[Gp1]ဂန်းဆက်စ်လုပ်ရန် ဇာတ်လိုက်Gongများကို ခိုးယူခြင်း:
Arc8 Ch 13

ဆရာ၏ ပေတံသည် လှပသော ကျောပြင်ပေါ်သို့ လျှောဆင်းသွားပြီး သူ၏ ထူထဲကာ ရှည်လျားသော လိင်တံသည် တင်းကျပ်သော အပေါက်ထဲသို့  ထိုးဝင်သွား၏။ ထန်ထန်သည် ညည်းညူကာ လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲအနားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ သူတို့၏ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှုသည် စာသင်ခန်း screenပေါ်တွင် ပေါ်လာ၏။ အေးစက်ကာ မာနကြီးသော ဆရာဝန်သည် ပေတံဖြင့် ကြိမ်ဒဏ်ပေးခံရခြင်းကို နှစ်သက်နေပြီး သူ၏  စအိုမှ အသံများနှင့် အရည်များ ပန်းထွက်နေ၏။ ညစ်ညမ်းသော အရည်များသည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော တင်ပါးများကို စိုစွတ်စေပြီး သူသည် ဆရာကို ကျေနပ်စေရန် သူ၏ တင်ပါးကို ရှက်ရွံ့စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

မျက်ရည်များဖြင့် ထန်ထန်သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ နောက်ထပ် မကြည့်လိုတော့ပေ။ ယွီဇီရှုသည် သူ၏  ကျောင်းသားအပျက်လေး၏ ရန်လိုသော သဘောထားကို ရိပ်မိကာ ရယ်မောလိုက်၏။

ပေတံသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ဖိထားသောကြောင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေသည်။ ထိုးသွင်းမှု အရှိန်သည် ပိုမြန်လာသောကြောင့် စားပွဲသည် တကျွိကျွိမြည်ကာ ရှည်လျားသော လိင်တံသည် နီရဲနေသော ဖင်ပေါက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး လိင်တံထိပ်သည် ထိရှလွယ်သော နေရာကို တဒုတ်ဒုတ် ထိုးနှက်ကာ  အရည်အမြောက်အများကို ဆွဲထုတ်သွား၏။
“အား… မလုပ်နဲ့… အုန့်… ယွီ…. ယွီ.. အားဟား!”

ထန်ထန်သည် ငိုယို၍ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ တောင်းပန်မှုမဆုံးခင် ဆရာသည် သူ၏ ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်ကို ဖင်ထဲသို့ အားဖြင့် ပြင်းထန်စွာထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုသည် ညစ်ညမ်းသော ကျောင်းသားကို ကုန်းပေါ်ရောက် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူးလွန့်သွားစေကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်စေ၏။
“ဟူး…”

တိတ်ဆိတ်ပြီး တိုးညှင်းသော ငိုသံများကြားတွင် ထိုလူသည် ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ကျောင်းသား၏ တုန်ယင်နေသော တင်ပါးများကို ပုတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် “ကျောင်းသားထန်ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အပေါက်က အခုထိ တင်းကျပ်နေတုန်းပဲ…” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းကာ  “မင်းရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အတွင်းသားက လျှာလေးတစ်ခုလိုပဲ၊ ဆရာ့ကို အရမ်း အရသာရှိရှိ လျက်ပေးနေတာ…” ဟု ဆက်ပြောလိုက်၏။

“အွန့်….. အား…”

ကျောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်လေးသည် စားပွဲပေါ်တွင် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ အသံကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်။ သို့သော် ကြီးမားသော လိင်တံ၏ ရက်စက်သော ထိုးသွင်းမှုသည် သူ့ကို မထိန်းနိုင်စွာ ညည်းညူစေ၏။ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် စားပွဲအနားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် သူ၏ လက်ဆစ်များသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွား၏။

တုန်ယင်နေသော  သူ၏ ငိုရှိုက်သံများနှင့် အိပ်ရာထဲတွင် အသက်ရှူသံများက အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေ၏။ ထိုအသံများကို ထိန်းချုပ်ထားရရန် ဝမ်းနည်းစရာပင်…

ထိုအတွေးဖြင့် ယွီဇီရှုသည် ကောင်လေးကို နောက်မှမှီကာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဖြင့် ပါးပြင်ကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်လေး၏ ခေါင်းကို မော့ကာ screenကို ကြည့်စေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏ ထူထဲသော ရှည်လျားသော လိင်တံသည် တင်းကျပ်သော အပေါက်ထဲတွင် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လှုပ်ရှားကာ အရည်များ ပို၍ ပို၍ ညှစ်ထုတ်နေ၏။

သူသည်  အသံတိုးတိုးဖြင့် “ကျောင်းသားထန် ဆရာ့အတွက် အော်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

နီညိုရောင် ကြီးမားသော လိင်တံသည် ဗိုက်သားကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်သည် အူအတွင်းရှိ ထိရှလွယ်သော နေရာအားလုံးကို စနောက်ကာ အပေါက်မှ အရည်များ ညှစ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသော အားဖြင့် ထိုးသွင်းနေ၏။ ထိုခံစားချက်သည် အလွန်သာယာဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ဖြစ်စေသည်။ ရောင်ကိုင်းနေသော ဖင်ပေါက်ကို ဆွဲဆန့်ပြီး ကြီးမားသော လက်ဖြင့် အူများကို ဆွဲထုတ်နေသည်ထင်ရ၏။ ထန်ထန်၏ လည်ချောင်းမှ သာယာမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ငိုသံများကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။

ငါ သေတော့မယ်… ငါ တကယ် သေတော့မယ်…

သူ၏ စိတ်သည် လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သေးငယ်သော လိင်တံသည် တုန်ယင်ကာ သုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဖင်သည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး စေးကပ်သော အရည်များ အိုင်ထွန်းသွား၏။ အူနံရံသည် ကြီးမားသော လိင်တံကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားပြီး သေးငယ်သော ပါးစပ်များစွာသည် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လျက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ဆရာ ယွီဇီရှုသည် ထန်ထန်ကို ဖိထားကာ ရှက်စရာကောင်း သောကိစ္စ များပြုလုပ်နေ၏။ သူတို့၏ ရောယှက်နေသော ညည်းညူသံများနှင့် စိုစွတ်သော အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံများသည် အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ထန်ထန်၏ ကျဉ်းမြောင်းသော ဖင်ပေါက်သည် ယွီဇီရှု၏ ထူထဲသော လိင်တံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးနှက်ခံနေရသောကြောင့် သူ၏ အပေါက်သည် နီရဲလာ၏။

“ကျောင်းသား ထန်၊ …” ယွီဇီရှုသည် အသက်ရှူသံများကြားတွင် ညည်းညူကာ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်၊ “မင်းရဲ့အပေါက်က အရမ်းကောင်းတာဘဲ။ မင်းရဲ့  အပေါက်က သားအိမ်တစ်ခုလိုပဲငါ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လိင်တံကို အရမ်း စုပ်ယူနေတာ…” ထိုကျောင်းဆရာသည် မဖွယ်မရာ စကားများကို မရပ်မနားပြောဆိုရင်း ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းကာ “Mmm…

ဆရာက မင်းရဲ့  ဗိုက်ကို ဖြည့်ပေးမယ်…ဆရာ့ရဲ့ ကလေးကို  ကျောင်းသားလေးက မွေးပေးမလား..ဟင်…?”

“အား… မလုပ်နဲ့… အရမ်းနက်တယ်… အရမ်းနက်တယ်…” ဆရာသည် ပို၍ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းသောကြောင့် ထန်ထန်၏ ခေါင်းသည် လည်လာပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ ငိုရှိုက်နေသည်။ မျက်လုံးများရှေ့တွင် အလင်းရောင်များ လျှပ်တပြက် လက်သွားပြီး သူ၏ လျစ်လျူရှုခံထားရသော သေးငယ်သည့် လိင်တံသည် သုတ်လွှတ်သောကြောင့် သစ်သားကြမ်းပြင်ကို ညစ်ပတ်သွားစေ၏။

ယွီဇီရှုသည် ထန်ထန့် စအို၏ ပြင်းထန်သော ကျုံ့ဝင်မှုကြောင့် လုံးဝ စုပ်ယူခံရတော့မတတ် ဖြစ်သွား အသက်ပြင်းပြင်း ရှုသွင်းလိုက်ရသည်။ သူသည် ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ  ပူနွေးပြီး တက်ကြွသော အပေါက်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် စိတ်အားထက်သန်သော ဝန်ဆောင်မှုကို  ခံစားနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် အောက်ထပ်မှ တံခါးကို တင်းဆွဲ ဖွင့်လိုက်သော အသံကို  ကြားလိုက်ရသည်။ ယွီဇီရှုသည် ခဏရပ်ကာ ဆွဲထုတ်ပြီး အောက်ထပ်သို့ သွားလိုသော်လည်း ဖင်ဝသည် တင်းကျပ်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထား၏။ သူ၏ တင်ပါးဆုံရိုးများကိုအသုံးပြုကာထန်ထန်၏ တင်ပါးများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ကာ ငိုယိုနေသော သူ၏ အပျက်ကောင်လေးကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူစားသုံးနေသည်။

သူသည် သာယာမှုတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ဖိအားသည် တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မှောင်မိုက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ သော့ဆရာသည် ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်ယင်ကာ  ကြိုးစားသော်လည်း ထိုသော့ကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ချူးဝမ်သည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို တံခါးကို ချိုးဖျက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသို့ မအောင်မြင်ပါက နံရံကို ဖောက်ထွက်ရပေမည်။

သေနတ်နှင့် ဓားများကို ကိုင်တွယ်ရန် အလေ့အကျင့်ရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် တစ်နေ့တွင် သူတို့သည် တူနှင့် ဝက်အူလှည့်များကို ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။သို့သော် တတိယမြောက် သခင်ငယ်လေးက အမိန့်ပေးသောအခါ သူတို့တွင် ရင်ဆိုင်ရန်မှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

အဆုံးတွင် ယွီဇီရှုသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ မနေထိုင်ခဲ့သောကြောင့် တံခါးကို ခိုင်ခံ့အောင် မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် နံရံများ သို့မဟုတ် တံခါးကိုပင် မထိခဲ့ပေ။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် ပြည်တွင်းနှင့် နိုင်ငံတကာတွင် လွှမ်းမိုးထားသော ထိုအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးသည် ထိုကဲ့သို့ ရှက်စရာကောင်းသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ယွီဇီရှု ၏ တံခါးမကြီး ဖောက်ဝင်ခံရပြီး အသံလုံနားကြပ်များ တပ်ဆင်ထားသော လက်အောက်ငယ်သားများသည် အဝင်ဝတွင် စောင့်နေကာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားသော သူဌေးနှစ်ဦးအား ကြည့်နေ၏။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်သောအခါ မတူညီသော နိုင်ငံများမှ လက်အောက်ငယ်သားများသည် တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်တစ်ခုလုပ်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် မာဖီးယားလောက၌ သင့်လျော်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော လက်အောက်ငယ်သားသည် မျက်ရည်များကို အံကြိတ်ကာ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ဆရာဝန်၏ တိုးညှင်းသော ငိုသံများ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ရိုက်ခတ်သံများ၊ ထိုလူ၏ လေးလံသော အသက်ရှူသံများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ညစ်ညမ်းပြီး စိတ်ပြင်းပြသော စကားများသည် အထူး ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ လူနှစ်ဦး၏  မျက်နှာများ မှောင်မည်းသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏နားထင်သည်ပြင်းထန်စွာ တဒုတ်ဒုတ် တုန်ခါနေသည်။ သူတို့သည် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားပြီး အသံများ ထွက်ပေါ်နေသော တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ ထိုလူနှစ်ဦးသည်  ချိုမြိန်သော ရနံ့နှင့် ရောနှောနေသော အေးမြပြီး ကြည်လင်သော လေဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။ လူနှစ်ဦး၏ မဖွယ်မရာ ဆရာ-ကျောင်းသား လိင်ဆက်ဆံမှုကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ လိင်တံများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထောင်မတ်လာ၏။ ထန်ထန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို သတိပြုမိဟန်ဖြင့် ညည်းညူကာ မျက်မှန်အောက်မှ မျက်ရည်များ ဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူတို့သည် စွဲလန်းသွားပြီး သူတို့၏ တပ်မက်မှုများဖြစ်လာကာ ဖျက်စီးလိုသောဆန္ဒများပေါ်လာကြ၏။

ချူးဝမ်သည် သူ၏ လည်စည်းကို ဖြေလျော့လိုက်ပြီး အာဒမ်ပန်းသီးသည် အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားသွားကာ ထို့နောက် သူ၏ တပ်မက်မှုများနောက်လိုက်ကာခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွား၏။ ထိုလူသည် စားပွဲရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ဆရာဝန်၏ မေးစေ့ကို ကိုင်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

ယွီဇီရှုသည် သာယာမှုတွင် နစ်မြုပ်နေရာမှ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အာရုံများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ မှောင်မည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် သူသည် ဆရာဝန်၏ ဖင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းကာ သူ၏ ချွန်ထက်သော သွားစွယ်များဖြင့် ကိုက်ရန် ခြိမ်းခြောက်ကာ “အို… လူအိုကြီး၊ ကောကောကို မထိနဲ့!” ဟု ပြောလိုက်၏။

“အား…” ထန်ထန်သည် အဓမ္မပြုကျင့်ခံနေရခြင်းကြောင့် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ တံတွေးများ စီးကျနေကာ သူ၏ နူးညံ့သော လျှာသည် အခြားယောက်ျားတစ်ဦး၏ လျှာဖြင့် စုပ်ယူခံနေရသောကြောင့် လျှာသည် ထုံကျင်နေ၏။

ချူးဝမ်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆရာဝန်၏ လျှာကို စုပ်ယူနေစဉ် ဗင်းဆင့်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ကြွက်သားများ ပြည့်ဝသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြသနေပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာသည်။

သူသည် စားပွဲခြေထောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသော ဆရာဝန်၏ ခြေထောက်များအား ဖြေလျော့လိုက်၏။ ချူးဝမ်သည် သူ၏ လျှာကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ဆရာဝန်သည် ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်။ ဗင်းဆင့်သည် သူ့ကို ရှေ့မှ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ ထူထဲသော ရှည်လျားသော လိင်တံသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ လိင်အင်္ဂါကြားရှိ ကွာဟချက်ထဲသို့ လျှောဝင်သွား၏။

ယွီဇီရှုသည် သူ၏ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ထိုလူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တေ့ထားပြီး ခွေးရူးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ “ငါ ပြောတယ်လေ၊ကောကောကို မထိနဲ့လို့!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချူးဝမ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းပြီး အန္တရာယ်များသောကြောင့် လူအများက သူ့ကို အကြာကြီး ကြည့်ရဲခြင်း မရှိပေ။ သူသည် စားပွဲကို မှီလိုက်ပြီး သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများကို ပျင်းရိစွာ မော့ကြည့်ကာ “ယွီဇီရှု… မင်းက ကိုယ့်ကိုကိုယ် တကယ် အထင်ကြီးနေတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဗင်းဆင့်သည် မျက်လုံးများကို အောက်သို့ လျှောချကာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တေ့ထားသော သေနတ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သေနတ်ကိုဂရုမစိုက်ဘဲ  ဆရာဝန်၏ ဖင်ကို ချဲ့ထွင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုခွေးရူးသည် သူတို့ တန်ဖိုးထားသောသူကို ထိခိုက်နာကျင်စေရန် မလုပ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိသောကြောင့်ပင်။ သူတို့သည် သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်စေလျှင်ပင် မာဖီးယားလောကတွတွင် အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

သူ မပစ်ရဲသလို ပစ်လည်း မပစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုလူနှစ်ဦး တွေးနေစဉ် ယွီဇီရှုသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူသည် ခလုတ်ကို မဆွဲခဲ့ပေ။ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လူများစွာ ရှိနေသည်ကို သူ သတိပြုမိပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ခိုင်မာအားကောင်းလျှင်ပင် ဆရာဝန်ကို ဘေးကင်းစွာ ခေါ်ထုတ်နိုင်မည်ဟု အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူ ထိခိုက်မိပါက လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း…

“အွန့်…”
ထန်ထန်သည် လူနှစ်ဦးကြား ညှပ်ခံထားရပြီး သူ၏ ဖင်သည် အသွင်းအထုတ် ပြုလုပ်နေသော လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် အပြည့်အဝ ဆွဲဆန့်ခံထားရသောကြောင့် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်ကာ တိုးဝင်သော အသံဖြင့် ကျိန်ဆဲနေသည်၊ “အရူး… လွှတ်… ငါ့ကို လွှတ်…” သူ၏ တုန်ယင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုန်းကန်နေပြီး ယွီဇီရှု၏ လိင်တံသည် လျှောထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

တင်းကျပ်သော ဖင်ပေါက်သည် ထိုမသက်မသာ အရာအား တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ကျုံ့ဝင်သွား၏။ အူနံရံများသည် လူးလွန့်ကာ ညှစ်ထားသောကြောင့် ယွီဇီရှုသည် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း မကျေနပ်သော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လျှာကို တစ်ချက်သပ်ကာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သောကြောင့် ချူးဝမ်ကို အော်လိုက်၏ “ဦးလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စာသင်ခုံဘေးက ခလုတ်ကို နှိပ်ပေးပါလား”

ချူးဝမ်၏ မေးရိုးသည် တင်းမာသွားပြီး ကိစ္စများပြီးစီးပြီးနောက် ဤမရင့်ကျက်သော ခွေးရူးကို သင်ကြားပေးရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူတို့ရှေ့ရှိ ကြမ်းပြင်သည် ဘေးဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး ကြမ်းပြင်နှင့် ဆက်လျက် အိပ်ရာတစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ယွီဇီရှုသည် ထန်ထန်ကို အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်စေကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကျောင်းသားကို သူ၏ ကြီးမားသော လိင်တံပတ်လည်တွင် အတင်းအကျပ် လှည့်လိုက်သည်။ လိင်တံထိပ်သည် အကြောထုံးကို ပွတ်တိုက်လှည့်ပတ်သွားသော ခံစားချက်သည် ကျောင်းဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ကျောင်းသားကို အော်ဟစ်ကာ သုက်လွှတ်စေ၏။ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျောင်းသား၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ယွီဇီရှုသည် ဖင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

“အား… မလုပ်နဲ့… မလုပ်နဲ့…” ထန်ထန်သည် တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်ကာ သူ၏ ဖင်သည် ပေါက်ကွဲလုနီးပါး မုဒိန်းပြုကျင့်ခံရသောကြောင့် တောင့်တင်းသွားပြီး အပူစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် သနားခံရန် တောင်းပန်လိုသော်လည်း သူ၏ ပါးစပ်သည် သူ၏  ဖင်ထဲသို့ အရင်က ထိုးသွင်းဖူးသော ပြင်းထန်ပြီး ငါးညှီနံ့ရှိသည့် လိင်တံနှင့် တို့ထိထားပြီးပင်။

“အချစ်လေး…” ချူးဝမ်သည်  လှည့်ဖျားသောအပြုံးဖြင့် “ဒါက ငါတို့ကို ထားခဲ့ချင်တဲ့အတွက် အပြစ်ပေးတာ…”

ဗင်းဆင့်၏ ရှည်လျားပြီး ထူထဲသော လိင်တံသည် အခြားလိင်တံနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော သေးငယ်သော ဖင်ပေါက်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြည့်တင်းကာ ကျယ်စေသည်။ ချူးဝမ်သည် သူ၏ ငါးညှီနံ့ရှိသော လိင်တံကို နူးညံ့သော ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သောအခါ ဆရာဝန်သည် လိင်တံ သုံးခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ညည်းညူလိုက်၏။

တင်းကျပ်သော အပေါက်သည် ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော လိင်တံနှစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ထန်ထန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် ထူထဲကာ မှောင်မည်းသော ခရမ်းရောင် လိင်တံကို ဆုပ်ထားရသည်။

“Mmm…” ချူးဝမ်သည် တိုးညှင်းစွာပြောလိုက်သည်၊ “ဆရာရဲ့ လျှာက အရမ်းနူးညံ့တယ်…” သူသည် သူ၏ လိင်တံကို ကိုင်ကာ လည်ချောင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းပြီး အစာပြွန်ကို စနောက်နေ၏။

ဗင်းဆင့်နှင့် ယွီဇီရှုတို့သည်လည်း သာယာမှုကို ခံစားနေကြပြီး သူတို့၏ ကြွက်သားများ တင်းမာလာကာ  ခါးများသည် ပို၍  ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဖင်ဝတွင်  အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအားသည် ဆရာဝန်ကို ဆွဲခွဲပစ်တော့မည့်အလားပင်။

“Mmm… ဟမ်း…”

ဆရာဝန်၏ အော်ဟစ်သံများသည် ခပ်တိုးတိုးသာ ကြားရပြီး တူညီသော ထူထဲပြီး ရှည်လျားသော လိင်တံနှစ်ခုသည် သူ၏ အူအတွင်းရှိ အလွှာတိုင်းကို ဆွဲဆန့်ထားသည်။ ထန်ထန်၏ မျက်နှာသည်  ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ထိုမိစ္ဆာနှစ်ကောင်သည် သူတို့၏ ရူးသွပ်သော အောင်ပွဲကို စတင်လိုက်၏။

နာကျင်မှု… သာယာမှု…

ထိုခံစားချက်နှစ်ခုသည် ရောနှောသွားပြီး ဖင်ပေါက်မှ ဦးနှောက်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တက်သွားသည်။ ထန်ထန်၏ အသက်ရှူသံသည် မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲရှိ ပူနွေးပြီး တဒုတ်ဒုတ် လှုပ်ရှားနေသော လိင်တံသည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ပြင်းထန်စွာ အသုံးပြုကာ တံတွေးများသည် သူ၏ ယူနီဖောင်း ကော်လာပေါ်သို့ စီးကျလာ၏။

“Mmm…” ဗင်းဆင့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ဖြေးညှင်ူစွာ အသက်ရှူရင်း “အချစ်လေး၊ မင်းရဲ့ အူတွေက အရမ်းပူတယ်…” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထန်ထန်၏ တင်ပါးကို ဆွဲညှစ်ကာ အခြား  လိင်တံကို ပွတ်တိုက်မိစေပြီး ဖင်ပေါက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ကာ ညစ်ညမ်းသော အူများကို အရည်များ ပန်းထွက်စေ၏။

ယွီဇီရှုသည် ယူနီဖောင်းမှတစ်ဆင့် ခန်ထန်၏ နို့သီးခေါင်းကို ကိုက်ကာ ရူးသွပ်စွာ ထိုးသွင်းပြီး ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်သည် ဖင်ပေါက်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ထို့နောက် ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ လိင်တံ၏  အကြောများကို ပွတ်တိုက်မိသော ခံစားချက်သည် အလွန်သာယာဖွယ်ကောင်းသည်။

ကျောင်းဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်လေးသည် သူတို့၏ မုဒိန်းပြုကျင့်မှုကို ခံရပြီး လူးလွန့်ကာ တောင့်တင်းသွားပြီး အဆက်မပြတ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ပြင်းထန်သော သာယာမှုသည် သူ့ကို သေလုမြောပါးဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်နေပြီး ကြီးမားသော လိင်တံ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသော လည်ချောင်းမှာ အက်ကွဲသော အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်၏။

ချူးဝမ်သည် သူ့ကို  ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးရယ်ကာ “အချစ်လေး… အဲ့ဒီဝတ်စုံနဲ့ မင်း တကယ်ကို အထက်တန်းကျောင်းသားလေးနဲ့ တူတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထန်ထန်၏ ခေါင်းကို စနောက်ပွတ်သပ်ကာ သူ၏ လိင်တံကို လည်ချောင်းထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး “လာပါဦး၊ ဦးလေးက မင်းကို အသားကျွေးဦးမယ်” ဟု ပြော၏။

“Mmm… mm, အား… အား… အား…”

ထန်ထန်၏  မျက်နှာသည် ထိုလူ၏  အမွှေးများဖြင့်ဖိကပ်ခံထားရပြီး ယောက်ျားပီသသော ရနံ့သည် သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူ၏ လည်ချောင်းသည် တုန်ယင်နေပြီး မတော်တဆ လိင်တံကို လျက်နေဟန်ဆောင်နေပြီး သူ၏ ဖင်ပေါက်သည်လည်း တင်းကျပ်သွား၏။

ဤလုပ်ရပ်သည် လူသုံးဦးစလုံးကို ညည်းညူစေပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများသည် သာယာမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။ အရင်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားသူမှာ အချိန်အတော်ကြာ အဓမ္မပြုကျင့်နေခဲ့သော ယွီဇီရှုပင်။ သူ၏ လိင်တံမှ သုက်ရည်များ ပန်းထွက်လာသောကြောင့် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် အသက်ရှူမဝဖြစ်ကာ နီရဲလာ၏။

ဆိုးသွမ်းသော ကျောင်းသား၏ တင်းကျပ်သော ဖင်ပေါက်သည် ဗင်းဆင့်၏ လိင်တံဖြင့် အရင်ကတည်းက ဖြည့်နှက်ခံထားရသည်။  ထန်ထန်၏ ငိုရှိုက်သံများကြောင့် ထိုနူးညံ့သော အသားများ ပျော့ပျောင်းသွားသည်အထိ သူ၏ ဗိုက်သားများ အားစိုက်ထုတ်ကာ အချက် တစ်ရာ နှစ်ရာခန့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးသွင်း၏။

ယွီဇီရှုသည် တိုးညှင်းစွာ ညည်းညူကာ ထန်ထန်၏ ကျောင်းဝတ်စုံကို ဆုတ်ဖြဲပစ်ပြီး သူ၏ ချွန်ထက်သော သွားစွယ်များဖြင့်  အဖြူရောင် ပခုံးကို ကိုက်ချလိုက်သည်။ ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်သည် အရင်ကတည်းက ပြည့်နှက်နေသော ဖင်ထဲသို့ အားဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ တင်ပါးများသည် အဖြူရောင် သုတ်ရည်များ တဖြည်းဖြည်း စီးဝင်လာသောကြောင့် တုန်ယင်နေကာ ထန်ထန်ကို  “Hmm…”ဟု တိုးညှင်းစွာ အော်ဟစ်စေပြီး  တောင့်တင်းသွားစေ၏။

ထူထဲသော သုက်ရည်များသည် အတွင်းသို့ ပန်းထွက်သွားသည်။ထိုခွေးရူး ကိုက်ထားသော သူ၏ ပခုံးတွင် သွေးစက်အနည်းငယ် စွန်းထင်းသွားကာ  ဖြူဖျော့သော အသားအရေပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။ ထိုနာကျင်မှုနှင့်အတူ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်သော အရသာကို ပေါင်းထည့်လိုက်သောအခါ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော သာယာမှုကို မခံစားခဲ့ရသော ဆရာဝန်သည် ခေါင်းမူးလာ၏။

ကျုံ့ဝင်နေသော လမ်းကြောင်းသည် အထွတ်အထိပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော ပါးစပ်ငယ်များကဲ့သို့ စုပ်ယူနေသည်။ လည်ချောင်းပင်  တုန်ခါနေသည်။ အခြား Gongနှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ  ထိုကောင်လေးကို အတင်းထိုးသွင်းတော့၏။ ဖောက်ပြန်ဟန်ဆောင်သော သရုပ်ဆောင်မှုသည် ထိုသားရဲနှစ်ဦးကို စိတ်လှုပ်ရှားစေကာ သူတို့၏ ထိုးသွင်းအားကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေပြီး သူတို့၏ အရှိန်ကို ပိုမြန်လာစေသည်။

ယွီဇီရှု၏ Adam’s apple သည်အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဆရာဝန်၏ သွေးကို လောဘကြီးစွာ စုပ်ယူနေသည်။ စအိုလမ်းကြောင်း၏ ကျုံ့ဝင်မှုနှင့် အခြားလိင်တံ၏ ပွတ်တိုက်မှုသည် သူ၏ မာကျောနေသော လိင်တံကို ပို၍ မာကျောလာစေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြုလုပ်ရန် တောင့်တလာစေသည်။ သို့သော် ထိုလူအိုနှစ်ဦး နှင့်အတူ ညစ်ညမ်းသောအပေါက်ထဲသို့ အဓမ္မပြုကျင့်ရမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည်  ထိုလူအိုနှစ်ဦးသည် ထိုဆိုးသွမ်းသော ကလေးကို ဦးလေးနှစ်ဦးက သင်ခန်းစာပေးနေသကဲ့သို့ ဆရာဝန်ကို ရက်ရက်စက်စက် အဓမ္မပြုကျင့်နေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူသည် ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ပါဝင်ခွင့် မရပေ။

ကြီးမားသော လိင်တံသည် ပါးစပ်မှ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာသွားပြီး နီညိုရောင် လိင်တံသည် တံတွေးများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ထန်ထန် သည် နှစ်ကြိမ် ခန့်ချောင်းဆိုးပြီးနောက် အသက်မရှူနိုင်ခင်ပင်  အသားချောင်းနှစ်ခုသည် သူ့ကို အတင်းထိုးသွင်းနေသောကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မလုပ်နဲ့… အား… အရမ်းနက်တယ်…”

ထန်ထန်သည် ငိုယိုကာ အသက်ရှူမဝဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နူးညံ့သော ဖင်ပေါက်သည် ကြီးမားသော လိင်တံထိပ်နှစ်ခုကို လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေကာအကြောများသည် နူးညံ့သော အသားကို ပွတ်တိုက်သွားကာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဆွဲယူနေသောကြောင့် သာယာမှု၏ လှိုင်းများသည် စုပုံလာ၏။
“ဦးလေးက မင်းကို အဓမ္မပြုကျင့်တာ ကောင်းလားဟင်? ကျောင်းသားလေး…”

“ခဏလောက် ရပ်စမ်းပါ။ မင်း အရမ်းကိုက်နေတာဘဲ”

ယွီဇီရှု၏ မျက်နှာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူသည် ဘယ်တုန်းက lollipop တစ်ခုကိုထုတ်ယူပြီး ခွေးရူးတစ်ကောင် အရိုးကိုက်နေသကဲ့သို့ ကိုက်မိနေမှန်း မသိပေ။ သို့သော် ထိုလူအိုနှစ်ဦးသည် သူ၏ “ကောကော” ကို အဓမ္မပြုကျင့်ကာ သူ၏ “ကောကော” ကို အော်ဟစ်စေပြီး သုက်လွှတ်စေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ ကိုက်လိုက်၏။

Arc8 Ch 13 end