လိုးမလို့လို့ ” ဟု ကျိုးဝေ့ချီက စေတနာနဲ့ ရှင်းပြလိုက်သည်။
“မင်း… မင်းး… ငါက မိန်းမမှ မဟုတ်တာ၊ မင်းက အရူးလား?”
ရှန်ထျန်းဟောက်တစ်ယောက် ဒေါသထွက်နေ၏။ ‘ဒီလူက ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ သူ့ကို မိန်းမလို့ ထင်နေတာလား? သူ့မှာ မိန်းမတွေရဲ့ အင်္ဂါမှ မရှိတာ ပြီးတော့ စအိုပေါက်လေးက အရမ်းသေးတာကို၊ ဒါက ဒီလိုလုပ်ဖို့ နေရာလား? ၊ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လိင်တံကြီးက ဒီလောက်တုတ်တာ ဘယ်လိုလုပ် ဝင်နိုင်မှာလဲ၊ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ထိုးသတ်တော့မလို့လား?’
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့တင်ပါးကို ဖမ်းဆွဲပြီး ပြန်ဆွဲခေါ်လာ၏။
“ဘာတွေရှောင်နေတာလဲ၊ မင်းခုနက အရမ်းသာယာနေတယ် မဟုတ်လား?”
“သာယာစရာလား… မင်း၊ မင်းဟာကြီးက အဲဒီလောက်ကြီးတာ ငါ့ကို ထိုးသတ်မလို့လား? ဝင်မှာမဟုတ်ဘူး ခွေးကောင်ရဲ့!”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပေမဲ့ အချည်းနှီးသာ။
“အရမ်းကောင်းတာနော် ၊ မင်း အမြင့်ဆုံး သာယာမှုကို မခံစားချင်ဘူးလား?”
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို သွေးဆောင်ရင်းနဲ့ တစ်ဖက်ကလည်း စကားနဲ့ ဆွလိုက်ပြန်သည်။
“ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်၊ မင်းက X ကျောင်းရဲ့ ဘော့စ်ဆိုပြီး လိင်အတွေ့အကြုံတောင် မရှိဘူး။ မင်း ၁၇ နှစ် ပြည့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား? ဘာလို့ အခုထိ ငနုလေး ဖြစ်နေရတာလဲ၊ မင်းက အဲဒီလောက် ရိုးအတဲ့ ကလေးလေးလား?”
“မင်းမှ ငနု၊ ငါအတွေ့အကြုံမရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ?”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
ကျိုးဝေ့ချီက အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ၏လိင်တံကို စိုစွတ်ပျော့ပြောင်းနေတဲ့ သူ့နောက်ပေါက်နဲ့ ထပ်ပြီး ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့တင်ပါး နှစ်ဖက်ကို အတင်း ဖိထားပြီး သူ့ကို နောက်ဆုတ်လို့ မရအောင် လုပ်လိုက်သည်။
“အဲဒါဆို စမ်းကြည့်လေ။”
“ငါ… အားးး!”
ရှန်ထျန်းဟောက် စကားတောင် မဆုံးသေးခင်မှာပဲ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လိင်တံကြီးရဲ့ ထိပ်ပိုင်းက အထဲကို တိုးဝင်သွားလေပြီ။
“ခွေးကောင် အရမ်းနာတယ်၊ ဝင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ၊ ငါက မိန်းမမှ မဟုတ်တာ။”
နောက်ပေါက်က ပြင်းထန်တဲ့ ပြဲလန်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကြောင့် ရှန်ထျန်းဟောက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားကာ အထူးသဖြင့် တင်ပါးက အရမ်းကို တင်းမာသွား၏။ မျက်နှာပေါ်မှာ ချွေးတွေတောင် ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး သူအခု လှုပ်ချင်ရင်တောင် မလှုပ်ရဲတော့ပေ။
“လိမ္မာတယ်နော် ၊ နည်းနည်းလေး အောင့်ခံလိုက်ဦး၊”
ကျိုးဝေ့ချီက ဆက်ပြီး သွေးဆောင်နေသည်။
“ခဏနေရင် ကောင်းသွားလိမ့်မယ်၊ အရမ်းကောင်းသွားမှာ၊ ငါ့ကို ယုံ။”
“ခွေးကောင် အား အား အား နာတယ်… မြန်မြန်ထွက်သွား အ့ အား… ထွက်သွားစမ်း!”
အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ သူဌေးသားလေးက ဒီလိုနာကျင်မှုကို ဘယ်လိုခံနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျိုးဝေ့ချီက ပန်းလေးတွေကို ကြင်နာတတ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ ပြီးတော့ သူက ချစ်စရာလေးအပေါ်မှာ အစွမ်းကုန် သည်းခံပြီး ကြင်နာပြပြီးပြီလေ။
ကျိုးဝေ့ချီက သူ့တင်ပါးကို ဖိထားပြီး လိင်တံရဲ့ ဖောင်းကားနေတဲ့ ခံစားချက်ကို အစွမ်းကုန် သည်းခံကာ နည်းနည်းချင်းဆီ၊ စိတ်ရှည်လက်ရှည်နဲ့ အထဲကို အတင်း ထိုးသွင်းလိုက်၏။ လိင်တံက တုတ်ပြီးရှည်သလို ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ အပေါက်လေးကလည်း အရမ်းကို တင်းကျပ်နေသည်။ ချဲ့ကားထားပေမဲ့လည်း အရမ်းကို တင်းကျပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လိင်တံကို စုပ်ယူထားတဲ့ အားတစ်ခုနဲ့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရစ်ပတ်ထားသလိုပဲ။
“အား နာတယ်… ကျိုးဝေ့ချီ အရမ်းနာတယ် ထွက်သွား… အား ဆွဲထုတ်လိုက်စမ်း ခွေးကောင် အု… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်က မျက်ရည်တွေတောင် ကျလာမတတ် နာကျင်နေ၏။ ဒီခွေးကောင်က သေချာပေါက် သူ့ကို ထိုးသတ်ချင်နေတာပဲ။
ရှန်ထျန်းဟောက်တစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်လို့မရပေ။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရဲ့ ခံစားမှုက နောက်ပေါက်က နာကျင်မှုနဲ့ အပေါက်ထဲက ရှည်လျားမာကျောတဲ့ လိင်တံကြီးဆီမှာပဲ ရှိနေသည်။ နာကျင်လွန်းလို့ ချွေးတွေရွှဲနေပြီး ခြေချောင်းလေးတွေ တင်းမာနေကာ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း အိပ်ရာခင်းကို အလိုလို ဆုပ်ကိုင်ထားမိ၏။
“လူလိမ် အု အား… ထွက်သွား! အ့… ”
ဒီလူလိမ်၊ ဘယ်နေရာက ကောင်းလို့လဲ၊ဒီလောက် သေမတတ် နာနေတာကို!
ဒါပေမဲ့ ကျိုးဝေ့ချီကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ တင်ပါးကို ဖိပြီး သူ့ခါးအောက်ပိုင်းကို ရုတ်တရက် အားကုန် သွင်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့… လိင်တံကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ သုံးပုံနှစ်ပုံက အထဲကိုရောက်သွားပြီး ရှန်ထျန်းဟောက် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားတော့၏။
“အား အား အား ထွက်သွား… နာတယ်… ”
ကျိုးဝေ့ချီက ကိုယ်ကိုကိုင်းပြီး သူ့ကို နမ်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့ လိင်တံကို အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ကြည့်ပြီး စနစ်ဆီကနေ ချောဆီနည်းနည်း ထပ်တောင်းကာ အထဲကို ထပ်ထည့်လိုက်၏။ ပြီးတော့မှ ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“အု အား ဟား… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်တစ်ယောက် ပါးစပ်ကြီးဟပြီး မသိမသာ ခါးကို ကော့လိုက်မိကာ လက်နှစ်ဖက်က အိပ်ရာခင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“နာတယ်… ခွေးကောင်၊ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်… အား အင်း… မ… မင်းကို သေလုမျောပါး မရိုက်ရရင် ငါ ရှန်ထျန်းဟောက် မဟုတ်ဘူး ဟား~”
“လိမ္မာတယ်၊ ခဏနေရင် ကောင်းသွားလိမ့်မယ်။”
ကျိုးဝေ့ချီက တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်၏။
ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ချောဆီရဲ့ အာနိသင်ကြောင့် ခက်ခဲနေတဲ့ အသွင်းအထုတ်တွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ချောမွေ့လာပြီး ပိုပိုပြီး အဆင်ပြေလာသည်။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ နာကျင်မှုတွေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဲဒီနေရာမှာ ပြောပြလို့မရတဲ့ ယားကျိကျိ ခံစားချက်က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကာ နောက်ပေါက်ကနေ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ရိုက်ခတ်လာပြီး အစပိုင်းက နာကျင်မှုတွေက ယားကျိကျိ ခံစားချက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ထို့အခိုက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာ၏။ အဲဒါက ဦးနှောက်အထိ ရောက်သွားတဲ့ သာယာမှုပဲ။ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း၊ တစ်လှိုင်းထက် တစ်လှိုင်း ပိုပြင်းထန်လာသည်။
“အား ဟား… ဟ့ အား… ”
သူ နောက်တစ်ကြိမ် အထိန်းအကွပ်မဲ့သွားပြန်ကာ ခန္ဓာကိုယ်က အထိန်းအကွပ်မဲ့သွားပြီး ဦးနှောက်ကလည်း ဗလာကျင်းသွား၏။
“အု အား… အရမ်းနက်တယ် အား!”
ကျိုးဝေ့ချီက ခါးကို ကော့လိုက်ပြီး အဆုံးထိ ထိုးသွင်းလိုက်တော့ နောက်ပေါက်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းခံလိုက်ရပြီး အသားနံရံတွေကလည်း လိင်တံကြောင့် လုံးဝ ပြဲကားသွား၏။ အဲဒီလို အသားနုလေးတွေ ပြဲကားသွားတဲ့ ခံစားချက်က ရှန်ထျန်းဟောက်ကို နာကျင်စေသလို နှိုးဆွပေးနေပြီး ကျိုးဝေ့ချီကလည်း သူ့ရဲ့ တင်းကျပ်မှုကြောင့် ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။
“စပြီး ကောင်းလာပြီ မဟုတ်လား?”
ကျိုးဝေ့ချီက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်၊ ပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်နဲ့ အရမ်းကို စိတ်ရှည်နေ၏။
“မ… မကောင်းဘူး မ… အား အင်း~”
ရှန်ထျန်းဟောက်က သေချာပေါက် ပါးစပ်မာမာနဲ့ ငြင်းနေဆဲပင်။ သူက လုံးဝ ဝန်ခံမှာမဟုတ်ဘူးလေ၊ သူက ဒီခွေးကောင်ရဲ့ မိန်းမလို အသုံးချခံနေရတာကိုး။
သူ ဒီလောက်ကြီးလာတဲ့အထိ လိင်ကိစ္စဆိုတာ ဒီလိုမျိုးမှန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရခြင်းပင်။ အဲဒီနေရာကို ဒီလိုကိစ္စတွေ လုပ်ဖို့ သုံးလို့ရမှန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရပြီး လိင်ကိစ္စက ပေးစွမ်းတဲ့ အမြင့်ဆုံး သာယာမှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရ၏။ ယောက်ျားနှစ်ယောက်ကြားမှာလည်း… ဒီလိုလုပ်လို့ရမှန်း ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရလေသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ၊ ဒါက ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို အရှက်ခွဲနေတာ သေချာနေတာကို၊ သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘာလို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ?
“အား အား အား အင်း… အား… ပြဲသွားပြီ အား… အရမ်းနက်တယ် အု အား… ဝင်လာပြီ အား အား အား အား အဲဒီနေရာ… အဲဒီနေရာကို မလုပ်နဲ့ အား ဟား~”
ရှန်ထျန်းဟောက်က ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အိပ်ရာခင်းကိုသာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် မသိမသာ ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်နဲ့ ဖြစ်နေ၏။ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ၊ သူ သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ နောက်ပေါက်က အရမ်းကို ယားကျိကျိ ဖြစ်နေတယ်… အဲဒီလို ယားကျိကျိ ခံစားချက်တွေက တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း လာနေပြီး သူ့ကို လွှမ်းခြုံလုမတတ် ဖြစ်စေသည်။
“ဒါကိုမှ လိင်ဆက်ဆံတယ်လို့ ခေါ်တာ၊”
ကျိုးဝေ့ချီက ဆရာတစ်ယောက်လို သင်ပေးနေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
“အခုမှ အစဘဲ ရှိသေးတယ်။”
“အ့ ဟားး~… ”
ရှန်ထျန်းဟောက်က တုန်ယင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး သူ့အသံကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
ကျိုးဝေ့ချီက ကျေနပ်စွာနဲ့ သူ့ကို နမ်းလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အသွင်းအထုတ် အရှိန်ကို နည်းနည်း မြှင့်လိုက်၏။ တက်ကြွပြီး ရိုးအတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်လေးက ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ အရမ်းကိုချစ်စရာကောင်းပြီး အရသာရှိလွန်းသည်။ သူက အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားပေမဲ့လည်း ကောင်လေးရဲ့ အရသာရှိတဲ့ ပုံစံလေးက သူ့ကို အခြေခံအကျဆုံး ရူးသွပ်မှုတွေဆီ နှိုးဆွပေးလာနိုင်တာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူးလေ။
“ကလေးလေး၊ ကိုယ် အရှိန်မြှင့်တော့မယ်နော်။”
Chapter 30 ended.
World 3 Chapter 3 ended.
