Chapter 31

 

World 3 Chapter 4

ကျောင်းတွင်းလူမိုက်ခမျာ အပြင်းအထန် အလိုးခံရခြင်း၊ ရေချိုးခန်းထဲတွင် ခွေးကလေးကဲ့သို့ ကုန်းခိုင်းပြီး နောက်ပေါက်ကို ရေသွင်းဆေးကြောခြင်း၊ အလိုးခံရလွန်း၍ ပျော့ခွေသွားသော ကျောင်းတွင်းလူမိုက်က ကတိတရားဖြင့် လက်စားချေရန် ကြံစည်ခြင်း

 

===

 

“အား ဟား~”

 

ရှန်ထျန်းဟောက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာနေသည်။

 

ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အတင်းဖြဲခံထားရသဖြင့် ပေါင်ရင်းတစ်ခုလုံးလည်း ညောင်းညာနေ၏။

 

ယောက်ျားကြီးတန်မဲ့ ဒီလိုပုံစံမျိုး လုပ်နေရခြင်းက မညောင်းလျှင်ပင် ထူးဆန်းပေလိမ့်မည်။

 

သို့ပေမယ့် အခုချိန်မှာ ဒါတွေကို ဂရုစိုက်နေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပေ။

 

နောက်ပေါက်ထဲသို့ ကျိုးဝေ့ချီ၏ ကြောက်စရာကောင်းလှသော လိင်တံကြီးက အပြည့်အဝ တိုးဝင်လာပြီး စအိုဝက အရစ်တွေကိုပါ ပြားချပ်သွားစေသည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ အချိန်မရွေး ပြဲထွက်သွားတော့မလားဟု ခံစားနေရ၏။

 

သို့သော် ကျိုးဝေ့ချီ၏ လိင်တံက အသွင်းအထုတ်လုပ်လေလေ နောက်ပေါက်မှ ယားကျိကျိခံစားချက်နှင့်အတူ သာယာမှုက တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း ရိုက်ခတ်လာလေလေဖြစ်ရာ သူကတော့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အိပ်ရာခင်းကိုသာ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ့အပေါ်မှ ဖိထားပြီး ရှန်ထျန်းဟောက်၏ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို တစ်ဝက်ခေါက်ထား၏။

 

သူက တကယ်ကို ညင်သာပေးလွန်းလှပါသည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်၏ လက်ကိုဆွဲယူပြီး သူ့ပခုံးပေါ်သို့ တင်ပေးထားသေးသည်။

 

“အရမ်းကောင်းတယ် မဟုတ်လား?”

 

ကျိုးဝေ့ချီက တိုးတိုးလေးမေးရင်း ခါးကိုတစ်ချက်ဆောင့်ကာ အဆုံးထိ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

ပြင်းပြင်းထန်ထန် အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့် ရှန်ထျန်းဟောက်က မသိမသာ ခေါင်းမော့သွားပြီး ရင်ဘတ်ကြီးပါ ကော့တက်သွား၏။

 

“မ… မကောင်းပါဘူး… “

 

ဗျစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျိုးဝေ့ချီက လိင်တံကို ပြန်ထုတ်ပြီး ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

တစ်ကြိမ်ထက်တစ်ကြိမ် ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းနေခြင်းပင်။

 

“ပါးစပ်ကသာ ငြင်းနေတဲ့ ကောင်လေးပဲ”

 

“အား ဟား… မလုပ်နဲ့… “

 

ယားကျိကျိသာယာမှုကြောင့် ရှန်ထျန်းဟောက်က မသိစိတ်ဖြင့် ကျိုးဝေ့ချီ၏ ပခုံးကို ဆွဲဖက်ထားမိသည်။

 

ထိုအခါ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး နောက်ကို လန်ကျသွားပြီး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကလည်း ပိုပြီးပြဲကားသွားတော့၏။

 

“ဒါကို ယောက်ျားအချင်းချင်း အလိုးခံရတာလို့ ခေါ်တာ သိလား?”

 

ကျိုးဝေ့ချီက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းထိုးသွင်းရင်း အရှိန်ကိုထိန်းကာ သူ့ကို ရှင်းပြနေသည်။

 

“ငါက မင်းကို လိုးနေတာ၊ ငါ့ရဲ့လိင်တံကြီးက မင်းရဲ့အပေါက်လေးကို လိုးနေတာလေ”

 

“အား ဟား… မဟုတ်ဘူး… အု အား မဟုတ်ဘူး… အရမ်းနက်တယ် အား ဟား… “

 

ကျိုးဝေ့ချီကတော့ ရယ်နေရုံသာ။

 

လက်မခံလည်း ကိစ္စမရှိပေ။

 

သူကတော့ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုးပေးမှာဖြစ်ပြီး သူ ဝန်ခံလာသည်အထိ လုပ်ပေးမည်သာ။

 

ကောင်လေးက ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သလို လိင်ကိစ္စကို စိတ်ကူးယဉ်တတ်သည့် အရွယ်လည်း ဖြစ်နေသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီ အချက်အနည်းငယ်လောက် လိုးပေးပြီးနောက်မှာတော့ သူ၏ပန်းရောင်လိင်တံလေးက တစ်ဖန်ခေါင်းထောင်လာပြန်၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီ၏ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းချက်တိုင်းနှင့်အတူ လိုက်ပြီးလှုပ်ခါနေတော့သည်။

 

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျိုးဝေ့ချီက ဖြည်းဖြည်းချင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး အသားကျအောင်လုပ်ပေးသော အဆင့်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

 

အပေါက်လေးထဲသို့ ၀င်ထွက်ရသည်မှာ ပိုချောမွေ့လာပြီးနောက်တွင်တော့ သူက ရှန်ထျန်းဟောက်၏ တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို မပြီး အားကုန်ဆောင့်တော့၏။

 

ဆောင့်ချက်တိုင်းက တုတ်ခိုင်ရှည်လျားလှသော လိင်တံကြီးကို ရှန်ထျန်းဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

 

ဥနှစ်လုံးကလည်း ဆောင့်ချက်နှင့်အတူ ရှန်ထျန်းဟောက်၏ တင်ပါးကို တစ်ဖျတ်ဖျတ်ရိုက်ခတ်နေပြီး ရှက်စရာကောင်းသလို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလှသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

 

“အား ဟား… မလုပ်နဲ့… အား အရမ်းနက်တယ် အား အား အား အား ဖြည်းဖြည်း… အု အား ကျိုးဝေ့ချီ! အား ဟား~”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ကျိုးဝေ့ချီ၏ ဆောင့်ချက်များနောက်တွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ လိုက်ပါလှုပ်ရှားနေရ၏။

 

နောက်ပေါက်ထဲက သာယာမှုတို့က သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားစေသည်။

 

ဒါက သူ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသည့် အမြင့်ဆုံး သာယာမှုပင်။

 

စိမ်းသက်နေပေမယ့် မသိမသာ စွဲလမ်းသွားစေပြီး သတိမထားမိခင်မှာတင် ထိုအထဲ၌ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

 

“ကောင်းလား ကလေးလေး?”

 

ကျိုးဝေ့ချီက တဖျတ်ဖျတ် ဆောင့်လိုးနေရင်း ရှန်ထျန်းဟောက်ကို ခဏခဏ စနေသေးသည်။

 

“မ… အား အား အား အား အား~ မရတော့ဘူး အား အား ရပ်လိုက်ပါ… အင်း အား… “

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် အဆောင့်ခံရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်ခါနေ၏။

 

သွယ်လျသော ခြေတံရှည်ကြီး နှစ်ချောင်းက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ကျိုးဝေ့ချီ၏ ပခုံးပေါ် ရောက်သွားမှန်းတောင် မသိတော့ပေ။

 

“မလုံလောက်သေးဘူးနော်”

 

ကျိုးဝေ့ချီကတော့ ထုံးစံအတိုင်း မပင်မပန်းနိုင်သေးဘဲ ရှိနေသည်။

 

တကယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်မို့လားမသိ၊ ကျိုးဝေ့ချီ သိပ်မလိုးရသေးခင်မှာတင် ရှန်ထျန်းဟောက်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြီးသွားပြန်သည်။

 

အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့သွားလောက်သည့် သာယာမှုထဲ နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးကို တင်းမာနေအောင် တုန်ယင်နေ၏။

 

ခြေချောင်းလေးများ ကွေးကောက်သွားပြီး သုက်ရည်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ဗိုက်ပေါ်အထိ ပန်းထုတ်လိုက်ပြန်သည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ခမျာ မျက်လုံးများပြာဝေနေရင်း အသက်ကို လုရှူနေရသည်။

 

သူစိမ်းပြင်ပြင်မျက်နှာကျက်ကို ကြည့်ပြီး အသက်ရှူနေသော်လည်း သတိမဝင်လာခင်မှာတင် ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကိုပွေ့ပြီး တစ်ဖက်လှည့်လိုက်ပြန်သည်။

 

ထိုအခါ ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ ကုတင်ပေါ်မှာ မှောက်လျက်သား ဖြစ်သွား၏။

 

ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဖြဲထားပြီး ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ခြေထောက်ကြားတွင် ဒူးထောက်နေရာယူကာ သူ၏ တင်းရင်းသောတင်ပါးကို နှစ်ချက်လောက် ဖြန်းခနဲ ရိုက်လိုက်သည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက် ချက်ချင်းသတိဝင်လာသော်လည်း သူ မရုန်းကန်နိုင်ခင်မှာပဲ ကျိုးဝေ့ချီက ခေါင်းအုံးနှစ်လုံးကိုယူပြီး သူ့ခါးအောက်တွင် ခုပေးလိုက်သည်။

 

ထို့နောက် တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို ဖြဲလိုက်ရာ စောစောက အလိုးခံထားရသဖြင့် နီရဲဖောင်းကြွနေသော နောက်ပေါက်လေးက ပေါ်လာတော့သည်။

 

အပေါက်လေးက စိုစွတ်နေပြီး ချောဆီအဖြူဖတ်လေးတွေလည်း ရှိနေ၏။

 

စအိုဝက အရစ်တွေတောင် စိုရွှဲနေသည်။

 

အလိုးခံထားရကာစဖြစ်တာကြောင့် အပေါက်လေးက မသိမသာ ဟနေပြီး အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေ၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီ၏ လိင်တံကြီး အထဲကို မြန်မြန်ဝင်လာပြီး ဖြည့်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ပင်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက ခါးကိုတစ်ချက်ဆောင့်ကာ ရှန်ထျန်းဟောက်၏ ကော့နေသော တင်ပါးကြားထဲသို့ ထပ်မံ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

“အား ဟား~”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က မသိမသာ ညည်းတွားလိုက်မိ၏။

 

နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုးဆောင့်မှုတွေ စတင်လေပြီ။

 

ခါးအောက်တွင် ခေါင်းအုံးခုထားသဖြင့် ရှန်ထျန်းဟောက်၏ တင်ပါးက အထက်သို့ ကော့တက်နေပြီး နောက်ပေါက်ကလည်း ဗြောင်ကျကျ ပေါ်နေတော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက ခြင်္သေ့တစ်ကောင်အလား သူ့နောက်ဘက်မှ ဖိလိုးနေ၏။

 

ထောင့်ချိုးရော အမြင့်ရောက ပြောစရာမလိုအောင် ကွက်တိပင်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ အလိုးခံရလွန်းသဖြင့် အသံတွေထွက်နေပြီး မရပ်နိုင်တော့ပေ။

 

လက်နှစ်ဖက်က ရှေ့ကခေါင်းအုံးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူကတော့ ကျိုးဝေ့ချီ၏ ဆောင့်ချက်တို့အောက်တွင် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခါနေရသည်။

 

ကုတင်သံ၊ အသားချင်းရိုက်မိရာမှ တဖြတ်ဖြတ်အသံ၊ ပြီးတော့ သူ၏ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည့် ညည်းတွားသံများနှင့် ကျိုးဝေ့ချီ၏ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများအားလုံး ရောနှောနေ၏။

 

တစ်ခန်းလုံးသည် ကောင်လေးတစ်ယောက် တစ်ခါမှ စိတ်မကူးဖူးသည် ရာဂနံ့များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

 

“အား အား အား အား~ အား အင်း… “

 

ကောင်လေး၏ ညည်းတွားသံက နုနယ်နေဆဲဖြစ်သလို လူငယ်လေးများ၏ တက်ကြွသော အငွေ့အသက်များလည်း ပါ၀င်နေ၏။

 

အသံက နည်းနည်းလေး ရှတတဖြစ်နေတာက ကျိုးဝေ့ချီအတွက်တော့ ကာမစိတ်ကို နှိုးဆွပေးသည့် ဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

 

သူက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အားကုန်ဆောင့်လိုးတော့၏။

 

“အား အား အား အား မရတော့ဘူး… အု အား တော်ပြီ… အား အား အား အား မခံနိုင်တော့ဘူး အု အား… ကျိုးဝေ့ချီ မင်း မင်း… အား မင်း ငါ့ကို လိုးသတ်တော့မှာပဲ အား အား အား… “

 

ကောင်လေး၏ အသံက ဖြည်းဖြည်းချင်း အက်ကွဲလာပြီး အားအင်တွေလည်း ဘယ်အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားမှန်း မသိတော့ပေ။

 

မသိစိတ်က ထွက်လာသည့် ညည်းတွားသံလေးတွေသာ ကျန်တော့၏။

 

ကောင်လေး၏ တက်ကြွလှသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ခါးကို ဆွဲကိုင်ပြီး တင်ပါးကို ပိုပြီးကော့လာအောင် လုပ်လိုက်ကာ အရှိန်မြှင့်ပြီး ထပ်လိုးပြန်သည်။

 

“အား ပြီးတော့မယ် အား အား အား… အား!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ရုတ်တရက် လည်ပင်းကိုမော့ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းထောက်ထားရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားတော့သည်။

 

နောက်ပေါက်ကလည်း လိုက်ပြီး ကျုံ့သွား၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ့လိင်တံကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အစုပ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပူနွေးနေသည့် အထဲ၌ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးမြောက်သွားတော့သည်။

 

ပူနွေး‌နွေးသုက်ရည်များက အရှိန်ဖြင့် ထွက်လာသဖြင့် အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး တုန်ယင်သွားရပြန်၏။

 

သူကိုယ်တိုင်လည်း တစိမ့်စိမ့်နှင့် ထပ်မံ ပြီးသွားရပြန်သည်။

 

နောက်ပေါက်က ပြည့်ကျပ်ပြီး ယားကျိကျိဖြစ်နေသလို အခုဆိုရင် အရမ်းလည်း ပူနေပြီဖြစ်သည်။

 

အူလမ်းကြောင်းထဲမှာ တစ်ခုခုက ပြည့်နှက်နေသလို ခံစားချက်က သူ့ဗိုက်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိနေသလိုမျိုးပင်။

 

ရိုးအတဲ့ ကောင်လေးရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတော့ ကျိုးဝေ့ချီကလည်း အလွန်အကျွံ မလုပ်ချင်တော့ပေ။

 

ဒါကြောင့် သူ့အပေါ်မှာ ဖိအိပ်လိုက်ပြီး လိင်တံကို အပေါက်ထဲမှာ ထည့်ထားသည့် ပုံစံအတိုင်းပဲ အသက်ရှူနေလိုက်သည်။

 

ကလေးလေး သာယာမှုရဲ့ အရှိန်တွေကြားကနေ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့အထိ သူက စောင့်ပေးနေခြင်းပင်။

 

အတော်ကြာတော့မှ ရှန်ထျန်းဟောက်က ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

 

ထိုအခါမှ သူ့နောက်ပေါက်ထဲတွင် ကျိုးဝေ့ချီ၏ လိင်တံကြီး ရှိနေဆဲဆိုတာကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

 

“အု… ကျိုးဝေ့ချီ မင်း သေပြီသာမှတ်၊ ငါ မင်းကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က အမုန်းတရားများဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုစကားက ဘာမှ မခြောက်လှန့်နိုင်သည့်အပြင် အလွန်တောင် ချစ်စရာကောင်းနေသေးသည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက အနားတိုးပြီး သူ့နားရွက်ကို မသိမသာကိုက်လိုက်၏။

 

“ငါကသာ မင်းကိုကြောက်ရင် မင်းကို လိုးပါ့မလား?”

 

“အု ငါ… ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစကို မင်း သိစေရမယ်!”

 

“ဟား~”

 

ကျိုးဝေ့ချီက အားမနာတမ်း ရယ်ချလိုက်သည်။

 

“ငါ စောင့်နေမယ်နော်”

 

“ဖယ်စမ်း!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

 

ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုတွေ ဖြစ်သွားရတာလဲဆိုတာကို သူလည်း မသိတော့ပေ။

 

သူက ကျိုးဝေ့ချီနဲ့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့လား?

 

ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့သမျှတွေက သူ့ရဲ့ ခံယူချက်တွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ။

 

ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ လက်စားချေမှုက ဆယ်နှစ်ဆိုတာ မနောက်ကျသေးပါဘူး။

 

သူ ဒီအတိုင်း အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

 

သူက အဲဒီလောက်နဲ့ ပြိုလဲသွားမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလေ။

 

“ထုတ်လိုက်စမ်း!”

 

ကျိုးဝေ့ချီ၏ လိင်တံက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေဆဲဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ရှန်ထျန်းဟောက် မျက်နှာတွေ နီရဲပြီး ရှက်လည်းရှက်၊ ဒေါသလည်း ထွက်နေတော့သည်။

 

သို့သော်လည်း ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကျောပေါ်မှာ ဖိအိပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့စကားကို မကြားသလို လုပ်နေ၏။

 

“ခုနက မင်း အရမ်းသဘောကျနေတာမြင်တော့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ချင်နေတယ် ထင်လို့လေ”

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ့နားရွက်ကို ကိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

 

“တောက်! မင်းကမှ သဘောကျတာ၊ လူယုတ်မာ၊ အရှက်မရှိတဲ့ကောင်! မင်းရဲ့ တကယ့်မျက်နှာဖုံးကို ငါ ခွာချပြမယ်၊ လူတိုင်းကိုးကွယ်နေတဲ့သူက ဘယ်လောက်ရွံစရာကောင်းတဲ့ နှာဘူးကြီးလဲဆိုတာကို သိစေရမယ်”

 

“ဟားဟား ကောင်းပြီလေ”

 

ကျိုးဝေ့ချီက ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

 

“မင်းကြိုက်သလို ပြောပါ၊ ငါ စောင့်ကြည့်နေပါ့မယ်”

 

ဝတ္ထုထဲက ဒုတိယဇာတ်လိုက်ရဲ့ ဇာတ်ကောင်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့သူလေ။

 

ချမ်းသာတယ်၊ ယဉ်ကျေးတယ်၊ သဘောကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ စာလည်း အရမ်းတော်တယ်။

 

ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးနဲ့ စာချင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူလေ။

 

ချောတာနဲ့ ချမ်းသာတာအပြင် ဒုတိယဇာတ်လိုက်ရဲ့ ဇာတ်ကောင်က ရှန်ထျန်းဟောက်ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လိုပဲ။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ မရှိတဲ့ အချက်တွေ အကုန်လုံး သူ့မှာရှိနေတာကိုး။

 

ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့နာမည်ကြီးမှုက ရှန်ထျန်းဟောက်ထက်တောင် ပိုများသေးသည်။

 

ဒီလိုမင်းသားလေးလို ယဉ်ကျေးတဲ့သူကို နှာဘူးလို့ ပြောရင် ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ?

 

သူ့ကို အားပေးတဲ့သူတွေက အဲဒီလိုလျှောက်ပြောတဲ့သူကို အရင်ဆုံး ဝိုင်းဆဲကြမှာပဲလေ။

 

“မင်း မှတ်ထားလိုက်!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက ခါးကိုမလိုက်ပြီး လိင်တံကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

 

ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ပေါက်၌ စိုစွတ်ပျော့ပြောင်းသည့် ယားကျိကျိခံစားချက်က ဝင်လာပြန်သည်။

 

လိင်တံထွက်သွားသည့်အချိန်တွင် ခုနက သုက်ရည်တွေနှင့်အတူ အူလမ်းကြောင်းထဲက အရည်တွေလည်း လိုက်ပါလာ၏။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က လိင်တံထွက်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ရပြီး ထိုခဏတွင် နောက်ပေါက်က ဟာတာတာနှင့် ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားသဖြင့် ရှက်စိတ်ကြောင့် ဒေါသများထွက်လာတော့သည်။

 

ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ဖက်လှည့်လိုက်သည့်အချိန်မှာတင် ကြောင်သွား၏။

 

အဲဒီနေရာကနေ တစ်ခုခု ထွက်လာတာကိုး။

 

ရှန်ထျန်းဟောက် မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

 

အဲဒါက… ကျိုးဝေ့ချီရဲ့ သုက်ရည်တွေပဲလေ။

 

အား အား အား ရှန်ထျန်းဟောက် ရူးတော့မှာပဲ၊ ဒါ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ!

 

“ကျိုးဝေ့ချီ မင်း သေလိုက်တော့!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ရူးသွပ်သလို ပြေးဝင်လာသည်။

 

ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ အဝတ်အစားတစ်စုံမှ မရှိတာကို မေ့နေပုံရ၏။

 

အရေးကြီးဆုံးက အကြာကြီး အလိုးခံထားရသဖြင့် ခြေထောက်တွေက မခိုင်တော့ဘဲ အားအင်တွေလည်း ပုံမှန်ထက် အများကြီး လျော့နည်းနေတာကိုး။

 

ဒါ့အပြင် သူသာ ဒီလူကို နိုင်မယ်ဆိုရင် အစကတည်းက အတင်းအဓမ္မလုပ်တာကို ခံရပါ့မလား?

 

ကျိုးဝေ့ချီ လက်တစ်ဖက် လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရှန်ထျန်းဟောက်၏လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်နိုင်သည်။

 

ထို့နောက် သူ့ရင်ခွင်ထဲကို အားဖြင့် ဆွဲသွင်းလိုက်၏။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ ကျိုးဝေ့ချီ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အတင်းချုပ်ထားခံလိုက်ရပြီး ဘယ်လိုမှ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ပေ။

 

ပြီးတော့ သူ ရုန်းလေ နောက်ပေါက်ကနေ အရည်တွေ ထွက်လာလေဖြစ်ရာ သူက ဆီးမထိန်းနိုင်တဲ့သူလိုမျိုး ဖြစ်နေ၏။

 

အဲဒီလိုထိန်းမရသည့် အရှက်ရမှုတို့က သူ့ကို တုန်ယင်သွားစေပြီး အမုန်းတရားတွေ ပိုများလာတော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။

 

သူ့ကို သေသေချာချာ ချုပ်ကိုင်ထားပြီး စေတနာဖြင့် ရေချိုးခန်းထဲကို အတင်းပွေ့ချီသွားသည်။

 

ပြီးတော့ ရေပန်းကို ဖွင့်ပေးလိုက်၏။

 

“ရေချိုးလိုက်ဦး၊ ငါက အမြဲတမ်း ဒီလောက်သဘောကောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ကျောင်းသားရှန်က တန်ဖိုးထားတတ်ဖို့ လိုမယ်”

 

ကျိုးဝေ့ချီက ရေလောင်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

 

“မင်းရဲ့စေတနာက သောက်တန်ဖိုးမှ မရှိဘူး!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ဒေါသတွေ ထွက်နေတော့သည်။

 

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ရေချိုးခန်းထဲမှာပဲ နေခိုင်းဖို့အတွက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ရေပန်းခလုတ်နားမှာ အတင်းချည်ထားလိုက်တာကိုး။

 

သူ ဘယ်လိုမှ ရုန်းမရတော့ဘဲ ဗလာကျင်းနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကျိုးဝေ့ချီကို ကျောပေးပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ရပ်နေရရုံသာ ရှိတော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို အရင်ဆုံး ရေလောင်းပေးလိုက်၏။

 

ပြီးတော့ သူ့ကို ကုန်းခိုင်းပြီး နောက်ပေါက်ကို ရေဆေးပေးဖို့ လုပ်သည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က သေချာပေါက် သဘောမတူပေ။

 

ဒါပေမဲ့ သူ သိထားသင့်တာက ကျိုးဝေ့ချီရှေ့မှာ သူက ဘာမှ ငြင်းဆန်လို့ မရဘူးဆိုတာပင်။

 

ဒီလူက ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ စိတ်ထားကောင်းသလို ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့ထက်တောင် ယုတ္တိမရှိဘဲ အာဏာပြတတ်တာကိုး။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က မကြာခင်မှာပဲ ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ကုန်းပေးလိုက်ရသည်။

 

လက်နှစ်ဖက်က အတင်းချည်ထားခံရပြီး သွယ်လျသည့် ခန္ဓာကိုယ်က ကျိုးဝေ့ချီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဗလာကျင်းနေတော့၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီက ရှားရှားပါးပါး စေတနာနဲ့ ဆေးကြောပေးတာကို သူက သဘောမတူဘူးတဲ့လား?

 

အဲဒါဆိုရင်တော့ သဘောမတူလည်း တူအောင် လုပ်ရမှာပဲလေ။

 

ကောင်လေး၏ ကျောပြင်က အလွန်လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ၏။

 

ခါးက သေးသေးလေးဖြစ်ပြီး ပိုလျှံနေတဲ့ အသားဆိုလို့ တစ်စက်မှ မရှိပေ။

 

မူလကတည်းက ကော့နေသော တင်ပါးက ဒီလိုကုန်းထားတော့ ပိုပြီး ထင်ရှားနေတော့သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီ ဖြန်းခနဲ ရိုက်လိုက်တော့ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ရိုက်သံက ဟိန်းသွားပြီး ရှန်ထျန်းဟောက်ကို ပိုပြီးရူးသွပ်သွားစေ၏။

 

ဒီလိုပုံစံကြောင့် တင်ပါးကြားက အကွဲကြောင်းက ပိုပြီးပွင့်သွားလေသည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်၏ အလိုးခံထားရကာစ နောက်ပေါက်ကလည်း ဗြောင်ကျကျ ပေါ်နေတော့၏။

 

ကျောပေါ်က ကျလာသော ရေများက ကျောရိုးတစ်လျှောက် စီးကျလာပြီး တင်ပါးကြားထဲ စုပြုံဝင်သွားကာ စအိုဝက အသားနုလေးများကို ထိတွေ့နေသည်။

 

စောစောက အနှိပ်စက်ခံထားရသည့် စအိုဝက အလွန်ကို အာရုံခံစားလွယ်နေဆဲပင်။

 

ယားကျိကျိနှင့်ဖြစ်နေတာကြောင့် ရေနွေး၏ နှိုးဆွမှုအောက်တွင် ထိုနေရာက သာယာမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

 

ပြောပြ၍မရသော သာယာမှုနှင့်အတူ နောက်ပေါက်မှ ထိန်းမနိုင်ဘဲ ထွက်လာသည့် သုက်ရည်ဖြူဖြူများလည်း ပါနေ၏။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က မသိစိတ်ဖြင်ြ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းမာထားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။

 

သူ မတော်တဆ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အသံတွေ ထွက်မိသွားရင် ဒီလူယုတ်မာ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ထပ်ပြီး လှောင်ပြောင်မှာကို ကြောက်နေလို့ပင်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက သူ၏အမူအရာကို ကျေနပ်နေပုံရ၏။

 

သူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ရေပန်းကို ဟနေသော နောက်ပေါက်ဆီ ချိန်ကာ ထိုးလိုက်သည်။

 

“အု အား~”

 

ရေ၏အပူချိန်က အထဲကထက် ပိုမြင့်နေသောကြောင့် ထိုနှိုးဆွမှုက ရှန်ထျန်းဟောက်ကို အထိန်းအကွပ်မဲ့လုမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

 

ပြင်းထန်သည့် သာယာမှုကြောင့် ခြေထောက်တွေတောင် ပျော့ခွေလာတော့၏။

 

သူက အခုချိန်မှာတော့ ကာမစိတ်ထနေသည့် ခွေးထီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကုန်းနေရပြီး လိင်တံလေးကလည်း လှုပ်ခါနေသည်။

 

နောက်ပေါက်ထဲ တိုးဝင်လာသည့် ရေနွေးများက သူ၏အာရုံခံစားလွယ်သော နေရာကို ဆေးကြောပေးနေပြီး ကျိုးဝေ့ချီ၏ သုက်ရည်တွေနှင့်အတူ ပြန်စီးကျလာ၏။

 

“အု အား… လူယုတ်မာ ပြီးပြီလား?”

 

သောက်ကျိုးနည်း၊ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ၊ ဘာလို့ အဲဒီနေရာမှာ ဒီလိုခံစားချက်တွေ ရှိနေရတာလဲ?

 

“မလောနဲ့လေ၊ ပြောင်အောင် ဆေးရမှာပေါ့။”

 

ကျိုးဝေ့ချီက စိတ်ရှည်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောရင်း သူ့စအိုဝကို လက်ဖြင့် နည်းနည်းဖြဲလိုက်သည်။

 

ရေတွေ အထဲကို ပိုပြီး နက်နက်ဝင်သွားအောင်လို့ပင်။

 

“အု အား… “

 

ရှန်ထျန်းဟောက်မှာ အသက်ရှူသံတွေ ပြင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေ၏။

 

နောက်ပေါက်၏ နှိုးဆွမှုကြောင့် သူ မသိစိတ်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းမာထားမိသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ပေါက်ပေါ့၊ နောက်ပေါက်က မသိမသာ ကျုံ့သွားသည်။

 

ထို့ကြောင့် ရေတွေ အထဲမဝင်တော့သဖြင့် ကျိုးဝေ့ချီက သူ့တင်ပါးကို ဖြန်းခနဲ ရိုက်လိုက်သည်။

 

“လျှော့ထားလေ၊ မင်းက ဒီလောက်တင်းထားရင် ငါ ဘယ်လိုဆေးရမလဲ”

 

“အု… အား ဟား… အင်း လူယုတ်မာ!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က မြန်မြန်ပြီးချင်ရုံသက်သက်မို့လို့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အစွမ်းကုန် လျှော့ထားပေးလိုက်သည်။

 

နောက်က လူယုတ်မာကို လိုက်လျောပေးလိုက်ပေမယ့် သူ မသိတာက နောက်ကလူက သူ့ကို ဆော့ချင်ရုံသက်သက်ပဲဆိုတာပင်။

 

ဒီကျောင်းတွင်းလူမိုက်လေးက အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းလွန်းနေတာကိုး။

 

“နောက်ထပ်နည်းနည်းလေး ထပ်လျှော့ပေးဦး”

 

ကျိုးဝေ့ချီက ရေအရှိန်ကို လျှော့လိုက်ပြီး နောက်ပေါက်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရေသွင်းပေးလိုက်သည်။

 

အခြားလက်တစ်ဖက်ကတော့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းထည့်လိုက်ပြီး ရေနှင့်အတူ မွှေနှောက်ပေးနေ၏။

 

တကယ်ကို သေသေချာချာ ဆေးပေးနေသည့် ပုံစံမျိုးပင်။

 

“အု အား… မြန်မြန်လုပ်… “

 

ရှန်ထျန်းဟောက် မခံနိုင်တော့ပေ။ လိင်တံကလည်း ပြန်မာလာပြီး နောက်ပေါက်ကလည်း ယားကျိကျိနှင့် နေရခက်နေ၏။ ခြေထောက်တွေလည်း ညောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

 

ကျိုးဝေ့ချီက တိုးတိုးလေးရယ်ရင်း လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းအထိ ထည့်လိုက်ပြီး အထဲတွင် နှိုက်ပေးနေသည်။

 

သူ့လက်ချောင်းတွေက ရှည်တော့ နှိုက်ပေးနေရင်းနှင့် ရေနွေးတွေကိုလည်း ဆက်တိုက်သွင်းပေးနေ၏။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ နှိပ်စက်ခံရလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး မဟန်တော့ပေ။

 

“အထဲက အရမ်းနွေးတာပဲ”

 

ကျိုးဝေ့ချီက နှိုက်ပေးနေရင်း ရေနှင့်လည်း ထိုးပေးနေ၏။ စကားဖြင့်လည်း ဆွဖို့ မမေ့ပေ။

 

“နွေးလည်းနွေးတယ်၊ ချောလည်းချောတယ်။ ကျောင်းသားရှန်က သူ့နောက်ပေါက်က ဒီလောက်တောင် နှာထနေမှန်း သိရဲ့လား? အရမ်းကို အာရုံခံစားလွယ်တာပဲ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်”

 

“အု အား… ကျိုးဝေ့ချီ!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တုန်ယင်နေတော့သည်။

 

“မင်း မပြီးသေးဘူးလား! ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး အု အား… “

 

ကျိုးဝေ့ချီက လက်ချောင်းသုံးချောင်းအထိ ထည့်လိုက်ပြန်သည်။

 

“ပြောပြီးသားလေ၊ ပြောင်အောင် ဆေးရမှာပဲလို့”

 

ကျိုးဝေ့ချီက လက်ချောင်းသုံးချောင်းဖြင့် အသွင်းအထုတ်လုပ်ပြီး နှိုးဆွပေးနေ၏။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ မခံနိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ကို လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

 

တင်ပါးကလည်း မသိစိတ်မှ လှုပ်ရှားနေပြီး ကျိုးဝေ့ချီ၏ လက်ချောင်းများကို ပိုပြီး နက်နက်ဝင်လာအောင် ကြိုဆိုနေသကဲ့သို သို့မှမဟုတ် လက်ချောင်းများကို ပြန်ညှစ်ထုတ်ချင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

 

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်လေလေ ပိုပြီး နေရခက်လေလေပဲ။

 

လိင်တံကလည်း အရမ်းမာနေပြီ။

 

ရေတွေက တင်ပါးကြားကနေတစ်ဆင့် ဥတွေဆီကို စီးကျနေပြီး တချို့ကလည်း သူ၏ လိင်တံလေးပေါ်မှ စီးကျနေသည်။

 

နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိလှသော နှိုးဆွမှုတွေကြောင့် သူ ထပ်ပြီး ပြီးချင်စိတ်ဖြစ်လာပြန်သည်။

 

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျိုးဝေ့ချီ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နှိုက်ပေးနေမှန်း မသိတော့သည့်အချိန်မှာ ရှန်ထျန်းဟောက် ထပ်ပြီး ပြီးသွားရပြန်၏။

 

တစိမ့်စိမ့်ထွက်လာသည့် သုက်ရည်တွေက အလွန်ကို ကျဲနေပြီဖြစ်ပြီး ရေတွေနှင့်အတူ ကြမ်းပြင်ပေါ် ကျနေတော့သည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ အရှက်သည်းနေတော့၏။

 

နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်လောက်ကြာအောင် ဆော့နေမှန်း မသိတော့သည့်အချိန်မှာ ကျိုးဝေ့ချီက သူ့ကို ရေချိုးခန်းထဲက ခေါ်ထုတ်လာသည်။

 

ရှန်ထျန်းဟောက်ကတော့ အရမ်းကို ပင်ပန်းနေပြီလေ။

 

သန်းခေါင်ကျော်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ကျိုးဝေ့ချီ၏ ကုတင်ပေါ်မှာပဲ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

 

အဲဒါကြောင့် သူ မသိတာက အဲဒီညက သူ ကျိုးဝေ့ချီ၏ အခန်းမှာပဲ ညအိပ်ခဲ့ရပြီး ကျိုးဝေ့ချီ၏ ရင်ခွင်ထဲမှာ တစ်ညလုံး အိပ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတာပင်။

 

နောက်နေ့မနက် ရှန်ထျန်းဟောက် နိုးလာချိန်တွင် သူစိမ်းပြင်ပြင်အခန်းကို ကြည့်ပြီး ညကအကြောင်းတွေကို တစ်ခုချင်းစီ ပြန်သတိရလာတော့ သူ ရူးမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

 

ကျိုးဝေ့ချီကတော့ မရှိတော့ပေ။ ကျောင်းသွားပြီဟု ထင်ရသည်။

 

သူက ကျိုးဝေ့ချီ၏ အခန်းကို ရစရာမရှိအောင် ဖျက်ဆီးပြီးမှ ပြန်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားပေမယ့် ကျိုးဝေ့ချီဆီက စာတစ်စောင် ရောက်လာသည်။

 

“ဆန်ပြုတ်ပြင်ပေးထားတယ်၊ စားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ ပြီးတော့ ညနေ ကျောင်းလာဖို့ မမေ့နဲ့၊ မဟုတ်ရင်… ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲတွေကို မင်း သိချင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

 

“ခွေးကောင်!”

 

ရှန်ထျန်းဟောက်က ဖုန်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး ခေါင်းအုံးတွေ၊ ခွက်တွေကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

 

နောက်ဆုံးတော့ နောက်ပေါက်က ရှက်စရာကောင်းသည့် ခံစားချက်များကို အောင့်ခံရင်း ကျိုးဝေ့ချီ၏ တိုက်ခန်းမှ ထွက်လာခဲ့တော့၏။

 

သူက လူတိုင်း အလိုလိုက်တာကို ခံလာရတဲ့သူဖြစ်ပေမယ့် အတော့မအပါဘူး။

 

သူက ကျိုးဝေ့ချီကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သူ သိသည်။

 

ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်တဲ့လူမျိုး သူ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

 

ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူက အရှုံးပေးမယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလေ။

 

သူ သေသေချာချာ စီစဉ်မှာပါ။ ဒီရန်ငြိုးကို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရမလဲဆိုတာကိုပေါ့။

 

ကျိုးဝေ့ချီသာ သူ့လက်ထဲ ရောက်လာရင်တော့ ဒီနေ့ ခံခဲ့ရသမျှတွေကို အဆတစ်ရာ ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်။

 

“ကျိုးဝေ့ချီ မင်း မှတ်ထားလိုက်!”

 

Chapter 31 ended

World 3 Chapter 4 ended.