⚠️ JavaScript ပိတ်ထားပါသည် ⚠️

ဤဝက်ဘ်ဆိုက်ရှိ ဇာတ်လမ်းများကို ဖတ်ရှုရန်နှင့် အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ရန် သင့် Browser တွင် JavaScript ဖွင့်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။

ကျေးဇူးပြု၍ Browser Settings ထဲတွင် JavaScript (သို့) Site Settings ကို ဖွင့်ပြီးမှ ဝက်ဘ်ဆိုက်ကို ပြန်လည် Reload လုပ်ပေးပါ။

Switch Mode
Telegram Main Channel - https://t.me/REDKNOTMyanmar

Chapter 65

Extra 3.3

Chapter 65

 

Extra 3.3 > ထိတွေ့သိမြင်ခံစားနိုင်သော ကာလ

 

ကျင်းလော့သည် နူးညံ့တိုးတိမ်သော ညည်းညူသံများကို မပြုဘဲမနေနိုင်တော့ကာ သူ၏သာမန် အေးစက်နေသောမျက်နှာသည် ယခုအခါတွင် ရမ္မက်နိုးကြွမှုနှင့်အတူ ရှက်သွေးဖြန်းနေခဲ့သည်။ ကျောင်းတွင် သူဆင်မြန်းခဲ့သောမျက်နှာမှာ ထူးမခြားနားအေးစက်လျက်ရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် အတွင်းထဲမှ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရ၏။

 

သူ၏ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်သည် ရေနှင့်အတူ ရွှန်းစိုတောက်ပနေကာ မရပ်မနားတုန်ယင်လျက် အပေါ်အောက်ယမ်းခါနေပြီး ကြွက်သားများ၏ချောမွတ်နူးညံ့သော ကောက်ကြောင်းများမှာ တုန်ခါနေသည်။ သူ၏နာကျင်မှုအတွက် သိရှိပြီးသော ကျောင်းလူဆိုးမှာ ပြောလိုက်၏။

 

“မင်း…မင်းမလုပ်…မကိုက်နဲ့…”

 

ဆွတ်ဖြူသော တင်ပါးအသားပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုနှင့် အရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ၊ စိုစွတ်တောက်ပနေသည်။

​ ရေစက်များသည် အပေါက်ဝမှ တောက်လျှောက်ကျဆင်းနေကာ၊ ပေါင်ရင်းတစ်ခုလုံး စိုစွတ်နေပြီး၊ ကာရမယ်လ် Omega အနံ့သင်းပျံ့နေသည်။

 

​”ဘာလို့လဲ……” ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသံသည် အနည်းငယ် နက်ရှိုင်းပြီး ဝမ်းနည်းနေသည်။ “ဘာလို့မလျက်ရမှာလဲ……”

 

​သူ၏နှုတ်ခမ်းများသည် ဆွတ်ဖြူသော ခါးလိုင်းပေါ်တွင် လူးလွန့်နေပြီး၊ အသက်ရှုသံသည် စိုစွတ်ပူပြင်းနေသည်။ လေးလံသော Alpha pheromone များသည် ထူထဲသောတောနက်ကြီးကဲ့သို့ ကျင်းလော့၏ အာရုံခံစားမှုအားလုံးကို တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားသည်။

 

​”မင်းမကြိုက်ဘူးလား”

 

​ရှောင်းဝမ်လင်သည် အဆက်မပြတ် အောက်သို့ နမ်းရှိုက်သွားရာ၊ ကျင်းလော့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားပြီး၊ Alpha pheromone များက သူ၏အာရုံခံစားမှုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

 

​တင်ပါးပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် ကိုက်ခဲနေသော နှုတ်ခမ်းများသည် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို လူးလွန့်သွားသည်အထိ၊ ကျင်းလော့သည် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည်။ စုပုံနေသော သာယာမှုသည် ထိတွေ့ရာနေရာမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ၊ ကျင်းလော့၏ ခြေထောက်များ တစ်ချက်တုန်သွားပြီး၊ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော အပေါက်ဝမှ မွှေးကြိုင်သော Omega အရည်ကြည်များ ပန်းထွက်လာသည်။

 

အရည်များ ပန်းထွက်လာချိန်တွင် စိုစွတ်သော မျက်လုံးတစ်စုံသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အလား၊ ပွင့်ဟနေသော အပေါက်ကလေးအား သူတို့၏လက်ဖဝါးပူပူကြီးများဖြင့် ဖုံးကာပေးလာ၏။

 

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ညှစ်ထုတ်လိုက်သော သာယာမှုသည် ထိန်းချုပ်မရသော သာယာမှုလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ထိရှလွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ခါးသည် ပျော့ခွေသွားပြီး၊ Omega ၏ နောက်အပေါက်ဝသည် အဆက်မပြတ် အရည်များ ပန်းထွက်နေသည်။

 

​”—အွန်း…အား……”

 

​ကျင်းလော့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဗလာကျင်းနေပြီး၊ နီရဲတောက်ပသော နှုတ်ခမ်းများသည် မရပ်မနား တုန်ယင်နေသည်။ ပူလောင်စိုစွတ်သော အရည်ကြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လက်ဖဝါးက သူ၏အပေါက်ဝကို ပိတ်ဆို့ထား၏။ အရည်ကြည်များ ပန်းထွက်ခြင်းသည် အပေါက်ဝကို တုန်ခါစေပြီး၊ လက်ဖဝါးက အပေါက်ဝကို ဖိကပ်ထားရာ၊ ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေသော နီရဲသောအပေါက်ဝသည် ထိုလက်ဖဝါးကို တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နမ်းရှိုက်နေသကဲ့သို့ပင်။

 

​လက်ဖဝါးကို နမ်းရှိုက်နေသကဲ့သို့၊ အရည်ကြည်များသည် လက်ဖဝါးထဲသို့ ပန်းထွက်နေသည်။

 

​စိုစွတ်သော ရေစက်များသည် လက်နှင့်အပေါက်ဝကြားမှ အပြည့်အဝမဖိကပ်နိုင်သော ကြားနေရာမှ ညှစ်ထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

 

​”ဟာ…..ခံရခက်လိုက်တာ……”

 

​အရည်ကြည်များ ပန်းမထွက်နိုင်သော ခံစားချက်ကြောင့် အပေါက်ဝသည် တုန်ခါမှုကြောင့် ထုံကျဉ်နေသည်။ ကျင်းလော့၏ မျက်နှာတွင် ချွေးများစို့နေပြီး၊ အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် စိုစွတ်စွာဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေရာ၊ သူ၏မျက်နှာကို ပို၍ဖြူဖျော့စေပြီး၊ နှုတ်ခမ်းများကို ပို၍နီရဲစေသည်။

 

​မူလက အေးစက်မာကျောသော အမူအရာသည် စုတ်ပြဲသွားပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့ပြီး သည်းခံနေရသော အမူအရာသည် လူတို့ကို ပို၍ပင် ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

 

​ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသံသည် ရှတတနှင့် နက်ရှိုင်းနေသည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်……”

 

​သူသည် ငိုနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အမူအရာသည်လည်း အလွန်ပင်ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ကျင်းလော့သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိကပင် သူ့အပေါ် တစ်စုံတစ်ခု အကြွေးတင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

 

​ကျင်းလော့သည် တစ်ခဏအတွင်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး၊ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်သွားသည်။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာလဲ။

 

ရှောင်းဝမ်လင် ပြောသည်။ “မင်းစီးကျနေတာတွေကို ရပ်ပေးလို့ရမလားဟင်… မင်းအထွတ်အထိပ်မရောက်ခင် ကိုယ်မင်းအထဲထဲမှာ ပြီးအောင်အထိ စောင့်ပေးလို့ရမလား။?”

 

 ကျင်းလော့သည် သူ၏မျက်နှာကို ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် စောင်ထဲသို့ မြှုပ်နှံလိုက်ကာ ဗလုံးဗထွေးအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ထိန်းလို့ရမှာတုန်း..”

 

ကျင်းလော့သည် အထွတ်အထိပ်ရောက်စေရန် တွန်းအားပေးခံရမှုမှ ပူလောင်ထုံထိုင်းနေသည်ကို ခံစားနေရဆဲပင်။ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့ ချွေးများစိုစွတ်သွားသည်အထိ ညှင်းပန်းခံခဲ့ရကာ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်စေရန် သူ၏လိုအင်ဆန္ဒများသည် ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ခြေထောက်များမှာ သက်သောင့်သက်သာမရှိစွာ ပွတ်တိုက်နေခဲ့သည်။

 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ရုတ်တရက် သူ့အောက်ခံဘောင်းဘီ၏ ချည်သားကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဆွဲလိုက်၏။ ဆုတ်ဖြဲလိုက်သောအသံနှင့်အတူ အတွင်းခံဘောင်းဘီသည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး၊ ထိုဘောင်းဘီစကို အပေါက်ငယ်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

 

“အား! ဟားး!”

 

ကျင်းလော့၏လက်များသည် ရုတ်တရက်ပျော့ကျသွားကာ သူ၏မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးဖြာနေခဲ့၏။ ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ကလေးသည် နောက်တစ်ကြိမ် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပိတ်သွားကာ ညှစ်ယူနေခြင်းသည် အတော်လေး ဒုက္ခပေးကာ ခက်ခဲလှသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် အပေါက်၏ နူးညံ့တင်းကြပ်သော အသားစုကို ဆွဲဖွင့်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ညှစ်ယူနေသော အူလမ်းကြောင်းများထဲရှိ ညှစ်ထုတ်နေခဲ့သော အချစ်ရည်များသည် ရုတ်တရက်စီးထွက်လာခဲ့၏။

 

အချစ်ရည်များသည် ကျင်းလော့၏အူနံရံများကို ဖြတ်၍ ချောထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ပေါင်များနှင့် တင်ပါးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်လှုပ်ခါသွားစေရန် လှုံ့ဆော်နေခဲ့ပြီး အချစ်ရည်များကို ထိန်းထား၍မရနိုင်ဘဲ ပန်းထွက်လာကြသည်။

 

“အားး! – ဟမ်းးး” ကျင်းလော့သည် တအီအီညည်းညူနေပြီးနောက် အိပ်ရာခင်းစအား သူ၏ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ကာ သည်းခံနေခဲ့၏။

 

အတွင်းခံဘောင်းဘီ၏ ကြမ်းတမ်းသောအသားသည် သူ၏အတွင်းသားနုကို ပွတ်တိုက်နေပြီး၊ အပေါက်ငယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းခံလိုက်ရသည်။ စိုစွတ်သော အရည်ကြည်များသည် ဘောင်းဘီစကို စိုရွှဲစေပြီး အပေါက်ဝတွင် စေးကပ်နေသည်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီ၏ ကြမ်းတမ်းသောအသားသည် အပေါက်ဝမှ စိုစွတ်မှုကို စုပ်ယူကာ၊ တင်းကြပ်သောအပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ပြည့်ကျပ်သွားစေသည်။

 

ပြည့်နှက်ပြီး ပြည့်နှက်သွားလျက်။

 

အလွန်ထူးဆန်းလှသည်…

 

ကျင်းလော့သည် စောင်ကိုကိုက်လိုက်၏။

 

​ကျင်းလော့၏ မျက်ဝန်းထောင့်သည် နီရဲနေပြီး၊ သူ၏ကိုယ်သည် ပူလောင်မှုကြောင့် ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။ အိပ်ရာခင်းထောင့်မှနေ၍ သူသည် ခက်ခက်ခဲခဲ နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏အပေါက်ဝတွင် ရှောင်းဝမ်လင်၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်ထည်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

 

​ထိုအပေါက်ဝသည် ပိတ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ကျဉ်းမြောင်းသောအပေါက်ဝကို လက်ချောင်းဖြင့် ထိုးတွန်းခံလိုက်ရာ၊ တုန်ခါနေသောအပေါက်ဝမှ အသားနုများသည် အဆက်မပြတ် ဖိညှစ်နေပြီး၊ အရည်ကြည်များသည် တစက်စက်ဖြင့် အတွင်းသို့ ညှစ်ထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

 

​အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်အတွင်းခံဘောင်းဘီတစ်စ ထွက်နေပြီး၊ စိုစွတ်သောအရည်ကြည်များ၊ Omega ၏ အရည်ကြည်များဖြင့် စိုစွတ်နေသည်ကို မျက်မြင်တွေ့နိုင်၏။

 

​သစ်သားနံ့သင်းသော Alpha pheromone များသည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏အရှင်သခင်နှင့် လုံးဝမတူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကျူးကျော်လိုစိတ်ဖြင့် သူ့ကို အဆက်မပြတ် ဝန်းရံထားသည်။ ကျင်းလော့သည် တုန်ယင်စွာဖြင့် အနည်းငယ် အသက်ရှုကြပ်ခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။

 

​ထိုအရာသည် Alpha pheromone များက ထိန်းမရနိုင်အောင် ဖိညှစ်သိမ်းပိုက်နေစဉ် တင်းမာမှုကြောင့် အသက်ရှုသံ အနည်းငယ် ကြပ်သွားခြင်းပင်။

 

​”……”

 

 သီးသန့်အမျိုးသားဝတ်အတွင်းခံသည် သိသာထင်ရှားသော အယ်လ်ဖာအနံ့နှင့်အတူ အသားထူသောအပေါက်ကလေးထဲတွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ်သိပ်ထည့်ခံထားရသည်။ အယ်လ်ဖာ၏ယောကျာ်းဆန်ဆန်အနံ့သည် ကျင်းလော့၏တစ်ကိုယ်လုံးအား မသက်မသာခံစားရစေရန် လှုံ့ဆော်နေခဲ့၏။

 

ဤအရာများအားလုံးလုပ်ပြီးနောက်, အယ်လ်ဖာသည် ငိုယိုနေဆဲဖြစ်ကာ ရှောင်းဝမ်လင်သည် အလွန်အားနည်းပြီးဖြူဖျော့နေသည့်ပုံနှယ်။ သူ၏တင်းမာခန့်ညားသော မျက်နှာအင်္ဂါရပ်များသည် အလင်းထဲတွင် မြဲမြံခန့်ညားမှုတစ်မျိုးကို ရောင်ပြန်ဟပ်စေသည်​။ယခုအချိန်တွင် သူ၏မျက်ရည်စများနှင့် မျက်ဝန်းများသည် သူ၏သားရိုင်းစိတ်နှင့် လုံးဝမတူသော အရောင်အသွေးတစ်ခုကို ပေါင်းထည့်ပေးနေသည်။

 

​ကျင်းလော့၏ ယနောက်အပေါက်ဝသည် မတတ်သာဘဲ တင်းကြပ်သွား၏။

 

ရုတ်တရက်သာယာမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်အား အထွတ်အထိပ်သို့ ကျရောက်သွားစေခဲ့သည်။ ရှောင်းဝမ်လင်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ကျင်းလော့၏မြင့်တက်နေသော ပေါင်တံများအား နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ကိုက်လိုက်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောခဲ့သည်။

 

“ကိုယ်တို့ မတွဲခင်ကတည်းက၊ မင်းသာ Omega တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရင်ဆိုတဲ့အကြောင်း ကိုယ်​တွေးခဲ့ဖူးတယ်……”

 

​”ငါမင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က နေရာတိုင်းကို လျက်ပေးမှာ။”

 

​ရှောင်းဝမ်လင်၏ အမူအရာသည် နူးညံ့ပြီး အားနည်းနေ၏။ ဤနူးညံ့မှုနှင့် အားနည်းမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြင်းထန်သော Alpha pheromone များနှင့် ကြီးမားသော ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

 

​ယခုအချိန်တွင် ရှောင်းဝမ်လင်သည် ငယ်ရွယ်သော ကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်နှင့်တူနေပြီး၊ အနည်းငယ် လိမ္မာယဉ်ကျေးကာ၊ ငိုလည်းငိုတတ်သေးသည်။

 

​သို့သော် ကျင်းလော့သည် ရှောင်းဝမ်လင်၏ ဤလုံးဝကွဲပြားသော အမူအရာများကြားမှ၊ ရှောင်းဝမ်လင်၏ မျက်ရည်များပြည့်နေသော အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ၊ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထိန်းမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရင်တုန်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မတတ်သာဘဲ ရှောင်ဖယ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် ရှောင်းဝမ်လင်၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် သေရပေတော့မည်။ အယ်လ်ဖာ၏ဆတ်ဆတ်ထိမခံသော rut ကာလမှာ ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာပင်။

 

​ရှောင်းဝမ်လင်သည် ငိုနေသော်လည်း၊ ကျင်းလော့သည် သူ၏အားနည်းမှုနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုတို့ကြားမှ အက်ကွဲကြောင်းများထဲတွင် စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသည်။

 

မအံ့သြတော့ပေ… ကျင်းလော့သည် rutကာလအတွင်း ဘာကြောင့်များ ရှောင်းဝမ်းလင်သည် စိတ်ခံစားချက်အားနည်းပြီး သူ၏နှစ်သိမ့်မှုကို အဘယ်ကြောင့် မရှာဖွေခဲ့လဲဆိုတာ ရုတ်တရက် သိသွားသည်။

 

​—သူသည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပင်။

 

​အခန်းထဲမှ Alpha ၏ သစ်သားနံ့သင်းပျံ့မှုသည် ယခင်နှင့် လုံးဝမတူတော့ဘဲ၊ မဝင်ရောက်မီက၊ သစ်သားနံ့ Alpha pheromone များသည် အစွမ်းကုန် ဖိနှိပ်ထားခြင်းခံရပြီး၊ တစ်စက်မျှပင် မထွက်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင်မူ Alpha ၏ pheromone များသည် လေထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိပ်သည်းမှုအထိ ဖိနှိပ်ထားခြင်းခံရပြီး၊ ကျောရိုးကိုပင် ဖိချေမတတ် လေးလံနေသည်။

 

ကျင်းလော့သည် သူ၏အတွေးများကို ဆက်လက်မတွေးတောနိုင်ခင် နှုတ်ခမ်းများသည် သူ၏ပေါင်ကို ခိုင်မြဲစွာ ရုတ်တရက် ဖိချလာခဲ့ကာ သူ၏ခြေထောက်များကို တုန်ယင်သွားစေခဲ့၏။ အထွတ်အထိပ်များစွာကိုရောက်ရန် ထပ်ခါထပ်ခါဖျက်ချခံခဲ့ရသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်းဆတ်ဆတ်ထိမခံဖြစ်နေခဲ့ပြီး အိုမီဂါများသည် အခြားလိင်များသည် ပင်ကိုအားဖြင့် ပိုမို၍ဆတ်ဆတ်ထိမခံပေ။

 

အထိ…အထိခံရတာက အရမ်းကိုမသက်မသာဖြစ်စေတယ်…ဝူး…

 

ကျင်းလော့၏အသက်ရှူသံများသည် ရှုပ်ထွေးနေ၏။

 

သူ၏နှုတ်ခမ်းများသည် ပေါင်ရင်းတစ်လျှောက် စတင်လျက်လာခဲ့ပြီး နူးညံ့သောအသားနုနုပေါ်ရှိ ပေါင်တွင်းသားနုနုလေးကို ကြိတ်ချေလိုက်ကာ အရေပြားနုနုနှင့် အသားအရေကို ဆက်တိုက်စားသုံးနေခဲ့သည်။ ပေါင်ရင်း၏အရောင်မှာ ထူးထူးခြားခြား ညစ်ညမ်းနေခဲ့သည်။

 

နှင်းဖြူရောင်အသားသည် အနီရောင်သန်းနေကာ တုန်ယင်၊လှုပ်ခါနေ၏။ ကျင်းလော့သည် တည်ငြိမ်စေရန် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး သူ၏အနောက်ဘက်ရှိ အယ်လ်ဖာကို အိုမီဂါဖယ်ရိုမုန်းများနှင့် နှစ်သိမ့်နေခဲ့၏။

 

​ရှောင်းဝမ်လင်၏ အသက်ရှုသံသည် တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာ၏။ သူ၏နှုတ်ခမ်းများသည် ပေါင်အတွင်းမှ အသားနုကို ဖိကပ်ထားသည်။ ပေါင်ရင်းနှစ်ဖက်မှ အရေပြားသည် မူလကတည်းက ထိရှလွယ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကိုက်ခဲစုပ်ယူခြင်းခံနေရသောကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည် — မိမိ၏ကိုယ်ကို မျိုချစားသုံးခြင်းခံရတော့မည့်အလားပင်။

 

​ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်သောနေရာပင်……

 

​ကျင်းလော့၏ ကြောင်ငေးမှုသည် ကြာရှည်မခံလိုက်ပေ။ သူ၏လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်၏ ဖိကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ထိုလက်သည် ကျင်းလော့၏ မာကျောတောင့်တင်းနေသော အရာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းထိပ်သည် ထိပ်ဖျားမှ ဆီးအပေါက်ဝကို ပွတ်သပ်လိုက်ရာ၊ ကျင်းလော့သည် တစ်ချက်တုန်သွားသည်မှာ လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

 

သူ၏ဖင်ပေါက်သည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး စိုစွတ်နေသော အတွင်းခံကို အနည်းငယ်မြိုလိုက်၏။

 

အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ ရှောင်းဝမ်လင်မှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်ပင်။

 

ကျင်းလော့သည် စောင်ကိုတင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကိုက်လိုက်ပြီး အပြင်လူများရှေ့တွင်သူပြလေ့ရှိသော အေးစက်မှုသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲသွားပုံပင်။ သူ၏မျက်နှာသည် နီမြန်းနေပြီး ရမ္မက်များအပြည့်နှင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏အသံမှာ ပျော့ပျောင်းနေပြီး သာမန်မျှသာဖြစ်နေကာ သူ၏လိင်အင်္ဂါကို ထိတွေ့ခံရသည့်အချိန်တွင် လျင်မြန်လျသောပင့်သက်ရှိုက်သံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

 

ယခုအခါတွင် သူ၏အရေပြားမှာ နီရဲနေခဲ့လျက်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခန်းထဲတွင်ရှိနေ‌ခဲ့သော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အချိန်မရွေးကန်ပစ်တော့မည့်နှယ် အေးစက်ပြီးမောက်မာသည့်ပုံမှာ ပျောက်သွားခဲ့ပြီပင်။ ကျိုးဆတ်လွယ်သောမျက်နှာဖုံးမှာ ဖျက်စီးခံလိုက်ရပြီး လွန်ခဲ့သောအချိန်တုန်းက အမြဲတစေ အေးစက်ပြီးရင်း အေးစက်နေကာ အမည်းရောင်ကိုသာဝတ်ဆင်ပြီး ပိန်းပါးပြီး ထူးမခြားနားသည့်မျက်နှာပေးရှိ လူငယ်လေး၏အဝတ်အစားများမှာ ဖြဲဆုတ်ခံထားရပြီး ဖြူဖွေးနူးညံ့သော အရေပြားနှင့် အောက်ဘက်ရှိအသားကို ဖော်ပြထားခဲ့ကာ အသားအရေသည် နူးညံ့သော ပန်းပွင့်ကလေးနှယ် တုန်ယင်ယမ်းခါနေခဲ့သည်။

 

အမည်းရောင်ချည်သားအဝတ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအနေဖြင့် တွဲလျောင်းကျနေဆဲဖြစ်ပြီး အောက်ခြေရှိ ချွေးများ၏စေးကပ်မှုနှင့်စွဲထင်နေသော နူးညံ့ပြီး တုန်ခါနေသောခြေတံများကို ထုတ်ဖော်နေခဲ့သည်။

 

သူ၏ လုံးဝန်းပြီးလှုပ်ရှားနေသော တင်ပါးများသည် လေထဲတွင်ယမ်းခါနေပြီး သူ၏ပေါင်ပေါ်ရှိ ချည်သားစသည် သေးငယ်သောအစကလေးကျန်သည်အထိ ဖြဲဆုတ်ခံလိုက်ရကာ သူ၏ခြေထောက်အနောက်မှ တွဲလျောင်းကျနေခဲ့၏။ သူ၏အပေါက်ဝထဲ ဖိထည့်ထားသော အမျိုးသား၏အောက်ခံဘောင်းဘီသည် သူ၏အရည်များဖြင့် စိုစွတ်နေ၏။သူသည် သူ၏တင်ပါးများကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေသောကာမဆန္ဒများနှင့်အတူ ယမ်းခါလိုက်သည်။

 

​လျှာဖျားသည် ပေါင်အတွင်းမှ အသားနုကို လျက်လိုက်ပြီး၊ ပေါင်ရင်းသို့ လျှောတိုက်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းမှု၏အရိပ်အယောင်များနှင့် တောက်ပမှုတို့ကို ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သွယ်လျသော ခြေသလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားစဉ်၊ ကျင်းလော့သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

 

သူ၏အသိအာရုံများသည် အဆက်မပြတ်ပွတ်တိုက်ခံနေရသော သူ၏ကိုယ်ပိုင်လိင်အင်္ဂါပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ထားသည်။ သူသည် ထိလွယ်ရှလွယ်သောဆီးပေါက်ကိုဖြတ်၍ အဆက်မပြတ်ပွတ်တိုက်ခံနေရ၏။ ပြင်းထန်သောလျှပ်စီးကြောင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်ဖြတ်စီးသွားပြီး သူ၏စိတ်မှာ ဗလာအဖြစ်‌ ကျန်နေခဲ့သည်။

 

နှုတ်ခမ်းများသည် သူ၏ခြေထောက်အနောက်ဘက်နှင့် ခြေဖဝါးကို လျက်စုပ်နေချိန် ကျင်းလော့သည် အချိန်ကုန်ဆုံးမှုကိုပင် သတိမထားမိခဲ့တော့ပေ။

 

“ဟင်းမ်း!”

 

ကျင်းလော့၏နှုတ်ခမ်းများသည် စောင်ကိုဖြေလျော့ပေးလိုက်ပြီး သူသည် တုန်ယင်နေကာ ခြေထောက်များကို အတူတကွကွေးလိုက်သည်။

 

ခြေချောင်းများသည် အလွန်ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်ပြီး လျှာဖျားထိပ်သည် ခြေချောင်းများကို လာထိတွေ့သည့်အချိန်၌ ကျင်းလော့သည် မသက်မသာဖြင့် နောက်သို့ပြန်ကျုံ့လိုက်မိသည်။ “ဟင့်အင်း ညစ်ပတ်တယ်…”

 

ရှောင်းဝမ်လင်သည် ကျင်းလော့၏ခြေထောက်အား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ကာ ထိလွယ်ရှလွယ်သော ခြေဖမိုးလေးနှင့် အကွဲကြောင်းတိုင်းကို သူ၏လျှာထိပ်နှင့် လျက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းလော့၏လိင်တံကိုသူ၏လက်နှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပွတ်တိုက်လိုက်ကာ ၎င်းကိုခပ်မြန်မြန် စတင်ပွတ်သပ်လာခဲ့သည်။

 

“အားး!!”

 

“နေဦး…”

 

ကျင်းလော့၏ခြေဖဝါးသည် ကုပ်ကွေးသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်တုန်ယင်နေခဲ့သည်။ သူ၏လိင်အင်္ဂါပေါ်ရှိ အထိအတွေ့များမှာ မယုံနိုင်ဖွယ်ကောင်းအောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး ဝါးမျိုနိုင်ကာ ပူလောင်လှ၏။ သူ၏ဖင်ပေါက်ကလေးမှ ရမ္မက်ကြွစေသော အရည်များသည် ဆက်လက်စီးထွက်နေခဲ့ပြီး အောက်ခံတစ်စုံလုံးကို စိုစွတ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ဖင်ပေါက်လေးသည် ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်ဖြစ်နေကာ အတွင်းခံကိုမျိုလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ညှစ်ထည့်လိုက်သည်မှာ အလွန်အမင်းလောဘကြီးနေသည့်နှယ်။ ၎င်းသည် အပေါက်ဝ၏အားဖြင့် အတွင်းခံတစ်ခုလုံးကို အတင်းအကြပ်မျိုချလိုက်သည်။

 

သူ့အပေါက်ကလေး၏ဖောင်းပွမှု၊ သူ၏လိင်တံနှင့် ဆီးပေါက်ဆီမှလှုံ့ဆော်မှုနှင့် သူ၏ခြေဖဝါးကြားရှိ ယားယံစေသောအသားလွှာတစ်ခုသည် ကျင်းလော့၏မျက်ဝန်းများအား မျက်ရည်များ၊ ရှုပ်ထွေးခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

 

​ကျင်းလော့သည် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ထားပြီး၊ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် မျက်နှာသည် နီရဲနေသည်။ အလျင်အမြန် ရှူသွင်းရှူထုတ်လုပ်နေသော အသက်ရှုသံသည် ဝိုးတဝါးဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်း၏ကန့်သတ်ချက်အထိ ဆွဲဆန့်ခံထားရပြီး ချွေးများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထင်ပေါ်စေသည်။

 

​ရှောင်းဝမ်လင်၏ လက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပို၍မြန်ဆန်လာပြီးနောက်၊ ကျင်းလော့သည် တဆတ်ဆတ်တုန်ယင်လာပြီး၊ ရှေ့ကို သုက်ရည်များ ပန်းထွက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်မှအပေါက်ဝသည်လည်း ပူနွေးစိုစွတ်သောအရည်ကြည်များကို အဆက်မပြတ် ပန်းထုတ်နေပြီး၊ အတွင်းခံဘောင်းဘီပေါ်သို့ အရည်ကြည်များအားလုံး စီးကျသွားသည်။ ထိုအမျိုးသားအတွင်းခံဘောင်းဘီသည် ဖိနှိပ်ထားသော အရည်ကြည်များဖြင့် စိုစွတ်နေသည်။

 

​”အွန်း—!!”

 

“ဟင်းမ်း–!”

 

Chapter 65 ended

AကနေOဖြစ်ပြီးနောက် ငါ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့လရောင်ဖြူလေးဖြစ်လာတယ်

AကနေOဖြစ်ပြီးနောက် ငါ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့လရောင်ဖြူလေးဖြစ်လာတယ်

Status: Completed Type:
Description ကျောင်းလူဆိုးအဖြစ် ကျော်ကြားသည့် ကျင်းလော့သည် ရက်စက်ကာ စကားနည်း၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ကိုယ်တည်းဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး မြင်သမျှလူတိုင်းအား ရိုက်နှက်တတ်သည်ကြောင့် ကျောင်းသားများကြားတွင် မကောင်းသည့်အမြင်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ ကောလဟာလများတွင် ကျင်းလော့ နှင့် ရှောင်ဝမ်လင်တို့သည် အသေအကြေရန်သူများပင်။ ထိုကဲ့သို့ အားလုံးက ထင်မှတ်နေကြသည့်တိုင်...ကျောင်းအဝတ်လဲခန်း၏ တစ်နေရာတွင်မူ ဝံပုလွေခေါင်းဆောင် ရှောင်ဝမ်လင်၏ မျက်ဝန်းများမှာတောရိုင်းတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ရိုင်းပြနေလျက်ရှိကာ၊ မိမိဥစ္စာအား မည်သူမျှ ထိပါး၍မရအောင် စောင့်ကြပ်နေသည့်ဟန်နှင့် ကျင်းလော့အား စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ သူသည် အေးစက်ကာ ဘာမထီမျက်နှာဘေးနှင့်သူ၏ ပေါင်ကြားအတွင်း ခြေထောက်များဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်ကာ... ကျဉ်းမြောင်းသည့်နံရံနှင့် ထိုသူ့အား တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိကပ်လိုက်လျက် ပြုံးရယ်ကာ ဆိုလိုက်၏။ “အချစ်ကလေး... မင်းရဲ့ မျိုးပွားအင်္ဂါလေးကို ကိုယ်ကြည့်ချင်တယ်..." လှပသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေးမှာ သူ့အဝတ်သူ သွားနှင့်ကိုက်လျက် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသည့် မျက်လုံး‌လေးများနှင့် ကြည့်နေ၏။ ယခင်က အေးစက်ကာ မာကြောပုံရသည့် မျက်လုံးလေးများမှာ ယခုတွင်မူ မျက်ရည်များဝေ့ဝိုက်နေလျက်ပင်။ “မင်း,မင်း အကျင့်ပျက်ကောင်...” ရှောင်ဝမ်လင်က ပြုံးလိုက်ကာ သူ၏ပူလောင်နေသည့်လိင်တံဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် ကျောင်းလူဆိုးလေး၏ ခါးနှင့်ဝမ်းဗိုက်အား ထပ်ခါထပ်ခါဖိပွတ်နေ၏။ “ဟုတ်လား? စိတ်မရှိပါနဲ့ကွာ” သူသည် နားထောင်ရသူတိုင်း တုန်ရီသွားစေလောက်မည့် လေသံနှင့် အက်ကွဲကွဲပြောလာ၏။ “ဖင်ကိုပင့်ပေးထား..ကိုယ်လိုးချင်တယ်” ***** ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ချို့တဲ့နေတဲ့ ကြောင်ရိုင်းလေး vs ဒေါသကြီးပြီး 'ဒယ်ဒီဆန်တဲ့' အမဲလိုက်သမား သန့်ရှင်းဖြူစင်တဲ့ အချစ် ၊ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ဦးတည်းအတွက် ဖြစ်တည်လာသလို တစ်ဦးအပြန်အလှန် ချစ်ကြတယ်။
ရိုးရှင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်အချစ်ဇာတ်လမ်းလေးပါ။

Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ကျေးဇူးပြု၍ ခဏစောင့်ပေးပါ...

5

အကောင့်ဝင်ရန် လိုအပ်ပါသည်

ဝတ္ထုများကို Bookmark မှတ်ရန်နှင့် သိမ်းဆည်းထားရန် ကျေးဇူးပြု၍ အကောင့်ဝင်ပါ။

ပိတ်မည် (Cancel)

Options

not work with dark mode
Reset