⚠️ JavaScript ပိတ်ထားပါသည် ⚠️

ဤဝက်ဘ်ဆိုက်ရှိ ဇာတ်လမ်းများကို ဖတ်ရှုရန်နှင့် အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ရန် သင့် Browser တွင် JavaScript ဖွင့်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ကျေးဇူးပြု၍ Browser Settings ထဲတွင် JavaScript (သို့) Site Settings ကို ဖွင့်ပြီးမှ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ပြန်လည် Reload လုပ်ပေးပါ။

Switch Mode

Chapter 66

Extra 3.4

Chapter 66

Extra 3.4

 

ကျင်းလော့၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အဖြူရောင်ငါးကလေးနှယ် ဖျတ်ဖျတ်လူးနေပြီး သူ၏အသက်ရှူခြင်းမှာ မြန်ဆန်နေကော သူသည် အိပ်ရာခင်းစများပေါ်သို့ လဲကျသွား၏။

 

ကျင်းလော့သည် သူ၏ခြေထောက်များကိုကုပ်လိုက်ပြီး နက်နဲသောအကြောက်တရားကို ခံစားနေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်းဝမ်လင်သည် ဘာမျှမပြီးသေးဘဲ သူကတော့ ဝမ်းဗိုက်မှာ အထွတ်အထိပ်ရောက်မှုနှင့်အတူ လှုပ်ခါနေခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

 

သူသည် နှစ်သိမ့်ပေးရန်…ဖယ်ရိုမုန်းများကို သုံးရပေမည်…

 

ကျင်းလော့သည် သူ၏ဂလန်းအကျိတ်မှ ချိုမြိန်သောအိုမီဂါဖယ်ရိုးမုန်းများကို တုန်ယင်စွာညှစ်မထုတ်ပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ပြိုကျနေပြီး အိပ်ရာခင်းစများကို မျက်နှာမူထားကာ သူ၏တင်ပါးများကို နောက်သို့ပင့်မြှောက်ထားပြီး အနည်းငယ်ကိုင်းထား၏။ သူ၏ မြူနှင်းသဖွယ်ဖြူဖွေးသောအသားအရေနှင့် တင်ပါးများသည် အနမ်းများ၊ ကိုက်ရာများ၏ သိပ်သည်းလှသောကွန်ရက်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်နေပြီး စက္ခုပသာဒဖြစ်သော အနီရောင်ကို စွဲထင်နေစေကာ သူ၏ဆီးနှင်းသဖွယ်အသားအရေနှင့် ဆန့်ကျင့်လျက် အတိုင်းသားကွာခြားမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည့်နှယ်။

 

အနက်ရောင်အခင်းစများသည် ကျင်းလော့၏အဖြူရောင်အရည်များ၊ အနည်းငယ်ပင့်မြှောက်ထားသော တင်ပါးများနှင့် ရွှဲရွှဲစိုနေစေ၏။ အပေါက်ကလေးသည် အမျိုးသားအတွင်းခံဖြင့် သိပ်ထည့်ခံထားရပြီး သုတ်ရည်များသည် သူ၏တင်ပါးအနှံ့ စီးကျနေသည်မှာ အလွန်နှိုးဆွနေပြီး ကာမစိတ်ကိုပြင်းပြစေသည်။

 

သူသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ညှင်းပန်းထားခံရပုံပေါက်နေပြီး သူ့အား ဤအခြေအနေ၏အပြင်ဘက်တွင် ပုံဖော်ရန်မဖြစ်နိုင်စေပေ။ ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှူခြင်းသည် ပိုမိုလေးလံလာပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ နက်မှောင်လာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ခံစားချက်များသည် အလွယ်တကူ မတည်ငြိမ်ဘဲ သူသည် ၎င်းတို့ကိုဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ဘောင်းဘီကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ထူထဲသော လိင်တံကြီးကို ပွင့်ထွက်စေသည်။ ထို့နောက်, ယခင်ကထက် လုံးဝကွဲပြားနေသော ဖွင့်ပြခြင်းတွင် သူသည် ကျင်းလော့ကို ပင့်မလိုက်ပြီး ဖင်ပေါက်ကလေးကို သူ၏ထူထဲသောလီးထိပ်ကြီးဖြင့် ဖိ၍နေရာချလိုက်၏။

 

ကျင်းလော့၏နှလုံးသားမှာ တုန်ယင်သွားပြီး ကြောက်လန့်တကြား အော်လိုက်၏။ “ဟင့်အင်း… အတွင်းခံ…အထဲမှာပဲရှိနေသေးတယ်….”

 

ကျင်းလော့သည် အောက်ဘက်သို့ အဆောတလျင်လက်ဆန့်လိုက်ပြီး သူ၏ဖင်ပေါက်ကလေးတည်ရှိရာနေရာရှိ အတွင်းခံဘောင်းဘီ၏ အစွန်းပိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏လက်သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏လီးကိုဖြတ်၍ ချော်ထွက်သွားပြီး အပူချိန်ကြောင့် သူသည် တွန့်သွားရ၏။ ကျင်းလော့၏နှလုံးသားမှာ တုန်ယင်နေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အားနည်းနေကာ သူ၏လက်မှကြွက်သားများသည် ကနဦးကဖြစ်တည်ခဲ့သော စိတ်ဆန္ဒများ၏ တုန်ယင်မှုအနည်းငယ်ဖြင့် အားနည်းနေခဲ့သည်။ သူသည် အတွင်းခံကို သူ၏ဖင်ပေါက်မှ ရှက်ရွံ့စွာဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ထောင့်စွန်းကိုဆွဲလိုက်သော်ငြား ရှောင်းဝမ်လင်၏လိင်တံသည် သူ၏အတွင်းပိုင်းအတွင်းခံကြားထဲတွင်ရှိနေနေဆဲဖြစ်ကာ သူသည် သူ၏အတွင်းထဲသို့ ဆောင့်ထိုးလိုက်ပြီး သူ၏အပေါက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကိုထိုးသွင်းနေခဲ့သည်!

 

“အား…..အား!အရမ်းနက်တယ်…အရမ်းထုံတယ်…အား…”

 

ကျင်းလော့သည် ထိန်းချုပ်မရစွာ ညည်းနေပြီး သူ၏လက်များသည် အမျိုးသားအတွင်းခံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ကြီးမားပူနွေးသော လီးကြီးသည် သူ၏အပေါက်ဝတစ်ဝိုက်တွင် ရစ်ပတ်ထားပြီး သူ၏လက်သီးဆုပ်ကိုပြေလျော့လုနီးနီးအားအင်နှင့်အတူ သူ၏အတွင်းသို့ ထိုးဆောင့်နေခဲ့သည်။

 

“နာတယ်…နာတယ်..အားးးး…”

 

ကျင်းလော့သည် ခြေတံများကိုမြင့်မြင့်မြောက်လျက်နှင့် ဒူးထောက်ထားသော်လည်း သူ၏မျက်နှာနှင့် ခါးသည် အိပ်ရာအထက်တွင် ကွေးချထားခဲ့သည်။ သူ့လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏တင်ပါးများဆီသို့ နောက်ပြန်ထိတွေ့နေပြီး သူ၏ဖင်ပေါက်ထဲတွင် သိပ်ထည့်ထားသည့် အတွင်းခံကို ဆွဲထုတ်ရန်အတွက် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မယုံနိုင်ဖွယ်ခက်ခဲလှ၏။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် တင်ပါးများကိုမြှောက်ထားလျက်နှင့် ခြေထောက်များကိုထောက်ထားရင်း တြိဂံပုံဖြစ်ပေါ်နေ၏။​ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ဖိလိုက်သောအခါ၊ အပေါက်ဝသည်လည်း ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အလွန်ပင်လွယ်ကူစွာ ကျူးကျော်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

 

၎င်းသည် သူ၏အတွင်းထဲသို့ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး မကြာခင် မာကျောပြီးပူနွေးနေနှင့်ပြီးသော ကြီးမားထူထဲသည့်လီးကြီးသည် သူ၏အပေါက်ကလေးကို ဖောင်းထွက်သွားအောင် ဆွဲဆန့်လိုက်လေသည်။ တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေသော သွေးကြောများသည် စိုစွတ်ပြဲရွဲလေးလံနေသော အတွင်းခံကို ဖိလိုက်ပြီး အတွင်းထဲသို့ အကုန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။ အတွင်းခံ၏ချည်သားစသည် ကြီးမားမာကြောသောလီးကြီးဖြင့် ဆွဲဆန့်ခံလိုက်ရကာ ပို၍ပြင်းထန်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော ပွတ်တိုက်အားကိုပင် ဖြစ်စေသည်။

 

၎င်းကို ထိုးသွင်းပြီးမကြာခင်မှာပင် ကျင်းလော့၏လိင်တံသည် တုန်ယင်လာပြီး တဖန်ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရ၏။

 

“အိုး ဝူးး…ဟင့်အင်း…အဲဒါအရမ်းပြည့်နေပြီ ထုတ်တော့…”။

 

ကျင်းလော့၏မျက်လုံးများသည် မျက်ရည်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏မျက်လုံးထောင့်များမှ စီးကျနေသည်။ အထွတ်အထိပ်ရောက်သည်အထိ လှုံ့ဆော်ခံရပြီးနောက် သူသည် တုန်ယင်ပြီးထုံကျင်သွားကာ သူ၏တင်ပါးများမှာ မရပ်မနား လှုပ်ခါနေခဲ့ပြီး ညစ်ညမ်းသောအရည်များသည် သူတို့ချိတ်ဆက်ထားသည့်နေရာမှ အဆက်မပြတ်ထွက်နေခဲ့၏။ ကျင်းလော့၏လက်သည် အတွင်းခံကိုကိုင်ဆောင်ထားပြီး ကြီးမားသောလိင်တံကြီးမှာ သူ၏လက်ကိုဖိ၍ပွတ်တိုက်နေကာ သူ၏လက်ဖဝါးရှိသွေးကြောများကို ပူလောင်စေသည်မှာ သူ၏လက်ဖဝါးများသည် ပူလောင်သွားသည့်နှယ်။

 

“အိုး ဝူးးး… ထွက်သွား! ငါ…အား…အရမ်းပူတယ်…ပူတယ်…”

 

ကျင်းလော့၏စကားလုံးများသည် ကွဲကြေသွားတော့မတတ်ပင်။ အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်းထိလွယ်ရှလွယ်ပြီး ပြင်ပမှအသေးငယ်ဆုံးသောအားအင်ကပင် ကျင်းလော့အား ထိတ်လန့်စေသည်။

 

ဤအခိုက်အတန့်တွင်, ရှောင်းဝမ်လင်၏အသံသည် သြရှနေကာ ရှိုက်နေ၏။

 

“ကိုယ်ထွက်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကခံစားရတာအရမ်းကောင်းတယ်။ ကိုယ်မထုတ်ဘူး။ ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်…ကိုယ်မရည်ရွယ်ပါဘူးကွာ။”

 

မျက်ရည်များသည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြည့်လျှံနေပြီး သူစကားပြောပြီးမကြာခင်မှာပင် သူ၏အတွင်းထဲသို့ ကြမ်းတမ်းမြန်ဆန်စွာဖြင့် ထိုးဆောင့်လာခဲ့သည်။ “အားးး…” ကျင်းလော့သည် ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်အော်ငိုလိုက်ပြီး သက်ညှာပေးရန်အတွက် တောင်းပန်နေခဲ့၏။ “အရှိန်လျှော့ အရှိန်လျှော့လို့! ငါ… ငါတောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး..။ နို့သီးတွေကို… ပွတ်နေတာက… ကျဥ်တယ်…”

 

သူသည် လှိုင်းလုံးများပေါ်ရှိ လှေငယ်လေးကဲ့သို့ တောင့်ခံထားရန်မစွမ်းသာပေ။ ထိုးဆောင့်ချက်တစ်ချက်စီတိုင်းနှင့်အတူ, သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရှေ့သို့ပွတ်တိုက်နေပြီး သူ၏နို့သီးခေါင်းများနှင့် ထိုးထောင်နေသော လိင်တံသည် အိပ်ရာခင်းစများ၏ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် သွေးနီရောင်ပြည့်လျှမ်းနေခဲ့သည်။ ကျင်းလော့တင်ပါးများ၏ နူးညံ့တင်းရင်းသောအသားသည် သက်ရောက်မှုတစ်ခုစီတိုင်းနှင့်အတူ ကွဲကွာသွားပြီး ဖင်ပေါက်မှာ နီရဲနူးညံ့သောအသားလွှာများကို ဖော်ပြထားသည်မှာ ၎င်းသည်နှံ့နှံ့စပ်စပ် လိုးနှက်ခံထားခဲ့ရသည့်နှယ်။

 

ကျင်းလော့၏အသက်ရှူခြင်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်နေသောကြောင့် သူသည်စကားလုံးတစ်လုံးမျှပင် မဖွင့်ဟနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏လက်များမှာ လှုပ်ယမ်းနေပြီး သူသည် ကြီးမားသောသားရဲကြီးထံမှ အလိုးခံရသည့်နှယ် မလှုပ်နိုင်သည်ကို ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ထူထဲသောအယ်လ်ဖာဖယ်ရိုမုန်းများသည် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ထိန်းချုပ်မှုနှင့်အတူ သူ့ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပွေ့ပိုက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အကန့်အသတ်များမရှိသည့် ကြောက်ရွံ့စဖွယ် ဆန္ဒဇောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

 

ကျင်းလော့၏လက်များသည် ထုံထိုင်းနေခဲ့ပြီး သူ၏အတွင်းခံကို ကိုင်နိုင်ရုံမျှသာဖြစ်လေသည်။ သူသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်လိုးခံထားရသောကြောင့် အသက်ကိုပင်ခက်ခက်ခဲခဲရှူနိုင်ခဲ့ပြီး သူသည် သူ၏ပါးစပ်ကိုမပိတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

 

သူ၏လျှာထိပ်ကလေးသည် အနည်းငယ်ထွက်ပြူနေသော်လည်း ပြန်သိမ်းရန်မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။သူ လိုးခံရသည့်အချိန်က သူ့လျှာ၏နီတောက်နေသောလျှာထိပ်သည် နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အဆက်မပြတ်တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး တံတွေးများသည် သူ၏ပါးစပ်ထောင့်မှ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူမထိန်းချုပ်နိုင်တော့အောင် လိုးခံလိုက်ရပြီး ထိုကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသောအမူအရာကိုပင် ဖော်ပြမိခဲ့၏။

 

ကြမ်းထော်နေသောချည်သားစသည် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျုံ့ချည်ဆန့်ချည်ဖြစ်နေသော အူအဝတွင် ညပ်နေပြီး ချည်သားကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ်မွှေ့နေသော တွန့်ရှုံ့ခြင်းများသည် အတွင်းခံကိုထိန်းထားခဲ့သည်။ အင်္ဂါရည်များ၏ မထိန်းချုပ်နိုင်သောအထွတ်အထိပ်ရောက်အရည်များသည် အဆက်မပြတ်ဆန့်တငင်ငင်ဖြစ်နေသော အူများထဲမှ စီးထွက်လာခဲ့ပြီး လီးကြီး၏ခြယ်လှယ်မှုနှင့်အတူ မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။

 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် အက်ကွဲစွာငိုကြွေးနေပြီး သူ၏မျက်ရည်များသည် ကျင်းလော့၏နောက်ကျောပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့၏။ ကျင်းလော့မှာ သူတို့သည်ချွေးလား မျက်ရည်လား မပြောနိုင်ပေ။ သူသည် ရှောင်းဝမ်လင်ပြောလာသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

 

“ကိုယ်မင်းကို လိုးရတာကြိုက်တယ်..အရမ်းကြိုက်တာ… ကိုယ်မရပ်တန့်နိုင်လို့တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း ကိုယ်လိုချင်သလောက်လိုးဖို့ ခွင့်ပြုပေးပြီး ခြေထောက်တွေကို ကားပေးပါလားဟင်…”

 

Chapter 66 ended

 

AကနေOဖြစ်ပြီးနောက် ငါ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့လရောင်ဖြူလေးဖြစ်လာတယ်

AကနေOဖြစ်ပြီးနောက် ငါ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့လရောင်ဖြူလေးဖြစ်လာတယ်

Status: Completed Type:
Description ကျောင်းလူဆိုးအဖြစ် ကျော်ကြားသည့် ကျင်းလော့သည် ရက်စက်ကာ စကားနည်း၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်းဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး မြင်သမျှလူတိုင်းအား ရိုက်နှက်တတ်သည်ကြောင့် ကျောင်းသားများကြားတွင် မကောင်းသည့်အမြင်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ ကောလဟာလများတွင် ကျင်းလော့ နှင့် ရှောင်ဝမ်လင်တို့သည် အသေအကြေရန်သူများပင်။ ထိုကဲ့သို့ အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြသည့်တိုင်...ကျောင်းအဝတ်လဲခန်း၏ တစ်နေရာတွင်မူ ဝံပုလွေခေါင်းဆောင် ရှောင်ဝမ်လင်၏ မျက်ဝန်းများမှာတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ရိုင်းပြနေလျက်ရှိကာ၊ မိမိဥစ္စာအား မည်သူမျှ ထိပါး၍မရအောင် စောင့်ကြပ်နေသည့်ဟန်နှင့် ကျင်းလော့အား စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် အေးစက်ကာ ဘာမထီမျက်နှာဘေးနှင့်သူ၏ ပေါင်ကြားအတွင်း ခြေထောက်များဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ကာ... ကျဉ်းမြောင်းသည့်နံရံနှင့် ထိုသူ့အား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်လိုက်လျက် ပြုံးရယ်ကာ ဆိုလိုက်၏။ “အချစ်ကလေး... မင်းရဲ့ မျိုးပွားအင်္ဂါလေးကို ကိုယ်ကြည့်ချင်တယ်..." လှပသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေးမှာ သူ့အဝတ်သူ သွားနှင့်ကိုက်လျက် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသည့် မျက်လုံး‌လေးများနှင့် ကြည့်နေ၏။ ယခင်က အေးစက်ကာ မာကြောပုံရသည့် မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုတွင်မူ မျက်ရည်များဝေ့ဝိုက်နေလျက်ပင်။ “မင်း,မင်း အကျင့်ပျက်ကောင်...” ရှောင်ဝမ်လင်က ပြုံးလိုက်ကာ သူ၏ပူလောင်နေသည့်လိင်တံဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေး၏ ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်အား ထပ်ခါထပ်ခါဖိပွတ်နေ၏။ “ဟုတ်လား? စိတ်မရှိပါနဲ့ကွာ” သူသည် နားထောင်ရသူတိုင်း တုန်ရီသွားစေလောက်မည့် လေသံနှင့် အက်ကွဲကွဲပြောလာ၏။ “ဖင်ကိုပင့်ပေးထား..ကိုယ်လိုးချင်တယ်” ***** ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ချို့တဲ့နေတဲ့ ကြောင်ရိုင်းလေး vs ဒေါသကြီးပြီး 'ဒယ်ဒီဆန်တဲ့' အမဲလိုက်သမား သန့်ရှင်းဖြူစင်တဲ့ အချစ် ၊ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ဦးတည်းအတွက် ဖြစ်တည်လာသလို တစ်ဦးအပြန်အလှန် ချစ်ကြတယ်။
ရိုးရှင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပါ။

Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ကျေးဇူးပြု၍ ခဏစောင့်ပေးပါ...

5

အကောင့်ဝင်ရန် လိုအပ်ပါသည်

ဝတ္ထုများကို Bookmark မှတ်ရန်နှင့် သိမ်းဆည်းထားရန် ကျေးဇူးပြု၍ အကောင့်ဝင်ပါ။

ပိတ်မည် (Cancel)

Options

not work with dark mode
Reset